ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ J05AE03 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

RITONAVIR

Ριτοναβίρη

t5.6.jpg:

Εμπορικά Ονόματα

NORVIR

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Επιμελημένο

clinical_notes

ΕΟΦ

Ενδείξεις

expand_more

Θεραπεία ενηλίκων και παιδιών >2 ετών με επίκτητη ανοσολογική ανεπάρκεια, σε συνδυασμό με άλλους αντιρετροϊκούς παράγοντες.

medication

SPC-NORVIR

Δοσολογία

expand_more

Οδός:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικες (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής με Amprenavir)

Δόση600 mg δύο φορές ημερησίως

με ritonavir 100 mg δύο φορές ημερησίως.
Ενήλικες (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής με Atazanavir)

Δόση300 mg άπαξ ημερησίως

με ritonavir 100 mg άπαξ ημερησίως.
Ενήλικες (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής με Fosamprenavir)

Δόση700 mg δύο φορές ημερησίως

με ritonavir 100 mg δύο φορές ημερησίως.
Ενήλικες (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής με Lopinavir)

Δόση400 mg/100 mg ή 800 mg/200 mg

σε συνδυασμό με ritonavir (lopinavir/ritonavir).
Ενήλικες (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής με Saquinavir, προθεραπευμένοι ART)

Δόση1000 mg δύο φορές ημερησίως

με ritonavir 100 mg δύο φορές ημερησίως.
Ενήλικες (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής με Saquinavir, πρωτοθεραπευόμενοι ART)

ΔόσηΈναρξη με 500 mg δύο φορές ημερησίως για 7 ημέρες, στη συνέχεια 1000 mg δύο φορές ημερησίως

με ritonavir 100 mg δύο φορές ημερησίως.
Ενήλικες (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής με Tipranavir)

Δόση500 mg δύο φορές ημερησίως

με ritonavir 200 mg δύο φορές ημερησίως. Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε πρωτοθεραπευόμενους ασθενείς.
Ενήλικες (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής με Darunavir, προθεραπευμένοι ART)

Δόση600 mg δύο φορές ημερησίως

με ritonavir 100 mg δύο φορές ημερησίως.
Ενήλικες (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής με Darunavir, ορισμένοι προθεραπευμένοι ART)

Δόση800 mg άπαξ ημερησίως

με ritonavir 100 mg άπαξ ημερησίως.
Ενήλικες (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής με Darunavir, πρωτοθεραπευόμενοι ART)

Δόση800 mg άπαξ ημερησίως

με ritonavir 100 mg μία φορά ημερησίως.
Παιδιά και έφηβοι (≥ 2 ετών, ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής)

Το ritonavir συνιστάται για παιδιά ηλικίας 2 ετών και άνω. Ανατρέξτε στις πληροφορίες προϊόντος των άλλων αναστολέων πρωτεάσης που είναι εγκεκριμένοι για συγχορήγηση με ritonavir για συστάσεις δοσολογίας.
Νεφρική δυσλειτουργία (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής)

Μπορεί να είναι κατάλληλο για χρήση με προσοχή. Δεν αναμένεται μείωση της ολικής κάθαρσης. Ανατρέξτε στην ΠΧΠ των συγχορηγούμενων αναστολέων πρωτεάσης για συγκεκριμένες πληροφορίες δοσολογίας.
Ηπατική δυσλειτουργία (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής)

Δεν θα πρέπει να δίνεται σε ασθενείς με μη αντιρροπούμενη ηπατική νόσο (βλ. Αντενδείξεις). Προσοχή σε ασθενείς με σταθερή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (Child Pugh Grade C) λόγω πιθανής αύξησης επιπέδων συγχορηγούμενων Αναστολέων Πρωτεάσης. Ειδικές συστάσεις εξαρτώνται από το συγχορηγούμενο αναστολέα πρωτεάσης.
Ενήλικες (ως αντιρετροϊκός παράγοντας)

Δόση600 mg δύο φορές ημερησίως

Norvir κόνις για πόσιμο εναιώρημα, από το στόμα, με τροφή.
Παιδιά και έφηβοι (≥ 2 ετών, ως αντιρετροϊκός παράγοντας)

Δόση350 mg/m2 δύο φορές ημερησίως

Μέγ. δόση600 mg δύο φορές ημερησίως

Από το στόμα. Έναρξη με 250 mg/m2, αύξηση εντός 2-3 ημερών ανά 50 mg/m2 δύο φορές ημερησίως. Για τη δόση συντήρησης στα μεγαλύτερα παιδιά μπορεί να αντικατασταθεί η κόνις με δισκία. Οδηγίες παιδιατρικής δοσολογίας (ως παρασκεύασμα 100 mg/10 mL) βάσει Επιφάνειας Σώματος (m2): 0,25 m2: 8,8 mL (88 mg); 0,50 m2: 17,6 mL (176 mg); 0,75 m2: 26,4 mL (262,5 mg); 1,00 m2: 35,0 mL (350 mg); 1,25 m2: 43,8 mL (438mg); 1,50 m2: 52,6 mL (526 mg). Όταν αναμιγνύεται με 9,4 mL υγρού, η συγκέντρωση είναι 10 mg/mL. ΕΣ (m2) = √ (Ύψος (cm) Χ Βάρος (Kg) / 3600). Για ενδιάμεσες τιμές ΕΣ, υπολογισμός όγκου (mL) = ΕΣ x 35 για 350 mg/m2.
Ηλικιωμένοι

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης (βλ. Φαρμακοκινητικές).
Νεφρική δυσλειτουργία

Δεν υπάρχουν δεδομένα, δεν μπορεί να συστηθεί ειδική δοσολογία. Η κάθαρση του ritonavir είναι αμελητέα. Δεν απομακρύνεται σημαντικά με αιμοκάθαρση/περιτοναϊκή διύλιση.
Ηπατική δυσλειτουργία (ως αντιρετροϊκός παράγοντας)

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Φαρμακοκινητικές). Δεν πρέπει να δίνεται σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια (βλ. Αντενδείξεις).
Παιδιατρικός πληθυσμός (< 2 ετών)

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία.

block

SPC-NORVIR

Αντενδείξεις

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
Χρήση ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής άλλων αναστολέων πρωτεασών

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν άλλους αναστολείς πρωτεασών
Μη αντιρροπούμενη ηπατική νόσος

ΠληθυσμόςΑσθενείς
Ταυτόχρονη χορήγηση με Alfuzosin, λόγω αυξημένων συγκεντρώσεων alfuzosin στο πλάσμα που μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρή υπόταση
Ταυτόχρονη χορήγηση με Pethidine, piroxicam, propoxyphne, λόγω αυξημένων συγκεντρώσεων norpethidine, piroxicam και propoxyphene στο πλάσμα, με αύξηση κινδύνου για σοβαρή αναπνευστική καταστολή ή αιματολογικές ανωμαλίες ή άλλες σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες
Ταυτόχρονη χορήγηση με Ranolazine, λόγω αυξημένων συγκεντρώσεων ranolazine στο πλάσμα που μπορεί να αυξήσουν το ενδεχόμενο σοβαρών ή/και απειλητικών για τη ζωή αντιδράσεων
Ταυτόχρονη χορήγηση με Neratinib, λόγω αυξημένων συγκεντρώσεων του neratinib στο πλάσμα που μπορεί να αυξήσουν το ενδεχόμενο σοβαρών ή/και απειλητικών για τη ζωή αντιδράσεων συμπεριλαμβανομένης της ηπατοτοξικότητας
Ταυτόχρονη χορήγηση με Venetoclax, λόγω αυξημένων συγκεντρώσεων του venetoclax στο πλάσμα και αυξημένου κινδύνου συνδρόμου λύσης όγκου κατά την έναρξη και κατά τη διάρκεια της φάσης τιτλοποίησης της δόσης
Ταυτόχρονη χορήγηση με Amiodarone, bepridil, dronedarone, encainide, flecainide, propafenone, quinidine, λόγω αυξημένων συγκεντρώσεων στο πλάσμα και αύξησης κινδύνου για αρρυθμία ή άλλες σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες
Ταυτόχρονη χορήγηση με Fusidic Acid, λόγω αυξημένων συγκεντρώσεων fusidic acid και ritonavir στο πλάσμα
Ταυτόχρονη χρήση ritonavir (400 mg δύο φορές ημερησίως και περισσότερο) με Voriconazole, λόγω μείωσης των συγκεντρώσεων voriconazole στο πλάσμα και πιθανής απώλειας δράσης
Ταυτόχρονη χορήγηση με Colchicine, λόγω πιθανής πρόκλησης σοβαρών ή/και απειλητικών για τη ζωή ανεπιθύμητων ενεργειών

ΠληθυσμόςΑσθενείς με νεφρική ή/και ηπατική δυσλειτουργία
Ταυτόχρονη χορήγηση με Astemizole, terfenadine, λόγω αυξημένων συγκεντρώσεων στο πλάσμα και αύξησης κινδύνου για σοβαρή αρρυθμία
Ταυτόχρονη χρήση ritonavir (500 mg δύο φορές ημερησίως) σε δοσολογία αντιρετροϊκού παράγοντα με Rifabutin, λόγω αύξησης των συγκεντρώσεων της rifabutin στον ορό και κινδύνου για ανεπιθύμητες αντιδράσεις συμπεριλαμβανομένης της ραγοειδίτιδας
Ταυτόχρονη χορήγηση με Lurasidone, λόγω αυξημένων συγκεντρώσεων lurasidone στο πλάσμα που μπορεί να αυξήσουν το ενδεχόμενο σοβαρών ή/και απειλητικών για τη ζωή αντιδράσεων
Ταυτόχρονη χορήγηση με Clozapine, pimozide, λόγω αυξημένων συγκεντρώσεων στο πλάσμα και αύξησης κινδύνου για σοβαρές αιματολογικές ανωμαλίες ή άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες
Ταυτόχρονη χορήγηση με Quetiapine, λόγω αυξημένων συγκεντρώσεων quetiapine στο πλάσμα που μπορεί να οδηγήσουν σε κώμα
Ταυτόχρονη χορήγηση με Dihydroergotamine, ergonovine, ergotamine, methylergonovine, λόγω αυξημένων συγκεντρώσεων παραγώγων εργοταμίνης στο πλάσμα που οδηγούν σε οξεία τοξικότητα της ερυσιβώδους όλυρας, συμπεριλαμβανομένων αγγειόσπασμου και ισχαιμίας
Ταυτόχρονη χορήγηση με Cisapride, λόγω αυξημένων συγκεντρώσεων cisapride στο πλάσμα και αύξησης κινδύνου για σοβαρές αρρυθμίες
Ταυτόχρονη χορήγηση με Lovastatin, simvastatin, λόγω αυξημένων συγκεντρώσεων στο πλάσμα και αύξησης κινδύνου για μυοπάθεια συμπεριλαμβανομένης της ραβδομυόλυσης
Ταυτόχρονη χορήγηση με Lomitapide, λόγω αυξημένων συγκεντρώσεων lomitapide στο πλάσμα
Ταυτόχρονη χορήγηση με Avanafil, λόγω αυξημένων συγκεντρώσεων avanafil στο πλάσμα
Ταυτόχρονη χορήγηση με Sildenafil

ΠληθυσμόςΑσθενείς με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση (PAH)
Ταυτόχρονη χορήγηση με Vardenafil, λόγω αυξημένων συγκεντρώσεων vardenafil στο πλάσμα
Ταυτόχρονη χορήγηση με Clorazepate, diazepam, estazolam, flurazepam, από στόματος midazolam και triazolam, λόγω αυξημένων συγκεντρώσεων στο πλάσμα και αύξησης κινδύνου για υπερβολική καταστολή και αναπνευστική καταστολή
Ταυτόχρονη χορήγηση με φυτικά σκευάσματα που περιέχουν St John’s wort (Hypericum perforatum), λόγω του κινδύνου μείωσης των συγκεντρώσεων στο πλάσμα και της μείωσης της κλινικής αποτελεσματικότητας του ritonavir

warning

ΕΟΦ

Προειδοποιήσεις

expand_more

swap_horiz

SPC-NORVIR

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

St John’s wort (Hypericum perforatum)
αντένδειξη

Μείωση των επιπέδων ritonavir στον ορό.

ΣύστασηΔεν πρέπει να συγχορηγούνται. Εάν λαμβάνεται, διακοπή και μέτρηση ιϊκού φορτίου. Ρύθμιση δόσης ritonavir μπορεί να χρειαστεί. Η επαγωγική δράση συνεχίζεται τουλάχιστον 2 εβδομάδες μετά τη διακοπή.
Amprenavir

Αύξηση επιπέδων amprenavir στον ορό (AUC ↑ 64%, Cmin ↑ 5 φορές).

ΣύστασηΚλινικές δοκιμές επιβεβαίωσαν την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα των 600 mg amprenavir δύο φορές ημερησίως με ritonavir 100 mg δύο φορές ημερησίως. Ανατρέξτε στην ΠΧΠ της amprenavir.
Atazanavir

Αύξηση επιπέδων atazanavir στον ορό (AUC ↑ 86%, Cmin ↑ 11 φορές).

ΣύστασηΚλινικές μελέτες επιβεβαιώνουν την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα 300 mg atazanavir άπαξ ημερησίως σε προθεραπευμένους ασθενείς. Ανατρέξτε στην ΠΧΠ της atazanavir.
Darunavir

Αύξηση επιπέδων darunavir στον ορό (↑ 14 φορές).

ΣύστασηΤο darunavir πρέπει να δίνεται με ritonavir για να εξασφαλίζεται η θεραπευτική του δράση. Δόσεις ritonavir μεγαλύτερες των 100 mg δύο φορές ημερησίως δεν έχουν μελετηθεί. Ανατρέξτε στην ΠΧΠ της darunavir.
Fosamprenavir

Αύξηση επιπέδων amprenavir (από το fosamprenavir) στον ορό (AUC ↑ 2.4 φορές, Cmin ↑ 11 φορές).

ΣύστασηΤο fosamprenavir πρέπει να δίνεται με ritonavir για να εξασφαλίζεται η θεραπευτική του δράση. Κλινικές μελέτες επιβεβαιώνουν την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα 700 mg fosamprenavir δύο φορές ημερησίως με ritonavir 100 mg δύο φορές ημερησίως. Δόσεις ritonavir μεγαλύτερες των 100 mg δύο φορές ημερησίως δεν έχουν μελετηθεί. Ανατρέξτε στην ΠΧΠ της fosamprenavir.
Indinavir (800 mg κάθε 12 ώρες με ritonavir 100 mg κάθε 12 ώρες)
προσοχή

Αύξηση επιπέδων indinavir στον ορό (AUC ↑ 178%). Αύξηση επιπέδων ritonavir (AUC ↑ 72%).

ΣύστασηΔεν έχουν οριστεί κατάλληλες δόσεις για τον συνδυασμό. Σε περιπτώσεις συγχορήγησης ritonavir (100 mg δύο φορές ημερησίως) και indinavir (800 mg δύο φορές ημερησίως) συνιστάται προσοχή λόγω αυξημένου κινδύνου νεφρολιθίασης.
Indinavir (400 mg κάθε 12 ώρες με ritonavir 400 mg κάθε 12 ώρες)

Επίπεδα indinavir ανεπηρέαστα (AUC ↔), Cmin ↑ 4 φορές. Επίπεδα ritonavir ανεπηρέαστα.

ΣύστασηΔεν έχουν οριστεί κατάλληλες δόσεις για τον συνδυασμό.
Nelfinavir (1250 mg κάθε 12 ώρες με ritonavir 100 mg κάθε 12 ώρες)

Αύξηση επιπέδων nelfinavir (AUC ↑ 20-39%).

ΣύστασηΔεν έχουν οριστεί κατάλληλες δόσεις για τον συνδυασμό.
Nelfinavir (750 mg μία δόση με ritonavir 500 mg κάθε 12 ώρες)

Αύξηση επιπέδων nelfinavir (AUC ↑ 152%). Επίπεδα ritonavir ανεπηρέαστα.

ΣύστασηΔεν έχουν οριστεί κατάλληλες δόσεις για τον συνδυασμό.
Saquinavir (1000 mg κάθε 12 ώρες με ritonavir 100 mg κάθε 12 ώρες)

Αύξηση επιπέδων saquinavir (AUC ↑ 15 φορές, Cmin ↑ 5- φορές). Επίπεδα ritonavir ανεπηρέαστα.

ΣύστασηΤο saquinavir πρέπει να δίνεται μόνο σε συνδυασμό με ritonavir.
Saquinavir (400 mg κάθε 12 ώρες με ritonavir 400 mg κάθε 12 ώρες)

Αύξηση επιπέδων saquinavir (AUC ↑ 17 φορές). Επίπεδα ritonavir ανεπηρέαστα.

ΣύστασηΤο saquinavir πρέπει να δίνεται μόνο σε συνδυασμό με ritonavir.
Saquinavir, ritonavir + Rifampicin
αντένδειξη

Σοβαρή ηπατοκυτταρική τοξικότητα.

ΣύστασηΔεν θα πρέπει να χορηγούνται μαζί λόγω κινδύνου σοβαρής ηπατοτοξικότητας.
Tipranavir

Αύξηση επιπέδων tipranavir (AUC ↑ 11 φορές, Cmin ↑ 29 φορές). Μείωση επιπέδων ritonavir (AUC ↓ 40%).

ΣύστασηΤο tipranavir πρέπει να δίνεται με χαμηλές δόσεις ritonavir. Δόσεις ritonavir μικρότερες των 200 mg δύο φορές ημερησίως δε θα πρέπει να χρησιμοποιούνται.
Didanosine

Μικρή μείωση στα επίπεδα didanosine (AUC ↓ 13%).

ΣύστασηΟι δόσεις θα πρέπει να απέχουν μεταξύ τους 2,5 ώρες. Τροποποιήσεις δοσολογίας δεν είναι απαραίτητες.
Delavirdine

Φαρμακοκινητική delavirdine ανεπηρέαστη (AUC ↔, Cmin ↔). Αύξηση επιπέδων ritonavir (AUC ↑ 50%, Cmin ↑ 75%).

ΣύστασηΜείωση δόσης ritonavir θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.
Efavirenz

Αύξηση επιπέδων efavirenz (AUC ↑ 21%). Αύξηση επιπέδων ritonavir (AUC ↑ 17%).

ΣύστασηΑυξημένη συχνότητα ανεπιθύμητων αντιδράσεων (ζάλη, ναυτία, παραισθησία) και μη φυσιολογικές εργαστηριακές δοκιμασίες (αυξημένα ηπατικά ένζυμα) έχουν παρατηρηθεί.
Maraviroc

Αύξηση επιπέδων maraviroc στον ορό (AUC ↑ 161%, Cmin ↑ 28%).

ΣύστασηΤο maraviroc μπορεί να δίνεται με ritonavir για να αυξήσει την έκθεση στο maraviroc.
Nevirapine

Επίπεδα nevirapine και ritonavir ανεπηρέαστα (AUC ↔, Cmin ↔).

ΣύστασηΔεν οδηγεί σε σχετικές κλινικές αλλαγές.
Raltegravir

Μικρή μείωση στα επίπεδα raltegravir (AUC ↓ 16%, Cmin ↓ 1%).

ΣύστασηΣυγχορήγηση έχει ως αποτέλεσμα μία μικρή μείωση στα επίπεδα του raltegravir.
Zidovudine

Ελαφρώς μειωμένα επίπεδα zidovudine (AUC ↓ 25%).

ΣύστασηΤροποποιήσεις της δοσολογίας δε θα πρέπει να είναι αναγκαίες.
Alfuzosin
αντένδειξη

Αυξημένες συγκεντρώσεις alfuzosin στο πλάσμα.

ΣύστασηΗ συγχορήγηση με ritonavir αντενδείκνυται.
Amphetamine
προσοχή

Αυξημένες συγκεντρώσεις αμφεταμίνης και των παραγώγων της.

ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων ενεργειών.
Buprenorphine

Αύξηση των επιπέδων buprenorphine (AUC ↑ 57%, Cmax ↑ 77%) και των ενεργών μεταβολιτών της (AUC ↑ 33%, Cmax ↑ 108%).

ΣύστασηΔεν είναι απαραίτητη ρύθμιση της δόσης. Ανασκόπηση της ΠΧΠ του συγχορηγούμενου αναστολέα πρωτεασών όταν χρησιμοποιείται με άλλο PI.
Pethidine, piroxicam, propoxyphene
αντένδειξη

Αυξημένες συγκεντρώσεις στο πλάσμα.

ΣύστασηΗ συγχορήγηση με ritonavir αντενδείκνυται.
Fentanyl
προσοχή

Αυξημένες συγκεντρώσεις fentanyl στο πλάσμα.

ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων ενεργειών (συμπεριλαμβανομένης της αναπνευστικής καταστολής).
Methadone

Μείωση επιπέδων μεθαδόνης (AUC ↓ 36%, Cmax ↓ 38%).

ΣύστασηΜπορεί να είναι απαραίτητη αυξημένη δόση μεθαδόνης. Προσαρμογή δόσης βάσει κλινικής ανταπόκρισης.
Morphine

Μείωση επιπέδων μορφίνης.
Ranolazine
αντένδειξη

Αύξηση συγκεντρώσεων ranolazine.

ΣύστασηΗ συγχορήγηση αντενδείκνυται.
Amiodarone, bepridil, dronedarone, encainide, flecainide, propafenone, quinidine
αντένδειξη

Αυξημένες συγκεντρώσεις στο πλάσμα.

ΣύστασηΗ συγχορήγηση με ritonavir αντενδείκνυται.
Digoxin
παρακολούθηση

Αύξηση επιπέδων digoxin (AUC ↑ 86%, Cmax ↑ 22%).

ΣύστασηΟι αυξημένοι επίπεδα digoxin μπορεί να μειώνονται με τη πάροδο του χρόνου. Παρακολουθείτε τον ασθενή.
Theophylline

Μείωση επιπέδων theophylline (AUC ↓ 43%, Cmax ↓ 32%).

ΣύστασηΜπορεί να απαιτείται αυξημένη δόση theophylline.
Afatinib
προσοχή

Αύξηση συγκεντρώσεων στον ορό (AUC ↑ 48%, Cmax ↑ 39%).

ΣύστασηΕφιστάται προσοχή. Παρακολουθείστε για ΑΕ που σχετίζονται με το afatinib.
Abemaciclib
προσοχή

Αύξηση συγκεντρώσεων στον ορό.

ΣύστασηΗ συγχορήγηση θα πρέπει να αποφεύγεται. Εάν αναπόφευκτη, ανατρέξτε στην ΠΧΠ του abemaciclib για προσαρμογή δοσολογίας. Παρακολουθείστε για ΑΕ.
Apalutamide
αντένδειξη

Μειωμένη έκθεση ritonavir / Αυξημένες συγκεντρώσεις apalutamide (κίνδυνος σοβαρών ΑΕ, συμπεριλαμβανομένων σπασμών).

ΣύστασηΔεν συνιστάται.
Ceritinib
προσοχή

Αύξηση συγκεντρώσεων στον ορό.

ΣύστασηΕφιστάται προσοχή. Ανατρέξτε στην ΠΧΠ του ceritinib για προσαρμογή δοσολογίας. Παρακολουθείστε για ΑΕ.
Dasatinib, nilotinib, vincristine, vinblastine

Αύξηση συγκεντρώσεων στον ορό, αύξηση συχνότητας ανεπιθύμητων αντιδράσεων.
Encorafenib
προσοχή

Αύξηση συγκεντρώσεων στον ορό, κίνδυνος τοξικότητας (επιμήκυνση QT).

ΣύστασηΗ συγχορήγηση θα πρέπει να αποφεύγεται. Εάν το όφελος υπερτερεί, παρακολουθήστε προσεκτικά.
Fostamatinib

Αύξηση έκθεσης στον μεταβολίτη R406 του fostamatinib, οδηγώντας σε σχετιζόμενα με τη δόση ανεπιθύμητα συμβάντα (ηπατοτοξικότητα, ουδετεροπενία, υπέρταση ή διάρροια).

ΣύστασηΑνατρέξτε στην ΠΧΠ του fostamatinib για συστάσεις μείωσης δόσης.
Ibrutinib
προσοχή

Αύξηση συγκεντρώσεων ibrutinib στον ορό, αυξημένος κίνδυνος τοξικότητας (σύνδρομο λύσης όγκου).

ΣύστασηΗ συγχορήγηση θα πρέπει να αποφεύγεται. Εάν το όφελος υπερτερεί, μειώστε τη δόση ibrutinib στα 140 mg και παρακολουθήστε στενά.
Neratinib
αντένδειξη

Αύξηση συγκεντρώσεων στον ορό, κίνδυνος σοβαρών/απειλητικών για τη ζωή αντιδράσεων (ηπατοτοξικότητα).

ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χρήση αντενδείκνυται.
Venetoclax
αντένδειξη

Αύξηση συγκεντρώσεων στον ορό, αυξημένος κίνδυνος συνδρόμου λύσης όγκου.

ΣύστασηΓια ασθενείς που έχουν ολοκληρώσει τη φάση τιτλοποίησης, μειώστε τη δόση venetoclax κατά τουλάχιστον 75%.
Rivaroxaban
αντένδειξη

Αύξηση επιπέδων στο πλάσμα και φαρμακοδυναμικών επιδράσεων, αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας (AUC ↑ 153%, Cmax ↑ 55%).

ΣύστασηΗ χρήση του ritonavir δεν συνιστάται σε ασθενείς που παίρνουν rivaroxaban.
Vorapaxar
αντένδειξη

Αύξηση συγκεντρώσεων στον ορό.

ΣύστασηΗ συγχορήγηση θα πρέπει να αποφεύγεται.
Warfarin (S-Warfarin)
παρακολούθηση

Μικρή φαρμακοκινητική επίδραση (AUC ↑ 9%, Cmax ↓ 9%).

ΣύστασηΣυνιστάται να ελέγχονται οι παράμετροι αντιπηκτικότητας.
Warfarin (R-Warfarin)
παρακολούθηση

Μειωμένα επίπεδα (AUC ↓ 33%).

ΣύστασηΜειωμένα επίπεδα R-warfarin μπορεί να οδηγήσουν σε μειωμένη αντιπηκτική δράση, συνεπώς συνιστάται να ελέγχονται οι παράμετροι αντιπηκτικότητας.
Carbamazepine
προσοχή

Αυξημένες συγκεντρώσεις carbamazepine στο πλάσμα.

ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων ενεργειών.
Divalproex, lamotrigine, phenytoin
παρακολούθηση

Μειωμένες συγκεντρώσεις αντιπηκτικών στο πλάσμα.

ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των επιπέδων στον ορό ή των θεραπευτικών δράσεων.
Phenytoin

Μπορεί να μειώσει τα επίπεδα του ritonavir.
Amitriptyline, fluoxetine, imipramine, nortriptyline, paroxetine, sertraline
παρακολούθηση

Αυξημένες συγκεντρώσεις.

ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων ενεργειών.
Desipramine

Αύξηση επιπέδων desipramine (AUC ↑ 145%, Cmax ↑ 22%). Μείωση AUC και Cmax του 2-υδροξυ μεταβολίτη.

ΣύστασηΣυνιστάται μείωση της δόσης του desipramine.
Trazodone
προσοχή

Αύξηση έκθεσης trazodone (AUC ↑ 2,4-φορές, Cmax ↑ 34%). Αυξημένη συχνότητα ανεπιθύμητων αντιδράσεων.

ΣύστασηΧρησιμοποιείται με προσοχή, αρχίζοντας με τη μικρότερη δόση και παρακολουθώντας την κλινική ανταπόκριση και ανοχή.
Colchicine
αντένδειξη

Αύξηση συγκεντρώσεων colchicine. Αναφέρθηκαν απειλητικές για τη ζωή και θανατηφόρες αλληλεπιδράσεις.

ΣύστασηΑνατρέξτε στις συνταγογραφικές πληροφορίες της colchicine.
Astemizole, terfenadine
αντένδειξη

Αυξημένες συγκεντρώσεις στο πλάσμα.

ΣύστασηΗ συγχορήγηση με ritonavir αντενδείκνυται.
Fexofenadine

Αυξημένες συγκεντρώσεις fexofenadine.

ΣύστασηΤα αυξημένα επίπεδα fexofenadine μπορεί να μειώνονται με την πάροδο του χρόνου.
Loratadine
προσοχή

Αυξημένες συγκεντρώσεις loratadine στο πλάσμα.

ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων ενεργειών.
Fusidic Acid
αντένδειξη

Αυξημένες συγκεντρώσεις αμφότερων των fusidic acid και ritonavir.

ΣύστασηΗ συγχορήγηση με ritonavir αντενδείκνυται.
Rifabutin
αντένδειξη

Μεγάλη αύξηση του rifabutin AUC (↑ 4 φορές) και του 25-O-desacetyl rifabutin metabolite (↑ 38 φορές).

ΣύστασηΑντενδείκνυται η ταυτόχρονη χρήση του rifabutin με το ritonavir σε δόση αντιρετροϊκού παράγοντα. Για κάποιους αναστολείς πρωτεασών μπορεί να ενδείκνυται μείωση της δόσης rifabutin σε 150 mg 3 φορές την εβδομάδα όταν συγχορηγείται με ritonavir σε δόση φαρμακοκινητικού ενισχυτή.
Rifampicin

Περιορισμένα στοιχεία δείχνουν μικρό επιπρόσθετο επαγωγικό αποτέλεσμα της rifampicin στα επίπεδα ritonavir σε υψηλές δόσεις. Η επίδραση του ritonavir στη rifampicin δεν είναι γνωστή.
Voriconazole (με ritonavir 400 mg κάθε 12 ώρες)
αντένδειξη

Μείωση συγκεντρώσεων voriconazole (AUC ↓ 82%, Cmax ↓ 66%).

ΣύστασηΑντενδείκνυται η ταυτόχρονη χρήση του ritonavir σε δόση αντιρετροϊκού παράγοντα και voriconazole.
Voriconazole (με ritonavir 100 mg κάθε 12 ώρες)
προσοχή

Μείωση συγκεντρώσεων voriconazole (AUC ↓ 39%, Cmax ↓ 24%).

ΣύστασηΗ συγχορήγηση του voriconazole και του ritonavir σε δόση φαρμακοκινητικού ενισχυτή πρέπει αν αποφεύγεται εκτός εάν η εκτίμηση του οφέλους /κινδύνου για τον ασθενή δικαιολογεί τη χρήση του voriconazole.
Atovaquone
παρακολούθηση

Μειωμένες συγκεντρώσεις atovaquone στο πλάσμα.

ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των επιπέδων στον ορό και των θεραπευτικών επιδράσεων.
Bedaquiline
προσοχή

Αύξηση έκθεσης bedaquiline (AUC ↑ 22%).

ΣύστασηΛόγω κινδύνου ανεπιθύμητων ενεργειών, η συγχορήγηση θα πρέπει να αποφεύγεται. Εάν το όφελος υπερτερεί, γίνεται με προσοχή. Συνιστάται πιο συχνός ηλεκτροκαρδιογραφικός έλεγχος και έλεγχος των τρανσαμινασών.
Clarithromycin

Αύξηση επιπέδων clarithromycin (AUC ↑ 77%, Cmax ↑ 31%). Μείωση του 14-ΟΗ clarithromycin metabolite (AUC ↓ 100%, Cmax ↓ 99%).

ΣύστασηΜπορεί να μην απαιτείται μείωση της δόσης σε ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Δόσεις > 1g ημερησίως δεν πρέπει να συγχορηγούνται. Για ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, μειώστε τη δόση clarithromycin.
Delamanid
παρακολούθηση

Αύξηση έκθεσης στο μεταβολίτη delamanid DM-6705 (↑ 30%).

ΣύστασηΣυνιστάται πολύ συχνή παρακολούθηση με ΗΚΓ καθ' όλη την περίοδο θεραπείας με delamanid.
Erythromycin, itraconazole
προσοχή

Αυξημένες συγκεντρώσεις στο πλάσμα.

ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων ενεργειών.
Ketoconazole

Αύξηση έκθεσης ketoconazole (AUC ↑ 3,4-φορές, Cmax ↑ 55%).

ΣύστασηΛόγω αυξημένης συχνότητας γαστρεντερικών και ηπατικών ανεπιθύμητων αντιδράσεων, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη μείωση της δόσης του ketoconazole.
Sulfamethoxazole/Trimethoprim

Επίπεδα sulfamethoxazole/trimethoprim ανεπηρέαστα (AUC ↓ 20% / ↑ 20%, Cmax ↔).

ΣύστασηΤροποποίηση της δόσης μπορεί να μην είναι αναγκαία.
Clozapine, pimozide
αντένδειξη

Αυξημένες συγκεντρώσεις στο πλάσμα.

ΣύστασηΗ συγχορήγηση με ritonavir αντενδείκνυται.
Haloperidol, risperidone, thioridazine
παρακολούθηση

Αυξημένες συγκεντρώσεις.

ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων αντιδράσεων.
Lurasidone
αντένδειξη

Αύξηση συγκεντρώσεων lurasidone.

ΣύστασηΗ συγχορήγηση με lurasidone αντενδείκνυται.
Quetiapine
αντένδειξη

Αύξηση συγκεντρώσεων quetiapine. Αυξημένη τοξικότητα.

ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χορήγηση με quetiapine αντενδείκνυται.
Salmeterol
αντένδειξη

Σαφής αύξηση στις συγκεντρώσεις του salmeterol στο πλάσμα.

ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χορήγηση δεν συνιστάται.
Amlodipine, diltiazem, nifedipine
προσοχή

Αυξημένες συγκεντρώσεις των ανταγωνιστών διαύλων ασβεστίου στο πλάσμα.

ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων ενεργειών.
Bosentan

Αύξηση Cmax και AUC του bosentan.
Riociguat
αντένδειξη

Αύξηση συγκεντρώσεων στον ορό.

ΣύστασηΗ συγχορήγηση δεν συνιστάται.
Dihydroergotamine, ergonovine, ergotamine, methylergonovine
αντένδειξη

Αυξημένες συγκεντρώσεις των παραγώγων εργοταμίνης στο πλάσμα.

ΣύστασηΗ συγχορήγηση με ritonavir αντενδείκνυται.
Cisapride
αντένδειξη

Αυξημένες συγκεντρώσεις cisapride στο πλάσμα.

ΣύστασηΗ συγχορήγηση με ritonavir αντενδείκνυται.
Glecaprevir/pibrentasvir
αντένδειξη

Αυξημένες συγκεντρώσεις στον ορό, αυξημένος κίνδυνος αυξήσεων της ALT.

ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χορήγηση αντενδείκνυται.
Simeprevir
αντένδειξη

Αύξηση συγκεντρώσεων simeprevir στο πλάσμα (↑ 7,2-φορές AUC, ↑ 4,7-φορές Cmax).

ΣύστασηΔεν συνιστάται η συγχορήγηση του ritonavir με simeprevir.
Lovastatin, Simvastatin
αντένδειξη

Σημαντική αύξηση των συγκεντρώσεων στο πλάσμα, κίνδυνος μυοπάθειας/ραβδομυόλυσης.

ΣύστασηΑντενδείκνυται ο συνδυασμός αυτών των φαρμακευτικών προϊόντων με ritonavir.
Atorvastatin, Rosuvastatin
προσοχή

Αύξηση έκθεσης rosuvastatin. Αύξηση συγκεντρώσεων atorvastatin.

ΣύστασηΠρέπει να χορηγούνται οι χαμηλότερες δυνατές δόσεις.
Pravastatin, Fluvastatin

Δεν αναμένονται αλληλεπιδράσεις.

ΣύστασηΕάν συνιστάται θεραπεία με αναστολέα HMG-CoA αναγωγάσης, συνιστάται pravastatin ή fluvastatin.
Ethinyl estradiol

Μείωση συγκέντρωσης ethinyl oestradiol (AUC ↓ 40%, Cmax ↓ 32%).

ΣύστασηΘα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο χρήσης διαφράγματος ή άλλων μη ορμονικών μεθόδων αντισύλληψης. Το ritonavir είναι πιθανό να αλλάξει τη κατάσταση αιμορραγίας της μήτρας και να μειώσει την αποτελεσματικότητα των αντισυλληπτικών που περιέχουν οιστραδιόλη (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Cyclosporine, tacrolimus, everolimus
προσοχή

Αυξημένες συγκεντρώσεις στο πλάσμα.

ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων ενεργειών.
Lomitapide
αντένδειξη

Αύξηση συγκεντρώσεων lomitapide.

ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χρήση με lomitapide αντενδείκνυται.
Avanafil
αντένδειξη

Αύξηση έκθεσης avanafil (AUC ↑ 13-φορές, Cmax ↑ 2,4-φορές).

ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χρήση αντενδείκνυται.
Sildenafil
προσοχή

Αύξηση έκθεσης sildenafil (AUC ↑ 11-φορές, Cmax ↑ 4-φορές).

ΣύστασηΓια στυτική δυσλειτουργία: Χρήση με προσοχή, δόσεις sildenafil όχι > 25 mg σε 48 ώρες. Για πνευμονική υπέρταση: Αντενδείκνυται.
Tadalafil
προσοχή

Αύξηση έκθεσης tadalafil (AUC ↑ 124%, Cmax ↔).

ΣύστασηΓια στυτική δυσλειτουργία: Χρήση με προσοχή σε μειωμένες δόσεις όχι > 10 mg κάθε 72 ώρες με αυξημένη παρακολούθηση για ΑΕ.
Vardenafil
αντένδειξη

Αύξηση έκθεσης vardenafil (AUC ↑ 49-φορές, Cmax ↑ 13-φορές).

ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χρήση αντενδείκνυται.
Clorazepate, diazepam, estazolam, flurazepam
αντένδειξη

Αυξημένες συγκεντρώσεις στο πλάσμα.

ΣύστασηΗ συγχορήγηση με ritonavir αντενδείκνυται.
Midazolam (από στόματος)
αντένδειξη

Μεγάλη αύξηση της συγκέντρωσης midazolam.

ΣύστασηΔε θα πρέπει να συγχορηγείται.
Midazolam (παρεντερική)
προσοχή

Πιθανή αύξηση 3-4 φορές των επιπέδων midazolam στο πλάσμα.

ΣύστασηΘα πρέπει να γίνεται σε μονάδα εντατικής παρακολούθησης (ICU) ή παρεμφερή μονάδα. Θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο προσαρμογής της δόσης της midazolam.
Triazolam
αντένδειξη

Αυξημένες συγκεντρώσεις triazolam στο πλάσμα (AUC ↑ >20 φορές, Cmax ↑ 87%).

ΣύστασηΗ συγχορήγηση με ritonavir αντενδείκνυται.
Pethidine (με Pethidine)
αντένδειξη

Μείωση έκθεσης pethidine (AUC ↓ 62%, Cmax ↓ 59%).

ΣύστασηΗ χρήση του pethidine και του ritonavir αντενδείκνυται.
Pethidine (με Norpethidine metabolite)
αντένδειξη

Αύξηση έκθεσης norpethidine (AUC ↑ 47%, Cmax ↑ 87%).

ΣύστασηΗ χρήση του pethidine και του ritonavir αντενδείκνυται λόγω των αυξημένων συγκεντρώσεων του μεταβολίτη norpethidine που μπορεί να αυξήσουν τις επιδράσεις από το ΚΝΣ (π.χ. σπασμοί).
Alprazolam
προσοχή

Αύξηση έκθεσης alprazolam (AUC ↑ 2,5 φορές).

ΣύστασηΑπαιτείται προσοχή κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών, πριν αναπτυχθεί η επαγωγή του μεταβολισμού του alprazolam.
Buspirone
προσοχή

Αυξημένες συγκεντρώσεις buspirone στο πλάσμα.

ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων ενεργειών.
Zolpidem
προσοχή

Αύξηση έκθεσης zolpidem (AUC ↑ 28%, Cmax ↑ 22%).

ΣύστασηΤο zolpidem και το ritonavir μπορεί να συγχορηγηθούν με προσεκτική παρακολούθηση για υπερβολικές υπνωτικές επιδράσεις.
Bupropion (με ritonavir 100 mg κάθε 12 ώρες)

Μείωση επιπέδων bupropion (AUC ↓ 22%, Cmax ↓ 21%).

ΣύστασηΗ συνιστώμενη δόση bupropion δεν θα πρέπει να υπερβαίνεται. Μειώσεις συγκεντρώσεων bupropion ενδέχεται να εμφανιστούν αρκετές ημέρες μετά την έναρξη συγχορήγησης.
Bupropion (με ritonavir 600 mg κάθε 12 ώρες)

Μείωση επιπέδων bupropion (AUC ↓ 66%, Cmax ↓ 62%).

ΣύστασηΗ συνιστώμενη δόση bupropion δεν θα πρέπει να υπερβαίνεται. Μειώσεις συγκεντρώσεων bupropion ενδέχεται να εμφανιστούν αρκετές ημέρες μετά την έναρξη συγχορήγησης.
Εισπνεόμενα, ενέσιμα ή ενδορρινικά fluticasone propionate, budesonide, triamcinolone
αντένδειξη

Συστηματικές επιδράσεις από κορτικοστεροειδή (σύνδρομο Cushing, καταστολή επινεφριδίων).

ΣύστασηΔεν συνιστάται η ταυτόχρονη χορήγηση εκτός εάν το όφελος υπερτερεί του κινδύνου. Εξετάστε μείωση δόσης γλυκοκορτικοειδούς, στενή παρακολούθηση ή αλλαγή σε μη υπόστρωμα για CYP3A4.
Dexamethasone
προσοχή

Αυξημένες συγκεντρώσεις dexamethasone στο πλάσμα.

ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων ενεργειών.
Prednisone
προσοχή

Αύξηση AUC του μεταβολίτη prednisolone (↑ 37% και 28% μετά από 4 και 14 ημέρες ritonavir αντίστοιχα).

ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων ενεργειών.
Levothyroxine
παρακολούθηση

Πιθανή αλληλεπίδραση.

ΣύστασηΗ θυρεοειδοτρόπος ορμόνη (TSH) θα πρέπει να παρακολουθείται τουλάχιστον κατά τον πρώτο μήνα μετά την έναρξη και/ή λήξη της θεραπείας με ritonavir.
Disopyramide, mexiletine, nefzodone

Καρδιακά και νευρολογικά περιστατικά.

ΣύστασηΔεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο αλληλεπίδρασης.

sick

SPC-NORVIR

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Αίμα

Μειωμένα λευκοκύτταρα
Μειωμένη αιμοσφαιρίνη
Μειωμένα ουδετερόφιλα
Αυξημένα ηωσινόφιλα
Θρομβοπενία
Αυξημένα ουδετερόφιλα

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Υπερευαισθησία (συμπεριλαμβάνει κνίδωση και οίδημα προσώπου) (Συχνές)

Ανοσοποιητικό

Αναφυλαξία

Μεταβολισμός

Υπερχοληστερολαιμία
Υπερτριγλυκεριδαιμία
Ουρική αρθρίτιδα
Οίδημα
Περιφερικό οίδημα
Αφυδάτωση
Σακχαρώδης διαβήτης
Υπεργλυκαιμία
Διαταραχή ηλεκτρολυτών
Ανορεξία

Νευρικό

Δυσγευσία
Στοματική παραισθησία
Περιφερική παραισθησία
Κεφαλαλγία
Ζάλη
Περιφερική νευροπάθεια
Διαταραχή προσοχής
Συγκοπή
Σπασμοί

Ψυχιατρικές

Αϋπνία
Άγχος
Σύγχυση

Οφθαλμικές

Θαμπή όραση

Καρδιά

Έμφραγμα μυοκαρδίου

Αγγειακές

Υπέρταση
Περιφερική ψυχρότητα
Έξαψη

Αγγειακές διαταραχές

Υπόταση (συμπεριλαμβανομένης ορθοστατικής υπότασης) (Συχνές)

Λοιμώξεις

Φαρυγγίτιδα

Αναπνευστικό

Άλγος του στοματοφάρυγγα
Βήχας

Γαστρεντερικό

Κοιλιακό άλγος
Ναυτία
Διάρροια
Έμετος
Δυσπεψία
Μετεωρισμός
Στοματικό έλκος
Αιμορραγία του γαστρεντερικού
Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
Παγκρεατίτιδα

Ήπαρ

Ηπατίτιδα
Ίκτερος

Εργαστηριακές

Αυξημένη AST
Αυξημένη ALT
Αυξημένη GGT
Αυξημένη χολερυθρίνη αίματος
Αυξημένη CPK
Αυξημένη κρεατινίνη
Απώλεια βάρους
Αυξημένη αμυλάση
Μειωμένη ελεύθερη και ολική θυροξίνη
Αυξημένη γλυκόζη
Αυξημένο μαγνήσιο
Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση

Δέρμα

Κνησμός
Εξάνθημα
Ακμή
Σύνδρομο Stevens-Johnson
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση

Μυοσκελετικό

Αρθραλγία
Οσφυαλγία
Μυοσίτιδα
Ραβδομυόλυση
Μυαλγία
Μυοπάθεια

Νεφρά/Ουροποιητικό

Αυξημένη ούρηση
Νεφρική δυσλειτουργία
Ολιγουρία
Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
Νεφρολιθίαση

Αναπαραγωγικό

Μηνορραγία

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Κόπωση (συμπεριλαμβάνει εξασθένιση) (Πολύ συχνές)

Γενικές

Αίσθηση καύσου
Πυρετός

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Άλγος στοματοφάρυγγα

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Έξαψη

Αγγειακές

Πολύ συχνές
Αίσθηση καύσου

Νευρικό

Πολύ συχνές
Αρθραλγία

Μυοσκελετικό

Πολύ συχνές
Βήχας

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Διαταραχή ηλεκτρολυτών

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Δυσγευσία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Δυσπεψία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Εξασθένηση

Γενικές

Πολύ συχνές
Ερυθηματώδες εξάνθημα

Δέρμα

Πολύ συχνές
Ζάλη

Νευρικό

Πολύ συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα

Δέρμα

Πολύ συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Πολύ συχνές
Κοιλιακό άλγος

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Κόπωση

Γενικές

Πολύ συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Οσφυαλγία

Μυοσκελετικό

Πολύ συχνές
Περιφερική νευροπάθεια

Νευρικό

Πολύ συχνές
Περιφερική παραισθησία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Στοματική παραισθησία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Φαρυγγίτιδα

Λοιμώξεις

Πολύ συχνές
Άγχος

Ψυχιατρικές

Συχνές
Ίκτερος

Ήπαρ

Συχνές
Αιμορραγία γαστρεντερικού

Γαστρεντερικό

Συχνές
Ακμή

Δέρμα

Συχνές
Ανορεξία

Μεταβολισμός

Συχνές
Απώλεια βάρους

Μεταβολισμός

Συχνές
Αυξημένα ηωσινόφιλα

Αίμα

Συχνές
Αυξημένη ALT

Εργαστηριακές

Συχνές
Αυξημένη AST

Εργαστηριακές

Συχνές
Αυξημένη CPK

Εργαστηριακές

Συχνές
Αυξημένη GGT

Εργαστηριακές

Συχνές
Αυξημένη αμυλάση

Εργαστηριακές

Συχνές
Αυξημένη κρεατινίνη

Εργαστηριακές

Συχνές
Αυξημένη ούρηση

Νεφρά/Ουροποιητικό

Συχνές
Αυξημένη χολερυθρίνη αίματος

Εργαστηριακές

Συχνές
Αφυδάτωση

Μεταβολισμός

Συχνές
Αϋπνία

Ψυχιατρικές

Συχνές
Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Γαστρεντερικό

Συχνές
Διαταραχή στην προσοχή

Νευρικό

Συχνές
Ηπατίτιδα

Ήπαρ

Συχνές
Θαμπή όραση

Οφθαλμικές

Συχνές
Θρομβοπενία

Αίμα

Συχνές
Μειωμένα λευκοκύτταρα

Αίμα

Συχνές
Μειωμένα ουδετερόφιλα

Αίμα

Συχνές
Μειωμένη αιμοσφαιρίνη

Αίμα

Συχνές
Μειωμένη ελεύθερη θυροξίνη

Εργαστηριακές

Συχνές
Μειωμένη ολική θυροξίνη

Εργαστηριακές

Συχνές
Μετεωρισμός

Γαστρεντερικό

Συχνές
Μηνορραγία

Αναπαραγωγικό

Συχνές
Μυαλγία

Μυοσκελετικό

Συχνές
Μυοπάθεια

Μυοσκελετικό

Συχνές
Μυοσίτιδα

Μυοσκελετικό

Συχνές
Νεφρική δυσλειτουργία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Συχνές
Οίδημα

Γενικές

Συχνές
Ολιγουρία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Συχνές
Ορθοστατική υπόταση

Αγγειακές

Συχνές
Ουρική αρθρίτιδα

Μεταβολισμός

Συχνές
Παγκρεατίτιδα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Περιφερική ψυχρότητα

Αγγειακές

Συχνές
Περιφερικό οίδημα

Γενικές

Συχνές
Πυρετός

Γενικές

Συχνές
Ραβδομυόλυση

Μυοσκελετικό

Συχνές
Σπασμοί

Νευρικό

Συχνές
Στοματικό έλκος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Συγκοπή

Νευρικό

Συχνές
Σύγχυση

Ψυχιατρικές

Συχνές
Υπέρταση

Αγγειακές

Συχνές
Υπερευαισθησία (συμπεριλαμβάνει κνίδωση και οίδημα προσώπου)

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Συχνές
Υπερτριγλυκεριδαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Υπερχοληστερολαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Υπόταση

Αγγειακές

Συχνές
Έμφραγμα μυοκαρδίου

Καρδιά

Όχι συχνές
Αυξημένα ουδετερόφιλα

Αίμα

Όχι συχνές
Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Αυξημένη γλυκόζη

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Αυξημένο μαγνήσιο

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Οξεία νεφρική ανεπάρκεια

Νεφρά/Ουροποιητικό

Όχι συχνές
Σακχαρώδης διαβήτης

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Αναφυλαξία

Ανοσοποιητικό

Σπάνιες
Σύνδρομο Stevens-Johnson

Δέρμα

Σπάνιες
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση

Δέρμα

Σπάνιες
Υπεργλυκαιμία

Μεταβολισμός

Σπάνιες
Νεφρολιθίαση

Νεφρά/Ουροποιητικό

Μη γνωστές

pregnant_woman

SPC-NORVIR

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή expand_more

Κύηση
Το Norvir μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εάν είναι κλινικά απαραίτητο.

Ένας μεγάλος αριθμός (6100 γεννήσεις ζώντων) εγκύων γυναικών εκτέθηκε σε ritonavir κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Από αυτές, σε 2800 γεννήσεις ζώντων υπήρξε έκθεση κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου. Τα στοιχεία αυτά στη πλειοψηφία τους αναφέρονται σε εκθέσεις όπου το ritonavir χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμένη θεραπεία και όχι στις θεραπευτικές δόσεις του ritonavir αλλά σε μικρότερες δόσεις ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής άλλων αναστολέων πρωτεασών. Τα στοιχεία αυτά δεν δείχνουν αύξηση της συχνότητας συγγενών ανωμαλιών συγκριτικά με τις συχνότητες που παρατηρούνται σε συστήματα παρακολούθησης συγγενών ανωμαλιών στο πληθυσμό. Στοιχεία από ζώα έδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγή (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Το ritonavir ασκεί αρνητική αλληλεπίδραση στα από στόματος αντισυλληπτικά. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να χρησιμοποιείται μια εναλλακτική, αποτελεσματική και ασφαλής μέθοδος αντισύλληψης κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
Θηλασμός
Οι γυναίκες που έχουν προσβληθεί από HIV δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να θηλάζουν τα βρέφη τους εάν λαμβάνουν Norvir.

Περιορισμένα δημοσιευμένα στοιχεία αναφέρουν ότι το ritonavir βρίσκεται στο ανθρώπινο γάλα. Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με τις επιδράσεις της ριτοναβίρης στο βρέφος που θηλάζει ή τις επιδράσεις του φαρμάκου στην παραγωγή γάλακτος. Λόγω της δυνατότητας (1) μετάδοσης του HIV (σε βρέφη αρνητικά για ιό HIV), (2) ανάπτυξης ιικής αντοχής (σε βρέφη με HIV) και (3) σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών σε βρέφος που θηλάζει.
Γονιμότητα
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για ανθρώπους σχετικά με την επίδραση του ritonavir στη γονιμότητα.

Μελέτες σε ζώα δεν έδειξαν βλαβερές επιπτώσεις του ritonavir στη γονιμότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα).

neurology

DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Η ριτοναβίρη αναστέλλει το ιικό ένζυμο πρωτεάση του HIV, το οποίο εμποδίζει τη διάσπαση της πολυπρωτεΐνης gag-pol, οδηγώντας σε μη λοιμογόνα, ανώριμα ιογενή σωματίδια.

monitor_heart

SPC-NORVIR

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική ομάδα: αντιϊκό για συστηματική χρήση, αναστολείς πρωτεασών Κωδικός ATC: J05AE03. Το ritonavir σε δοσολογία φαρμακοκινητικού ενισχυτή Η φαρμακοκινητική ενίσχυση του ritonavir βασίζεται στη δραστικότητα του ritonavir ως ένας ισχυρός…

biotech

SPC-NORVIR

Φαρμακοκινητική

expand_more

Απορρόφηση Δεν υπάρχει παρεντερική μορφή του ritonavir, και συνεπώς δεν έχει προσδιοριστεί το μέγεθος της απορρόφησης και η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητά του. Η φαρμακοκινητική του ritonavir μελετήθηκε σε ενήλικες HIV οροθετικούς εθελοντές στους οποίους…

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός Η ριτοναβίρη κυκλοφορεί στο πλάσμα κυρίως ως αμετάβλητο φάρμακο. Έχουν αναγνωριστεί πέντε μεταβολίτες. Ο μεταβολίτης οξείδωσης της ισοπροπυλοθειαζόλης (M-2) είναι ο κύριος μεταβολίτης σε χαμηλές συγκεντρώσεις πλάσματος και διατηρεί παρόμοια…

bloodtype

PubChem

Απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της ριτοναβίρης δεν έχει προσδιοριστεί. Μετά από από του στόματος χορήγηση, οι μέγιστες συγκεντρώσεις επιτυγχάνονται μετά από περίπου 2 ώρες και 4 ώρες (Tmax) μετά τη λήψη, υπό συνθήκες νηστείας…

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-NORVIR

expand_more

Το ritonavir θα πρέπει να χορηγείται από ιατρούς που έχουν εμπειρία στη θεραπεία της λοίμωξης HIV.

Δοσολογία

Η δοσολογία του ritonavir ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής

Όταν το ritonavir χρησιμοποιείται ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής με άλλους αναστολείς πρωτεάσης πρέπει να εξετάζεται η Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος του συγκεκριμένου αναστολέα πρωτεάσης.

Οι ακόλουθοι HIV-1 αναστολείς πρωτεασών έχουν εγκριθεί για χρήση με το ritonavir ως φαρμακοκινητικό ενισχυτή στις αναφερόμενες δόσεις:

Ενήλικες

Amprenavir 600 mg δύο φορές ημερησίως με ritonavir 100 mg δύο φορές ημερησίως.
Atazanavir 300 mg άπαξ ημερησίως με ritonavir 100 mg άπαξ ημερησίως.
Fosamprenavir 700 mg δύο φορές ημερησίως με ritonavir 100 mg δύο φορές ημερησίως.
Lopinavir σε συνδυασμό με ritonavir (lopinavir/ritonavir) 400 mg/100 mg ή 800 mg/200 mg.
Saquinavir 1000 mg δύο φορές ημερησίως με ritonavir 100 mg δύο φορές ημερησίως σε προθεραπευμένους (ART) ασθενείς. Έναρξη θεραπείας με saquinavir 500 mg δύο φορές ημερησίως και με ritonavir 100 mg δύο φορές ημερησίως για τις πρώτες 7 ημέρες, στη συνέχεια saquinavir 1000 mg δύο φορές ημερησίως με ritonavir 100 mg δύο φορές ημερησίως σε ART πρωτοθεραπευόμενους (ART- naïve) ασθενείς.
Tipranavir 500 mg δύο φορές ημερησίως με ritonavir 200 mg δύο φορές ημερησίως (Τipranavir με ritonavir δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε πρωτοθεραπευόμενους ασθενείς).
Darunavir 600 mg δύο φορές ημερησίως με ritonavir 100 mg δύο φορές ημερησίως σε προθεραπευμένους με αντιρετροϊκή αγωγή (ART) ασθενείς. Darunavir 800 mg άπαξ ημερησίως με ritonavir 100 mg άπαξ ημερησίως μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κάποιους προθεραπευμένους (ART) ασθενείς. Για περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τη δοσολογία άπαξ ημερησίως στους προθεραπευμένους (ART) ασθενείς ανατρέξτε στην Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος για τη darunavir.
Darunavir 800 mg άπαξ ημερησίως με ritonavir 100 mg μία φορά ημερησίως σε ART πρωτοθεραπευόμενους ασθενείς.

Παιδιά και έφηβοι

Το ritonavir συνιστάται για παιδιά ηλικίας 2 ετών και άνω. Για περαιτέρω συστάσεις σχετικά με τη δοσολογία, ανατρέξτε στις πληροφορίες προϊόντος των άλλων αναστολέων πρωτεάσης που είναι εγκεκριμένοι για συγχορήγηση με ritonavir.

Ειδικοί πληθυσμοί

Νεφρική δυσλειτουργία Επειδή το ritonavir μεταβολίζεται κυρίως από το ήπαρ ενδέχεται να είναι κατάλληλο για χρήση με προσοχή ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια ανάλογα με τον συγκεκριμένο αναστολέα πρωτεάσης με τον οποίο συγχορηγείται. Ωστόσο, εφόσον η νεφρική κάθαρση του ritonavir είναι αμελητέα, δεν αναμένεται μείωση της ολικής κάθαρσης σώματος σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Για συγκεκριμένες πληροφορίες δοσολογίας σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία ανατρέξτε στην Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος (ΠΧΠ) των συγχορηγούμενων αναστολέων πρωτεάσης.
Ηπατική δυσλειτουργία Το ritonavir δεν θα πρέπει να δίνεται ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής σε ασθενείς με μη αντιρροπούμενη ηπατική νόσο (βλ. Αντενδείξεις). Λόγω απουσίας φαρμακοκινητικών μελετών σε ασθενείς με σταθερή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (Child Pugh Grade C) χωρίς ρήξη της αντιρρόπησης, θα πρέπει να εφαρμόζεται προσοχή όταν το ritonavir χρησιμοποιείται ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής επειδή ενδέχεται να προκύψουν αυξημένα επίπεδα των συγχορηγούμενων Αναστολέων Πρωτεάσης. Ειδικές συστάσεις για τη χρήση ritonavir ως φαρμακοκινητικό ενισχυτή σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία εξαρτώνται από το συγχορηγούμενο αναστολέα πρωτεάσης. Θα πρέπει να μελετάται η ΠΧΠ του συγχορηγούμενου αναστολέα πρωτεάσης για συγκεκριμένες πληροφορίες δοσολογίας στο πληθυσμό αυτό των ασθενών.

Η δοσολογία του ritonavir ως αντιρετροϊκός παράγοντας

Ενήλικες

Η συνιστώμενη δόση για το Norvir κόνις για πόσιμο εναιώρημα είναι 600 mg (6 φακελλίσκοι) δύο φορές ημερησίως από το στόμα και χορηγούμενο με τροφή.

Σταδιακή αύξηση της δόσης του ritonavir κατά την έναρξη της θεραπείας μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της ανοχής. Η θεραπεία πρέπει να ξεκινά με 300 mg (3 φακελλίσκοι) δύο φορές ημερησίως για χρονικό διάστημα τριών ημερών και να αυξάνεται ανά 100 mg (1 φακελλίσκος) δύο φορές ημερησίως μέχρι τα 600 mg δύο φορές ημερησίως μέσα σε διάστημα όχι μεγαλύτερο των 14 ημερών. Οι ασθενείς δεν θα πρέπει να παραμένουν στα 300 mg δύο φορές ημερησίως για περισσότερο από 3 ημέρες.

Ανατρέξτε στην παρακάτω παράγραφο για τον Τρόπο Χορήγησης και στην παράγραφο 6.6 για λεπτομέρειες σχετικά με την προετοιμασία των δόσεων.

Παιδιά και έφηβοι (2 ετών και άνω)

Η συνιστώμενη δοσολογία του Norvir κόνις για πόσιμο εναιώρημα στα παιδιά είναι 350 mg/m2 δύο φορές ημερησίως από το στόμα και δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 600 mg δύο φορές ημερησίως. Η θεραπεία με Norvir θα πρέπει να ξεκινά με 250 mg/m2 και να αυξάνεται μέσα σε διάστημα 2 έως 3 ημερών ανά 50 mg/m2 δύο φορές ημερησίως.

Στα μεγαλύτερα παιδιά, για τη δόση συντήρησης, μπορεί να είναι εφικτή η αντικατάσταση της κόνεως για πόσιμο εναιώρημα με δισκία.

Οδηγίες παιδιατρικής δοσολογίας για το Norvir κόνις για πόσιμο εναιώρημα (ως παρασκεύασμα 100 mg/10 mL)*†

Επιφάνεια Σώματος (m2)	Δύο φορές ημερησίως 250 mg/m2	Δύο φορές ημερησίως 300 mg/m2	Δύο φορές ημερησίως 350 mg/m2
0,25	6,4 mL (62,5 mg)	7,6 mL (76 mg)	8,8 mL (88 mg)
0,50	12,6 mL (126 mg)	15,0 mL (150 mg)	17,6 mL (176 mg)
0,75	18,8 mL (188 mg)	22,6 mL (226 mg)	26,4 mL (262,5 mg)
1,00	25,0 mL (250 mg)	30,0 mL (300 mg)	35,0 mL (350 mg)
1,25	31,4 mL (312,5 mg)	37,6 mL (376 mg)	43,8 mL (438mg)
1,50	37,6 mL (376 mg)	45,0 mL (450 mg)	52,6 mL (526 mg)

*Όταν αναμιγνύεται με 9,4 mL υγρού, η συγκέντρωση του εναιωρήματος είναι 10 mg/mL. † Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι όγκοι και/ή οι δόσεις έχουν προσαρμοσθεί για να εξασφαλισθούν η συνιστώμενη τελική δόση και ο δοσολογικός όγκος.

Η Επιφάνεια Σώματος μπορεί να υπολογισθεί με την ακόλουθη εξίσωση: ΕΣ (m2) = √ (Ύψος (cm) Χ Βάρος (Kg) / 3600)

Για να υπολογιστεί ο όγκος που πρέπει να χορηγηθεί (σε mL) για ενδιάμεσες τιμές επιφάνειας σώματος που δεν περιέχονται στον ανωτέρω πίνακα, η επιφάνεια σώματος πρέπει να πολλαπλασιαστεί με τον συντελεστή: 25 για τη δόση των 250 mg/m2, 30 για τη δόση των 300 mg/m2 και 35 για την δόση των 350 mg/m2.

Ανατρέξτε παρακάτω στην παράγραφο για τον Τρόπο Χορήγησης και στην παράγραφο 6.6 για λεπτομέρειες σχετικά με την προετοιμασία των δόσεων.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι Φαρμακοκινητικά δεδομένα έδειξαν ότι δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ηλικιωμένους ασθενείς (βλ. Φαρμακοκινητικές).
Νεφρική δυσλειτουργία Επί του παρόντος, δεν υπάρχουν δεδομένα ειδικά για αυτόν τον πληθυσμό ασθενών και συνεπώς δεν μπορεί να συστηθεί ειδική δοσολογία. Η κάθαρση του ritonavir είναι αμελητέα, ως εκ τούτου δεν αναμένεται μείωση της ολικής κάθαρσης σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Επειδή το ritonavir δεσμεύεται με τις πρωτεΐνες σε υψηλό ποσοστό, δεν θεωρείται πιθανόν ότι θα απομακρυνθεί σημαντικά με την αιμοκάθαρση ή περιτοναιοδιύλιση.
Ηπατική δυσλειτουργία Το ritonavir μεταβολίζεται και απομακρύνεται κυρίως από το ήπαρ. Τα φαρμακοκινητικά δεδομένα δείχνουν ότι δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Φαρμακοκινητικές). Το ritonavir δεν πρέπει να δίνεται σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια (βλ. Αντενδείξεις).
Παιδιατρικός πληθυσμός Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Norvir σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών δεν έχει τεκμηριωθεί. Τα παρόντα διαθέσιμα δεδομένα περιγράφονται στις (βλ. Φαρμακοδυναμικές) και (βλ. Φαρμακοκινητικές), αλλά δεν μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία.

Τρόπος χορήγησης

Το Norvir κόνις για πόσιμο εναιώρημα χορηγείται από του στόματος, προστιθέμενο σε μαλακές τροφές (σάλτσα μήλου ή πουτίγκα βανίλιας) ή αναμεμιγμένο με υγρά (νερό, σοκολατούχο γάλα, ή βρεφική τροφή). Για λεπτομέρειες σχετικά με την προετοιμασία και τη χορήγηση του Norvir κόνις για πόσιμο εναιώρημα, βλέπε παράγραφο 6.6. Οποιαδήποτε ανάμειξη εκτός αυτών που συστήνονται είναι ευθύνη του επαγγελματία υγείας ή του χρήστη. Το Norvir κόνις για πόσιμο εναιώρημα πρέπει να λαμβάνεται με τροφή. Η πικρή επίγευση του Norvir κόνις για πόσιμο εναιώρημα μπορεί να μειωθεί εάν αμέσως μετά τη χορήγηση της δόσης καταναλωθεί φυστικοβούτυρο, πραλίνα φουντουκιού, ή σιρόπι βατόμουρου.

Η συνταγογραφούμενη δόση του Norvir κόνις για πόσιμο εναιώρημα μπορεί να χορηγηθεί μέσω ενός καθετήρα αφού αναμειχθεί με νερό, όπως περιγράφεται στην παράγραφο 6.6. Ακολουθήστε τις οδηγίες του καθετήρα σίτισης για τη χορήγηση του φαρμάκου.

block

Αντενδείξεις

SPC-NORVIR

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα (βλ. παράγραφο 6.1).
Όταν το ritonavir χρησιμοποιείται ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής άλλων αναστολέων πρωτεασών, συμβουλευτείτε τη Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος των συγχορηγούμενων αναστολέων πρωτεασών για αντενδείξεις.
Το ritonavir δεν πρέπει να δίνεται ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής ή ως αντιρετροϊκός παράγοντας σε ασθενείς με μη αντιρροπούμενη ηπατική νόσο.
Μελέτες in vitro και in vivo έχουν αποδείξει ότι το ritonavir είναι ένας ισχυρός αναστολέας των βιομετασχηματισμών που πραγματοποιούνται μέσω CYP3A και CYP2D6. Τα ακόλουθα φάρμακα αντενδείκνυνται όταν χρησιμοποιούνται με ritonavir και, εκτός εάν σημειώνεται διαφορετικά, η αντένδειξη βασίζεται στο ενδεχόμενο της αναστολής του μεταβολισμού του συγχορηγούμενου φαρμακευτικού προϊόντος από το ritonavir, με αποτέλεσμα αυξημένη έκθεση στο συγχορηγούμενο φαρμακευτικό προϊόν και κίνδυνο κλινικά σημαντικών ανεπιθύμητων ενεργειών.
Η ενζυμο - ρυθμιστική δράση του ritonavir μπορεί να είναι δοσοεξαρτώμενη. Οι αντενδείξεις μπορεί να είναι πιο σχετικές για κάποια προϊόντα όταν το ritonavir χρησιμοποιείται ως αντιρετροϊκός παράγοντας συγκριτικά με τη χρήση του ritonavir ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής (π.χ. rifabutin και voriconazole).

Αυξημένα ή μειωμένα επίπεδα συγχορηγούμενου φαρμακευτικού προϊόντος

Κατηγορία Φαρμακευτικού προϊόντος	Φαρμακευτικό προϊόν της Κατηγορίας	Αιτιολογία
α1-Αδρενεργικοί Ανταγωνιστές	Alfuzosin	Αυξημένες συγκεντρώσεις alfuzosin στο πλάσμα που μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρή υπόταση (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Αναλγητικά	Pethidine, piroxicam, propoxyphne	Αυξημένες συγκεντρώσεις norpethidine, piroxicam και propoxyphene στο πλάσμα. Συνεπώς, αύξηση κινδύνου για σοβαρή αναπνευστική καταστολή ή αιματολογικές ανωμαλίες ή άλλες σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες από τους παράγοντες αυτούς.
Αντιστηθαγχικά	Ranolazine	Αυξημένες συγκεντρώσεις ranolazine στο πλάσμα που μπορεί να αυξήσουν το ενδεχόμενο σοβαρών ή/και απειλητικών για τη ζωή αντιδράσεων (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Αντικαρκινικά	Neratinib	Αυξημένες συγκεντρώσεις του neratinib στο πλάσμα που μπορεί να αυξήσουν το ενδεχόμενο σοβαρών ή/και απειλητικών για τη ζωή αντιδράσεων συμπεριλαμβανομένης της ηπατοτοξικότητας (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
	Venetoclax	Αυξημένες συγκεντρώσεις του venetoclax στο πλάσμα. Αυξημένος κίνδυνος συνδρόμου λύσης όγκου κατά την έναρξη και κατά τη διάρκεια της φάσης τιτλοποίησης της δόσης (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Αντιαρρυθμικά	Amiodarone, bepridil, dronedarone, encainide, flecainide, propafenone, quinidine	Αυξημένες συγκεντρώσεις amiodarone, bepridil, dronedarone, encainide, flecainide, propafenone, quinidine στο πλάσμα. Συνεπώς, αύξηση κινδύνου για αρρυθμία ή άλλες σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες από τους παράγοντες αυτούς.
Αντιβιοτικά	Fusidic Acid	Αυξημένες συγκεντρώσεις fusidic acid και ritonavir στο πλάσμα.
Αντιμυκητιασικά	Voriconazole	Ταυτόχρονη χρήση ritonavir (400 mg δύο φορές ημερησίως και περισσότερο) και voriconazole αντενδείκνυται λόγω μείωσης των συγκεντρώσεων voriconazole στο πλάσμα και πιθανή απώλεια δράσης (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Κατά της ουρικής αρθρίτιδας	Colchicine	Πιθανή πρόκληση σοβαρών ή / και απειλητικών για τη ζωή ανεπιθύμητων ενεργειών σε ασθενείς με νεφρική ή / και ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Αλληλεπιδράσεις).
Αντιϊσταμινικά	Astemizole, terfenadine	Αυξημένες συγκεντρώσεις astemizole και terfenadine στο πλάσμα. Συνεπώς, αύξηση κινδύνου για σοβαρή αρρυθμία από τους παράγοντες αυτούς.
Αντιμυκοβακτηριδιακά	Rifabutin	Ταυτόχρονη χρήση ritonavir (500 mg δύο φορές ημερησίως) σε δοσολογία αντιρετροϊκού παράγοντα και rifabutin λόγω αύξησης των συγκεντρώσεων της rifabutin στον ορό και κινδύνου για ανεπιθύμητες αντιδράσεις συμπεριλαμβανομένης της ραγοειδίτιδας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Συστάσεις σχετικά με τη χρήση του ritonavir σε δοσολογία φαρμακοκινητικού ενισχυτή με rifabutin αναφέρονται στην Αλληλεπιδράσεις.
Αντιψυχωτικά / Νευροληπτικά	Lurasidone	Αυξημένες συγκεντρώσεις lurasidone στο πλάσμα που μπορεί να αυξήσουν το ενδεχόμενο σοβαρών ή/και απειλητικών για τη ζωή αντιδράσεων (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
	Clozapine, pimozide	Αυξημένες συγκεντρώσεις clozapine και pimozide στο πλάσμα. Συνεπώς, αύξηση κινδύνου για σοβαρές αιματολογικές ανωμαλίες ή άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες από τους παράγοντες αυτούς.
	Quetiapine	Αυξημένες συγκεντρώσεις quetiapine στο πλάσμα που μπορεί να οδηγήσουν σε κώμα. Η ταυτόχρονη χορήγηση με quetiapine αντενδείκνυται (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Παράγωγα εργοταμίνης	Dihydroergotamine, ergonovine, ergotamine, methylergonovine	Αυξημένες συγκεντρώσεις παραγώγων εργοταμίνης στο πλάσμα που οδηγούν σε οξεία τοξικότητα της ερυσιβώδους όλυρας, συμπεριλαμβανομένων αγγειόσπασμου και ισχαιμίας.
Γαστροκινητικός παράγοντας	Cisapride	Αυξημένες συγκεντρώσεις cisapride στο πλάσμα. Συνεπώς, αύξηση κινδύνου για σοβαρές αρρυθμίες από το παράγοντα αυτό.
Παράγοντες τροποποίησης λιπιδίων HMG Co-A Αναγωγείς Ρεδουκτάσης	Lovastatin, simvastatin	Αυξημένες συγκεντρώσεις lovastatin και simvastatin στο πλάσμα. Συνεπώς, αύξηση κινδύνου για μυοπάθεια συμπεριλαμβανομένης της ραβδομυόλυσης (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Αναστολέας της μικροσωμικής πρωτεΐνης μεταφοράς τριγλυκεριδίων (MTTP)	Lomitapide	Αυξημένες συγκεντρώσεις lomitapide στο πλάσμα (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Αναστολείς φωσφοδιεστεράσης τύπου 5 (PDE5)	Avanafil	Αυξημένες συγκεντρώσεις avanafil στο πλάσμα (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Αλληλεπιδράσεις).
	Sildenafil	Αντενδείκνυται μόνο όταν χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης (PAH). Αυξημένες συγκεντρώσεις sildenafil στο πλάσμα. Συνεπώς, αύξηση του ενδεχόμενου ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με το sildenafil (οι οποίες περιλαμβάνουν υπόταση και συγκοπή). Βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Αλληλεπιδράσεις για τη συγχορήγηση του sildenafil σε ασθενείς με στυτική δυσλειτουργία.
	Vardenafil	Αυξημένες συγκεντρώσεις vardenafil στο πλάσμα (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Αλληλεπιδράσεις).
Κατευναστικά / Υπναγωγά	Clorazepate, diazepam, estazolam, flurazepam, από στόματος midazolam και triazolam	Αυξημένες συγκεντρώσεις clorazepate, diazepam, estazolam, flurazepam, από στόματος midazolam και triazolam στο πλάσμα. Συνεπώς, αύξηση κινδύνου για υπερβολική καταστολή και αναπνευστική καταστολή από τους παράγοντες αυτούς. (Για προσοχή σχετικά με την παρεντερικά χορηγούμενη midazolam, βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Φυτικά Σκευάσματα	St. John’s Wort	Φυτικά σκευάσματα που περιέχουν St John’s wort (Hypericum perforatum) λόγω του κινδύνου μείωσης των συγκεντρώσεων στο πλάσμα και της μείωσης της κλινικής αποτελεσματικότητας του ritonavir (βλ. Αλληλεπιδράσεις).

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-NORVIR

expand_more

Το ritonavir σε δοσολογία φαρμακοκινητικού ενισχυτή ή αντιρετροϊκού παράγοντα

To ritonavir έχει υψηλή συγγένεια με αρκετές ισομορφές του κυτοχρώματος P450 (CYP) και μπορεί να αναστέλλει την οξείδωση με την ακόλουθη σειρά: CYP3A4 >CYP2D6. Συγχορήγηση του ritonavir και φαρμακευτικών προϊόντων που μεταβολίζονται κυρίως μέσω του CYP3A μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα αυξημένες συγκεντρώσεις των άλλων φαρμακευτικών προϊόντων στο πλάσμα οι οποίες μπορεί να αυξήσουν ή να παρατείνουν τις θεραπευτικές και τις ανεπιθύμητες ενέργειές του. Για κάποια φαρμακευτικά προϊόντα (π.χ. alprazolam) οι ανασταλτικές επιδράσεις του ritonavir στο CYP3A4 μπορεί να μειώνονται με τη πάροδο του χρόνου. Το ritonavir έχει επίσης υψηλή συγγένεια με τη Ρ- γλυκοπρωτεΐνη και μπορεί να αναστέλλει το μεταφορέα αυτό. Η ανασταλτική δράση του ritonavir (με ή χωρίς άλλους αναστολείς πρωτεασών) στη P-gp δραστικότητα μπορεί να μειώνεται με τη πάροδο του χρόνου (digoxin και fenoxadine - βλέπε πίνακα «Οι επιδράσεις του ritonavir σε Μη - αντιρετροϊκά Συγχορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα» κατωτέρω). Το ritonavir μπορεί να επάγει γλυκουρονιδίωση και οξείδωση από τα CYP1Α2, CYP2C8, CYP2C9 και CYP2C19 αυξάνοντας έτσι τον βιομετασχηματισμό κάποιων φαρμακευτικών προϊόντων που μεταβολίζονται μέσω των οδών αυτών, το οποίο ενδέχεται να μειώσει ή να περιορίσει τη θεραπευτική τους δράση.

Σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τις αλληλεπιδράσεις φαρμακευτικών προϊόντων όταν το ritonavir χρησιμοποιείται ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής περιέχονται επίσης στην Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος του συγχορηγούμενου αναστολέα πρωτεασών.

Φαρμακευτικά προϊόντα που επηρεάζουν τα επίπεδα του ritonavir

Τα επίπεδα του ritonavir στον ορό μπορούν να μειωθούν με ταυτόχρονη χορήγηση των φυτικών σκευασμάτων που περιέχουν St John’s wort (Hypericum perforatum). Αυτό οφείλεται σε επαγωγή από το St John’s wort των ενζύμων που μεταβολίζουν το φαρμακευτικό προϊόν. Κατά συνέπεια φυτικά σκευάσματα που περιέχουν St John’s wort δεν πρέπει να συγχορηγούνται σε συνδυασμό με ritonavir. Εάν ο ασθενής λαμβάνει ήδη St John’s wort, πρέπει να διακοπεί το St John’s wort και εάν είναι δυνατόν να μετρηθούν τα επίπεδα του ιού. Τα επίπεδα του ritonavir ενδέχεται να αυξηθούν με τη διακοπή του St John’s wort. Η δόση του ritonavir μπορεί να χρειαστεί ρύθμιση. Η επαγωγική δράση μπορεί να συνεχιστεί τουλάχιστον για 2 εβδομάδες μετά τη διακοπή της θεραπείας με St John’s wort (βλ. Αντενδείξεις).

Τα επίπεδα του ritonavir στον ορό μπορεί να επηρεαστούν από κάποια συγχορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα (π.χ. delavirdine, efavirenz, phenyntoin και rifampicin). Οι αλληλεπιδράσεις αυτές αναφέρονται στους πίνακες αλληλεπιδράσεων φαρμακευτικών προϊόντων παρακάτω.

Φαρμακευτικά προϊόντα που επηρεάζονται από τη χρήση του ritonavir

Οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ του ritonavir και αναστολέων πρωτεασών, αντιρετροϊκών παραγόντων εκτός αναστολέων πρωτεασών και άλλων μη αντιρετροϊκών φαρμακευτικών προϊόντων αναφέρονται στους κατωτέρω πίνακες. Ο κατάλογος αυτός δεν είναι περιεκτικός ή ολοκληρωμένος. Κάθε ΠΧΠ θα πρέπει να εξετάζεται ξεχωριστά.

Αλληλεπιδράσεις Φαρμακευτικών Προϊόντων - Ritonavir με Αναστολείς Πρωτεασών

Συγχορηγούμενο Φαρμακευτικό Προϊόν	Δόση Συγχορηγούμενου Φαρμακευτικού Προϊόντος (mg)	Δόση NORVIR (mg)	Φαρμακευτικό Προϊόν Υπό Αξιολόγηση	AUC	Cmin
Amprenavir	600 κάθε 12 ώρες	100 κάθε 12 ώρες	Amprenavir1	↑ 64%	↑ 5 φορές
Atazanavir	300 κάθε 24 ώρες	100 κάθε 24 ώρες	Atazanavir	↑ 86%	↑ 11 φορές
			Atazanavir2	↑ 2 φορές	↑ 3-7 φορές
Darunavir	600, εφάπαξ	100 κάθε 12 ώρες	Darunavir	↑ 14 φορές
Fosamprenavir	700 κάθε 12 ώρες	100 κάθε 12 ώρες	Amprenavir	↑ 2.4 φορές	↑ 11 φορές
Indinavir	800 κάθε 12 ώρες	100 κάθε 12 ώρες	Indinavir3	↑ 178%	ΜΠ
			Ritonavir	↑ 72%	ΜΠ
	400 κάθε 12 ώρες	400 κάθε 12 ώρες	Indinavir3	↔	↑ 4 φορές
			Ritonavir	↔	↔
Nelfinavir	1250 κάθε 12 ώρες	100 κάθε 12 ώρες	Nelfinavir	↑ 20 έως 39%	ΜΠ
	750, μία δόση	500 κάθε 12 ώρες	Nelfinavir	↑ 152%	ΜΠ
			Ritonavir	↔	↔
Saquinavir	1000 κάθε 12 ώρες	100 κάθε 12 ώρες	Saquinavir4	↑ 15 φορές	↑ 5- φορές
			Ritonavir	↔	↔
	400 κάθε 12 ώρες	400 κάθε 12 ώρες	Saquinavir4	↑ 17 φορές	ΜΠ
			Ritonavir	↔	↔
Tipranavir	500 κάθε 12 ώρες	200 κάθε 12 ώρες	Tipranavir	↑ 11 φορές	↑ 29 φορές
			Ritonavir	↓ 40%	ΜΠ

ΜΠ: Μη Προσδιορισμένο.

Βάσει διασταυρούμενης μελέτης σύγκρισης με 1200 mg amprenavir δύο φορές ημερησίως χορηγούμενο ως μονοθεραπεία.
Βάσει διασταυρούμενης μελέτης σύγκρισης με 400 mg atazanavir μία φορά ημερησίως χορηγούμενο ως μονοθεραπεία.
Βάσει διασταυρούμενης μελέτης σύγκρισης με 800 mg indinavir τρεις φορές ημερησίως χορηγούμενο ως μονοθεραπεία.
Βάσει διασταυρούμενης μελέτης σύγκρισης με 600 mg saquinavir τρεις φορές ημερησίως χορηγούμενο ως μονοθεραπεία.

Αλληλεπιδράσεις φαρμακευτικών προϊόντων- Ritonavir με αντιρετροϊκούς παράγοντες εκτός αναστολέων πρωτεασών

Συγχορηγούμενο Φαρμακευτικό Προϊόν	Δόση Συγχορηγούμενου Φαρμακευτικού Προϊόντος(mg)	Δόση NORVIR (mg)	Φαρμακευτικό Προϊόν υπό αξιολόγηση	AUC	Cmin
Didanosine	200 κάθε 12 ώρες	600 κάθε 12 ώρες 2 ώρες αργότερα	Didanosine	↓ 13%	↔
Delavirdine	400 κάθε 8 ώρες	600 κάθε 12 ώρες	Delavirdine1	↔	↔
			Ritonavir	↑ 50%	↑ 75%
Efavirenz	600 κάθε 24 ώρες	500 κάθε 12 ώρες	Efavirenz	↑ 21%
			Ritonavir	↑ 17%
Maraviroc	100 κάθε 12 ώρες	100 κάθε 12 ώρες	Maraviroc	↑ 161%	↑ 28%
Nevirapine	200 κάθε 12 ώρες	600 κάθε 12 ώρες	Nevirapine	↔	↔
			Ritonavir	↔	↔
Raltegravir	400 μία δόση	100 κάθε 12 ώρες	Raltegravir	↓ 16%	↓ 1%
Zidovudine	200 κάθε 8 ώρες	300 κάθε 6 ώρες	Zidovudine	↓ 25%	ΜΠ

ΜΠ: Μη Προσδιορισμένο

Βάσει σύγκρισης σε παράλληλες ομάδες.

Οι επιδράσεις του ritonavir σε Μη-αντιρετροϊκά Συγχορηγούμενα Φαρμακευτικά Προϊόντα

Συγχορηγούμενο Φαρμακευτικό Προϊόν	Δόση Συγχορηγούμενου Φαρμακευτικού Προϊόντος (mg)	Δόση του NORVIR (mg)	Επίδραση στο Συγχορηγούμενο Φαρμακευτικό Προϊόν AUC	Επίδραση στο Συγχορηγούμενο Φαρμακευτικό Προϊόν Cmax
α1-Αδρενεργικοί Ανταγωνιστές	Alfuzosin		αυξημένες συγκεντρώσεις alfuzosin
Παράγωγα Αμφεταμίνης	Amphetamine		αυξημένες συγκεντρώσεις αμφεταμίνης και των παραγώγων της
Αναλγητικά	Buprenorphine	100 κάθε 12 ώρες	↑ 57%	↑ 77%
	Norbuprenorphine		↑ 33%	↑ 108%
	Μεταβολίτες Glucuronide		↔	↔
	Pethidine, piroxicam, propoxyphene		αυξημένες συγκεντρώσεις
	Fentanyl		αυξημένες συγκεντρώσεις fentanyl
	Methadone1	500 κάθε 12 ώρες	↓ 36%	↓ 38%
	Μorphine		μειωμένα επίπεδα μορφίνης
Αντιστηθαγχικά	Ranolazine		αυξημένες συγκεντρώσεις ranolazine
Αντιαρρυθμικά	Amiodarone, bepridil, dronedarone, encainide, flecainide, propafenone, quinidine		αυξημένες συγκεντρώσεις
	Digoxin	300 κάθε 12 ώρες	↑ 86%	ΜΠ
		200, κάθε 12 ώρες	↑ 22%	↔
Αντιασθματικά	Theophylline1	500 κάθε 12 ώρες	↓ 43%	↓ 32%
Αντινεοπλασματικοί παράγοντες και αναστολείς κινάσης	Afatinib	200 κάθε 12ώρες	↑ 48%	↑ 39%
	Abemaciclib		αυξημένες συγκεντρώσεις
	Apalutamide		μειωμένη έκθεση του ritonavir / αυξημένες συγκεντρώσεις apalutamide
	Ceritinib		αυξημένες συγκεντρώσεις
	Dasatinib, nilotinib, vincristine, vinblastine		αυξημένες συγκεντρώσεις
	Encorafenib		αυξημένες συγκεντρώσεις
	Fostamatinib		αυξημένη έκθεση στον μεταβολίτη R406 του fostamatinib
	Ibrutinib		αυξημένες συγκεντρώσεις ibrutinib
	Neratinib		αυξημένες συγκεντρώσεις
	Venetoclax		αυξημένες συγκεντρώσεις
Αντιπηκτικά	Rivaroxaban	600 κάθε 12 ώρες	↑ 153%	↑ 55%
	Vorapaxar		αυξημένες συγκεντρώσεις
	Warfarin (S-Warfarin)	400 κάθε 12 ώρες	↑ 9%	↓ 9%
	Warfarin (R-Warfarin)		↓ 33%	↔
Αντιεπιληπτικά	Carbamazepine		αυξημένες συγκεντρώσεις carbamazepine
	Divalproex, lamotrigine, phenytoin		μειωμένες συγκεντρώσεις αντιπηκτικών
Αντικαταθλιπτικά	Amitriptyline, fluoxetine, imipramine, nortriptyline, paroxetine, sertraline		αυξημένες συγκεντρώσεις
	Desipramine	500 κάθε 12 ώρες	↑ 145%	↑ 22%
	Trazodone	200 κάθε 12 ώρες	↑ 2,4-φορές	↑ 34%
Θεραπείες για την Ουρική Αρθρίτιδα	Colchicine		αυξημένες συγκεντρώσεις colchicine
Αντιισταμινικά	Astemizole, terfenadine		αυξημένες συγκεντρώσεις
	Fexofenadine		αυξημένες συγκεντρώσεις fexofenadine
	Loratadine		αυξημένες συγκεντρώσεις loratadine
Αντιμικροβιακά	Fusidic Acid		αυξημένες συγκεντρώσεις αμφότερων των fusidic acid και ritonavir
	Rifabutin1	500 κάθε 12 ώρες	↑ 4-φορές	↑ 2,5-φορές
	25-O-desacetyl rifabutin metabolite		↑ 38-φορές	↑ 16-φορές
	Rifampicin
	Voriconazole	400 κάθε 12 ώρες	↓ 82%	↓ 66%
		100 κάθε 12 ώρες	↓ 39%	↓ 24%
	Atovaquone		μειωμένες συγκεντρώσεις atovaquone
	Bedaquiline		αυξημένη έκθεση bedaquiline
	Clarithromycin	200 κάθε 8 ώρες	↑ 77%	↑ 31%
	14-OH clarithromycin metabolite		↓ 100%	↓ 99%
	Delamanid		αυξημένη έκθεση στο μεταβολίτη delamanid DM-6705
	Erythromycin, itraconazole		αυξημένες συγκεντρώσεις
	Ketoconazole	500 κάθε 12 ώρες	↑ 3,4-φορές	↑ 55%
	Sulfamethoxazole/Trimethoprim2	500 κάθε 12 ώρες	↓ 20% / ↑ 20%	↔
Αντιψυχωτικά / Νευροληπτικά	Clozapine, pimozide		αυξημένες συγκεντρώσεις
	Haloperidol, risperidone, thioridazine		αυξημένες συγκεντρώσεις
	Lurasidone		αυξημένες συγκεντρώσεις lurasidone
	Quetiapine		αυξημένες συγκεντρώσεις quetiapine
β2-αδρενεργικοί διεγέρτες (μακράς δράσης)	Salmeterol		σαφής αύξηση στις συγκεντρώσεις του salmeterol
Ανταγωνιστές Διαύλων Ασβεστίου	Amlodipine, diltiazem, nifedipine		αυξημένες συγκεντρώσεις
Ανταγωνιστές Ενδοθηλίνης	Bosentan		αυξημένες σταθερές μέγιστες συγκεντρώσεις bosentan (Cmax) και AUC
	Riociguat		αυξημένες συγκεντρώσεις
Παράγωγα Εργοταμίνης	Dihydroergotamine, ergonovine, ergotamine, methylergonovine		αυξημένες συγκεντρώσεις
Γαστροκινητικός παράγοντας	Cisapride		αυξημένες συγκεντρώσεις cisapride
Άμεσης δράσης αντιιικά κατά του ιού Ηπατίτιδας C	Glecaprevir/pibrentasvir		αυξημένες συγκεντρώσεις
Αναστολείς HCV Πρωτεασών	Simeprevir	100 κάθε 12 ώρες	↑ 7,2-φορές	↑ 4,7-φορές
Αναστολείς της HMG Co-A Αναγωγάσης	Atorvastatin, Fluvastatin, Lovastatin, Pravstatin, Rosuvastatin, Simvastatin		αυξημένες συγκεντρώσεις
Ορμονικά αντισυλληπτικά	Ethinyl estradiol	500 κάθε 12 ώρες	↓ 40%	↓ 32%
Ανοσοκατασταλτικά	Cyclosporine, tacrolimus, everolimus		αυξημένες συγκεντρώσεις
Παράγοντες τροποποίησης λιπιδίων	Lomitapide		αυξημένες συγκεντρώσεις lomitapide
Αναστολείς φωσφοδιεστεράσης τύπου 5 (PDE5)	Avanafil	600 κάθε 12 ώρες	↑ 13-φορές	↑ 2,4-φορές
	Sildenafil	500 κάθε 12 ώρες	↑ 11-φορές	↑ 4-φορές
	Tadalafil	200 κάθε 12 ώρες	↑ 124%	↔
	Vardenafil	600 κάθε 12 ώρες	↑ 49-φορές	↑ 13-φορές
Κατευναστικά/ Υπναγωγά	Clorazepate, diazepam, estazolam, flurazepam, από στόματος και παρεντερική midazolam		αυξημένες συγκεντρώσεις
	Triazolam	200, 4 δόσεις	↑ >20 φορές	↑ 87%
	Pethidine (Pethidine)	500 κάθε 12 ώρες	↓ 62%	↓ 59%
	Pethidine (Norpethidine metabolite)		↑ 47%	↑ 87%
	Alprazolam	200 κάθε 12 ώρες	↑ 2,5 φορές	↔
	Buspirone		αυξημένες συγκεντρώσεις buspirone
Υπνωτικός Παράγοντας	Zolpidem	200, 4 δόσεις	↑ 28%	↑ 22%
Διακοπή καπνίσματος	Bupropion	100 κάθε 12 ώρες	↓ 22%	↓ 21%
	Bupropion	600 κάθε 12 ώρες	↓ 66%	↓ 62%
Στεροειδή	Εισπνεόμενα, ενέσιμα ή ενδορρινικά fluticasone propionate, budesonide, triamcinolone		αυξημένες συστηματικές επιδράσεις
	Dexamethasone		αυξημένες συγκεντρώσεις dexamethasone
	Prednisone	200 κάθε 12 ώρες	↑ 28%	↑ 9%
Θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης του θυρεοειδούς	Levothyroxine		πιθανή αλληλεπίδραση

ΜΠ: Μη Προσδιορισμένο

Βάσει σύγκρισης σε παράλληλες ομάδες.
H sulfamethoxazole συγχορηγήθηκε με trimethoprim.

Έχουν αναφερθεί καρδιακά και νευρολογικά περιστατικά όταν το ritonavir συγχορηγήθηκε με disopyramide, mexiletine ή nefazοdone. Δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο της αλληλεπίδρασης φαρμακευτικών προϊόντων.

Επιπρόσθετα των αλληλεπιδράσεων που αναφέρονται ανωτέρω, εφόσον το ritonavir συνδέεται σε υψηλό ποσοστό με τις πρωτεΐνες θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η πιθανότητα των αυξημένων θεραπευτικών και τοξικών επιδράσεων λόγω της αντικατάστασης της πρωτεϊνικής σύνδεσης των συγχορηγούμενων φαρμακευτικών προϊόντων.

Το ritonavir σε δοσολογία φαρμακοκινητικού ενισχυτή

Σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τις αλληλεπιδράσεις φαρμακευτικών προϊόντων όταν το ritonavir χορηγείται ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής περιέχονται επίσης στην Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος του συγχορηγούμενου αναστολέα πρωτεασών.

Αναστολείς αντλίας πρωτονίων και ανταγωνιστές Η2-υποδοχέων

Οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων και οι ανταγωνιστές Η2-υποδοχέων (π.χ. omeprazole ή ranitidine) μπορεί να μειώσουν τις συγκεντρώσεις των συγχορηγούμενων αναστολέων πρωτεασών. Για εξειδικευμένες πληροφορίες σχετικά με την επίδραση της συγχορήγησης των παραγόντων που μειώνουν την οξύτητα, ανατρέξτε στην Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος των συγχορηγούμενων αναστολέων πρωτεασών. Βάσει μελετών αλληλεπίδρασης με φαρμακοκινητικά ενισχυμένους με ritonavir αναστολείς πρωτεασών (lopinavir/ritonavir, atazanavir), ταυτόχρονη χορήγηση omeprazole ή ranitidine δεν τροποποιεί σημαντικά την αποτελεσματικότητα του ritonavir ως φαρμακοκινητικό ενισχυτή παρά την ελάχιστη τροποποίηση της έκθεσης (περίπου 6-18%).

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-NORVIR

expand_more

Σύνοψη του προφίλ ασφάλειας

Το ritonavir σε δοσολογία φαρμακοκινητικού ενισχυτή

Οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις που σχετίζονται με τη χρήση του ritonavir ως φαρμακοκινητικό ενισχυτή εξαρτώνται από το συγκεκριμένο συγχορηγούμενο αναστολέα πρωτεασών. Για πληροφορίες σχετικά με τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις ανατρέξτε στην Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος των συγκεκριμένου συγχορηγούμενου αναστολέα πρωτεασών.

Το ritonavir σε δοσολογία αντιρετροϊκού παράγοντα

Ανεπιθύμητες αντιδράσεις από κλινικές μελέτες και εμπειρία μετά την κυκλοφορία σε ενήλικες ασθενείς

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες αντιδράσεις που έχουν αναφερθεί μεταξύ ασθενών που λαμβάνουν ritonavir μόνο ή σε συνδυασμό με άλλα αντιρετροϊκά φάρμακα ήταν γαστρεντερικές διαταραχές (όπως διάρροια, ναυτία, έμετος, κοιλιακό άλγος (ανώτερου και κατώτερου)), νευρολογικές διαταραχές (όπως παραισθησία και παραισθησία στοματική) και κόπωση/εξασθένιση.

Κατάλογος ανεπιθύμητων αντιδράσεων σε μορφή πίνακα

Αναφέρθηκαν οι ακόλουθες ανεπιθύμητες αντιδράσεις μέτριας έως σοβαρής έντασης με πιθανή ή δυνατή συσχέτιση με το ritonavir. Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Οι αναφορές που σημειώνονται ως άγνωστης συχνότητας προσδιορίστηκαν μέσω της παρακολούθησης μετά τη κυκλοφορία.

Ανεπιθύμητες αντιδράσεις σε κλινικές μελέτες και μετά την κυκλοφορία σε ενήλικες ασθενείς

Κατηγορία οργάνου συστήματος	Συχνότητα	Ανεπιθύμητη Ενέργεια
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος	Συχνές	Μειωμένα λευκοκύτταρα, μειωμένη αιμοσφαιρίνη, μειωμένα ουδετερόφιλα, αυξημένα ηωσινόφιλα, θρομβοπενία
	Όχι συχνές	Αυξημένα ουδετερόφιλα
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος	Συχνές	Υπερευαισθησία που συμπεριλαμβάνει κνίδωση και οίδημα προσώπου
	Σπάνιες	Αναφυλαξία
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης	Συχνές	Υπερχοληστερολαιμία, υπερτριγλυκεριδαιμία, ουρική αρθρίτιδα, οίδημα και οίδημα περιφερικό, αφυδάτωση (συχνά σχετιζόμενη με συμπτώματα από το γαστρεντερικό)
	Όχι συχνές	Σακχαρώδης διαβήτης
	Σπάνιες	Υπεργλυκαιμία
Διαταραχές του νευρικού συστήματος	Πολύ συχνές	Δυσγευσία, παραισθησία στοματική και περιφερική, κεφαλαλγία, ζάλη, περιφερική νευροπάθεια
	Συχνές	Αϋπνία, άγχος, σύγχυση, διαταραχή στην προσοχή, συγκοπή, σπασμοί
Οφθαλμικές διαταραχές	Συχνές	Όραση θαμπή
Καρδιακές διαταραχές	Όχι συχνές	Έμφραγμα μυοκαρδίου
Αγγειακές διαταραχές	Συχνές	Υπέρταση, υπόταση συμπεριλαμβανομένης ορθοστατικής υπότασης, περιφερική ψυχρότητα
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου	Πολύ συχνές	Φαρυγγίτιδα, άλγος του στοματοφάρυγγα, βήχας
Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος	Πολύ συχνές	Κοιλιακό άλγος (άνω και κάτω κοιλίας), ναυτία, διάρροια (συμπεριλαμβανομένης σοβαρής με διαταραχή ηλεκτρολυτών), έμετος, δυσπεψία
	Συχνές	Ανορεξία, μετεωρισμός, στοματικό έλκος, αιμορραγία του γαστρεντερικού, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, παγκρεατίτιδα
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων	Συχνές	Ηπατίτιδα (συμπεριλαμβανομένων αυξημένων AST, ALT, GGT), χολερυθρίνη αίματος αυξημένη (συμπεριλαμβανομένου ίκτερου)
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού	Πολύ συχνές	Κνησμός, εξάνθημα, (συμπεριλαμβανομένου ερυθηματώδους και κηλιδοβλατιδώδους)
	Συχνές	Ακμή
	Σπάνιες	Σύνδρομο Stevens Johnson, τοξική επιδερμική νεκρόλυση (ΤΕΝ)
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού	Πολύ συχνές	Αρθραλγία και οσφυαλγία
	Συχνές	Μυοσίτιδα, ραβδομυόλυση, μυαλγία, μυοπάθεια/CPK αυξημένη
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών	Συχνές	Αυξημένη ούρηση, νεφρική δυσλειτουργία (π.χ. ολιγουρία, αυξημένη κρεατινίνη)
	Όχι συχνές	Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
	Μη γνωστές	Νεφρολιθίαση
Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού	Συχνές	Μηνορραγία
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης	Πολύ συχνές	Κόπωση που συμπεριλαμβάνει εξασθένιση, έξαψη, αίσθηση καύσου
	Συχνές	Πυρετός, απώλεια βάρους
Παρακλινικές εξετάσεις	Συχνές	Αμυλάση αυξημένη, ελεύθερη και ολική θυροξίνη μειωμένη
	Όχι συχνές	Γλυκόζη αυξημένη, μαγνήσιο αυξημένο, αλκαλική φωσφατάση αυξημένη

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων αντιδράσεων

Αύξηση των ηπατικών τρανσαμινασών υπερβαίνουσα το πενταπλάσιο των ανώτατων φυσιολογικών τιμών, έκδηλη ηπατίτις και ίκτερος έχουν παρατηρηθεί σε ασθενείς που ελάμβαναν ritonavir ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με άλλα αντιρετροϊκά φάρμακα.

Μεταβολικές παράμετροι

Το σωματικό βάρος και τα επίπεδα των λιπιδίων και της γλυκόζης στο αίμα ενδέχεται να αυξηθούν κατά τη διάρκεια της αντιρετροϊκής θεραπείας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Σε HIV οροθετικούς ασθενείς με σοβαρή ανοσολογική ανεπάρκεια ενδέχεται να εμφανιστεί, κατά την έναρξη της συνδυασμένης αντιρετροϊκής αγωγής (CART), μία φλεγμονώδης αντίδραση σε ασυμπτωματικά ή υπολειμματικά ευκαιριακά παθογόνα. Αυτοάνοσες διαταραχές (όπως η νόσος του Graves και η αυτοάνοση ηπατίτιδα) έχουν επίσης αναφερθεί. Ωστόσο, ο αναφερόμενος χρόνος εκδήλωσής τους ποικίλει και μπορεί να συμβεί πολλούς μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Παγκρεατίτιδα παρατηρήθηκε σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με ritonavir, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που εμφάνισαν υπερτριγλυκεριδαιμία. Σε κάποιες περιπτώσεις σημειώθηκε θάνατος. Οι ασθενείς με προχωρημένη HIV λοίμωξη ενδέχεται να αντιμετωπίζουν κίνδυνο αυξημένων τριγλυκεριδίων και παγκρεατίτιδας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις οστεονέκρωσης κυρίως σε ασθενείς με γνωστούς γενικά παράγοντες κινδύνου, προχωρημένη λοίμωξη HIV ή μακράς διάρκειας έκθεση σε συνδυασμό αντιρετροϊκής θεραπείας (CART). Η συχνότητα αυτών είναι άγνωστη (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Το προφίλ ασφάλειας του Norvir στα παιδιά ηλικίας 2 ετών και άνω είναι παρόμοιο με αυτό που παρατηρείται στους ενήλικες.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-NORVIR

expand_more

Κύηση

Ένας μεγάλος αριθμός (6100 γεννήσεις ζώντων) εγκύων γυναικών εκτέθηκε σε ritonavir κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Από αυτές, σε 2800 γεννήσεις ζώντων υπήρξε έκθεση κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου. Τα στοιχεία αυτά στη πλειοψηφία τους αναφέρονται σε εκθέσεις όπου το ritonavir χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμένη θεραπεία και όχι στις θεραπευτικές δόσεις του ritonavir αλλά σε μικρότερες δόσεις ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής άλλων αναστολέων πρωτεασών. Τα στοιχεία αυτά δεν δείχνουν αύξηση της συχνότητας συγγενών ανωμαλιών συγκριτικά με τις συχνότητες που παρατηρούνται σε συστήματα παρακολούθησης συγγενών ανωμαλιών στο πληθυσμό. Στοιχεία από ζώα έδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγή (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Το Norvir μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εάν είναι κλινικά απαραίτητο. Το ritonavir ασκεί αρνητική αλληλεπίδραση στα από στόματος αντισυλληπτικά. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να χρησιμοποιείται μια εναλλακτική, αποτελεσματική και ασφαλής μέθοδος αντισύλληψης κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Θηλασμός

Περιορισμένα δημοσιευμένα στοιχεία αναφέρουν ότι το ritonavir βρίσκεται στο ανθρώπινο γάλα. Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με τις επιδράσεις της ριτοναβίρης στο βρέφος που θηλάζει ή τις επιδράσεις του φαρμάκου στην παραγωγή γάλακτος. Λόγω της δυνατότητας (1) μετάδοσης του HIV (σε βρέφη αρνητικά για ιό HIV), (2) ανάπτυξης ιικής αντοχής (σε βρέφη με HIV) και (3) σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών σε βρέφος που θηλάζει, οι γυναίκες που έχουν προσβληθεί από HIV δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να θηλάζουν τα βρέφη τους εάν λαμβάνουν Norvir.

Γονιμότητα

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για ανθρώπους σχετικά με την επίδραση του ritonavir στη γονιμότητα. Μελέτες σε ζώα δεν έδειξαν βλαβερές επιπτώσεις του ritonavir στη γονιμότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα).

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-NORVIR

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική ομάδα: αντιϊκό για συστηματική χρήση, αναστολείς πρωτεασών Κωδικός ATC: J05AE03.

Το ritonavir σε δοσολογία φαρμακοκινητικού ενισχυτή

Η φαρμακοκινητική ενίσχυση του ritonavir βασίζεται στη δραστικότητα του ritonavir ως ένας ισχυρός αναστολέας του μεταβολισμού μέσω του CYP3A. O βαθμός της ενίσχυσης σχετίζεται με τη μεταβολική οδό του συγχορηγούμενου αναστολέα πρωτεασών και την επίδραση του συγχορηγούμενου αναστολέα πρωτεασών στο μεταβολισμό του ritonavir. Η μέγιστη αναστολή του μεταβολισμού συγχορηγούμενου αναστολέα πρωτεασών γενικώς επιτυγχάνεται με δόσεις ritonavir 100 mg ημερησίως έως 200 mg δύο φορές ημερησίως αφού εξαρτάται από τον συγκεκριμένο αναστολέα πρωτεασών. Για επιπρόσθετες πληροφορίες σχετικά με την επίδραση του ritonavir στο μεταβολισμό των συγχορηγούμενων αναστολέων πρωτεασών (βλ. Αλληλεπιδράσεις) και ανατρέξτε στην Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος των συγκεκριμένων συγχορηγούμενων αναστολέων πρωτεασών.

Το ritonavir σε δοσολογία αντιρετροϊκού παράγοντα

To ritonavir είναι ένας πεπτιδομιμητικός αναστολέας των πρωτεασών aspartyl HIV-1 και HIV-2, που είναι δραστικός όταν χορηγείται από στόματος. Η αναστολή της πρωτεασών HIV αφαιρεί στο ένζυμο την ικανότητα να συνθέτει την πρόδρομη πολυπρωτεϊνη gag-pol οδηγώντας έτσι στην παραγωγή στελεχών HIV ανώριμης μορφολογίας που δεν είναι ικανά να προάγουν νέους κύκλους μόλυνσης. Το ritonavir έχει εκλεκτική συγγένεια με την πρωτεάση HIV και μικρή ανασταλτική δραστηριότητα κατά των aspartyl πρωτεασών του ανθρώπου.

Το ritonavir ήταν ο πρώτος αναστολέας πρωτεασών (εγκρίθηκε το 1996) για τον οποίο αποδείχτηκε δραστικότητα σε μία μελέτη με κλινικά σημεία. Ωστόσο, λόγω των μεταβολικών ανασταλτικών του ιδιοτήτων του ritonavir, η χρήση του ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής των άλλων αναστολέων πρωτεασών αποτελεί τη κύρια χρήση του ritonavir στη κλινική πράξη (βλ. Δοσολογία).

Επιδράσεις στο Ηλεκτροκαρδιογράφημα

Αξιολογήθηκε το διάστημα QTcF σε μία τυχαιοποιημένη, με εικονικό φάρμακο και δραστική ουσία (moxifloxacin 400 mg άπαξ ημερησίως) ελεγχόμενη με διπλά διασταυρούμενο σχεδιασμό κλινική μελέτη σε 45 υγιή άτομα με 10 μετρήσεις κάθε 12 ώρες στην Ημέρα 3. Οι μέγιστες μέσες διαφορές (95% ανώτερο όριο εμπιστοσύνης) στο QTcF συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο ήταν 5,5 (7,6) για 400 mg ritonavir δύο φορές ημερησίως. H έκθεση του ritonavir την Ημέρα 3 ήταν περίπου 1,5 φορά υψηλότερη συγκριτικά με εκείνη που παρατηρήθηκε με δόση 600 mg δυό φορές ημερησίως σε σταθερή κατάσταση. Ουδείς ασθενής εμφάνισε αύξηση στο QTcF ≥ 60 msec από την αρχή της θεραπείας ή διάστημα QTcF που να υπερβαίνει το ενδεχόμενα σχετιζόμενο κλινικά όριο των 500 msec.

Επίσης παρατηρήθηκε ήπια παράταση του διαστήματος PR σε άτομα που λάμβαναν lopinavir/ritonavir στην ίδια μελέτη την Ημέρα 3. Οι μέσες αλλαγές στο διάστημα PR από την αναφορά κυμαίνονταν από 11,0 έως 24,0 ms κατά το 12ωρο διάστημα μετά τη δόση. Το υψηλότερο διάστημα PR ήταν 252 msec και δεν παρατηρήθηκε καρδιακός αποκλεισμός 2ου ή 3ου βαθμού (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Αντοχή

Έχουν επιλεγεί in vitro μεμονωμένα ανθεκτικά στελέχη HIV-1 στο ritonavir και μεμονωμένα από ασθενείς που έλαβαν θεραπευτικές δόσεις ritonavir.

Η μείωση της αντιρετροϊκής δραστηριότητας συνδέεται κυρίως με τις πρωτεϊνικές μεταλλάξεις V82A/F/T/S και I84V. Η συσσώρευση άλλων μεταλλάξεων στο γονίδιο της πρωτεασών (που συμπεριλαμβάνονται στις θέσεις 20, 33, 36, 46, 54, 71 και 90) συμβάλλουν επίσης στη αντοχή στο ritonavir. Γενικά, εφόσον συσσωρεύονται οι μεταλλάξεις που συνδέονται με την αντοχή στο ritonavir, μπορεί να μειώνεται η ευαισθησία για επιλογή άλλων αναστολέων πρωτεασών λόγω διασταυρούμενης αντοχής. Πρέπει να γίνεται αναφορά στην Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος ή στις επίσημες συνεχείς αναθεωρήσεις των άλλων αναστολέων πρωτεασών για συγκεκριμένες πληροφορίες σχετικά με τις πρωτεϊνικές μεταλλάξεις που συνδέονται με μειωμένη ανταπόκριση στους παράγοντες αυτούς.

Δεδομένα κλινικής φαρμακοδυναμικής

Τα αποτελέσματα του ritonavir (σε μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με άλλους αντιρετροϊκούς παράγοντες) στους βιολογικούς δείκτες της νόσου όπως τα κύτταρα CD4 και το ιϊκό RNA αξιολογήθηκαν σε μερικές μελέτες σε ασθενείς με λοίμωξη HIV-1. Οι ακόλουθες έρευνες είναι οι πλέον σημαντικές.

Χορήγηση σε ενήλικες

Μια ελεγχόμενη μελέτη που ολοκληρώθηκε το 1996 με ritonavir που χορηγήθηκε ως συμπληρωματική θεραπεία σε ασθενείς με λοίμωξη HIV-1 και οι οποίοι είχαν λάβει από πριν αγωγή με νουκλεοσιδικά ανάλογα και που παρουσίαζαν ένα αριθμό CD4 κυττάρων ≤ 100 κύτταρα/μl, έδειξε μείωση της θνησιμότητας και των συμβάντων που ορίζουν το AIDS. Η μέση αλλαγή από τις τιμές προ της θεραπείας ήταν για τα επίπεδα του RNA HIV -0,79 log10 (μέγιστη μέση ελάττωση -1,29 log10) στην ομάδα ritonavir έναντι -0,01 log10 στην ομάδα ελέγχου μετά από 16 εβδομάδες. Τα νουκλεοσιδικά που χρησιμοποιήθηκαν συχνότερα σε αυτή τη μελέτη ήταν η zidovudine, stavudine, didanosine και η zalcitabine.

Σε μία μελέτη που ολοκληρώθηκε το 1996 σε ασθενείς με λοίμωξη HIV-1 σε πιο πρώιμο στάδιο (CD4 200-500 κύτταρα/μl) που δεν υποβλήθηκαν σε προηγούμενη αντιρετροϊκή θεραπεία, το ritonavir σε συνδυασμό με τη ζιδοβουδίνη ή σε μονοθεραπεία μείωσε το ιϊκό φορτίο στο πλάσμα και αύξησε τον αριθμό των CD4. Η μέση αλλαγή από τις τιμές προ της θεραπείας για το RNA HIV ήταν -0,88 log10 στην ομάδα ritonavir έναντι -0,66 log10 στην ομάδα ritonavir + zidovudine έναντι -0,42 log10 στην ομάδα zidovudine μετά από 48 εβδομάδες.

Η συνέχιση της θεραπείας με ritonavir πρέπει να αξιολογηθεί βάσει του ιϊκού φορτίου λόγω της πιθανότητας εμφάνισης αντοχής όπως περιγράφεται στην (βλ. Θεραπευτικές ενδείξεις)

Χορήγηση σε παιδιά

Σε μία ανοικτής επισήμανσης μελέτη που ολοκληρώθηκε το 1998 σε παιδιά με λοίμωξη HIV που βρίσκονται σε σταθερή κλινική κατάσταση, υπήρξε σημαντική διαφορά (p = 0,03) στα επίπεδα του ανιχνεύσιμου RNA που ευνοεί το τριπλό σχήμα (ritonavir, zidovudine και lamivudine) μετά από θεραπεία 48 εβδομάδων.

Σε μία μελέτη που ολοκληρώθηκε το 2003, 50 μη προθεραπευμένα με αναστολείς πρωτεασών και lamivudine παιδιά με νόσο HIV-1 ηλικίας 4 εβδομάδων έως 2 ετών έλαβαν ritonavir 350 ή 450 mg/m2 κάθε 12 ώρες μαζί με zidovudine 160 mg/m2 κάθε 8 ώρες και lamivudine 4 mg/kg κάθε 12 ώρες. Σε ανάλυση πρόθεσης - προς- θεραπεία 72% και 36% των ασθενών πέτυχαν μείωση του HIV-1 RNA στο πλάσμα της τάξης των ≤ 400 αντιγράφων/ml στην Εβδομάδα 16 και 104, αντίστοιχα. Η ανταπόκριση ήταν παρόμοια σε αμφότερα τα δοσολογικά σχήματα και σε όλες τις ηλικίες των ασθενών.

Σε μία μελέτη που ολοκληρώθηκε το 2000, 76 παιδιά με λοίμωξη από HIV-1 ηλικίας 6 μηνών έως 12 ετών μη προθεραπευμένα με αναστολείς πρωτεασών και lamivudine και/ή stavudine έλαβαν ritonavir 350 ή 450 mg/m2 κάθε 12 ώρες συγχορηγούμενο με lamivudine και stavudine. Σε ανάλυση πρόθεσης - προς- θεραπεία, 50% και 57% των ασθενών στις ομάδες 350 και 450 mg/m2 αντίστοιχα, πέτυχαν μείωση του HIV-1 RNA στο πλάσμα της τάξης των ≤ 400 αντιγράφων/ml στην Εβδομάδα 48.

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-NORVIR

expand_more

Απορρόφηση

Δεν υπάρχει παρεντερική μορφή του ritonavir, και συνεπώς δεν έχει προσδιοριστεί το μέγεθος της απορρόφησης και η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητά του. Η φαρμακοκινητική του ritonavir μελετήθηκε σε ενήλικες HIV οροθετικούς εθελοντές στους οποίους χορηγήθηκαν με τροφή σχήματα πολλαπλών δόσεων. Στις πολλαπλές δόσεις, η αύξηση του ritonavir είναι ελαφρώς μικρότερη από την αναμενόμενη βάσει των αποτελεσμάτων από την εφάπαξ δόση, επειδή αυξήθηκε η κάθαρσή του αναλογικά με το χρόνο και τη δόση (Cl/F). Οι ελάχιστες συγκεντρώσεις του ritonavir μειώθηκαν με το χρόνο πιθανώς λόγω ενζυμικής επαγωγής, αλλά σταθεροποιήθηκαν προς το τέλος των 2 εβδομάδων. Με την αύξηση της δοσολογίας, ο χρόνος μέγιστης συγκέντρωσης (Tmax) παρέμεινε σταθερός στις 4 περίπου ώρες. Η νεφρική κάθαρση είχε μέση τιμή μικρότερη από 0,1 l/h και ήταν σχετικά σταθερή καθ΄ όλη την κλιμάκωση της δοσολογίας.

Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι που παρατηρήθηκαν με τα διάφορα δοσολογικά σχήματα του ritonavir ως μονοθεραπεία αναφέρονται στο κάτωθι πίνακα.

Δοσολογικό Σχήμα του Ritonavir	100 mg άπαξ ημερησίως	200 mg άπαξ ημερησίως	100 mg δύο φορές ημερησίως1	200 mg δύο φορές ημερησίως	600 mg δύο φορές ημερησίως
Cmax (μg/mL)	0,84 ± 0,39	3,4 ± 1,3	0,89	4,5 ± 1,3	11,2 ± 3,6
Ctrough (μg/mL)	0,08 ± 0,04	0,16 ± 0,10	0,22	0,6 ± 0,2	3,7 ± 2,6
AUC12 ή 24 (μg-h/mL)	6,6 ± 2,4	20,0 ± 5,6	6,2	21,92 ± 6,48	77,5 ± 31,5
t½ (h)	~5	~5	~4	~8	~3 έως 5
Cl/F (L/h)	16,1	10,8 ± 3,1	17,2 ± 6,6	10,0 ± 3,2	8,8 ± 3,2

1 Οι τιμές εκφράζονται ως γεωμετρικές παράμετροι. Σημείωση: το ritonavir δοσολογήθηκε μετά από ένα γεύμα σε όλα τα αναφερόμενα σχήματα.

Επίδραση της τροφής στην από στόματος απορρόφηση

Η χορήγηση μίας εφάπαξ δόσης 100 mg κόνεως ritonavir για πόσιμο εναιώρημα με γεύμα μέτριο σε λιπαρά (617 kcal, 29% θερμίδες από λίπος) συνδέεται με μέση μείωση των συγκεντρώσεων AUCinf και Cmax του ritonavir κατά 20 και 39%, αντίστοιχα, συγκριτικά με τη λήψη σε κατάσταση νηστείας. Η χορήγηση με γεύμα υψηλό σε λιπαρά (917 kcal, 60% θερμίδες από λίπος) συνδέεται με μέση μείωση των συγκεντρώσεων AUCinf και Cmax του ritonavir κατά 32 και 49%, αντίστοιχα, συγκριτικά με τη λήψη σε κατάσταση νηστείας.

Κατανομή

Ο εμφανής όγκος κατανομής (VB/F) του ritonavir είναι περίπου 20-40 l μετά από εφάπαξ δόση 600 mg. Η δέσμευση του ritonavir με τις πρωτεΐνες του ανθρώπινου πλάσματος είναι περίπου 98-99% και παραμένει σταθερή εντός εύρους συγκεντρώσεων 1,0 - 100 μg/ml. Το ritonavir δεσμεύει αμφότερες τις ανθρώπινες l-acid glycoprotein (AAG) και λευκωματίνη ορού (ΗSΑ) με παρόμοια συγγένεια.

Μελέτες κατανομής στους ιστούς με ραδιενεργό ritonavir 14C σε αρουραίους έδειξε ότι το ήπαρ, τα επινεφρίδια, το πάγκρεας, οι νεφροί και ο θυρεοειδής έχουν τις υψηλότερες συγκεντρώσεις ritonavir. Αναλογικές συγκεντρώσεις ιστού προς πλάσμα περίπου της τάξης του 1 που μετρήθηκαν σε λεμφαδένες αρουραίων δείχνουν ότι το ritonavir κατανέμεται στους λεμφικούς ιστούς. Το ritonavir διεισδύει ελάχιστα στον εγκέφαλο.

Βιομετασχηματισμός

Παρατηρήθηκε ότι το ritonavir μεταβολίζεται σε μεγάλο βαθμό από το ηπατικό σύστημα κυτοχρώματος P450, κυρίως από την οικογένεια ισοενζύμων CYP3Α και σε μικρότερο βαθμό από το ισόμορφο CYP2D6. Μελέτες σε ζώα καθώς και μελέτες in vitro με ανθρώπινα ηπατικά μικρόσωμα έδειξαν ότι το ritonavir υπόκειται κυρίως σε οξειδωτικό μεταβολισμό. Στον άνθρωπο έχουν προσδιορισθεί τέσσερις μεταβολίτες του ritonavir. Το isopropylthiazole (M-2) είναι ο σημαντικότερος μεταβολίτης από οξείδωση και έχει αντιϊκή δραστηριότητα παρόμοια με αυτή του μητρικού φαρμακευτικού προϊόντος. Εντούτοις, η AUC του μεταβολίτη M-2 ήταν της τάξης του 3% της AUC του μητρικού φαρμακευτικού προϊόντος.

Μικρές δόσεις του ritonavir έδειξαν σημαντικές επιδράσεις στη φαρμακοκινητική των άλλων αναστολέων πρωτεασών (και άλλων προϊόντων που μεταβολίζονται μέσω του CYP3A4) και άλλοι αναστολείς πρωτεασών ενδέχεται να επηρεάζουν τη φαρμακοκινητική του ritonavir (βλ. Αλληλεπιδράσεις).

Αποβολή

Μελέτες σε ανθρώπους με ραδιενεργό ritonavir έδειξαν ότι αποβάλλεται κυρίως από το ηπατοχολικό σύστημα. Περίπου 86% της ραδιενέργειας ανιχνεύθηκε στα κόπρανα, μέρος του οποίου θεωρείται ότι είναι ritonavir που δεν απορροφήθηκε. Σε αυτές τις μελέτες η νεφρική απέκκριση δεν έδειξε να είναι σημαντική οδός αποβολής του ritonavir. Αυτό συμφωνεί με τις παρατηρήσεις που προέκυψαν από μελέτες σε ζώα.

Ειδικοί πληθυσμοί

Δεν σημειώθηκαν σημαντικές κλινικές διαφορές της AUC ή της Cmax μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι του ritonavir δεν παρουσίασαν στατιστικώς σημαντική συσχέτιση με το σωματικό βάρος ή τη σωματική μάζα. Οι εκθέσεις του ritonavir στο πλάσμα σε ασθενείς 50-70 ετών όταν έλαβαν 100 mg σε συνδυασμό με lopinavir ή σε μεγαλύτερες δόσεις επί απουσίας άλλων αναστολέων πρωτεασών είναι παρόμοιες με αυτές που παρατηρήθηκαν σε νεώτερους ενήλικες.

Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία

Μετά από χορήγηση πολλαπλών δόσεων του ritonavir σε υγιείς εθελοντές (500 mg δύο φορές ημερησίως) και σε άτομα με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (Child Pugh Class A και B, 400 mg δύο φορές ημερησίως), η έκθεση στο ritonavir μετά την προσαρμογή της δόσης σε κανονικά επίπεδα δεν είχε σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ των δύο ομάδων.

Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία

Η φαρμακοκινητική του ritonavir δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, ωστόσο, επειδή η νεφρική κάθαρση του ritonavir είναι αμελητέα, δεν αναμένεται μείωση της συνολικής κάθαρσης στους ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια.

Παιδιατρικοί ασθενείς

Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι του ritonavir σε σταθερή κατάσταση εκτιμήθηκε σε παιδιά άνω των δύο ετών με λοίμωξη HIV που ελάμβαναν δόσεις 250 mg/m2 έως 400 mg/m2 δύο φορές ημερησίως. Οι συγκεντρώσεις ritonavir μετά από 350 έως 400 mg/m2 δύο φορές ημερησίως σε παιδιατρικούς ασθενείς ήταν συγκρίσιμες με εκείνες των ενηλίκων μετά από δόση 600 mg (περίπου 330 mg/m2) δύο φορές ημερησίως. Στις δοσολογικές ομάδες, η από στόματος κάθαρση του ritonavir (CL/F/m2) ήταν περίπου 1,5 έως 1,7 φορές ταχύτερη στους παιδιατρικούς ασθενείς άνω των 2 ετών συγκριτικά με τους ενήλικες.

Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι του ritonavir σε σταθερή κατάσταση αξιολογήθηκαν σε παιδιά με νόσο HIV μικρότερα των δυο ετών που έλαβαν δόσεις από 350 έως 450 mg/m² δύο φορές ημερησίως. Οι συγκεντρώσεις του ritonavir στη μελέτη αυτή παρουσίασαν μεγάλη διαφοροποίηση και ήταν μικρότερες συγκριτικά με εκείνες των ενηλίκων που έλαβαν 600 mg (περίπου 330 mg/m²) δύο φορές ημερησίως. Στις δοσολογικές ομάδες η από στόματος κάθαρση του ritonavir (CL/F/m2) μειώθηκε με την ηλικία με μέσες τιμές της τάξης των 9,0 L/h/m2 σε παιδιά μικρότερα των 3 μηνών, 7,8 L/h/m2 σε παιδιά μεταξύ 3 και 6 μηνών και 4,4 L/h/m2 σε παιδιά μεταξύ 6 και 24 μηνών.

ΕΟΦ · 5.3.2.3

Αναστολείς της πρωτεάσης

expand_more

Περιγραφή

t5.6.jpg:

Ενδείξεις

Αντενδείξεις

Σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια, γαλουχία. Βλ. και Ριτοναβίρη.

Ανεπιθύμητες

Βλ. Ινδιναβίρη.

Αλληλεπιδράσεις

Οι δύο ουσίες αναστέλλουν τη δράση των ενζύμων CYP 3A και CYP2D6 του κυτοχρώματος P 450, οπότε η συγχορήγηση με φάρμακα που μεταβολίζονται με αυτά μπορεί να προκαλέσει επικίνδυνη αύξηση της 5.3 ΑΝΤΙΙΙΚΑ στάθμης τους. Τέτοιες ουσίες είναι οι τερφεναδίνη, μιδαζολάμη, τριαζολάμη, σισαπρίδη, πιμοζίδη, αμιωδαρόνη, προπαφενόνη και τα αλκαλοειδή της ερυσιβώδους όλυρας. Για τους ίδιους λόγους η συγχορήγηση στατινών (κυρίως σιμβαστατίνης και λοβαστατίνης) έχει αυξημένο κίνδυνο μυοπάθειας και ραβδομυόλυσης. Αυξημένος είναι και ο κίνδυνος αρρυθμιών με φάρμακα που επάγουν την επιμήκυνση του QT (χλωροφαινυραμίνη, κινιδίνη, ερυθρομυκίνη, κλαριθρομυκίνη). Η στάθμη του φαρμάκου μειώνεται σε συγχορήγηση φυτικών σκευασμάτων που περιέχουν St. John’s wort (Hypericum perforatum), αντιεπιληπτικών και ριφαμπικίνης. Το φάρμακο αυξάνει τη στάθμη της σιλντεναφίλης και μειώνει τη δραστικότητα των αντισυλληπτικών δισκίων.

Προειδοποιήσεις

Σε ήπια έως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια, σε αιμορροφιλία Α και Β αυξημένος κίνδυνος αιματωμάτων, σε υπερλιπιδαιμία κίνδυνος αύξησης της χοληστερίνης και των τριγλυκεριδίων (τα οποία συμβάλλουν σε εμφάνιση παγκρεατίτιδας), σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη (κίνδυνος εμφάνισης ή επιδείνωσης). Παρακολούθηση των σημείων για ανακατανομή του λίπους του σώματος. Σε συγχορήγηση και άλλων αντιρετροϊκών φαρμάκων να συμβουλεύεσθε τις εγκεκριμένες οδηγίες χρήσης.

Δοσολογία

Ενήλικες και έφηβοι 3 καψάκια δύο φορές την ημέρα μαζί με τροφή. Ίδια δόση και σε παιδιά >2 ετών με επιφάνεια σώματος >1.3 m2, ενώ σε επιφάνεια < 1.3 m2 συνιστάται το πόσιμο διάλυμα σε δόση 2.9 ml/ m2 δύο φορές την ημέρα με μέγιστο τα 5 ml (5 ml διαλύματος = 3 καψάκια)

Σκευάσματα

KALETRA/Abbott England: οral. sol. (180 + 20) mg/ml bt x 5fl x 60ml+5 syr x 5ml- sof. g. caps (133.3 + 33.3) mg 5bt x 36

DrugBank

Description

expand_more

Ένας αναστολέας της πρωτεάσης του HIV που δρα παρεμβαίνοντας στον αναπαραγωγικό κύκλο του HIV. [PubChem]

DrugBank

Indication

expand_more

Ενδείκνυται σε συνδυασμό με άλλους αντιρετροϊικούς παράγοντες για τη θεραπεία της λοίμωξης από HIV.

DrugBank

Pharmacology

expand_more

Η ριτοναβίρη είναι ένας αναστολέας πρωτεάσης με δράση κατά του Ιού της Ανοσοανεπάρκειας του Ανθρώπου Τύπου 1 (HIV-1). Οι αναστολείς πρωτεάσης παρεμποδίζουν το μέρος του HIV που ονομάζεται πρωτεάση. Η πρωτεάση του HIV-1 είναι ένα ένζυμο απαραίτητο για τη πρωτεολυτική διάσπαση των ιογενών πολυπρωτεϊνικών προδρόμων στα μεμονωμένα λειτουργικά πρωτεϊνικά μόρια που βρίσκονται στον λοιμογόνο HIV-1. Η ριτοναβίρη συνδέεται με την ενεργό θέση της πρωτεάσης και αναστέλλει τη δραστηριότητα του ενζύμου. Αυτή η αναστολή αποτρέπει τη διάσπαση των ιογενών πολυπρωτεϊνών, οδηγώντας στο σχηματισμό ανώριμων, μη λοιμογόνων ιογενών σωματιδίων. Οι αναστολείς πρωτεάσης χρησιμοποιούνται σχεδόν πάντα σε συνδυασμό με τουλάχιστον δύο άλλα αντι-HIV φάρμακα.

DrugBank

Mechanism of action

expand_more

DrugBank

Absorption

expand_more

Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της ριτοναβίρης δεν έχει προσδιοριστεί.

DrugBank

Half life

expand_more

3-5 ώρες

DrugBank

Protein binding

expand_more

98-99%

DrugBank

Toxicity

expand_more

Η ανθρώπινη εμπειρία οξείας υπερδοσολογίας με ριτοναβίρη είναι περιορισμένη. Ένας ασθενής σε κλινικές δοκιμές έλαβε ριτοναβίρη 1500 mg/ημέρα για δύο ημέρες. Ο ασθενής ανέφερε παραισθησίες που υποχώρησαν μετά τη μείωση της δόσης. Μια περίπτωση νεφρικής ανεπάρκειας με ηωσινοφιλία μετά την κυκλοφορία έχει αναφερθεί με υπερδοσολογία ριτοναβίρης. Η κατά προσέγγιση θανατηφόρος δόση βρέθηκε να είναι μεγαλύτερη από 20 φορές τη σχετική ανθρώπινη δόση σε αρουραίους και 10 φορές τη σχετική ανθρώπινη δόση σε ποντίκια.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η ριτοναβίρη είναι ένας αναστολέας πρωτεάσης με δράση κατά του Ιού της Ανθρώπινης Ανοσοανεπάρκειας Τύπου 1 (HIV-1). Οι αναστολείς πρωτεάσης αναστέλλουν τμήμα του ιού HIV που ονομάζεται πρωτεάση. Η πρωτεάση του HIV-1 είναι ένα ένζυμο απαραίτητο για την πρωτεολυτική διάσπαση των προδρόμων πολυ-πρωτεϊνών του ιού στα επιμέρους λειτουργικά πρωτεϊνικά μόρια που απαντώνται στον λοιμογόνο HIV-1. Η ριτοναβίρη συνδέεται στον ενεργό χώρο της πρωτεάσης και αναστέλλει τη δραστηριότητα του ενζύμου. Αυτή η αναστολή εμποδίζει τη διάσπαση των πολυ-πρωτεϊνών του ιού, οδηγώντας στο σχηματισμό ανώριμων, μη λοιμογόνων σωματιδίων του ιού.

Οι αναστολείς πρωτεάσης χρησιμοποιούνται σχεδόν πάντα σε συνδυασμό με τουλάχιστον δύο άλλα αντι-HIV φάρμακα. Οι σύγχρονοι αναστολείς πρωτεάσης απαιτούν τη χρήση ριτοναβίρης σε χαμηλή δόση για την ενίσχυση της φαρμακοκινητικής έκθεσης, μέσω της αναστολής του μεταβολισμού από το κυτταρόχρωμα P450 3A4 (CYP3A4).

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Η ριτοναβίρη αναστέλλει το ιικό ένζυμο πρωτεάση του HIV, το οποίο κανονικά διασπά τις δομικές και αναπαραγωγικές πρωτεΐνες που προκύπτουν από τα κύρια γονίδια του HIV, όπως τα gag και pol. Το γονίδιο gag κωδικοποιεί πρωτεΐνες που εμπλέκονται στον πυρήνα και το νουκλεοκαψίδιο, ενώ το γονίδιο pol κωδικοποιεί την αντίστροφη μεταγραφάση του HIV, τη ριβονουκλεάση H, την ιντεγκράση και την πρωτεάση. Οι πρωτεΐνες που κωδικοποιούνται από το pol μεταφράζονται αρχικά ως ένα μεγαλύτερο πρόδρομο πολυπεπτίδιο, το gag-pol, και απαιτούν διάσπαση από την πρωτεάση του HIV για να σχηματιστούν οι άλλες συμπληρωματικές πρωτεΐνες. Η ριτοναβίρη εμποδίζει τη διάσπαση της πολυ-πρωτεΐνης gag-pol, οδηγώντας στο σχηματισμό μη λοιμογόνων, ανώριμων σωματιδίων του ιού.

Η ριτοναβίρη είναι ισχυρός αναστολέας των ισοενζύμων του κυτοχρώματος P450 CYP3A4 που υπάρχουν τόσο στο έντερο όσο και στο ήπαρ. Είναι ένας τύπος ΙΙ λιγάνδης που ταιριάζει απόλυτα στην κοιλότητα του ενεργού χώρου του CYP3A4 και συνδέεται μη αναστρέψιμα με τον ήμη του σιδήρου μέσω του αζώτου της θειαζόλης, το οποίο μειώνει το δυναμικό οξειδοαναγωγής της πρωτεΐνης και εμποδίζει την αναγωγή της με το οξειδοαναγωγικό σύζυγο, την κυτοχρωμική P450 αναγωγάση. Η ριτοναβίρη μπορεί επίσης να διαδραματίζει ρόλο στον περιορισμό της κυτταρικής μεταφοράς και της έκκρισης άλλων αναστολέων πρωτεάσης μέσω των καναλιών έκκρισης P-glycoprotein και MRP.

Σε αντίθεση με τους νουκλεοσιδικούς αντι-ιικούς παράγοντες, η αντι-ιική δράση της ριτοναβίρης δεν εξαρτάται από την ενδοκυτταρική μετατροπή σε ενεργό μεταβολίτη. Η ριτοναβίρη και άλλοι αναστολείς πρωτεάσης του HIV (π.χ., αμπρεναβίρη, ινδιναβίρη, λοπιναβίρη, νελφιναβίρη, σακιναβίρη) δρουν σε διαφορετικό στάδιο του κύκλου αναπαραγωγής του HIV από τους νουκλεοσιδικούς και μη νουκλεοσιδικούς αναστολείς της αντίστροφης μεταγραφάσης, και τα αποτελέσματα in vitro μελετών υποδεικνύουν ότι οι αντι-ιικές επιδράσεις των αναστολέων πρωτεάσης του HIV και ορισμένων νουκλεοσιδικών ή μη νουκλεοσιδικών αντι-ιικών παραγόντων μπορεί να είναι προσθετικές ή συνεργικές.

Η ριτοναβίρη είναι ένας εκλεκτικός, ανταγωνιστικός, αναστρέψιμος αναστολέας της πρωτεάσης του HIV. Η πρωτεάση του HIV, μια ασπαρτική ενδοπεπτιδάση που λειτουργεί ως ομόδιμερ, παίζει ουσιαστικό ρόλο στον κύκλο αναπαραγωγής του HIV και στο σχηματισμό λοιμογόνου ιού. Κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγής του HIV, η πρωτεάση του HIV διασπά τα ιικά πολυπεπτιδικά προϊόντα των γονιδίων gag και gag-pol (δηλ., p55 και p160) για να σχηματίσει τις δομικές πρωτεΐνες του πυρήνα του σωματιδίου (δηλ., p17, p24, p9 και p7) και τα ουσιώδη ιικά ένζυμα (δηλ., αντίστροφη μεταγραφάση, ιντεγκράση και πρωτεάση). Παρεμβαίνοντας στο σχηματισμό αυτών των ουσιωδών πρωτεϊνών και ενζύμων, η ριτοναβίρη εμποδίζει την ωρίμανση του ιού και προκαλεί το σχηματισμό μη λειτουργικών, ανώριμων, μη λοιμογόνων σωματιδίων. Η ριτοναβίρη είναι δραστική τόσο σε οξέως όσο και σε χρόνιως μολυσμένα κύτταρα, καθώς στοχεύει τον κύκλο αναπαραγωγής του HIV μετά τη μετάφραση και πριν τη συναρμολόγηση. Έτσι, το φάρμακο είναι δραστικό σε χρόνιως μολυσμένα κύτταρα (π.χ., μονοκύτταρα και μακροφάγα) που γενικά δεν επηρεάζονται από νουκλεοσιδικούς αναστολείς της αντίστροφης μεταγραφάσης (π.χ., διδονοζίνη, λαμιβουδίνη, σταβουδίνη, ζαλσιταβίνη, ζιδοβουδίνη).

Η ριτοναβίρη δεν επηρεάζει τα πρώιμα στάδια του κύκλου αναπαραγωγής του HIV· ωστόσο, το φάρμακο παρεμβαίνει στην παραγωγή λοιμογόνου HIV και περιορίζει την περαιτέρω λοιμώδη εξάπλωση του ιού.

Ενώ οι πλήρεις μηχανισμοί αντι-ιικής δράσης της ριτοναβίρης δεν έχουν πλήρως διευκρινιστεί, η ριτοναβίρη προφανώς αναστέλλει την αναπαραγωγή ρετροϊών, συμπεριλαμβανομένου του ιού της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας τύπου 1 (HIV-1) και 2 (HIV-2), παρεμβαίνοντας στην πρωτεάση του HIV. Το φάρμακο, ως εκ τούτου, ασκεί ιοστατική δράση κατά των ρετροϊών, λειτουργώντας ως αναστολέας πρωτεάσης του HIV.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της ριτοναβίρης δεν έχει προσδιοριστεί. Μετά από από του στόματος χορήγηση, οι μέγιστες συγκεντρώσεις επιτυγχάνονται μετά από περίπου 2 ώρες και 4 ώρες (Tmax) μετά τη λήψη, υπό συνθήκες νηστείας και μη νηστείας, αντίστοιχα. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι κάψουλες και τα δισκία ριτοναβίρης δεν θεωρούνται βιοϊσοδύναμα.

Η ριτοναβίρη απεκκρίνεται κυρίως στα κόπρανα. Μετά από από του στόματος χορήγηση μιας εφάπαξ δόσης 600 mg ραδιοσημασμένης ριτοναβίρης, περίπου 11,3 ± 2,8% της δόσης εκκρίθηκε στα ούρα, εκ των οποίων 3,5 ± 1,8% ήταν αμετάβλητο μητρικό φάρμακο. Η ίδια μελέτη διαπίστωσε ότι 86,4 ± 2,9% της δόσης εκκρίθηκε στα κόπρανα, εκ των οποίων 33,8 ± 10,8% ήταν αμετάβλητο μητρικό φάρμακο.

Ο εκτιμώμενος όγκος κατανομής της ριτοναβίρης είναι 0,41 ± 0,25 L/kg.

Η φαινομενική από του στόματος κάθαρση σε σταθερή κατάσταση είναι 8,8 ± 3,2 L/h. Η νεφρική κάθαρση είναι ελάχιστη και εκτιμάται σε <0,1 L/h.

Η ριτοναβίρη και οι μεταβολίτες της αποβάλλονται από τον οργανισμό κυρίως μέσω των κοπράνων (86% αμετάβλητου φαρμάκου και μεταβολιτών), με μικρή απέκκριση στα ούρα (11%, κυρίως μεταβολίτες).

Η απορρόφηση της ριτοναβίρης επηρεάζεται ελάχιστα από τη διατροφή, και αυτό εξαρτάται κάπως από τη μορφή της συνταγής. Η συνολική απορρόφηση της ριτοναβίρης από τη μορφή κάψουλας μπορεί να αυξηθεί κατά 15% όταν λαμβάνεται με γεύματα. … Υπάρχει μεταβλητότητα μεγαλύτερη από έξι φορές στις εφημερεύουσες συγκεντρώσεις του φαρμάκου μεταξύ των ασθενών που λαμβάνουν 600 mg ριτοναβίρης κάθε 12 ώρες.

Ο βαθμός από του στόματος απορρόφησης είναι υψηλός και δεν επηρεάζεται από την τροφή. Εντός του κλινικού εύρους συγκεντρώσεων, η ριτοναβίρη δεσμεύεται περίπου 98% έως 99% σε πρωτεΐνες του πλάσματος, συμπεριλαμβανομένης της αλβουμίνης και της αλφα-1-όξινης γλυκοπρωτεΐνης. Οι συγκεντρώσεις του φαρμάκου στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ) είναι χαμηλές σε σχέση με τη συνολική συγκέντρωση στο πλάσμα. Ωστόσο, έχουν παρατηρηθεί παράλληλες μειώσεις του ιικού φορτίου στο πλάσμα, το ΕΝΥ και άλλους ιστούς. … Περίπου το 34% και το 3,5% μιας δόσης 600 mg απεκκρίνεται ως αμετάβλητο φάρμακο στα κόπρανα και τα ούρα, αντίστοιχα. Η κλινικά σχετική t1/2 β είναι περίπου 3 έως 5 ώρες. Λόγω της αυτο-επαγωγής, οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα γενικά φτάνουν σε σταθερή κατάσταση 2 εβδομάδες μετά την έναρξη της χορήγησης. Η φαρμακοκινητική της ριτοναβίρης είναι σχετικά γραμμική μετά από πολλαπλές δόσεις, με φαινομενική από του στόματος κάθαρση κατά μέσο όρο 7 έως 9 L/hr.

Η ριτοναβίρη απεκκρίνεται κυρίως στα κόπρανα, τόσο ως αμετάβλητο φάρμακο όσο και ως μεταβολίτες. Μετά από από του στόματος χορήγηση 600 mg ραδιοσημασμένης ριτοναβίρης ως εναιώρημα για από του στόματος λήψη, το 86,4% της δόσης απεκκρίνεται στα κόπρανα (33,8% ως αμετάβλητο φάρμακο) και το 11,3% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα (3,5% ως αμετάβλητο φάρμακο).

Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη RITONAVIR (σύνολο 6), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Δέσμευση Πρωτεϊνών

Η ριτοναβίρη είναι υψηλά δεσμευμένη σε πρωτεΐνες του πλάσματος (~98-99%), κυρίως σε αλβουμίνη και αλφα-1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη εντός του συνήθους εύρους συγκεντρώσεων.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Η ριτοναβίρη κυκλοφορεί στο πλάσμα κυρίως ως αμετάβλητο φάρμακο. Έχουν αναγνωριστεί πέντε μεταβολίτες. Ο μεταβολίτης οξείδωσης της ισοπροπυλοθειαζόλης (M-2) είναι ο κύριος μεταβολίτης σε χαμηλές συγκεντρώσεις πλάσματος και διατηρεί παρόμοια αντι-ιική δράση με την αμετάβλητη ριτοναβίρη. Τα ένζυμα του κυτοχρώματος P450 CYP3A και CYP2D6 είναι τα κύρια ένζυμα που εμπλέκονται στο μεταβολισμό της ριτοναβίρης.

… Η ριτοναβίρη μεταβολίζεται κυρίως από τα ισοένζυμα του κυτοχρώματος P450 (CYP) 3A και, σε μικρότερο βαθμό, από το CYP2D6. Έχουν αναγνωριστεί τέσσερις κύριοι οξειδωτικοί μεταβολίτες σε ανθρώπους, αλλά είναι απίθανο να συμβάλλουν στην αντι-ιική δράση. …

Έχουν αναγνωριστεί πέντε μεταβολίτες της ριτοναβίρης σε ανθρώπινα ούρα και κόπρανα. Ο μεταβολίτης οξείδωσης της ισοπροπυλοθειαζόλης (M2) φαίνεται να είναι ο κύριος μεταβολίτης. Ο M2 (αλλά όχι άλλοι μεταβολίτες) έχει αντι-ιική δράση παρόμοια με αυτή της ριτοναβίρης· ωστόσο, μόνο πολύ χαμηλές συγκεντρώσεις αυτού του μεταβολίτη είναι παρούσες στο πλάσμα. Άλλοι μεταβολίτες που αναγνωρίστηκαν σε in vitro μελέτες περιλαμβάνουν έναν αποκαρβαμοϋλιωμένο μεταβολίτη (M1) και ένα προϊόν N-απελκυλίωσης στην ουρική άκρη (M11).

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

Ο ημίσειας ζωής της ριτοναβίρης είναι περίπου 3-5 ώρες.

Η κλινικά σχετική t1/2 β είναι περίπου 3 έως 5 ώρες.

MeSH classification

expand_more

Ταξινόμηση MeSH

Αναστολείς της HIV PROTEASE, ενός ενζύμου απαραίτητου για την παραγωγή πρωτεϊνών που απαιτούνται για τη συναρμολόγηση του ιού.
Φάρμακα και ενώσεις που αναστέλλουν τη βιοσύνθεση ή τη δράση του CYTOCHROME P-450 CYP3A.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

Ταξινόμηση FDA

O3J8G9O825

RITONAVIR

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Πρωτεάσης HIV
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κλάση [EPC] - Αναστολέας Κυτοχρώματος P450 3A
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κλάση [EPC] - Αναστολέας Πρωτεάσης
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 3A
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 2D6
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2C19
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 3A
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς P-Glycoprotein
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Breast Cancer Resistance Protein
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 3A4
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 1A2
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2C9
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2B6
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς UDP Γλυκουρονυλοτρανσφερασών

Η ριτοναβίρη είναι Αναστολέας του Κυτοχρώματος P450 3A και Αναστολέας Πρωτεάσης. Ο μηχανισμός δράσης της ριτοναβίρης είναι ως Αναστολέας Πρωτεάσης HIV και Αναστολέας Κυτοχρώματος P450 3A και Αναστολέας Κυτοχρώματος P450 2D6 και Επαγωγέας Κυτοχρώματος P450 2C19 και Επαγωγέας Κυτοχρώματος P450 3A και Αναστολέας P-Glycoprotein και Αναστολέας Breast Cancer Resistance Protein και Αναστολέας Κυτοχρώματος P450 3A4 και Επαγωγέας Κυτοχρώματος P450 1A2 και Επαγωγέας Κυτοχρώματος P450 2C9 και Επαγωγέας Κυτοχρώματος P450 2B6 και Επαγωγέας UDP Γλυκουρονυλοτρανσφερασών.

RITONAVIR

Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2B6 [MoA]; Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 2D6 [MoA]; Αναστολέας Πρωτεάσης [EPC]; Επαγωγείς UDP Γλυκουρονυλοτρανσφερασών [MoA]; Αναστολείς Breast Cancer Resistance Protein [MoA]; Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2C19 [MoA]; Αναστολείς P-Glycoprotein [MoA]; Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 1A2 [MoA]; Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 3A [MoA]; Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2C9 [MoA]; Αναστολείς Πρωτεάσης HIV [MoA]; Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 3A [MoA]; Αναστολέας Κυτοχρώματος P450 3A [EPC]; Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 3A4 [MoA]

RITONAVIR 100 MG

Αναστολείς Πρωτεάσης HIV [MoA]; Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2C9 [MoA]; Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 3A [MoA]; Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 3A [MoA]; Αναστολέας Κυτοχρώματος P450 3A [EPC]; Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 3A4 [MoA]; Αναστολείς P-Glycoprotein [MoA]; Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 1A2 [MoA]; Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 2D6 [MoA]; Αναστολέας Πρωτεάσης [EPC]; Επαγωγείς UDP Γλυκουρονυλοτρανσφερασών [MoA]; Αναστολείς Breast Cancer Resistance Protein [MoA]; Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2C19 [MoA]; Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2B6 [MoA]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

3-5 ώρες

DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

98-99%

DrugBank

Απέκκριση

Κόπρανα

PubChem

science

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

392622

Μοριακός τύπος

C37H48N6O5S2

Μοριακό βάρος

720.9

IUPAC

1,3-thiazol-5-ylmethyl N-[(2S,3S,5S)-3-hydroxy-5-[[(2S)-3-methyl-2-[[methyl-[(2-propan-2-yl-1,3-thiazol-4-yl)methyl]carbamoyl]amino]butanoyl]amino]-1,6-diphenylhexan-2-yl]carbamate

InChIKey

NCDNCNXCDXHOMX-XGKFQTDJSA-N

Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH

Αναστολείς της HIV PROTEASE, ενός ενζύμου απαραίτητου για την παραγωγή πρωτεϊνών που απαιτούνται για τη συναρμολόγηση του ιού.
Φάρμακα και ενώσεις που αναστέλλουν τη βιοσύνθεση ή τη δράση του CYTOCHROME P-450 CYP3A.