ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ J05AG03 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

EFAVIRENZ

Εφαβιρένζη

Εμπορικά Ονόματα

EFAVIRENZ/EMTRICITABINE/TENOFOVIR HEMOCINOL

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Επιμελημένο

clinical_notes

ΕΟΦ

Ενδείξεις

expand_more

Επίκτητη ανοσοανεπάρκεια από τον ιό HIV σε συνδυασμό με άλλα αντιρετροϊκά φάρμακα.

medication

SPC-EFAVIRENZ/EMTRICITABINE/TENOFOVIR

Δοσολογία

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:

Ενήλικες και έφηβοι ηλικίας 12 ετών και άνω, με βάρος 35 kg τουλάχιστον

ΔόσηΈνα δισκίο
Ηλικιωμένοι

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης (βλ. Φαρμακοκινητικές).
Ενήλικες με ήπια νεφρική δυσλειτουργία (CrCl 50-80 mL/min)

ΔόσηΕφάπαξ ημερήσια δόση

Περιορισμένα δεδομένα από κλινικές μελέτες υποστηρίζουν την εφάπαξ ημερήσια δόση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Ενήλικες με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (CrCl 30-49 mL/min)

ΔόσηΚάθε 48 ώρες

Συνιστάται χορήγηση κάθε 48 ώρες με βάση τη διαμόρφωση των φαρμακοκινητικών δεδομένων για την εμτρισιταμπίνη και τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη από τη χορήγηση εφάπαξ δόσης σε άτομα χωρίς HIV λοίμωξη με διαφορετικό βαθμό νεφρικής δυσλειτουργίας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Ενήλικες με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (CrCl <30 mL/min) και ασθενείς υπό αιμοδιάλυση

Δεν συνιστάται καθ’ ότι με το δισκίο συνδυασμού δεν μπορούν να επιτευχθούν οι κατάλληλες μειώσεις στη δόση.
Παιδιατρικός πληθυσμός με νεφρική δυσλειτουργία (κάτω των 18 ετών)

Δεν συνιστάται η χρήση σε άτομα ηλικίας κάτω των 18 ετών με νεφρική δυσλειτουργία (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές).
Παιδιατρικός πληθυσμός (κάτω των 12 ετών)

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του συνδυασμού εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης σε παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί (βλ. Φαρμακοκινητικές).

block

SPC-EFAVIRENZ/EMTRICITABINE/TENOFOVIR

Αντενδείξεις

expand_more

Υπερευαισθησία στις δραστικές ουσίες ή σε κάποιο από τα έκδοχα

warning

SPC-EFAVIRENZ/EMTRICITABINE/TENOFOVIR

Προειδοποιήσεις

expand_more

Μετάδοση του HIV
Προσοχή

Θα πρέπει να λαμβάνονται προφυλάξεις για την πρόληψη της μετάδοσης του HIV από προσβεβλημένα άτομα σύμφωνα με τις εθνικές κατευθυντήριες οδηγίες.
HIV-1 λοίμωξη από στελέχη που φέρουν την K65R μετάλλαξη
Αποφεύγεται

ΠληθυσμόςΑσθενείς που έχουν λάβει προηγουμένως αντιρετροϊκή θεραπεία

Πρέπει να αποφεύγεται η χρήση του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d.
Ηπατικές ανεπιθύμητες ενέργειες
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με HIV-1 λοίμωξη και χρόνια ηπατίτιδα B ή C

Οι γιατροί πρέπει να ανατρέχουν στις τρέχουσες κατευθυντήριες οδηγίες για θεραπείες κατά του HIV για το χειρισμό της HIV λοίμωξης σε ασθενείς με συνυπάρχουσα λοίμωξη από τον ιό της ηπατίτιδας B (HBV) ή τον ιό της ηπατίτιδας C (HCV).
Διακοπή της αγωγής με Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d.
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με HBV λοίμωξη

Πρέπει να παρακολουθούνται στενά τόσο με κλινικό όσο και με εργαστηριακό έλεγχο για τουλάχιστον αρκετούς μήνες μετά τη διακοπή της αγωγής. Εάν χρειάζεται, μπορεί να δικαιολογείται η επανέναρξη της θεραπείας για ηπατίτιδα B.
Διακοπή θεραπείας
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με προχωρημένη ηπατική νόσο ή κίρρωση

Η διακοπή της θεραπείας δεν συνιστάται.
Διαταραχές της ηπατικής λειτουργίας
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με HIV-1 λοίμωξη και προϋπάρχουσα ηπατική δυσλειτουργία, συμπεριλαμβανομένης της χρόνιας ενεργού ηπατίτιδας

Πρέπει να παρακολουθούνται σύμφωνα με την καθιερωμένη πρακτική. Σε περίπτωση ένδειξης επιδείνωσης της ηπατικής νόσου σε αυτούς τους ασθενείς, πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο διακοπής ή οριστικής παύσης της αγωγής.
Νεφρική έκπτωση, νεφρική δυσλειτουργία, αυξημένη κρεατινίνη, υποφωσφαταιμία και λειτουργική διαταραχή του εγγύς εσπειραμένου σωληναρίου
Προσοχή

Έχουν αναφερθεί με τη χρήση της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Μείωση νεφρικής λειτουργίας (φώσφορος ορού ή κάθαρση κρεατινίνης)
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d.

Η νεφρική λειτουργία πρέπει να επαναξιολογείται εντός μιας εβδομάδας, συμπεριλαμβανομένων των μετρήσεων των συγκεντρώσεων γλυκόζης αίματος, καλίου αίματος και γλυκόζης ούρων. Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η διακοπή της θεραπείας σε ασθενείς με μείωση της κάθαρσης κρεατινίνης σε < 50 mL/min ή μείωση του φωσφόρου ορού σε < 1,0 mg/dL. Η διακοπή της θεραπείας θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη στην περίπτωση προοδευτικής μείωσης της νεφρικής λειτουργίας όταν δεν έχει αναγνωριστεί κάποια άλλη αιτία.
Χρήση σε νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 60 mL/min)
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με κάθαρση κρεατινίνης < 60 mL/min

Απαιτείται προσεκτική εκτίμηση του οφέλους-κινδύνου και η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται στενά. Επιπλέον, η κλινική απόκριση στην αγωγή πρέπει να παρακολουθείται στενά σε ασθενείς που λαμβάνουν Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. για παρατεταμένο δοσολογικό μεσοδιάστημα.
Σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία
Αποφεύγεται

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 30 mL/min) και σε ασθενείς που χρειάζονται αιμοδιάλυση

Η χρήση του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. δεν συνιστάται.
Οστικές διαταραχές
Προσοχή

Επί υπόνοιας ή ανίχνευσης οστικών διαταραχών πρέπει να λαμβάνεται η κατάλληλη γνωμάτευση.
Οστεοπόρωση με υψηλό κίνδυνο καταγμάτων
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με οστεοπόρωση που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο για κατάγματα

Θα πρέπει να εξετάζονται εναλλακτικά θεραπευτικά σχήματα.
Μακροχρόνιες επιδράσεις στους νεφρούς και στα οστά
Προσοχή

ΠληθυσμόςΠαιδιατρικός πληθυσμός

Συνιστάται πολύπλευρη προσέγγιση προκειμένου να σταθμιστεί η σχέση οφέλους/κινδύνου, να αποφασιστεί η κατάλληλη παρακολούθηση κατά τη διάρκεια της θεραπείας (συμπεριλαμβανομένης της απόφασης για διακοπή της θεραπείας) και να μελετηθεί η ανάγκη συμπλήρωσης κατά περίπτωση.
Νεφρικές ανεπιθύμητες ενέργειες που συνάδουν με την κεντρική νεφρική σωληναριοπάθεια
Προσοχή

ΠληθυσμόςΠαιδιατρικοί ασθενείς ηλικίας 2 έως < 12 ετών

Έχουν αναφερθεί (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες και Φαρμακοδυναμικές).
Μείωση φωσφόρου ορού
Προσοχή

ΠληθυσμόςΠαιδιατρικός ασθενής

Εάν επιβεβαιωθεί ότι ο φώσφορος ορού ανέρχεται σε < 3,0 mg/dL, η νεφρική λειτουργία θα πρέπει να επανεκτιμάται εντός μίας εβδομάδας, συμπεριλαμβανομένων των μετρήσεων των συγκεντρώσεων γλυκόζης αίματος, καλίου αίματος και γλυκόζης ούρων. Επί ανίχνευσης ή υπόνοιας νεφρικών διαταραχών, τότε θα πρέπει να λαμβάνεται γνωμάτευση από νεφρολόγο προκειμένου να εξετασθεί το ενδεχόμενο διακοπής της χρήσης. Το ενδεχόμενο διακοπής της χρήσης θα πρέπει επίσης να εξετασθεί στην περίπτωση προοδευτικής μείωσης της νεφρικής λειτουργίας, όταν δεν έχει αναγνωριστεί κάποια άλλη αιτία.
Συγχορήγηση με νεφροτοξικά φαρμακευτικά προϊόντα
Προσοχή

ΠληθυσμόςΠαιδιατρικός πληθυσμός

Ισχύουν οι ίδιες συστάσεις με τους ενήλικες (βλ. παρακάτω «Συγχορήγηση άλλων φαρμακευτικών προϊόντων»).
Νεφρική δυσλειτουργία
Αντενδείκνυται

ΠληθυσμόςΆτομα ηλικίας κάτω των 18 ετών με νεφρική δυσλειτουργία

Η χρήση του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. δεν συνιστάται. Η χορήγηση δεν θα πρέπει να ξεκινά σε παιδιατρικούς ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία και θα πρέπει να διακόπτεται σε παιδιατρικούς ασθενείς που εμφανίζουν νεφρική δυσλειτουργία κατά τη διάρκεια της χρήσης.
Διαταραχές των οστών
Προσοχή

ΠληθυσμόςΟποιοσδήποτε παιδιατρικός ασθενής

Επί ανίχνευσης ή υπόνοιας διαταραχών των οστών... θα πρέπει να λαμβάνεται γνωμάτευση από ενδοκρινολόγο και/ή νεφρολόγο.
Αύξηση του σωματικού βάρους καθώς και των επιπέδων των λιπιδίων και της γλυκόζης στο αίμα
Προσοχή

Η παρακολούθηση των λιπιδίων και της γλυκόζης στο αίμα πρέπει να βασίζεται στις καθιερωμένες κατευθυντήριες οδηγίες θεραπείας του HIV. Οι διαταραχές των λιπιδίων πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως ενδείκνυται κλινικά.
Μιτοχονδριακή δυσλειτουργία μετά από έκθεση in utero
Προσοχή

ΠληθυσμόςΠαιδιά που εκτέθηκαν in utero σε νουκλεοσ(τ)ιδικά ανάλογα

Τα ευρήματα αυτά πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για οποιοδήποτε παιδί που εκτέθηκε in utero σε νουκλεοσ(τ)ιδικά ανάλογα, το οποίο παρουσιάζει σοβαρά κλινικά ευρήματα αγνώστου αιτιολογίας, ιδίως νευρολογικά ευρήματα.
Σύνδρομο Επανεργοποίησης του Ανοσοποιητικού Συστήματος
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με HIV λοίμωξη με σοβαρή ανοσολογική ανεπάρκεια

Πρέπει να εκτιμώνται οποιαδήποτε φλεγμονώδη συμπτώματα και να ορίζεται θεραπεία, όταν απαιτείται.
Ευκαιριακές λοιμώξεις και άλλες επιπλοκές της HIV λοίμωξης
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με HIV-1 λοίμωξη

Πρέπει να παραμένουν υπό στενή ιατρική παρακολούθηση από γιατρούς με εμπειρία στη θεραπεία ασθενών με νόσους σχετιζόμενες με τον ιό HIV.
Οστεονέκρωση
Προσοχή

Οι ασθενείς πρέπει να ζητούν ιατρική συμβουλή εάν παρουσιάζουν ενοχλήσεις και άλγος στις αρθρώσεις, δυσκαμψία άρθρωσης ή δυσκολία στην κίνηση.
Συγχορήγηση με νεφροτοξικό φαρμακευτικό προϊόν
Αποφεύγεται

Η χρήση του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. πρέπει να αποφεύγεται. Εάν η ταυτόχρονη χρήση είναι αναπόφευκτη, η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται σε εβδομαδιαία βάση.
Συγχορήγηση με ΜΣΑΦ
Προσοχή

Εάν το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. συγχορηγείται με ένα ΜΣΑΦ, η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται επαρκώς.
Συγχορήγηση με αναστολέα πρωτεάσης ενισχυμένο με ριτοναβίρη ή κομπισιστάτη
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με HIV-1 λοίμωξη

Απαιτείται στενή παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας. Σε ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη και νεφρικούς παράγοντες κινδύνου, η συγχορήγηση της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης με έναν ενισχυμένο αναστολέα πρωτεάσης πρέπει να αξιολογείται προσεκτικά.
Συγχορήγηση με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν εμτρισιταμπίνη, δισοπροξιλική τενοφοβίρη, τενοφοβίρη αλαφεναμίδη, ή άλλα ανάλογα κυτιδίνης, όπως η λαμιβουδίνη ή με διπιβαλική αδεφοβίρη
Αντενδείκνυται

Δεν πρέπει να συγχορηγείται.
Συγχορήγηση με λεδιπασβίρη/σοφοσμπουβίρη, σοφοσμπουβίρη/βελπατασβίρη ή σοφοσμπουβίρη/βελπατασβίρη/βοξιλαπρεβίρη, ειδικότερα με φαρμακοκινητικό ενισχυτή
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με αυξημένο κίνδυνο νεφρικής δυσλειτουργίας

Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι πιθανοί κίνδυνοι και τα πιθανά οφέλη που σχετίζονται με τη συγχορήγηση.
Συγχορήγηση με διδανοσίνη
Αποφεύγεται

Δεν συνιστάται.
Αγωγή τριπλού συνδυασμού νουκλεοσιδίων με ένα τρίτο νουκλεοσιδικό ανάλογο (εκτός από λαμιβουδίνη/αβακαβίρη/διδανοσίνη)
Προσοχή

Μπορεί να παρατηρηθούν τα ίδια προβλήματα (υψηλό ποσοστό ιολογικής αποτυχίας και ανάπτυξης αντοχής).
Μειωμένη νεφρική λειτουργία
Προσοχή

ΠληθυσμόςΆτομα ηλικίας άνω των 65 ετών

Απαιτείται προσοχή κατά τη χορήγηση του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d.
Δυσανεξία στη λακτόζη
Αντενδείκνυται

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, πλήρη ανεπάρκεια λακτάσης ή κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης

Δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.

swap_horiz

SPC-EFAVIRENZ/EMTRICITABINE/TENOFOVIR

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν εμτρισιταμπίνη, δισοπροξιλική τενοφοβίρη, τενοφοβίρη αλαφεναμίδη ή άλλα ανάλογα κυτιδίνης
αντένδειξη

Δεν πρέπει να συγχορηγείται

ΣύστασηΔεν πρέπει να συγχορηγείται
λαμιβουδίνη
αντένδειξη

Δεν πρέπει να συγχορηγείται

ΣύστασηΗ λαμιβουδίνη και το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. δεν πρέπει να χορηγούνται ταυτόχρονα (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
διπιβαλική αδεφοβίρη
αντένδειξη

Δεν πρέπει να συγχορηγείται

ΣύστασηΔεν πρέπει να συγχορηγείται
Διδανοσίνη
αντένδειξη

Αυξημένη συστηματική έκθεση στη διδανοσίνη (40-60%), αυξημένος κίνδυνος παγκρεατίτιδας και γαλακτικής οξέωσης, μείωση CD4

ΣύστασηΗ συγχορήγηση του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. με διδανοσίνη δεν συνιστάται (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Η αυξημένη συστηματική έκθεση στη διδανοσίνη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών συσχετιζόμενων με τη διδανοσίνη. Σπάνια, έχουν αναφερθεί παγκρεατίτιδα και γαλακτική οξέωση, ενίοτε μοιραία. Η συγχορήγηση του tenofovir disoproxil με διδανοσίνη σε δόση 400 mg ημερησίως συσχετίστηκε με σημαντική μείωση του αριθμού κυττάρων CD4, πιθανώς λόγω ενδοκυττάριας αλληλεπίδρασης εξ αιτίας της οποίας αυξήθηκε η φωσφορυλιωμένη (δηλ. η δραστική) διδανοσίνη. Μια μειωμένη δόση των 250 mg διδανοσίνης συγχορηγούμενης με θεραπεία tenofovir disoproxil συσχετίστηκε με αναφορές υψηλού ποσοστού ιολογικής αποτυχίας με τους διάφορους συνδυασμούς που δοκιμάστηκαν για τη θεραπεία της λοίμωξης από τον ιό HIV 1.
Φαρμακευτικά προϊόντα που μειώνουν τη νεφρική λειτουργία ή ανταγωνίζονται για την ενεργό σωληναριακή απέκκριση (π.χ. σιδοφοβίρη)
προσοχή

Μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις της εμτρισιταμπίνης, της τενοφοβίρης και/ή των συγχορηγούμενων φαρμακευτικών προϊόντων στον ορό

ΣύστασηΠρέπει να αποφεύγεται η συγχορήγηση
νεφροτοξικό φαρμακευτικό προϊόν (αμινογλυκοσίδες, αμφοτερικίνη Β, φοσκαρνέτη, γκανσικλοβίρη, πενταμιδίνη, βανκομυκίνη, σιδοφοβίρη, ιντερλευκίνη-2)
προσοχή

Νεφροτοξικότητα

ΣύστασηΗ χρήση του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. πρέπει να αποφεύγεται με συγχορήγηση ή πρόσφατη χρήση νεφροτοξικού φαρμακευτικού προϊόντος (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Atazanavir, Ritonavir, Tenofovir disoproxil
παρακολούθηση

Μειωμένα επίπεδα Atazanavir (AUC ↓25%, Cmax ↓28%, Cmin ↓26%) και αυξημένα επίπεδα Tenofovir (AUC ↑37%, Cmax ↑34%, Cmin ↑29%)

ΣύστασηΔεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης. Η αυξημένη έκθεση σε τενοφοβίρη θα μπορούσε να ενισχύσει τις σχετιζόμενες με την τενοφοβίρη ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται στενά (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Darunavir, Ritonavir, Tenofovir disoproxil
παρακολούθηση

Χωρίς σημαντική μεταβολή στα επίπεδα Darunavir, αυξημένα επίπεδα Tenofovir (AUC ↑22%, Cmin ↑37%)

ΣύστασηΔεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης. Η αυξημένη έκθεση σε τενοφοβίρη θα μπορούσε να ενισχύσει τις σχετιζόμενες με την τενοφοβίρη ανεπιθύμητες ενέργειες συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται στενά (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Lopinavir, Ritonavir, Tenofovir disoproxil
παρακολούθηση

Χωρίς σημαντική μεταβολή στα επίπεδα Lopinavir/Ritonavir, αυξημένα επίπεδα Tenofovir (AUC ↑32%, Cmin ↑51%)

ΣύστασηΔεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης. Η αυξημένη έκθεση σε τενοφοβίρη θα μπορούσε να ενισχύσει τις σχετιζόμενες με την τενοφοβίρη ανεπιθύμητες ενέργειες συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται στενά (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Efavirenz, Tenofovir disoproxil
αμελητέα

Μικρή μείωση Efavirenz (AUC ↓4%, Cmax ↓4%), μικρή αύξηση Tenofovir (Cmax ↑7%)

ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της εφαβιρένζης.
Adefovir dipivoxil, Tenofovir disoproxil
αντένδειξη

Μικρή μείωση Adefovir dipivoxil (AUC ↓11%, Cmax ↓7%), μικρή μείωση Tenofovir (AUC ↓2%, Cmax ↓1%)

ΣύστασηΗ διπιβαλική αδεφοβίρη και το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. δεν πρέπει να χορηγούνται ταυτόχρονα (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Ledipasvir, Sofosbuvir + Atazanavir, Ritonavir + Emtricitabine, Tenofovir disoproxil
προσοχή

Αυξημένα επίπεδα Ledipasvir (AUC ↑96%, Cmax ↑68%, Cmin ↑118%), αυξημένα επίπεδα Tenofovir (Cmax ↑47%, Cmin ↑47%), αυξημένα επίπεδα Atazanavir (Cmin ↑63%) και Ritonavir (Cmin ↑45%)

ΣύστασηΟι αυξημένες συγκεντρώσεις της τενοφοβίρης στο πλάσμα δύνανται να αυξήσουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Δεν έχει αποδειχθεί η ασφάλεια της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης όταν χρησιμοποιείται μαζί με λεδιπασβίρη/σοφοσμπουβίρη και κάποιον φαρμακοκινητικό ενισχυτή. Ο συνδυασμός πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και με συχνή νεφρική παρακολούθηση, εφόσον δεν υπάρχουν διαθέσιμες άλλες εναλλακτικές επιλογές (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Ledipasvir, Sofosbuvir + Darunavir, Ritonavir + Emtricitabine, Tenofovir disoproxil
προσοχή

Μειωμένα επίπεδα Sofosbuvir (AUC ↓27%, Cmax ↓37%), αυξημένα επίπεδα Ritonavir (Cmin ↑48%), αυξημένα επίπεδα Tenofovir (AUC ↑50%, Cmax ↑64%, Cmin ↑59%)

ΣύστασηΟι αυξημένες συγκεντρώσεις της τενοφοβίρης στο πλάσμα δύνανται να αυξήσουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Δεν έχει αποδειχθεί η ασφάλεια της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης όταν χρησιμοποιείται μαζί με λεδιπασβίρη/σοφοσμπουβίρη και κάποιον φαρμακοκινητικό ενισχυτή. Ο συνδυασμός πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και με συχνή νεφρική παρακολούθηση, εφόσον δεν υπάρχουν διαθέσιμες άλλες εναλλακτικές επιλογές (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Ledipasvir, Sofosbuvir + Efavirenz, Emtricitabine, Tenofovir disoproxil
παρακολούθηση

Μειωμένα επίπεδα Ledipasvir (AUC ↓34%, Cmax ↓34%, Cmin ↓34%), αυξημένα επίπεδα Tenofovir (AUC ↑98%, Cmax ↑79%, Cmin ↑163%)

ΣύστασηΔεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης. Η αυξημένη έκθεση σε τενοφοβίρη θα μπορούσε να ενισχύσει τις σχετιζόμενες με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται στενά (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Ledipasvir, Sofosbuvir + Emtricitabine, Rilpivirine, Tenofovir disoproxil
παρακολούθηση

Αυξημένα επίπεδα Tenofovir (AUC ↑40%, Cmin ↑91%)

ΣύστασηΔεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης. Η αυξημένη έκθεση σε τενοφοβίρη θα μπορούσε να ενισχύσει τις σχετιζόμενες με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται στενά (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Ledipasvir, Sofosbuvir + Dolutegravir + Emtricitabine, Tenofovir disoproxil
παρακολούθηση

Αυξημένα επίπεδα Tenofovir (AUC ↑65%, Cmax ↑61%, Cmin ↑115%)

ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης. Η αυξημένη έκθεση σε τενοφοβίρη θα μπορούσε να ενισχύσει τις σχετιζόμενες με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται στενά (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Sofosbuvir, Velpatasvir + Atazanavir, Ritonavir + Emtricitabine, Tenofovir disoproxil
προσοχή

Αυξημένα επίπεδα Velpatasvir (AUC ↑142%, Cmax ↑55%, Cmin ↑301%), αυξημένα επίπεδα Atazanavir (Cmin ↑39%), αυξημένα επίπεδα Ritonavir (Cmin ↑29%), αυξημένα επίπεδα Tenofovir (Cmax ↑55%, Cmin ↑39%)

ΣύστασηΟι αυξημένες συγκεντρώσεις της τενοφοβίρης στο πλάσμα δύνανται να αυξήσουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Δεν έχει αποδειχθεί η ασφάλεια της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης όταν χρησιμοποιείται μαζί με σοφοσμπουβίρη/βελπατασβίρη και κάποιον φαρμακοκινητικό ενισχυτή. Ο συνδυασμός πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και με συχνή νεφρική παρακολούθηση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Sofosbuvir, Velpatasvir + Darunavir, Ritonavir + Emtricitabine, Tenofovir disoproxil
προσοχή

Μειωμένα επίπεδα Sofosbuvir (AUC ↓28%, Cmax ↓38%), μειωμένα επίπεδα Velpatasvir (Cmax ↓24%), αυξημένα επίπεδα Tenofovir (AUC ↑39%, Cmax ↑55%, Cmin ↑52%)

ΣύστασηΟι αυξημένες συγκεντρώσεις της τενοφοβίρης στο πλάσμα δύνανται να αυξήσουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Δεν έχει αποδειχθεί η ασφάλεια της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης όταν χρησιμοποιείται μαζί με σοφοσμπουβίρη/βελπατασβίρη και κάποιον φαρμακοκινητικό ενισχυτή. Ο συνδυασμός πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και με συχνή νεφρική παρακολούθηση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Sofosbuvir, Velpatasvir + Lopinavir, Ritonavir + Emtricitabine, Tenofovir disoproxil
προσοχή

Μειωμένα επίπεδα Sofosbuvir (AUC ↓29%, Cmax ↓41%), μειωμένα επίπεδα Velpatasvir (Cmax ↓30%, Cmin ↑63%), αυξημένα επίπεδα Tenofovir (AUC ↑39%, Cmax ↑55%, Cmin ↑52%)

ΣύστασηΟι αυξημένες συγκεντρώσεις της τενοφοβίρης στο πλάσμα δύνανται να αυξήσουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Δεν έχει αποδειχθεί η ασφάλεια της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης όταν χρησιμοποιείται μαζί με σοφοσμπουβίρη/βελπατασβίρη και κάποιον φαρμακοκινητικό ενισχυτή. Ο συνδυασμός πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και με συχνή νεφρική παρακολούθηση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Sofosbuvir, Velpatasvir + Efavirenz, Emtricitabine, Tenofovir disoproxil
αντένδειξη

Αυξημένα επίπεδα Sofosbuvir (Cmax ↑38%), μειωμένα επίπεδα Velpatasvir (AUC ↓53%, Cmax ↓47%, Cmin ↓57%)

ΣύστασηΗ συγχορήγηση σοφοσμπουβίρης/βελπατασβίρης και εφαβιρένζης αναμένεται να μειώσει τις συγκεντρώσεις της βελπατασβίρης στο πλάσμα. Η συγχορήγηση σοφοσμπουβίρης/βελπατασβίρης με θεραπευτικά σχήματα που περιέχουν εφαβιρένζη δεν συνιστάται.
Sofosbuvir, Velpatasvir, Voxilaprevir + Darunavir + Ritonavir + Emtricitabine, Tenofovir disoproxil
προσοχή

Μειωμένα επίπεδα Sofosbuvir (Cmax ↓30%), αυξημένα επίπεδα Voxilaprevir (AUC ↑143%, Cmax ↑72%, Cmin ↑300%), αυξημένα επίπεδα Ritonavir (AUC ↑45%, Cmax ↑60%)

ΣύστασηΟι αυξημένες συγκεντρώσεις της τενοφοβίρης στο πλάσμα ενδέχεται να αυξήσουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Δεν έχει αποδειχθεί η ασφάλεια της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης όταν χρησιμοποιείται μαζί με σοφοσμπουβίρη/βελπατασβίρη/βοξιλαπρεβίρη και κάποιον φαρμακοκινητικό ενισχυτή. Ο συνδυασμός θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και με συχνή νεφρική παρακολούθηση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Sofosbuvir + Efavirenz, Emtricitabine, Tenofovir disoproxil
αμελητέα

Μειωμένα επίπεδα Sofosbuvir (Cmax ↓19%) και του μεταβολίτη του GS-331007 (Cmax ↓23%), αυξημένα επίπεδα Tenofovir (Cmax ↑25%)

ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
Ribavirin, Tenofovir disoproxil
αμελητέα

Αυξημένα επίπεδα Ribavirin (AUC ↑26%), μικρή μείωση Cmax ↓5%

ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της ριμπαβιρίνης.
Famciclovir, Emtricitabine
αμελητέα

Μικρή μείωση Famciclovir (AUC ↓9%, Cmax ↓7%) και Emtricitabine (AUC ↓7%, Cmax ↓11%)

ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της φαμσικλοβίρης.
Rifampicin, Tenofovir disoproxil
αμελητέα

Μειωμένα επίπεδα Tenofovir (AUC ↓12%, Cmax ↓16%, Cmin ↓15%)

ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
Norgestimate, Ethinyl oestradiol, Tenofovir disoproxil
αμελητέα

Μικρή μείωση Norgestimate (AUC ↓4%, Cmax ↓5%) και Ethinyl oestradiol (AUC ↓4%, Cmax ↓6%, Cmin ↓2%)

ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης των νοργεστιμάτης/αιθυνιλικής οιστραδιόλης.
Tacrolimus, Tenofovir disoproxil, Emtricitabine
αμελητέα

Μικρή αύξηση Tacrolimus (AUC ↑4%, Cmax ↑3%) και Tenofovir (AUC ↑6%, Cmax ↑13%), μικρή μείωση Emtricitabine (AUC ↓5%, Cmax ↓11%)

ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της τακρόλιμους.
Μεθαδόνη, Tenofovir disoproxil
αμελητέα

Μικρή αύξηση Μεθαδόνης (AUC ↑5%, Cmax ↑5%)

ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της μεθαδόνης.

sick

SPC-EFAVIRENZ/EMTRICITABINE/TENOFOVIR

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Αίμα

Ουδετεροπενία
Αναιμία

Ανοσοποιητικό

Αλλεργική αντίδραση

Μεταβολισμός

Υπεργλυκαιμία
Υπερτριγλυκεριδαιμία
Υποφωσφαταιμία
Υποκαλιαιμία
Γαλακτική οξέωση

Ψυχιατρικές

Αϋπνία
Μη φυσιολογικά όνειρα

Νευρικό

Κεφαλαλγία
Ζάλη

Γαστρεντερικό

Διάρροια
Ναυτία
Έμετος
Κοιλιακό άλγος
Δυσπεψία
Κοιλιακή διάταση
Μετεωρισμός
Παγκρεατίτιδα

Διαταραχές του γαστρεντερικού

αυξημένα επίπεδα αμυλάσης συμπεριλαμβανομένης της παγκρεατικής αμυλάσης

Εργαστηριακές

Αυξημένα επίπεδα λιπάσης ορού
Αυξημένα επίπεδα τρανσαμινασών
Αυξημένη κινάση κρεατίνης
Αυξημένη κρεατινίνη

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

αυξημένα επίπεδα ασπαρτικής αμινοτρανσφεράσης (AST) στον ορό και/ή αυξημένα επίπεδα αμινοτρανσφεράσης της αλανίνης (ALT) στον ορό

Ήπαρ

Υπερχολερυθριναιμία
Ηπατική στεάτωση
Ηπατίτιδα

Δέρμα

Κυστικό-φυσαλλιδώδες εξάνθημα
Φλυκταινώδες εξάνθημα
Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα
Εξάνθημα
Κνησμός
Κνίδωση
Υπερμελάγχρωση δέρματος
Αγγειοοίδημα

Μυοσκελετικό

Ραβδομυόλυση
Μυϊκή αδυναμία
Οστεομαλακία
Οστικό άλγος
Μυοπάθεια

Τραυματισμοί

Κατάγματα

Νεφρά/Ουροποιητικό

Πρωτεϊνουρία
Λειτουργική διαταραχή εγγύς εσπειραμένου σωληναρίου
Σύνδρομο Fanconi
Νεφρική ανεπάρκεια
Οξεία σωληναριακή νέκρωση
Νεφρίτιδα
Οξεία διάμεση νεφρίτιδα
Νεφρογενής άποιος διαβήτης

Γενικές

Εξασθένιση
Πόνος

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Αυξημένη κινάση κρεατίνης

Εργαστηριακές

Πολύ συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Εξασθένιση

Γενικές

Πολύ συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα

Δέρμα

Πολύ συχνές
Κυστικό-φυσαλλιδώδες εξάνθημα

Δέρμα

Πολύ συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Υπεργλυκαιμία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Υπερτριγλυκεριδαιμία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Υποφωσφαταιμία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Φλυκταινώδες εξάνθημα

Δέρμα

Πολύ συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Αλλεργική αντίδραση

Ανοσοποιητικό

Συχνές
Αυξημένα επίπεδα λιπάσης ορού

Εργαστηριακές

Συχνές
Αυξημένα επίπεδα τρανσαμινασών

Εργαστηριακές

Συχνές
Αϋπνία

Ψυχιατρικές

Συχνές
Δυσπεψία

Γαστρεντερικό

Συχνές
Εξάνθημα

Δέρμα

Συχνές
Ζάλη

Νευρικό

Συχνές
Κνίδωση

Δέρμα

Συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Συχνές
Κοιλιακή διάταση

Γαστρεντερικό

Συχνές
Κοιλιακό άλγος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Μετεωρισμός

Γαστρεντερικό

Συχνές
Μη φυσιολογικά όνειρα

Ψυχιατρικές

Συχνές
Ουδετεροπενία

Αίμα

Συχνές
Πόνος

Γενικές

Συχνές
Υπερμελάγχρωση δέρματος

Δέρμα

Συχνές
Υπερχολερυθριναιμία

Ήπαρ

Συχνές
Υποκαλιαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
αυξημένα επίπεδα αμυλάσης συμπεριλαμβανομένης της παγκρεατικής αμυλάσης

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Συχνές
αυξημένα επίπεδα ασπαρτικής αμινοτρανσφεράσης (AST) στον ορό και/ή αυξημένα επίπεδα αμινοτρανσφεράσης της αλανίνης (ALT) στον ορό

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Συχνές
Αγγειοοίδημα

Δέρμα

Όχι συχνές
Αναιμία

Αίμα

Όχι συχνές
Αυξημένη κρεατινίνη

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Λειτουργική διαταραχή εγγύς εσπειραμένου σωληναρίου

Νεφρά/Ουροποιητικό

Όχι συχνές
Μυϊκή αδυναμία

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Παγκρεατίτιδα

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Πρωτεϊνουρία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Όχι συχνές
Ραβδομυόλυση

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Σύνδρομο Fanconi

Νεφρά/Ουροποιητικό

Όχι συχνές
Γαλακτική οξέωση

Μεταβολισμός

Σπάνιες
Ηπατίτιδα

Ήπαρ

Σπάνιες
Ηπατική στεάτωση

Ήπαρ

Σπάνιες
Κατάγματα

Τραυματισμοί

Σπάνιες
Μυοπάθεια

Μυοσκελετικό

Σπάνιες
Νεφρίτιδα

Νεφρά/Ουροποιητικό

Σπάνιες
Νεφρική ανεπάρκεια

Νεφρά/Ουροποιητικό

Σπάνιες
Νεφρογενής άποιος διαβήτης

Νεφρά/Ουροποιητικό

Σπάνιες
Οξεία διάμεση νεφρίτιδα

Νεφρά/Ουροποιητικό

Σπάνιες
Οξεία σωληναριακή νέκρωση

Νεφρά/Ουροποιητικό

Σπάνιες
Οστεομαλακία

Μυοσκελετικό

Σπάνιες
Οστικό άλγος

Μυοσκελετικό

Σπάνιες

pregnant_woman

SPC-EFAVIRENZ/EMTRICITABINE/TENOFOVIR

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή expand_more

Κύηση
Η χρήση του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. θα μπορούσε να αποφασιστεί κατά τη διάρκεια της κύησης, εάν αυτό κρίνεται απαραίτητο.

Ένας μεγάλος αριθμός δεδομένων σε έγκυες γυναίκες (περιπτώσεις έκβασης εγκυμοσύνης περισσότερες από 1.000) δεν καταδεικνύουν την ύπαρξη συγγενών διαμαρτιών ή τοξικότητας στο έμβρυο/νεογνό σχετιζόμενες με την εμτρισιταμπίνη και τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη. Μελέτες σε ζώα με την εμτρισιταμπίνη και τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη δεν κατέδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα).
Θηλασμός
Το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την διάρκεια του θηλασμού. Ως γενικός κανόνας, συνιστάται σε γυναίκες που έχουν προσβληθεί από τον ιό HIV να μην θηλάζουν τα βρέφη τους σε καμία περίπτωση προκειμένου να αποφευχθεί η μετάδοση του ιού HIV στο βρέφος.

Η εμτρισιταμπίνη και η τενοφοβίρη έχει αποδειχθεί ότι απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Υπάρχουν ανεπαρκείς πληροφορίες σχετικά με την επίδραση της εμτρισιταμπίνης και της τενοφοβίρης στα νεογέννητα/βρέφη.
Γονιμότητα

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για τον άνθρωπο σχετικά με τις επιπτώσεις του συνδυασμού εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν επιβλαβείς επιπτώσεις της εμτρισιταμπίνης ή της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης στη γονιμότητα.

neurology

DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more

monitor_heart

SPC-EFAVIRENZ/EMTRICITABINE/TENOFOVIR

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιικό για συστηματική χρήση, αντιικά για τη θεραπεία των HIV λοιμώξεων, συνδυασμοί. Κωδικός ATC: J05AR03 ### Μηχανισμός δράσης H εμτρισιταμπίνη είναι νουκλεοσιδικό ανάλογο της κυτιδίνης. Η δισοπροξιλική τενοφοβίρη μετατρέπεται…

biotech

SPC-EFAVIRENZ/EMTRICITABINE/TENOFOVIR

Φαρμακοκινητική

expand_more

Απορρόφηση Η βιοϊσοδυναμία ενός επικαλυμμένου με λεπτό υμένιο δισκίου εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης με ένα σκληρό καψάκιο εμτρισιταμπίνης 200 mg και ένα επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο δισοπροξιλικής τενοφοβίρης 245 mg απεδείχθη μετά από…

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός Η εφαβιρένζη μεταβολίζεται κυρίως από το σύστημα κυτοχρώματος P450 σε υδροξυλιωμένους μεταβολίτες με επακόλουθη γλυκουρονιδίωση αυτών των υδροξυλιωμένων μεταβολιτών. Αυτοί οι μεταβολίτες είναι ουσιαστικά ανενεργοί έναντι του HIV-1. Η…

bloodtype

DrugBank

Απέκκριση

expand_more

Νεφρά

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

flag

Αρχικός έλεγχος — πριν την έναρξη

Κάθαρση κρεατινίνης · Πριν την έναρξη
Φώσφορος ορού · Πριν τη θεραπεία και κατά τη διάρκεια της χρήσης
Παιδιατρικός πληθυσμός

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Κάθαρση κρεατινίνης	water_dropΝεφρική λειτουργία	Μετά από δύο έως τέσσερις εβδομάδες χρήσης, μετά από τρεις μήνες χρήσης και στη συνέχεια κάθε τρεις έως έξι μήνες	Χωρίς παράγοντες κινδύνου για νεφρική νόσο
Νεφρική λειτουργία	water_dropΝεφρική λειτουργία	Συχνότερη παρακολούθηση	Άτομα που διατρέχουν κίνδυνο για νεφρική νόσο
		Στενά	Κάθαρση κρεατινίνης < 60 mL/min
		Σε εβδομαδιαία βάση	Συγχορήγηση με νεφροτοξικούς παράγοντες
		Επαρκώς	Συγχορήγηση με ΜΣΑΦ
		Στενά	Συγχορήγηση με αναστολέα πρωτεάσης ενισχυμένο με ριτοναβίρη ή κομπισιστάτη
Ηπατική λειτουργία (LFTs)	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	Σύμφωνα με την καθιερωμένη πρακτική	Ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη και ηπατική δυσλειτουργία
Κάλιο αίματος (K⁺)	scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά	Εντός μιας εβδομάδας	Φώσφορος ορού <1.5 mg/dL ή κάθαρση κρεατινίνης <50 mL/min
Κάλιο αίματος (K⁺)	scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά	Εντός μίας εβδομάδας	Φώσφορος ορού < 3,0 mg/dL σε παιδιατρικό ασθενή
Φώσφορος ορού	scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά	Μετά από δύο έως τέσσερις εβδομάδες χρήσης, μετά από τρεις μήνες χρήσης και στη συνέχεια κάθε τρεις έως έξι μήνες	Χωρίς παράγοντες κινδύνου για νεφρική νόσο
Γλυκόζη αίματος	glucoseΓλυκαιμικός έλεγχος / διαβήτης	Εντός μιας εβδομάδας	Φώσφορος ορού <1.5 mg/dL ή κάθαρση κρεατινίνης <50 mL/min
		Εντός μίας εβδομάδας	Φώσφορος ορού < 3,0 mg/dL σε παιδιατρικό ασθενή
		Βάσει καθιερωμένων κατευθυντήριων οδηγιών θεραπείας του HIV	Κατά τη διάρκεια της αντιρετροϊικής θεραπείας
Λιπίδια αίματος	monitoringΛιπιδαιμικός έλεγχος	Βάσει καθιερωμένων κατευθυντήριων οδηγιών θεραπείας του HIV	Κατά τη διάρκεια της αντιρετροϊικής θεραπείας
Ευκαιριακές λοιμώξεις	coronavirusΛοιμώξεις & ιολογικός έλεγχος	Στενή ιατρική παρακολούθηση	Ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη
Γλυκόζη ούρων	humidity_midΟυρολογικός / ανάλυση ούρων	Εντός μιας εβδομάδας	Φώσφορος ορού <1.5 mg/dL ή κάθαρση κρεατινίνης <50 mL/min
Γλυκόζη ούρων	humidity_midΟυρολογικός / ανάλυση ούρων	Εντός μίας εβδομάδας	Φώσφορος ορού < 3,0 mg/dL σε παιδιατρικό ασθενή

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Εργαστηριακός έλεγχος	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	Για τουλάχιστον αρκετούς μήνες μετά τη διακοπή	Διακοπή θεραπείας σε ασθενείς με HBV λοίμωξη
Κλινική απόκριση στην αγωγή	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	Στενά	Λήψη Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. για παρατεταμένο δοσολογικό μεσοδιάστημα
Κλινική παρακολούθηση	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	Για τουλάχιστον αρκετούς μήνες μετά τη διακοπή	Διακοπή θεραπείας σε ασθενείς με HBV λοίμωξη
Κλινική παρακολούθηση	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	Παρακολούθηση	Συγχορήγηση με λεδιπασβίρη/σοφοσμπουβίρη, σοφοσμπουβίρη/βελπατασβίρη ή σοφοσμπουβίρη/βελπατασβίρη/βοξιλαπρεβίρη και ενισχυμένο αναστολέα πρωτεάσης του HIV

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-EFAVIRENZ/EMTRICITABINE/TENOFOVIR

expand_more

Η έναρξη του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. πρέπει να γίνεται από γιατρό με εμπειρία στο χειρισμό λοιμώξεων από τον ιό HIV.

Δοσολογία

Ενήλικες και έφηβοι ηλικίας 12 ετών και άνω, με βάρος 35 kg τουλάχιστον: Ένα δισκίο, μία φορά ημερησίως.

Διατίθενται μεμονωμένα σκευάσματα εμτρισιταμπίνης και δισοπροξιλικής τενοφοβίρης για τη θεραπεία της HIV-1 λοίμωξης εάν κρίνεται απαραίτητη η διακοπή ή η τροποποίηση της δόσης ενός από τα συστατικά του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d.. Παρακαλείσθε όπως ανατρέξετε στην Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος για αυτά τα φαρμακευτικά προϊόντα.

Εάν παραλειφθεί κάποια δόση του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. εντός 12 ωρών από τη συνήθη ώρα λήψης της δόσης, το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. πρέπει να ληφθεί όσο το δυνατόν συντομότερα και να συνεχιστεί το κανονικό δοσολογικό πρόγραμμα. Εάν παραλειφθεί κάποια δόση του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. για περισσότερο από 12 ώρες και πλησιάζει η ώρα για την επόμενη δόση, δεν πρέπει να ληφθεί η δόση που παραλείφθηκε αλλά πρέπει να συνεχιστεί το κανονικό δοσολογικό πρόγραμμα.

Σε περίπτωση εμέτου εντός 1 ώρας από τη λήψη του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d., πρέπει να ληφθεί ένα άλλο δισκίο. Εάν ο έμετος εκδηλωθεί αφότου περάσει περισσότερο από 1 ώρα μετά τη λήψη του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d., δεν πρέπει να ληφθεί δεύτερη δόση.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι: Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης (βλ. Φαρμακοκινητικές).

Νεφρική δυσλειτουργία: Η εμτρισιταμπίνη και η τενοφοβίρη απομακρύνονται με νεφρική απέκκριση και η έκθεση στην εμτρισιταμπίνη και στην τενοφοβίρη αυξάνεται σε άτομα με νεφρική δυσλειτουργία (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές).

Ενήλικες με νεφρική δυσλειτουργία: Σε άτομα με κάθαρση κρεατινίνης (CrCl) <80 mL/min, το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο εάν θεωρείται ότι τα ενδεχόμενα οφέλη υπερτερούν των δυνητικών κινδύνων. Βλ. Πίνακα 1.

Πίνακας 1: Δοσολογικές συστάσεις σε ενήλικες με νεφρική δυσλειτουργία

Ήπια νεφρική δυσλειτουργία (CrCl 50-80 mL/min): Περιορισμένα δεδομένα από κλινικές μελέτες υποστηρίζουν την εφάπαξ ημερήσια δόση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (CrCl 30-49 mL/min): Συνιστάται χορήγηση κάθε 48 ώρες με βάση τη διαμόρφωση των φαρμακοκινητικών δεδομένων για την εμτρισιταμπίνη και τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη από τη χορήγηση εφάπαξ δόσης σε άτομα χωρίς HIV λοίμωξη με διαφορετικό βαθμό νεφρικής δυσλειτουργίας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (CrCl <30 mL/min) και ασθενείς υπό αιμοδιάλυση: Δεν συνιστάται καθ’ ότι με το δισκίο συνδυασμού δεν μπορούν να επιτευχθούν οι κατάλληλες μειώσεις στη δόση.

Παιδιατρικός πληθυσμός με νεφρική δυσλειτουργία: Δεν συνιστάται η χρήση σε άτομα ηλικίας κάτω των 18 ετών με νεφρική δυσλειτουργία (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Ηπατική δυσλειτουργία: Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές).

Παιδιατρικός πληθυσμός: Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του συνδυασμού εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης σε παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί (βλ. Φαρμακοκινητικές).

Τρόπος χορήγησης

Από στόματος χορήγηση. Είναι προτιμότερο το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. να λαμβάνεται μαζί με τροφή. Το επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο μπορεί να διαλυθεί σε περίπου 100 mL νερού, χυμού πορτοκαλιού ή σταφυλιού και να ληφθεί αμέσως.

block

Αντενδείξεις

SPC-EFAVIRENZ/EMTRICITABINE/TENOFOVIR

expand_more

Υπερευαισθησία στις δραστικές ουσίες ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-EFAVIRENZ/EMTRICITABINE/TENOFOVIR

expand_more

Μετάδοση του HIV

Αν και η αποτελεσματική ιολογική καταστολή με αντιρετροϊική θεραπεία έχει αποδειχθεί ότι μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο μετάδοσης του ιού με σεξουαλική επαφή, δεν μπορεί να αποκλειστεί υπολειπόμενος κίνδυνος. Θα πρέπει να λαμβάνονται προφυλάξεις για την πρόληψη της μετάδοσης του HIV από προσβεβλημένα άτομα σύμφωνα με τις εθνικές κατευθυντήριες οδηγίες.

HIV-1 λοίμωξη από στελέχη που φέρουν μεταλλάξεις

Το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. πρέπει να αποφεύγεται σε ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη από στελέχη που φέρουν την K65R μετάλλαξη οι οποίοι έχουν λάβει προηγουμένως αντιρετροϊκή θεραπεία (βλ. Φαρμακοδυναμικές).

Ασθενείς με λοίμωξη από τον ιό της ηπατίτιδας B ή C

Οι ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη και χρόνια ηπατίτιδα B ή C οι οποίοι λαμβάνουν αντιρετροϊκή αγωγή διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης σοβαρών και δυνητικά θανατηφόρων ηπατικών ανεπιθύμητων ενεργειών. Οι γιατροί πρέπει να ανατρέχουν στις τρέχουσες κατευθυντήριες οδηγίες για θεραπείες κατά του HIV για το χειρισμό της HIV λοίμωξης σε ασθενείς με συνυπάρχουσα λοίμωξη από τον ιό της ηπατίτιδας B (HBV) ή τον ιό της ηπατίτιδας C (HCV). Σε περίπτωση που χορηγείται ταυτόχρονη αντιική θεραπεία για την ηπατίτιδα B ή C, παρακαλείσθε όπως ανατρέξετε επίσης στην αντίστοιχη Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος αυτών των φαρμακευτικών προϊόντων. (βλ. επίσης κάτω από την παράγραφο Χρήση με λεδιπασβίρη και σοφοσμπουβίρη ή σοφοσμπουβίρη και βελπατασβίρη). Η δισοπροξιλική τενοφοβίρη ενδείκνυται για τη θεραπεία του HBV και η εμτρισιταμπίνη έχει δείξει ότι δρα κατά του HBV σε φαρμακοδυναμικές μελέτες, ωστόσο η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα των εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης δεν έχει τεκμηριωθεί συγκεκριμένα για ασθενείς με χρόνια HBV λοίμωξη.

Διακοπή αγωγής σε HBV λοίμωξη

Η διακοπή της αγωγής με Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. σε ασθενείς με λοίμωξη από τον HBV μπορεί να συσχετισθεί με σοβαρές οξείες εξάρσεις ηπατίτιδας. Ασθενείς με HBV λοίμωξη που διακόπτουν το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d., πρέπει να παρακολουθούνται στενά τόσο με κλινικό όσο και με εργαστηριακό έλεγχο για τουλάχιστον αρκετούς μήνες μετά τη διακοπή της αγωγής. Εάν χρειάζεται, μπορεί να δικαιολογείται η επανέναρξη της θεραπείας για ηπατίτιδα B. Σε ασθενείς με προχωρημένη ηπατική νόσο ή κίρρωση, η διακοπή της θεραπείας δεν συνιστάται εφόσον έξαρση της ηπατίτιδας μετά τη θεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε έλλειψη ηπατικής αντιρρόπησης.

Ηπατική νόσος

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα των εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης σε ασθενείς με σημαντικές υποκείμενες ηπατικές διαταραχές δεν έχουν τεκμηριωθεί. Η φαρμακοκινητική της τενοφοβίρης έχει μελετηθεί σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία και δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης. Η φαρμακοκινητική της εμτρισιταμπίνης δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία. Με βάση τον ελάχιστο ηπατικό μεταβολισμό και τη νεφρική οδό αποβολής για την εμτρισιταμπίνη, δεν είναι πιθανή η ανάγκη προσαρμογής της δόσης του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Δοσολογία και Φαρμακοκινητικές). Ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη και προϋπάρχουσα ηπατική δυσλειτουργία, συμπεριλαμβανομένης της χρόνιας ενεργού ηπατίτιδας, έχουν αυξημένη συχνότητα εμφάνισης διαταραχών της ηπατικής λειτουργίας κατά τη διάρκεια αντιρετροϊκής αγωγής συνδυασμού (CART) και πρέπει να παρακολουθούνται σύμφωνα με την καθιερωμένη πρακτική. Σε περίπτωση ένδειξης επιδείνωσης της ηπατικής νόσου σε αυτούς τους ασθενείς, πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο διακοπής ή οριστικής παύσης της αγωγής.

Νεφρικές επιδράσεις και επιδράσεις στα οστά σε ενήλικες

Νεφρικές επιδράσεις

Η εμτρισιταμπίνη και η τενοφοβίρη απεκκρίνονται κυρίως από τους νεφρούς μέσω ενός συνδυασμού σπειραματικής διήθησης και ενεργού σωληναριακής απέκκρισης. Νεφρική έκπτωση, νεφρική δυσλειτουργία, αυξημένη κρεατινίνη, υποφωσφαταιμία και λειτουργική διαταραχή του εγγύς εσπειραμένου σωληναρίου (συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου Fanconi) έχουν αναφερθεί με τη χρήση της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).

Νεφρική παρακολούθηση

Πριν από την έναρξη του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. για την αντιμετώπιση της HIV-1 λοίμωξης, συνιστάται ο υπολογισμός της κάθαρσης κρεατινίνης σε όλα τα άτομα. Σε άτομα χωρίς παράγοντες κινδύνου για νεφρική νόσο, συνιστάται η παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας (κάθαρση κρεατινίνης και φώσφορος ορού) μετά από δύο έως τέσσερις εβδομάδες χρήσης, μετά από τρεις μήνες χρήσης και στη συνέχεια κάθε τρεις έως έξι μήνες. Σε άτομα που διατρέχουν κίνδυνο για νεφρική νόσο απαιτείται συχνότερη παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας. (βλ. επίσης παρακάτω στο Συγχορήγηση άλλων φαρμακευτικών προϊόντων).

Νεφρική διαχείριση σε ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη

Εάν τα επίπεδα φωσφόρου ορού είναι < 1,5 mg/dL (0,48 mmol/L) ή η κάθαρση κρεατινίνης μειώνεται σε < 50 mL/min σε οποιονδήποτε ασθενή λαμβάνει Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d., η νεφρική λειτουργία πρέπει να επαναξιολογείται εντός μιας εβδομάδας, συμπεριλαμβανομένων των μετρήσεων των συγκεντρώσεων γλυκόζης αίματος, καλίου αίματος και γλυκόζης ούρων (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες, κεντρική σωληναριοπάθεια). Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η διακοπή της θεραπείας με Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. σε ασθενείς με μείωση της κάθαρσης κρεατινίνης σε < 50 mL/min ή μείωση του φωσφόρου ορού σε < 1,0 mg/dL (0,32 mmol/L). Η διακοπή της θεραπείας με Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη στην περίπτωση προοδευτικής μείωσης της νεφρικής λειτουργίας όταν δεν έχει αναγνωριστεί κάποια άλλη αιτία. Η νεφρική ασφάλεια με εμτρισιταμπίνη/δισοπροξιλική τενοφοβίρη έχει μελετηθεί μόνο σε πολύ περιορισμένο βαθμό σε ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη με έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας (κάθαρση κρεατινίνης < 80 mL/min). Προσαρμογές του δοσολογικού μεσοδιαστήματος συνιστώνται για ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη και κάθαρση κρεατινίνης μεταξύ 30 και 49 mL/min (βλ. Δοσολογία). Περιορισμένα δεδομένα από κλινικές μελέτες υποδηλώνουν ότι το παρατεταμένο δοσολογικό μεσοδιάστημα δεν είναι ιδανικό και θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα αυξημένη τοξικότητα και ενδεχομένως ανεπαρκή απόκριση. Επιπλέον, σε μία μικρή κλινική μελέτη, μία υποομάδα ασθενών με κάθαρση κρεατινίνης μεταξύ 50 και 60 mL/min οι οποίοι έλαβαν δισοπροξιλική τενοφοβίρη σε συνδυασμό με εμτρισιταμπίνη κάθε 24 ώρες, είχαν 2-4 φορές μεγαλύτερη έκθεση στην τενοφοβίρη και επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας (βλ. Φαρμακοκινητικές). Ως εκ τούτου, απαιτείται προσεκτική εκτίμηση του οφέλους-κινδύνου όταν το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. χρησιμοποιείται σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης < 60 mL/min και η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται στενά. Επιπλέον, η κλινική απόκριση στην αγωγή πρέπει να παρακολουθείται στενά σε ασθενείς που λαμβάνουν Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. για παρατεταμένο δοσολογικό μεσοδιάστημα. Η χρήση του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. δεν συνιστάται σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 30 mL/min) και σε ασθενείς που χρειάζονται αιμοδιάλυση εφόσον με το δισκίο συνδυασμού δεν μπορούν να επιτευχθούν οι κατάλληλες μειώσεις στη δόση (βλ. Δοσολογία και Φαρμακοκινητικές).

Επιδράσεις στα οστά

Οστικές διαταραχές, όπως οστεομαλακία, οι οποίες μπορούν να εκδηλωθούν ως επίμονο ή επιδεινούμενο οστικό άλγος και οι οποίες μπορούν να συμβάλλουν όχι συχνά σε κατάγματα, μπορεί να σχετίζονται με επαγόμενη από τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη κεντρική νεφρική σωληναριοπάθεια (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Η δισοπροξιλική τενοφοβίρη μπορεί επίσης να προκαλέσει μείωση της οστικής πυκνότητας (ΟΠ). Επί υπόνοιας ή ανίχνευσης οστικών διαταραχών πρέπει να λαμβάνεται η κατάλληλη γνωμάτευση.

Θεραπεία της HIV-1 λοίμωξης Σε ελεγχόμενη κλινική μελέτη (GS-99-903) διάρκειας 144 εβδομάδων κατά την οποία συγκρίθηκαν η δισοπροξιλική τενοφοβίρη με τη σταβουδίνη χορηγούμενες σε συνδυασμό με λαμιβουδίνη και εφαβιρένζη σε πρωτοθεραπευόμενους με αντιρετροϊκή θεραπεία ασθενείς, παρατηρήθηκαν μικρές μειώσεις της ΟΠ στο ισχίο και στη σπονδυλική στήλη και στις δύο ομάδες θεραπείας. Οι μειώσεις της ΟΠ στη σπονδυλική στήλη και οι μεταβολές των βιοχημικών δεικτών των οστών από την έναρξη της μελέτης, ήταν σημαντικά μεγαλύτερες στην ομάδα θεραπείας με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη την εβδομάδα 144. Οι μειώσεις της ΟΠ στο ισχίο ήταν σημαντικά μεγαλύτερες στην ομάδα αυτή μέχρι την εβδομάδα 96. Εν τούτοις, δεν υπήρξε αυξημένος κίνδυνος καταγμάτων ή ένδειξη για κλινικά σημαντικές οστικές διαταραχές καθ’ όλη την περίοδο των 144 εβδομάδων αυτής της μελέτης. Σε άλλες μελέτες (προοπτικές και συγχρονικές), οι πιο έντονες μειώσεις στην ΟΠ παρατηρήθηκαν σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με δισοπροξιλική τενοφοβίρη ως μέρος ενός θεραπευτικού σχήματος που περιείχε έναν ενισχυμένο αναστολέα πρωτεάσης. Συνολικά, λαμβανομένων υπόψη των οστικών διαταραχών που συνδέονται με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη και των περιορισμένων μακροπρόθεσμων δεδομένων για την επίδραση της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης στην υγεία των οστών και στον κίνδυνο καταγμάτων, θα πρέπει να εξετάζονται εναλλακτικά θεραπευτικά σχήματα για ασθενείς με οστεοπόρωση που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο για κατάγματα.

Νεφρικές επιδράσεις και επιδράσεις στα οστά στον παιδιατρικό πληθυσμό

Υπάρχουν ασάφειες που συσχετίζονται με τις μακροχρόνιες επιδράσεις της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης στους νεφρούς και στα οστά κατά τη θεραπεία της HIV-1 λοίμωξης στον παιδιατρικό πληθυσμό. Επιπλέον, δεν μπορεί να εξακριβωθεί πλήρως η αναστρεψιμότητα της νεφρικής τοξικότητας. Συνιστάται πολύπλευρη προσέγγιση προκειμένου να σταθμιστεί η σχέση οφέλους/κινδύνου της χρήσης του συνδυασμού εμτρισιταμπίνης/τενοφοβίρης, να αποφασιστεί η κατάλληλη παρακολούθηση κατά τη διάρκεια της θεραπείας (συμπεριλαμβανομένης της απόφασης για διακοπή της θεραπείας) και να μελετηθεί η ανάγκη συμπλήρωσης κατά περίπτωση.

Νεφρικές επιδράσεις (παιδιατρικός πληθυσμός)

Νεφρικές ανεπιθύμητες ενέργειες που συνάδουν με την κεντρική νεφρική σωληναριοπάθεια έχουν αναφερθεί σε παιδιατρικούς ασθενείς που έχουν προσβληθεί από τον ιό HIV-1 ηλικίας 2 έως < 12 ετών στην κλινική μελέτη GS US 104 0352 (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες και Φαρμακοδυναμικές).

Νεφρική παρακολούθηση (παιδιατρικός πληθυσμός)

Η νεφρική λειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης και φώσφορος ορού) θα πρέπει να αξιολογείται πριν από τη θεραπεία και θα πρέπει να παρακολουθείται κατά τη διάρκεια της χρήσης, όπως στην περίπτωση των ενηλίκων (βλ. παραπάνω).

Νεφρική διαχείριση (παιδιατρικός πληθυσμός)

Εάν επιβεβαιωθεί ότι ο φώσφορος ορού ανέρχεται σε < 3,0 mg/dL (0,96 mmol/L) σε οποιονδήποτε παιδιατρικό ασθενή λαμβάνει Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d., η νεφρική λειτουργία θα πρέπει να επανεκτιμάται εντός μίας εβδομάδας, συμπεριλαμβανομένων των μετρήσεων των συγκεντρώσεων γλυκόζης αίματος, καλίου αίματος και γλυκόζης ούρων (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες, κεντρική σωληναριοπάθεια). Επί ανίχνευσης ή υπόνοιας νεφρικών διαταραχών, τότε θα πρέπει να λαμβάνεται γνωμάτευση από νεφρολόγο προκειμένου να εξετασθεί το ενδεχόμενο διακοπής της χρήσης του συνδυασμού εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης. Το ενδεχόμενο διακοπής της χρήσης του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. θα πρέπει επίσης να εξετασθεί στην περίπτωση προοδευτικής μείωσης της νεφρικής λειτουργίας, όταν δεν έχει αναγνωριστεί κάποια άλλη αιτία.

Συγχορήγηση και κίνδυνος νεφρικής τοξικότητας (παιδιατρικός πληθυσμός)

Ισχύουν οι ίδιες συστάσεις με τους ενήλικες (βλ. παρακάτω «Συγχορήγηση άλλων φαρμακευτικών προϊόντων»).

Νεφρική δυσλειτουργία (παιδιατρικός πληθυσμός)

Η χρήση του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. δεν συνιστάται σε άτομα ηλικίας κάτω των 18 ετών με νεφρική δυσλειτουργία (βλ. Δοσολογία). Η χορήγηση του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. δεν θα πρέπει να ξεκινά σε παιδιατρικούς ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία και θα πρέπει να διακόπτεται σε παιδιατρικούς ασθενείς που εμφανίζουν νεφρική δυσλειτουργία κατά τη διάρκεια της χρήσης του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d..

Επιδράσεις στα οστά (παιδιατρικός πληθυσμός)

Η χρήση της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης μπορεί να προκαλέσει μείωση της οστικής πυκνότητας (ΟΠ). Οι επιδράσεις των μεταβολών στην ΟΠ που σχετίζονται με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη στη μακροπρόθεσμη υγεία των οστών και στον μελλοντικό κίνδυνο καταγμάτων δεν είναι βέβαιες (βλ. Φαρμακοδυναμικές). Επί ανίχνευσης ή υπόνοιας διαταραχών των οστών κατά τη χρήση του συνδυασμού εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης σε οποιονδήποτε παιδιατρικό ασθενή, θα πρέπει να λαμβάνεται γνωμάτευση από ενδοκρινολόγο και/ή νεφρολόγο.

Βάρος και μεταβολικές παράμετροι

Κατά τη διάρκεια της αντιρετροϊικής θεραπείας ενδέχεται να παρουσιαστεί αύξηση του σωματικού βάρους καθώς και των επιπέδων των λιπιδίων και της γλυκόζης στο αίμα. Οι αλλαγές αυτές μπορεί, εν μέρει, να συνδέονται με τον έλεγχο της νόσου και τον τρόπο ζωής. Αναφορικά με τα λιπίδια, σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχουν ενδείξεις για επίδραση της θεραπείας, ενώ όσον αφορά την αύξηση του σωματικού βάρους δεν υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις που να τη συσχετίζουν με οποιαδήποτε συγκεκριμένη θεραπεία. Η παρακολούθηση των λιπιδίων και της γλυκόζης στο αίμα πρέπει να βασίζεται στις καθιερωμένες κατευθυντήριες οδηγίες θεραπείας του HIV. Οι διαταραχές των λιπιδίων πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως ενδείκνυται κλινικά.

Μιτοχονδριακή δυσλειτουργία μετά από έκθεση in utero

Νουκλεοσ(τ)ιδικά ανάλογα ενδέχεται να επηρεάσουν τη μιτοχονδριακή λειτουργία σε ποικίλο βαθμό, το οποίο είναι εντονότερο με τη σταβουδίνη, τη διδανοσίνη και τη ζιδοβουδίνη. Έχει αναφερθεί μιτοχονδριακή δυσλειτουργία σε HIV αρνητικά βρέφη τα οποία είχαν εκτεθεί in utero και/ή μετά τη γέννηση σε νουκλεοσιδικά ανάλογα. Οι αναφορές αυτές αφορούσαν κυρίως τη θεραπεία με θεραπευτικά σχήματα που περιείχαν ζιδοβουδίνη. Οι κύριες ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν είναι αιματολογικές διαταραχές (αναιμία, ουδετεροπενία) και μεταβολικές διαταραχές (υψηλό επίπεδο γαλακτικού οξέος στο αίμα, υψηλό επίπεδο λιπάσης στο αίμα). Τα συμβάματα αυτά συχνά ήταν παροδικά. Έχουν αναφερθεί σπάνια νευρολογικές διαταραχές όψιμης έναρξης (υπερτονία, σπασμοί, μη φυσιολογική συμπεριφορά). Δεν είναι γνωστό επί του παρόντος, εάν τέτοιες νευρολογικές διαταραχές είναι παροδικές ή μόνιμες. Τα ευρήματα αυτά πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για οποιοδήποτε παιδί που εκτέθηκε in utero σε νουκλεοσ(τ)ιδικά ανάλογα, το οποίο παρουσιάζει σοβαρά κλινικά ευρήματα αγνώστου αιτιολογίας, ιδίως νευρολογικά ευρήματα. Τα ευρήματα αυτά δεν επηρεάζουν τις παρούσες εθνικές συστάσεις για τη χρήση αντιρετροϊκής θεραπείας σε έγκυες γυναίκες προκειμένου να προληφθεί η κάθετη μετάδοση του ιού HIV.

Σύνδρομο Επανεργοποίησης του Ανοσοποιητικού Συστήματος

Σε ασθενείς με HIV λοίμωξη με σοβαρή ανοσολογική ανεπάρκεια ενδέχεται να εμφανιστεί, κατά την έναρξη της CART, μία φλεγμονώδης αντίδραση σε ασυμπτωματικά ή υπολειμματικά ευκαιριακά παθογόνα και να προκληθούν σοβαροί κλινικές καταστάσεις, ή επιδείνωση των συμπτωμάτων. Τέτοιες αντιδράσεις έχουν τυπικά παρατηρηθεί εντός των πρώτων λίγων εβδομάδων ή μηνών από την έναρξη της CART. Σχετικά παραδείγματα είναι η αμφιβληστροειδίτιδα από κυτταρομεγαλοϊό, γενικευμένες και/ή εστιακές λοιμώξεις από μυκοβακτηρίδια και πνευμονία οφειλόμενη σε Pneumocystis jirovecii. Πρέπει να εκτιμώνται οποιαδήποτε φλεγμονώδη συμπτώματα και να ορίζεται θεραπεία, όταν απαιτείται. Aυτοάνοσες διαταραχές (όπως η νόσος του Graves και η αυτοάνοση ηπατίτιδα) έχουν επίσης αναφερθεί ότι συμβαίνουν κατά τη ρύθμιση της επανεργοποίησης του ανοσοποιητικού συστήματος. Ωστόσο, ο αναφερόμενος χρόνος έως την έναρξη είναι περισσότερο μεταβλητός και αυτά τα γεγονότα μπορεί να συμβούν πολλούς μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας.

Ευκαιριακές λοιμώξεις

Ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη οι οποίοι λαμβάνουν Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. ή άλλη αντιρετροϊκή θεραπεία μπορεί να εξακολουθούν να αναπτύσσουν ευκαιριακές λοιμώξεις και άλλες επιπλοκές της HIV λοίμωξης και συνεπώς πρέπει να παραμένουν υπό στενή ιατρική παρακολούθηση από γιατρούς με εμπειρία στη θεραπεία ασθενών με νόσους σχετιζόμενες με τον ιό HIV.

Οστεονέκρωση

Αναφέρθηκαν περιπτώσεις οστεονέκρωσης κυρίως σε ασθενείς με προχωρημένη λοίμωξη HIV και/ή μακράς διάρκειας έκθεση σε CART αν και η αιτιολογία θεωρείται πολυπαραγοντική (συμπεριλαμβάνονται η χρήση κορτικοστεροειδών, η κατανάλωση οινοπνευματωδών, η σοβαρή ανοσοκαταστολή, ο υψηλότερος δείκτης μάζας σώματος). Οι ασθενείς πρέπει να ζητούν ιατρική συμβουλή εάν παρουσιάζουν ενοχλήσεις και άλγος στις αρθρώσεις, δυσκαμψία άρθρωσης ή δυσκολία στην κίνηση.

Συγχορήγηση άλλων φαρμακευτικών προϊόντων

Η χρήση του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. πρέπει να αποφεύγεται με συγχορήγηση ή πρόσφατη χρήση νεφροτοξικού φαρμακευτικού προϊόντος (βλ. Αλληλεπιδράσεις). Εάν η ταυτόχρονη χρήση με νεφροτοξικούς παράγοντες είναι αναπόφευκτη, η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται σε εβδομαδιαία βάση. Περιπτώσεις οξείας νεφρικής ανεπάρκειας μετά την έναρξη υψηλής δόσης ή πολλαπλών μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ) έχουν αναφερθεί σε ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με δισοπροξιλική τενοφοβίρη και είχαν παράγοντες κινδύνου για νεφρική δυσλειτουργία. Εάν το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. συγχορηγείται με ένα ΜΣΑΦ, η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται επαρκώς. Υψηλότερος κίνδυνος νεφρικής δυσλειτουργίας έχει αναφερθεί σε ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη που έλαβαν δισοπροξιλική τενοφοβίρη σε συνδυασμό με αναστολέα πρωτεάσης ενισχυμένο με ριτοναβίρη ή κομπισιστάτη. Απαιτείται στενή παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας σε αυτούς τους ασθενείς (βλ. Αλληλεπιδράσεις). Σε ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη και νεφρικούς παράγοντες κινδύνου, η συγχορήγηση της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης με έναν ενισχυμένο αναστολέα πρωτεάσης πρέπει να αξιολογείται προσεκτικά. Το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. δεν πρέπει να συγχορηγείται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν εμτρισιταμπίνη, δισοπροξιλική τενοφοβίρη, τενοφοβίρη αλαφεναμίδη, ή άλλα ανάλογα κυτιδίνης, όπως η λαμιβουδίνη (βλ. Αλληλεπιδράσεις). Το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. δεν πρέπει να συγχορηγείται με διπιβαλική αδεφοβίρη.

Χρήση με λεδιπασβίρη και σοφοσμπουβίρη, σοφοσμπουβίρη και βελπατασβίρη ή σοφοσμπουβίρη, βελπατασβίρη και βοξιλαπρεβίρη

Έχει διαπιστωθεί ότι η συγχορήγηση δισοπροξιλικής τενοφοβίρης με λεδιπασβίρη/σοφοσμπουβίρη, με σοφοσμπουβίρη/βελπατασβίρη ή με σοφοσμπουβίρη/βελπατασβίρη/βοξιλαπρεβίρη αυξάνει τις συγκεντρώσεις της τενοφοβίρης στο πλάσμα, ειδικότερα στην περίπτωση που χρησιμοποιείται μαζί με κάποια αγωγή για τον HIV που περιέχει δισοπροξιλική τενοφοβίρη και κάποιον φαρμακοκινητικό ενισχυτή (ριτοναβίρη ή κομπισιστάτη). Δεν έχει αποδειχθεί η ασφάλεια της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης όταν συγχορηγείται με λεδιπασβίρη/σοφοσμπουβίρη, με σοφοσμπουβίρη/βελπατασβίρη ή με σοφοσμπουβίρη/βελπατασβίρη/βοξιλαπρεβίρη και κάποιον φαρμακοκινητικό ενισχυτή. Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι πιθανοί κίνδυνοι και τα πιθανά οφέλη που σχετίζονται με τη συγχορήγηση, ιδίως σε ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο νεφρικής δυσλειτουργίας. Οι ασθενείς που λαμβάνουν λεδιπασβίρη/σοφοσμπουβίρη, σοφοσμπουβίρη/βελπατασβίρη ή σοφοσμπουβίρη/βελπατασβίρη/βοξιλαπρεβίρη ταυτόχρονα με δισοπροξιλική τενοφοβίρη και κάποιον ενισχυμένο αναστολέα πρωτεάσης του HIV πρέπει να παρακολουθούνται για ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη.

Συγχορήγηση της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης με διδανοσίνη

Η συγχορήγηση της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης με διδανοσίνη δεν συνιστάται (βλ. Αλληλεπιδράσεις).

Αγωγή τριπλού συνδυασμού νουκλεοσιδίων

Έχουν υπάρξει αναφορές με υψηλό ποσοστό ιολογικής αποτυχίας και ανάπτυξης αντοχής σε πρώιμο στάδιο σε ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη όταν η δισοπροξιλική τενοφοβίρη συνδυάστηκε με λαμιβουδίνη και αβακαβίρη, όπως επίσης και με λαμιβουδίνη και διδανοσίνη ως θεραπευτικό σχήμα εφ’ άπαξ ημερησίως. Υπάρχει στενή ομοιότητα από πλευράς δομής μεταξύ λαμιβουδίνης και εμτρισιταμπίνης όπως επίσης και φαρμακοκινητικές και φαρμακοδυναμικές ομοιότητες μεταξύ αυτών των δύο παραγόντων. Επομένως, μπορεί να παρατηρηθούν τα ίδια προβλήματα, αν το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. χορηγηθεί με ένα τρίτο νουκλεοσιδικό ανάλογο.

Ηλικιωμένοι

Ο συνδυασμός εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης δεν έχει μελετηθεί σε άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών. Τα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών είναι πιο πιθανό να έχουν μειωμένη νεφρική λειτουργία, ως εκ τούτου απαιτείται προσοχή κατά τη χορήγηση του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.

Λακτόζη

Το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. περιέχει μονοϋδρική λακτόζη. Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, πλήρη ανεπάρκεια λακτάσης ή κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης, δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.

Νάτριο

Το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δισκίο, είναι δηλαδή ουσιαστικά «ελεύθερο νατρίου».

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-EFAVIRENZ/EMTRICITABINE/TENOFOVIR

expand_more

Μελέτες αλληλεπιδράσεων έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε ενήλικες. Καθώς το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. περιέχει εμτρισιταμπίνη και δισοπροξιλική τενοφοβίρη, οποιεσδήποτε αλληλεπιδράσεις έχουν αναγνωριστεί μεμονωμένα με αυτές τις ουσίες ενδέχεται να εμφανιστούν και με το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d.. Μελέτες αλληλεπιδράσεων έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε ενήλικες. Η φαρμακοκινητική της εμτρισιταμπίνης και της τενοφοβίρης κατά τη σταθεροποιημένη κατάσταση όταν η εμτρισιταμπίνη και η δισοπροξιλική τενοφοβίρη χορηγήθηκαν ταυτόχρονα ήταν ίδια με τη φαρμακοκινητική αυτών των φαρμακευτικών προϊόντων κατά τη μεμονωμένη χορήγησή τους. Κλινικές και in vitro μελέτες φαρμακοκινητικής αλληλεπίδρασης έδειξαν ότι το ενδεχόμενο των διαμεσολαβούμενων από το CYP450 αλληλεπιδράσεων που εμπλέκουν την εμτρισιταμπίνη και τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα, είναι χαμηλό.

Η συγχορήγηση δεν συνιστάται

Το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. δεν πρέπει να συγχορηγείται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν εμτρισιταμπίνη, δισοπροξιλική τενοφοβίρη, τενοφοβίρη αλαφεναμίδη ή άλλα ανάλογα κυτιδίνης, όπως λαμιβουδίνη (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. δεν πρέπει να συγχορηγείται με το διπιβαλική αδεφοβίρη.

Διδανοσίνη: Η συγχορήγηση του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. με διδανοσίνη δεν συνιστάται (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Πίνακα 2).

Φαρμακευτικά προϊόντα που αποβάλλονται από τη νεφρική οδό: Καθώς η εμτρισιταμπίνη και η τενοφοβίρη αποβάλλονται κυρίως από τους νεφρούς, η συγχορήγηση του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. με φαρμακευτικά προϊόντα που μειώνουν τη νεφρική λειτουργία ή ανταγωνίζονται για την ενεργό σωληναριακή απέκκριση (π.χ. σιδοφοβίρη) μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις της εμτρισιταμπίνης, της τενοφοβίρης και/ή των συγχορηγούμενων φαρμακευτικών προϊόντων στον ορό. Η χρήση του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. πρέπει να αποφεύγεται με συγχορήγηση ή πρόσφατη χρήση νεφροτοξικού φαρμακευτικού προϊόντος. Ορισμένα παραδείγματα περιλαμβάνουν, αλλά χωρίς να περιορίζονται σε αυτά, τις αμινογλυκοσίδες, την αμφοτερικίνη Β, τη φοσκαρνέτη, τη γκανσικλοβίρη, την πενταμιδίνη, τη βανκομυκίνη, τη σιδοφοβίρη ή την ιντερλευκίνη-2 (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Άλλες αλληλεπιδράσεις

Οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ του συνδυασμού εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης ή των μεμονωμένων συστατικών του και άλλων φαρμακευτικών προϊόντων παρατίθενται στον Πίνακα 2 παρακάτω (η αύξηση υποδεικνύεται ως «↑», η μείωση ως «↓», καμία μεταβολή ως «↔», δύο φορές ημερησίως ως «b.i.d.» και μία φορά ημερησίως ως «q.d.»). Εάν είναι διαθέσιμα, τα διαστήματα εμπιστοσύνης 90% δίνονται εντός παρενθέσεων.

Πίνακας 2: Αλληλεπιδράσεις μεταξύ των μεμονωμένων συστατικών του συνδυασμού εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης και άλλων φαρμακευτικών προϊόντων

Φαρμακευτικό προϊόν ανά θεραπευτική περιοχή	Επιδράσεις στα επίπεδα φαρμάκου	Σύσταση σχετικά με τη συγχορήγηση με Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. (εμτρισιταμπίνη 200 mg, δισοπροξιλική τενοφοβίρη 245 mg)
ΑΝΤΙ-ΛΟΙΜΩΔΗ
Αντιρετροϊκά
Αναστολείς πρωτεασών
Atazanavir/Ritonavir/Tenofovir disoproxil (300 mg q.d./100 mg q.d./245 mg q.d.)	Atazanavir: ↓ 25% AUC, ↓ 28% Cmax, ↓ 26% Cmin. Tenofovir: ↑ 37% AUC, ↑ 34% Cmax, ↑ 29% Cmin.	Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης. Η αυξημένη έκθεση σε τενοφοβίρη θα μπορούσε να ενισχύσει τις σχετιζόμενες με την τενοφοβίρη ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται στενά (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Darunavir/Ritonavir/Tenofovir disoproxil (300 mg q.d./100 mg q.d./245 mg q.d.)	Darunavir: ↔ AUC, ↔ Cmin. Tenofovir: ↑ 22% AUC, ↑ 37% Cmin.	Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης. Η αυξημένη έκθεση σε τενοφοβίρη θα μπορούσε να ενισχύσει τις σχετιζόμενες με την τενοφοβίρη ανεπιθύμητες ενέργειες συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται στενά (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Lopinavir/Ritonavir/Tenofovir disoproxil (400 mg b.i.d./100 mg b.i.d./245 mg q.d.)	Lopinavir/Ritonavir: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Tenofovir: ↑ 32% AUC, ↔ Cmax, ↑ 51% Cmin.	Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης. Η αυξημένη έκθεση σε τενοφοβίρη θα μπορούσε να ενισχύσει τις σχετιζόμενες με την τενοφοβίρη ανεπιθύμητες ενέργειες συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται στενά (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
NRTIs
Didanosine/Tenofovir disoproxil	Η συγχορήγηση δισοπροξιλικής τενοφοβίρης με διδανοσίνη οδηγεί σε κατά 40-60% αυξημένη συστηματική έκθεση στη διδανοσίνη.	Η συγχορήγηση του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. με διδανοσίνη δεν συνιστάται (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Η αυξημένη συστηματική έκθεση στη διδανοσίνη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών συσχετιζόμενων με τη διδανοσίνη. Σπάνια, έχουν αναφερθεί παγκρεατίτιδα και γαλακτική οξέωση, ενίοτε μοιραία. Η συγχορήγηση του tenofovir disoproxil με διδανοσίνη σε δόση 400 mg ημερησίως συσχετίστηκε με σημαντική μείωση του αριθμού κυττάρων CD4, πιθανώς λόγω ενδοκυττάριας αλληλεπίδρασης εξ αιτίας της οποίας αυξήθηκε η φωσφορυλιωμένη (δηλ. η δραστική) διδανοσίνη. Μια μειωμένη δόση των 250 mg διδανοσίνης συγχορηγούμενης με θεραπεία tenofovir disoproxil συσχετίστηκε με αναφορές υψηλού ποσοστού ιολογικής αποτυχίας με τους διάφορους συνδυασμούς που δοκιμάστηκαν για τη θεραπεία της λοίμωξης από τον ιό HIV 1.
Lamivudine /Tenofovir disoproxil	Lamivudine: ↓ 3% AUC, ↓ 24% Cmax. Tenofovir: ↓ 4% AUC, ↑ 102% Cmax.	Η λαμιβουδίνη και το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. δεν πρέπει να χορηγούνται ταυτόχρονα (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Efavirenz /Tenofovir disoproxil	Efavirenz: ↓ 4% AUC, ↓ 4% Cmax. Tenofovir: ↓ 1% AUC, ↑ 7% Cmax.	Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της εφαβιρένζης.
Αντιιικοί παράγοντες για τον ιό της ηπατίτιδας B (HBV)
Adefovir dipivoxil/Tenofovir disoproxil	Adefovir dipivoxil: ↓ 11% AUC, ↓ 7% Cmax. Tenofovir: ↓ 2% AUC, ↓ 1% Cmax.	Η διπιβαλική αδεφοβίρη και το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. δεν πρέπει να χορηγούνται ταυτόχρονα (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Αντιικοί παράγοντες για τον ιό της ηπατίτιδας C (HCV)
Ledipasvir/Sofosbuvir (90 mg/400 mg q.d.) + Atazanavir/Ritonavir (300 mg q.d./100 mg q.d.) + Emtricitabine/Tenofovir disoproxil (200 mg/245 mg q.d.)	Ledipasvir: ↑ 96% AUC, ↑ 68% Cmax, ↑ 118% Cmin. Sofosbuvir: ↔ AUC, ↔ Cmax. GS-331007: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↑ 42% Cmin. Atazanavir: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↑ 63% Cmin. Ritonavir: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↑ 45% Cmin. Emtricitabine: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Tenofovir: ↔ AUC, ↑ 47% Cmax, ↑ 47% Cmin.	Οι αυξημένες συγκεντρώσεις της τενοφοβίρης στο πλάσμα που είναι αποτέλεσμα της συγχορήγησης δισοπροξιλικής τενοφοβίρης, λεδιπασβίρης/σοφοσμπουβίρης και αταζαναβίρης/ριτοναβίρης δύνανται να αυξήσουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Δεν έχει αποδειχθεί η ασφάλεια της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης όταν χρησιμοποιείται μαζί με λεδιπασβίρη/σοφοσμπουβίρη και κάποιον φαρμακοκινητικό ενισχυτή (π.χ. ριτοναβίρη ή κομπισιστάτη). Ο συνδυασμός πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και με συχνή νεφρική παρακολούθηση, εφόσον δεν υπάρχουν διαθέσιμες άλλες εναλλακτικές επιλογές (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Ledipasvir/Sofosbuvir (90 mg/400 mg q.d.) + Darunavir/Ritonavir (800 mg q.d./100 mg q.d.) + Emtricitabine/Tenofovir disoproxil (200 mg/245 mg q.d.)	Ledipasvir: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Sofosbuvir: ↓ 27% AUC, ↓ 37% Cmax. GS-331007: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Darunavir: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Ritonavir: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↑ 48% Cmin. Emtricitabine: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Tenofovir: ↑ 50% AUC, ↑ 64% Cmax, ↑ 59% Cmin.	Οι αυξημένες συγκεντρώσεις της τενοφοβίρης στο πλάσμα που είναι αποτέλεσμα της συγχορήγησης δισοπροξιλικής τενοφοβίρης, λεδιπασβίρης/σοφοσμπουβίρης και νταρουναβίρης/ριτοναβίρης, δύνανται να αυξήσουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Δεν έχει αποδειχθεί η ασφάλεια της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης όταν χρησιμοποιείται μαζί με λεδιπασβίρη/σοφοσμπουβίρη και κάποιον φαρμακοκινητικό ενισχυτή (π.χ. ριτοναβίρη ή κομπισιστάτη). Ο συνδυασμός πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και με συχνή νεφρική παρακολούθηση, εφόσον δεν υπάρχουν διαθέσιμες άλλες εναλλακτικές επιλογές (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Ledipasvir/Sofosbuvir (90 mg/400 mg q.d.) + Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil (600 mg/200 mg/245 mg q.d.)	Ledipasvir: ↓ 34% AUC, ↓ 34% Cmax, ↓ 34% Cmin. Sofosbuvir: ↔ AUC, ↔ Cmax. GS-331007: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Efavirenz: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Emtricitabine: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Tenofovir: ↑ 98% AUC, ↑ 79% Cmax, ↑ 163% Cmin.	Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης. Η αυξημένη έκθεση σε τενοφοβίρη θα μπορούσε να ενισχύσει τις σχετιζόμενες με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται στενά (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Ledipasvir/Sofosbuvir (90 mg/400 mg q.d.) + Emtricitabine/Rilpivirine/ Tenofovir disoproxil (200 mg/25 mg/245 mg q.d.)	Ledipasvir: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Sofosbuvir: ↔ AUC, ↔ Cmax. GS-331007: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Emtricitabine: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Rilpivirine: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Tenofovir: ↑ 40% AUC, ↔ Cmax, ↑ 91% Cmin.	Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης. Η αυξημένη έκθεση σε τενοφοβίρη θα μπορούσε να ενισχύσει τις σχετιζόμενες με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται στενά (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Ledipasvir/Sofosbuvir (90 mg/400 mg q.d.) + Dolutegravir (50 mg q.d.) + Emtricitabine/Tenofovir disoproxil (200 mg/245 mg q.d.)	Sofosbuvir: ↔ AUC, ↔ Cmax. GS-331007: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Ledipasvir: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Dolutegravir: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Emtricitabine: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Tenofovir: ↑ 65% AUC, ↑ 61% Cmax, ↑ 115% Cmin.	Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης. Η αυξημένη έκθεση σε τενοφοβίρη θα μπορούσε να ενισχύσει τις σχετιζόμενες με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται στενά (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Sofosbuvir/Velpatasvir (400 mg/100 mg q.d.) + Atazanavir/Ritonavir (300 mg q.d./100 mg q.d.) + Emtricitabine/Tenofovir disoproxil (200 mg/245 mg q.d.)	Sofosbuvir: ↔ AUC, ↔ Cmax. GS-331007: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↑ 42% Cmin. Velpatasvir: ↑ 142% AUC, ↑ 55% Cmax, ↑ 301% Cmin. Atazanavir: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↑ 39% Cmin. Ritonavir: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↑ 29% Cmin. Emtricitabine: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Tenofovir: ↔ AUC, ↑ 55% Cmax, ↑ 39% Cmin.	Οι αυξημένες συγκεντρώσεις της τενοφοβίρης στο πλάσμα που είναι αποτέλεσμα της συγχορήγησης δισοπροξιλικής τενοφοβίρης, σοφοσμπουβίρης/βελπατασβίρης και αταζαναβίρης/ριτοναβίρης, δύνανται να αυξήσουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Δεν έχει αποδειχθεί η ασφάλεια της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης όταν χρησιμοποιείται μαζί με σοφοσμπουβίρη/βελπατασβίρη και κάποιον φαρμακοκινητικό ενισχυτή (π.χ. ριτοναβίρη ή κομπισιστάτη). Ο συνδυασμός πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και με συχνή νεφρική παρακολούθηση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Sofosbuvir/Velpatasvir (400 mg/100 mg q.d.) + Darunavir/Ritonavir (800 mg q.d./100 mg q.d.) + Emtricitabine/Tenofovir disoproxil (200 mg/245 mg q.d.)	Sofosbuvir: ↓ 28% AUC, ↓ 38% Cmax. GS-331007: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Velpatasvir: ↔ AUC, ↓ 24% Cmax, ↔ Cmin. Darunavir: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Ritonavir: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Emtricitabine: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Tenofovir: ↑ 39% AUC, ↑ 55% Cmax, ↑ 52% Cmin.	Οι αυξημένες συγκεντρώσεις της τενοφοβίρης στο πλάσμα που είναι αποτέλεσμα της συγχορήγησης δισοπροξιλικής τενοφοβίρης, σοφοσμπουβίρης/βελπατασβίρης και νταρουναβίρης/ριτοναβίρης, δύνανται να αυξήσουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Δεν έχει αποδειχθεί η ασφάλεια της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης όταν χρησιμοποιείται μαζί με σοφοσμπουβίρη/βελπατασβίρη και κάποιον φαρμακοκινητικό ενισχυτή (π.χ. ριτοναβίρη ή κομπισιστάτη). Ο συνδυασμός πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και με συχνή νεφρική παρακολούθηση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Sofosbuvir/Velpatasvir (400 mg/100 mg q.d.) + Lopinavir/Ritonavir (800 mg/200 mg q.d.) + Emtricitabine/Tenofovir disoproxil (200 mg/245 mg q.d.)	Sofosbuvir: ↓ 29% AUC, ↓ 41% Cmax. GS-331007: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Velpatasvir: ↔ AUC, ↓ 30% Cmax, ↑ 63% Cmin. Lopinavir: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Ritonavir: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Emtricitabine: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Tenofovir: ↑ 39% AUC, ↑ 55% Cmax, ↑ 52% Cmin.	Οι αυξημένες συγκεντρώσεις της τενοφοβίρης στο πλάσμα που είναι αποτέλεσμα της συγχορήγησης δισοπροξιλικής τενοφοβίρης, σοφοσμπουβίρης/βελπατασβίρης και λοπιναβίρης/ριτοναβίρης, δύνανται να αυξήσουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Δεν έχει αποδειχθεί η ασφάλεια της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης όταν χρησιμοποιείται μαζί με σοφοσμπουβίρη/βελπατασβίρη και κάποιον φαρμακοκινητικό ενισχυτή (π.χ. ριτοναβίρη ή κομπισιστάτη). Ο συνδυασμός πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και με συχνή νεφρική παρακολούθηση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Sofosbuvir/Velpatasvir (400 mg/100 mg q.d.) + Raltegravir (400 mg b.i.d) + Emtricitabine/Tenofovir disoproxil (200 mg/245 mg q.d.)	Sofosbuvir: ↔ AUC, ↔ Cmax. GS-331007: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Velpatasvir: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Raltegravir: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↓ 21% Cmin. Emtricitabine: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Tenofovir: ↑ 40% AUC, ↑ 46% Cmax, ↑ 70% Cmin.	Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης. Η αυξημένη έκθεση σε τενοφοβίρη θα μπορούσε να ενισχύσει τις σχετιζόμενες με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται στενά (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Sofosbuvir/Velpatasvir (400 mg/100 mg q.d.) + Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil (600 mg/200 mg/245 mg q.d.)	Sofosbuvir: ↔ AUC, ↑ 38% Cmax. GS-331007: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Velpatasvir: ↓ 53% AUC, ↓ 47% Cmax, ↓ 57% Cmin. Efavirenz: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Emtricitabine: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Tenofovir: ↑ 81% AUC, ↑ 77% Cmax, ↑ 121% Cmin.	Η συγχορήγηση σοφοσμπουβίρης/βελπατασβίρης και εφαβιρένζης αναμένεται να μειώσει τις συγκεντρώσεις της βελπατασβίρης στο πλάσμα. Η συγχορήγηση σοφοσμπουβίρης/βελπατασβίρης με θεραπευτικά σχήματα που περιέχουν εφαβιρένζη δεν συνιστάται.
Sofosbuvir/Velpatasvir (400 mg/100 mg q.d.) + Emtricitabine/Rilpivirine/Tenofovir disoproxil (200 mg/25 mg/245 mg q.d.)	Sofosbuvir: ↔ AUC, ↔ Cmax. GS-331007: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Velpatasvir: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Emtricitabine: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Rilpivirine: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Tenofovir: ↑ 40% AUC, ↑ 44% Cmax, ↑ 84% Cmin.	Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης. Η αυξημένη έκθεση σε τενοφοβίρη θα μπορούσε να ενισχύσει τις σχετιζόμενες με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται στενά (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Sofosbuvir/Velpatasvir/Voxilaprevir (400 mg/100 mg/ 100 mg+100 mg q.d.) + Darunavir (800 mg q.d.) + Ritonavir (100 mg q.d.) + Emtricitabine/Tenofovir disoproxil (200 mg/245 mg q.d.)	Sofosbuvir: ↔ AUC, ↓ 30% Cmax. GS-331007: ↔ AUC, ↔ Cmax. Velpatasvir: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Voxilaprevir: ↑ 143% AUC, ↑ 72% Cmax, ↑ 300% Cmin. Darunavir: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↓ 34% Cmin. Ritonavir: ↑ 45% AUC, ↑ 60% Cmax, ↔ Cmin. Emtricitabine: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Tenofovir: ↑ 39% AUC, ↑ 48% Cmax, ↑ 47% Cmin.	Οι αυξημένες συγκεντρώσεις της τενοφοβίρης στο πλάσμα που είναι αποτέλεσμα της συγχορήγησης των δισοπροξιλικής τενοφοβίρης, σοφοσμπουβίρης/βελπατασβίρης/βοξιλαπρεβίρης και δαρουναβίρης/ριτοναβίρης, ενδέχεται να αυξήσουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών. Δεν έχει αποδειχθεί η ασφάλεια της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης όταν χρησιμοποιείται μαζί με σοφοσμπουβίρη/βελπατασβίρη/βοξιλαπρεβίρη και κάποιον φαρμακοκινητικό ενισχυτή (π.χ. ριτοναβίρη ή κομπισιστάτη). Ο συνδυασμός θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και με συχνή νεφρική παρακολούθηση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Sofosbuvir (400 mg q.d.) + Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil (600 mg/200 mg/245 mg q.d.)	Sofosbuvir: ↔ AUC, ↓ 19% Cmax. GS-331007: ↔ AUC, ↓ 23% Cmax. Efavirenz: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Emtricitabine: ↔ AUC, ↔ Cmax, ↔ Cmin. Tenofovir: ↔ AUC, ↑ 25% Cmax, ↔ Cmin.	Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
Ribavirin/Tenofovir disoproxil	Ribavirin: ↑ 26% AUC, ↓ 5% Cmax.	Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της ριμπαβιρίνης.
Αντιιικοί παράγοντες για τον ιό του έρπητα
Famciclovir/Emtricitabine	Famciclovir: ↓ 9% AUC, ↓ 7% Cmax. Emtricitabine: ↓ 7% AUC, ↓ 11% Cmax.	Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της φαμσικλοβίρης.
Φάρμακα κατά των μυκοβακτηρίων
Rifampicin/Tenofovir disoproxil	Tenofovir: ↓ 12% AUC, ↓ 16% Cmax, ↓ 15% Cmin.	Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
ΑΠΟ ΣΤΟΜΑΤΟΣ ΑΝΤΙΣΥΛΛΗΠΤΙΚΑ
Norgestimate/Ethinyl oestradiol/ Tenofovir disoproxil	Norgestimate: ↓ 4% AUC, ↓ 5% Cmax. Ethinyl oestradiol: ↓ 4% AUC, ↓ 6% Cmax, ↓ 2% Cmin.	Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης των νοργεστιμάτης/αιθυνιλικής οιστραδιόλης.
ΑΝΟΣΟΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΑ
Tacrolimus/Tenofovir disoproxil/Emtricitabine	Tacrolimus: ↑ 4% AUC, ↑ 3% Cmax. Emtricitabine: ↓ 5% AUC, ↓ 11% Cmax. Tenofovir: ↑ 6% AUC, ↑ 13% Cmax.	Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της τακρόλιμους.
ΟΠΙΟΥΧΑ ΑΝΑΛΓΗΤΙΚΑ
Μεθαδόνη/Tenofovir disoproxil	Μεθαδόνη: ↑ 5% AUC, ↑ 5% Cmax.	Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της μεθαδόνης.

ΔΥ = δεν υπολογίστηκε. N/A = δεν εφαρμόζεται. 1 Δεδομένα που προέκυψαν από τη χορήγηση δόσης ταυτόχρονα με λεδιπασβίρη/σοφοσμπουβίρη. Η κλιμακωτή χορήγηση (με διαφορά 12 ωρών) έδωσε παρόμοια αποτελέσματα. 2 Ο κύριος κυκλοφορών μεταβολίτης της σοφοσμπουβίρης. 3 Μελέτη που πραγματοποιήθηκε με επιπλέον βοξιλαπρεβίρη 100 mg για να επιτευχθούν εκθέσεις σε βοξιλαπρεβίρη που αναμένονται σε ασθενείς με λοίμωξη HCV.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-EFAVIRENZ/EMTRICITABINE/TENOFOVIR

expand_more

Περίληψη του προφίλ ασφάλειας

Οι πιο συχνά αναφερθείσες ανεπιθύμητες ενέργειες που θεωρήθηκαν δυνητικώς ή πιθανώς σχετιζόμενες με την εμτρισιταμπίνη και/ή τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη ήταν ναυτία (12%) και διάρροια (7%) σε μια τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη ανοιχτής επισήμανσης σε ενήλικες (GS-01-934, βλ. Φαρμακοδυναμικές). Το προφίλ ασφάλειας της εμτρισιταμπίνης και της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης στη συγκεκριμένη μελέτη ήταν σύμφωνο με την προηγούμενη εμπειρία με αυτούς τους παράγοντες όταν ο καθένας χορηγήθηκε μαζί με άλλους αντιρετροϊκούς παράγοντες.

Περίληψη ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες οι οποίες θεωρήθηκαν τουλάχιστον δυνητικώς σχετιζόμενες με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη και την εμτρισιταμπίνη από κλινικές μελέτες και από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία σε ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη καταγράφονται στον Πίνακα 3, πιο κάτω, ανά κατηγορία οργανικού συστήματος του σώματος και συχνότητα εμφάνισης. Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά σειρά φθίνουσας σοβαρότητας. Οι συχνότητες ορίζονται ως πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100) ή σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000).

Πίνακας 3: Περίληψη των ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα που σχετίζονται με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη και την εμτρισιταμπίνη βάσει των κλινικών μελετών και της εμπειρίας μετά την κυκλοφορία

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών

Νεφρική δυσλειτουργία: Καθώς το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. μπορεί να προκαλέσει νεφρική βλάβη συνιστάται η στενή παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Η λειτουργική διαταραχή του εγγύς εσπειραμένου σωληναρίου γενικά επιλύθηκε ή βελτιώθηκε μετά από τη διακοπή της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης. Ωστόσο, σε ορισμένους ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη, οι μειώσεις στην κάθαρση κρεατινίνης δεν επιλύθηκαν εντελώς παρά τη διακοπή της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης. Ασθενείς σε κίνδυνο νεφρικής δυσλειτουργίας (όπως ασθενείς με νεφρικούς παράγοντες κινδύνου κατά την έναρξη, προχωρημένη λοίμωξη HIV ή ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα νεφροτοξικά φαρμακευτικά προϊόντα) έχουν αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν ελλιπή ανάκτηση της νεφρικής λειτουργίας παρά τη διακοπή της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Γαλακτική οξέωση: Εχουν αναφερθεί περιστατικά γαλακτικής οξέωσης με το tenofovir disoproxil ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με άλλα αντιρετροϊκά. Οι ασθενείς με παράγοντες προδιάθεσης, όπως ασθενείς με μη αντιρροπούμενη ηπατική νόσο ή ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα φάρμακα τα οποία είναι γνωστό ότι επάγουν γαλακτική οξέωση, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης βαριάς γαλακτικής οξέωσης κατά τη διάρκεια της θεραπείας με tenofovir disoproxil, συμπεριλαμβανομένων θανατηφόρων εκβάσεων.

Μεταβολικές παράμετροι: Το σωματικό βάρος και τα επίπεδα των λιπιδίων και της γλυκόζης στο αίμα ενδέχεται να αυξηθούν κατά τη διάρκεια της αντιρετροϊκής θεραπείας (βλέπε Ειδικές προειδοποιήσεις)

Σύνδρομο Επανεργοποίησης του Ανοσοποιητικού Συστήματος: Σε ασθενείς με HIV λοίμωξη με σοβαρή ανοσολογική ανεπάρκεια ενδέχεται να εμφανιστεί, κατά την έναρξη της CART, μία φλεγμονώδης αντίδραση σε ασυμπτωματικά ή υπολειμματικά ευκαιριακά παθογόνα. Aυτοάνοσες διαταραχές (όπως η νόσος του Graves και η αυτοάνοση ηπατίτιδα) έχουν επίσης αναφερθεί. Ωστόσο, ο αναφερόμενος χρόνος έως την έναρξη είναι περισσότερο μεταβλητός και αυτά τα γεγονότα μπορεί να συμβούν πολλούς μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Οστεονέκρωση: Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις οστεονέκρωσης, κυρίως σε ασθενείς με αναγνωρισμένους γενικά παράγοντες κινδύνου, προχωρημένη λοίμωξη HIV ή μακράς διάρκειας έκθεση σε CART. Η συχνότητα αυτών είναι άγνωστη (βλ. Ειδικές προειδολογήσεις).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η αξιολόγηση των ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με την εμτρισιταμπίνη βασίζεται στην εμπειρία από τρεις παιδιατρικές μελέτες (n = 169) στις οποίες πρωτοθεραπευόμενοι παιδιατρικοί ασθενείς (n = 123) και παιδιατρικοί ασθενείς που είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία (n = 46), ηλικίας 4 μηνών έως 18 ετών, οι οποίοι είχαν προσβληθεί από τον ιό HIV, έλαβαν εμτρισιταμπίνη σε συνδυασμό με άλλους αντιρετροϊκούς παράγοντες. Εκτός από τις ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε ενήλικες, η αναιμία (9,5%) και ο δυσχρωματισμός του δέρματος (31,8%) παρουσιάστηκαν συχνότερα στις κλινικές δοκιμές σε παιδιατρικούς ασθενείς από ότι σε ενήλικες (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες, Περίληψη ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα).

Η αξιολόγηση των ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη βασίζεται σε δύο τυχαιοποιημένες δοκιμές (μελέτες GS US 104 0321 και GS US 104 0352) σε 184 παιδιατρικούς ασθενείς (ηλικίας 2 έως < 18 ετών) που προσβλήθηκαν από τον ιό HIV-1, οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με δισοπροξιλική τενοφοβίρη (n = 93) ή εικονικό/ενεργό συγκριτικό φάρμακο (n = 91) σε συνδυασμό με άλλους αντιρετροϊκούς παράγοντες για 48 εβδομάδες (βλ. Φαρμακοδυναμικές). Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρήθηκαν σε παιδιατρικούς ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με δισοπροξιλική τενοφοβίρη ήταν σύμφωνες με εκείνες που παρατηρήθηκαν σε κλινικές μελέτες της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης σε ενήλικες (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες Περίληψη ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα και Φαρμακοδυναμικές).

Μειώσεις της ΟΠ έχουν αναφερθεί σε παιδιατρικούς ασθενείς. Σε εφήβους (ηλικίας 12 έως < 18 ετών) που προσβλήθηκαν από τον ιό HIV-1, οι βαθμολογίες Ζ της ΟΠ που παρατηρήθηκαν σε άτομα που έλαβαν δισοπροξιλική τενοφοβίρη ήταν χαμηλότερες από εκείνες που παρατηρήθηκαν σε άτομα που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Σε παιδιά (ηλικίας 2 έως 15 ετών) που προσβλήθηκαν από τον ιό HIV-1, οι βαθμολογίες Ζ της ΟΠ που παρατηρήθηκαν σε άτομα που μετέβησαν σε δισοπροξιλική τενοφοβίρη ήταν χαμηλότερες από εκείνες που παρατηρήθηκαν σε άτομα που παρέμειναν στο σχήμα τους που περιείχε σταβουδίνη ή ζιδοβουδίνη (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοδυναμικές).

Στη μελέτη GS US 104 0352, 89 παιδιατρικοί ασθενείς που προσβλήθηκαν από τον ιό HIV-1 με διάμεση ηλικία 7 ετών (εύρος από 2 έως 15 έτη) εκτέθηκαν σε δισοπροξιλική τενοφοβίρη για διάμεσο διάστημα 331 εβδομάδων. Οκτώ από τους 89 ασθενείς (9,0%) διέκοψαν το φάρμακο της μελέτης λόγω νεφρικών ανεπιθύμητων ενεργειών. Πέντε ασθενείς (5,6%) είχαν εργαστηριακά ευρήματα που ήταν κλινικά συμβατά με κεντρική νεφρική σωληναριοπάθεια, 4 εκ των οποίων διέκοψαν τη θεραπεία με δισοπροξιλική τενοφοβίρη. Επτά ασθενείς είχαν τιμές εκτιμώμενου ρυθμού σπειραματικής διήθησης (GFR) μεταξύ 70 και 90 mL/min/1,73 m2. Από αυτούς τους ασθενείς, 3 παρουσίασαν κλινικά σημαντική μείωση του εκτιμώμενου GFR κατά τη διάρκεια της θεραπείας, ο οποίος βελτιώθηκε μετά τη διακοπή της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης.

Άλλοι ειδικοί πληθυσμοί

Άτομα με νεφρική δυσλειτουργία: καθώς η δισοπροξιλική τενοφοβίρη μπορεί να προκαλέσει νεφρική τοξικότητα, συνιστάται στενή παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας σε οποιονδήποτε ενήλικα με νεφρική δυσλειτουργία που λαμβάνει Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. (βλ. Δοσολογία, Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές). Η χρήση του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. δεν συνιστάται σε άτομα ηλικίας κάτω των 18 ετών με νεφρική δυσλειτουργία (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις).

Ασθενείς με συνυπάρχουσα HIV/HBV ή HCV λοίμωξη: Το προφίλ των ανεπιθύμητων ενεργειών της εμτρισιταμπίνης και της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης σε έναν περιορισμένο αριθμό ασθενών με HIV λοίμωξη οι οποίοι είχαν συνυπάρχουσα HBV (n = 13) ή HCV (n = 26) λοίμωξη στη μελέτη GS-01-934, ήταν παρόμοιο με αυτό που παρατηρήθηκε σε ασθενείς που είχαν μολυνθεί από τον ιό HIV χωρίς συνυπάρχουσα λοίμωξη. Εν τούτοις, όπως θα αναμένονταν για αυτόν τον πληθυσμό των ασθενών, παρατηρήθηκαν πιο συχνά αυξήσεις των AST και ALT από ότι στο γενικό πληθυσμό με HIV λοίμωξη.

Εξάρσεις ηπατίτιδας μετά τη διακοπή της θεραπείας: Σε ασθενείς με λοίμωξη από τον ιό HBV, παρουσιάστηκε κλινική και εργαστηριακή ένδειξη ηπατίτιδας, μετά τη διακοπή της θεραπείας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-EFAVIRENZ/EMTRICITABINE/TENOFOVIR

expand_more

Κύηση

Ένας μεγάλος αριθμός δεδομένων σε έγκυες γυναίκες (περιπτώσεις έκβασης εγκυμοσύνης περισσότερες από 1.000) δεν καταδεικνύουν την ύπαρξη συγγενών διαμαρτιών ή τοξικότητας στο έμβρυο/νεογνό σχετιζόμενες με την εμτρισιταμπίνη και τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη. Μελέτες σε ζώα με την εμτρισιταμπίνη και τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη δεν κατέδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Συνεπώς η χρήση του Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. θα μπορούσε να αποφασιστεί κατά τη διάρκεια της κύησης, εάν αυτό κρίνεται απαραίτητο.

Θηλασμός

Η εμτρισιταμπίνη και η τενοφοβίρη έχει αποδειχθεί ότι απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Υπάρχουν ανεπαρκείς πληροφορίες σχετικά με την επίδραση της εμτρισιταμπίνης και της τενοφοβίρης στα νεογέννητα/βρέφη. Συνεπώς το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την διάρκεια του θηλασμού. Ως γενικός κανόνας, συνιστάται σε γυναίκες που έχουν προσβληθεί από τον ιό HIV να μην θηλάζουν τα βρέφη τους σε καμία περίπτωση προκειμένου να αποφευχθεί η μετάδοση του ιού HIV στο βρέφος.

Γονιμότητα

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για τον άνθρωπο σχετικά με τις επιπτώσεις του συνδυασμού εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν επιβλαβείς επιπτώσεις της εμτρισιταμπίνης ή της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης στη γονιμότητα.

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-EFAVIRENZ/EMTRICITABINE/TENOFOVIR

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιικό για συστηματική χρήση, αντιικά για τη θεραπεία των HIV λοιμώξεων, συνδυασμοί. Κωδικός ATC: J05AR03

Μηχανισμός δράσης

H εμτρισιταμπίνη είναι νουκλεοσιδικό ανάλογο της κυτιδίνης. Η δισοπροξιλική τενοφοβίρη μετατρέπεται in vivo σε τενοφοβίρη, ένα μονοφωσφορικό νουκλεοσίδιο (νουκλεοτίδιο) ανάλογο της μονοφωσφορικής αδενοσίνης. Τόσο η εμτρισιταμπίνη όσο και η τενοφοβίρη εμφανίζουν εξειδικευμένη δράση έναντι του ανθρώπινου ιού της ανοσοανεπάρκειας (HIV-1 και HIV-2) και του ιού της ηπατίτιδας Β.

Η εμτρισιταμπίνη και η τενοφοβίρη φωσφορυλιώνονται από κυτταρικά ένζυμα και σχηματίζουν τριφωσφορική εμτρισιταμπίνη και διφωσφορική τενοφοβίρη, αντίστοιχα. Μελέτες in vitro έδειξαν ότι τόσο η εμτρισιταμπίνη όσο και η τενοφοβίρη μπορούν να φωσφορυλιωθούν πλήρως όταν βρίσκονται ταυτόχρονα σε συνδυασμό μέσα στα κύτταρα. Η τριφωσφορική εμτρισιταμπίνη και η διφωσφορική τενοφοβίρη αναστέλλουν ανταγωνιστικά την ανάστροφη μεταγραφάση του HIV-1 με αποτέλεσμα τον τερματισμό της αλύσου του DNA. Τόσο η τριφωσφορική εμτρισιταμπίνη όσο και η διφωσφορική τενοφοβίρη είναι ασθενείς αναστολείς των DNA πολυμερασών των θηλαστικών και δεν υπήρξε ένδειξη για τοξικότητα στα μιτοχόνδρια είτε in vitro είτε in vivo.

Αντιϊκή δραστικότητα in vitro

Παρατηρήθηκε συνεργιστική αντιϊκή δράση με το συνδυασμό εμτρισιταμπίνης και τενοφοβίρης in vitro. Παρατηρήθηκαν επιπροσθέτως συνεργιστικές επιδράσεις σε μελέτες συνδυασμού με αναστολείς πρωτεάσης και με νουκλεοσιδικούς και μη νουκλεοσιδικούς αναστολείς της HIV ανάστροφης μεταγραφάσης.

Αντοχή

In vitro: Παρατηρήθηκε αντοχή in vitro και σε ορισμένους ασθενείς προσβεβλημένους από τον ιό HIV-1 λόγω της ανάπτυξης της μετάλλαξης M184V/I με την εμτρισιταμπίνη ή της μετάλλαξης K65R με την τενοφοβίρη.

Ιοί ανθεκτικοί στην εμτρισιταμπίνη που έφεραν τη μετάλλαξη M184V/I, εμφάνισαν διασταυρούμενη αντοχή στη λαμιβουδίνη, αλλά διατήρησαν την ευαισθησία τους στη διδανοσίνη, στη σταβουδίνη, στην τενοφοβίρη και στη ζιδοβουδίνη. Η μετάλλαξη K65R μπορεί επίσης να επιλεγεί με την αμπακαβίρη ή τη διδανοσίνη και προκαλεί μειωμένη ευαισθησία σε αυτούς τους παράγοντες πλέον της λαμιβουδίνης, της εμτρισιταμπίνης και της τενοφοβίρης. Η δισοπροξιλική τενοφοβίρη πρέπει να αποφεύγεται σε ασθενείς με HIV-1 που φέρει την K65R μετάλλαξη. Επιπλέον, μια K70E υποκατάσταση στην ανάστροφη μεταγραφάση HIV-1 έχει επιλεγεί από την τενοφοβίρη και οδηγεί σε χαμηλού επιπέδου μειωμένη ευαισθησία στην αμπακαβίρη, στην εμτρισιταμπίνη, στη λαμιβουδίνη και στην τενοφοβίρη. Περιπτώσεις με HIV-1 που εμφανίζουν 3 ή περισσότερες μεταλλάξεις που σχετίζονται με ανάλογα θυμιδίνης (TAMs) και περιλαμβάνουν είτε τη M41L ή τη L210W μετάλλαξη της ανάστροφης μεταγραφάσης επέδειξαν μειωμένη ευαισθησία στην αγωγή με δισοπροξιλική τενοφοβίρη.

In vivo - θεραπεία της λοίμωξης από HIV-1: Σε μία τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη ανοιχτής επισήμανσης (GS-01-934) σε πρωτοθεραπευόμενους με αντιρετροϊκή αγωγή ασθενείς, διεξήχθη γονοτυπικός έλεγχος σε δείγματα πλάσματος HIV-1 από όλους τους ασθενείς με επιβεβαιωμένα επίπεδα HIV RNA > 400 αντίγραφα/mL την εβδομάδα 48, 96 ή 144 ή κατά τη στιγμή της πρόωρης διακοπής του φαρμάκου της μελέτης.

Την εβδομάδα 144:

Η μετάλλαξη M184V/I αναπτύχθηκε σε 2/19 (10,5%) δείγματα που αναλύθηκαν από ασθενείς στην ομάδα εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης/εφαβιρένζης και σε 10/29 (34,5%) δείγματα που αναλύθηκαν από ασθενείς στην ομάδα λαμιβουδίνης/ζιδοβουδίνης/εφαβιρένζης (τιμή p < 0,05, δοκιμασία Fisher Exact η οποία συγκρίνει την ομάδα εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης με την ομάδα λαμιβουδίνης/ζιδοβουδίνης σε όλους τους ασθενείς).
Κανένας ιός που αναλύθηκε δεν περιείχε την K65R ή την K70E μετάλλαξη.

Γονοτυπική αντοχή στην εφαβιρένζη, με κυρίαρχη την Κ103Ν μετάλλαξη, εξελίχθηκε σε ιό σε 13/19 (68%) ασθενείς στην ομάδα εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης/εφαβιρένζης και σε ιό σε 21/29 (72%) ασθενείς στην ομάδα σύγκρισης.

Κλινικά δεδομένα

Σε μία τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη ανοιχτής επισήμανσης (GS-01-934), πρωτοθεραπευόμενοι με αντιρετροϊκή αγωγή ενήλικες ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη έλαβαν είτε σχήμα εμτρισιταμπίνης, δισοπροξιλικής τενοφοβίρης και εφαβιρένζης (n = 255) μια φορά ημερησίως είτε σταθερό συνδυασμό λαμιβουδίνης και ζιδοβουδίνης δύο φορές ημερησίως και εφαβιρένζη μία φορά ημερησίως (n = 254). Οι ασθενείς στην ομάδα εμτρισιταμπίνης και δισοπροξιλικής τενοφοβίρης έλαβαν εμτρισιταμπίνη/δισοπροξιλική τενοφοβίρη και εφαβιρένζη από την εβδομάδα 96 έως την εβδομάδα 144. Κατά την έναρξη της θεραπείας, στις τυχαιοποιημένες ομάδες τα επίπεδα HIV-1 RNA πλάσματος (5,02 και 5,00 log10 αντίγραφα/mL) και ο αριθμός κυττάρων CD4 (233 και 241 κύτταρα/mm3) ήταν παρόμοια. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας για αυτή τη μελέτη ήταν η επίτευξη και η διατήρηση επιβεβαιωμένων συγκεντρώσεων HIV-1 RNA < 400 αντίγραφα/mL για 48 εβδομάδες. Δευτερεύουσες αναλύσεις αποτελεσματικότητας για 144 εβδομάδες συμπεριέλαβαν το ποσοστό των ασθενών με συγκεντρώσεις HIV-1 RNA < 400 ή < 50 αντίγραφα/mL και τη μεταβολή του αριθμού κυττάρων CD4 από την έναρξη της θεραπείας.

Τα δεδομένα 48 εβδομάδων για το πρωτεύον καταληκτικό σημείο έδειξαν ότι ο συνδυασμός εμτρισιταμπίνης, δισοπροξιλικής τενοφοβίρης και εφαβιρένζης παρείχε αντιιϊκή αποτελεσματικότητα που υπερτερούσε σε σύγκριση με αυτή από το σταθερό συνδυασμό λαμιβουδίνης και ζιδοβουδίνης με εφαβιρένζη όπως φαίνεται στον Πίνακα 4. Τα δεδομένα των 144 εβδομάδων για το δευτερεύον καταληκτικό σημείο παρουσιάζονται επίσης στον Πίνακα 4.

Πίνακας 4: Δεδομένα αποτελεσματικότητας 48 και 144 εβδομάδων από τη μελέτη GS-01-934 στην οποία η εμτρισιταμπίνη, η δισοπροξιλική τενοφοβίρη και η εφαβιρένζη χορηγήθηκαν σε πρωτοθεραπευόμενους με αντιρετροϊκή αγωγή ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη

	GS-01-934 Θεραπεία για 48 εβδομάδες	GS-01-934 Θεραπεία για 144 εβδομάδες
	Emtricitabine + tenofovir disoproxil + efavirenz	Lamivudine + zidovudine + efavirenz
HIV-1 RNA < 400 αντίγραφα/mL (TLOVR)	84% (206/244)	73% (177/243)
τιμή p	0,002**
% διαφορά (95%CI)	11% (4% έως 19%)
HIV-1 RNA < 50 αντίγραφα/mL (TLOVR)	80% (194/244)	70% (171/243)
τιμή p	0,021**
% διαφορά (95%CI)	9% (2% έως 17%)
Μέση μεταβολή στη μέτρηση των κυττάρων CD4 (κύτταρα/mm3) από την έναρξη	+190	+158
τιμή p	0,002α
Διαφορά (95%CI)	32 (9 έως 55)

Σε ασθενείς που ελάμβαναν εμτρισιταμπίνη, δισοπροξιλική τενοφοβίρη και εφαβιρένζη δόθηκε εμτρισιταμπίνη/δισοπροξιλική τενοφοβίρη και εφαβιρένζη από την εβδομάδα 96 έως την εβδομάδα 144. ** Η τιμή p βασίστηκε στη δοκιμασία Cochran-Mantel-Haenszel στρωματοποιημένη για τη μέτρηση των κυττάρων CD4 κατά την έναρξη. TLOVR = Time to Loss of Virologic Response (Χρόνος μέχρι την Απώλεια Ιολογικής Ανταπόκρισης) α: Δοκιμασία Van Elteren

Σε μία τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη (Μ02-418), 190 πρωτοθεραπευόμενοι με αντιρετροϊκή αγωγή ενήλικες έλαβαν εμτρισιταμπίνη και δισοπροξιλική τενοφοβίρη μία φορά ημερησίως σε συνδυασμό με λοπιναβίρη/ριτοναβίρη μία ή δύο φορές ημερησίως. Την εβδομάδα 48 το 70% των ασθενών σε σχήμα λοπιναβίρης/ριτοναβίρης μία φορά ημερησίως και το 64% των ασθενών σε σχήμα λοπιναβίρης/ριτοναβίρης δύο φορές ημερησίως κατέδειξαν HIV-1 RNA < 50 αντίγραφα/mL. Οι μέσες μεταβολές στον αριθμό κυττάρων CD4 από την έναρξη της θεραπείας ήταν +185 κύτταρα/mm3 και +196 κύτταρα/mm3, αντίστοιχα.

Η περιορισμένη κλινική εμπειρία από ασθενείς με συνυπάρχουσα HIV και HBV λοίμωξη υποδηλώνει ότι η αγωγή με εμτρισιταμπίνη ή δισοπροξιλική τενοφοβίρηως συνδυασμένη αντιρετροϊκή θεραπεία για τον έλεγχο της HIV λοίμωξης, έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση των HBV DNA (μείωση 3 log10 ή μείωση 4 έως 5 log10, αντίστοιχα) (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του συνδυασμού εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης σε παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί.

Θεραπεία της HIV-1 λοίμωξης στον παιδιατρικό πληθυσμό

Δεν έχουν διενεργηθεί κλινικές μελέτες με το συνδυασμό εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης στον παιδιατρικό πληθυσμό με HIV-1 λοίμωξη. Η κλινική αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του συνδυασμού εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης τεκμηριώθηκε από μελέτες που διενεργήθηκαν με την εμτρισιταμπίνη και τη δισοπροξιλική τενοφοβίρη όταν χορηγούνται ως μεμονωμένοι παράγοντες.

Μελέτες με εμτρισιταμπίνη

Σε βρέφη και παιδιά ηλικίας άνω των 4 μηνών, η πλειοψηφία των ασθενών που έλαβαν εμτρισιταμπίνη πέτυχε ή διατήρησε πλήρη καταστολή του HIV-1 RNA στο πλάσμα για 48 εβδομάδες (89% πέτυχαν ≤ 400 αντίγραφα/mL και 77% πέτυχαν ≤ 50 αντίγραφα/mL).

Μελέτες με δισοπροξιλική τενοφοβίρη

Στη μελέτη GS US 104 0321, 87 ασθενείς, ηλικίας 12 έως < 18 ετών, που είχαν προσβληθεί από τον ιό HIV-1 και είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία, έλαβαν θεραπεία με δισοπροξιλική τενοφοβίρη (n = 45) ή εικονικό φάρμακο (n = 42) σε συνδυασμό με μια βελτιστοποιημένη υποκείμενη θεραπεία (OBR) για 48 εβδομάδες. Λόγω των περιορισμών της μελέτης, δεν καταδείχθηκε όφελος της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης σε σχέση με το εικονικό φάρμακο με βάση τα επίπεδα HIV-1 RNA στο πλάσμα την εβδομάδα 24. Ωστόσο, αναμένεται όφελος για τον εφηβικό πληθυσμό βάσει της παρέκτασης των δεδομένων ενηλίκων και των συγκριτικών δεδομένων φαρμακοκινητικής (βλ. Φαρμακοκινητικές).

Σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με δισοπροξιλική τενοφοβίρη ή εικονικό φάρμακο, η μέση βαθμολογία Ζ της ΟΠ οσφυϊκής μοίρας ήταν -1,004 και -0,809, και η μέση βαθμολογία Ζ της ΟΠ ολόκληρου του σώματος ήταν -0,866 και -0,584, αντίστοιχα, κατά την έναρξη της μελέτης. Οι μέσες μεταβολές την εβδομάδα 48 (τέλος της διπλής τυφλής φάσης) ήταν -0,215 και -0,165 στη βαθμολογία Ζ της ΟΠ οσφυϊκής μοίρας, και -0,254 και -0,179 στη βαθμολογία Ζ της ΟΠ ολόκληρου του σώματος για τις ομάδες της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης και του εικονικού φαρμάκου, αντίστοιχα. Ο μέσος ρυθμός αύξησης της ΟΠ ήταν μικρότερος στην ομάδα της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης σε σύγκριση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Την εβδομάδα 48, έξι έφηβοι της ομάδας της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης και ένας έφηβος της ομάδας του εικονικού φαρμάκου είχαν σημαντική απώλεια ΟΠ οσφυϊκής μοίρας (ορίζεται ως απώλεια > 4%). Στους 28 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία 96 εβδομάδων με δισοπροξιλική τενοφοβίρη, οι βαθμολογίες Ζ της ΟΠ μειώθηκαν κατά -0,341 για την οσφυϊκή μοίρα και κατά -0,458 για ολόκληρο το σώμα.

Στη μελέτη GS US 104 0352, 97 ασθενείς που είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία, ηλικίας 2 έως < 12 ετών με σταθερή, ιολογική καταστολή λαμβάνοντας θεραπευτικά σχήματα που περιείχαν σταβουδίνη ή ζιδοβουδίνη, τυχαιοποιήθηκαν είτε για αντικατάσταση της σταβουδίνης ή της ζιδοβουδίνης με δισοπροξιλική τενοφοβίρη (n = 48) είτε για συνέχιση του αρχικού θεραπευτικού σχήματός τους (n = 49) για 48 εβδομάδες. Την εβδομάδα 48, 83% των ασθενών στην ομάδα θεραπείας της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης και 92% των ασθενών στην ομάδα θεραπείας της σταβουδίνης ή της ζιδοβουδίνης είχαν συγκεντρώσεις HIV-1 RNA < 400 αντίγραφα/mL. Η διαφορά στην αναλογία των ασθενών που διατήρησαν < 400 αντίγραφα/mL την εβδομάδα 48 επηρεάστηκε κυρίως από τον υψηλότερο αριθμό διακοπών στην ομάδα θεραπείας της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης. Όταν εξαιρέθηκαν τα δεδομένα που έλειπαν, 91% των ασθενών της ομάδας θεραπείας της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης και 94% των ασθενών της ομάδας θεραπείας της σταβουδίνης ή της ζιδοβουδίνης είχαν συγκεντρώσεις HIV-1 RNA < 400 αντίγραφα/mL την εβδομάδα 48.

Έχουν αναφερθεί μειώσεις της ΟΠ σε παιδιατρικούς ασθενείς. Σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με δισοπροξιλική τενοφοβίρη ή σταβουδίνη ή ζιδοβουδίνη, η μέση βαθμολογία Ζ της ΟΠ οσφυϊκής μοίρας ήταν -1,034 και -0,498, και η μέση βαθμολογία Ζ της ΟΠ ολόκληρου του σώματος ήταν -0,471 και -0,386, αντίστοιχα, κατά την έναρξη της μελέτης. Η μέση μεταβολή την εβδομάδα 48 (τέλος της τυχαιοποιημένης φάσης) ήταν 0,032 και 0,087 στη βαθμολογία Ζ της ΟΠ οσφυϊκής μοίρας και -0,184 και -0,027 στη βαθμολογία Ζ της ΟΠ ολόκληρου του σώματος για τις ομάδες της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης και της σταβουδίνης ή της ζιδοβουδίνης, αντίστοιχα. Ο μέσος ρυθμός αύξησης οστών της οσφυϊκής μοίρας την εβδομάδα 48 ήταν παρόμοιος μεταξύ της ομάδας θεραπείας της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης και της ομάδας θεραπείας της σταβουδίνης ή της ζιδοβουδίνης. Η αύξηση οστών ολόκληρου του σώματος ήταν μικρότερη στην ομάδα θεραπείας της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης σε σύγκριση με την ομάδα θεραπείας της σταβουδίνης ή της ζιδοβουδίνης. Ένα άτομο που έλαβε θεραπεία με δισοπροξιλική τενοφοβίρη και κανένα άτομο που έλαβε θεραπεία με σταβουδίνη ή ζιδοβουδίνη παρουσίασε σημαντική (> 4%) απώλεια ΟΠ οσφυϊκής μοίρας την εβδομάδα 48. Οι βαθμολογίες Ζ της ΟΠ δεν σταθμίστηκαν ως προς το ύψος και το βάρος.

Στη μελέτη GS US 104 0352, 8 από τους 89 παιδιατρικούς ασθενείς (9,0%) που εκτέθηκαν σε δισοπροξιλική τενοφοβίρη διέκοψαν το φάρμακο της μελέτης λόγω νεφρικών ανεπιθύμητων ενεργειών. Πέντε ασθενείς (5,6%) είχαν εργαστηριακά ευρήματα που ήταν κλινικά συμβατά με κεντρική νεφρική σωληναριοπάθεια, 4 εκ των οποίων διέκοψαν τη θεραπεία με δισοπροξιλική τενοφοβίρη (διάμεση έκθεση σε δισοπροξιλική τενοφοβίρη 331 εβδομάδες).

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-EFAVIRENZ/EMTRICITABINE/TENOFOVIR

expand_more

Απορρόφηση

Η βιοϊσοδυναμία ενός επικαλυμμένου με λεπτό υμένιο δισκίου εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης με ένα σκληρό καψάκιο εμτρισιταμπίνης 200 mg και ένα επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο δισοπροξιλικής τενοφοβίρης 245 mg απεδείχθη μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσης σε νηστικά υγιή άτομα. Μετά την από στόματος χορήγηση εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρηςσε υγιή άτομα, η εμτρισιταμπίνη και η δισοπροξιλική τενοφοβίρη απορροφώνται ταχέως και η δισοπροξιλική τενοφοβίρη μετατρέπεται σε τενοφοβίρη. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις της εμτρισιταμπίνης και της τενοφοβίρης στον ορό παρατηρούνται εντός 0,5-3,0 ωρών μετά από τη χορήγηση της δόσης σε κατάσταση νηστείας. Η χορήγηση εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης μαζί με τροφή είχε ως αποτέλεσμα καθυστέρηση περίπου τριών τετάρτων της ώρας στην επίτευξη της μέγιστης συγκέντρωσης τενοφοβίρης και αύξηση των AUC και Cmax της τενοφοβίρης κατά περίπου 35% και 15%, αντίστοιχα, όταν ο συνδυασμός χορηγήθηκε μαζί με γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά ή με ελαφρύ γεύμα, σε σύγκριση με τη χορήγησή του σε κατάσταση νηστείας. Προκειμένου να βελτιστοποιηθεί η απορρόφηση της τενοφοβίρης, συνιστάται το Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Krka d.d. να λαμβάνεται κατά προτίμηση μαζί με τροφή.

Κατανομή

Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση ο όγκος κατανομής της εμτρισιταμπίνης και της τενοφοβίρης ήταν περίπου στα 1,4 L/kg και 800 mL/kg, αντίστοιχα. Μετά την από στόματος χορήγηση εμτρισιταμπίνης ή δισοπροξιλικής τενοφοβίρης, η εμτρισιταμπίνη και η τενοφοβίρη κατανέμονται ευρέως σε όλο το σώμα. Η in vitro σύνδεση της εμτρισιταμπίνης με τις πρωτεΐνες του ανθρώπινου πλάσματος ήταν < 4% και ανεξάρτητη της συγκέντρωσης για εύρος 0,02-200 µg/mL. Η in vitro σύνδεση της τενοφοβίρης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος ή του ορού ήταν < 0,7 και 7,2%, αντιστοίχως, σε εύρος συγκεντρώσεων τενοφοβίρης από 0,01 έως 25 µg/mL.

Βιομετασχηματισμός

Ο μεταβολισμός της εμτρισιταμπίνης είναι περιορισμένος. Ο βιομετασχηματισμός της εμτρισιταμπίνης περιλαμβάνει την οξείδωση του δακτυλίου των θειολών και το σχηματισμό των 3’-sulfoxide διαστερεομερών (περίπου το 9% της δόσης) και τη σύζευξη με γλυκουρονικό οξύ για να σχηματιστεί το 2’-O-γλυκουρονίδιο (περίπου το 4% της δόσης). Σε μελέτες in vitro διαπιστώθηκε ότι ούτε η δισοπροξιλική τενοφοβίρη ούτε η τενοφοβίρη αποτελούν υπόστρωμα των ενζύμων CYP450. Ούτε η εμτρισιταμπίνη ούτε η τενοφοβίρη ανέστειλαν in vitro το μεταβολισμό φαρμάκων που διαμεσολαβείται από όλες τις κύριες ισομορφές του ανθρώπινου CYP450 που συμμετέχουν στο βιομετασχηματισμό φαρμάκων. Επίσης, η εμτρισιταμπίνη δεν ανέστειλε την ουριδινο-5’-διφωσφογλυκουρονυλική τρανσφεράση, το ένζυμο που είναι υπεύθυνο για τη γλυκουρονιδίωση.

Αποβολή

Η εμτρισιταμπίνη απεκκρίνεται πρωταρχικά μέσω των νεφρών με πλήρη ανάκτηση της δόσης να επιτυγχάνεται στα ούρα (περίπου το 86%) και στα κόπρανα (περίπου το 14%). Το 13% της δόσης της εμτρισιταμπίνης ανακτήθηκε στα ούρα με τη μορφή τριών μεταβολιτών. Ο μέσος όρος της συστηματικής κάθαρσης της εμτρισιταμπίνης ήταν 307 mL/min. Μετά την από στόματος χορήγηση, ο χρόνος ημίσειας ζωής για την αποβολή της εμτρισιταμπίνης ήταν περίπου 10 ώρες. Η τενοφοβίρη απεκκρίνεται κυρίως μέσω των νεφρών τόσο μέσω διήθησης όσο και μέσω ενός ενεργού συστήματος σωληναριακής μεταφοράς με περίπου 70-80% της δόσης να απεκκρίνεται αμετάβλητη στα ούρα μετά από ενδοφλέβια χορήγηση. Ο μέσος όρος της φαινόμενης κάθαρσης της τενοφοβίρης ήταν περίπου 307 mL/min. Η νεφρική κάθαρση έχει υπολογισθεί περίπου στα 210 mL/min, που είναι πέραν του ρυθμού σπειραματικής διήθησης. Αυτό υποδεικνύει ότι η ενεργός σωληναριακή απέκκριση αποτελεί σημαντικό μέρος της απέκκρισης της τενοφοβίρης. Μετά την από στόματος χορήγηση, ο χρόνος ημίσειας ζωής για την αποβολή της τενοφοβίρης ήταν περίπου 12 έως 18 ώρες.

Ηλικιωμένοι

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί φαρμακοκινητικές μελέτες με εμτρισιταμπίνη ή τενοφοβίρη (χορηγούμενη ως δισοπροξιλική τενοφοβίρη) σε ηλικιωμένους (ηλικίας πάνω από 65 ετών).

Φύλο

Η φαρμακοκινητική της εμτρισιταμπίνη και της τενοφοβίρης είναι παρόμοια σε άνδρες και σε γυναίκες ασθενείς.

Εθνικότητα

Δεν έχει εντοπισθεί κλινικά σημαντική διαφοροποίηση στη φαρμακοκινητική όσον αφορά την εθνικότητα για την εμτρισιταμπίνη. Δεν έχουν μελετηθεί ειδικώς οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της τενοφοβίρης (χορηγούμενη ως δισοπροξιλική τενοφοβίρη) σε διαφορετικές εθνοτικές ομάδες.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί φαρμακοκινητικές μελέτες με εμτρισιταμπίνη/δισοπροξιλική τενοφοβίρη σε παιδιά και εφήβους (ηλικίας κάτω των 18 ετών). Αξιολογήθηκε η φαρμακοκινητική σε σταθεροποιημένη κατάσταση της τενοφοβίρης σε 8 εφήβους ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη (ηλικίας 12 έως < 18 ετών) με σωματικό βάρος ≥ 35 kg και σε 23 παιδιά με HIV-1 λοίμωξη ηλικίας 2 έως < 12 ετών. Η έκθεση στην τενοφοβίρη που επιτεύχθηκε σε αυτούς τους παιδιατρικούς ασθενείς που ελάμβαναν από στόματος ημερήσιες δόσεις δισοπροξιλικής τενοφοβίρης 245 mg ή δισοπροξιλική τενοφοβίρη 6,5 mg/kg σωματικού βάρους έως τη μέγιστη δόση 245 mg ήταν παρόμοια με την έκθεση σε ενήλικες που ελάμβαναν εφάπαξ ημερήσιες δόσεις δισοπροξιλικής τενοφοβίρης 245 mg. Δεν έχουν πραγματοποιηθεί φαρμακοκινητικές μελέτες με δισοπροξιλική τενοφοβίρη σε παιδιά κάτω των 2 ετών. Γενικά, η φαρμακοκινητική της εμτρισιταμπίνης σε βρέφη, παιδιά και εφήβους (ηλικίας από 4 μηνών έως 18 ετών) είναι παρόμοια με αυτή των ενηλίκων.

Νεφρική δυσλειτουργία

Περιορισμένα φαρμακοκινητικά δεδομένα είναι διαθέσιμα για την εμτρισιταμπίνη και την τενοφοβίρη μετά από συγχορήγηση των μεμονωμένων σκευασμάτων ή ως συνδυασμός εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι προσδιορίστηκαν κυρίως μετά τη χορήγηση εφάπαξ δόσεων εμτρισιταμπίνης 200 mg ή δισοπροξιλικής τενοφοβίρης 245 mg σε άτομα χωρίς HIV λοίμωξη και με διάφορο βαθμό νεφρικής δυσλειτουργίας. Ο βαθμός της νεφρικής δυσλειτουργίας προσδιορίστηκε κατά την έναρη σύμφωνα με την κάθαρση κρεατινίνης (CrCl) (φυσιολογική νεφρική λειτουργία όταν CrCl > 80 mL/min, ήπια δυσλειτουργία με CrCl = 50-79 mL/min, μέτρια δυσλειτουργία με CrCl = 30-49 mL/min και σοβαρή δυσλειτουργία με CrCl = 10-29 mL/min).

Η μέση έκθεση στην εμτρισιταμπίνη (%CV) αυξήθηκε από 12 (25%) µg-h/mL σε άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, σε 20 (6%) µg-h/mL, 25 (23%) µg-h/mL και 34 (6%) µg-h/mL, σε άτομα με ήπια, μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, αντίστοιχα. Η μέση έκθεση σε τενοφοβίρη (%CV) αυξήθηκε από 2.185 (12%) ng-h/mL σε άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, σε 3.064 (30%) ng-h/mL, 6.009 (42%) ng-h/mL και 15.985 (45%) ng-h/mL, σε άτομα με ήπια, μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, αντίστοιχα.

Η αύξηση του δοσολογικού μεσοδιαστήματος για το συνδυασμό εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης σε ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία αναμένεται να έχει ως αποτέλεσμα υψηλότερες μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα και χαμηλότερα επίπεδα Cmin σε σύγκριση με ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Σε άτομα με νεφρική νόσο τελικού σταδίου (ΝΝΤΣ) που χρειάζονται αιμοδιάλυση, μεταξύ των συνεδριών διάλυσης η έκθεση στο φάρμακο αυξήθηκε σημαντικά εντός 72 ωρών φτάνοντας τα 53 (19%) µg-h/mL εμτρισιταμπίνης, και εντός 48 ωρών φτάνοντας τα 42.857 (29%) ng-h/mL τενοφοβίρης.

Μία μικρή κλινική μελέτη διεξήχθη για την εκτίμηση της ασφάλειας, της αντιϊκής δραστικότητας και της φαρμακοκινητικής της δισοπροξιλικής τενοφοβίρης σε συνδυασμό με την εμτρισιταμπίνη σε ασθενείς με HIV λοίμωξη με νεφρική δυσλειτουργία. Μία υποομάδα ασθενών με κάθαρση κρεατινίνης μεταξύ 50 και 60 mL/min κατά την έναρξη, οι οποίοι ελάμβαναν εφάπαξ δόση ημερησίως, είχαν 2-4 φορές μεγαλύτερη έκθεση στην τενοφοβίρη και επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας. Η φαρμακοκινητική της εμτρισιταμπίνης και της τενοφοβίρης (χορηγούμενη ως δισοπροξιλική τενοφοβίρη) σε παιδιατρικούς ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία δεν έχει μελετηθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για να γίνουν συστάσεις για τη δοσολογία (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις).

Ηπατική δυσλειτουργία

Η φαρμακοκινητική του συνδυασμού εμτρισιταμπίνης/δισοπροξιλικής τενοφοβίρης δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία. Η φαρμακοκινητική της εμτρισιταμπίνη δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς χωρίς HBV λοίμωξη και ποικίλους βαθμούς ηπατικής ανεπάρκειας. Γενικά, η φαρμακοκινητική της εμτρισιταμπίνη σε ασθενείς με HBV λοίμωξη ήταν παρόμοια με αυτή των υγιών ατόμων και των ασθενών με HIV λοίμωξη. Σε ασθενείς χωρίς HIV λοίμωξη με ποικίλου βαθμού ηπατική δυσλειτουργία, χορηγήθηκε εφάπαξ δόση 245 mg δισοπροξιλικής τενοφοβίρης σύμφωνα με την κατάταξη Child-Pugh-Turcotte (CPT). Η φαρμακοκινητική της τενοφοβίρης δεν μεταβλήθηκε σημαντικά σε άτομα με ηπατική δυσλειτουργία, υποδηλώνοντας ότι στα άτομα αυτά δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης. Οι μέσες τιμές (%CV) Cmax και AUC0-∞ της τενοφοβίρης ήταν 223 (34,8%) ng/mL και 2.050 (50,8%) ng-h/mL, αντίστοιχα, σε φυσιολογικά άτομα σε σύγκριση με τις τιμές 289 (46,0%) ng/mL και 2.310 (43,5%) ng-h/mL σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία και 305 (24,8%) ng/mL και 2.740 (44,0%) ng-h/mL σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.

ΕΟΦ · 5.3.2

Aντιρετροϊκά

expand_more

Περιγραφή

Xρησιμοποιούνται κυρίως για την αντιμετώπιση του συνδρόμου της επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας. Aνάλογα με τον μηχανισμό δράσης τους διαιρούνται στους αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης του ιού HIV: αβακαβίρη, διδανοσίνη, λαμιβουδίνη, σταβουδίνη, ζαλσιταβίνη, ζιδοβουδίνη (νουκλεοσιδικοί αναστολείς), εφαβιρένζη και νεβιραπίνη (μη νουκλεοσιδικοί αναστολείς) και στους αναστολείς της πρωτεάσης: ινδιναβίρη, νελφιναβίρη, ριτοναβίρη, σακουϊναβίρη και ριμπαβιρίνη.

Ενδείξεις

Επίκτητη ανοσοανεπάρκεια από τον ιό HIV σε συνδυασμό με άλλα αντιρετροϊκά φάρμακα.

Αντενδείξεις

Βαριά ηπατική ανεπάρκεια, κύηση, γαλουχία. Συγχορήγηση με τερφεναδίνη, αστεμιζόλη, σισαπρίδη, μιδαζολάμη, τριαζολάμη, πιμοζίδη, βεπριδίλη, αλκαλοειδή της ερυσιβώδους όλυρας, βορικοναζόλη και φυτικά παρασκευάσματα που περιέχουν St. John’s wort (βλ. Αλληλεπιδράσεις).

Ανεπιθύμητες

Το εξάνθημα είναι η κυριότερη παρενέργεια (18%). Ενίοτε είναι σοβαρό ή εκδηλώνεται ως σύνδρομο Stevens-Johnson σε ποσοστό 0.1-1%. Λιγότερο συχνές είναι οι παρενέργειες από το ΚΝΣ, όπως ζάλη, αϋπνία ή υπνηλία, κεφαλαλγία, κόπωση, δυσάρεστα όνειρα, ελάττωση συγκέντρωσης, ψυχωσικές αντιδράσεις, αταξία. Έμετοι, διάρροια, παγκρεατίτιδα, ηπατική δυσλειτουργία, αύξηση ηπατικών ενζύμων, τριγλυκεριδίων και χοληστερόλης. Bλ. και εισαγωγή.

Αλληλεπιδράσεις

Με άλλα αντιϊκά φάρμακα: ελαττώνει τη στάθμη της ινδιναβίρης και της σακουϊναβίρης, αυξάνει τη στάθμη της νελφιναβίρης. Η ριφαμπικίνη ελαττώνει τη στάθμη της και η κλαριθρομυκίνη αυξάνει τον κίνδυνο εξανθήματος. Πιθανή μείωση της δράσης των αντισυλληπτικών. Με τερφεναδίνη, αστεμιζόλη, σισαπρίδη, μιδαζολάμη και τριαζολάμη, πιμοζίδη, βεπριδίλη, αλκαλοειδή της ερυσιβώδους όλυρας κίνδυνος κοιλιακών αρρυθμιών, παρατεταμένης καταστολής ή αναπνευστικής καταστολής, με βορικοναζόλη σημαντική αύξηση των συγκεντρώσεών της εφαβιρένζης και σημαντική μείωση των συγκεντρώσεων της βορικοναζόλης. Με φυτικά παρασκευάσματα που περιέχουν St. John’s wort (Hypericum perforatum) κίνδυνος μειωμένης αποτελεσματικότητας.

Προειδοποιήσεις

Να ενημερωθεί ο ασθενής ότι εάν παρατηρηθούν συμπτώματα κατάθλιψης, ψύχωσης ή τάσης αυτοκτονίας απαιτείται άμεση επικοινωνία με τον ιατρό. Το φάρμακο δεν πρέπει να χορηγείται ως μονοθεραπεία. Λόγω του μεταβολισμού του μέσω του κυτοχρώματος P-450 χρειάζεται προσοχή σε μέτρια ηπατική ανεπάρκεια και σε σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια. Παρακολούθηση των επιπέδων φαινυτοΐνης και φαινοβαρβιτάλης σε επιληπτικούς ασθενείς (βλ. και Αλληλεπιδράσεις).

Δοσολογία

600mg εφάπαξ ημερησίως. Σε εφήβους και παιδιά 3-17 ετών και βάρος 13kg ανάλογα με το σωματικό βάρος από 200 έως 600mg (για βάρος 40kg) ημερησίως.

Σκευάσματα

STOCRIN/Merck Sharp & Dohme G.B.: caps 200mg fl x 90

DrugBank

Description

expand_more

Το efavirenz (διακριτικά εμπορικά ονόματα Sustiva® και Stocrin®) είναι αναστολέας αντίστροφης μεταγραφάσης μη νουκλεοσιδικού τύπου (NNRTI) και χρησιμοποιείται ως μέρος της αντιρετροϊκής θεραπείας υψηλής δραστικότητας (HAART) για τη θεραπεία λοίμωξης από τον ιό HIV τύπου 1. Για τη λοίμωξη HIV που δεν έχει αντιμετωπιστεί προηγουμένως, το efavirenz σε συνδυασμό με lamivudine σε συνδυασμό με zidovudine ή tenofovir αποτελεί το προτιμώμενο καθεστώς NNRTI-βάσης της θεραπείας. Το efavirenz χρησιμοποιείται επίσης σε συνδυασμό με άλλους αντιρετροϊκούς παράγοντες ως μέρος ενός επεκταμένου καθεστώτος προφυλακτικής αγωγής μετά την έκθεση (postexposure prophylaxis) για την πρόληψη της μετάδοσης του HIV σε άτομα που εκτέθηκαν σε υλικά με υψηλό κίνδυνο μετάδοσης.

DrugBank

Indication

expand_more

Για χρήση σε συνδυαστική θεραπεία λοίμωξης HIV (AIDS).

DrugBank

Pharmacology

expand_more

Efavirenz (dideoxyinosine, ddI) είναι ένας στοματικός αναστολέας αντίστροφης μεταγραφάσης νουκλεοσιδικού τύπου (NRTI). Είναι συνθετικό παράγωγο πυρινών βάσεων και, παρόμοιο με τη zidovudine, zalcitabine και stavudine. Ο Efavirenz αρχικά εγκρίθηκε ειδικά για τη θεραπεία λοιμώξεων HIV σε ασθενείς που απέτυχαν στη θεραπεία με zidovudine. Σήμερα, οι οδηγίες του CDC συνιστούν το Efavirenz να χορηγείται ως μέρος ενός τριφάρμακου καθεστώτος που περιλαμβάνει έναν ακόμη αναστολέα αντίστροφης μεταγραφάσης νουκλεοσιδικού τύπου (π.χ., lamivudine, stavudine, zidovudine) και έναν αναστολέα πρωτεάσης ή το efavirenz κατά τη θεραπεία της λοίμωξης HIV.

DrugBank

Mechanism of action

expand_more

Μηχανισμός δράσης: Όπως και ο zidovudine, το efavirenz αναστέλλει τη δραστηριότητα της ιογενούς RNA-κατευθυνόμενης DNA πολυμεράσης (αναστροφή μεταγραφάσης). Η αντιϊκή δραστηριότητα του efavirenz εξαρτάται από την ενδοκυτταρική μετατροπή στην ενεργή τριφωσφορική μορφή. Ο ρυθμός φωσφορυλίωσης του efavirenz διαφέρει ανάλογα με τον τύπο κυττάρου. Θεωρείται ότι η αναστολή της αντίστροφης μεταγραφάσης εμποδίζει τη δημιουργία DNA αντιγράφων του ιικού RNA, τα οποία είναι απαραίτητα για τη σύνθεση νέων ιογενών σωματιδίων. Ενδοκυτταρικά ένζυμα εξολοκληρώνουν αργότερα τα ιικά σωματίδια που είχαν αποκαλυφθεί κατά την είσοδο στον ξενιστή. Έτσι, οι αναστολείς της αντίστροφης μεταγραφάσης είναι ιοστατικοί και δεν εξαλείφουν τον HIV από τον οργανισμό. Ακόμη και εάν ο ανθρώπινος DNA πολυμεράση είναι λιγότερο ευάλωτος στις φαρμακολογικές επιδράσεις της τριφωσφορικής μορφής του efavirenz, αυτή η δράση μπορεί να εξηγήσει ορισμένες τοξικότητες του φαρμάκου.

DrugBank

Half life

expand_more

Ημίσεια ζωή: 40-55 ώρες

DrugBank

Protein binding

expand_more

Δέσμευση πρωτεΐνης: 99.5-99.75%

DrugBank

Route of elimination

expand_more

Οδός απέκκρισης: Σχεδόν όλη η απέκκριση ούρων του ραδιοσημασμένου φαρμάκου ήταν σε μορφή μεταβολιτών.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η εφαβιρένζη (dideoxyinosine, ddI) είναι ένας από του στόματος μη-νουκλεοσιδικός αναστολέας της αντίστροφης μεταγραφάσης (NNRTI). Είναι ένα συνθετικό παράγωγο πουρίνης και, παρόμοια με τη ζιδοβουδίνη, τη ζαλσιταβίνη και τη σταβουδίνη. Η εφαβιρένζη εγκρίθηκε αρχικά ειδικά για τη θεραπεία λοιμώξεων από HIV σε ασθενείς που είχαν αποτύχει στη θεραπεία με ζιδοβουδίνη. Επί του παρόντος, τα CDC συνιστούν η εφαβιρένζη να χορηγείται ως μέρος σχήματος τριών φαρμάκων που περιλαμβάνει έναν άλλο αναστολέα της αντίστροφης μεταγραφάσης νουκλεοσιδίου (π.χ., λαμιβουδίνη, σταβουδίνη, ζιδοβουδίνη) και έναν αναστολέα πρωτεάσης ή την εφαβιρένζη κατά τη θεραπεία λοίμωξης από HIV.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Παρόμοια με τη ζιδοβουδίνη, η εφαβιρένζη αναστέλλει τη δραστηριότητα της ιικής RNA-εξαρτώμενης DNA πολυμεράσης (δηλαδή, αντίστροφης μεταγραφάσης). Η αντι-ιική δράση της εφαβιρένζης εξαρτάται από την ενδοκυτταρική μετατροπή στην ενεργή τριφωσφορική μορφή. Ο ρυθμός φωσφορυλίωσης της εφαβιρένζης ποικίλλει, ανάλογα με τον τύπο του κυττάρου. Πιστεύεται ότι η αναστολή της αντίστροφης μεταγραφάσης παρεμβαίνει στην παραγωγή αντιγράφων DNA του ιικού RNA, τα οποία, με τη σειρά τους, είναι απαραίτητα για τη σύνθεση νέων ιόντων. Τα ενδοκυτταρικά ένζυμα στη συνέχεια εξαλείφουν το σωματίδιο HIV που προηγουμένως είχε αποκαλυφθεί και έμενε απροστάτευτο κατά την είσοδο στο κύτταρο-ξενιστή. Έτσι, οι αναστολείς της αντίστροφης μεταγραφάσης είναι ιοστατικοί και δεν εξαλείφουν τον HIV από τον οργανισμό. Παρόλο που η ανθρώπινη DNA πολυμεράση είναι λιγότερο ευαίσθητη στις φαρμακολογικές επιδράσεις της τριφωσφορικής εφαβιρένζης, αυτή η δράση μπορεί παρόλα αυτά να εξηγεί κάποια από την τοξικότητα του φαρμάκου.

Η εφαβιρένζη διαχέεται στο κύτταρο όπου δεσμεύεται παραπλεύρως στην ενεργό θέση της αντίστροφης μεταγραφάσης. Αυτό προκαλεί μια διαμορφωτική αλλαγή στο ένζυμο που αναστέλλει τη λειτουργία του.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Σχεδόν όλη η νεφρική απέκκριση του ραδιοσημασμένου φαρμάκου ήταν με τη μορφή μεταβολιτών.

Η από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα της εφαβιρένζης μπορεί να επηρεαστεί από τη χορήγηση με τροφή. Η χορήγηση μίας εφάπαξ δόσης 600 mg εφαβιρένζης σε κάψουλες με γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λίπος και υψηλών θερμίδων (894 kcal, 54 g λίπους, 54% των θερμίδων από λίπος) ή γεύμα με μειωμένη περιεκτικότητα σε λίπος και κανονικές θερμίδες (440 kcal, 2 g λίπους, 4% των θερμίδων από λίπος) αυξάνει τις μέγιστες συγκεντρώσεις του φαρμάκου στο πλάσμα κατά 39% ή 51%, αντίστοιχα, και την AUC κατά 22% ή 17%, αντίστοιχα, σε σύγκριση με τη χορήγηση σε κατάσταση νηστείας. Η χορήγηση μίας εφάπαξ δόσης 600 mg εφαβιρένζης σε δισκία με γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λίπος και υψηλών θερμίδων (περίπου 1000 kcal, 500-600 kcal από λίπος) αυξάνει τις μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα και την AUC του φαρμάκου κατά 79% και 28%, αντίστοιχα, σε σύγκριση με τη χορήγηση σε κατάσταση νηστείας.

Η εφαβιρένζη απεκκρίνεται κυρίως στα κόπρανα, τόσο ως αμετάβλητο φάρμακο όσο και ως μεταβολίτες. Η απέκκριση της εφαβιρένζης έχει αξιολογηθεί σε άτομα που λαμβάνουν 400 mg ημερησίως για 1 μήνα. Μετά από από του στόματος χορήγηση 400 mg ραδιοσημασμένης εφαβιρένζης την 8η ημέρα, 14-34% της δόσης απεκκρίθηκε στα ούρα (λιγότερο από 1% ως αμετάβλητο φάρμακο), και 16-61% απεκκρίθηκε στα κόπρανα (κυρίως ως αμετάβλητο φάρμακο).

Η εφαβιρένζη δεσμεύεται περίπου 99.5-99.75% στις πρωτεΐνες του πλάσματος, κυρίως στην αλβουμίνη.

Σε ενήλικες με HIV που λαμβάνουν εφαβιρένζη 200, 400 ή 600 mg μία φορά την ημέρα, οι μέγιστες συγκεντρώσεις του φαρμάκου στο πλάσμα γενικά παρατηρούνται σε 3-5 ώρες και οι σταθερές συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται σε 6-10 ημέρες. Μετά από συνεχή χορήγηση εφαβιρένζης, οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα είναι χαμηλότερες από τις αναμενόμενες από μελέτες εφάπαξ δόσης, πιθανώς λόγω αυξημένης κάθαρσης του φαρμάκου. Σε μια μελέτη σε άτομα που έλαβαν εφαβιρένζη 200-400 mg μία φορά την ημέρα για 10 ημέρες, οι συγκεντρώσεις του φαρμάκου στο πλάσμα ήταν 22-42% χαμηλότερες από αυτές που προβλέφθηκαν από μελέτες εφάπαξ δόσης. Μετά από από του στόματος χορήγηση 600 mg εφαβιρένζης μία φορά την ημέρα σε ενήλικες με HIV, η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα, η ελάχιστη συγκέντρωση στο πλάσμα και η AUC σε σταθερή κατάσταση κυμάνθηκαν κατά μέσο όρο 4.1 mcg/mL, 1.8 mcg/mL και 58. mcg*ώρα/mL, αντίστοιχα.

Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για την EFAVIRENZ (8 σύνολο), παρακαλούμε επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Δέσμευση Πρωτεϊνών

99.5-99.75%

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Η εφαβιρένζη μεταβολίζεται κυρίως από το σύστημα κυτοχρώματος P450 σε υδροξυλιωμένους μεταβολίτες με επακόλουθη γλυκουρονιδίωση αυτών των υδροξυλιωμένων μεταβολιτών. Αυτοί οι μεταβολίτες είναι ουσιαστικά ανενεργοί έναντι του HIV-1.

Η εφαβιρένζη μεταβολίστηκε εκτενώς από όλα τα είδη, όπως αποδεικνύεται από την απέκκριση μηδενικών ή ιχνοποσοτήτων μητρικής ένωσης στα ούρα. Παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ειδών στον μεταβολισμό της εφαβιρένζης. Ο κύριος μεταβολίτης που απεκκρίθηκε στα ούρα όλων των ειδών ήταν το σύζευγμα O-γλυκουρονιδίου (M1) του 8-υδροξυλιωμένου μεταβολίτη. Η εφαβιρένζη μεταβολίστηκε επίσης με άμεση σύζευξη με γλυκουρονικό οξύ, σχηματίζοντας το N-γλυκουρονίδιο (M2) και στα πέντε είδη. Το σύζευγμα θειικού άλατος της 8-OH εφαβιρένζης (M3) βρέθηκε στα ούρα αρουραίων και πιθήκων cynomolgus, αλλά όχι σε ανθρώπους. Εκτός από τα προϊόντα υδροξυλίωσης στον αρωματικό δακτύλιο, απομονώθηκαν επίσης μεταβολίτες με υδροξυλιωμένο δακτύλιο κυκλοπροπανίου (στο C14). Προϊόντα σχετιζόμενα με GSH της εφαβιρένζης αναγνωρίστηκαν σε αρουραίους και ινδικά χοιρίδια. Το σύζευγμα κυστεϊνυλογλυκίνης (M10), που σχηματίστηκε από το σύζευγμα GSH (M9), βρέθηκε σε σημαντικές ποσότητες μόνο στα ούρα αρουραίων και ινδικών χοιριδίων και δεν ανιχνεύθηκε σε άλλα είδη. Μελέτες μεταβολισμού in vitro διεξήχθησαν για να δείξουν ότι το σύζευγμα GSH παράγεται από το κυκλοπροπανολικό ενδιάμεσο (M11) παρουσία μόνο ηπατικών και νεφρικών υποκυτταρικών κλασμάτων αρουραίων και δεν σχηματίστηκε από παρόμοια παρασκευάσματα από ανθρώπους ή πιθήκους cynomolgus. Αυτές οι μελέτες υποδεικνύουν την ύπαρξη μιας ειδικής γλουταθειονικής S-τρανσφεράσης σε αρουραίους ικανής να μεταβολίσει τον κυκλοπροπανολικό μεταβολίτη (M11) στο σύζευγμα GSH, M9.

Η εφαβιρένζη είναι υπόστρωμα για ισομορφές του κυτοχρώματος p450, ιδιαίτερα CYP3A4 και CYP2B6. Ο 8-υδροξυ μεταβολίτης απεκκρίνεται στα ούρα, και το σύζευγμα γλυκουρονιδίου της 8-υδροξυ-εφαβιρένζης βρίσκεται στο πλάσμα και στα ούρα. Το εξήντα τοις εκατό της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως σύζευγμα γλυκουρονιδίου.

Η εφαβιρένζη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν την 8-υδροξυεφαβιρένζη.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημιζωής

40-55 ώρες

Ο τελικός χρόνος ημιζωής αποβολής της εφαβιρένζης παρατείνεται σε ασθενείς με χρόνια ηπατική νόσο. Μετά από από του στόματος χορήγηση μίας εφάπαξ δόσης 400 mg εφαβιρένζης, αναφέρθηκε χρόνος ημιζωής αποβολής 152 ή 118 ωρών σε άτομα με ή χωρίς χρόνια ηπατική νόσο, αντίστοιχα.

Ο τελικός χρόνος ημιζωής αποβολής της εφαβιρένζης που αναφέρεται σε μελέτες εφάπαξ δόσης είναι μεγαλύτερος από αυτόν που αναφέρεται σε μελέτες πολλαπλών δόσεων και κυμαίνεται κατά μέσο όρο 52-76 ώρες μετά από μία εφάπαξ από του στόματος δόση και 40-55 ώρες μετά από χορήγηση 200-400 mg ημερησίως για 10 ημέρες.

MeSH classification

expand_more

Ταξινόμηση MeSH

Αναστολείς της αντίστροφης μεταγραφάσης (RNA-DIRECTED DNA POLYMERASE), ένα ένζυμο που συνθέτει DNA σε ένα πρότυπο RNA.
Φάρμακα και ενώσεις που αναστέλλουν τη βιοσύνθεση ή τις δράσεις του CYTOCHROME P-450 CYP2C9.
Φάρμακα και ενώσεις που αναστέλλουν τη βιοσύνθεση ή τις δράσεις του CYTOCHROME P-450 CYP2C19.
Φάρμακα και ενώσεις που επάγουν τη σύνθεση του CYTOCHROME P-450 CYP2B6.
Φάρμακα και ενώσεις που επάγουν τη σύνθεση του CYTOCHROME P-450 CYP3A.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

Ταξινόμηση FDA

JE6H2O27P8

EFAVIRENZ

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κλάση [EPC] - Αναστολέας Αντίστροφης Μεταγραφάσης Μη-Νουκλεοσιδικού Ανάλογου Ιού Ανοσοανεπάρκειας του Ανθρώπου 1

Μη-Νουκλεοσιδικό Ανάλογο [EXT]

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Αντίστροφης Μεταγραφάσης Μη-Νουκλεοσιδικού Τύπου

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 3A

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2B6

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 2C9

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 2C19

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 3A4

Η εφαβιρένζη είναι ένας Αναστολέας Αντίστροφης Μεταγραφάσης Μη-Νουκλεοσιδικού Ανάλογου του Ιού Ανοσοανεπάρκειας του Ανθρώπου 1. Ο μηχανισμός δράσης της εφαβιρένζης είναι ως Αναστολέας Αντίστροφης Μεταγραφάσης Μη-Νουκλεοσιδικού Τύπου, και Επαγωγέας Κυτοχρώματος P450 3A, και Επαγωγέας Κυτοχρώματος P450 2B6, και Αναστολέας Κυτοχρώματος P450 2C9, και Αναστολέας Κυτοχρώματος P450 2C19, και Αναστολέας Κυτοχρώματος P450 3A4.

EFAVIRENZ

Μη-Νουκλεοσιδικό Ανάλογο [EXT]; Αναστολείς Αντίστροφης Μεταγραφάσης Μη-Νουκλεοσιδικού Τύπου [MoA]; Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2B6 [MoA]; Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 2C9 [MoA]; Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 3A4 [MoA]; Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 3A [MoA]; Αναστολέας Αντίστροφης Μεταγραφάσης Μη-Νουκλεοσιδικού Ανάλογου Ιού Ανοσοανεπάρκειας του Ανθρώπου 1 [EPC]; Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 2C19 [MoA]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

40-55 ώρες

DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

99.5-99.75%

DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά

DrugBank

science

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

64139

Μοριακός τύπος

C14H9ClF3NO2

Μοριακό βάρος

315.67

IUPAC

(4S)-6-chloro-4-(2-cyclopropylethynyl)-4-(trifluoromethyl)-1H-3,1-benzoxazin-2-one

InChIKey

XPOQHMRABVBWPR-ZDUSSCGKSA-N

Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH

Αναστολείς της αντίστροφης μεταγραφάσης (RNA-DIRECTED DNA POLYMERASE), ένα ένζυμο που συνθέτει DNA σε ένα πρότυπο RNA.
Φάρμακα και ενώσεις που αναστέλλουν τη βιοσύνθεση ή τις δράσεις του CYTOCHROME P-450 CYP2C9.
Φάρμακα και ενώσεις που αναστέλλουν τη βιοσύνθεση ή τις δράσεις του CYTOCHROME P-450 CYP2C19.
Φάρμακα και ενώσεις που επάγουν τη σύνθεση του CYTOCHROME P-450 CYP2B6.
Φάρμακα και ενώσεις που επάγουν τη σύνθεση του CYTOCHROME P-450 CYP3A.