ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ D11AH01 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

TACROLIMUS

Τακρόλιμους

Xρησιμοποιούνται κυρίως η μεθοτρεξάτη, η κυκλοσπορίνη-A και υδροξυουρία σε ορισμένες βαριές ανθεκτικές περιπτώσεις.

Εμπορικά Ονόματα

ADVAGRAF PROGRAF PROTOPIC ROLTISA TACNI

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Επιμελημένο

clinical_notes

ΕΟΦ

Ενδείξεις

expand_more

Mεταστατικός καρκίνος νεφρού.

medication

SPC-PROGRAF

Δοσολογία

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Μεταμόσχευση ήπατος - ενήλικες

Δόση0,10-0,20 mg/kg/ημέρα σε δύο διηρημένες δόσεις

Η χορήγηση πρέπει να αρχίζει περίπου 12 ώρες μετά την ολοκλήρωση της εγχείρησης.
Μεταμόσχευση ήπατος - παιδιατρικοί ασθενείς

Δόση0,30 mg/kg/ημέρα σε δύο διηρημένες δόσεις

Εάν η κλινική κατάσταση του ασθενούς δεν επιτρέπει τη χορήγηση από του στόματος, μία αρχική ενδοφλέβια δόση 0,05 mg/kg/ημέρα πρέπει να χορηγείται σε 24ωρη συνεχή έγχυση.
Μεταμόσχευση νεφρού - ενήλικες

Δόση0,20 - 0,30 mg/kg/ημέρα σε δύο διηρημένες δόσεις

Η χορήγηση πρέπει να αρχίζει εντός 24 ωρών από την ολοκλήρωση της εγχείρησης.
Μεταμόσχευση νεφρού - παιδιατρικοί ασθενείς

Δόση0,30 mg/kg/ημέρα σε δύο διηρημένες δόσεις

Εάν η κλινική κατάσταση του ασθενούς δεν επιτρέπει τη χορήγηση από το στόμα, μία αρχική ενδοφλέβια δόση 0,075-0,100 mg/kg/ημέρα πρέπει να χορηγείται σε 24ωρη συνεχή έγχυση.
Μεταμόσχευση καρδιάς - ενήλικες (μετά από επαγωγή αντισωμάτων)

Δόση0,075 mg/kg/ημέρα σε δύο διηρημένες δόσεις

Η χορήγηση πρέπει να αρχίζει εντός 5 ημερών από την ολοκλήρωση της εγχείρησης μόλις σταθεροποιηθεί η κλινική κατάσταση του ασθενή. Εάν η δόση δεν μπορεί να χορηγηθεί από το στόμα, πρέπει να ξεκινήσει ενδοφλέβια θεραπεία με δόση 0,01 έως 0,02 mg/kg/ημέρα ως συνεχής 24ωρη έγχυση.
Μεταμόσχευση καρδιάς - ενήλικες (εναλλακτική στρατηγική)

Δόση2 έως 4 mg την ημέρα

Αυτή η προσέγγιση προορίζονταν για ασθενείς χωρίς οργανική δυσλειτουργία. Χορηγείται σε συνδυασμό με μυκοφαινολάτη μοφετίλ και κορτικοστεροειδή ή σε συνδυασμό με σιρόλιμους και κορτικοστεροειδή.
Μεταμόσχευση καρδιάς - παιδιατρικοί ασθενείς (χωρίς επαγωγή αντισωμάτων)

Δόση0,03-0,05 mg/kg/ημέρα σε 24ωρη συνεχή έγχυση

Στόχος η επίτευξη επιπέδων συγκέντρωσης της tacrolimus στο ολικό αίμα 15 - 25 ng/ml. Οι ασθενείς πρέπει να μεταβαίνουν στη θεραπεία από του στόματος μόλις αυτό είναι κλινικά εφικτό. Η πρώτη δόση της θεραπείας από το στόμα πρέπει να είναι 0,30 mg/kg/ημέρα αρχίζοντας 8 έως 12 ώρες μετά τη διακοπή της ενδοφλέβιας θεραπείας.
Μεταμόσχευση καρδιάς - παιδιατρικοί ασθενείς (μετά από επαγωγή αντισωμάτων)

Δόση0,10 - 0,30 mg/kg/ημέρα σε δύο διηρημένες δόσεις
Μεταμόσχευση καρδιάς - ενήλικες (θεραπεία απόρριψης)

Δόση0,15 mg/kg/ημέρα σε δύο διηρημένες δόσεις
Μεταμόσχευση καρδιάς - παιδιατρικοί ασθενείς (θεραπεία απόρριψης)

Δόση0,20 - 0,30 mg/kg/ημέρα σε δύο διηρημένες δόσεις
Μεταμόσχευση πνεύμονα

Δόση0,10 - 0,15 mg/kg/ημέρα
Μεταμόσχευση παγκρέατος

Δόση0,2 mg/kg/ημέρα
Μεταμόσχευση εντέρου

Δόση0,3 mg/kg/ ημέρα
Ηπατική δυσλειτουργία

Ενδέχεται να είναι αναγκαία μείωση της δόσης σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία προκειμένου να διατηρηθούν τα κατώτερα επίπεδα συγκέντρωσης της tacrolimus στο αίμα εντός των συνιστώμενων ορίων.
Νεφρική δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης. Συνιστάται προσεκτική παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας.
Παιδιατρικοί ασθενείς

Γενικά, οι παιδιατρικοί ασθενείς απαιτούν δόσεις 1½ -2 φορές υψηλότερες από τις δόσεις των ενηλίκων ώστε να επιτευχθούν παρόμοια επίπεδα στο αίμα.

block

SPC-PROGRAF

Αντενδείξεις

expand_more

Υπερευαισθησία στην tacrolimus ή σε άλλες μακρολίδες.
Υπερευαισθησία σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

warning

SPC-PROGRAF

Προειδοποιήσεις

expand_more

Λάθη στη χορήγηση του φαρμάκου

Οι ασθενείς πρέπει να παραμένουν σε ένα μόνο σκεύασμα της tacrolimus με το αντίστοιχο ημερήσιο δοσολογικό σχήμα. Τροποποιήσεις στο σκεύασμα tacrolimus ή το θεραπευτικό σχήμα πρέπει να λαμβάνουν χώρα μόνο υπό τη στενή επίβλεψη ειδικού στις μεταμοσχεύσεις.
Παρακολούθηση στην αρχική μεταμοσχευτική περίοδο

οι ακόλουθες παράμετροι πρέπει να παρακολουθούνται σε τακτική βάση: αρτηριακή πίεση, ΗΚΓ, νευρολογική και οφθαλμολογική κατάσταση, επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα σε νηστεία, ηλεκτρολύτες (ιδιαίτερα το κάλιο), έλεγχοι ηπατικής και νεφρικής λειτουργίας, αιματολογικές παράμετροι, τιμές πηκτικότητας και προσδιορισμός των πρωτεϊνών του πλάσματος. Εάν παρατηρηθούν κλινικά σημαντικές αλλαγές, θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο προσαρμογών του ανοσοκατασταλτικού σχήματος.
Ουσίες με δυνατότητα αλληλεπίδρασης (ισχυροί αναστολείς/επαγωγείς του CYP3A4)

τα επίπεδα συγκέντρωσης της tacrolimus στο αίμα θα πρέπει να παρακολουθούνται έτσι ώστε να προσαρμοστεί κατάλληλα η δόση της tacrolimus με σκοπό να διατηρηθεί παρόμοια η έκθεση στην tacrolimus.
Σκευάσματα φυτικής προέλευσης (St. John’s wort)

πρέπει να αποφεύγονται όταν λαμβάνεται το Prograf λόγω του κινδύνου αλληλεπιδράσεων που οδηγούν είτε σε μείωση των συγκεντρώσεων της tacrolimus στο αίμα και σε μειωμένο κλινικό αποτέλεσμα της tacrolimus, ή σε αύξηση των συγκεντρώσεων της tacrolimus στο αίμα και του κινδύνου τοξικότητας της tacrolimus.
Συνδυασμένη χορήγηση κυκλοσπορίνης και tacrolimus

πρέπει να αποφεύγεται και πρέπει να δίδεται προσοχή όταν χορηγείται tacrolimus σε ασθενείς που έχουν προηγουμένως λάβει κυκλοσπορίνη.
Υψηλή πρόσληψη καλίου ή καλιοσυντηρητικά διουρητικά

πρέπει να αποφεύγεται.
Συνδυασμός με φάρμακα γνωστής νεφροτοξικής ή νευροτοξικής δράσης

μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο αυτών των δράσεων.
Εμβολιασμός

Η χρήση ζώντων εξασθενημένων εμβολίων πρέπει να αποφεύγεται.
Διαταραχές του γαστρεντερικού

πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο κατάλληλης θεραπείας αμέσως μετά την εμφάνιση ύποπτων συμπτωμάτων ή σημείων. Επειδή τα επίπεδα της tacrolimus στο αίμα μπορεί να μεταβληθούν σημαντικά κατά τη διάρκεια επεισοδίων διάρροιας, συνιστάται επιπλέον παρακολούθηση των συγκεντρώσεων της tacrolimus κατά τη διάρκεια επεισοδίων διάρροιας.
Καρδιακές διαταραχές

ασθενείς υψηλού κινδύνου, ιδιαίτερα μικρά παιδιά και εκείνοι που υποβάλλονται σε ισχυρή ανοσοκατασταλτική θεραπεία, πρέπει να παρακολουθούνται με ηχοκαρδιογράφημα ή ΗΚΓ πριν και μετά τη μεταμόσχευση. Αν εμφανισθούν ανωμαλίες, θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης του Prograf, ή αλλαγής της θεραπείας σε κάποιον άλλον ανοσοκατασταλτικό παράγοντα. Πρέπει να δίδεται προσοχή σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου για παράταση του διαστήματος QT, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών με ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό παράτασης του διαστήματος QT, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, βραδυαρρυθμίες και διαταραχές των ηλεκτρολυτών. Πρέπει να δίδεται επίσης προσοχή σε ασθενείς που έχουν διαγνωσθεί ή υπάρχει υποψία ότι έχουν Συγγενές Σύνδρομο Μακρού QT ή επίκτητη παράταση του διαστήματος QT ή σε ασθενείς που λαμβάνουν συγχορηγούμενες αγωγές που είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα QT, προκαλούν διαταραχές των ηλεκτρολυτών ή είναι γνωστό ότι αυξάνουν την έκθεση στην tacrolimus.
Λεμφοϋπερπλαστικές διαταραχές και κακοήθειες

Οι ασθενείς που μετέβησαν σε θεραπεία με Prograf δεν πρέπει να υποβάλλονται συγχρόνως σε αντι-λεμφοκυτταρική θεραπεία. Σε πολύ μικρά (<2 ετών) παιδιά αρνητικά στο αντιγόνο του καψιδίου του ιού EBV-VCA, θα πρέπει να εξακριβώνεται ο ορολογικός έλεγχος EBV-VCA πριν από την έναρξη της θεραπείας με Prograf. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, συνιστάται προσεκτική παρακολούθηση μέσω EBV-PCR. Η έκθεση στο ηλιακό φως και στην υπεριώδη ακτινοβολία πρέπει να περιορίζεται με χρήση προστατευτικών ρούχων και αντιηλιακού με υψηλό δείκτη προστασίας.
Σύνδρομο αναστρέψιμης οπίσθιας εγκεφαλοπάθειας (PRES)

Εφόσον διαγνωσθεί το PRES, συνιστάται επαρκής έλεγχος της αρτηριακής πίεσης και άμεση διακοπή της συστημικής tacrolimus.
Ευκαιριακές λοιμώξεις

Αυτές οι λοιμώξεις συχνά σχετίζονται με υψηλό ολικό ανοσοκατασταλτικό φορτίο και μπορούν να οδηγήσουν σε σοβαρές ή θανατηφόρες καταστάσεις τις οποίες οι θεράποντες ιατροί θα πρέπει να λάβουν υπόψη κατά τη διαφορική διάγνωση σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς με επιδεινούμενη νεφρική λειτουργία ή νευρολογικά συμπτώματα.
Αμιγής ερυθροκυτταρική απλασία

Σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με tacrolimus, έχουν αναφερθεί περιπτώσεις αμιγούς ερυθροκυτταρικής απλασίας (PRCA).
Έκδοχα

Το Prograf περιέχει λακτόζη. Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, έλλειψη λακτάσης Lapp ή κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο. Το μελάνι εκτύπωσης που χρησιμοποιείται για τη σήμανση των καψακίων Prograf 0,5mg και 1mg περιέχει λεκιθίνη σόγιας. Σε ασθενείς που παρουσιάζουν υπερευαισθησία στο φυστίκι ή τη σόγια, ο κίνδυνος και η σοβαρότητα της υπερευαισθησίας πρέπει να σταθμίζονται έναντι του οφέλους από τη χρήση του Prograf.

swap_horiz

SPC-PROGRAF

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

Αντιμυκητιαστικοί παράγοντες (κετοκοναζόλη, φλουκοναζόλη, ιτρακοναζόλη, βορικοναζόλη)
προσοχή

Αυξάνουν τα επίπεδα tacrolimus στο αίμα

ΣύστασηΜπορεί να απαιτηθεί μειωμένη δόση tacrolimus.
Μακρολιδικό αντιβιοτικό (ερυθρομυκίνη)
προσοχή

Αυξάνει τα επίπεδα tacrolimus στο αίμα

ΣύστασηΜπορεί να απαιτηθεί μειωμένη δόση tacrolimus.
Αναστολείς της HIV πρωτεάσης (π.χ. ριτοναβίρη, νελφιναβίρη, σακουιναβίρη)
προσοχή

Αυξάνουν τα επίπεδα tacrolimus στο αίμα

ΣύστασηΜπορεί να απαιτηθεί μειωμένη δόση tacrolimus.
Αναστολείς της HCV πρωτεάσης (π.χ. τελαπρεβίρη, μποσεπρεβίρη)
προσοχή

Αυξάνουν τα επίπεδα tacrolimus στο αίμα

ΣύστασηΜπορεί να απαιτηθεί μειωμένη δόση tacrolimus.
Κλοτριμαζόλη
παρακολούθηση

Ασθενέστερη αλληλεπίδραση που αυξάνει τα επίπεδα tacrolimus στο αίμα
Κλαριθρομυκίνη
παρακολούθηση

Ασθενέστερη αλληλεπίδραση που αυξάνει τα επίπεδα tacrolimus στο αίμα
Ιοσαμυκίνη
παρακολούθηση

Ασθενέστερη αλληλεπίδραση που αυξάνει τα επίπεδα tacrolimus στο αίμα
Νιφεδιπίνη
παρακολούθηση

Ασθενέστερη αλληλεπίδραση που αυξάνει τα επίπεδα tacrolimus στο αίμα
Νικαρδιπίνη
παρακολούθηση

Ασθενέστερη αλληλεπίδραση που αυξάνει τα επίπεδα tacrolimus στο αίμα
Διλτιαζέμη
παρακολούθηση

Ασθενέστερη αλληλεπίδραση που αυξάνει τα επίπεδα tacrolimus στο αίμα
Βεραπαμίλη
παρακολούθηση

Ασθενέστερη αλληλεπίδραση που αυξάνει τα επίπεδα tacrolimus στο αίμα
Αμιωδαρόνη
παρακολούθηση

Ασθενέστερη αλληλεπίδραση που αυξάνει τα επίπεδα tacrolimus στο αίμα
Δαναζόλη
παρακολούθηση

Ασθενέστερη αλληλεπίδραση που αυξάνει τα επίπεδα tacrolimus στο αίμα
Αιθυνυλοιστραδιόλη
παρακολούθηση

Ασθενέστερη αλληλεπίδραση που αυξάνει τα επίπεδα tacrolimus στο αίμα
Ομεπραζόλη
παρακολούθηση

Ασθενέστερη αλληλεπίδραση που αυξάνει τα επίπεδα tacrolimus στο αίμα
Νεφαζοδόνη
παρακολούθηση

Ασθενέστερη αλληλεπίδραση που αυξάνει τα επίπεδα tacrolimus στο αίμα
Εκχυλίσματα από Schisandra sphenanthera
παρακολούθηση

Ασθενέστερη αλληλεπίδραση που αυξάνει τα επίπεδα tacrolimus στο αίμα
Βρωμοκρυπτίνη
παρακολούθηση

Πιθανός αναστολέας του μεταβολισμού της tacrolimus
Κορτιζόνη
παρακολούθηση

Πιθανός αναστολέας του μεταβολισμού της tacrolimus
Δαψόνη
παρακολούθηση

Πιθανός αναστολέας του μεταβολισμού της tacrolimus
Εργοταμίνη
παρακολούθηση

Πιθανός αναστολέας του μεταβολισμού της tacrolimus
Γεστοδένη
παρακολούθηση

Πιθανός αναστολέας του μεταβολισμού της tacrolimus
Λιδοκαΐνη
παρακολούθηση

Πιθανός αναστολέας του μεταβολισμού της tacrolimus
Μεφαινυτοΐνη
παρακολούθηση

Πιθανός αναστολέας του μεταβολισμού της tacrolimus
Μικοναζόλη
παρακολούθηση

Πιθανός αναστολέας του μεταβολισμού της tacrolimus
Μιδαζολάμη
παρακολούθηση

Πιθανός αναστολέας του μεταβολισμού της tacrolimus
Νιλβαδιπίνη
παρακολούθηση

Πιθανός αναστολέας του μεταβολισμού της tacrolimus
Νορεθιστερόνη
παρακολούθηση

Πιθανός αναστολέας του μεταβολισμού της tacrolimus
Κινιδίνη
παρακολούθηση

Πιθανός αναστολέας του μεταβολισμού της tacrolimus
Ταμοξιφαίνη
παρακολούθηση

Πιθανός αναστολέας του μεταβολισμού της tacrolimus
Τρολεανδομυκίνη
παρακολούθηση

Πιθανός αναστολέας του μεταβολισμού της tacrolimus
Χυμός γκρέιπφρουτ

Αυξάνει τα επίπεδα tacrolimus στο αίμα

ΣύστασηΠρέπει να αποφεύγεται.
Λανσοπραζόλη
προσοχή

Μπορεί να αναστείλει το μεταβολισμό της tacrolimus μέσω του CYP3A4

ΣύστασηΑύξηση συγκεντρώσεων tacrolimus στο ολικό αίμα.
Κυκλοσπορίνη
προσοχή

Μπορεί να αναστείλει το μεταβολισμό της tacrolimus μέσω του CYP3A4

ΣύστασηΑύξηση συγκεντρώσεων tacrolimus στο ολικό αίμα. Συνδυασμένη χορήγηση δεν συνιστάται.
ΜΣΑΦ
παρακολούθηση

Αλληλεπίδραση με πρωτεΐνες πλάσματος, πιθανή αύξηση της συστηματικής έκθεσης στην tacrolimus
Από του στόματος αντιπηκτικά
παρακολούθηση

Αλληλεπίδραση με πρωτεΐνες πλάσματος, πιθανή αύξηση της συστηματικής έκθεσης στην tacrolimus
Από του στόματος αντιδιαβητικά
παρακολούθηση

Αλληλεπίδραση με πρωτεΐνες πλάσματος, πιθανή αύξηση της συστηματικής έκθεσης στην tacrolimus
Μετοκλοπραμίδη
παρακολούθηση

Πιθανή αύξηση της συστηματικής έκθεσης στην tacrolimus
Σιμετιδίνη
παρακολούθηση

Πιθανή αύξηση της συστηματικής έκθεσης στην tacrolimus
Υδροξείδιο μαγνησίου-αλουμινίου
παρακολούθηση

Πιθανή αύξηση της συστηματικής έκθεσης στην tacrolimus
Ριφαμπικίνη
προσοχή

Μειώνει τα επίπεδα tacrolimus στο αίμα

ΣύστασηΜπορεί να απαιτηθεί αυξημένη δοσολογία tacrolimus.
Φαινυτοΐνη
προσοχή

Μειώνει τα επίπεδα tacrolimus στο αίμα

ΣύστασηΜπορεί να απαιτηθεί αυξημένη δοσολογία tacrolimus.
St. John’s Wort (Hypericum perforatum)
προσοχή

Μειώνει τα επίπεδα tacrolimus στο αίμα

ΣύστασηΜπορεί να απαιτηθεί αυξημένη δοσολογία tacrolimus.
Φαινοβαρβιτάλη
προσοχή

Μειώνει τα επίπεδα tacrolimus στο αίμα

ΣύστασηΚλινικά σημαντική αλληλεπίδραση.
Δόσεις συντήρησης κορτικοστεροειδών
παρακολούθηση

Μειώνουν τα επίπεδα της tacrolimus στο αίμα
Υψηλή δόση πρεδνιζολόνης ή μεθυλπρεδνιζολόνης
παρακολούθηση

Μπορεί να αυξήσει ή να μειώσει τα επίπεδα της tacrolimus στο αίμα
Καρβαμαζεπίνη
παρακολούθηση

Μπορεί να μειώσει τις συγκεντρώσεις της tacrolimus
Μεταμιζόλη
παρακολούθηση

Μπορεί να μειώσει τις συγκεντρώσεις της tacrolimus
Ισονιαζίδη
παρακολούθηση

Μπορεί να μειώσει τις συγκεντρώσεις της tacrolimus
Φαινυτοΐνη
προσοχή

Η tacrolimus έχει δειχθεί ότι αυξάνει τα επίπεδα της φαινυτοΐνης στο αίμα
Στεροειδή αντισυλληπτικά

Η tacrolimus ενδέχεται να μειώσει την κάθαρση οδηγώντας σε αυξημένη έκθεση στις ορμόνες

ΣύστασηΙδιαίτερη προσοχή όταν αποφασίζονται αντισυλληπτικά μέτρα.
Στατίνες
παρακολούθηση

Περιορισμένη γνώση, φαρμακοκινητική παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεπηρέαστη
Πεντοβαρβιτάλη
παρακολούθηση

Η tacrolimus μπορεί δυνητικά να μειώσει την κάθαρση και να αυξήσει το χρόνο ημιζωής (μελέτες σε ζώα)
Φεναζόνη
παρακολούθηση

Η tacrolimus μπορεί δυνητικά να μειώσει την κάθαρση και να αυξήσει το χρόνο ημιζωής (μελέτες σε ζώα)
Αμινογλυκοσίδες
προσοχή

Ταυτόχρονη χρήση με tacrolimus μπορεί να αυξήσει νεφροτοξικές ή νευροτοξικές δράσεις
Αναστολείς της γυράσης
προσοχή

Ταυτόχρονη χρήση με tacrolimus μπορεί να αυξήσει νεφροτοξικές ή νευροτοξικές δράσεις
Βανκομυκίνη
προσοχή

Ταυτόχρονη χρήση με tacrolimus μπορεί να αυξήσει νεφροτοξικές ή νευροτοξικές δράσεις
Σουλφαμεθοξαζόλη + τριμεθοπρίμη
προσοχή

Ταυτόχρονη χρήση με tacrolimus μπορεί να αυξήσει νεφροτοξικές ή νευροτοξικές δράσεις
ΜΣΑΦ
προσοχή

Ταυτόχρονη χρήση με tacrolimus μπορεί να αυξήσει νεφροτοξικές ή νευροτοξικές δράσεις
Γανκυκλοβίρη
προσοχή

Ταυτόχρονη χρήση με tacrolimus μπορεί να αυξήσει νεφροτοξικές ή νευροτοξικές δράσεις
Ακυκλοβίρη
προσοχή

Ταυτόχρονη χρήση με tacrolimus μπορεί να αυξήσει νεφροτοξικές ή νευροτοξικές δράσεις
Αμφοτερικίνη Β
προσοχή

Αυξημένη νεφροτοξικότητα μετά από συνδυασμό με tacrolimus
Ιβουπροφαίνη
προσοχή

Αυξημένη νεφροτοξικότητα μετά από συνδυασμό με tacrolimus
Κάλιο (υψηλές ποσότητες)

Η θεραπεία με tacrolimus ενδέχεται να συσχετίζεται με υπερκαλιαιμία ή να την επιτείνει

ΣύστασηΠρέπει να αποφεύγεται.
Καλιοσυντηρητικά διουρητικά (αμιλορίδη, τριαμτερένη, σπειρονολακτόνη)

Η θεραπεία με tacrolimus ενδέχεται να συσχετίζεται με υπερκαλιαιμία ή να την επιτείνει

ΣύστασηΠρέπει να αποφεύγεται.
Ζώντα εξασθενημένα εμβόλια

Οι εμβολιασμοί μπορεί να είναι λιγότερο αποτελεσματικοί και οι ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες μπορεί να επηρεάσουν την απόκριση

ΣύστασηΠρέπει να αποφεύγεται.

sick

SPC-PROGRAF

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Λοιμώξεις (ιογενείς, βακτηριακές, μυκητιασικές, πρωτοζωικές)
Επιδείνωση προϋπαρχουσών λοιμώξεων

Λοιμώξεις

Νεφροπάθεια συσχετιζόμενη με τον ιό ΒΚ
Φαρυγγίτιδα

Νευρικό

Προοδευτική πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια
Παραίσθηση
Τρόμος
Κεφαλαλγία
Επιληπτικές κρίσεις
Διαταραχές συνείδησης
Παραισθησία
Δυσαισθησία
Περιφερική νευροπάθεια
Ζάλη
Μειωμένη ικανότητα στη γραφή
Διαταραχές νευρικού συστήματος
Κώμα
Αιμορραγία κεντρικού νευρικού συστήματος
Αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια
Παράλυση
Πάρεση
Εγκεφαλοπάθεια
Διαταραχές λόγου
Διαταραχές ομιλίας
Αμνησία
Υπερτονία
Μη φυσιολογική αίσθηση

Νεοπλάσματα καλοήθη, κακοήθη και μη καθορισμένα (περιλαμβάνονται κύστεις και πολύποδες)

Καλοήθη και κακοήθη νεοπλάσματα
Λεμφοϋπερπλαστικές διαταραχές συσχετιζόμενες με τον EBV
Κακοήθειες του δέρματος

Αίμα

Αναιμία
Λευκοπενία
Θρομβοπενία
Λευκοκυττάρωση
Διαταραχές πήξης
Πανκυτταροπενία
Ουδετεροπενία
Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα
Υποπροθρομβιναιμία
Ακοκκιοκυττάρωση
Αιμολυτική αναιμία
Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

Εργαστηριακές

Μη φυσιολογικές αναλύσεις ερυθροκυττάρων
Μη φυσιολογικές αναλύσεις πήξης αίματος
Αυξημένη αμυλάση αίματος
Μη φυσιολογικό ΗΚΓ
Αυξημένη γαλακτική αφυδρογονάση αίματος

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Αμιής ερυθροκυτταρική απλασία

Ανοσοποιητικό

Αλλεργική αντίδραση
Αναφυλακτοειδής αντίδραση
Φλεγμονή

Δέρμα

Υπερτρίχωση
Κνησμός
Εξάνθημα
Αλωπεκία
Ακμή
Αυξημένη εφίδρωση
Δερματίτιδα
Φωτοευαισθησία
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
Σύνδρομο Stevens-Johnson

Μεταβολισμός

Υπεργλυκαιμικές καταστάσεις
Σακχαρώδης διαβήτης
Υπερκαλιαιμία
Υπομαγνησιαιμία
Υποφωσφαταιμία
Υποκαλιαιμία
Υπασβεστιαιμία
Υπονατριαιμία
Υπερφόρτωση με υγρά
Υπερουριχαιμία
Μειωμένη όρεξη
Μεταβολική οξέωση
Υπερλιπιδαιμία
Υπερχοληστερολαιμία
Υπερτριγλυκεριδαιμία
Διαταραχές ηλεκτρολυτών
Αφυδάτωση
Υποπρωτεϊναιμία
Υπερφωσφαταιμία
Υπογλυκαιμία
Αυξημένος λιπώδης ιστός
Αυξημένο σωματικό βάρος
Μειωμένο σωματικό βάρος

Ψυχιατρικές

Αϋπνία
Άγχος
Σύγχυση
Αποπροσανατολισμός
Κατάθλιψη
Καταθλιπτική διάθεση
Διαταραχές διάθεσης
Εφιάλτης
Ψυχικές διαταραχές
Ψυχωσική διαταραχή

Μυοσκελετικό

Μυασθένεια
Αρθραλγία
Μυϊκοί σπασμοί
Άλγος στα άκρα
Οσφυαλγία
Αρθροπάθεια
Μειωμένη κινητικότητα

Οφθαλμικές

Θαμπή όραση
Φωτοφοβία
Οφθαλμικές διαταραχές
Καταρράκτης
Τύφλωση

Αυτί

Εμβοές
Έκπτωση ακουστικής οξύτητας

Διαταραχές του ωτός και λαβυρίνθου

Υποακοϊα
Νευροαιθητήριος κώφωση

Καρδιά

Ισχαιμικές διαταραχές στεφανιαίας αρτηρίας
Ταχυκαρδία
Κοιλιακή αρρυθμία
Καρδιακή ανακοπή
Καρδιακή ανεπάρκεια
Καρδιομυοπάθειες
Κοιλιακή υπερτροφία
Υπερκοιλιακές αρρυθμίες
Αίσθημα παλμών
Περικαρδιακή συλλογή
Κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου
Torsades de Pointes
Έμφραγμα
Μη φυσιολογικός καρδιακός ρυθμός
Μη φυσιολογικό ηχοκαρδιογράφημα
Παρατεταμένο διάστημα QT στο ηλεκτροκαρδιογράφημα

Αγγειακές

Υπέρταση
Αιμορραγία
Θρομβοεμβολικά συμβάματα
Ισχαιμικά συμβάματα
Περιφερικές αγγειακές διαταραχές
Υποτασική διαταραχή
Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση άκρου
Καταπληξία
Θρόμβωση ηπατικής αρτηρίας
Μη φυσιολογικός σφυγμός

Αναπνευστικό

Δύσπνοια
Διαταραχές πνευμονικού παρεγχύματος
Εξιδρωματική πλευρίτιδα
Βήχας
Ρινική συμφόρηση
Αναπνευστική ανεπάρκεια
Διαταραχές αναπνευστικού συστήματος
Άσθμα
Οξύ σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας
Αίσθηση πίεσης στο θώρακα
Αίσθημα σύσφιξης θώρακα

Γαστρεντερικό

Διάρροια
Ναυτία
Γαστρεντερικές φλεγμονώδεις καταστάσεις
Γαστρεντερικό έλκος
Διάτρηση γαστρεντερικού
Γαστρεντερικές αιμορραγίες
Στοματίτιδα
Έλκη
Ασκίτης
Έμετος
Γαστρεντερικό άλγος
Κοιλιακό άλγος
Δυσπεπτικά σημεία και συμπτώματα
Δυσκοιλιότητα
Μετεωρισμός
Εντερικά αέρια
Διάταση κοιλίας
Χαλαρά κόπρανα
Γαστρεντερικά συμπτώματα
Παραλυτικός ειλεός
Οξεία παγκρεατίτιδα
Χρόνια παγκρεατίτιδα
Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
Μειωμένη γαστρική κένωση
Ατελής ειλεός
Ψευδοκύστη παγκρέατος
Στένωση χοληφόρου πόρου
Έλκος

Ήπαρ

Χολόσταση
Ίκτερος
Ηπατοκυτταρική βλάβη
Ηπατίτιδα
Χολαγγειίτιδα
Φλεβοαποφρακτική ηπατοπάθεια
Ηπατική ανεπάρκεια
Μη φυσιολογικές δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας
Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση αίματος

Νεφρά/Ουροποιητικό

Νεφρική δυσλειτουργία
Νεφρική ανεπάρκεια
Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
Ολιγουρία
Σωληναριακή νέκρωση
Τοξική νεφροπάθεια
Διαταραχές της διούρησης
Συμπτώματα ουροδόχου κύστης
Συμπτώματα ουρήθρας
Ανουρία
Νεφροπάθεια
Αιμορραγική κυστίτιδα

Αναπαραγωγικό

Δυσμηνόρροια
Αιμορραγία μήτρας

Γενικές

Ασθενικές καταστάσεις
Πυρετικές διαταραχές
Οίδημα
Άλγος
Δυσφορία
Διαταραχή αίσθησης θερμοκρασίας σώματος
Πολυοργανική ανεπάρκεια
Γριπώδης συνδρομή
Δυσανεξία στη θερμοκρασία
Αίσθηση εκνευρισμού
Δίψα

Τραυματισμοί

Πτώση

Άλλο

Δυσλειτουργία πρωτογενούς μοσχεύματος

Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών

Λάθη στη φαρμακευτική αγωγή (ακούσια αντικατάσταση σκευασμάτων)
Απόρριψη μοσχεύματος (σχετιζόμενη με λάθη φαρμακευτικής αγωγής)

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Αϋπνία

Ψυχιατρικές

Πολύ συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Νεφρική δυσλειτουργία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Πολύ συχνές
Σακχαρώδης διαβήτης

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Τρόμος

Νευρικό

Πολύ συχνές
Υπέρταση

Αγγειακές

Πολύ συχνές
Υπεργλυκαιμικές καταστάσεις

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Υπερκαλιαιμία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Άγχος

Ψυχιατρικές

Συχνές
Άλγος

Γενικές

Συχνές
Άλγος στα άκρα

Μυοσκελετικό

Συχνές
Έλκη

Γαστρεντερικό

Συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Ίκτερος

Ήπαρ

Συχνές
Αιμορραγία

Αγγειακές

Συχνές
Ακμή

Δέρμα

Συχνές
Αλωπεκία

Δέρμα

Συχνές
Αναιμία

Αίμα

Συχνές
Αποπροσανατολισμός

Ψυχιατρικές

Συχνές
Αρθραλγία

Μυοσκελετικό

Συχνές
Ασθενικές καταστάσεις

Γενικές

Συχνές
Ασκίτης

Γαστρεντερικό

Συχνές
Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση αίματος

Ήπαρ

Συχνές
Αυξημένη εφίδρωση

Δέρμα

Συχνές
Αυξημένο σωματικό βάρος

Μεταβολισμός

Συχνές
Βήχας

Αναπνευστικό

Συχνές
Γαστρεντερικά συμπτώματα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Γαστρεντερικές αιμορραγίες

Γαστρεντερικό

Συχνές
Γαστρεντερικές φλεγμονώδεις καταστάσεις

Γαστρεντερικό

Συχνές
Γαστρεντερικό άλγος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Γαστρεντερικό έλκος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Διάταση κοιλίας

Γαστρεντερικό

Συχνές
Διάτρηση γαστρεντερικού

Γαστρεντερικό

Συχνές
Διαταραχές διάθεσης

Ψυχιατρικές

Συχνές
Διαταραχές ηλεκτρολυτών

Μεταβολισμός

Συχνές
Διαταραχές νευρικού συστήματος

Νευρικό

Συχνές
Διαταραχές πνευμονικού παρεγχύματος

Αναπνευστικό

Συχνές
Διαταραχές συνείδησης

Νευρικό

Συχνές
Διαταραχές της διούρησης

Νεφρά/Ουροποιητικό

Συχνές
Διαταραχή αίσθησης θερμοκρασίας σώματος

Γενικές

Συχνές
Δυσαισθησία

Νευρικό

Συχνές
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Δυσλειτουργία πρωτογενούς μοσχεύματος

Άλλο

Συχνές
Δυσπεπτικά σημεία και συμπτώματα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Δυσφορία

Γενικές

Συχνές
Δύσπνοια

Αναπνευστικό

Συχνές
Εμβοές

Αυτί

Συχνές
Εντερικά αέρια

Γαστρεντερικό

Συχνές
Εξάνθημα

Δέρμα

Συχνές
Εξιδρωματική πλευρίτιδα

Αναπνευστικό

Συχνές
Επιληπτικές κρίσεις

Νευρικό

Συχνές
Εφιάλτης

Ψυχιατρικές

Συχνές
Ζάλη

Νευρικό

Συχνές
Ηπατίτιδα

Ήπαρ

Συχνές
Ηπατοκυτταρική βλάβη

Ήπαρ

Συχνές
Θαμπή όραση

Οφθαλμικές

Συχνές
Θρομβοεμβολικά συμβάματα

Αγγειακές

Συχνές
Θρομβοπενία

Αίμα

Συχνές
Ισχαιμικά συμβάματα

Αγγειακές

Συχνές
Ισχαιμικές διαταραχές στεφανιαίας αρτηρίας

Καρδιά

Συχνές
Κατάθλιψη

Ψυχιατρικές

Συχνές
Καταθλιπτική διάθεση

Ψυχιατρικές

Συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Συχνές
Κοιλιακό άλγος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Λευκοκυττάρωση

Αίμα

Συχνές
Λευκοπενία

Αίμα

Συχνές
Μειωμένη ικανότητα στη γραφή

Νευρικό

Συχνές
Μειωμένη όρεξη

Μεταβολισμός

Συχνές
Μεταβολική οξέωση

Μεταβολισμός

Συχνές
Μετεωρισμός

Γαστρεντερικό

Συχνές
Μη φυσιολογικές αναλύσεις ερυθροκυττάρων

Εργαστηριακές

Συχνές
Μη φυσιολογικές δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας

Ήπαρ

Συχνές
Μυϊκοί σπασμοί

Μυοσκελετικό

Συχνές
Νεφρική ανεπάρκεια

Νεφρά/Ουροποιητικό

Συχνές
Οίδημα

Γενικές

Συχνές
Ολιγουρία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Συχνές
Οξεία νεφρική ανεπάρκεια

Νεφρά/Ουροποιητικό

Συχνές
Οσφυαλγία

Μυοσκελετικό

Συχνές
Οφθαλμικές διαταραχές

Οφθαλμικές

Συχνές
Παραίσθηση

Νευρικό

Συχνές
Παραισθησία

Νευρικό

Συχνές
Περιφερικές αγγειακές διαταραχές

Αγγειακές

Συχνές
Περιφερική νευροπάθεια

Νευρικό

Συχνές
Πυρετικές διαταραχές

Γενικές

Συχνές
Ρινική συμφόρηση

Αναπνευστικό

Συχνές
Στοματίτιδα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Συμπτώματα ουρήθρας

Νεφρά/Ουροποιητικό

Συχνές
Συμπτώματα ουροδόχου κύστης

Νεφρά/Ουροποιητικό

Συχνές
Σωληναριακή νέκρωση

Νεφρά/Ουροποιητικό

Συχνές
Σύγχυση

Ψυχιατρικές

Συχνές
Ταχυκαρδία

Καρδιά

Συχνές
Τοξική νεφροπάθεια

Νεφρά/Ουροποιητικό

Συχνές
Υπασβεστιαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Υπερλιπιδαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Υπερουριχαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Υπερτριγλυκεριδαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Υπερφόρτωση με υγρά

Μεταβολισμός

Συχνές
Υπερχοληστερολαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Υποκαλιαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Υπομαγνησιαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Υπονατριαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Υποτασική διαταραχή

Αγγειακές

Συχνές
Υποφωσφαταιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Φαρυγγίτιδα

Λοιμώξεις

Συχνές
Φλεγμονή

Ανοσοποιητικό

Συχνές
Φωτοφοβία

Οφθαλμικές

Συχνές
Χαλαρά κόπρανα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Χολαγγειίτιδα

Ήπαρ

Συχνές
Χολόσταση

Ήπαρ

Συχνές
Ψυχικές διαταραχές

Ψυχιατρικές

Συχνές
Άσθμα

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Έμφραγμα

Καρδιά

Όχι συχνές
Αίσθημα παλμών

Καρδιά

Όχι συχνές
Αίσθηση εκνευρισμού

Γενικές

Όχι συχνές
Αίσθηση πίεσης στο θώρακα

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια

Νευρικό

Όχι συχνές
Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

Αίμα

Όχι συχνές
Αιμορραγία κεντρικού νευρικού συστήματος

Νευρικό

Όχι συχνές
Αιμορραγία μήτρας

Αναπαραγωγικό

Όχι συχνές
Αμνησία

Νευρικό

Όχι συχνές
Αναπνευστική ανεπάρκεια

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Ανουρία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Όχι συχνές
Αρθροπάθεια

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Αυξημένη αμυλάση αίματος

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Αυξημένη γαλακτική αφυδρογονάση αίματος

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Αφυδάτωση

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Γριπώδης συνδρομή

Γενικές

Όχι συχνές
Δερματίτιδα

Δέρμα

Όχι συχνές
Διαταραχές αναπνευστικού συστήματος

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Διαταραχές λόγου

Νευρικό

Όχι συχνές
Διαταραχές ομιλίας

Νευρικό

Όχι συχνές
Διαταραχές πήξης

Αίμα

Όχι συχνές
Δυσανεξία στη θερμοκρασία

Γενικές

Όχι συχνές
Δυσμηνόρροια

Αναπαραγωγικό

Όχι συχνές
Εγκεφαλοπάθεια

Νευρικό

Όχι συχνές
Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση άκρου

Αγγειακές

Όχι συχνές
Καρδιακή ανακοπή

Καρδιά

Όχι συχνές
Καρδιακή ανεπάρκεια

Καρδιά

Όχι συχνές
Καρδιομυοπάθειες

Καρδιά

Όχι συχνές
Καταπληξία

Αγγειακές

Όχι συχνές
Καταρράκτης

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Κοιλιακή αρρυθμία

Καρδιά

Όχι συχνές
Κοιλιακή υπερτροφία

Καρδιά

Όχι συχνές
Κώμα

Νευρικό

Όχι συχνές
Μειωμένη γαστρική κένωση

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Μειωμένο σωματικό βάρος

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Μη φυσιολογικές αναλύσεις πήξης αίματος

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Μη φυσιολογική αίσθηση

Νευρικό

Όχι συχνές
Μη φυσιολογικό ΗΚΓ

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Μη φυσιολογικός καρδιακός ρυθμός

Καρδιά

Όχι συχνές
Μη φυσιολογικός σφυγμός

Αγγειακές

Όχι συχνές
Οξεία παγκρεατίτιδα

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Ουδετεροπενία

Αίμα

Όχι συχνές
Πάρεση

Νευρικό

Όχι συχνές
Πανκυτταροπενία

Αίμα

Όχι συχνές
Παράλυση

Νευρικό

Όχι συχνές
Παραλυτικός ειλεός

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Πολυοργανική ανεπάρκεια

Γενικές

Όχι συχνές
Υπερκοιλιακές αρρυθμίες

Καρδιά

Όχι συχνές
Υπερφωσφαταιμία

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Υποακοϊα

Διαταραχές του ωτός και λαβυρίνθου

Όχι συχνές
Υπογλυκαιμία

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Υποπρωτεϊναιμία

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Φωτοευαισθησία

Δέρμα

Όχι συχνές
Χρόνια παγκρεατίτιδα

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Ψυχωσική διαταραχή

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Έλκος

Γαστρεντερικό

Σπάνιες
Αίσθημα σύσφιξης θώρακα

Αναπνευστικό

Σπάνιες
Ατελής ειλεός

Γαστρεντερικό

Σπάνιες
Δίψα

Γενικές

Σπάνιες
Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

Αίμα

Σπάνιες
Θρόμβωση ηπατικής αρτηρίας

Αγγειακές

Σπάνιες
Μειωμένη κινητικότητα

Μυοσκελετικό

Σπάνιες
Νευροαιθητήριος κώφωση

Διαταραχές του ωτός και λαβυρίνθου

Σπάνιες
Οξύ σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας

Αναπνευστικό

Σπάνιες
Περικαρδιακή συλλογή

Καρδιά

Σπάνιες
Πτώση

Τραυματισμοί

Σπάνιες
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση

Δέρμα

Σπάνιες
Τύφλωση

Οφθαλμικές

Σπάνιες
Υπερτονία

Νευρικό

Σπάνιες
Υπερτρίχωση

Δέρμα

Σπάνιες
Υποπροθρομβιναιμία

Αίμα

Σπάνιες
Φλεβοαποφρακτική ηπατοπάθεια

Ήπαρ

Σπάνιες
Ψευδοκύστη παγκρέατος

Γαστρεντερικό

Σπάνιες
Torsades de Pointes

Καρδιά

Πολύ σπάνιες
Έκπτωση ακουστικής οξύτητας

Αυτί

Πολύ σπάνιες
Αιμορραγική κυστίτιδα

Νεφρά/Ουροποιητικό

Πολύ σπάνιες
Αυξημένος λιπώδης ιστός

Μεταβολισμός

Πολύ σπάνιες
Ηπατική ανεπάρκεια

Ήπαρ

Πολύ σπάνιες
Κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου

Καρδιά

Πολύ σπάνιες
Μη φυσιολογικό ηχοκαρδιογράφημα

Καρδιά

Πολύ σπάνιες
Μυασθένεια

Μυοσκελετικό

Πολύ σπάνιες
Νεφροπάθεια

Νεφρά/Ουροποιητικό

Πολύ σπάνιες
Παρατεταμένο διάστημα QT στο ηλεκτροκαρδιογράφημα

Καρδιά

Πολύ σπάνιες
Στένωση χοληφόρου πόρου

Γαστρεντερικό

Πολύ σπάνιες
Σύνδρομο Stevens-Johnson

Δέρμα

Πολύ σπάνιες
Αιμολυτική αναιμία

Αίμα

Μη γνωστές
Ακοκκιοκυττάρωση

Αίμα

Μη γνωστές
Αλλεργική αντίδραση

Ανοσοποιητικό

Αναφέρθηκε
Αμιής ερυθροκυτταρική απλασία

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Μη γνωστές
Αναφυλακτοειδής αντίδραση

Ανοσοποιητικό

Αναφέρθηκε
Απόρριψη μοσχεύματος (σχετιζόμενη με λάθη φαρμακευτικής αγωγής)

Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών

Η συχνότητα δεν μπορεί να εκτιμηθεί
Επιδείνωση προϋπαρχουσών λοιμώξεων

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Αυξημένος κίνδυνος
Κακοήθειες του δέρματος

Νεοπλάσματα καλοήθη, κακοήθη και μη καθορισμένα

Αναφέρθηκε
Καλοήθη και κακοήθη νεοπλάσματα

Νεοπλάσματα καλοήθη, κακοήθη και μη καθορισμένα

Αυξημένος κίνδυνος
Λάθη στη φαρμακευτική αγωγή (ακούσια αντικατάσταση σκευασμάτων)

Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών

Αναφέρθηκε
Λεμφοϋπερπλαστικές διαταραχές συσχετιζόμενες με τον EBV

Νεοπλάσματα καλοήθη, κακοήθη και μη καθορισμένα

Αναφέρθηκε
Λοιμώξεις (ιογενείς, βακτηριακές, μυκητιασικές, πρωτοζωικές)

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Αυξημένος κίνδυνος
Νεφροπάθεια συσχετιζόμενη με τον ιό ΒΚ

Λοιμώξεις

Αναφέρθηκε
Προοδευτική πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια

Νευρικό

Αναφέρθηκε

pregnant_woman

SPC-PROGRAF

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή expand_more

Κύηση
Με προσοχή

Λόγω της ανάγκης για θεραπεία, η tacrolimus μπορεί να εξεταστεί σε έγκυες γυναίκες όταν δεν υπάρχει ασφαλέστερη εναλλακτική θεραπεία και όταν το αναμενόμενο όφελος δικαιολογεί τον πιθανό κίνδυνο για το έμβρυο. Σε περίπτωση in utero έκθεσης, συνιστάται παρακολούθηση του νεογέννητου για πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες της tacrolimus (ιδιαίτερα επιδράσεις στους νεφρούς). Υπάρχει κίνδυνος πρόωρου τοκετού (<37η εβδομάδα) καθώς επίσης και υπερκαλιαιμίας στο νεογέννητο, η οποία, ωστόσο, αποκαθίσταται αυτόματα.
Γαλουχία
Αποφεύγεται

Δεδομένα στον άνθρωπο καταδεικνύουν ότι η tacrolimus απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Επειδή δεν μπορούν να αποκλεισθούν επιβλαβείς δράσεις στο νεογέννητο, οι γυναίκες δεν πρέπει να θηλάζουν ενώ λαμβάνουν Prograf.
Γονιμότητα
Άγνωστο

Έχει παρατηρηθεί σε αρουραίους αρνητική επίδραση της tacrolimus στην γονιμότητα των αρσενικών με τη μορφή μειωμένου αριθμού σπερματοζωαρίων και κινητικότητας (βλ. παράγραφο 5.3).

neurology

DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more

monitor_heart

SPC-PROGRAF

Φαρμακοδυναμική

expand_more

biotech

SPC-PROGRAF

Φαρμακοκινητική

expand_more

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός Ο μεταβολισμός της τακρόλιμους μεσολαβείται κυρίως από το CYP3A4 και δευτερευόντως από το CYP3A5. Η τακρόλιμους μεταβολίζεται σε 8 μεταβολίτες: 13-δεμεθυλ τακρόλιμους, 31-δεμεθυλ τακρόλιμους, 15-δεμεθυλ τακρόλιμους, 12-υδροξυ τακρόλιμους,…

bloodtype

DrugBank

Απέκκριση

expand_more

Κόπρανα

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Νεφρική λειτουργία	water_dropΝεφρική λειτουργία	σε τακτική βάση	Αρχική μεταμοσχευτική περίοδος
Ηπατική λειτουργία	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	σε τακτική βάση	Αρχική μεταμοσχευτική περίοδος
Αιματολογικός έλεγχος	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	σε τακτική βάση	Αρχική μεταμοσχευτική περίοδος
Κάλιο ορού (K⁺)	scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά	σε τακτική βάση	Αρχική μεταμοσχευτική περίοδος
Πρωτεΐνες πλάσματος	scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά	σε τακτική βάση	Αρχική μεταμοσχευτική περίοδος
Γλυκόζη νηστείας	glucoseΓλυκαιμικός έλεγχος / διαβήτης	σε τακτική βάση	Αρχική μεταμοσχευτική περίοδος
Τιμές πηκτικότητας	water_dropΠηκτικότητα αίματος	σε τακτική βάση	Αρχική μεταμοσχευτική περίοδος
EBV-PCR	coronavirusΛοιμώξεις & ιολογικός έλεγχος	Κατά τη διάρκεια της θεραπείας	Παιδιά <2 ετών αρνητικά στο EBV-VCA
Tacrolimus (TDM)	medicationΕπίπεδα φαρμάκου (TDM)	επιπλέον παρακολούθηση	Επεισόδια διάρροιας

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Αρτηριακή πίεση	monitor_heartΑρτηριακή πίεση & ζωτικά σημεία	σε τακτική βάση	Αρχική μεταμοσχευτική περίοδος
Νευρολογική κατάσταση	neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	σε τακτική βάση	Αρχική μεταμοσχευτική περίοδος
Οφθαλμολογική κατάσταση	visibilityΟφθαλμολογικός έλεγχος	σε τακτική βάση	Αρχική μεταμοσχευτική περίοδος

cardiology

ΗΚΓ / Καρδιολογικός έλεγχος

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ)	cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά)	σε τακτική βάση	Αρχική μεταμοσχευτική περίοδος
Ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ)	cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά)	πριν και μετά τη μεταμόσχευση (π.χ. αρχικά στους τρεις μήνες και μετά στους 9-12 μήνες)	Ασθενείς υψηλού κινδύνου (παιδιά, ανοσοκατασταλτική θεραπεία)
Ηχοκαρδιογράφημα	cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά)	πριν και μετά τη μεταμόσχευση (π.χ. αρχικά στους τρεις μήνες και μετά στους 9-12 μήνες)	Ασθενείς υψηλού κινδύνου (παιδιά, ανοσοκατασταλτική θεραπεία)

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-PROGRAF

expand_more

Η θεραπεία με Prograf απαιτεί προσεκτική παρακολούθηση από επαρκώς εκπαιδευμένο και εξοπλισμένο προσωπικό. Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν πρέπει να συνταγογραφείται και οι αλλαγές στην ανοσοκατασταλτική θεραπεία να γίνονται μόνο από ιατρούς με εμπειρία στην ανοσοκατασταλτική θεραπεία καθώς και στη διαχείριση μεταμοσχευθέντων ασθενών. Η ακούσια, χωρίς πρόθεση ή χωρίς επιτήρηση αλλαγή του άμεσης ή παρατεταμένης αποδέσμευσης σκευάσματος της tacrolimus είναι επισφαλής. Μπορεί να οδηγήσει σε απόρριψη μοσχεύματος ή αυξημένη επίπτωση ανεπιθύμητων ενεργειών, συμπεριλαμβανομένης της υπο- ή υπερ ανοσοκαταστολής, λόγω των κλινικά σημαντικών διαφορών στη συστηματική έκθεση σε tacrolimus. Οι ασθενείς θα πρέπει να παραμένουν σε ένα σκεύασμα tacrolimus με το αντίστοιχο ημερήσιο δοσολογικό σχήμα. Τροποποιήσεις στο σκεύασμα ή τη θεραπευτική αγωγή πρέπει να λαμβάνουν χώρα μόνο υπό τη στενή παρακολούθηση ειδικού στη μεταμόσχευση (βλέπε ενότητες 4.4 και 4.8). Ακολούθως της μετάβασης σε οποιοδήποτε εναλλακτικό σκεύασμα, θα πρέπει να πραγματοποιείται παρακολούθηση των θεραπευτικών συγκεντρώσεων του φαρμάκου και προσαρμογή της δόσης προκειμένου να διασφαλισθεί η διατήρηση της συστηματικής έκθεσης στην tacrolimus. Γενικές εκτιμήσεις Οι συνιστώμενες αρχικές δόσεις που αναφέρονται παρακάτω έχουν σκοπό να λειτουργήσουν μόνο ως κατευθυντήρια γραμμή. Η δοσολογία του Prograf πρέπει κυρίως να βασίζεται στην κλινικές εκτιμήσεις της πιθανότητας απόρριψης και της ανοχής του κάθε ασθενή εξατομικευμένα υποστηριζόμενες από παρακολούθηση των επιπέδων συγκέντρωσης στο αίμα (βλέπε παρακάτω για τα συνιστώμενα κατώτερα επίπεδα στο ολικό αίμα). Εάν εμφανισθούν κλινικά σημεία απόρριψης, πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο τροποποίησης της ανοσοκατασταλτικής αγωγής. Το Prograf μπορεί να χορηγηθεί ενδοφλεβίως ή από του στόματος. Γενικά, η χορήγηση μπορεί να αρχίζει από το στόμα, εάν χρειασθεί, χορηγώντας το περιεχόμενο του καψακίου, διαλυμένο σε νερό, μέσω του ρινογαστρικού σωλήνα. Το Prograf χορηγείται συνήθως σε συνδυασμό με άλλους ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες κατά την αρχική μετεγχειρητική περίοδο. Η δόση του Prograf μπορεί να διαφέρει ανάλογα με την ανοσοκατασταλτική αγωγή που έχει επιλεχθεί. Τρόπος χορήγησης Συνιστάται η από του στόματος ημερήσια δόση του Prograf να χορηγείται σε δύο διηρημένες δόσεις (π.χ. πρωί και βράδυ). Τα καψάκια πρέπει να λαμβάνονται αμέσως μετά την αφαίρεση τους από την κυψέλη. Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται ότι δεν πρέπει να καταπίνουν το αποξηραντικό. Τα καψάκια πρέπει να καταπίνονται ολόκληρα με υγρό (κατά προτίμηση νερό). Τα καψάκια Prograf πρέπει να λαμβάνονται γενικά με άδειο στομάχι ή τουλάχιστον 1 ώρα πριν ή 2 έως 3 ώρες μετά τα γεύματα ώστε να επιτευχθεί η μέγιστη απορρόφηση (βλέπε παράγραφο 5.2). Διάρκεια χορήγησης Για την καταστολή της απόρριψης μοσχεύματος, η ανοσοκαταστολή πρέπει να διατηρηθεί, συνεπώς, δεν μπορεί να δοθεί όριο για τη διάρκεια της από του στόματος θεραπείας. Συνιστώμενη δοσολογία - Μεταμόσχευση ήπατος Προφύλαξη από την απόρριψη μοσχεύματος - ενήλικες Η θεραπεία με Prograf από το στόμα πρέπει να αρχίζει με δόση 0,10-0,20 mg/kg/ημέρα χορηγούμενη σε δύο διηρημένες δόσεις (π.χ. πρωί και βράδυ). Η χορήγηση πρέπει να αρχίζει περίπου 12 ώρες μετά την ολοκλήρωση της εγχείρησης. Εάν η δόση δεν μπορεί να χορηγηθεί από το στόμα ως αποτέλεσμα της κλινικής κατάστασης του ασθενούς, πρέπει να αρχίσει ενδοφλέβια χορήγηση με δόση 0,01-0,05 mg/kg/ημέρα σε 24ωρη συνεχή έγχυση. Προφύλαξη από την απόρριψη μοσχεύματος - παιδιατρικοί ασθενείς Μία αρχική δόση 0,30 mg/kg/ημέρα από του στόματος πρέπει να χορηγείται σε δύο διηρημένες δόσεις (π.χ. πρωί και βράδυ). Εάν η κλινική κατάσταση του ασθενούς δεν επιτρέπει τη χορήγηση από του στόματος, μία αρχική ενδοφλέβια δόση 0,05 mg/kg/ημέρα πρέπει να χορηγείται σε 24ωρη συνεχή έγχυση. Προσαρμογή της δόσης κατά τη μεταμοσχευτική περίοδο σε ενήλικες και παιδιατρικούς ασθενείς Η δόση του Prograf συνήθως μειώνεται κατά την μεταμοσχευτική περίοδο. Σε μερικές περιπτώσεις είναι δυνατό να διακοπεί η συγχορηγούμενη ανοσοκατασταλτική αγωγή, καταλήγοντας σε μονοθεραπεία με το Prograf. Μεταμοσχευτική βελτίωση της κατάστασης του ασθενή μπορεί να τροποποιήσει τη φαρμακοκινητική της tacrolimus και να καταστήσει απαραίτητες περαιτέρω προσαρμογές της δόσης. Θεραπεία απόρριψης - ενήλικες και παιδιατρικοί ασθενείς Αυξημένες δόσεις Prograf, συμπληρωματική θεραπεία με κορτικοστεροειδή και εισαγωγή σύντομων κύκλων θεραπείας με μονο-/πολυκλωνικά αντισώματα έχουν χρησιμοποιηθεί για τη διαχείριση επεισοδίων απόρριψης. Εάν παρατηρηθούν σημεία τοξικότητας (π.χ. έντονες ανεπιθύμητες ενέργειες - βλέπε παράγραφο 4.8), η δόση του Prograf ενδέχεται να πρέπει να μειωθεί. Για τη μετάβαση στο Prograf, η θεραπεία πρέπει να ξεκινά με την αρχική από του στόματος δόση που συνιστάται για την πρωτογενή ανοσοκαταστολή. Για πληροφορίες σχετικά με τη μετάβαση της θεραπείας από κυκλοσπορίνη σε Prograf, βλέπε παρακάτω την παράγραφο «Προσαρμογή της δόσης σε ειδικούς πληθυσμούς». Συνιστώμενη δοσολογία - Μεταμόσχευση νεφρού Προφύλαξη από την απόρριψη μοσχεύματος - ενήλικες Η θεραπεία με Prograf πρέπει να αρχίζει με από του στόματος δόση 0,20 -0,30 mg/kg/ημέρα χορηγούμενη σε δύο διηρημένες δόσεις (π.χ. πρωί και βράδυ). Η χορήγηση πρέπει να αρχίζει εντός 24 ωρών από την ολοκλήρωση της εγχείρησης. Εάν η δόση δεν μπορεί να χορηγηθεί από το στόμα ως αποτέλεσμα της κλινικής κατάστασης του ασθενή, πρέπει να αρχίζει ενδοφλέβια θεραπεία με δόση 0,05-0,10 mg/kg/ημέρα σε 24ωρη συνεχή έγχυση. Προφύλαξη από την απόρριψη μοσχεύματος - παιδιατρικοί ασθενείς Μία αρχική δόση 0,30 mg/kg/ημέρα πρέπει να χορηγείται από του στόματος σε δύο διηρημένες δόσεις (π.χ. πρωί και βράδυ). Εάν η κλινική κατάσταση του ασθενή δεν επιτρέπει τη χορήγηση από το στόμα, μία αρχική ενδοφλέβια δόση 0,075-0,100 mg/kg/ημέρα πρέπει να χορηγείται σε 24ωρη συνεχή έγχυση. Προσαρμογή της δόσης κατά τη μεταμοσχευτική περίοδο σε ενήλικες και παιδιατρικούς ασθενείς Η δόση του Prograf συνήθως μειώνεται κατά τη μεταμοσχευτική περίοδο. Σε μερικές περιπτώσεις είναι δυνατό να διακοπεί η συγχορηγούμενη ανοσοκατασταλτική αγωγή, καταλήγοντας σε διπλή θεραπεία με το Prograf. Μεταμοσχευτική βελτίωση της κατάστασης του ασθενούς μπορεί να τροποποιήσει τη φαρμακοκινητική της tacrolimus και να καταστήσει απαραίτητες περαιτέρω προσαρμογές της δόσης. Θεραπεία απόρριψης - ενήλικες και παιδιατρικοί ασθενείς Αυξημένες δόσεις Prograf, συμπληρωματική θεραπεία με κορτικοστεροειδή και εισαγωγή σύντομων κύκλων με μονο-/πολυκλωνικά αντισώματα έχουν χρησιμοποιηθεί για τη διαχείριση επεισοδίων απόρριψης. Eάν παρατηρηθούν σημεία τοξικότητας (π.χ. έντονες ανεπιθύμητες ενέργειες

βλέπε παράγραφο 4.8),η δόση του Prograf ενδέχεται να πρέπει να μειωθεί . Για τη μετάβαση στο Prograf, η θεραπεία πρέπει να ξεκινά με την αρχική από του στόματος δόση που συνιστάται για την πρωτογενή ανοσοκαταστολή. Για πληροφορίες σχετικά με τη μετάβαση της θεραπείας από κυκλοσπορίνη σε Prograf, βλέπε παρακάτω την παράγραφο «Προσαρμογές της δόσης σε ειδικούς -πληθυσμούς». Συνιστώμενη δοσολογία - Μεταμόσχευση καρδιάς Προφύλαξη από την απόρριψη μοσχεύματος - ενήλικες Το Prograf μπορεί να χρησιμοποιηθεί με επαγωγή αντισωμάτων (επιτρέποντας καθυστέρηση στην έναρξη της θεραπείας με Prograf) ή εναλλακτικά σε κλινικά σταθερούς ασθενείς χωρίς επαγωγή αντισωμάτων. Μετά την επαγωγή αντισωμάτων, η από του στόματος θεραπεία με Prograf πρέπει να αρχίζει με δόση 0,075 mg/kg/ημέρα χορηγούμενη σε δύο διηρημένες δόσεις (π.χ. πρωί και βράδυ). Η χορήγηση πρέπει να αρχίζει εντός 5 ημερών από την ολοκλήρωση της εγχείρησης μόλις σταθεροποιηθεί η κλινική κατάσταση του ασθενή. Εάν η δόση δεν μπορεί να χορηγηθεί από το στόμα ως αποτέλεσμα της κλινικής κατάστασης του ασθενούς, πρέπει να ξεκινήσει ενδοφλέβια θεραπεία με δόση 0,01 έως 0,02 mg/kg/ημέρα ως συνεχής 24ωρη έγχυση. Έχει δημοσιευθεί μια εναλλακτική στρατηγική όπου χορηγήθηκε από του στόματος tacrolimus εντός 12 ωρών μετά τη μεταμόσχευση. Αυτή η προσέγγιση προορίζονταν για ασθενείς χωρίς οργανική δυσλειτουργία (π.χ. νεφρική δυσλειτουργία). Στην περίπτωση αυτή, χρησιμοποιήθηκε μία αρχική δόση tacrolimus από του στόματος των 2 έως 4 mg την ημέρα σε συνδυασμό με μυκοφαινολάτη μοφετίλ και κορτικοστεροειδή ή σε συνδυασμό με σιρόλιμους και κορτικοστεροειδή. Προφύλαξη από την απόρριψη μοσχεύματος - παιδιατρικοί ασθενείς Το Prograf έχει χρησιμοποιηθεί με ή χωρίς επαγωγή αντισωμάτων σε παιδιατρική μεταμόσχευση καρδιάς. Σε ασθενείς χωρίς επαγωγή αντισωμάτων, εάν η θεραπεία με Prograf αρχίσει ενδοφλεβίως, η συνιστώμενη δόση έναρξης είναι 0,03-0,05 mg/kg/ημέρα σε 24ωρη συνεχή έγχυση με στόχο την επίτευξη επιπέδων συγκέντρωσης της tacrolimus στο ολικό αίμα 15 - 25 ng/ml. Οι ασθενείς πρέπει να μεταβαίνουν στη θεραπεία από του στόματος μόλις αυτό είναι κλινικά εφικτό. Η πρώτη δόση της θεραπείας από το στόμα πρέπει να είναι 0,30 mg/kg/ημέρα αρχίζοντας 8 έως 12 ώρες μετά τη διακοπή της ενδοφλέβιας θεραπείας. Μετά την επαγωγή αντισωμάτων, εάν η θεραπεία με Prograf αρχίσει από του στόματος, η συνιστώμενη δόση έναρξης είναι 0,10 - 0,30 mg/kg/ημέρα χορηγούμενη σε δύο διηρημένες δόσεις (π.χ. πρωί και βράδυ). Προσαρμογή της δόσης κατά τη μεταμοσχευτική περίοδο σε ενήλικες και παιδιατρικούς ασθενείς Οι δόσεις του Prograf συνήθως μειώνονται κατά την μεταμοσχευτική περίοδο. Μεταμοσχευτική βελτίωση της κατάστασης του ασθενούς μπορεί να τροποποιήσει τη φαρμακοκινητική της tacrolimus και να καταστήσει απαραίτητες περαιτέρω προσαρμογές της δόσης. Θεραπεία απόρριψης - ενήλικες και παιδιατρικοί ασθενείς Αυξημένες δόσεις Prograf, συμπληρωματική θεραπεία με κορτικοστεροειδή και εισαγωγή σύντομων κύκλων με μονο-/πολυκλωνικά αντισώματα έχουν χρησιμοποιηθεί για τη διαχείριση επεισοδίων απόρριψης. Σε ενήλικες ασθενείς που έχουν μεταβεί σε Prograf, πρέπει να χορηγηθεί μια αρχική δόση από του στόματος 0,15 mg/kg/ημέρα σε δύο διηρημένες δόσεις (π.χ. πρωί και βράδυ). Σε παιδιατρικούς ασθενείς που έχουν μεταβεί σε Prograf, πρέπει να χορηγηθεί μια αρχική δόση από του στόματος 0,20 - 0,30 mg/kg/ημέρα σε δύο διηρημένες δόσεις (π.χ. πρωί και βράδυ). Για πληροφορίες σχετικά με τη μετάβαση της θεραπείας από κυκλοσπορίνη σε Prograf, βλέπε παρακάτω την παράγραφο «Προσαρμογές της δόσης σε ειδικούς πληθυσμούς». Συνιστώμενη δοσολογία - Θεραπεία απόρριψης, άλλα alloμοσχεύματα Οι δοσολογικές συστάσεις για μεταμόσχευση πνεύμονα, παγκρέατος και εντέρου βασίζονται σε περιορισμένα δεδομένα προοπτικών κλινικών μελετών. Σε ασθενείς με μεταμόσχευση πνεύμονα, το Prograf έχει χρησιμοποιηθεί σε αρχική από του στόματος δόση 0,10 - 0,15 mg/kg/ημέρα, σε ασθενείς με μεταμόσχευση παγκρέατος σε αρχική από του στόματος δόση 0,2 mg/kg/ημέρα και με μεταμόσχευση εντέρου σε αρχική από του στόματος δόση 0,3 mg/kg/ ημέρα. Προσαρμογές της δόσης σε ειδικούς πληθυσμούς Ηπατική δυσλειτουργία Ενδέχεται να είναι αναγκαία μείωση της δόσης σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία προκειμένου να διατηρηθούν τα κατώτερα επίπεδα συγκέντρωσης της tacrolimus στο αίμα εντός των συνιστώμενων ορίων. Νεφρική δυσλειτουργία Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης αφού η φαρμακοκινητική της tacrolimus δεν επηρεάζεται από την νεφρική λειτουργία. Ωστόσο, λόγω της πιθανής νεφροτοξικής δράσης της tacrolimus, συνιστάται προσεκτική παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας (συμπεριλαμβανομένων διαδοχικών μετρήσεων των συγκεντρώσεων της κρεατινίνης του ορού, υπολογισμού της κάθαρσης της κρεατινίνης και παρακολούθησης της παραγωγής των ούρων). Παιδιατρικοί ασθενείς Γενικά, οι παιδιατρικοί ασθενείς απαιτούν δόσεις 1½ -2 φορές υψηλότερες από τις δόσεις των ενηλίκων ώστε να επιτευχθούν παρόμοια επίπεδα στο αίμα. Ηλικιωμένοι Δεν υπάρχουν επί του παρόντος διαθέσιμα στοιχεία που να υποδεικνύουν ότι η δόση πρέπει να προσαρμόζεται στους ηλικιωμένους. Μετάβαση από κυκλοσπορίνη Πρέπει να δίδεται προσοχή σε περίπτωση μετάβασης ασθενών από θεραπεία με βάση την κυκλοσπορίνη σε θεραπεία με βάση το Prograf (βλέπε παραγράφους 4.4 και 4.5). Η θεραπεία με Prograf πρέπει να αρχίζει αφού έχουν ληφθεί υπόψη οι συγκεντρώσεις κυκλοσπορίνης στο αίμα και η κλινική κατάσταση του ασθενή. Η χορήγηση πρέπει να καθυστερεί όταν τα επίπεδα της κυκλοσπορίνης στο αίμα είναι υψηλά. Στην πράξη, έχει γίνει έναρξη θεραπείας με Prograf 12-24 ώρες μετά τη διακοπή της κυκλοσπορίνης. Η παρακολούθηση των επιπέδων της κυκλοσπορίνης στο αίμα πρέπει να συνεχίζεται και μετά τη μετάβαση επειδή η κάθαρση της κυκλοσπορίνης μπορεί να επηρεασθεί. Συνιστώμενα κατώτερα επίπεδα στo ολικό αίμα Η δόση πρέπει κυρίως να βασίζεται σε κλινικές εκτιμήσεις της πιθανότητας απόρριψης και της ανοχής του κάθε ασθενή εξατομικευμένα. Για την υποβοήθηση της βελτιστοποίησης της δόσης, υπάρχουν διάφορες ανοσολογικές μέθοδοι για τον προσδιορισμό των συγκεντρώσεων tacrolimus στο ολικό αίμα συμπεριλαμβανομένης μιας ημι-αυτόματης ανοσολογικής μεθόδου μικροσωμικού ενζύμου (ΜΕΙΑ). Η σύγκριση των συγκεντρώσεων που αναφέρονται στη δημοσιευμένη βιβλιογραφία και των μεμονωμένων τιμών που παρατηρούνται στην κλινική πράξη πρέπει να γίνει με προσοχή και γνώση των εφαρμοζόμενων μεθόδων προσδιορισμού. Στη σύγχρονη κλινική πράξη, η παρακολούθηση των επιπέδων συγκέντρωσης στο ολικό αίμα γίνεται με ανοσολογικές μεθόδους. Οι κατώτερες συγκεντρώσεις της tacrolimus στο αίμα πρέπει να παρακολουθούνται κατά την μεταμοσχευτική περίοδο. Σε από του στόματος χορήγηση, τα κατώτερα επίπεδα συγκέντρωσης στο αίμα πρέπει να προσδιορίζονται 12 ώρες περίπου μετά τη χορήγηση, λίγο πριν την επόμενη δόση. Η συχνότητα παρακολούθησης των επιπέδων συγκέντρωσης στο αίμα πρέπει να βασίζεται στις κλινικές ανάγκες. Καθώς η tacrolimus είναι ουσία με χαμηλή κάθαρση, ενδέχεται μετά από προσαρμογές στο θεραπευτικό σχήμα του Prograf να απαιτηθούν αρκετές ημέρες μέχρι να γίνουν εμφανείς οι αλλαγές στα επίπεδα του αίματος Τα κατώτερα επίπεδα στο αίμα πρέπει να μετρούνται περίπου δύο φορές την εβδομάδα κατά το πρώιμο μεταμοσχευτικό στάδιο και έπειτα περιοδικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας συντήρησης. Τα κατώτερα επίπεδα συγκέντρωσης της tacrolimus στο αίμα πρέπει επίσης να παρακολουθούνται μετά από προσαρμογή της δόσης, αλλαγές του ανοσοκατασταλτικού σχήματος, ή συγχορήγηση ουσιών που μπορεί να διαφοροποιήσουν τις συγκεντρώσεις της tacrolimus στο ολικό αίμα (βλέπε παράγραφο 4.5). Ανάλυση των αποτελεσμάτων κλινικών μελετών υποδεικνύει ότι η πλειονότητα των ασθενών μπορεί να αντιμετωπισθεί επιτυχώς εάν τα κατώτερα επίπεδα συγκέντρωσηςτης tacrolimus στο αίμα διατηρηθούν κάτω από 20 ng/ml. Είναι απαραίτητο να λαμβάνεται υπόψη η κλινική κατάσταση του ασθενή όταν ερμηνεύονται τα επίπεδα συγκέντρωσης στο ολικό αίμα. Στην κλινική πράξη, τα κατώτερα επίπεδα στο ολικό αίμα έχουν κυμανθεί γενικά από 5-20 ng/ml στους λήπτες ηπατικού μοσχεύματος και 10-20 ng/ml στους λήπτες νεφρικού και καρδιακού μοσχεύματος κατά το πρώιμο μεταμοσχευτικό στάδιο. Στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια της θεραπείας συντήρησης, οι συγκεντρώσεις στο αίμα έχουν βρεθεί γενικά μεταξύ 5-15 ng/ml στους λήπτες ηπατικών, νεφρικών και καρδιακών μοσχευμάτων.

block

Αντενδείξεις

SPC-PROGRAF

expand_more

Υπερευαισθησία στην tacrolimus ή σε άλλες μακρολίδες.
Υπερευαισθησία σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-PROGRAF

expand_more

Έχουν παρατηρηθεί λάθη στη χορήγηση του φαρμάκου, περιλαμβανομένης της ακούσιας, χωρίς πρόθεση ή χωρίς επιτήρηση αντικατάστασης του άμεσης ή παρατεταμένης αποδέσμευσης σκευάσματος tacrolimus. Αυτό έχει οδηγήσει σε σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένης της απόρριψης του μοσχεύματος, ή άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες που θα μπορούσαν να είναι επακόλουθο είτε της υπερβολικά χαμηλής είτε της υπερβολικά υψηλής έκθεσης στην tacrolimus. Οι ασθενείς πρέπει να παραμένουν σε ένα μόνο σκεύασμα της tacrolimus με το αντίστοιχο ημερήσιο δοσολογικό σχήμα. Τροποποιήσεις στο σκεύασμα tacrolimus ή το θεραπευτικό σχήμα πρέπει να λαμβάνουν χώρα μόνο υπό τη στενή επίβλεψη ειδικού στις μεταμοσχεύσεις (βλέπε Δοσολογία και Ανεπιθύμητες ενέργειες). Στην αρχική μεταμοσχευτική περίοδο, οι ακόλουθες παράμετροι πρέπει να παρακολουθούνται σε τακτική βάση: αρτηριακή πίεση, ΗΚΓ, νευρολογική και οφθαλμολογική κατάσταση, επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα σε νηστεία, ηλεκτρολύτες (ιδιαίτερα το κάλιο), έλεγχοι ηπατικής και νεφρικής λειτουργίας, αιματολογικές παράμετροι, τιμές πηκτικότητας και προσδιορισμός των πρωτεϊνών του πλάσματος. Εάν παρατηρηθούν κλινικά σημαντικές αλλαγές, θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο προσαρμογών του ανοσοκατασταλτικού σχήματος. Ουσίες με δυνατότητα αλληλεπίδρασης Όταν ουσίες με δυνατότητα αλληλεπίδρασης (βλέπε Αλληλεπιδράσεις) - ιδιαίτερα ισχυροί αναστολείς του CYP3A4 (όπως τελαπρεβίρη, μποσεπρεβίρη, ριτοναβίρη, κετοκοναζόλη, βορικοναζόλη, ιτρακοναζόλη, τελιθρομυκίνη ή κλαριθρομυκίνη) ή επαγωγείς του CYP3A4 (όπως ριφαμπικίνη, ριφαμπουτίνη) - συνδυάζονται με tacrolimus, τα επίπεδα συγκέντρωσης της tacrolimus στο αίμα θα πρέπει να παρακολουθούνται έτσι ώστε να προσαρμοστεί κατάλληλα η δόση της tacrolimus με σκοπό να διατηρηθεί παρόμοια η έκθεση στην tacrolimus. Τα σκευάσματα φυτικής προέλευσης που περιέχουν St. John’s wort (Hypericum perforatum) ή άλλα σκευάσματα φυτικής προέλευσης πρέπει να αποφεύγονται όταν λαμβάνεται το Prograf λόγω του κινδύνου αλληλεπιδράσεων που οδηγούν είτε σε μείωση των συγκεντρώσεων της tacrolimus στο αίμα και σε μειωμένο κλινικό αποτέλεσμα της tacrolimus, ή σε αύξηση των συγκεντρώσεων της tacrolimus στο αίμα και του κινδύνου τοξικότητας της tacrolimus (βλέπε Αλληλεπιδράσεις). Η συνδυασμένη χορήγηση κυκλοσπορίνης και tacrolimus πρέπει να αποφεύγεται και πρέπει να δίδεται προσοχή όταν χορηγείται tacrolimus σε ασθενείς που έχουν προηγουμένως λάβει κυκλοσπορίνη (βλέπε Δοσολογία και Αλληλεπιδράσεις). Θα πρέπει να αποφεύγεται η υψηλή πρόσληψη καλίου ή τα καλιοσυντηρητικά διουρητικά (βλέπε Αλληλεπιδράσεις). Ορισμένοι συνδυασμοί της tacrolimus με φάρμακα γνωστής νεφροτοξικής ή νευροτοξικής δράσης μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο αυτών των δράσεων (βλέπε Αλληλεπιδράσεις). Εμβολιασμός Τα ανοσοκατασταλτικά μπορεί να επηρεάσουν την απόκριση σε εμβολιασμό και οι εμβολιασμοί μπορεί να είναι λιγότερο αποτελεσματικοί κατά τη διάρκεια της θεραπείας με tacrolimus. Η χρήση ζώντων εξασθενημένων εμβολίων πρέπει να αποφεύγεται. Διαταραχές του γαστρεντερικού Έχει αναφερθεί διάτρηση του γαστρεντερικού σωλήνα σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με tacrolimus. Δεδομένου ότι η διάτρηση του γαστρεντερικού σωλήνα είναι ένα ιατρικά σημαντικό σύμβαμα που μπορεί να οδηγήσει σε μια απειλητική για τη ζωή ή σοβαρή κατάσταση, πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο κατάλληλης θεραπείας αμέσως μετά την εμφάνιση ύποπτων συμπτωμάτων ή σημείων. Επειδή τα επίπεδα της tacrolimus στο αίμα μπορεί να μεταβληθούν σημαντικά κατά τη διάρκεια επεισοδίων διάρροιας, συνιστάται επιπλέον παρακολούθηση των συγκεντρώσεων της tacrolimus κατά τη διάρκεια επεισοδίων διάρροιας. Καρδιακές διαταραχές Σε σπάνιες περιπτώσεις έχει παρατηρηθεί κοιλιακή υπερτροφία ή υπερτροφία του διαφράγματος αναφερόμενες ως μυοκαρδιοπάθειες. Οι περισσότερες περιπτώσεις ήταν αναστρέψιμες και παρατηρήθηκαν κυρίως σε παιδιά με κατώτερες συγκεντρώσεις της tacrolimus στο αίμα πολύ υψηλότερες από τα συνιστώμενα ανώτατα όρια. Άλλοι παράγοντες που παρατηρήθηκε ότι αύξησαν τον κίνδυνο εμφάνισης αυτών των κλινικών καταστάσεων περιλαμβάνουν προϋπάρχουσα καρδιοπάθεια, χρήση κορτικοστεροειδών, υπέρταση, νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία, λοιμώξεις, υπερφόρτωση με υγρά και οίδημα. Ως εκ τούτου, ασθενείς υψηλού κινδύνου, ιδιαίτερα μικρά παιδιά και εκείνοι που υποβάλλονται σε ισχυρή ανοσοκατασταλτική θεραπεία, πρέπει να παρακολουθούνται με ηχοκαρδιογράφημα ή ΗΚΓ πριν και μετά τη μεταμόσχευση (π.χ. αρχικά στους τρεις μήνες και μετά στους 9-12 μήνες). Αν εμφανισθούν ανωμαλίες, θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης του Prograf, ή αλλαγής της θεραπείας σε κάποιον άλλον ανοσοκατασταλτικό παράγοντα. Η tacrolimus μπορεί να παρατείνει το διάστημα QT και μπορεί να προκαλέσει κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (Torsades de Pointes). Πρέπει να δίδεται προσοχή σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου για παράταση του διαστήματος QT, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών με ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό παράτασης του διαστήματος QT, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, βραδυαρρυθμίες και διαταραχές των ηλεκτρολυτών. Πρέπει να δίδεται επίσης προσοχή σε ασθενείς που έχουν διαγνωσθεί ή υπάρχει υποψία ότι έχουν Συγγενές Σύνδρομο Μακρού QT ή επίκτητη παράταση του διαστήματος QT ή σε ασθενείς που λαμβάνουν συγχορηγούμενες αγωγές που είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα QT, προκαλούν διαταραχές των ηλεκτρολυτών ή είναι γνωστό ότι αυξάνουν την έκθεση στην tacrolimus (βλέπε Αλληλεπιδράσεις). Λεμφοϋπερπλαστικές διαταραχές και κακοήθειες Έχει αναφερθεί ότι ασθενείς σε θεραπεία με Prograf ανέπτυξαν λεμφοϋπερπλαστικές διαταραχές συσχετιζόμενες με τον ιό Εpstein-Barr (βλέπε Ανεπιθύμητες ενέργειες). Οι ασθενείς που μετέβησαν σε θεραπεία με Prograf δεν πρέπει να υποβάλλονται συγχρόνως σε αντι-λεμφοκυτταρική θεραπεία. Πολύ μικρά (<2 ετών) παιδιά αρνητικά στο αντιγόνο του καψιδίου του ιού EBV-VCA διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης λεμφοβλαστικών διαταραχών. Επομένως, σε αυτή την κατηγορία ασθενών, θα πρέπει να εξακριβώνεται ο ορολογικός έλεγχος EBV-VCA πριν από την έναρξη της θεραπείας με Prograf. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, συνιστάται προσεκτική παρακολούθηση μέσω EBV-PCR. Οι θετικοί έλεγχοι EBV-PCR ενδέχεται να εμμείνουν για μήνες και δεν αποτελούν καθαυτού ένδειξη λεμφοβλαστικής νόσου ή λεμφώματος. Όπως και με άλλους ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες, λόγω του δυνητικού κινδύνου κακοήθων δερματικών αλλοιώσεων, η έκθεση στο ηλιακό φως και στην υπεριώδη ακτινοβολία πρέπει να περιορίζεται με χρήση προστατευτικών ρούχων και αντιηλιακού με υψηλό δείκτη προστασίας. Όπως και με άλλες ισχυρές ανοσοκατασταλτικές ουσίες, ο κίνδυνος δευτεροπαθούς καρκίνου είναι άγνωστος (βλέπε Ανεπιθύμητες ενέργειες). Σύνδρομο αναστρέψιμης οπίσθιας εγκεφαλοπάθειας (PRES) Έχει αναφερθεί ότι ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με tacrolimus ανέπτυξαν σύνδρομο αναστρέψιμης οπίσθιας εγκεφαλοπάθειας (PRES). Αν ασθενείς που λαμβάνουν tacrolimus παρουσιάσουν συμπτώματα που υποδεικνύουν PRES όπως κεφαλαλγία, αλλαγές στη διανοητική κατάσταση, επιληπτικές κρίσεις και διαταραχές της όρασης, θα πρέπει να πραγματοποιηθεί ακτινολογική εξέταση (π.χ. MRI). Εφόσον διαγνωσθεί το PRES, συνιστάται επαρκής έλεγχος της αρτηριακής πίεσης και άμεση διακοπή της συστημικής tacrolimus. Οι περισσότεροι ασθενείς ανακάμπτουν πλήρως μετά από τη λήψη κατάλληλων μέτρων. Ευκαιριακές λοιμώξεις Ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά, συμπεριλαμβανομένου του Prograf διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης ευκαιριακών λοιμώξεων (βακτηριακών, μυκητιασικών, ιογενών και πρωτοζωικών). Μεταξύ αυτών των καταστάσεων είναι και η νεφροπάθεια που συσχετίζεται με τον ιό ΒΚ και η προοδευτική πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια (PML) που συσχετίζεται με τον ιό JC. Αυτές οι λοιμώξεις συχνά σχετίζονται με υψηλό ολικό ανοσοκατασταλτικό φορτίο και μπορούν να οδηγήσουν σε σοβαρές ή θανατηφόρες καταστάσεις τις οποίες οι θεράποντες ιατροί θα πρέπει να λάβουν υπόψη κατά τη διαφορική διάγνωση σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς με επιδεινούμενη νεφρική λειτουργία ή νευρολογικά συμπτώματα. Αμιγής ερυθροκυτταρική απλασία Σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με tacrolimus, έχουν αναφερθεί περιπτώσεις αμιγούς ερυθροκυτταρικής απλασίας (PRCA). Όλοι οι ασθενείς ανέφεραν παράγοντες κινδύνου για την PRCA όπως λοίμωξη από παρβοϊό Β19, υποκείμενη νόσο ή συγχορηγούμενες φαρμακευτικές αγωγές που συσχετίζονται με την PRCA. Έκδοχα Το Prograf περιέχει λακτόζη. Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, έλλειψη λακτάσης Lapp ή κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο. Το μελάνι εκτύπωσης που χρησιμοποιείται για τη σήμανση των καψακίων Prograf 0,5mg και 1mg περιέχει λεκιθίνη σόγιας. Σε ασθενείς που παρουσιάζουν υπερευαισθησία στο φυστίκι ή τη σόγια, ο κίνδυνος και η σοβαρότητα της υπερευαισθησίας πρέπει να σταθμίζονται έναντι του οφέλους από τη χρήση του Prograf.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-PROGRAF

expand_more

Μεταβολικές αλληλεπιδράσεις Η συστηματικά διαθέσιμη tacrolimus, μεταβολίζεται μέσω του ηπατικού CYΡ3Α4. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις μεταβολισμού στο γαστρεντερικό σύστημα μέσω του CYΡ3Α4 του εντερικού τοιχώματος. Η ταυτόχρονη χρήση φαρμακευτικών προϊόντων ή φαρμάκων φυτικής προέλευσης που είναι γνωστό ότι αναστέλλουν ή επάγουν το CYP3A4 μπορεί να επηρεάσει το μεταβολισμό της tacrolimus και συνακόλουθα να αυξήσει ή να μειώσει τα επίπεδα συγκέντρωσης της tacrolimus στο αίμα. Συνιστάται έντονα στενή παρακολούθηση των επιπέδων συγκέντρωσης της tacrolimus στο αίμα καθώς και της παράτασης του διαστήματος QT (ΗΚΓ),της νεφρικής λειτουργίας και άλλων ανεπιθύμητων ενεργειών, όταν χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα ουσίες που μπορούν να τροποποιήσουν το μεταβολισμό μέσω του CYP3A4 καθώς και διακοπή ή κατάλληλη προσαρμογή της δόσης της tacrolimus, όπως απαιτείται, προκειμένου να διατηρηθεί παρόμοια έκθεση στην tacrolimus (βλέπε παραγράφους 4.2 και 4.4). Αναστολείς του μεταβολισμού Κλινικά οι ακόλουθες ουσίες έχουν αποδειχθεί ότι αυξάνουν τα επίπεδα συγκέντρωσης της tacrolimus στο αίμα: Έχουν παρατηρηθεί ισχυρές αλληλεπιδράσεις με αντιμυκητιασικούς παράγοντες όπως κετοκοναζόλη, φλουκοναζόλη, ιτρακοναζόλη και βορικοναζόλη, το μακρολιδικό αντιβιοτικό ερυθρομυκίνη, αναστολείς της HIV πρωτεάσης (π.χ. ριτοναβίρη νελφιναβίρη, σακουιναβίρη) ή αναστολείς της ΗCV πρωτεάσης (π.χ τελαπρεβίρη, μποσεπρεβίρη). Η ταυτόχρονη χρήση των ουσιών αυτών μπορεί να απαιτήσει μειωμένη δόση tacrolimus σε όλους σχεδόν τους ασθενείς. Ασθενέστερες αλληλεπιδράσεις έχουν παρατηρηθεί με την κλοτριμαζόλη,την κλαριθρομυκίνη, την ιοσαμυκίνη, τη νιφεδιπίνη, τη νικαρδιπίνη, τη διλτιαζέμη, τη βεραπαμίλη, τη αμιωδαρόνη, τη δαναζόλη, τη αιθυνυλοιστραδιόλη, την ομεπραζόλη, τη νεφαζοδόνη και θεραπείες με (κινέζικα) βότανα που πριέχουν εκχυλίσματα από Schisandra sphenanthera. In vitro έχει δειχθεί ότι οι ακόλουθες ουσίες είναι πιθανοί αναστολείς του μεταβολισμού της tacrolimus: βρωμοκρυπτίνη, κορτιζόνη, δαψόνη, εργοταμίνη, γεστοδένη, λιδοκαΐνη, μεφαινυτοΐνη, μικοναζόλη, μιδαζολάμη, νιλβαδιπίνη, νορεθιστερόνη, κινιδίνη, ταμοξιφαίνη, τρολεανδομυκίνη. Ο χυμός γκρέιπφρουτ έχει αναφερθεί ότι αυξάνει τα επίπεδα της tacrolimus στο αίμα και γι’ αυτό πρέπει να αποφεύγεται. Η λανσοπραζόλη και η κυκλοσπορίνη μπορούν δυνητικά να αναστείλουν το μεταβολισμό της tacrolimus μέσω του CYP3A4 και επομένως να αυξήσουν τις συγκεντρώσεις της tacrolimus στο ολικό αίμα. Άλλες αλληλεπιδράσεις που οδηγούν δυνητικά σε αύξηση των επιπέδων της tacrolimus στο αίμα Η tacrolimus συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με τις πρωτεΐνες του πλάσματος. Πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν οι πιθανές αλληλεπιδράσεις με άλλες δραστικές ουσίες που είναι γνωστό ότι έχουν υψηλή συγγένεια με τις πρωτεΐνες του πλάσματος (π.χ. ΜΣΑΦ, από του στόματος αντιπηκτικά, ή από του στόματος αντιδιαβητικά). Άλλες πιθανές αλληλεπιδράσεις που ενδέχεται να αυξήσουν τη συστηματική έκθεση στην tacrolimus περιλαμβάνουν τον προκινητικό παράγοντα μετοκλοπραμίδη,τη σιμετιδίνη και το υδροξείδιο μαγνησίου- αλουμινίου. Επαγωγείς του μεταβολισμού Κλινικά οι ακόλουθες ουσίες έχει δειχθεί ότι μειώνουν τα επίπεδα συγκέντρωσης της tacrolimus στο αίμα: Ισχυρές αλληλεπιδράσεις έχουν παρατηρηθεί με τη ριφαμπικίνη, τη φαινυτοΐνη ή το St. John’s Wort (Hypericum perforatum) οι οποίες μπορεί να απαιτήσουν αυξημένη δοσολογία tacrolimus σε όλους σχεδόν τους ασθενείς. Κλινικά σημαντικές αλληλεπιδράσεις έχουν επίσης παρατηρηθεί με τη φαινοβαρβιτάλη. Οι δόσεις συντήρησης κορτικοστεροειδών έχει δειχθεί ότι μειώνουν τα επίπεδα της tacrolimus στο αίμα. Υψηλή δόση πρεδνιζολόνης ή μεθυλπρεδνιζολόνης χορηγούμενη για τη θεραπεία της οξείας απόρριψης μπορεί δυνητικά να αυξήσει ή να μειώσει τα επίπεδα της tacrolimus στο αίμα. Η καρβαμαζεπίνη, η μεταμιζόλη και η ισονιαζίδη μπορούν δυνητικά να μειώσουν τις συγκεντρώσεις της tacrolimus. Επίδραση της tacrolimus στο μεταβολισμό άλλων φαρμακευτικών προϊόντων Η tacrolimus είναι γνωστός αναστολέας του CYP3A4. Γι’ αυτό, η ταυτόχρονη χρήση tacrolimus με φαρμακευτικά προϊόντα που είναι γνωστό ότι μεταβολίζονται μέσω του CYP3A4 μπορεί να επηρεάσει το μεταβολισμό τέτοιων φαρμακευτικών προϊόντων. Ο χρόνος ημιζωής της κυκλοσπορίνης παρατείνεται όταν χορηγείται ταυτόχρονα με tacrolimus. Επιπρόσθετα, μπορεί να παρουσιαστούν συνεργικές/αθροιστικές νεφροτοξικές δράσεις. Γι’ αυτούς τους λόγους δεν συνιστάται η συνδυασμένη χορήγηση κυκλοσπορίνης και tacrolimus και πρέπει να δίδεται προσοχή όταν χορηγείται tacrolimus σε ασθενείς που έχουν λάβει προηγουμένως κυκλοσπορίνη (βλέπε παραγράφους 4.2 και 4.4). Η tacrolimus έχει δειχθεί ότι αυξάνει τα επίπεδα της φαινυτοΐνης στο αίμα. Επειδή η tacrolimus ενδέχεται να μειώσει την κάθαρση των στεροειδών αντισυλληπτικών οδηγώντας σε αυξημένη έκθεση στις ορμόνες, πρέπει να δίδεται ιδιαίτερη προσοχή όταν αποφασίζονται αντισυλληπτικά μέτρα. Υπάρχει περιορισμένη γνώση για τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ της tacrolimus και των στατινών. Τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι η φαρμακοκινητική των στατινών παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεπηρέαστη από τη συγχορήγηση tacrolimus. Δεδομένα από μελέτες σε ζώα έχουν δείξει ότι η tacrolimus μπορεί δυνητικά να μειώσει την κάθαρση και να αυξήσει το χρόνο ημιζωής της πεντοβαρβιτάλης και της φεναζόνης. Άλλες αλληλεπιδράσεις που έχουν οδηγήσει σε κλινικά επιβλαβείς επιδράσεις Η ταυτόχρονη χρήση της tacrolimus με φαρμακευτικά προϊόντα που είναι γνωστό ότι έχουν νεφροτοξικές ή νευροτοξικές δράσεις ενδέχεται να αυξήσει τις δράσεις αυτές (π.χ. αμινογλυκοσίδες, αναστολείς της γυράσης, βανκομυκίνη, σουλφαμεθοξαζόλη + τριμεθοπρίμη, ΜΣΑΦ, γανκυκλοβίρη ή ακυκλοβίρη). Έχει παρατηρηθεί αυξημένη νεφροτοξικότητα μετά από χορήγηση αμφοτερικίνης Β και ιβουπροφαίνης σε συνδυασμό με tacrolimus. Επειδή η θεραπεία με tacrolimus ενδέχεται να συσχετίζεται με υπερκαλιαιμία ή μπορεί να επιτείνει προϋπάρχουσα υπερκαλιαιμία, πρέπει να αποφεύγεται η πρόσληψη υψηλών ποσοτήτων καλίου ή και η λήψη καλιοσυντηρητικών διουρητικών (π.χ. αμιλορίδη, τριαμτερένη ή σπειρονολακτόνη) (βλέπε παράγραφο 4.4). Τα ανοσοκατασταλτικά μπορεί να επηρεάσουν την απόκριση σε εμβολιασμό και οι εμβολιασμοί μπορεί να είναι λιγότερο αποτελεσματικοί κατά τη διάρκεια της θεραπείας με tacrolimus. Η χρήση ζώντων εξασθενημένων εμβολίων πρέπει να αποφεύγεται (βλέπε παράγραφο 4.4).

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-PROGRAF

expand_more

Το προφίλ των ανεπιθύμητων ενεργειών που συσχετίζονται με ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες, είναι συχνά δύσκολο να τεκμηριωθεί λόγω της υποκείμενης νόσου και της σύγχρονης χρήσης πολλών φαρμακευτικών προϊόντων. Πολλές από τις κατωτέρω αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι αναστρέψιμες και/ή ανταποκρίνονται στη μείωση της δόσης. Η χορήγηση από του στόματος φαίνεται ότι συνδέεται με μικρότερη συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών συγκρινόμενη με την ενδοφλέβια χορήγηση. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρονται παρακάτω με φθίνουσα σειρά συχνότητας εμφάνισης: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Λοιμώξεις και παρασιτώσεις Όπως είναι ευρέως γνωστό για άλλους ισχυρούς ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες, οι ασθενείς που λαμβάνουν tacrolimus διατρέχουν συχνά αυξημένο κίνδυνο λοιμώξεων (ιογενών, βακτηριακών, μυκητιασικών και πρωτοζωικών). Προϋπάρχουσες λοιμώξεις μπορεί να επιδεινωθούν. Μπορεί να εμφανισθούν τόσο γενικευμένες όσο και τοπικές λοιμώξεις. Σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά, συμπεριλαμβανομένου του Prograf έχουν αναφερθεί περιπτώσεις νεφροπάθειας συσχετιζόμενης με τον ιό ΒΚ, καθώς και περιπτώσεις προοδευτικής πολυεστιακής λευκοεγκεφαλοπάθειας (PML) συσχετιζόμενης με τον ιό JC. Νεοπλάσματα καλοήθη, κακοήθη και μη καθορισμένα (περιλαμβάνονται κύστεις και πολύποδες) Οι ασθενείς που λαμβάνουν ανοσοκατασταλτική αγωγή διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης νεοπλασιών. Σε συσχέτιση με την αγωγή με tacrolimus έχουν αναφερθεί καλοήθη όσο και κακοήθη νεοπλάσματα συμπεριλαμβανομένων λεμφοϋπερπλαστικών διαταραχών συσχετιζόμενων με τον EBV καθώς και κακοηθειών του δέρματος. Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος συχνές: αναιμία, λευκοπενία, θρομβοπενία, λευκοκυττάρωση, μη φυσιολογικές αναλύσεις των ερυθροκυττάρων όχι συχνές: διαταραχές της πήξης, μη φυσιολογικές αναλύσεις για την πήξη και ροή του αίματος, πανκυτταροπενία, ουδετεροπενία σπάνιες: θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα, υποπροθρομβιναιμία μη γνωστές: αμιής ερυθροκυτταρική απλασία, ακοκκιοκυττάρωση, αιμολυτική αναιμία Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος Έχουν παρατηρηθεί αλλεργικές και αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις σε ασθενείς που λάμβαναν tacrolimus (βλέπε παράγραφο 4.4). Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος σπάνιες: υπερτρίχωση Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης πολύ συχνές: υπεργλυκαιμικές καταστάσεις, σακχαρώδης διαβήτης, υπερκαλιαιμία συχνές: υπομαγνησιαιμία, υποφωσφαταιμία, υποκαλιαμία, υπασβεστιαιμία, υπονατριαιμία, υπερφόρτωση με υγρά, υπερουριχαιμία, μειωμένη όρεξη, μεταβολική οξέωση, υπερλιπιδαιμία, υπερχοληστερολαιμία, υπερτριγλυκεριδαιμία, άλλες διαταραχές των ηλεκτρολυτών όχι συχνές: αφυδάτωση, υποπρωτεϊναιμία, υπερφωσφαταιμία, υπογλυκαιμία Ψυχιατρικές διαταραχές πολύ συχνές: αϋπνία συχνές: συμπτώματα άγχους, σύγχυση και αποπροσανατολισμός, κατάθλιψη, καταθλιπτική διάθεση, διαταραχές και ενοχλήσεις της διάθεσης, εφιάλτης, παραίσθηση, ψυχικές διαταραχές όχι συχνές: ψυχωσική διαταραχή Διαταραχές του νευρικού συστήματος πολύ συχνές: τρόμος, κεφαλαλγία συχνές: επιληπτικές κρίσεις, διαταραχές της συνείδησης, παραισθησία και δυσαισθησία, περιφερική νευροπάθεια, ζάλη, μειωμένη ικανότητα στη γραφή, διαταραχές του νευρικού συστήματος όχι συχνές: κώμα, αιμορραγία του κεντρικού νευρικού συστήματος και αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, παράλυση και πάρεση, εγκεφαλοπάθεια, διαταραχές του λόγου και της ομιλίας, αμνησία σπάνιες: υπερτονία πολύ σπάνιες: μυασθένεια Οφθαλμικές διαταραχές συχνές: θαμπή όραση, φωτοφοβία, οφθαλμικές διαταραχές όχι συχνές: καταρράκτης σπάνιες: τύφλωση Διαταραχές του ωτός και λαβυρίνθου συχνές: εμβοές όχι συχνές: υποακοϊα σπάνιες: νευροαιθητήριος κώφωση πολύ σπάνιες: έκπτωση της ακουστικής οξύτητας Καρδιακές διαταραχές συχνές: ισχαιμικές διαταραχές της στεφανιαίας αρτηρίας, ταχυκαρδία όχι συχνές: κοιλιακές αρρυθμίες και καρδιακή ανακοπή, καρδιακή ανεπάρκεια, καρδιομυοπάθειες, κοιλιακή υπερτροφία, υπερκοιλιακές αρρυθμίες, αίσθημα παλμών σπάνιες: περικαρδιακή συλλογή πολύ σπάνιες: κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (Torsades de Pointes) Αγγειακές διαταραχές πολύ συχνές: υπέρταση συχνές: αιμορραγία, θρομβοεμβολικά και ισχαιμικά συμβάματα, περιφερικές αγγειακές διαταραχές, αγγειακές υποτασικές διαταραχές όχι συχνές: έμφραγμα, εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση άκρου, καταπληξία Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου συχνές: δύσπνοια, διαταραχές του πνευμονικού παρεγχύματος, εξιδρωματική πλευρίτιδα, φαρυγγίτιδα, βήχας, ρινική συμφόρηση και φλεγμονή όχι συχνές: αναπνευστική ανεπάρκεια, διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, άσθμα σπάνιες: οξύ σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας Διαταραχές του γαστρεντερικού πολύ συχνές: διάρροια, ναυτία συχνές: γαστρεντερικές φλεγμονώδεις καταστάσεις, γαστρεντερικό έλκος και διάτρηση, γαστρεντερικές αιμορραγίες, στοματίτιδα και έλκη, ασκίτης, έμετος, γαστρεντερικά και κοιλιακά άλγη, δυσπεπτικά σημεία και συμπτώματα, δυσκοιλιότητα, μετεωρισμός, εντερικά αέρια και διάταση, χαλαρά κόπρανα, σημεία και συμπτώματα του γαστρεντερικού όχι συχνές: παραλυτικός ειλεός, οξεία και χρόνια παγκρεατίτιδα, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, μειωμένη γαστρική κένωση σπάνιες: ατελής ειλεός, ψευδοκύστη του παγκρέατος Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων συχνές: χολόσταση και ίκτερος, ηπατοκυτταρική βλάβη και ηπατίτιδα, χολαγγειΐτιδα σπάνιες: θρόμβωση ηπατικής αρτηρίας, φλεβοαποφρακτική ηπατοπάθεια πολύ σπάνιες: ηπατική ανεπάρκεια, στένωση του χοληφόρου πόρου Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού συχνές: κνησμός, εξάνθημα, αλωπεκία, ακμή, αυξημένη εφίδρωση όχι συχνές: δερματίτιδα, φωτοευαισθησία σπάνιες: τοξική επιδερμική νεκρόλυση (σύνδρομο Lyell) πολύ σπάνιες: σύνδρομο Stevens-Johnson Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού συχνές: αρθραλγία, μυϊκοί σπασμοί, άλγος στα άκρα, οσφυαλγία όχι συχνές: αρθροπάθειες σπάνιες: μειωμένη κινητικότητα Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών πολύ συχνές: νεφρική δυσλειτουργία συχνές: νεφρική ανεπάρκεια, οξεία νεφρική ανεπάρκεια, ολιγουρία, σωληναριακή νέκρωση, τοξική νεφροπάθεια, διαταραχές της διούρησης, συμπτώματα της ουροδόχου κύστης και της ουρήθρας όχι συχνές: ανουρία, αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο πολύ σπάνιες: νεφροπάθεια, αιμορραγική κυστίτιδα Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού όχι συχνές: δυσμηνόρροια και αιμορραγία της μήτρας Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης συχνές: ασθενικές καταστάσεις, πυρετικές διαταραχές, οίδημα, άλγος και δυσφορία, διαταραχή της αίσθησης της θερμοκρασίας σώματος όχι συχνές: πολυοργανική ανεπάρκεια, γριπώδης συνδρομή, δυσανεξία στη θερμοκρασία, αίσθηση πίεσης στο θώρακα, αίσθηση εκνευρισμού, μη φυσιολογική αίσθηση σπάνιες: δίψα, πτώση, αίσθημα σύσφιξης στο θώρακα, έλκος πολύ σπάνιες: αυξημένος λιπώδης ιστός Παρακλινικές εξετάσεις συχνές: δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας μη φυσιολογικές, αυξημένη αλκαλική φωσφατάση αίματος, αυξημένο σωματικό βάρος όχι συχνές: αμυλάση αίματος αυξημένη, μη φυσιολογικό ΗΚΓ, μη φυσιολογικός καρδιακός ρυθμός και σφυγμός, μειωμένο σωματικό βάρος, αυξημένη γαλακτική αφυδρογονάση αίματος πολύ σπάνιες: μη φυσιολογικό ηχοκαρδιογράφημα, παρατεταμένο διάστημα QT στο ηλεκτροκαρδιογράφημα Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών συχνές: δυσλειτουργία πρωτογενούς μοσχεύματος Έχουν παρατηρηθεί λάθη στη φαρμακευτική αγωγή, που περιλαμβάνουν την ακούσια, χωρίς πρόθεση ή επιτήρηση αντικατάσταση του άμεσης ή παρατεταμένης αποδέσμευσης σκευάσματος της tacrolimus. Έχει αναφερθεί ένας αριθμός συσχετιζόμενων περιπτώσεων απόρριψης μοσχεύματος (η συχνότητα δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους- κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς: Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα. Τηλ: +30 213 2040380/337, Φαξ: +30 210 6549585, Ιστότοπος: http://www.eof.gr

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-PROGRAF

expand_more

Εγκυμοσύνη

Δεδομένα στον άνθρωπο δείχνουν ότι η tacrolimus διαπερνά τον πλακούντα.

Περιορισμένα δεδομένα από λήπτες μεταμοσχευμένων οργάνων δεν δείχνουν αυξημένο κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών για την εξέλιξη και το αποτέλεσμα της κύησης υπό θεραπεία με tacrolimus σε σύγκριση με άλλα ανοσοκατασταλτικά φαρμακευτικά προϊόντα. Ωστόσο, έχουν αναφερθεί περιπτώσεις αυθόρμητων αποβολών. Έως σήμερα, δεν υπάρχουν διαθέσιμα άλλα σχετικά επιδημιολογικά δεδομένα. Λόγω της ανάγκης για θεραπεία, η tacrolimus μπορεί να εξεταστεί σε έγκυες γυναίκες όταν δεν υπάρχει ασφαλέστερη εναλλακτική θεραπεία και όταν το αναμενόμενο όφελος δικαιολογεί τον πιθανό κίνδυνο για το έμβρυο. Σε περίπτωση in utero έκθεσης, συνιστάται παρακολούθηση του νεογέννητου για πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες της tacrolimus (ιδιαίτερα επιδράσεις στους νεφρούς).

Υπάρχει κίνδυνος πρόωρου τοκετού (<37η εβδομάδα) καθώς επίσης και υπερκαλιαιμίας στο νεογέννητο, η οποία, ωστόσο, αποκαθίσταται αυτόματα.

Σε αρουραίους και κουνέλια, η tacrolimus προκάλεσε εμβρυϊκή τοξικότητα σε δόσεις που επέδειξαν μητρική τοξικότητα (βλέπε παράγραφο 5.3).

Θηλασμός

Δεδομένα στον άνθρωπο καταδεικνύουν ότι η tacrolimus απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Επειδή δεν μπορούν να αποκλεισθούν επιβλαβείς δράσεις στο νεογέννητο, οι γυναίκες δεν πρέπει να θηλάζουν ενώ λαμβάνουν Prograf.

Γονιμότητα

Έχει παρατηρηθεί σε αρουραίους αρνητική επίδραση της tacrolimus στην γονιμότητα των αρσενικών με τη μορφή μειωμένου αριθμού σπερματοζωαρίων και κινητικότητας (βλ. παράγραφο 5.3).

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-PROGRAF

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αναστολείς της καλσινευρίνης, Κωδικός ATC: L04AD02 Μηχανισμός δράσης και φαρμακοδυναμικές επιδράσεις Σε μοριακό επίπεδο, οι δράσεις της tacrolimus φαίνεται ότι επιτυγχάνονται μέσω σύνδεσης με μία κυτταροπλασματική πρωτεΐνη (FKBP12) η οποία ευθύνεται για την ενδοκυτταρική συσσώρευση της ουσίας. Το σύμπλεγμα FKBP12-tacrolimus συνδέεται ειδικά και ανταγωνιστικά στην καλσινευρίνη και την αναστέλλει οδηγώντας έτσι σε ασβεστιο-εξαρτώμενη αναστολή των μονοπατιών μεταγωγής σήματος στα Τ-κύτταρα και εμποδίζοντας συνακόλουθα τη μεταγραφή μιας διακριτής ομάδας των γονιδίων λεμφοκινών. Η tacrolimus είναι ένας εξαιρετικά ισχυρός ανοσοκατασταλτικός παράγοντας με αποδεδειγμένη δράση τόσο σε in vitro όσο και σε in vivo πειράματα. Συγκεκριμένα, η tacrolimus αναστέλλει τη δημιουργία κυτταροτοξικών λεμφοκυττάρων τα οποία κυρίως ευθύνονται για την απόρριψη μοσχεύματος. Η tacrolimus καταστέλλει την ενεργοποίηση των Τ- κυττάρων και τον εξαρτώμενο από τα Τ-βοηθητικά κύτταρα πολλαπλασιασμό των Β-κυττάρων καθώς επίσης και τον σχηματισμό λεμφοκινών (όπως ιντερλευκινών-2, -3 και γ-ιντερφερόνης) και την έκφραση του υποδοχέα της ιντερλευκίνης-2. Αποτελέσματα από δημοσιευμένα στοιχεία σε άλλη πρωτογενή μεταμόσχευση οργάνου Το Prograf έχει εξελιχθεί σε μία αποδεκτή θεραπεία ως κύριο ανοσοκατασταλτικό φαρμακευτικό προϊόν μετά από μεταμόσχευση παγκρέατος, πνεύμονα και εντέρου. Σε προοπτικές μελέτες η tacrolimus χορηγούμενη από του στόματος ερευνήθηκε ως κύριο ανασοκατασταλτικό σε περίπου 175 ασθενείς μετά από μεταμόσχευση πνεύμονα, 475 ασθενείς μετά από μεταμόσχευση παγκρέατος και 630 ασθενείς μετά από μεταμόσχευση εντέρου. Συνολικά, το προφίλ ασφάλειας της tacrolimus από του στόματος σε αυτές τις δημοσιευμένες μελέτες εμφανίστηκε παρόμοιο με ό,τι έχει αναφερθεί στις μεγάλες μελέτες, όπου η tacrolimus χρησιμοποιήθηκε ως κύρια θεραπεία σε μεταμόσχευση ήπατος, νεφρού και καρδιάς. Τα αποτελέσματα των μεγαλύτερων μελετών σχετικά με την αποτελεσματικότητα για κάθε ένδειξη αναφέρονται περιληπτικά παρακάτω. Μεταμόσχευση πνεύμονα Η ενδιάμεση ανάλυση μιας πρόσφατης πολυκεντρικής μελέτης αναφέρθηκε στις περιπτώσεις 110 ασθενών οι οποίοι τυχαιοποιήθηκαν 1:1 στην tacrolimus ή στην κυκλοσπορίνη. Η αγωγή με tacrolimus άρχισε με συνεχή ενδοφλέβια έγχυση σε δόση 0,01 έως 0,03 mg/kg/ημέρα και η από του στόματος tacrolimus χορηγήθηκε σε δόση 0,05 έως 0,3 mg/kg/ημέρα. Εντός του πρώτου χρόνου μετά τη μεταμόσχευση αναφέρθηκε χαμηλότερη συχνότητα επεισοδίων οξείας απόρριψης για την tacrolimus - έναντι των ασθενών που υπεβλήθησαν σε θεραπεία με κυκλοσπορίνη (11,5% έναντι 22,6%) και χαμηλότερη συχνότητα εμφάνισης χρόνιας απόρριψης, του συνδρόμου αποφρακτικής βρογχιολίτιδας (2,86% έναντι 8,57). Το ποσοστό επιβίωσης των ασθενών στον1-χρόνο ήταν 80,8% στην ομάδα της tacrolimus και 83% στην ομάδα της κυκλοσπορίνης (Treede et al., 3 rd ICI San Diego, US, 2004; Abstract 22). Μια άλλη τυχαιοποιημένη μελέτη συμπεριέλαβε 66 ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε στην tacrolimus έναντι 67 ασθενών στους οποίους χορηγήθηκε κυκλοσπορίνη. Η αγωγή με tacrolimus άρχισε με συνεχή ενδοφλέβια έγχυση σε δόση 0,025 mg/kg/ημέρα και η από του στόματος tacrolimus χορηγήθηκε σε δόση 0,15 mg/kg/ημέρα με επακόλουθες προσαρμογές της δόσης με στόχο κατώτερα επίπεδα συγκέντρωσης 10 έως 20 ng/ml. Το ποσοστό επιβίωσης των ασθενών στον 1-χρόνο ήταν 83% για την ομάδα της tacrolimus και 71% για την ομάδα της κυκλοσπορίνης, το ποσοστό επιβίωσης στα 2-χρόνια ήταν 76% και 66% αντίστοιχα. Τα επεισόδια οξείας απόρριψης ανά 100 ασθενοημέρες ήταν αριθμητικά λιγότερα στην tacrolimus (0,85 επεισόδια) από ότι στην ομάδα της κυκλοσπορίνης (1,09 επεισόδια). Αποφρακτική βρογχιολίτιδα αναπτύχθηκε σε 21,7% των ασθενών της ομάδας της tacrolimus σε σύγκριση με το 38,0% των ασθενών της ομάδας της κυκλοσπορίνης (p = 0,025). Σημαντικά περισσότεροι ασθενείς σε αγωγή με κυκλοσπορίνη (n = 13) χρειάσθηκε να μεταβούν σε αγωγή με tacrolimus από ότι ασθενείς σε αγωγή με tacrolimus που χρειάσθηκε να μεταβούν σε αγωγή με κυκλοσπορίνη (n = 2) (p = 0,02) (Keenan et al., Ann Thoracic Surg 1995;60:580). Σε μία επιπλέον μελέτη δύο κέντρων, 26 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν στην ομάδα της tacrolimus έναντι 24 ασθενών στην ομάδα της κυκλοσπορίνης. Η αγωγή με tacrolimus άρχισε με συνεχή ενδοφλέβια έγχυση σε δόση 0,05 mg/kg/ημέρα και η από του στόματος tacrolimus χορηγήθηκε σε δόση 0,1 έως 0,3 mg/kg/ημέρα με επακόλουθες προσαρμογές της δόσης με στόχο κατώτερα επίπεδα συγκέντρωσης 12 έως 15 ng/ml. Το ποσοστό επιβίωσης στον 1-χρόνο ήταν 73,1% στην ομάδα της tacrolimus έναντι 79,2% στην ομάδα της κυκλοσπορίνης. Η απουσία οξείας απόρριψης ήταν υψηλότερη στην ομάδα της tacrolimus στους 6 μήνες (57,7% έναντι 45,8%) και στον 1 χρόνο μετά από μεταμόσχευση πνεύμονα (50% έναντι 33,3%) (Treede et al., J Heart Lung Transplant 2001;20:511). Οι τρεις μελέτες έδειξαν παρόμοια ποσοστά επιβίωσης. Η συχνότητα εμφάνισης οξείας απόρριψης ήταν αριθμητικά μικρότερη με την tacrolimus και στις τρεις μελέτες ενώ μία από τις μελέτες ανέφερε σημαντικά χαμηλότερη συχνότητα εμφάνισης συνδρόμου αποφρακτικής βρογχιολίτιδας με την tacrolimus. Μεταμόσχευση παγκρέατος Μια πολυκεντρική μελέτη περιέλαβε 205 ασθενείς που υπεβλήθησαν σε ταυτόχρονη μεταμόσχευση παγκρέατος-νεφρού οι οποίοι τυχαιοποιήθηκαν στην tacrolimus (n=103) ή στην κυκλοσπορίνη (n=102). Η αρχική από του στόματος δόση tacrolimus κατά το πρωτόκολλο ήταν 0,2 mg/kg/ημέρα με επακόλουθες προσαρμογές της δόσης με στόχο κατώτερα επίπεδα συγκέντρωσης 8 έως 15 ng/ml μέχρι την Ημέρα 5 και 5 έως 10 ng/ml μετά το Μήνα 6. Η επιβίωση του παγκρέατος στον ένα χρόνο ήταν σημαντικά ανώτερη με την tacrolimus: 91,3% έναντι 74,5% με την κυκλοσπορίνη (p < 0,0005), ενώ η επιβίωση του νεφρικού μοσχεύματος ήταν παρόμοια και στις δύο ομάδες. Συνολικά, 34 ασθενείς που άλλαξαν θεραπεία από κυκλοσπορίνη σε tacrolimus, ενώ μόνο 6 ασθενείς της ομάδας της tacrolimus χρειάσθηκαν εναλλακτική θεραπεία (Bechstein et al., Transplantation 2004;77:1221). Μεταμόσχευση εντέρου Δημοσιευμένη κλινική εμπειρία από ένα κέντρο για τη χρήση της tacrolimus ως κύρια θεραπεία μετά από μεταμόσχευση εντέρου έδειξε ότι το αναλογιστικό ποσοστό επιβίωσης 155 ασθενών (65 με μεταμόσχευση εντέρου μόνο, 75 με μεταμόσχευση ήπατος και εντέρου, και 25 με πολυσπλαχνική μεταμόσχευση) που έλαβαν tacrolimus και πρεδνιζόνη ήταν 75% στον ένα χρόνο, 54% στα 5 χρόνια και 42% στα 10 χρόνια. Στα πρώτα χρόνια η αρχική δόση tacrolimus από του στόματος ήταν 0,3 mg/kg/ημέρα. Τα αποτελέσματα συνεχώς βελτιώνονταν με την αυξανόμενη εμπειρία στη διάρκεια 11 χρόνων. Μια ποικιλία καινοτομιών όπως οι τεχνικές για την έγκαιρη ανίχνευση λοιμώξεων από τον ιό Epstein-Barr (EBV) και από τον CMV, ο εμπλουτισμός μυελού των οστών, η συμπληρωματική χρήση του ανταγωνιστή της ιντερλευκίνης-2 δακλιζουμάμπης, η μικρότερη αρχική δόση tacrolimus με στόχο κατώτερα επίπεδα 10 έως 15 ng/ml, και πλέον πρόσφατα η ακτινοβόληση των αλλομοσχευμάτων θεωρήθηκαν ότι έχουν συνεισφέρει στη βελτίωση των αποτελεσμάτων στην ένδειξη αυτή με την πάροδο του χρόνου (Abu-Elmagd et al., Ann Surg 2001;234:404).

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-PROGRAF

expand_more

Απορρόφηση Στον άνθρωπο έχει δειχθεί ότι η tacrolimus μπορεί να απορροφάται σε όλη την έκταση του γαστρεντερικού σωλήνα. Μετά τη χορήγηση από το στόμα καψακίων Prograf οι μέγιστες συγκεντρώσεις (C max ) της tacrolimus στο αίμα επιτυγχάνονται περίπου μέσα σε 1-3 ώρες. Σε μερικούς ασθενείς η tacrolimus φαίνεται ότι απορροφάται συνεχώς για μεγάλο χρονικό διάστημα δίδοντας ένα σχετικά επίπεδο προφίλ απορρόφησης. Η μέση βιοδιαθεσιμότητα της από του στόματος tacrolimus κυμαίνεται από 20% - 25%. Μετά την από του στόματος χορήγηση (0,30 mg/kg/ημέρα) σε ασθενείς με μεταμόσχευση ήπατος, επίπεδα σταθεροποιημένης κατάστασης του Prograf επιτεύχθηκαν μέσα σε 3 ημέρες στην πλειονότητα των ασθενών. Σε υγιείς ανθρώπους, τα Prograf 0,5 mg, Prograf 1 mg και Prograf 5 mg καψάκια σκληρά αποδείχθηκαν βιοϊσοδύναμα, όταν χορηγήθηκαν σε ισοδύναμες δόσεις. Ο ρυθμός και η έκταση της απορρόφησης της tacrolimus είναι μεγαλύτερα σε νηστεία. Η παρουσία τροφής μειώνει τόσο το ρυθμό όσο και την έκταση της απορρόφησης της tacrolimus και η επίδραση είναι περισσότερο έκδηλη μετά από ένα γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά. Η επίδραση ενός γεύματος υψηλής περιεκτικότητας σε υδατάνθρακες είναι λιγότερο έκδηλη. Σε λήπτες ηπατικών μοσχευμάτων, που βρίσκονται σε σταθεροποιημένη κατάσταση, η βιοδιαθεσιμότητα του Prograf, χορηγούμενου από του στόματος, μειώθηκε όταν το φάρμακο χορηγήθηκε μετά από γεύμα μέτριας περιεκτικότητας σε λιπαρά (34% των θερμίδων). Παρατηρήθηκαν μειώσεις στις τιμές της ΑUC (27%) και του C max (50%) και μία αύξηση στο t max (173%) στο ολικό αίμα. Σε μία μελέτη σε λήπτες νεφρικών μοσχευμάτων σε σταθεροποιημένη κατάσταση στους οποίους χορηγήθηκε Prograf αμέσως μετά από ένα συμβατικό ελαφρύ πρόγευμα, η επίδραση στην βιοδιαθεσιμότητα όταν χορηγήθηκε από το στόμα ήταν λιγότερο έκδηλη. Παρατηρήθηκαν μειώσεις στις τιμές της ΑUC (2 έως 12%) και C max (15 έως 38%), και μία αύξηση στο t max (38 έως 80%) στο ολικό αίμα. Η ροή της χολής δεν επηρεάζει την απορρόφηση του Prograf. Υπάρχει ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της AUC και των κατώτερων επιπέδων συγκέντρωσης στο ολικό αίμα στη σταθεροποιημένη κατάσταση. Η παρακολούθηση των κατώτερων επιπέδων συγκέντρωσης στο ολικό αίμα παρέχει ως εκ τούτου μία καλή εκτίμηση της συστηματικής έκθεσης. Κατανομή και απέκκριση Στον άνθρωπο, η κατανομή της tacrolimus μετά από ενδοφλέβια έγχυση μπορεί να περιγραφεί ως διφασική. Στη συστηματική κυκλοφορία, η tacrolimus συνδέεται ισχυρά με τα ερυθρά αιμοσφαίρια με αποτέλεσμα λόγο κατανομής των συγκεντρώσεων στο ολικό αίμα/πλάσμα 20:1. Στο πλάσμα, η tacrolimus συνδέεται σε πολύ μεγάλο βαθμό (98.8%) με τις πρωτεΐνες του πλάσματος, κυρίως με την λευκωματίνη ορού και α-1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη. Η tacrolimus κατανέμεται ευρέως στο σώμα. Ο όγκος κατανομής σε σταθεροποιημένη κατάσταση με βάση τις συγκεντρώσεις στο πλάσμα είναι περίπου 1300 l (σε υγιή άτομα). Αντίστοιχα δεδομένα με βάση το ολικό αίμα έδωσαν κατά μέσο όρο 47,6 l. Η tacrolimus είναι ουσία με χαμηλή κάθαρση. Σε υγιή άτομα, η μέση ολική κάθαρση (TBC) από το σώμα όπως εκτιμήθηκε από τις συγκεντρώσεις σε ολικό αίμα ήταν 2,25 l/h. Σε ενήλικες λήπτες ηπατικών, νεφρικών και καρδιακών μοσχευμάτων παρατηρήθηκαν τιμές 4,1 l/h, 6,7 l/h και 3,9 l/h αντίστοιχα. Παιδιά-λήπτες ηπατικών μοσχευμάτων εμφανίζουν TBC περίπου δύο φορές μεγαλύτερη από εκείνη των ενηλίκων ληπτών ηπατικών μοσχευμάτων. Παράγοντες όπως χαμηλός αιματοκρίτης και επίπεδα πρωτεϊνών που επιφέρουν αύξηση του ασύνδετου κλάσματος της tacrolimus ή αυξημένος μεταβολισμός επαγόμενος από κορτικοστεροειδή θεωρούνται υπεύθυνοι για τους υψηλότερους ρυθμούς κάθαρσης που παρατηρούνται μετά τη μεταμόσχευση. Ο χρόνος ημιζωής της tacrolimus είναι μεγάλος και ποικίλλει. Σε υγιή άτομα ο μέσος χρόνος ημιζωής στο ολικό αίμα είναι περίπου 43 ώρες. Σε ενήλικες και παιδιά ληπτών ηπατικών μοσχευμάτων υπολογίσθηκε κατά μέσο όρο σε 11,7 ώρες και 12,4 ώρες αντίστοιχα, συγκρινόμενος με 15,6 ώρες σε ενήλικες λήπτες νεφρικών μοσχευμάτων. Ο αυξημένος ρυθμός κάθαρσης επιφέρει μικρότερο χρόνο ημιζωής σε λήπτες μοσχευμάτων. Μεταβολισμός και βιομετατροπή Η tacrolimus μεταβολίζεται ευρέως στο ήπαρ, κυρίως μέσω του κυτοχρώματος P450-3A4. Η tacrolimus μεταβολίζεται επίσης σε σημαντικό βαθμό στο εντερικό τοίχωμα. Έχουν ταυτοποιηθεί αρκετοί μεταβολίτες που έχουν προσδιορισθεί. I n vitro μόνο ένας από αυτούς έχει επιδείξει ανοσοκατασταλτική δράση παρόμοια με εκείνη της tacrolimus. Οι άλλοι μεταβολίτες έχουν μόνο ασθενή ή δεν έχουν καμία ανοσοκατασταλτική δράση. Στη συστηματική κυκλοφορία ανευρίσκεται μόνο ένας από τους αδρανείς μεταβολίτες σε χαμηλές συγκεντρώσεις. Επομένως, οι μεταβολίτες δεν συμβάλλουν στη φαρμακολογική δράση της tacrolimus. Απέκκριση Μετά από ενδοφλέβια και από του στόματος χορήγηση επισημασμένης με C tacrolimus, το μεγαλύτερο ποσοστό ραδιενέργειας αποβλήθηκε στα κόπρανα. Περίπου 2% της ραδιενέργειας αποβλήθηκε στα ούρα. Λιγότερο από 1% αμετάβλητης tacrolimus ανιχνεύθηκε στα ούρα και στα κόπρανα αποδεικνύοντας έτσι ότι η tacrolimus μεταβολίζεται σχεδόν ολοκληρωτικά πριν την αποβολή: η κύρια οδός απέκκρισης είναι μέσω της χολής.

ΕΟΦ · 8.8.2

Ανοσοκατασταλτικά

expand_more

Ενδείξεις

Mεταστατικός καρκίνος νεφρού.

Αντενδείξεις

Σε ασθενείς που έχουν και τους 3 ακόλουθους παράγοντες κινδύνου: 1) κατάσταση ικανότητας ECOG 2 ή μεγαλύτερη, 2) μετάσταση σε πάνω από 2 όργανα και 3) χρονική απόσταση μικρότερη των 24 μηνών από τη διάγνωση του όγκου και της απόφασης για θεραπεία με το φάρμακο. Eπίσης σοβαρή καρδιοπάθεια, ενεργή λοίμωξη, αναπνευστική, νεφρική και ηπατική ανεπάρκεια, μεταστάσεις στο KNΣ, δυσλειτουργία πολλών οργάνων, κακοί αιματολογικοί δείκτες (λευκά <4000/mm3, αιμοπετάλια <100.000/mm3 και αιματοκρίτης <30%), ασθενείς που θα λάβουν κορτιζόνη και ασθενείς με προϋπάρχουσα αυτοάνοση πάθηση. Kύηση, γαλουχία.

Ανεπιθύμητες

Yπόταση και σπανίως υπέρταση, αρρυθμίες, στηθάγχη ή έμφραγμα. Oλιγουρία, αιματουρία, νεφρική ανεπάρκεια. Ίκτερος, αύξηση ηπατικών ενζύμων, ναυτία, έμετοι, διάρροια ή δυσκοιλιότητα, αιμορραγία παχέος εντέρου. Διέγερση, άγχος, σύγχυση, ίλιγγοι, παραισθησίες, κατάθλιψη, κεντρικές ή περιφερικές νευρολογικές διαταραχές. Δερματικά εξανθήματα, επιπεφυκίτιδα, βλεννογονίτιδες, αλωπεκία. Aναιμία, θρομβοπενία, λευκοπενία, υπασβεστιαιμία, υπερκαλιαιμία. Σοβαρή οξεία επιπλοκή είναι το σύνδρομο αυξημένης διαπερατότητας των τριχοειδών (capillary leakage syndrome) με υπόταση, πνευμονικό οίδημα και σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας των ενηλίκων.

Αλληλεπιδράσεις

Mε φάρμακα που δρουν στο KNΣ, με αντιυπερτασικά (ενισχύει το υποτασικό αποτέλεσμα), καθώς και αυτά που έχουν καρδιοτοξική, ηπατοτοξική και μυελοτοξική δράση. Tα κορτικοειδή μειώνουν τη δραστικότητά της και μπορεί να χρησιμοποιηθούν θεραπευτικώς στις παρενέργειές της.

Προειδοποιήσεις

Eπιλογή των ασθενών (βλ. Αντενδείξεις) και εισαγωγή τους σε εξειδικευμένα κέντρα που διαθέτουν και μονάδες ανάνηψης. Aξιολόγηση της γενικής κατάστασης, της καρδιακής, αναπνευστικής, νεφρικής και λοιπών λει- τουργιών με τις κατάλληλες κλινικές και παρακλινικές δοκιμασίες τόσο κατά την έναρξη όσο και κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Δεν πρέπει να χορηγείται σε άτομα αναπαραγωγικής ηλικίας που δεν λαμβάνουν μέτρα αντισύλληψης. H τοξικότητά της επιδεινώνεται σε παρουσία λοίμωξης, καθώς και με λήψη σκιαγραφικών. Δεν συνιστάται η χρήση της σε παιδιά.

Δοσολογία

Ενδοφλεβίως: Ως κύκλος εφόδου 18mu/m2 σε 24ωρη συνεχή έγχυση για 5 ημέρες, ακολουθούν 2-6 ημέρες χωρίς αγωγή και το σχήμα επαναλαμβάνεται. Μετά από περίοδο ανάπαυλας 3 εβδομάδων του 1ου κύκλου χορηγείται 2ος κύκλος εφόδου. Σε ασθενείς που ανταποκρίνονται ή εμφανίζουν σταθεροποίηση της νόσου είναι δυνατόν να εφαρμοστούν μέχρι και 4 κύκλοι συντήρησης (18 mu/m2 ως συνεχής έγχυση για 5 ημέρες) με διαλείμματα 4 εβδομάδων. Υποδορίως: 18mu κάθε ημέρα για 5 ημέρες ακολουθούμενα από 2 ημέρες χωρίς αγωγή. Για τις επόμενες 3 εβδομάδες 18 mu την 1η και 2η ημέρα κάθε εβδομάδας, ακολουθούμενες από 9mu την 3η έως 5η ημέρα. Την 6η και 7η ημέρα, δεν χορηγείται αγωγή. Μετά από 1 εβδομάδα χωρίς αγωγή, αυτός ο κύκλος των 4 εβδομάδων θα πρέπει να επαναληφθεί. Σε ασθενείς που ανταποκρίνονται ή εμφανίζουν σταθεροποίηση της νόσου μπορεί να εφαρμοστούν κύκλοι συντήρησης όπως περιγράφονται παραπάνω.

Σκευάσματα

PROLEUKIN/ Novartis: pd.sol.inf 18mu(18 x 106 iu)/vial x 1- pd.inj.sol 18mu/1ml 1vial * Recombinant Interleukin-2

ΕΟΦ · 13.7

Ανοσοτροποποιητικά

expand_more

Περιγραφή

Ενδείξεις

Mεταστατικός καρκίνος νεφρού.

Αντενδείξεις

Ανεπιθύμητες

Αλληλεπιδράσεις

Προειδοποιήσεις

Δοσολογία

Σκευάσματα

PROLEUKIN/ Novartis: pd.sol.inf 18mu(18 x 106 iu)/vial x 1- pd.inj.sol 18mu/1ml 1vial * Recombinant Interleukin-2

DrugBank

Description

expand_more

Η τακρόλιμους (επίσης FK-506 ή Fujimycin) είναι ένα ανοσοκατασταλτικό φάρμακο με κύρια χρήση μετά από μεταμόσχευση οργάνου για τη μείωση της δραστηριότητας του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενούς και, συνεπώς, του κινδύνου απόρριψης του οργάνου. Χρησιμοποιείται επίσης σε τοπική μορφή για τη θεραπεία σοβαρής ατοπικής δερματίτιδας, σοβαρής ανθεκτικής ραγοειδίτιδας μετά από μεταμόσχευση μυελού των οστών και της δερματικής πάθησης λεύκης. Ανακαλύφθηκε το 1984 από το ζυμωτικό ζωμό ενός ιαπωνικού δείγματος εδάφους που περιείχε το βακτήριο Streptomyces tsukubaensis. Η τακρόλιμους είναι χημικά γνωστή ως μακρολίδιο. Μειώνει τη δραστηριότητα της πεπτιδυλ-προλίνης ισομεράσης συνδεόμενη με την ανοσοφιλίνη FKBP-12 (πρωτεΐνη δέσμευσης FK506), δημιουργώντας ένα νέο σύμπλοκο. Αυτό το σύμπλοκο FKBP12-FK506 αλληλεπιδρά και αναστέλλει την καλσινευρίνη, αναστέλλοντας έτσι τόσο τη σηματοδότηση των Τ-λεμφοκυττάρων όσο και τη μεταγραφή της IL-2.

DrugBank

Indication

expand_more

Για χρήση μετά από αλλογενή μεταμόσχευση οργάνου για τη μείωση της δραστηριότητας του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενούς και, συνεπώς, του κινδύνου απόρριψης του οργάνου. Εγκρίθηκε για πρώτη φορά από τον FDA το 1994 για χρήση σε μεταμόσχευση ήπατος, και η χρήση του επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει μεταμοσχεύσεις νεφρού, καρδιάς, λεπτού εντέρου, παγκρέατος, πνεύμονα, τραχείας, δέρματος, κερατοειδούς και άκρων. Έχει επίσης χρησιμοποιηθεί σε τοπική μορφή για τη θεραπεία σοβαρής ατοπικής δερματίτιδας.

DrugBank

Pharmacology

expand_more

Η τακρόλιμους είναι ένα αντιβιοτικό μακρολιδίου. Δρα μειώνοντας τη δραστηριότητα της πεπτιδυλ-προλίνης ισομεράσης συνδεόμενη με την ανοσοφιλίνη FKBP-12 (πρωτεΐνη δέσμευσης FK506), δημιουργώντας ένα νέο σύμπλοκο. Αυτό αναστέλλει τόσο τη σηματοδότηση των Τ-λεμφοκυττάρων όσο και τη μεταγραφή της IL-2. Παρόλο που αυτή η δραστηριότητα είναι παρόμοια με την κυκλοσπορίνη, μελέτες έχουν δείξει ότι η επίπτωση της οξείας απόρριψης μειώνεται με τη χρήση τακρόλιμους έναντι της κυκλοσπορίνης. Η τακρόλιμους έχει επίσης αποδειχθεί αποτελεσματική στην τοπική θεραπεία του εκζέματος, ιδιαίτερα του ατοπικού εκζέματος. Καταστέλλει τη φλεγμονή με παρόμοιο τρόπο όπως τα στεροειδή, αλλά δεν είναι τόσο ισχυρή. Ένα σημαντικό δερματολογικό πλεονέκτημα της τακρόλιμους είναι ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί απευθείας στο πρόσωπο· τα τοπικά στεροειδή δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο πρόσωπο, καθώς λεπταίνουν δραματικά το δέρμα εκεί. Σε άλλα μέρη του σώματος, τα τοπικά στεροειδή είναι γενικά καλύτερη θεραπεία.

DrugBank

Mechanism of action

expand_more

Ο μηχανισμός δράσης της τακρόλιμους στην ατοπική δερματίτιδα δεν είναι γνωστός. Ενώ τα ακόλουθα έχουν παρατηρηθεί, η κλινική σημασία αυτών των παρατηρήσεων στην ατοπική δερματίτιδα δεν είναι γνωστή. Έχει αποδειχθεί ότι η τακρόλιμους αναστέλλει την ενεργοποίηση των Τ-λεμφοκυττάρων συνδεόμενη πρώτα με μια ενδοκυτταρική πρωτεΐνη, την FKBP-12. Στη συνέχεια σχηματίζεται ένα σύμπλοκο τακρόλιμους-FKBP-12, ασβεστίου, καλμοδουλίνης και καλσινευρίνης και αναστέλλεται η δραστηριότητα της φωσφατάσης της καλσινευρίνης. Αυτό αποτρέπει την αποφωσφορυλίωση και τη μετατόπιση του πυρηνικού παράγοντα ενεργοποιημένων Τ-κυττάρων (NF-AT), ενός πυρηνικού συστατικού που πιστεύεται ότι ξεκινά τη μεταγραφή γονιδίων για τον σχηματισμό λεμφοκινών. Η τακρόλιμους αναστέλλει επίσης τη μεταγραφή γονιδίων που κωδικοποιούν IL-3, IL-4, IL-5, GM-CSF και TNF-, τα οποία εμπλέκονται στα πρώιμα στάδια της ενεργοποίησης των Τ-κυττάρων. Επιπλέον, η τακρόλιμους έχει αποδειχθεί ότι αναστέλλει την απελευθέρωση προ-σχηματισμένων μεσολαβητών από τα μαστοκύτταρα και τα βασιόφιλα του δέρματος, και μειώνει την έκφραση του FceRI στα κύτταρα Langerhans.

DrugBank

Absorption

expand_more

Η βιοδιαθεσιμότητα είναι 20%. Η βιοδιαθεσιμότητα είναι μικρότερη μετά τη λήψη τροφής πλούσιας σε λιπαρά.

DrugBank

Half life

expand_more

Ο χρόνος ημίσειας ζωής είναι 11.3 ώρες (εύρος από 3.5 έως 40.6 ώρες).

DrugBank

Protein binding

expand_more

Η δέσμευση στις πρωτεΐνες είναι 75-99%.

DrugBank

Route of elimination

expand_more

Στον άνθρωπο, λιγότερο από 1% της χορηγούμενης δόσης απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα. Η απέκκριση με τα κόπρανα αντιστοιχούσε σε 92.6±30.7%, ενώ η απέκκριση με τα ούρα σε 2.3±1.1%.

DrugBank

Volume of distribution

expand_more

Ο όγκος κατανομής είναι 2.6±2.1 L/kg σε παιδιατρικούς ασθενείς.

DrugBank

Clearance

expand_more

Η κάθαρση ανέρχεται σε:

0.029 ± 0.009 L/hr/kg [υγιείς εθελοντές, ενδοφλέβια χορήγηση]
0.172 ± 0.088 L/hr/kg [υγιείς εθελοντές, από του στόματος χορήγηση]
0.138 ± 0.071 L/hr/kg [παιδιατρικοί ασθενείς με μεταμόσχευση ήπατος]
0.038 ± 0.014 L/hr/kg [ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, 0.02 mg/kg/4 hr, IV]
0.042 ± 0.02 L/hr/kg [Ήπια ηπατική δυσλειτουργία, 0.02 mg/kg/4 hr, IV]
0.034 ± 0.019 L/hr/kg [Ήπια ηπατική δυσλειτουργία, 7.7 mg PO]
0.017 ± 0.013 L/hr/kg [Σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, 0.02 mg/kg/4 hr, IV]

DrugBank

Toxicity

expand_more

Οι παρενέργειες μπορεί να είναι σοβαρές και περιλαμβάνουν: θολή όραση, ηπατικά και νεφρικά προβλήματα (είναι νεφροτοξικό), σπασμούς, τρόμους, υπέρταση, υπομαγνησιαιμία, διαβήτη, υπερκαλιαιμία, κνησμό, αϋπνία, σύγχυση. LD50=134-194 mg/kg (ποντικός).

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η τακρόλιμους δρα μειώνοντας την δραστηριότητα της πεπτιδυλο-προλικής ισομεράσης μέσω σύνδεσης με την ανοσοφιλίνη FKBP-12 (πρωτεΐνη δέσμευσης FK506), δημιουργώντας ένα νέο σύμπλοκο. Αυτό αναστέλλει την μεταγωγή σήματος των Τ-λεμφοκυττάρων και την μεταγραφή του IL-2. Η τακρόλιμους έχει παρόμοια δράση με την κυκλοσπορίνη, αλλά τα ποσοστά απόρριψης είναι χαμηλότερα με την τακρόλιμους. Η τακρόλιμους έχει επίσης αποδειχθεί αποτελεσματική στην τοπική θεραπεία του εκζέματος, ιδιαίτερα του ατοπικού εκζέματος. Καταστέλλει τη φλεγμονή με παρόμοιο τρόπο όπως τα στεροειδή, αλλά δεν είναι τόσο ισχυρή. Ένα σημαντικό δερματολογικό πλεονέκτημα της τακρόλιμους είναι ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί απευθείας στο πρόσωπο· τα τοπικά στεροειδή δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο πρόσωπο, καθώς λεπταίνουν δραματικά το δέρμα εκεί. Σε άλλα μέρη του σώματος, τα τοπικά στεροειδή είναι γενικά καλύτερη θεραπεία.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της τακρόλιμους στην ατοπική δερματίτιδα δεν είναι γνωστός. Ενώ έχουν παρατηρηθεί τα ακόλουθα, η κλινική σημασία αυτών των παρατηρήσεων στην ατοπική δερματίτιδα δεν είναι γνωστή.

Έχει αποδειχθεί ότι η τακρόλιμους αναστέλλει την ενεργοποίηση των Τ-λεμφοκυττάρων, συνδεόμενη αρχικά με μια ενδοκυττάρια πρωτεΐνη, την FKBP-12. Στη συνέχεια σχηματίζεται ένα σύμπλοκο τακρόλιμους-FKBP-12, ασβεστίου, καλμοδουλίνης και καλσινευρίνης και αναστέλλεται η δραστηριότητα της φωσφατάσης της καλσινευρίνης. Αυτό εμποδίζει την αποφωσφορυλίωση και την μετατόπιση του πυρηνικού παράγοντα ενεργοποιημένων Τ-κυττάρων (NF-AT), ενός πυρηνικού συστατικού που πιστεύεται ότι ξεκινά τη μεταγραφή γονιδίων για τον σχηματισμό λεμφοκινών.

Η τακρόλιμους αναστέλλει επίσης τη μεταγραφή γονιδίων που κωδικοποιούν IL-3, IL-4, IL-5, GM-CSF και TNF-, τα οποία εμπλέκονται στα πρώιμα στάδια της ενεργοποίησης των Τ-κυττάρων. Επιπλέον, η τακρόλιμους έχει αποδειχθεί ότι αναστέλλει την απελευθέρωση προ-σχηματισμένων μεσολαβητών από μαστοκύτταρα και βασιόφιλα του δέρματος, και μειώνει την έκφραση του FceRI στα κύτταρα Langerhans.

Η τακρόλιμους είναι ένας μακρολιδικός ανοσοκατασταλτικός παράγοντας που παράγεται από το Streptomyces tsukubaensis. Η τακρόλιμους είναι εμπορικά διαθέσιμη για τοπική χρήση ως αλοιφή 0,03% ή 0,1%. Ο ακριβής μηχανισμός(οί) δράσης της τακρόλιμους στη θεραπεία της ατοπικής δερματίτιδας δεν έχει διευκρινιστεί, αλλά φαίνεται να περιλαμβάνει την αναστολή της ενεργοποίησης των Τ-κυττάρων. Η τακρόλιμους έχει επίσης αποδειχθεί ότι αναστέλλει την απελευθέρωση μεσολαβητών από μαστοκύτταρα και βασιόφιλα του δέρματος και μειώνει την έκφραση υποδοχέων υψηλής συγγένειας για την ανοσοσφαιρίνη Ε (IgE) στα κύτταρα Langerhans. Παρόλο που η τακρόλιμους δεν είναι γονοτοξική και δεν αλληλεπιδρά άμεσα με το DNA, το φάρμακο μπορεί να επηρεάσει την τοπική ανοσοεπιτήρηση.

Η τακρόλιμους αναστέλλει την ενεργοποίηση των Τ-λεμφοκυττάρων, αν και ο ακριβής μηχανισμός δράσης δεν είναι γνωστός. Πειραματικά στοιχεία υποδηλώνουν ότι η τακρόλιμους συνδέεται με μια ενδοκυττάρια πρωτεΐνη, την FKBP-12. Στη συνέχεια σχηματίζεται ένα σύμπλοκο τακρόλιμους-FKBP-12, ασβεστίου, καλμοδουλίνης και καλσινευρίνης και αναστέλλεται η δραστηριότητα της φωσφατάσης της καλσινευρίνης. Αυτό το αποτέλεσμα μπορεί να αποτρέψει την αποφωσφορυλίωση και τη μετατόπιση του πυρηνικού παράγοντα ενεργοποιημένων Τ-κυττάρων (NF-AT), ενός πυρηνικού συστατικού που πιστεύεται ότι ξεκινά τη μεταγραφή γονιδίων για τον σχηματισμό λεμφοκινών (όπως ιντερλευκίνη-2, γάμμα ιντερφερόνη). Το καθαρό αποτέλεσμα είναι η αναστολή της ενεργοποίησης των Τ-λεμφοκυττάρων (δηλαδή, ανοσοκαταστολή).

Ο μηχανισμός δράσης της τακρόλιμους στην ατοπική δερματίτιδα δεν είναι γνωστός. Ενώ έχουν παρατηρηθεί τα ακόλουθα, η κλινική σημασία αυτών των παρατηρήσεων στην ατοπική δερματίτιδα δεν είναι γνωστή. Έχει αποδειχθεί ότι η τακρόλιμους αναστέλλει την ενεργοποίηση των Τ-λεμφοκυττάρων, συνδεόμενη αρχικά με μια ενδοκυττάρια πρωτεΐνη, την FKBP-12. Στη συνέχεια σχηματίζεται ένα σύμπλοκο τακρόλιμους-FKBP-12, ασβεστίου, καλμοδουλίνης και καλσινευρίνης και αναστέλλεται η δραστηριότητα της καλσινευρίνης. Αυτό το αποτέλεσμα έχει αποδειχθεί ότι εμποδίζει την αποφωσφορυλίωση και την μετατόπιση του πυρηνικού παράγοντα ενεργοποιημένων Τ-κυττάρων (NF-AT), ενός πυρηνικού συστατικού που πιστεύεται ότι ξεκινά τη μεταγραφή γονιδίων για τον σχηματισμό λεμφοκινών (όπως ιντερλευκίνη-2, γάμμα ιντερφερόνη). Η τακρόλιμους αναστέλλει επίσης τη μεταγραφή γονιδίων που κωδικοποιούν IL-3, IL-4, IL-5, GM-CSF και TNF-a, τα οποία εμπλέκονται στα πρώιμα στάδια της ενεργοποίησης των Τ-κυττάρων. Επιπλέον, η τακρόλιμους έχει αποδειχθεί ότι αναστέλλει την απελευθέρωση προ-σχηματισμένων μεσολαβητών από μαστοκύτταρα και βασιόφιλα του δέρματος, και μειώνει την έκφραση του FceRI στα κύτταρα Langerhans.

Η τακρόλιμους, παλαιότερα γνωστή ως FK506, είναι ένα αντιβιοτικό μακρολίδης με ανοσοκατασταλτικές ιδιότητες. Παρόλο που είναι δομικά άσχετη με την κυκλοσπορίνη Α (CsA), ο τρόπος δράσης της είναι παρόμοιος. Εφαρμόζει τις δράσεις της κυρίως μέσω της διαταραχής της γονιδιακής έκφρασης στα κύτταρα-στόχους. Η τακρόλιμους συνδέεται με μια ανοσοφιλίνη, την πρωτεΐνη δέσμευσης FK506 (FKBP). Αυτό το σύμπλοκο αναστέλλει τη φωσφατάση καλσινευρίνης. Το φάρμακο αναστέλλει γεγονότα εξαρτώμενα από το ασβέστιο, όπως η μεταγραφή γονιδίων ιντερλευκίνης-2, η ενεργοποίηση της νιτρικής συνθάσης, η αποκοκκίωση κυττάρων και η απόπτωση. Η τακρόλιμους επίσης ενισχύει τις δράσεις των γλυκοκορτικοειδών και της προγεστερόνης συνδεόμενη με FKBP που περιέχονται στο σύμπλοκο του υποδοχέα ορμονών, αποτρέποντας την αποικοδόμηση. Ο παράγοντας μπορεί να ενισχύσει την έκφραση του γονιδίου του μετασχηματιστικού αυξητικού παράγοντα βήτα-1 με τρόπο ανάλογο με αυτόν που έχει αποδειχθεί για την CsA. Η αναπαραγωγή Τ-κυττάρων ως απόκριση στη σύνδεση του υποδοχέα Τ-κυττάρων αναστέλλεται από την τακρόλιμους. Οι Τ-βοηθητικοί κυτταρικοί τύπου 1 φαίνεται να καταστέλλονται προτιμησιακά σε σύγκριση με τους Τ-βοηθητικούς κυτταρικούς τύπου 2. Η κυτταροτοξικότητα που μεσολαβείται από Τ-κύτταρα διαταράσσεται. Η ανάπτυξη Β-κυττάρων και η παραγωγή αντισωμάτων επηρεάζονται έμμεσα από την καταστολή των αυξητικών παραγόντων που προέρχονται από Τ-κύτταρα, οι οποίοι είναι απαραίτητοι για αυτές τις λειτουργίες. Η παρουσίαση αντιγόνων φαίνεται να διατηρείται.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Η απορρόφηση της τακρόλιμους από τον γαστρεντερικό σωλήνα μετά από από του στόματος χορήγηση είναι ατελής και μεταβλητή.

Απόλυτη Βιοδιαθεσιμότητα:
- Ενήλικες λήπτες μεταμοσχευθέντων νεφρών: 17±10%
- Ενήλικες λήπτες μεταμοσχευθέντων ήπατος: 22±6%
- Υγιείς εθελοντές: 18±5%
- Παιδιατρικοί λήπτες μεταμοσχευθέντων ήπατος: 31±24%

Η μέγιστη συγκέντρωση στο αίμα (Cmax) και η περιοχή κάτω από την καμπύλη (AUC) της τακρόλιμους αυξήθηκαν αναλογικά με τη δόση σε 18 υγιείς εθελοντές που έλαβαν μία εφάπαξ από του στόματος δόση 3, 7 και 10 mg υπό νηστεία.

Όταν χορηγείται χωρίς τροφή, ο ρυθμός και η έκταση της απορρόφησης ήταν μεγαλύτερες.

Η ώρα λήψης του γεύματος επηρέασε επίσης τη βιοδιαθεσιμότητα:

Άμεση λήψη μετά από γεύμα: Μειώθηκε η Cmax κατά 71% και η AUC κατά 39% σε σύγκριση με τη νηστεία.
Λήψη 1,5 ώρα μετά από γεύμα: Μειώθηκε η Cmax κατά 63% και η AUC κατά 39% σε σύγκριση με τη νηστεία.

Απέκκριση:

Στον άνθρωπο, λιγότερο από 1% της χορηγούμενης δόσης απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα.
Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση:
- Απέκκριση στα κόπρανα: 92,6±30,7%
- Νεφρική απέκκριση: 2,3±1,1%

Όγκος Κατανομής (L/kg):

Παιδιατρικοί λήπτες μεταμοσχευθέντων ήπατος: 2,6 ± 2,1
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (δόση 0,02 mg/kg/4hr, IV): 1,07 ± 0,20
Ήπια Ηπατική Δυσλειτουργία (δόση 0,02 mg/kg/4hr, IV): 3,1 ± 1,6
Ήπια Ηπατική Δυσλειτουργία (δόση 7,7 mg, PO): 3,7 ± 4,7
Σοβαρή Ηπατική Δυσλειτουργία (δόση 0,02 mg/kg/4hr, IV): 3,9 ± 1,0
Σοβαρή Ηπατική Δυσλειτουργία (δόση 8 mg, PO): 3,1 ± 3,4

Κάθαρση (L/hr/kg):

Υγιείς εθελοντές (IV): 0,040
Υγιείς εθελοντές (PO): 0,172 ± 0,088
Ενήλικες λήπτες μεταμοσχευθέντων νεφρών (IV): 0,083
Ενήλικες λήπτες μεταμοσχευθέντων ήπατος (IV): 0,053
Ενήλικες λήπτες μεταμοσχευθέντων καρδιάς (IV): 0,051
Παιδιατρικοί λήπτες μεταμοσχευθέντων ήπατος: 0,138 ± 0,071
Παιδιατρικοί λήπτες μεταμοσχευθέντων νεφρών: 0,12 ± 0,04 (εύρος 0,06-0,17)
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (δόση 0,02 mg/kg/4hr, IV): 0,038 ± 0,014
Ήπια Ηπατική Δυσλειτουργία (δόση 0,02 mg/kg/4hr, IV): 0,042 ± 0,02
Ήπια Ηπατική Δυσλειτουργία (δόση 7,7 mg, PO): 0,034 ± 0,019
Σοβαρή Ηπατική Δυσλειτουργία (δόση 0,02 mg/kg/4hr, IV): 0,017 ± 0,013
Σοβαρή Ηπατική Δυσλειτουργία (δόση 8 mg, PO): 0,016 ± 0,011

Έκθεση Νεογνών/Βρεφών:

Τα επίπεδα τακρόλιμους στο μητρικό γάλα είναι χαμηλά. Η εκτιμώμενη μέγιστη έκθεση από το μητρικό γάλα είναι 0,23% της δόσης της μητέρας (προσαρμοσμένη στο βάρος).
Η πρόσληψη τακρόλιμους από βρέφη μέσω του μητρικού γάλακτος θεωρείται αμελητέα.
Ο θηλασμός δεν φαίνεται να επιβραδύνει την πτώση των επιπέδων τακρόλιμους στα βρέφη.
Οι συγκεντρώσεις τακρόλιμους στο μητρικό γάλα ήταν χαμηλότερες από τις συγκεντρώσεις στο αίμα του ομφαλίου λώρου. Η έκθεση του βρέφους μέσω του μητρικού γάλακτος ήταν λιγότερο από 0,3% της δόσης της μητέρας (προσαρμοσμένη στο βάρος).
Η αναλογία συγκέντρωσης γάλακτος προς πλάσμα μητέρας στο πρωτόγαλα ήταν 0,5.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Δέσμευση Πρωτεϊνών

~99% δεσμευμένη σε πρωτεΐνες πλάσματος, κυρίως αλβουμίνη και άλφα-1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη. Αυτή η τιμή είναι ανεξάρτητη της συγκέντρωσης στο εύρος 5-50 ng/mL.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Ο μεταβολισμός της τακρόλιμους μεσολαβείται κυρίως από το CYP3A4 και δευτερευόντως από το CYP3A5. Η τακρόλιμους μεταβολίζεται σε 8 μεταβολίτες: 13-δεμεθυλ τακρόλιμους, 31-δεμεθυλ τακρόλιμους, 15-δεμεθυλ τακρόλιμους, 12-υδροξυ τακρόλιμους, 15,31-διδεμεθυλ τακρόλιμους, 13,31-διδεμεθυλ τακρόλιμους, 13,15-διδεμεθυλ τακρόλιμους, και έναν τελικό μεταβολίτη που περιλαμβάνει Ο-δεμεθυλίωση και σχηματισμό δακτυλίου. Ο κύριος μεταβολίτης που αναγνωρίζεται σε εκκοακκίσεις με μικροσωμάτια ανθρώπινου ήπατος είναι η 13-δεμεθυλ τακρόλιμους. Σε in vitro μελέτες, ένας 31-δεμεθυλ μεταβολίτης έχει αναφερθεί να έχει την ίδια δραστικότητα με την τακρόλιμους.

Η τακρόλιμους μεταβολίζεται εκτενώς από το σύστημα μικτών οξειδασών, κυρίως το σύστημα κυτοχρώματος P-450 (CYP3A). Έχει προταθεί μια μεταβολική οδός που οδηγεί στο σχηματισμό 8 πιθανών μεταβολιτών. Η δεμεθυλίωση και η υδροξυλίωση αναγνωρίστηκαν ως οι κύριοι μηχανισμοί βιομετατροπής in vitro. Ο κύριος μεταβολίτης που αναγνωρίζεται σε εκκοακκίσεις με μικροσωμάτια ανθρώπινου ήπατος είναι η 13-δεμεθυλ τακρόλιμους. Σε in vitro μελέτες, ένας 31-δεμεθυλ μεταβολίτης έχει αναφερθεί να έχει την ίδια δραστικότητα με την τακρόλιμους.

Η Fk_506 έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν την 15-O-Δεσμεθυλτακρόλιμους και την 13-O-Δεσμεθυλτακρόλιμους.

Ηπατικός, εκτενής, κυρίως μέσω CYP3A4. Ο κύριος μεταβολίτης που αναγνωρίζεται σε εκκοακκίσεις με μικροσωμάτια ανθρώπινου ήπατος είναι η 13-δεμεθυλ τακρόλιμους. Σε in vitro μελέτες, ένας 31-δεμεθυλ μεταβολίτης έχει αναφερθεί να έχει την ίδια δραστικότητα με την τακρόλιμους.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής σε ενήλικες υγιείς εθελοντές, ασθενείς λήπτες μεταμοσχευθέντων νεφρών, λήπτες μεταμοσχευθέντων ήπατος και λήπτες μεταμοσχευθέντων καρδιάς είναι περίπου 35, 19, 12, 24 ώρες, αντίστοιχα. Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής σε παιδιατρικούς λήπτες μεταμοσχευθέντων ήπατος ήταν 11,5±3,8 ώρες, σε παιδιατρικούς λήπτες μεταμοσχευθέντων νεφρών ήταν 10,2±5,0 (εύρος 3,4-25) ώρες.

Σε μελέτη ισοζυγίου μάζας με IV χορήγηση ραδιοσημασμένης τακρόλιμους σε 6 υγιείς εθελοντές, ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής βάσει ραδιενέργειας ήταν 48,1±15,9 ώρες, ενώ ήταν 43,5±11,6 ώρες βάσει των συγκεντρώσεων τακρόλιμους.

Όταν χορηγήθηκε PO, ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής βάσει ραδιενέργειας ήταν 31,9±10,5 ώρες, ενώ ήταν 48,4±12,3 ώρες βάσει των συγκεντρώσεων τακρόλιμους.

Παρουσιάζεται μια περίπτωση τοξικότητας τακρόλιμους σε μη-μεταμοσχευθέντα ασθενή. Η δόση τακρόλιμους του ασθενούς ήταν 2,1 mg/kg/ημέρα για 4 ημέρες (θεραπευτική 0,03 έως 0,05 mg/kg/ημέρα). Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της τακρόλιμους ήταν 16,5 ώρες, σε σύγκριση με μέσο χρόνο ημίσειας ζωής σε υγιείς εθελοντές 34,2 ± 7,7 ώρες.

MeSH classification

expand_more

Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογίας

Παράγοντες που καταστέλλουν την ανοσολογική λειτουργία μέσω ενός από τους διάφορους μηχανισμούς δράσης. Κλασικοί κυτταροτοξικοί ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες δρουν αναστέλλοντας τη σύνθεση DNA. Άλλοι μπορεί να δρουν μέσω ενεργοποίησης των Τ-ΚΥΤΤΑΡΩΝ ή μέσω αναστολής της ενεργοποίησης των ΒΟΗΘΗΤΙΚΩΝ ΚΥΤΤΑΡΩΝ. Ενώ η ανοσοκαταστολή έχει επιτευχθεί στο παρελθόν κυρίως για την πρόληψη της απόρριψης μεταμοσχευθέντων οργάνων, αναδύονται νέες εφαρμογές που αφορούν τη διαμεσολάβηση των επιδράσεων των ΙΝΤΕΡΛΕΥΚΙΝΩΝ και άλλων ΚΥΤΟΚΙΝΩΝ.

Συμπλέγματα που αναστέλλουν ή εμποδίζουν τη δραστηριότητα της φωσφατάσης της ΚΑΛΣΙΝΕΥΡΙΝΗΣ.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

Ταξινόμηση FDA

Y5L2157C4J

TACROLIMUS ANHYDROUS

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Ομάδα [EPC] - Αναστολέας Καλσινευρίνης Ανοσοκατασταλτικό

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Καλσινευρίνης

Η άνυδρη τακρόλιμους είναι ένας αναστολέας καλσινευρίνης ανοσοκατασταλτικό. Ο μηχανισμός δράσης της άνυδρης τακρόλιμους είναι ως αναστολέας καλσινευρίνης.

TACROLIMUS

Αναστολέας Καλσινευρίνης Ανοσοκατασταλτικό [EPC]; Αναστολείς Καλσινευρίνης [MoA]

TACROLIMUS CAPSULES ΕΡΓΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗΣ

Αναστολείς Καλσινευρίνης [MoA]; Αναστολέας Καλσινευρίνης Ανοσοκατασταλτικό [EPC]

TACROLIMUS OINTMENT 0.1%

Αναστολείς Καλσινευρίνης [MoA]; Αναστολέας Καλσινευρίνης Ανοσοκατασταλτικό [EPC]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

11.3 ώρες

DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

75-99%

DrugBank

Βιοδιαθεσιμότητα

20%

DrugBank

Απέκκριση

Κόπρανα

DrugBank

science

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Νόσος Crohn Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Γαστρεντερολογικών Νοσημάτων

🧮 Εργαλείο

Το φάρμακο περιλαμβάνεται στο φαρμακευτικό οπλοστάσιο (Ανοσοκατασταλτικά) του πρωτοκόλλου. Δείτε την πλήρη οδηγία για τα κριτήρια συνταγογράφησης.

📋 Ελκώδης Κολίτιδα Θεραπευτικό Πρωτόκολλο Συνταγογράφησης — Υπ. Υγείας, Ιανουάριος 2024

🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ Β3 L04AD02

Βαριά προσβολή (ανεξαρτήτως έκτασης) — εισαγωγή στο νοσοκομείο

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

445643

Μοριακός τύπος

C44H69NO12

Μοριακό βάρος

804.0

IUPAC

(1R,9S,12S,13R,14S,17R,18E,21S,23S,24R,25S,27R)-1,14-dihydroxy-12-[(E)-1-[(1R,3R,4R)-4-hydroxy-3-methoxycyclohexyl]prop-1-en-2-yl]-23,25-dimethoxy-13,19,21,27-tetramethyl-17-prop-2-enyl-11,28-dioxa-4-azatricyclo[22.3.1.04,9]octacos-18-ene-2,3,10,16-tetrone

InChIKey

QJJXYPPXXYFBGM-LFZNUXCKSA-N

Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογίας

Συμπλέγματα που αναστέλλουν ή εμποδίζουν τη δραστηριότητα της φωσφατάσης της ΚΑΛΣΙΝΕΥΡΙΝΗΣ.