ABEMACICLIB
Θεραπευτικός παράγοντας σε κλινική χρήση. Δείτε το κλινικό και φαρμακολογικό προφίλ για περισσότερες λεπτομέρειες.
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
medication
SPC-VERZENIOS
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: από το στόμα
- Χορήγηση: δύο φορές την ημέρα, περίπου την ίδια ώρα κάθε μέρα, με ή χωρίς τροφή
- Δόση έναρξης: 150 mg δύο φορές την ημέρα
- Τιτλοποίηση: Προσαρμογές της δόσης απαιτούνται λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών. Οι δόσεις μπορούν να μειωθούν σε 100 mg δύο φορές την ημέρα και περαιτέρω σε 50 mg δύο φορές την ημέρα ή 50 mg μία φορά την ημέρα, αναλόγως της τοξικότητας ή της συγχορήγησης ισχυρών αναστολέων CYP3A4. Σε περίπτωση διακοπής ισχυρού αναστολέα CYP3A4, η δόση της αμπεμασικλίμπης μπορεί να αυξηθεί στην προηγούμενη δόση.
-
ΕνήλικεςΔόση150 mgΜέγ. δόση150 mgΔύο φορές την ημέρα, σε συνδυασμό με ενδοκρινική θεραπεία. Συνεχής χορήγηση μέχρι κλινικού οφέλους ή μη αποδεκτής τοξικότητας.
-
ΗλικιωμένοιΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης με βάση την ηλικία.
-
Νεφρική δυσλειτουργία (ήπια ή μέτρια)Δεν είναι απαραίτητη προσαρμογή της δόσης.
-
Νεφρική δυσλειτουργία (σοβαρή, νεφρική νόσος τελικού σταδίου, εξωνεφρική κάθαρση)Δεν υπάρχουν δεδομένα. Να χορηγείται με προσοχή και στενή παρακολούθηση για σημεία τοξικότητας.
-
Ηπατική δυσλειτουργία (ήπια ή μέτρια Child Pugh A ή B)Δεν είναι απαραίτητη προσαρμογή της δόσης.
-
Ηπατική δυσλειτουργία (σοβαρή Child Pugh C)Συνιστάται μείωση της δοσολογικής συχνότητας σε μία φορά την ημέρα.
-
Παιδιατρικός πληθυσμός (<18 ετών)Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί.
block
SPC-VERZENIOS
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία
-
Υπερευαισθησία σε κάποιο από τα έκδοχα (βλ. παράγραφο 6.1)
warning
SPC-VERZENIOS
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
ΟυδετεροπενίαΘανατηφόρα συμβάντα εμφανίστηκαν σε <1% των ασθενώνΠληθυσμόςΑσθενείς που λάμβαναν αμπεμασικλίμπηΣυνιστάται τροποποίηση της δόσης σε ασθενείς που εμφανίζουν ουδετεροπενία Βαθμού 3 ή 4 (βλ. Δοσολογία). Οι ασθενείς θα πρέπει να αναφέρουν οποιοδήποτε επεισόδιο πυρετού στον επαγγελματία υγείας.
-
Λοιμώξεις/παρασιτώσειςΘανατηφόρα συμβάντα εμφανίστηκαν σε <1% των ασθενώνΠληθυσμόςΑσθενείς που λάμβαναν αμπεμασικλίμπη συν ενδοκρινική θεραπείαΟι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα λοίμωξης και να αντιμετωπίζονται ιατρικώς κατάλληλα.
-
Φλεβική θρομβοεμβολήΠληθυσμόςΑσθενείς που λάμβαναν θεραπεία με αμπεμασικλίμπη συν φουλβεστράντη ή αναστολείς αρωματάσηςΟι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και πνευμονικής εμβολής και να αντιμετωπίζονται ιατρικώς κατάλληλα.
-
Αυξημένες αμινοτρανσφεράσεςΠληθυσμόςΑσθενείς που λάμβαναν αμπεμασικλίμπηΜε βάση το επίπεδο αύξησης της ALT ή της AST, μπορεί να απαιτείται προσαρμογή της δόσης της αμπεμασικλίμπης (βλ. Δοσολογία).
-
ΔιάρροιαΠληθυσμόςΑσθενείςΟι ασθενείς θα πρέπει να ξεκινούν θεραπεία με αντιδιαρροϊκούς παράγοντες (π.χ. λοπεραμίδη), να αυξάνουν την πρόσληψη υγρών από του στόματος και να ενημερώνουν τον επαγγελματία υγείας με την πρώτη εμφάνιση χαλαρών κοπράνων. Συνιστάται τροποποίηση της δόσης σε ασθενείς που εμφανίζουν διάρροια Βαθμού ≥ 2 (βλ. Δοσολογία).
-
Διάμεση πνευμονοπάθεια (ILD)/ΠνευμονίτιδαΠληθυσμόςΑσθενείς που λάμβαναν αμπεμασικλίμπηΠαρακολουθήστε τους ασθενείς για πνευμονικά συμπτώματα ενδεικτικά της ILD/πνευμονίτιδας και αντιμετωπίστε τους ιατρικώς κατάλληλα. Με βάση τον βαθμό της ILD/πνευμονίτιδας, η αμπεμασικλίμπη ενδέχεται να απαιτεί προσαρμογή της δόσης (βλ. Δοσολογία). Διακόψτε μόνιμα την αμπεμασικλίμπη σε ασθενείς με βαθμού 3 ή 4 ILD/πνευμονίτιδα.
-
Συγχορήγηση επαγωγέων CYP3A4Η συγχορήγηση επαγωγέων CYP3A4 θα πρέπει να αποφεύγεται λόγω του κινδύνου μειωμένης αποτελεσματικότητας της αμπεμασικλίμπης (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
-
Σπλαγχνική κρίσηΔεν υπάρχουν δεδομένα σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της αμπεμασικλίμπης σε ασθενείς με σπλαγχνική κρίση.
-
ΛακτόζηΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ολικής ανεπάρκειας λακτάσης ή δυσαπορρόφησης της γλυκόζης-γαλακτόζηςΔεν θα πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.
-
ΝάτριοΤο φαρμακευτικό αυτό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δισκίο, δηλαδή ουσιαστικά είναι «ελεύθερο νατρίου».
swap_horiz
SPC-VERZENIOS
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Ισχυροί αναστολείς CYP3A4 (π.χ. κλαριθρομυκίνη, ιτρακοναζόλη, κετοκοναζόλη, λοπιναβίρη, ριτοναβίρη, ποσακοναζόλη, βορικοναζόλη, γκρέιπφρουτ ή χυμός γκρέιπφρουτ)αντένδειξηΑύξηση των συγκεντρώσεων της αμπεμασικλίμπης στο πλάσμα (έως 3,4 φορές με κλαριθρομυκίνη), κίνδυνος τοξικότητας.ΣύστασηΑποφεύγεται. Εάν δεν μπορεί να αποφευχθεί, μειώνεται η δόση της αμπεμασικλίμπης και ακολουθεί προσεκτική παρακολούθηση για τοξικότητα.
-
Μέτριοι ή ασθενείς αναστολείς CYP3A4προσοχήΠιθανή αύξηση των συγκεντρώσεων της αμπεμασικλίμπης.ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης. Στενή παρακολούθηση για σημεία τοξικότητας.
-
Ισχυροί επαγωγείς CYP3A4 (π.χ. καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη, ριφαμπικίνη, St. John’s wort, βαλσαμόχορτο)αντένδειξηΜείωση των συγκεντρώσεων της αμπεμασικλίμπης στο πλάσμα (έως 95% με ριφαμπικίνη), κίνδυνος μειωμένης αποτελεσματικότητας.ΣύστασηΑποφεύγεται.
-
Υποστρώματα μεταφορέων (OCT2, MATE1, MATE2-K) με στενό θεραπευτικό δείκτη (π.χ. δοφετιλίδη, διγοξίνη, ετεξιλική δαβιγατράνη)παρακολούθησηΠιθανές in vivo αλληλεπιδράσεις. Αύξηση της έκθεσης της μετφορμίνης κατά 37% (όχι κλινικά σχετική).ΣύστασηΣτενή παρακολούθηση.
-
Μετφορμίνη (υπόστρωμα OCT2, MATE1, MATE2-K)παρακολούθησηΑύξηση της έκθεσης της μετφορμίνης στο πλάσμα κατά 37% (όχι κλινικά σχετική).
-
Λοπεραμίδη (υπόστρωμα P-gp)προσοχήΑύξηση της έκθεσης της λοπεραμίδης στο πλάσμα κατά 9% AUC και 35% Cmax (όχι κλινικά σχετική).
-
ασφαλέςΔεν παρατηρήθηκαν κλινικά σχετικές φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις.
-
Ορμονικά αντισυλληπτικά συστηματικής δράσηςάγνωστοΔεν είναι γνωστό αν η αμπεμασικλίμπη μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα.
sick
SPC-VERZENIOS
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Λοιμώξεις
- Ουδετεροπενία
- Λευκοπενία
- Αναιμία
- Θρομβοπενία
- Λεμφοπενία
- Εμπύρετη ουδετεροπενία
- Μειωμένη όρεξη
- Δυσγευσία
- Ζάλη
- Αυξημένη δακρύρροια
- Φλεβική θρομβοεμβολή
- Διάμεση πνευμονοπάθεια
- Πνευμονίτιδα
- Διάρροια
- Έμετος
- Ναυτία
- Αλωπεκία
- Κνησμός
- Εξάνθημα
- Ξηροδερμία
- Μυϊκή αδυναμία
- Κόπωση
- Πυρεξία
- Αυξημένη αμινοτρανσφεράση αλανίνης
- Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση
- Αυξημένη κρεατινίνη ορού
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΑλωπεκίαΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΑναιμίαΑίμα
-
Πολύ συχνέςΑυξημένη αμινοτρανσφεράση αλανίνηςΕργαστηριακές
-
Πολύ συχνέςΑυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράσηΕργαστηριακές
-
Πολύ συχνέςΑυξημένη κρεατινίνη ορούΕργαστηριακές
-
Πολύ συχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΔυσγευσίαΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΖάληΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΘρομβοπενίαΑίμα
-
Πολύ συχνέςΚνησμόςΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΚόπωσηΓενικές
-
Πολύ συχνέςΛευκοπενίαΑίμα
-
Πολύ συχνέςΛοιμώξειςΛοιμώξεις
-
Πολύ συχνέςΜειωμένη όρεξηΜεταβολισμός
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΟυδετεροπενίαΑίμα
-
Πολύ συχνέςΠυρεξίαΓενικές
-
ΣυχνέςΑυξημένη δακρύρροιαΟφθαλμικές
-
ΣυχνέςΔιάμεση πνευμονοπάθειαΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΛεμφοπενίαΑίμα
-
ΣυχνέςΜυϊκή αδυναμίαΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΞηροδερμίαΔέρμα
-
ΣυχνέςΠνευμονίτιδαΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΦλεβική θρομβοεμβολήΑγγειακές
-
Όχι συχνέςΕμπύρετη ουδετεροπενίαΑίμα
pregnant_woman
SPC-VERZENIOS
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Αντενδείκνυται
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΔεν πρέπει να χρησιμοποιείταιΔεν διατίθενται κλινικά δεδομένα. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα. Δεν πρέπει να χρησιμοπoιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς και σε γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας χωρίς την χρήση αντισύλληψης.
-
ΓαλουχίαΔεν θα πρέπει να θηλάζουνΔεν είναι γνωστό εάν η αμπεμασικλίμπη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Ο κίνδυνος στα νεογέννητα/βρέφη δεν μπορεί να αποκλειστεί.
-
ΓονιμότηταΆγνωστηΗ επίδραση της αμπεμασικλίμπης στην ανθρώπινη γονιμότητα είναι άγνωστη. Σε μελέτες σε ζώα, δεν παρατηρήθηκαν επιδράσεις στα θηλυκά αναπαραγωγικά όργανα. Ωστόσο, κυτταροτοξικές επιδράσεις στο αναπαραγωγικό σύστημα αρσενικών αρουραίων και σκύλων υποδεικνύει ότι η αμπεμασικλίμπη μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη γονιμότητα των αρσενικών.
neurology
SPC-VERZENIOS
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-VERZENIOS
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
SPC-VERZENIOS
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση Η απορρόφηση της αμπεμασικλίμπης είναι βραδεία, με Tmax 8 ώρες και μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα περίπου 45%. Στο θεραπευτικό δοσολογικό εύρος των 50-200 mg, η αύξηση της έκθεσης στο πλάσμα (AUC) και της Cmax είναι κατά προσέγγιση…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Αλανινική αμινοτρανσφεράση (ALT) | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | — | — |
| Ασπαρτική αμινοτρανσφεράση (AST) | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | — | — |
| Ουδετεροπενία | bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος | — | Ουδετεροπενία Βαθμού 3 ή 4 |
| Σημεία λοίμωξης | coronavirusΛοιμώξεις & ιολογικός έλεγχος | — | — |
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Κλινική παρακολούθηση (πνευμονικά συμπτώματα ILD/πνευμονίτιδας) | pulmonologyΑναπνευστική λειτουργία | — | — |
| Διάρροια | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | — | Διάρροια Βαθμού ≥ 2 |
| Κλινική παρακολούθηση (εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση) | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | — | — |
| — | — | ||
| Πυρετός | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | — | Επεισόδιο πυρετού |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-VERZENIOS
expand_more
Δοσολογία
Η έναρξη και η επίβλεψη της θεραπείας με το Verzenios θα πρέπει να πραγματοποιείται από γιατρούς με εμπειρία στη χρήση αντικαρκινικών θεραπειών.
Δοσολογία
Το Verzenios σε συνδυασμό με ενδοκρινική θεραπεία Η συνιστώμενη δόση της αμπεμασικλίμπης είναι 150 mg δύο φορές την ημέρα, όταν χορηγείται σε συνδυασμό με ενδοκρινική θεραπεία. Παρακαλείστε να ανατρέξετε στην Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος του παράγοντα της ενδοκρινικής θεραπείας για τη συνιστώμενη δοσολογία.
Το Verzenios θα πρέπει να λαμβάνεται συνεχώς, για όσο διάστημα η ασθενής αποκομίζει κλινικό όφελος από τη θεραπεία ή έως την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας.
Σε περίπτωση που μία ασθενής κάνει έμετο ή παραλείψει μία δόση του Verzenios, η ασθενής θα πρέπει να καθοδηγείται να λάβει την επόμενη δόση στο προγραμματισμένο χρονικό σημείο. Δεν θα πρέπει να λαμβάνεται μία επιπρόσθετη δόση.
Προσαρμογές της δόσης
Η αντιμετώπιση κάποιων ανεπιθύμητων αντιδράσεων μπορεί να απαιτεί διακοπή και/ή μείωση της δόσης, όπως φαίνεται στους Πίνακες 1-6.
Πίνακας 1. Συστάσεις προσαρμογής της δόσης λόγω ανεπιθύμητων αντιδράσεων
| Δόση Verzenios | Θεραπεία συνδυασμού |
|---|---|
| 150 mg δύο φορές την ημέρα | Συνιστώμενη δόση |
| 100 mg δύο φορές την ημέρα | Πρώτη προσαρμογή δόσης |
| 50 mg δύο φορές την ημέρα | Δεύτερη προσαρμογή δόσης |
Πίνακας 2. Συστάσεις χειρισμού αιματολογικών τοξικοτήτων
Τα πλήρη αιμοδιαγράμματα (αιματολογικές εξετάσεις) θα πρέπει να παρακολουθούνται πριν από την έναρξη της θεραπείας με Verzenios, κάθε δύο εβδομάδες για τους πρώτους δύο μήνες, κάθε μήνα για τους επόμενους δύο μήνες και ως ενδείκνυται κλινικά. Πριν από την έναρξη της θεραπείας, συνιστώνται απόλυτος αριθμός ουδετεροφίλων (ANC) ≥1.500/mm³, αιμοπετάλια ≥100.000/mm³ και αιμοσφαιρίνη ≥8 g/dL.
| Τοξικότηταα, β | Συστάσεις χειρισμού |
|---|---|
| Βαθμού 1 ή 2 | Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης |
| Βαθμού 3 | Αναστείλετε τη χορήγηση της δόσης έως την υποχώρηση της τοξικότητας σε Βαθμού 2 ή λιγότερο. Δεν απαιτείται μείωση της δόσης. |
| Βαθμού 3, επανεμφανιζόμενη, ή Βαθμού 4 | Αναστείλετε τη χορήγηση της δόσης έως την υποχώρηση της τοξικότητας σε Βαθμού 2 ή λιγότερο. Επανέναρξη στην επόμενη χαμηλότερη δόση. |
| Ο ασθενής χρειάζεται να λάβει αιμοποιητικούς αυξητικούς παράγοντες | Αναστείλετε τη χορήγηση της δόσης της αμπεμασικλίμπης για τουλάχιστον 48 ώρες μετά τη χορήγηση της τελευταίας δόσης των αιμοποιητικών αυξητικών παραγόντων και έως ότου η τοξικότητα υποχωρήσει σε Βαθμού 2 ή λιγότερο. Επανέναρξη στην επόμενη χαμηλότερη δόση, εκτός εάν η δόση είχε ήδη μειωθεί για την τοξικότητα που οδήγησε στη χρήση του αυξητικού παράγοντα. |
α Κριτήρια Συνήθους Ορολογίας για Ανεπιθύμητες Ενέργειες (CTCAE) του NCI β ANC: Βαθμού 1: ANC < LLN - 1.500/mm³, Βαθμού 2: ANC 1.000 - <1.500/mm³, Βαθμού 3: ANC 500 - < 1.000/mm³, Βαθμού 4: ANC <500/mm³ LLN = κατώτερο όριο φυσιολογικού εύρους
Πίνακας 3. Συστάσεις χειρισμού για τη διάρροια
Η θεραπεία με αντιδιαρροϊκούς παράγοντες, όπως η λοπεραμίδη, θα πρέπει να ξεκινά με την πρώτη εμφάνιση χαλαρών κοπράνων.
| Τοξικότητα α | Συστάσεις αντιμετώπισης |
|---|---|
| Βαθμού 1 | Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης |
| Βαθμού 2 | Εάν η τοξικότητα δεν υποχωρήσει εντός 24 ωρών σε Βαθμού 1 ή λιγότερο, αναστείλετε τη χορήγηση της δόσης έως την υποχώρηση της τοξικότητας. Δεν απαιτείται μείωση της δόσης. |
| Βαθμού 2 που επιμένει ή επανεμφανίζεται μετά την επανέναρξη της ίδιας δόσης, παρά τα μέγιστα υποστηρικτικά μέτρα | Αναστείλετε τη χορήγηση της δόσης έως την υποχώρηση της τοξικότητας σε Βαθμού 1 ή λιγότερο. Επανέναρξη στην επόμενη χαμηλότερη δόση. |
| Τοξικότητα Βαθμού 3 ή 4 ή απαιτεί νοσηλεία | Αναστείλετε τη χορήγηση της δόσης έως την υποχώρηση της τοξικότητας σε Βαθμού 1 ή λιγότερο. Επανέναρξη στην επόμενη χαμηλότερη δόση. |
α NCI CTCAE
Πίνακας 4. Συστάσεις χειρισμού αυξημένων τιμών αμινοτρανσφερασών
Η αμινοτρανσφεράση της αλανίνης (ALT) και η ασπαρτική αμινοτρανσφεράση (AST) θα πρέπει να παρακολουθούνται πριν από την έναρξη της θεραπείας με Verzenios, κάθε δύο εβδομάδες για τους πρώτους δύο μήνες, κάθε μήνα για τους επόμενους δύο μήνες και ως ενδείκνυται κλινικά.
| Τοξικότηταα | Συστάσεις χειρισμού |
|---|---|
| Βαθμού 1 (> ULN - 3,0 x ULN) | Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης |
| Βαθμού 2 (> 3,0 - 5,0 x ULN) | Αναστείλετε τη χορήγηση της δόσης έως την υποχώρηση της τοξικότητας στις τιμές κατά την έναρξη της μελέτης ή σε Βαθμού 1. Επανέναρξη στην επόμενη χαμηλότερη δόση. |
| Εμμένουσα ή επανεμφανιζόμενη Βαθμού 2, ή Βαθμού 3 (>5,0-20,0 x ULN) | Διακόψτε την αμπεμασικλίμπη. |
| Αύξηση στην AST ή/και ALT > 3 x ULN ME ολική χολερυθρίνη >2 x ULN, απουσία χολόστασης | Διακόψτε την αμπεμασικλίμπη. |
| Βαθμού 4 (> 20,0 x ULN) | Διακόψτε την αμπεμασικλίμπη. |
α NCI CTCAE ULN = ανώτερο φυσιολογικό όριο
Πίνακας 5. Συστάσεις χειρισμού για τη διάμεση πνευμονοπάθεια (ILD)/πνευμονίτιδα
| Τοξικότηταα | Συστάσεις χειρισμού |
|---|---|
| Βαθμού 1 ή 2 | Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης. |
| Εμμένουσα ή επανεμφανιζόμενη τοξικότητα Βαθμού 2 που δεν υποχωρεί με τα μέγιστα υποστηρικτικά μέτρα στην αρχική κατάσταση ή σε Βαθμού 1 εντός 7 ημερών. | Αναστείλετε τη χορήγηση της δόσης έως την υποχώρηση της τοξικότητας στις αρχικές τιμές ή σε Βαθμού 1. Επανέναρξη στην επόμενη χαμηλότερη δόση. |
| Βαθμού 3 ή 4 | Διακόψτε την αμπεμασικλίμπη. |
α NCI CTCAE
Πίνακας 6. Συστάσεις χειρισμού για τις μη-αιματολογικές τοξικότητες (με εξαίρεση τη διάρροια, τις αυξημένες αμινοτρανσφεράσες και τη διάμεση πνευμονοπάθεια (ILD)/πνευμονίτιδα)
| Τοξικότητα α | Συστάσεις χειρισμού |
|---|---|
| Βαθμού 1 ή 2 | Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης |
| Εμμένουσα ή επανεμφανιζόμενη τοξικότητα Βαθμού 2 που δεν υποχωρεί με τα μέγιστα υποστηρικτικά μέτρα στην αρχική κατάσταση ή σε Βαθμού 1 εντός 7 ημερών. | Αναστείλετε τη χορήγηση της δόσης έως την υποχώρηση της τοξικότητας σε Βαθμού 1 ή λιγότερο. Επανέναρξη στην επόμενη χαμηλότερη δόση. |
| Βαθμού 3 ή 4 | Αναστείλετε τη χορήγηση της δόσης έως την υποχώρηση της τοξικότητας σε Βαθμού 1 ή λιγότερο. Επανέναρξη στην επόμενη χαμηλότερη δόση. |
α NCI CTCAE
Αναστολείς CYP3A4 Η συγχορήγηση ισχυρών αναστολέων CYP3A4 θα πρέπει να αποφεύγεται. Εάν δεν μπορεί να αποφευχθεί η χρήση ισχυρών αναστολέων CYP3A4, η δόση της αμπεμασικλίμπης θα πρέπει να μειώνεται σε 100 mg δύο φορές την ημέρα. Σε ασθενείς των οποίων η δόση έχει μειωθεί σε 100 mg αμπεμασικλίμπη δύο φορές την ημέρα και στις οποίες δεν μπορεί να αποφευχθεί η συγχορήγηση ενός ισχυρού αναστολέα CYP3A4, η δόση της αμπεμασικλίμπης θα πρέπει να μειώνεται περαιτέρω σε 50 mg δύο φορές την ημέρα. Σε ασθενείς των οποίων η δόση έχει μειωθεί σε 50 mg αμπεμασικλίμπη δύο φορές την ημέρα και στις οποίες δεν μπορεί να αποφευχθεί η συγχορήγηση ενός ισχυρού αναστολέα CYP3A4, η δόση της αμπεμασικλίμπης μπορεί να συνεχιστεί με στενή παρακολούθηση για σημεία τοξικότητας. Εναλλακτικά, η δόση της μπορεί να μειωθεί σε 50 mg μία φορά την ημέρα ή να διακοπεί. Εάν διακοπεί η χορήγηση του αναστολέα CYP3A4, η δόση της αμπεμασικλίμπης θα πρέπει να αυξάνεται στη δόση που χρησιμοποιήθηκε πριν από την έναρξη του αναστολέα CYP3A4 (μετά από 3 έως 5 χρόνους ημίσειας ζωής του αναστολέα CYP3A4).
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης με βάση την ηλικία (βλ. Φαρμακοκινητικές).
Νεφρική δυσλειτουργία Δεν είναι απαραίτητη οποιαδήποτε προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία. Δεν υπάρχουν δεδομένα σχετικά με τη χορήγηση της αμπεμασικλίμπης σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, νεφρική νόσο τελικού σταδίου ή σε ασθενείς που υποβάλλονται σε εξωνεφρική κάθαρση (βλ. Φαρμακοκινητικές). Η αμπεμασικλίμπη θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, με στενή παρακολούθηση για σημεία τοξικότητας.
Ηπατική δυσλειτουργία Δεν είναι απαραίτητη οποιαδήποτε προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια (σταδίου A κατά Child Pugh) ή μέτρια (σταδίου B κατά Child Pugh) ηπατική δυσλειτουργία. Σε ασθενείς με σοβαρή (σταδίου C κατά Child Pugh) ηπατική δυσλειτουργία, συνιστάται μείωση της δοσολογικής συχνότητας σε μία φορά την ημέρα (βλ. Φαρμακοκινητικές).
Παιδιατρικός πληθυσμός Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της αμπεμασικλίμπη σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
Τρόπος χορήγησης
Το Verzenios προορίζεται για χρήση από το στόμα. Η δόση μπορεί να ληφθεί με ή χωρίς τροφή. Δεν θα πρέπει να λαμβάνεται με γκρέιπφρουτ ή με χυμό γκρέιπφρουτ (βλ. Αλληλεπιδράσεις). Οι ασθενείς θα πρέπει να λαμβάνουν τις δόσεις περίπου την ίδια ώρα κάθε μέρα. Το δισκίο θα πρέπει να καταπίνεται ολόκληρο (οι ασθενείς δεν θα πρέπει να μασούν, να συνθλίβουν ή να διαιρούν τα δισκία πριν από την κατάποση).
block
Αντενδείξεις
SPC-VERZENIOS
expand_more
Αντενδείξεις
- Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα (βλ. παράγραφο 6.1).
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-VERZENIOS
expand_more
Προειδοποιήσεις
Ουδετεροπενία
Αναφέρθηκε ουδετεροπενία σε ασθενείς που λάμβαναν αμπεμασικλίμπη. Θανατηφόρα συμβάντα εμφανίστηκαν σε <1% των ασθενών.
Λοιμώξεις/παρασιτώσεις
Λοιμώξεις αναφέρθηκαν σε ασθενείς που λάμβαναν αμπεμασικλίμπη συν ενδοκρινική θεραπεία σε υψηλότερο ποσοστό από ό,τι σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με εικονικό φάρμακο συν ενδοκρινική θεραπεία. Πνευμονική λοίμωξη αναφέρθηκε σε ασθενείς που λάμβαναν αμπεμασικλίμπη χωρίς συνυπάρχουσα ουδετεροπενία. Θανατηφόρα συμβάντα εμφανίστηκαν σε <1% των ασθενών.
Φλεβική θρομβοεμβολή
Φλεβικά θρομβοεμβολικά επεισόδια αναφέρθηκαν στο 5,3% των ασθενών που λάμβαναν θεραπεία με αμπεμασικλίμπη συν φουλβεστράντη ή αναστολείς αρωματάσης, σε σύγκριση με 0,8% των ασθενών που λάμβαναν θεραπεία με εικονικό φάρμακο συν φουλβεστράντη ή αναστολείς αρωματάσης.
Αυξημένες αμινοτρανσφεράσες
Αυξήσεις στις ALT και AST αναφέρθηκαν σε ασθενείς που λάμβαναν αμπεμασικλίμπη.
Διάρροια
Η διάρροια είναι η πιο συχνή ανεπιθύμητη αντίδραση. Στις κλινικές μελέτες, ο διάμεσος χρόνος έως την εμφάνιση του πρώτου διαρροϊκού επεισοδίου ήταν περίπου 6 έως 8 ημέρες και η διάμεση διάρκεια της διάρροιας ήταν 9 έως 12 ημέρες (Βαθμού 2) και 6 έως 8 ημέρες (Βαθμού 3).
Διάμεση πνευμονοπάθεια (ILD)/Πνευμονίτιδα
Διάμεση πνευμονοπάθεια (ILD)/πνευμονίτιδα αναφέρθηκε σε ασθενείς που λάμβαναν αμπεμασικλίμπη.
Συγχορήγηση επαγωγέων CYP3A4
Η συγχορήγηση επαγωγέων CYP3A4 θα πρέπει να αποφεύγεται λόγω του κινδύνου μειωμένης αποτελεσματικότητας της αμπεμασικλίμπης (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Σπλαγχνική κρίση
Δεν υπάρχουν δεδομένα σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της αμπεμασικλίμπης σε ασθενείς με σπλαγχνική κρίση.
Λακτόζη
Το φάρμακο περιέχει λακτόζη.
Νάτριο
Το φαρμακευτικό αυτό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δισκίο, δηλαδή ουσιαστικά είναι «ελεύθερο νατρίου».
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-VERZENIOS
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
Επιδράσεις άλλων φαρμακευτικών προϊόντων στη φαρμακοκινητική της αμπεμασικλίμπης
Η αμπεμασικλίμπη μεταβολίζεται κυρίως από το CYP3Α4.
Αναστολείς CYP3A4 Η συγχορήγηση της αμπεμασικλίμπης με αναστολείς CYP3A4 μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις της αμπεμασικλίμπης στο πλάσμα. Σε ασθενείς με προχωρημένο και/ ή μεταστατικό καρκίνο, η συγχορήγηση του αναστολέα CYP3A4 κλαριθρομυκίνη οδήγησε σε αύξηση κατά 3,4 φορές της έκθεσης της αμπεμασικλίμπης στο πλάσμα και σε αύξηση κατά 2,5 φορές της συνδυασμένης προσαρμοσμένης για την ισχύ του μη δεσμευμένου φαρμάκου έκθεσης της αμπεμασικλίμπης και των ενεργών μεταβολιτών της στο πλάσμα.
Η χρήση ισχυρών αναστολέων CYP3A4 σε συνδυασμό με την αμπεμασικλίμπη θα πρέπει να αποφεύγεται. Εάν απαιτείται η συγχορήγηση ισχυρών αναστολέων CYP3A4, θα πρέπει να μειώνεται η δόση της αμπεμασικλίμπης (βλ. Δοσολογία) και να ακολουθεί προσεκτική παρακολούθηση για τοξικότητα. Παραδείγματα ισχυρών αναστολέων CYP3A4 περιλαμβάνουν αλλά δεν περιορίζονται σε: κλαριθρομυκίνη, ιτρακοναζόλη, κετοκοναζόλη, λοπιναβίρη/ ριτοναβίρη, ποσακοναζόλη ή βορικοναζόλη. Αποφεύγετε την κατανάλωση γκρέιπφρουτ ή χυμού γκρέιπφρουτ.
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς που λαμβάνουν μέτριους ή ασθενείς αναστολείς του CYP3A4. Πρέπει, ωστόσο, να υπάρχει στενή παρακολούθηση για σημεία τοξικότητας.
Επαγωγείς CYP3A4 Η συγχορήγηση της αμπεμασικλίμπης με τον ισχυρό επαγωγέα CYP3A4 ριφαμπικίνη μείωσε τη συγκέντρωση της αμπεμασικλίμπης στο πλάσμα κατά 95% και τη προσαρμοσμένη για τη δραστικότητα του μη δεσμευμένου φαρμάκου έκθεση της αμπεμασικλίμπης και των ενεργών μεταβολιτών της στο πλάσμα κατά 77% με βάση την AUC0-∞. Η συγχορήγηση ισχυρών επαγωγέων CYP3A4 (περιλαμβάνουν αλλά δεν περιορίζονται σε: καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη, ριφαμπικίνη και St. John’s wort / βαλσαμόχορτο) θα πρέπει να αποφεύγεται λόγω του κινδύνου μειωμένης αποτελεσματικότητας της αμπεμασικλίμπης.
Επιδράσεις της αμπεμασικλίμπης στη φαρμακοκινητική άλλων φαρμακευτικών προϊόντων
Φαρμακευτικά προϊόντα που είναι υποστρώματα μεταφορέων Η αμπεμασικλίμπη και οι κύριοι ενεργοί μεταβολίτες της αναστέλλουν τους νεφρικούς μεταφορείς μεταφορέας οργανικών κατιόντων 2 (OCT2), πρωτεΐνη εξώθησης πολλαπλών φαρμάκων και τοξινών (MATE1) και MATE2-K. Μπορεί να προκύψουν in vivo αλληλεπιδράσεις της αμπεμασικλίμπης με κλινικά σχετικά υποστρώματα αυτών των μεταφορέων, όπως η δοφετιλίδη ή η κρεατινίνη (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Σε μία κλινική μελέτη φαρμακευτικών αλληλεπιδράσεων με συγχορήγηση μετφορμίνης (υπόστρωμα των OCT2, MATE1 και 2) με 400 mg αμπεμασικλίμπη, παρατηρήθηκε μία μικρή αλλά όχι κλινικά σχετική αύξηση (37%) της έκθεσης της μετφορμίνης στο πλάσμα. Αυτή η αύξηση βρέθηκε ότι οφειλόταν σε μειωμένη νεφρική απέκκριση με ανεπηρέαστη σπειραματική διήθηση.
Σε υγιή άτομα, η συγχορήγηση της αμπεμασικλίμπης και του υποστρώματος της P-γλυκοπρωτεΐνης (P-gp) λοπεραμίδη οδήγησε σε αύξηση της έκθεσης της λοπεραμίδης στο πλάσμα κατά 9% με βάση την AUC0-∞ και κατά 35% με βάση τη Cmax. Αυτή η αύξηση δεν θεωρήθηκε κλινικά σχετική. Ωστόσο, με βάση την in vitro αναστολή της P-gp και της πρωτεΐνης αντίστασης στον καρκίνο του μαστού (BCRP) που παρατηρήθηκε με την αμπεμασικλίμπη, μπορεί να προκύψουν in vivo αλληλεπιδράσεις της αμπεμασικλίμπης με υποστρώματα αυτών των μεταφορέων που έχουν στενό θεραπευτικό δείκτη, όπως η διγοξίνη ή η ετεξιλική δαβιγατράνη.
Σε μία κλινική μελέτη σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού, δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σχετικές φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ της αμπεμασικλίμπης και της αναστροζόλης, της φουλβεστράντης, της εξεμεστάνης, της λετροζόλης ή της ταμοξιφαίνης.
Δεν είναι γνωστό επί του παρόντος κατά πόσον η αμπεμασικλίμπη μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα των ορμονικών αντισυλληπτικών συστηματικής δράσης.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-VERZENIOS
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Σύνοψη του προφίλ ασφαλείας
Οι συχνότερα εμφανιζόμενες ανεπιθύμητες ένεργειες είναι η διάρροια, οι λοιμώξεις, η ουδετεροπενία, η αναιμία, η κόπωση, η ναυτία, ο έμετος και η μειωμένη όρεξη.
Κατάλογος των ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Στον ακόλουθο πίνακα, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται ανά κατηγορία οργανικού συστήματος του MedDRA και ανά συχνότητα. Οι κατηγορίες συχνότητας είναι: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000) και μη γνωστές (η συχνότητα δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε ομάδας συχνοτήτων, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρουσιάζονται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
Πίνακας 7. Ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν στις μελέτες φάσης 3 του αμπεμασικλίμπη σε συνδυασμό με ενδοκρινική θεραπεία (N=768)
| Κατηγορία οργανικού συστήματος | Συχνότητα | Προτιμώμενος όρος |
|---|---|---|
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | Πολύ συχνές | Λοιμώξεις |
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος | Πολύ συχνές | Ουδετεροπενία |
| Πολύ συχνές | Λευκοπενία | |
| Πολύ συχνές | Αναιμία | |
| Πολύ συχνές | Θρομβοπενία | |
| Συχνές | Λεμφοπενία | |
| Όχι συχνές | Εμπύρετη ουδετεροπενία | |
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης | Πολύ συχνές | Μειωμένη όρεξη |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Πολύ συχνές | Δυσγευσία |
| Πολύ συχνές | Ζάλη | |
| Οφθαλμικές διαταραχές | Συχνές | Δακρύρροια αυξημένη |
| Αγγειακές διαταραχές | Συχνές | Φλεβική θρομβοεμβολή |
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου | Συχνές | Διάμεση πνευμονοπάθεια/πνευμονίτιδα |
| Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος | Πολύ συχνές | Διάρροια |
| Πολύ συχνές | Έμετος | |
| Πολύ συχνές | Ναυτία | |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Πολύ συχνές | Αλωπεκία |
| Πολύ συχνές | Κνησμός | |
| Πολύ συχνές | Εξάνθημα | |
| Συχνές | Ξηροδερμία | |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | Συχνές | Μυϊκή αδυναμία |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Πολύ συχνές | Κόπωση |
| Πολύ συχνές | Πυρεξία | |
| Παρακλινικές Εξετάσεις | Πολύ συχνές | Αμινοτρανσφεράση της αλανίνης αυξημένη |
| Πολύ συχνές | Ασπαρτική αμινοτρανσφεράση αυξημένη |
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Ουδετεροπενία Η ουδετεροπενία αναφέρθηκε συχνά (45,1%) και η μείωση των αριθμών ουδετεροφίλων (με βάση τα εργαστηριακά ευρήματα) Βαθμού 3 ή 4 αναφέρθηκε στο 28,2% των ασθενών. Ο διάμεσος χρόνος έως την εμφάνιση ουδετεροπενίας Βαθμού 3 ή 4 ήταν 29 έως 33 ημέρες και ο διάμεσος χρόνος έως την υποχώρησή της ήταν 11 έως 15 ημέρες. Εμπύρετη ουδετεροπενία αναφέρθηκε στο 0,9% των ασθενών. Τροποποίηση της δόσης συνιστάται σε ασθενείς που εμφανίζουν ουδετεροπενία Βαθμού 3 ή 4 (βλ. Δοσολογία).
Διάρροια Η διάρροια ήταν η συχνότερα αναφερόμενη ανεπιθύμητη ενέργεια (84,6%). Η επίπτωση ήταν μεγαλύτερη κατά τη διάρκεια του πρώτου μήνα της θεραπείας. Ο διάμεσος χρόνος έως την εμφάνιση του πρώτου διαρροϊκού επεισοδίου ήταν περίπου 6 έως 8 ημέρες και η διάμεση διάρκεια ήταν 9 έως 12 ημέρες (Βαθμού 2) και 6 έως 8 ημέρες (Βαθμού 3). Υποχώρησε με υποστηρικτική θεραπεία (λοπεραμίδη) ή/και προσαρμογή της δόσης (βλ. Δοσολογία).
Αυξημένες αμινοτρανσφεράσες Αναφέρθηκαν συχνά αυξήσεις των ALT (15,1%) και AST (14,2%). Αυξήσεις Βαθμού 3 ή 4 των ALT ή AST αναφέρθηκαν σε 6,1% και 4,2% των ασθενών. Ο διάμεσος χρόνος έως την εμφάνιση αύξησης των επιπέδων ALT Βαθμού 3 ή 4 ήταν 57 έως 61 ημέρες και έως την υποχώρησή της ήταν 14 ημέρες. Για AST, οι χρόνοι ήταν 71 έως 185 ημέρες και 13 έως 15 ημέρες, αντίστοιχα. Τροποποίηση της δόσης συνιστάται σε ασθενείς που εμφανίζουν αύξηση των επιπέδων ALT ή AST Βαθμού 3 ή 4 (βλ. Δοσολογία).
Κρεατινίνη Αν και δεν πρόκειται για ανεπιθύμητη ενέργεια, η αμπεμασικλίμπη προκαλεί αύξηση της κρεατινίνης ορού στο 98,3% των ασθενών (1,9% Βαθμού 3 ή 4). Αυτή η αύξηση οφείλεται στην αναστολή των μεταφορέων νεφρικής σωληναριακής απέκκρισης χωρίς να επηρεάζεται η σπειραματική λειτουργία. Οι αυξήσεις παρατηρήθηκαν εντός του πρώτου μήνα, παρέμειναν σταθερές κατά τη θεραπεία και ήταν αναστρέψιμες με τη διακοπή της θεραπείας, χωρίς μεταβολές σε άλλους δείκτες νεφρικής λειτουργίας.
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-VERZENIOS
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Γυναίκες με δυνατότητα τεκνοποίησης / Αντισύλληψη σε γυναίκες
Οι γυναίκες με δυνατότητα τεκνοποίησης θα πρέπει να χρησιμοποιούν ιδιαίτερα αποτελεσματικές μεθόδους αντισύλληψης (π.χ. αντισύλληψη διπλού φραγμού) κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για τουλάχιστον 3 εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Κύηση
Δεν διατίθενται κλινικά δεδομένα σχετικά με τη χρήση της αμπεμασικλίμπης σε εγκύους γυναίκες. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Το Verzenios δεν πρέπει να χρησιμοπoιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς και σε γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας χωρίς την χρήση αντισύλληψης.
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό εάν η αμπεμασικλίμπη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Ο κίνδυνος στα νεογέννητα/βρέφη δεν μπορεί να αποκλειστεί. Οι ασθενείς που λαμβάνουν αμπεμασικλίμπη δεν θα πρέπει να θηλάζουν.
Γονιμότητα
Η επίδραση της αμπεμασικλίμπης στην ανθρώπινη γονιμότητα είναι άγνωστη. Σε μελέτες σε ζώα, δεν παρατηρήθηκαν επιδράσεις στα θηλυκά αναπαραγωγικά όργανα. Ωστόσο, κυτταροτοξικές επιδράσεις στο αναπαραγωγικό σύστημα αρσενικών αρουραίων και σκύλων υποδεικνύει ότι η αμπεμασικλίμπη μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη γονιμότητα των αρσενικών (βλ. Προκλινικά δεδομένα).
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-VERZENIOS
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, αναστολείς πρωτεϊνικών κινασών, κωδικός ATC: L01XE50
Μηχανισμός δράσης
Η αμπεμασικλίμπη είναι ένας ισχυρός και εκλεκτικός αναστολέας των κυκλινο-εξαρτώμενων κινασών 4 και 6 (CDK4 και CDK6) και πλέον δραστικός έναντι της Κυκλίνης D1/CDK4 σε ενζυματικές αναλύσεις. Η αμπεμασικλίμπη εμποδίζει τη φωσφορυλίωση της πρωτεΐνης του ρετινοβλαστώματος (Rb), παρεμποδίζοντας την εξέλιξη του κυτταρικού κύκλου από τη φάση G1 στη φάση S της κυτταρικής διαίρεσης, οδηγώντας σε καταστολή της ανάπτυξης του όγκου. Σε κυτταρικές σειρές θετικού για οιστρογονικούς υποδοχείς καρκίνου του μαστού, η διατηρούμενη στοχευμένη αναστολή με αμπεμασικλίμπη εμπόδισε την επανεμφάνιση φωσφορυλίωσης της Rb, οδηγώντας σε γήρανση και απόπτωση των κυττάρων. In vitro, οι αρνητικές για Rb καρκινικές κυτταρικές σειρές και οι καρκινικές κυτταρικές σειρές με έλλειψη Rb είναι γενικά λιγότερο ευαίσθητες στην αμπεμασικλίμπη. Σε μοντέλα ξενομοσχευμάτων καρκίνου του μαστού, η αμπεμασικλίμπη χορηγούμενη μία φορά την ημέρα χωρίς διακοπή σε κλινικά σχετικές συγκεντρώσεις μόνη ή σε συνδυασμό με αντι-οιστρογόνα, οδήγησε στη μείωση του μεγέθους του όγκου.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Σε ασθενείς με καρκίνο, η αμπεμασικλίμπη αναστέλλει τις CDK4 και CDK6, όπως υποδεικνύεται από την αναστολή της φωσφορυλίωσης της Rb και της τοποϊσομεράσης II α, η οποία οδηγεί σε αναστολή του κυτταρικού κύκλου πριν από το σημείο περιορισμού της φάσης G1.
Καρδιακή ηλεκτροφυσιολογία Η επίδραση της αμπεμασικλίμπης στο διάστημα QTcF αξιολογήθηκε σε 144 ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο. Δεν παρατηρήθηκε μεγάλη μεταβολή (δηλ. >20 ms) του διαστήματος QTcF στη μέση παρατηρούμενη μέγιστη συγκέντρωση σταθερής κατάστασης της αμπεμασικλίμπης μετά από θεραπευτικό δοσολογικό σχήμα. Σε μία ανάλυση έκθεσης - ανταπόκρισης σε υγιή άτομα σε εκθέσεις συγκρίσιμες με μία δόση 200 mg δύο φορές την ημέρα, η αμπεμασικλίμπη δεν προκάλεσε παράταση του διαστήματος QTcF σε οποιονδήποτε κλινικά σχετικό βαθμό.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Τυχαιοποιημένη Μελέτη Φάσης 3 MONARCH 3: Το Verzenios σε συνδυασμό με aναστολείς αρωματάσης Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του Verzenios σε συνδυασμό με έναν αναστολέα αρωματάσης (αναστροζόλη ή λετροζόλη) αξιολογήθηκε στη μελέτη MONARCH 3, μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη φάσης 3 σε γυναίκες με HR-θετικό, HER2-αρνητικό τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο του μαστού, οι οποίες δεν είχαν λάβει προηγούμενη συστηματική θεραπεία σε αυτό το πλαίσιο νόσου. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 2:1 για να λαμβάνουν Verzenios 150 mg δύο φορές την ημέρα σε συνδυασμό με έναν μη στεροειδικό αναστολέα αρωματάσης μία φορά την ημέρα στη συνιστώμενη δόση έναντι εικονικού φαρμάκου σε συνδυασμό με έναν μη στεροειδικό αναστολέα αρωματάσης σύμφωνα με το ίδιο σχήμα. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η αξιολογούμενη από τον ερευνητή επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) αξιολογούμενη σύμφωνα με τα κριτήρια RECIST 1.1. Τα βασικά δευτερεύοντα τελικά σημεία αποτελεσματικότητας περιλάμβαναν το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR), το ποσοστό κλινικού οφέλους (CBR) και τη συνολική επιβίωση (OS).
Η διάμεση ηλικία των ασθενών που εντάχθηκαν στη μελέτη ήταν τα 63 έτη (εύρος 32-88). Περίπου το 39% των ασθενών είχαν λάβει χημειοθεραπεία και το 44% είχαν λάβει αντιορμονική θεραπεία στο πλαίσιο (νέο)επικουρικής θεραπείας. Οι ασθενείς που είχαν λάβει προηγούμενη (νέο)επικουρική ενδοκρινική θεραπεία θα έπρεπε να έχουν ολοκληρώσει αυτή τη θεραπεία τουλάχιστον 12 μήνες πριν από την τυχαιοποίηση στη μελέτη. Η πλειονότητα των ασθενών (96%) παρουσίαζαν μεταστατική νόσο κατά την έναρξη της μελέτης. Περίπου το 22% των ασθενών είχαν μόνο οστική νόσο, και το 53% των ασθενών είχαν σπλαγχνικές μεταστάσεις.
Η μελέτη πέτυχε το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της, το οποίο ήταν η βελτίωση της PFS. Τα κύρια δεδομένα αποτελεσματικότητας συνοψίζονται στον Πίνακα 8 και στην Εικόνα 1.
Πίνακας 8. MONARCH 3: Σύνοψη δεδομένων αποτελεσματικότητας (αξιολόγηση από τον Ερευνητή, πληθυσμός με πρόθεση-προς-θεραπεία)
| Verzenios συν αναστολέα αρωματάσης (N=328) | Εικονικό φάρμακο συν αναστολέα αρωματάσης (N=165) | |
|---|---|---|
| Επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου | ||
| Αξιολόγηση από τον Ερευνητή, αριθμός συμβάντων (%) | 138 (42,1) | 108 (65,5) |
| Διάμεση τιμή [μήνες] (95% CI) | 28,18 (23,51, NR) | 14,76 (11,24, 19,20) |
| Αναλογία κινδύνου (95% CI) και τιμή p (p-value) | 0,540 (0,418, 0,698), p=0,000002 | |
| Ανεξάρτητη ακτινολογική ανασκόπηση, αριθμός συμβάντων (%) | 91 (27,7) | 73 (44,2) |
| Διάμεση τιμή [μήνες] (95% CI) | NR (NR, NR) | 19,36 (16,37, 27,91) |
| Αναλογία κινδύνου (95% CI) και τιμή p (p-value) | 0,465 (0,339, 0,636), p < 0,000001 | |
| Ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισηςβ [%] (95% CI) | 49,7 (44,3, 55,1) | 37,0 (29,6, 44,3) |
| Διάρκεια της ανταπόκρισης [μήνες] (95% CI) | 27,39 (25,74, NR) | 17,46 (11,21, 22,19) |
| Αντικειμενική ανταπόκριση για τις ασθενείς με μετρήσιμη νόσοα | N=267 | N=132 |
| Ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισηςβ [%] (95% CI) | 61,0 (55,2, 66,9) | 45,5 (37,0, 53,9) |
| Πλήρης ανταπόκριση, (%) | 3,4 | 0 |
| Μερική ανταπόκριση, (%) | 57,7 | 45,5 |
| Ποσοστό κλινικού οφέλουςγ (μετρήσιμη νόσος) [%] (95% CI) | 79,0 (74,1, 83,9) | 69,7 (61,9, 77,5) |
α Η μετρήσιμη νόσος ορίζεται σύμφωνα με τα κριτήρια RECIST, έκδοση 1.1 β Πλήρης ανταπόκριση + μερική ανταπόκριση γ Πλήρης ανταπόκριση + μερική ανταπόκριση + σταθερή νόσος για ≥ 6 μήνες N = αριθμός ασθενών, CI = διάστημα εμπιστοσύνης, NR = δεν επιτεύχθηκε.
Η επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) ήταν σημαντικά παρατεταμένη στο σκέλος του Verzenios συν αναστολέα αρωματάσης (aromatase inhibitor -AI), (Αναλογία Κινδύνου [HR]: 0,540 [95% CI: 0,418 έως 0,698]). Η διάμεση PFS ήταν 28,18 μήνες στο σκέλος του Verzenios συν AI και 14,76 μήνες στο σκέλος του εικονικού φαρμάκου συν AI. Αυτά τα αποτελέσματα αντιστοιχούν σε μία κλινικά σημαντική μείωση του κινδύνου εξέλιξης της νόσου ή θανάτου κατά 46% για τις ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με αμπεμασικλίμπη σε συνδυασμό με έναν αναστολέα αρωματάσης.
Η συνολική επιβίωση δεν ήταν ώριμη κατά την τελική ανάλυση της PFS (παρατηρήθηκαν 93 συμβάντα και στα δύο σκέλη θεραπείας). Η HR ήταν 1,057 (95% CI: 0,683, 1,633), p=0,8017.
Μία σειρά αναλύσεων της PFS προκαθορισμένων υποομάδων κατέδειξε συνεπή αποτελέσματα μεταξύ των υποομάδων ασθενών, συμπεριλαμβανομένων της ηλικίας (<65 ή ≥65 ετών), της εντόπισης της νόσου, του πλαισίου της νόσου (de novo μεταστατική νόσος έναντι υποτροπιάζουσας μεταστατικής νόσου έναντι τοπικά προχωρημένης υποτροπιάζουσας νόσου), της παρουσίας μετρήσιμης νόσου, της κατάστασης υποδοχέων προγεστερόνης και της κατάστασης απόδοσης κατά ECOG κατά την έναρξη της μελέτης. Μία μείωση του κινδύνου εξέλιξης της νόσου ή θανάτου παρατηρήθηκε στις ασθενείς με σπλαγχνική νόσο (HR: 0,567 [95% CI: 0,407, 0,789], διάμεση PFS: 21,6 μήνες έναντι 14,0 μηνών), στις ασθενείς με οστική νόσο μόνο (HR: 0,565, [95% CI: 0,306, 1,044]) και στις ασθενείς με μετρήσιμη νόσο (HR: 0,517, [95% CI: 0,392, 0,681]).
Τυχαιοποιημένη Μελέτη Φάσης 3 MONARCH 2: Verzenios σε συνδυασμό με φουλβεστράντη Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του Verzenios σε συνδυασμό με φουλβεστράντη αξιολογήθηκε στη μελέτη MONARCH 2, μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη φάσης 3 σε γυναίκες με HR-θετικό, HER2-αρνητικό τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο του μαστού. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 2:1 για να λαμβάνουν Verzenios 150 mg δύο φορές την ημέρα συν φουλβεστράντη 500 mg μία φορά κάθε μήνα, με χορήγηση επιπρόσθετης δόσης 500 mg δύο εβδομάδες μετά την αρχική δόση, έναντι εικονικού φαρμάκου συν φουλβεστράντη σύμφωνα με το ίδιο χρονοδιάγραμμα. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η αξιολογούμενη από τον ερευνητή PFS με βάση τα κριτήρια RECIST 1.1. Τα βασικά δευτερεύοντα τελικά σημεία περιλάμβαναν το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR), το ποσοστό κλινικού οφέλους (CBR) και τη συνολική επιβίωση (OS).
Η διάμεση ηλικία των ασθενών που εντάχθηκαν στη μελέτη ήταν τα 60 έτη (εύρος 32-91 έτη). Σε κάθε σκέλος θεραπείας, η πλειονότητα των ασθενών ήταν λευκές γυναίκες και δεν είχαν λάβει χημειοθεραπεία για μεταστατική νόσο. Το 17% των ασθενών ήταν προ/περιεμμηνοπαυσιακές και λάμβαναν θεραπεία καταστολής ωοθηκών με έναν αγωνιστή GnRH. Περίπου το 56% των ασθενών είχαν σπλαγχνικές μεταστάσεις. Περίπου το 25% των ασθενών παρουσίαζαν πρωτοπαθή αντίσταση στην ενδοκρινική θεραπεία (εξέλιξη της νόσου κατά την ενδοκρινική θεραπεία εντός των πρώτων 2 ετών επικουρικής ενδοκρινικής θεραπείας ή εντός των πρώτων 6 μηνών από την ενδοκρινική θεραπεία πρώτης γραμμής για μεταστατικό καρκίνο του μαστού) και, για την πλειονότητα των ασθενών, η αντίσταση στην ενδοκρινική θεραπεία αναπτύχθηκε αργότερα. Το 59% των ασθενών λάμβαναν την πιο πρόσφατη ενδοκρινική θεραπεία στο πλαίσιο (νέο)επικουρικής θεραπείας και το 38% στο πλαίσιο μεταστατικής νόσου.
Η μελέτη πέτυχε το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της, δηλαδή τη βελτίωση της PFS. Τα κύρια ευρήματα αποτελεσματικότητας συνοψίζονται στον Πίνακα 9 και στην Εικόνα 2.
Πίνακας 9. MONARCH 2: Σύνοψη δεδομένων αποτελεσματικότητας (αξιολόγηση από τον Ερευνητή, πληθυσμός με πρόθεση-προς-θεραπεία)
| Verzenios συν φουλβεστράντη (N=446) | Εικονικό φάρμακο συν φουλβεστράντη (N=223) | |
|---|---|---|
| Επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου | ||
| Αξιολόγηση από τον Ερευνητή, αριθμός συμβάντων (%) | 222 (49,8) | 157 (70,4) |
| Διάμεση τιμή [μήνες] (95% CI) | 16,4 (14,4, 19,3) | 9,3 (7,4, 12,7) |
| Αναλογία κινδύνου (95% CI) και τιμή p (p-value) | 0,553 (0,449, 0,681), p=0,0000001 | |
| Ανεξάρτητη ακτινολογική ανασκόπηση, αριθμός συμβάντων (%) | 164 (36,8) | 124 (55,6) |
| Διάμεση τιμή [μήνες] (95% CI) | 22,4 (18,3, NR) | 10,2 (5,8, 14,0) |
| Αναλογία κινδύνου (95% CI) και τιμή p (p-value) | 0,460 (0,363, 0,584), p <0,000001 | |
| Ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισηςβ [%] (95% CI) | 35,2 (30,8, 39,6) | 16,1 (11,3, 21,0) |
| Διάρκεια της ανταπόκρισης [μήνες] (95%CI) | NR (18,05, NR) | 25,6 (11,9, 25,6) |
| Αντικειμενική ανταπόκριση για τις ασθενείς με μετρήσιμη νόσοα | N=318 | N=164 |
| Ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισηςβ [%] (95% CI) | 48,1 (42,6, 53,6) | 21,3 (15,1, 27,6) |
| Πλήρης ανταπόκριση, (%) | 3,5 | 0 |
| Μερική ανταπόκριση, (%) | 44,7 | 21,3 |
| Ποσοστό κλινικού οφέλουςγ (μετρήσιμη νόσος) [%] (95% CI) | 73,3 (68,4, 78,1) | 51,8 (44,2, 59,5) |
α Η μετρήσιμη νόσος ορίζεται σύμφωνα με τα κριτήρια RECIST, έκδοση 1.1 β Πλήρης ανταπόκριση + μερική ανταπόκριση γ Πλήρης ανταπόκριση + μερική ανταπόκριση + σταθερή νόσος για ≥ 6 μήνες N = αριθμός ασθενών, CI = διάστημα εμπιστοσύνης, NR= δεν επιτεύχθηκε
Η διάμεση PFS ήταν σημαντικά παρατεταμένη στο σκέλος του Verzenios συν φουλβεστράντη (HR: 0,553 [95% CI: 0,449, 0,681]). η διάμεση PFS ήταν 16,4 μήνες έναντι 9,3 μηνών στο σκέλος του εικονικού φαρμάκου συν φουλβεστράντη. Αυτά τα αποτελέσματα αντιστοιχούν σε μία κλινικά σημαντική μείωση του κινδύνου εξέλιξης της νόσου ή θανάτου κατά 44,7% και σε μία βελτίωση της PFS κατά 7,2 μήνες για τις ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με Verzenios σε συνδυασμό με φουλβεστράντη. Το Verzenios σε συνδυασμό με φουλβεστράντη παρέτεινε την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου, ενώ δεν υπήρξε κλινικά ουσιαστική ή σημαντική επιδείνωση της σχετιζόμενης με την υγεία ποιότητας ζωής.
Μία σειρά αναλύσεων της PFS προκαθορισμένων υποομάδων κατέδειξε συνεπή αποτελέσματα μεταξύ των υποομάδων ασθενών, συμπεριλαμβανομένων της ηλικίας (<65 ή ≥65 ετών), της φυλής, της γεωγραφικής περιοχής, της εντόπισης της νόσου, της αντίστασης στην ενδοκρινική θεραπεία, της παρουσίας μετρήσιμης νόσου, της κατάστασης των υποδοχέων προγεστερόνης και της εμμηνοπαυσιακής κατάστασης. Μία μείωση του κινδύνου εξέλιξης της νόσου ή θανάτου παρατηρήθηκε στις ασθενείς με σπλαγχνική νόσο (HR: 0,481 [95% CI: 0,369, 0,627]), διάμεση PFS 14,7 μηνών έναντι 6,5 μηνών, στις ασθενείς με οστική νόσο μόνο (HR: 0,543 [95% CI: 0,355, 0,833]), στις ασθενείς με μετρήσιμη νόσο (HR: 0,523, [95% CI: 0,412, 0,644]). Στις ασθενείς που ήταν προ/περιεμμηνοπαυσιακές, η αναλογία κινδύνου ήταν 0,415 (95% CI: 0,246, 0,698), ενώ στις ασθενείς που ήταν αρνητικές για υποδοχείς προγεστερόνης, η HR ήταν 0,509 (95% CI: 0,325, 0,797). Σε έναν υποπληθυσμό με τοπικά προχωρημένη ή μεταστατική νόσο που δεν είχε λάβει προηγούμενη ενδοκρινική θεραπεία, η PFS ήταν επίσης συνεπής.
Η ανάλυση συνολικής επιβίωσης (OS) στον πληθυσμό με πρόθεση-προς-θεραπεία (ITT) κατέδειξε στατιστικά σημαντική βελτίωση στους ασθενείς που λάμβαναν Verzenios συν φουλβεστράντη σε σύγκριση με εκείνους που λάμβαναν εικονικό φάρμακο συν φουλβεστράντη. Τα αποτελέσματα συνολικής επιβίωσης συνοψίζονται στον Πίνακα 10 και στην Εικόνα 3.
Πίνακας 10. MONARCH 2: Σύνοψη δεδομένων συνολικής επιβίωσης (πληθυσμός με πρόθεση-προς-θεραπεία, ΙΤΤ)
| Verzenios συν φουλβεστράντη (N = 446) | Εικονικό φάρμακο συν φουλβεστράντη (N = 223) | |
|---|---|---|
| Συνολική επιβίωση | ||
| Αριθμός συμβάντων (n,%) | 211 (47,3) | 127 (57,0) |
| Διάμεση τιμή OS [μήνες] (95% CI) | 46,7 (39,2, 52,2) | 37,3 (34,4, 43,2) |
| Αναλογία κινδύνου (95% CI) | 0,757 (0,606, 0,945) | |
| Τιμή p | 0,0137 |
N = αριθμός ασθενών, CI = διάστημα εμπιστοσύνης, OS= συνολική επιβίωση
Οι αναλύσεις για την OS με βάση τους παράγοντες διαστρωμάτωσης κατέδειξαν OS HR 0,675 (95% CI: 0,511, 0,891) σε ασθενείς με σπλαγχνική νόσο και 0,686 (95% CI: 0,451, 1,043) σε ασθενείς με πρωτογενή αντίσταση στην ενδοκρινική θεραπεία.
Παιδιατρικός πληθυσμός Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Verzenios σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στον καρκίνο του μαστού (βλέπε Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-VERZENIOS
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση
Η απορρόφηση της αμπεμασικλίμπης είναι βραδεία, με Tmax 8 ώρες και μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα περίπου 45%. Στο θεραπευτικό δοσολογικό εύρος των 50-200 mg, η αύξηση της έκθεσης στο πλάσμα (AUC) και της Cmax είναι κατά προσέγγιση ανάλογη της δόσης. Σταθερή κατάσταση επιτεύχθηκε εντός 5 ημερών μετά από επαναλαμβανόμενη δοσολογία δύο φορές την ημέρα και η αμπεμασικλίμπη συσσωρεύθηκε με γεωμετρική μέση αναλογία συσσώρευσης 3,7 (58% CV) και 5,8 (65% CV) με βάση τη Cmax και την AUC, αντίστοιχα. Ένα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά γεύμα προκάλεσε αύξηση της συνδυαστικής AUC της αμπεμασικλίμπης και των δραστικών μεταβολιτών της κατά 9% και της Cmax κατά 26%. Αυτές οι μεταβολές δεν θεωρήθηκαν κλινικά σχετικές. Συνεπώς, η αμπεμασικλίμπη μπορεί να λαμβάνεται με ή χωρίς τροφή.
Κατανομή
Η αμπεμασικλίμπη δεσμεύεται σε μεγάλο βαθμό στις πρωτεΐνες του πλάσματος στους ανθρώπους (μέσο κλάσμα δέσμευσης περίπου 96% έως 98%). Ο γεωμετρικός μέσος συστηματικός όγκος κατανομής είναι περίπου 750 L (69% CV), υποδεικνύοντας κατανομή της αμπεμασικλίμπης στους ιστούς. Οι συγκεντρώσεις της αμπεμασικλίμπης και των δραστικών μεταβολιτών της στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό είναι συγκρίσιμες με τις συγκεντρώσεις του μη δεσμευμένου φαρμάκου στο πλάσμα.
Βιομετασχηματισμός
Ο ηπατικός μεταβολισμός είναι η κύρια οδός κάθαρσης της αμπεμασικλίμπης. Η αμπεμασικλίμπη μεταβολίζεται σε διάφορους μεταβολίτες, κυρίως από το κυτόχρωμα P450 (CYP) 3A4. Ο κύριος βιομετασχηματισμός είναι η υδροξυλίωση σε έναν κυκλοφορούντα μεταβολίτη με AUC που αντιστοιχεί σε 77% του αρχικού φαρμάκου. Επιπροσθέτως, οι N-δεσαιθυλ και N-δεσαιθυλυδρόξυ μεταβολίτες εντοπίζονται στην κυκλοφορία σε AUC που αντιστοιχούν σε 39% και 15% του αρχικού φαρμάκου. Αυτοί οι κυκλοφορούντες μεταβολίτες είναι ενεργοί, με δραστικότητα παρόμοια με εκείνη της αμπεμασικλίμπης.
Αποβολή
Η γεωμετρική μέση ηπατική κάθαρση (CL) της αμπεμασικλίμπης ήταν 21,8 L/h (39,8% CV) και ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής από το πλάσμα για την αμπεμασικλίμπη στις ασθενείς ήταν 24,8 ώρες (52.1% CV). Μετά από μία από του στόματος δόση της [14C]-αμπεμασικλίμπης, περίπου το 81% της δόσης απεκκρίθηκε στα κόπρανα και το 3,4% απεκκρίθηκε στα ούρα. Το μεγαλύτερο μέρος της δόσης που απεκκρίθηκε στα κόπρανα ήταν μεταβολίτες.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικία, φύλο και σωματικό βάρος Η ηλικία, το φύλο και το σωματικό βάρος δεν είχαν καμία επίδραση στην έκθεση της αμπεμασικλίμπης σε μία φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού σε ασθενείς με καρκίνο (135 άνδρες και 859 γυναίκες, ηλικιακό εύρος 24-91 έτη και εύρος σωματικού βάρους 36-175 kg).
Ηπατική δυσλειτουργία Η αμπεμασικλίμπη μεταβολίζεται στο ήπαρ. Η ήπια (Child Pugh A) και μέτρια (Child Pugh B) ηπατική δυσλειτουργία δεν είχε καμία επίδραση στην έκθεση στην αμπεμασικλίμπη. Σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (Child Pugh C), η AUC0-∞ της αμπεμασικλίμπης και η διορθωμένη για την ισχύ του μη δεσμευμένου φαρμάκου έκθεση της αμπεμασικλίμπης και των ενεργών μεταβολιτών της αυξήθηκε κατά 2,1 φορές και 2,4 φορές, αντίστοιχα. Ο χρόνος ημίσειας ζωής της αμπεμασικλίμπης αυξήθηκε από 24 σε 55 ώρες (βλ. Δοσολογία).
Νεφρική δυσλειτουργία Η νεφρική κάθαρση της αμπεμασικλίμπης και των μεταβολιτών της είναι ελάχιστη. Η ήπια και μέτρια νεφρική δυσλειτουργία δεν έχει καμία επίδραση στην έκθεση στην αμπεμασικλίμπη. Δεν υπάρχουν δεδομένα για ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, νεφρική νόσο τελικού σταδίου ή ασθενείς που υποβάλλονται σε εξωνεφρική κάθαρση.