APREPITANT
Απρεπιτάντη
Tα φάρμακα αυτά χρησιμοποιούνται στην συμπτωματική θεραπεία ναυτίας, εμέτων και ιλίγγων, κεντρικής ιδίως προέλευσης. Πρέπει να χορηγούνται μόνο όταν η αιτία του εμέτου είναι γνωστή αλλιώς η συμπτωματική ανακούφιση μπορεί να καθυστερήσει ή να αποκρύψει τη διάγνωση της υποκείμενης …
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
DrugBank
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
medication
SPC-ATANTO
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: από του στόματος
- Χορήγηση: μία φορά την ημέρα, την Ημέρα 1 μία ώρα πριν από τη χημειοθεραπεία, τις Ημέρες 2 και 3 το πρωί
- Δόση έναρξης: 125 mg από του στόματος
- Τιτλοποίηση: 125 mg την Ημέρα 1 και 80 mg τις Ημέρες 2 και 3
-
ΕνήλικεςΔόση125 mg την Ημέρα 1, 80 mg την Ημέρα 2 και 3Χορηγείται για 3 ημέρες ως μέρος ενός σχήματος που περιλαμβάνει ένα κορτικοστεροειδές και έναν ανταγωνιστή 5-HT3. Η δόση της δεξαμεθαζόνης λαμβάνει υπόψη τις αλληλεπιδράσεις της δραστικής ουσίας.
-
Έφηβοι (ηλικίας 12 έως 17 ετών)Δόση125 mg την Ημέρα 1, 80 mg την Ημέρα 2 και 3Χορηγείται για 3 ημέρες ως μέρος ενός σχήματος που περιλαμβάνει έναν ανταγωνιστή 5-HT3. Εάν συγχορηγηθεί κορτικοστεροειδές, θα πρέπει να χορηγείται στο 50% της συνήθους δόσης.
-
Παιδιά ηλικίας μικρότερης των 12 ετώνΗ ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν καταδειχθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
-
Ηλικιωμένοι (≥ 65 ετών)Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
-
ΦύλοΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης με βάση το φύλο.
-
Νεφρική δυσλειτουργίαΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία ή για ασθενείς με νεφροπάθεια τελικού σταδίου που υποβάλλονται σε αιμοδιύλιση.
-
Ηπατική δυσλειτουργίαΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία. Περιορισμένα δεδομένα σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία και καθόλου δεδομένα σε ασθενείς με βαριά ηπατική δυσλειτουργία. Θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε αυτούς τους ασθενείς.
block
SPC-ATANTO
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
-
Συγχορήγηση με πιμοζίδη, τερφεναδίνη, αστεμιζόλη ή σισαπρίδη
warning
SPC-ATANTO
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
Ηπατική δυσλειτουργίαπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς με μέτρια έως βαριά ηπατική δυσλειτουργίαΤο Atanto θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή.
-
Αλληλεπιδράσεις με το CYP3A4προσοχήΠληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα από του στόματος χορηγούμενες δραστικές ουσίες που μεταβολίζονται κατά κύριο λόγο μέσω του CYP3A4 και έχουν στενό θεραπευτικό εύρος (κυκλοσπορίνη, τακρόλιμους, σιρόλιμους, εβερόλιμους, αλφαιντανύλη, αλκαλοειδή παράγωγα της ερυσιβώδους όλυρας, φαιντανύλη, κινιδίνη) ή ιρινοτεκάνηΤο Atanto θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή. Η ταυτόχρονη χορήγηση με ιρινοτεκάνη θα πρέπει να προσεγγίζεται με ιδιαίτερη προσοχή, επειδή ο συνδυασμός μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη τοξικότητα.
-
Συγχορήγηση με βαρφαρίνη (υπόστρωμα του CYP2C9)Πληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν χρόνια θεραπεία με βαρφαρίνηΤο διεθνές κανονικοποιημένο πηλίκο (INR) θα πρέπει να παρακολουθείται στενά.
-
Συγχορήγηση με ορμονικά αντισυλληπτικάΠληθυσμόςγυναίκες που λαμβάνουν ορμονικά αντισυλληπτικάΗ αποτελεσματικότητα των ορμονικών αντισυλληπτικών μπορεί να είναι μειωμένη. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Atanto και για 2 μήνες μετά την τελευταία δόση του Atanto θα πρέπει να χρησιμοποιούνται εναλλακτικές, μη ορμονικές συμπληρωματικές μέθοδοι αντισύλληψης.
-
Έκδοχα (σακχαρόζη)αντένδειξηΠληθυσμόςασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη φρουκτόζη, κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης ή ανεπάρκεια σουκράσης-ισομαλτάσηςΔεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.
-
Έκδοχα (νάτριο)Το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol (23 mg) νατρίου ανά καψάκιο (ελεύθερο νατρίου).
swap_horiz
SPC-ATANTO
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
αντένδειξηΑυξημένες συγκεντρώσεις στο πλάσμα, δυνητικά σοβαρές ή απειλητικές για τη ζωή αντιδράσεις.ΣύστασηΔεν πρέπει να χορηγείται ταυτόχρονα.
-
Κυκλοσπορίνη, τακρόλιμους, σιρόλιμους, εβερόλιμους, αλφαιντανύλη, διεργοταμίνη, εργοταμίνη, φαιντανύλη, κινιδίνη (από του στόματος υποστρώματα CYP3A4 με στενό θεραπευτικό εύρος)προσοχήΑυξημένες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (έως 3 φορές).ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή. Ενδέχεται να απαιτείται πρόσθετη παρακολούθηση.
-
προσοχήΑύξηση της AUC της δεξαμεθαζόνης κατά 2,2 φορές.ΣύστασηΗ συνήθης δόση από του στόματος δεξαμεθαζόνης θα πρέπει να μειωθεί κατά 50% περίπου.
-
προσοχήΑύξηση της AUC της μεθυλπρεδνιζολόνης κατά 1,3 φορές (ενδοφλέβια) και 2,5 φορές (από του στόματος). Αργότερα μείωση της AUC λόγω επαγωγικής επίδρασης στο CYP3A4.ΣύστασηΗ συνήθης ενδοφλεβίως χορηγούμενη δόση να μειωθεί κατά 25% περίπου, και η συνήθης από του στόματος δόση να μειωθεί κατά 50% περίπου.
-
Ετοποσίδη, βινορελβίνη (από του στόματος χημειοθεραπευτικά CYP3A4 υποστρώματα)προσοχήΔεν μπορεί να αποκλειστεί αλληλεπίδραση (αυξημένη έκθεση).ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή και ενδέχεται να απαιτείται πρόσθετη παρακολούθηση.
-
προσοχήΣυμβάματα νευροτοξικότητας έχουν αναφερθεί.ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή και ενδέχεται να απαιτείται πρόσθετη παρακολούθηση.
-
προσοχήΠαροδική μέτρια αύξηση ακολουθούμενη από ήπια μείωση της έκθεσης.ΣύστασηΔεν συνιστάται μείωση της δόσης των ανοσοκατασταλτικών κατά τις 3 ημέρες συγχορήγησης.
-
προσοχήΔυνητικά αυξημένες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (π.χ., αύξηση AUC μιδαζολάμης έως 3,3 φορές).ΣύστασηΟι δυνητικές επιδράσεις των αυξημένων συγκεντρώσεων στο πλάσμα θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν.
-
προσοχήΜειωμένες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (λόγω επαγωγής), μείωση INR για βαρφαρίνη.ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή. Παρακολούθηση του INR για βαρφαρίνη για 2 εβδομάδες.
-
Ορμονικά αντισυλληπτικά (αιθυνυλοιστραδιόλη, νορεθινδρόνη)προσοχήΜειωμένη αποτελεσματικότητα (μείωση έως 64% των κατώτερων συγκεντρώσεων αιθυνυλοιστραδιόλης και έως 60% νορεθινδρόνης).ΣύστασηΧρήση εναλλακτικών, μη ορμονικών μεθόδων αντισύλληψης κατά τη θεραπεία και για 2 μήνες μετά την τελευταία δόση.
-
Καμία κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική.
-
Κετοκοναζόλη, ιτρακοναζόλη, βορικοναζόλη, ποσακοναζόλη, κλαριθρομυκίνη, τελιθρομυκίνη, νεφαζοδόνη, αναστολείς της πρωτεάσης (ισχυροί αναστολείς CYP3A4)προσοχήΑναμένεται κατά αρκετές φορές αυξημένη συγκέντρωση της απρεπιτάντης στο πλάσμα.ΣύστασηΘα πρέπει να προσεγγίζεται με προσοχή.
-
αντένδειξηΜειώσεις των συγκεντρώσεων της απρεπιτάντης στο πλάσμα, που ενδέχεται να οδηγήσει σε μειωμένη αποτελεσματικότητα.ΣύστασηΘα πρέπει να αποφεύγεται.
-
Υπερικό (Hypericum perforatum)αντένδειξηΜείωση συγκεντρώσεων απρεπιτάντης (λόγω επαγωγής).ΣύστασηΔεν συνιστάται.
sick
SPC-ATANTO
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Καντιντίαση
- Σταφυλοκοκκική λοίμωξη
- Εμπύρετη ουδετεροπενία
- Αναιμία
- Αντίδραση υπερευαισθησίας
- Αναφυλακτική αντίδραση
- Μειωμένη όρεξη
- Πολυδιψία
- Μειωμένο νάτριο αίματος
- Μειωμένο σωματικό βάρος
- Άγχος
- Αποπροσανατολισμός
- Ευφορική διάθεση
- Αϋπνία
- Κεφαλαλγία
- Ζάλη
- Υπνηλία
- Νοητική διαταραχή
- Λήθαργος
- Δυσγευσία
- Δυσαρθρία
- Υπαισθησία
- Διαταραχή βάδισης
- Διαταραχή της αισθητικότητας
- Επιπεφυκίτιδα
- Μύση
- Μειωμένη οπτική οξύτητα
- Εμβοές
- Αίσθημα παλμών
- Βραδυκαρδία
- Καρδιαγγειακή διαταραχή
- Έξαψη/ερυθρίαση
- Λόξυγγας
- Στοματοφαρυγγικό άλγος
- Πταρμός
- Βήχας
- Δύσπνοια
- Οπισθορρινική έκκριση
- Εκπνευστικός συριγμός
- Ερεθισμός φάρυγγα
- Δυσκοιλιότητα
- Δυσπεψία
- Ερυγή
- Ναυτία
- Έμετος
- Νόσος γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης
- Κοιλιακό άλγος
- Ξηροστομία
- Μετεωρισμός
- Στοματίτιδα
- Κοιλιακή διάταση
- Ουδετεροπενική κολίτιδα
- Ατελής ειλεός
- Διάτρηση δωδεκαδακτυλικού έλκους
- Σκληρά κόπρανα
- Άλγος εντοπιζόμενο στην άνω κοιλία
- Παθολογικοί εντερικοί ήχοι
- Στομαχική δυσφορία
- Εξάνθημα
- Ακμή
- Αντίδραση φωτοευαισθησίας
- Υπερίδρωση
- Σμηγματόρροια
- Δερματική βλάβη
- Κνησμώδες εξάνθημα
- Σύνδρομο Stevens-Johnson
- Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
- Κνησμός
- Κνίδωση
- Μυϊκή αδυναμία
- Μυϊκοί σπασμοί
- Δυσουρία
- Αυξημένη απέκκριση ούρων
- Πολλακισουρία
- Κόπωση
- Εξασθένιση
- Κακουχία
- Οίδημα
- Θωρακική δυσφορία
- Αυξημένη ALT
- Αυξημένη AST
- Μειωμένος αριθμός ουδετερόφιλων
- Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση αίματος
- Θετική εξέταση ερυθροκυττάρων στα ούρα
- Παρουσία γλυκόζης στα ούρα
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
ΣυχνέςΑυξημένη ALTΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔυσπεψίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΚόπωσηΓενικές
-
ΣυχνέςΛόξυγγαςΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΜειωμένη όρεξηΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΆγχοςΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΈξαψη/ερυθρίασηΑγγειακές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΑίσθημα παλμώνΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΑκμήΔέρμα
-
Όχι συχνέςΑναιμίαΑίμα
-
Όχι συχνέςΑυξημένη ASTΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΑυξημένη αλκαλική φωσφατάση αίματοςΉπαρ
-
Όχι συχνέςΔυσουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΕμπύρετη ουδετεροπενίαΑίμα
-
Όχι συχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΕξασθένισηΓενικές
-
Όχι συχνέςΕρυγήΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΖάληΝευρικό
-
Όχι συχνέςΚακουχίαΓενικές
-
Όχι συχνέςΚοιλιακό άλγοςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΜετεωρισμόςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΝόσος γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησηςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΞηροστομίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΥπνηλίαΝευρικό
-
ΣπάνιεςΑντίδραση φωτοευαισθησίαςΔέρμα
-
ΣπάνιεςΑποπροσανατολισμόςΨυχιατρικές
-
ΣπάνιεςΑυξημένη απέκκριση ούρωνΝεφρά/Ουροποιητικό
-
ΣπάνιεςΒήχαςΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΒραδυκαρδίαΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΔερματική βλάβηΔέρμα
-
ΣπάνιεςΔιάτρηση δωδεκαδακτυλικού έλκουςΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
ΣπάνιεςΔιαταραχή βάδισηςΝευρικό
-
ΣπάνιεςΔυσγευσίαΝευρικό
-
ΣπάνιεςΕμβοέςΑυτί
-
ΣπάνιεςΕπιπεφυκίτιδαΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΕρεθισμός φάρυγγαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΕυφορική διάθεσηΨυχιατρικές
-
ΣπάνιεςΘετική εξέταση ερυθροκυττάρων στα ούραΠαρακλινικές εξετάσεις
-
ΣπάνιεςΘωρακική δυσφορίαΓενικές
-
ΣπάνιεςΚαντιντίασηΛοιμώξεις
-
ΣπάνιεςΚαρδιαγγειακή διαταραχήΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΚνησμώδες εξάνθημαΔέρμα
-
ΣπάνιεςΚοιλιακή διάτασηΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΛήθαργοςΝευρικό
-
ΣπάνιεςΜειωμένο νάτριο αίματοςΜεταβολισμός
-
ΣπάνιεςΜειωμένο σωματικό βάροςΜεταβολισμός
-
ΣπάνιεςΜειωμένος αριθμός ουδετερόφιλωνΕργαστηριακές
-
ΣπάνιεςΜυϊκή αδυναμίαΜυοσκελετικό
-
ΣπάνιεςΜυϊκοί σπασμοίΜυοσκελετικό
-
ΣπάνιεςΝοητική διαταραχήΝευρικό
-
ΣπάνιεςΟίδημαΓενικές
-
ΣπάνιεςΟπισθορρινική έκκρισηΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
-
ΣπάνιεςΟυδετεροπενική κολίτιδαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΠαρουσία γλυκόζης στα ούραΠαρακλινικές εξετάσεις
-
ΣπάνιεςΠολλακισουρίαΔιαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
-
ΣπάνιεςΠολυδιψίαΜεταβολισμός
-
ΣπάνιεςΠταρμόςΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΣκληρά κόπραναΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
ΣπάνιεςΣμηγματόρροιαΔέρμα
-
ΣπάνιεςΣταφυλοκοκκική λοίμωξηΛοιμώξεις
-
ΣπάνιεςΣτοματίτιδαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΣτοματοφαρυγγικό άλγοςΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΣύνδρομο Stevens-JohnsonΔέρμα
-
ΣπάνιεςΤοξική επιδερμική νεκρόλυσηΔέρμα
-
ΣπάνιεςΥπερίδρωσηΔέρμα
-
Μη γνωστέςΆλγος εντοπιζόμενο στην άνω κοιλίαΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
Μη γνωστέςΑναφυλακτική αντίδρασηΑνοσοποιητικό
-
Μη γνωστέςΑντίδραση υπερευαισθησίαςΑνοσοποιητικό
-
Μη γνωστέςΑτελής ειλεόςΓαστρεντερικό
-
Μη γνωστέςΑϋπνίαΨυχιατρικές
-
Μη γνωστέςΔιαταραχή της αισθητικότηταςΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Μη γνωστέςΔυσαρθρίαΝευρικό
-
Μη γνωστέςΔύσπνοιαΑναπνευστικό
-
Μη γνωστέςΕκπνευστικός συριγμόςΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
-
Μη γνωστέςΚνίδωσηΔέρμα
-
Μη γνωστέςΚνησμόςΔέρμα
-
Μη γνωστέςΜειωμένη οπτική οξύτηταΟφθαλμικές
-
Μη γνωστέςΜύσηΟφθαλμικές
-
Μη γνωστέςΠαθολογικοί εντερικοί ήχοιΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
Μη γνωστέςΣτομαχική δυσφορίαΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
Μη γνωστέςΥπαισθησίαΝευρικό
pregnant_woman
SPC-ATANTO
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΤο Atanto δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την κύηση, εκτός αν αυτό είναι σαφώς απαραίτητο.Δεν υπάρχουν διαθέσιμα κλινικά δεδομένα. Μελέτες σε ζώα δεν επέδειξαν άμεσες ή έμμεσες επιβλαβείς επιδράσεις, αλλά δεν επιτεύχθηκαν επίπεδα έκθεσης υψηλότερα της θεραπευτικής στον άνθρωπο. Οι πιθανές επιδράσεις των μεταβολών της ρύθμισης της νευροκινίνης στην αναπαραγωγή δεν είναι γνωστές.
-
ΘηλασμόςΗ γαλουχία αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με το Atanto.Η απρεπιτάντη απεκκρίνεται στο γάλα των θηλαζόντων επίμυων. Δεν είναι γνωστό εάν απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα.
-
ΓονιμότηταΧρήση μη ορμονικών μεθόδων αντισύλληψης.Η αποτελεσματικότητα των ορμονικών αντισυλληπτικών μπορεί να είναι μειωμένη κατά τη διάρκεια της χορήγησης του Atanto και για 28 ημέρες μετά. Εναλλακτικές, μη ορμονικές συμπληρωματικές μέθοδοι αντισύλληψης θα πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για 2 μήνες μετά την τελευταία δόση. Το δυναμικό επιδράσεων στη γονιμότητα δεν έχει χαρακτηρισθεί πλήρως, μελέτες σε ζώα δεν υπέδειξαν άμεσες ή έμμεσες επιβλαβείς επιδράσεις αναφορικά με την επίδοση ζευγαρώματος, τη γονιμότητα, την εμβρυϊκή ανάπτυξη ή τον αριθμό των σπερματοζωαρίων και την κινητικότητα του σπέρματος.
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-ATANTO
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Φάρμακα αντιεμετικά και κατά της ναυτίας, άλλα αντιεμετικά Κωδικός ATC: A04AD12 ### Μηχανισμός δράσης Η απρεπιτάντη είναι ένας εκλεκτικός, υψηλής συγγένειας ανταγωνιστής των υποδοχέων νευροκινίνης 1 (NK1) της ουσίας P στον…
biotech
SPC-ATANTO
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
DrugBank
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Διεθνές Κανονικοποιημένο Πηλίκο (INR) | water_dropΠηκτικότητα αίματος | κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Atanto και για 14 ημέρες μετά από κάθε 3ήμερη αγωγή με Atanto | Χρόνια θεραπεία με βαρφαρίνη |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-ATANTO
expand_more
Δοσολογία
Δοσολογία
Ενήλικες
Το Atanto χορηγείται για 3 ημέρες ως μέρος ενός σχήματος που περιλαμβάνει ένα κορτικοστεροειδές και έναν ανταγωνιστή 5-HT 3. Η συνιστώμενη δόση είναι 125 mg από του στόματος μία φορά την ημέρα, μία ώρα πριν από την έναρξη της χημειοθεραπείας την Ημέρα 1 και 80 mg από του στόματος μία φορά την ημέρα τις Ημέρες 2 και 3, το πρωί. Για την πρόληψη της ναυτίας και του εμέτου που συσχετίζονται με εμετογόνο αντικαρκινική χημειοθεραπεία σε ενήλικες συνιστώνται τα ακόλουθα δοσολογικά σχήματα:
Δοσολογικό σχήμα για ισχυρά εμετογόνο χημειοθεραπεία
| Ημέρα 1 | Ημέρα 2 | Ημέρα 3 | Ημέρα 4 | |
|---|---|---|---|---|
| Atanto | 125 mg από στόματος | 80 mg από στόματος | 80 mg από στόματος | όχι |
| Δεξαμεθαζόνη | 12 mg από στόματος | 8 mg από στόματος | 8 mg από στόματος | 8 mg από στόματος |
| Ανταγωνιστές 5-ΗΤ 3 | Καθιερωμένη δόση ανταγωνιστών 5-ΗΤ 3. | όχι | όχι | όχι |
(Βλ. τις πληροφορίες προϊόντος του επιλεγμένου ανταγωνιστή 5-ΗΤ3 για πληροφορίες σχετικά με την κατάλληλη δοσολογία.)
Η δεξαμεθαζόνη θα πρέπει να χορηγείται 30 λεπτά πριν από τη χορήγηση της χημειοθεραπείας την Ημέρα 1 και το πρωί τις Ημέρες 2 έως 4. Η δόση της δεξαμεθαζόνης λαμβάνει υπόψη τις αλληλεπιδράσεις της δραστικής ουσίας.
Δοσολογικό σχήμα για μετρίως εμετογόνο χημειοθεραπεία
| Ημέρα 1 | Ημέρα 2 | Ημέρα 3 | |
|---|---|---|---|
| Atanto | 125 mg από στόματος | 80 mg από στόματος | 80 mg από στόματος |
| Δεξαμεθαζόνη | 12 mg από στόματος | όχι | όχι |
| Ανταγωνιστές 5-ΗΤ 3 | Καθιερωμένη δόση ανταγωνιστών 5-ΗΤ 3. | όχι | όχι |
(Βλ. τις πληροφορίες προϊόντος του επιλεγμένου ανταγωνιστή 5-ΗΤ3 για πληροφορίες σχετικά με την κατάλληλη δοσολογία.)
Η δεξαμεθαζόνη θα πρέπει να χορηγείται 30 λεπτά πριν από τη χορήγηση της χημειοθεραπείας την Ημέρα 1. Η δόση της δεξαμεθαζόνης λαμβάνει υπόψη τις αλληλεπιδράσεις της δραστικής ουσίας.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Έφηβοι (ηλικίας 12 έως 17 ετών) Το Atanto χορηγείται για 3 ημέρες ως μέρος ενός σχήματος που περιλαμβάνει έναν ανταγωνιστή 5-HT 3. Η συνιστώμενη δόση των καψακίων Atanto είναι 125 mg από του στόματος την Ημέρα 1 και 80 mg από του στόματος τις Ημέρες 2 και 3. Το Atanto χορηγείται από του στόματος 1 ώρα πριν από τη χημειοθεραπεία τις Ημέρες 1, 2 και 3. Εάν δεν χορηγηθεί χημειοθεραπεία τις Ημέρες 2 και 3, το Atanto θα πρέπει να χορηγηθεί το πρωί. (Βλ. την Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος του επιλεγμένου ανταγωνιστή 5-ΗΤ 3 για πληροφορίες σχετικά με την κατάλληλη δοσολογία.) Εάν συγχορηγηθεί με το Atanto ένα κορτικοστεροειδές, όπως η δεξαμεθαζόνη, το κορτικοστεροειδές θα πρέπει να χορηγείται στο 50% της συνήθους δόσης (βλ. Αλληλεπιδράσεις και Φαρμακοδυναμικές). Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα των καψακίων 80 mg και 125 mg δεν έχουν καταδειχθεί σε παιδιά ηλικίας μικρότερης των 12 ετών. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
Γενικά
Τα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα σε συνδυασμό με άλλα κορτικοστεροειδή και ανταγωνιστές 5-HT 3 είναι περιορισμένα. Για επιπλέον πληροφορίες σχετικά με την συγχορήγηση με κορτικοστεροειδή, (βλ. Αλληλεπιδράσεις). Ανατρέξτε στην Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος των συγχορηγούμενων φαρμακευτικών προϊόντων ανταγωνιστών 5-ΗΤ 3.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι (≥ 65 ετών) Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για τους ηλικιωμένους (βλ. Φαρμακοκινητικές).
Φύλο Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης με βάση το φύλο (βλ. Φαρμακοκινητικές).
Νεφρική δυσλειτουργία Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία ή για ασθενείς με νεφροπάθεια τελικού σταδίου που υποβάλλονται σε αιμοδιύλιση (βλ. Φαρμακοκινητικές).
Ηπατική δυσλειτουργία Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία. Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία και δεν υπάρχουν δεδομένα σε ασθενείς με βαριά ηπατική δυσλειτουργία. Η απρεπιτάντη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε αυτούς τους ασθενείς (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές).
Τρόπος χορήγησης Για από στόματος χρήση. Το σκληρό καψάκιο θα πρέπει να καταπίνεται ολόκληρο. Το Atanto μπορεί να λαμβάνεται με ή χωρίς τροφή.
block
Αντενδείξεις
SPC-ATANTO
expand_more
Αντενδείξεις
- Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
- Συγχορήγηση με πιμοζίδη, τερφεναδίνη, αστεμιζόλη ή σισαπρίδη (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-ATANTO
expand_more
Προειδοποιήσεις
Μέτρια έως βαριά ηπατική δυσλειτουργία
Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία και δεν υπάρχουν δεδομένα σε ασθενείς με βαριά ηπατική δυσλειτουργία. Το Atanto θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σ’ αυτούς τους ασθενείς (βλ. Φαρμακοκινητικές).
Αλληλεπιδράσεις με το CYP3A4
Το Atanto θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα από του στόματος χορηγούμενες δραστικές ουσίες που μεταβολίζονται κατά κύριο λόγο μέσω του CYP3A4 και έχουν στενό θεραπευτικό εύρος, όπως η κυκλοσπορίνη, το τακρόλιμους, το σιρόλιμους, το εβερόλιμους, η αλφαιντανύλη, τα αλκαλοειδή παράγωγα της ερυσιβώδους όλυρας, η φαιντανύλη και η κινιδίνη (βλ. Αλληλεπιδράσεις). Επιπλέον, η ταυτόχρονη χορήγηση με ιρινοτεκάνη θα πρέπει να προσεγγίζεται με ιδιαίτερη προσοχή, επειδή ο συνδυασμός μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη τοξικότητα.
Συγχορήγηση με βαρφαρίνη (ένα υπόστρωμα του CYP2C9)
Σε ασθενείς που λαμβάνουν χρόνια θεραπεία με βαρφαρίνη, το διεθνές κανονικοποιημένο πηλίκο (INR) θα πρέπει να παρακολουθείται στενά κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Atanto και για 14 ημέρες μετά από κάθε 3ήμερη αγωγή με Atanto (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Συγχορήγηση με ορμονικά αντισυλληπτικά
Η αποτελεσματικότητα των ορμονικών αντισυλληπτικών μπορεί να είναι μειωμένη κατά τη διάρκεια της χορήγησης του Atanto και για 28 ημέρες μετά από αυτήν. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Atanto και για 2 μήνες μετά την τελευταία δόση του Atanto θα πρέπει να χρησιμοποιούνται εναλλακτικές, μη ορμονικές συμπληρωματικές μέθοδοι αντισύλληψης (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Έκδοχα
Τα καψάκια Atanto περιέχουν σακχαρόζη. Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη φρουκτόζη, κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης ή ανεπάρκεια σουκράσης-ισομαλτάσης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο. Τα καψάκια Atanto περιέχουν νάτριο. Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol (23 mg) νατρίου ανά καψάκιο, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-ATANTO
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
Η απρεπιτάντη (125 mg/80 mg) είναι ένα υπόστρωμα, μέτριος αναστολέας και επαγωγέας του CYP3A4. Η απρεπιτάντη είναι επίσης επαγωγέας του CYP2C9. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με το Atanto, το CYP3A4 αναστέλλεται. Μετά τη θεραπεία, το Atanto προκαλεί ήπια παροδική επαγωγή του CYP2C9, του CYP3A4 και της γλυκουρονιδίωσης. Η απρεπιτάντη δεν φαίνεται να αλληλεπιδρά με τον μεταφορέα της P-γλυκοπρωτεΐνης, όπως υποδεικνύεται από την έλλειψη αλληλεπίδρασης της απρεπιτάντης με τη διγοξίνη.
Επίδραση της απρεπιτάντης στη φαρμακοκινητική άλλων δραστικών ουσιών
Αναστολή του CYP3A4 Ως μέτριος αναστολέας του CYP3A4, η απρεπιτάντη (125 mg/80 mg) μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις στο πλάσμα συγχορηγούμενων δραστικών ουσιών, που μεταβολίζονται μέσω του CYP3A4. Η συνολική έκθεση των από του στόματος χορηγούμενων υποστρωμάτων του CYP3A4 μπορεί να αυξηθεί έως 3 φορές περίπου κατά τη διάρκεια της 3ήμερης θεραπείας με το Atanto. Η επίδραση της απρεπιτάντης στις συγκεντρώσεις στο πλάσμα των χορηγούμενων ενδοφλεβίως υποστρωμάτων του CYP3A4 αναμένεται να είναι μικρότερη. Το Atanto δεν πρέπει να χορηγείται ταυτόχρονα με πιμοζίδη, τερφεναδίνη, αστεμιζόλη ή σισαπρίδη (βλ. Αντενδείξεις). Η αναστολή του CYP3A4 από την απρεπιτάντη μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένες συγκεντρώσεις αυτών των δραστικών ουσιών στο πλάσμα, επιφέροντας δυνητικά σοβαρές ή απειλητικές για τη ζωή αντιδράσεις. Συνιστάται προσοχή κατά την ταυτόχρονη χορήγηση του Atanto και από του στόματος χορηγούμενων δραστικών ουσιών που μεταβολίζονται κατά κύριο λόγο μέσω του CYP3A4 και έχουν στενό θεραπευτικό εύρος, όπως η κυκλοσπορίνη, το τακρόλιμους, το σιρόλιμους, το εβερόλιμους, η αλφαιντανύλη, η διεργοταμίνη, η εργοταμίνη, η φαιντανύλη και η κινιδίνη (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Κορτικοστεροειδή
- Δεξαμεθαζόνη: Η συνήθης δόση από του στόματος δεξαμεθαζόνης θα πρέπει να μειωθεί κατά 50% περίπου, όταν συγχορηγείται με δοσολογικό σχήμα Atanto 125 mg/80 mg. Η δόση δεξαμεθαζόνης στις κλινικές δοκιμές της ναυτίας και του εμέτου που προκαλούνται από χημειοθεραπεία επιλέχθηκε λαμβάνοντας υπόψη τις αλληλεπιδράσεις της δραστικής ουσίας (βλ. Δοσολογία). Η απρεπιτάντη, όταν χορηγήθηκε ως δοσολογικό σχήμα των 125 mg με δεξαμεθαζόνη συγχορηγούμενη από του στόματος σε δόση 20 mg την Ημέρα 1, και η απρεπιτάντη, όταν χορηγήθηκε σε δόση 80 mg/ημέρα με δεξαμεθαζόνη συγχορηγούμενη από του στόματος σε δόση 8 mg τις Ημέρες 2 έως 5, αύξησαν την AUC της δεξαμεθαζόνης, ενός υποστρώματος του CYP3A4, κατά 2,2 φορές κατά τις Ημέρες 1 και 5.
- Μεθυλπρεδνιζολόνη: Η συνήθης ενδοφλεβίως χορηγούμενη δόση μεθυλπρεδνιζολόνης θα πρέπει να μειωθεί κατά 25% περίπου και η συνήθης από του στόματος δόση μεθυλπρεδνιζολόνης θα πρέπει να μειωθεί κατά 50% περίπου, όταν συγχορηγούνται με δοσολογικό σχήμα Atanto 125 mg/80 mg. Η απρεπιτάντη, όταν χορηγήθηκε ως δοσολογικό σχήμα των 125 mg την Ημέρα 1 και 80 mg/ημέρα τις Ημέρες 2 και 3, αύξησε την AUC της μεθυλπρεδνιζολόνης, ενός υποστρώματος του CYP3A4, κατά 1,3 φορές την Ημέρα 1 και κατά 2,5 φορές την Ημέρα 3, όταν χορηγήθηκε ταυτόχρονα μεθυλπρεδνιζολόνη ενδοφλεβίως σε δόση 125 mg την Ημέρα 1 και από του στόματος σε δόση 40 mg τις Ημέρες 2 και 3. Κατά τη διάρκεια συνεχούς θεραπείας με μεθυλπρεδνιζολόνη, η AUC της μεθυλπρεδνιζολόνης ενδέχεται να μειωθεί αργότερα εντός 2 εβδομάδων μετά την έναρξη της δόσης απρεπιτάντης, λόγω της επαγωγικής επίδρασης της απρεπιτάντης στο CYP3A4. Η δράση αυτή μπορεί να αναμένεται να είναι πιο έκδηλη για την από του στόματος χορηγούμενη μεθυλπρεδνιζολόνη.
Χημειοθεραπευτικά φαρμακευτικά προϊόντα Σε μελέτες φαρμακοκινητικής, η απρεπιτάντη, όταν χορηγήθηκε ως δοσολογικό σχήμα των 125 mg την Ημέρα 1 και 80 mg/ημέρα τις Ημέρες 2 και 3, δεν επηρέασε τη φαρμακοκινητική της ντοσεταξέλης που χορηγήθηκε ενδοφλέβια την Ημέρα 1 ή της βινορελβίνης που χορηγήθηκε ενδοφλέβια την Ημέρα 1 ή την Ημέρα 8. Επειδή η επίδραση της απρεπιτάντης στη φαρμακοκινητική των από του στόματος χορηγούμενων υποστρωμάτων του CYP3A4 είναι μεγαλύτερη από την επίδραση της απρεπιτάντης στη φαρμακοκινητική των ενδοφλεβίως χορηγούμενων υποστρωμάτων του CYP3A4, δεν μπορεί να αποκλειστεί μια αλληλεπίδραση με από του στόματος χορηγούμενα χημειοθεραπευτικά φαρμακευτικά προϊόντα που μεταβολίζονται κατά κύριο λόγο ή εν μέρει από το CYP3A4 (π.χ. ετοποσίδη, βινορελβίνη). Συνιστάται προσοχή και ενδέχεται να απαιτείται πρόσθετη παρακολούθηση σε ασθενείς που λαμβάνουν φαρμακευτικά προϊόντα που μεταβολίζονται κατά κύριο λόγο ή εν μέρει από το CYP3A4 (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Συμβάματα νευροτοξικότητας μετά την κυκλοφορία, μια πιθανή ανεπιθύμητη αντίδραση της ιφωσφαμίδης, έχουν αναφερθεί μετά από συγχορήγηση απρεπιτάντης και ιφωσφαμίδης.
Ανοσοκατασταλτικά Κατά τη διάρκεια του 3ήμερου θεραπευτικού σχήματος, αναμένεται παροδική μέτρια αύξηση ακολουθούμενη από ήπια μείωση της έκθεσης σε ανοσοκατασταλτικά που μεταβολίζονται μέσω του CYP3A4 (π.χ. κυκλοσπορίνη, τακρόλιμους, εβερόλιμους και σιρόλιμους). Λόγω της μικρής διάρκειας του 3ήμερου θεραπευτικού σχήματος και των χρονοεξαρτώμενων περιορισμένων αλλαγών στην έκθεση, δεν συνιστάται μείωση της δόσης των ανοσοκατασταλτικών κατά τις 3 ημέρες συγχορήγησης με το Atanto.
Μιδαζολάμη Οι δυνητικές επιδράσεις των αυξημένων συγκεντρώσεων της μιδαζολάμης ή άλλων βενζοδιαζεπινών που μεταβολίζονται μέσω του CYP3A4 (αλπραζολάμη, τριαζολάμη) στο πλάσμα θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν, όταν αυτά τα φαρμακευτικά προϊόντα συγχορηγούνται με το Atanto (125 mg/80 mg). Η απρεπιτάντη αύξησε την AUC της μιδαζολάμης, ενός ευαίσθητου υποστρώματος του CYP3A4, κατά 2,3 φορές την Ημέρα 1 και κατά 3,3 φορές την Ημέρα 5, όταν μία εφάπαξ δόση 2 mg μιδαζολάμης συγχορηγήθηκε από του στόματος τις Ημέρες 1 και 5 ενός δοσολογικού σχήματος 125 mg απρεπιτάντης την Ημέρα 1 και 80 mg/ημέρα τις Ημέρες 2 έως 5. Σε μια άλλη μελέτη με ενδοφλέβια χορήγηση μιδαζολάμης, η απρεπιτάντη χορηγήθηκε σε δόση 125 mg την Ημέρα 1 και 80 mg/ημέρα τις Ημέρες 2 και 3, και 2 mg μιδαζολάμης χορηγήθηκαν ενδοφλεβίως πριν από τη χορήγηση του 3ήμερου δοσολογικού σχήματος απρεπιτάντης και τις Ημέρες 4, 8 και 15. Η απρεπιτάντη αύξησε την AUC της μιδαζολάμης κατά 25% την Ημέρα 4 και μείωσε την AUC της μιδαζολάμης κατά 19% την Ημέρα 8 και κατά 4% την Ημέρα 15. Αυτές οι επιδράσεις δεν θεωρήθηκαν κλινικά σημαντικές. Σε μια τρίτη μελέτη με ενδοφλέβια και από του στόματος χορήγηση μιδαζολάμης, η απρεπιτάντη χορηγήθηκε σε δόση 125 mg την Ημέρα 1 και 80 mg/ημέρα τις Ημέρες 2 και 3 μαζί με ονδανσετρόνη 32 mg την Ημέρα 1, δεξαμεθαζόνη 12 mg την Ημέρα 1 και 8 mg τις Ημέρες 2-4. Αυτός ο συνδυασμός (δηλ. απρεπιτάντη, ονδανσετρόνη, και δεξαμεθαζόνη) μείωσε την AUC της από του στόματος μιδαζολάμης κατά 16% την Ημέρα 6, κατά 9% την Ημέρα 8, κατά 7% την Ημέρα 15 και κατά 17% την Ημέρα 22. Αυτές οι επιδράσεις δεν θεωρήθηκαν κλινικά σημαντικές. Μια επιπλέον μελέτη ολοκληρώθηκε με ενδοφλέβια χορήγηση μιδαζολάμης και απρεπιτάντης. Χορηγήθηκαν 2 mg μιδαζολάμης ενδοφλεβίως 1 ώρα μετά την από του στόματος χορήγηση μίας εφάπαξ δόσης απρεπιτάντης 125 mg. Η AUC της μιδαζολάμης στο πλάσμα αυξήθηκε κατά 1,5 φορές. Αυτή η επίδραση δεν θεωρήθηκε κλινικά σημαντική.
Επαγωγή Ως ήπιος επαγωγέας του CYP2C9, του CYP3A4 και της γλυκουρονιδίωσης, η απρεπιτάντη μπορεί να μειώσει τις συγκεντρώσεις στο πλάσμα των υποστρωμάτων που αποβάλλονται μέσω αυτών των οδών εντός δύο εβδομάδων μετά την έναρξη της θεραπείας. Αυτή η επίδραση μπορεί να γίνει εμφανής, μόνο μετά το πέρας της 3ήμερης θεραπείας με το Atanto. Για τα υποστρώματα των CYP2C9 και CYP3A4, η επαγωγή είναι παροδική με μέγιστη επίδραση που επιτυγχάνεται 3-5 ημέρες μετά το πέρας της 3ήμερης θεραπείας με το Atanto. Η επίδραση διατηρείται για μερικές ημέρες, κατόπιν μειώνεται αργά και είναι κλινικά ασήμαντη δύο εβδομάδες μετά το τέλος της θεραπείας με το Atanto. Με χορήγηση 80 mg απρεπιτάντης από του στόματος για 7 ημέρες παρατηρήθηκε επίσης ήπια επαγωγή της γλυκουρονιδίωσης. Δεν υπάρχουν στοιχεία σχετικά με τις επιδράσεις στα CYP2C8 και CYP2C19. Συνιστάται προσοχή, εάν χορηγηθούν κατά την περίοδο αυτή βαρφαρίνη, ασενοκουμαρόλη, τολβουταμίδη, φαινυτοΐνη ή άλλες δραστικές ουσίες που είναι γνωστό ότι μεταβολίζονται μέσω του CYP2C9.
-
Βαρφαρίνη Σε ασθενείς σε χρόνια θεραπεία με βαρφαρίνη, ο χρόνος προθρομβίνης (INR) θα πρέπει να παρακολουθείται στενά κατά τη διάρκεια της θεραπείας με το Atanto και για 2 εβδομάδες μετά από κάθε 3ήμερο κύκλο θεραπείας με το Atanto για τη ναυτία και τον έμετο που προκαλούνται από χημειοθεραπεία (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Όταν χορηγήθηκε εφάπαξ δόση 125 mg απρεπιτάντης την Ημέρα 1 και 80 mg/ημέρα τις Ημέρες 2 και 3 σε υγιείς συμμετέχοντες που ήταν σταθεροποιημένοι σε χρόνια θεραπεία με βαρφαρίνη, δεν υπήρξε επίδραση της απρεπιτάντης στην AUC πλάσματος της R(+) ή S(-) βαρφαρίνης που προσδιορίστηκε την Ημέρα 3. Ωστόσο, υπήρξε μείωση της ελάχιστης συγκέντρωσης της S(-) βαρφαρίνης (υποστρώματος του CYP2C9) κατά 34% συνοδευόμενη με μείωση του INR κατά 14% 5 ημέρες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας με απρεπιτάντη.
-
Τολβουταμίδη Η απρεπιτάντη, όταν χορηγήθηκε σε δόση 125 mg την Ημέρα 1 και 80 mg/ημέρα τις Ημέρες 2 και 3, μείωσε την AUC της τολβουταμίδης (ενός υποστρώματος του CYP2C9) κατά 23% την Ημέρα 4, 28% την Ημέρα 8, και 15% την Ημέρα 15, όταν χορηγήθηκε εφάπαξ δόση τολβουταμίδης 500 mg από του στόματος πριν από τη χορήγηση του 3ήμερου σχήματος απρεπιτάντης και τις Ημέρες 4, 8 και 15.
Ορμονικά αντισυλληπτικά Η αποτελεσματικότητα των ορμονικών αντισυλληπτικών μπορεί να είναι μειωμένη κατά τη διάρκεια της χορήγησης του Atanto και για 28 ημέρες μετά από αυτήν. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Atanto και για 2 μήνες μετά την τελευταία δόση του Atanto θα πρέπει να χρησιμοποιούνται εναλλακτικές, μη ορμονικές συμπληρωματικές μέθοδοι αντισύλληψης. Σε μια κλινική μελέτη, εφάπαξ δόσεις ενός από του στόματος αντισυλληπτικού που περιέχει αιθυνυλοιστραδιόλη και νορεθινδρόνη χορηγήθηκαν τις Ημέρες 1 έως 21 με απρεπιτάντη, χορηγούμενη ως σχήμα 125 mg την Ημέρα 8 και 80 mg/ημέρα τις Ημέρες 9 και 10 με ονδανσετρόνη 32 mg ενδοφλεβίως την Ημέρα 8 και δεξαμεθαζόνη από του στόματος χορηγούμενη σε δόση 12 mg την Ημέρα 8 και 8 mg/ημέρα τις Ημέρες 9, 10 και 11. Στη μελέτη αυτή, κατά τη διάρκεια των Ημερών 9 έως 21 παρουσιάστηκε μείωση έως 64% των κατώτερων συγκεντρώσεων αιθυνυλοιστραδιόλης και μείωση έως 60% των κατώτερων συγκεντρώσεων νορεθινδρόνης.
Ανταγωνιστές 5-ΗΤ 3 Σε κλινικές μελέτες αλληλεπίδρασης, η απρεπιτάντη δεν είχε κλινικά σημαντικές επιδράσεις στη φαρμακοκινητική της ονδανσετρόνης, της γρανισετρόνης και της υδροντολασετρόνης (του ενεργού μεταβολίτη της ντολασετρόνης).
Επίδραση άλλων φαρμακευτικών προϊόντων στη φαρμακοκινητική της απρεπιτάντης
Η ταυτόχρονη χορήγηση του Atanto με δραστικές ουσίες που αναστέλλουν τη δραστηριότητα του CYP3A4 (π.χ. κετοκοναζόλη, ιτρακοναζόλη, βορικοναζόλη, ποσακοναζόλη, κλαριθρομυκίνη, τελιθρομυκίνη, νεφαζοδόνη και αναστολείς της πρωτεάσης) θα πρέπει να προσεγγίζεται με προσοχή, καθώς ο συνδυασμός αναμένεται να οδηγήσει σε κατά αρκετές φορές αυξημένη συγκέντρωση της απρεπιτάντης στο πλάσμα (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Η ταυτόχρονη χορήγηση του Atanto με δραστικές ουσίες που επάγουν ισχυρά τη δραστηριότητα του CYP3A4 (π.χ. ριφαμπικίνη, φαινυτοΐνη, καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη) θα πρέπει να αποφεύγεται, καθώς ο συνδυασμός οδηγεί σε μειώσεις των συγκεντρώσεων της απρεπιτάντης στο πλάσμα, που ενδέχεται να οδηγήσει σε μειωμένη αποτελεσματικότητα του Atanto. Η ταυτόχρονη χορήγηση του Atanto με φυτικά παρασκευάσματα που περιέχουν υπερικό (Hypericum perforatum) δεν συνιστάται.
-
Κετοκοναζόλη Όταν χορηγήθηκε μία εφάπαξ δόση 125 mg απρεπιτάντης την Ημέρα 5 ενός 10ήμερου δοσολογικού σχήματος 400 mg/ημέρα κετοκοναζόλης, ενός ισχυρού αναστολέα του CYP3A4, η AUC της απρεπιτάντης αυξήθηκε κατά 5 φορές περίπου και ο μέσος τελικός χρόνος ημίσειας ζωής αυξήθηκε κατά 3 φορές περίπου.
-
Ριφαμπικίνη Όταν χορηγήθηκε μία εφάπαξ δόση 375 mg απρεπιτάντης την Ημέρα 9 ενός 14ήμερου δοσολογικού σχήματος 600 mg/ημέρα ριφαμπικίνης, ενός ισχυρού επαγωγέα του CYP3A4, η AUC της απρεπιτάντης μειώθηκε κατά 91% και ο μέσος τελικός χρόνος ημίσειας ζωής μειώθηκε κατά 68%.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Μελέτες αλληλεπιδράσεων έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε ενήλικες.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-ATANTO
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Περίληψη του προφίλ ασφάλειας
Το προφίλ ασφάλειας της απρεπιτάντης αξιολογήθηκε σε περίπου 6.500 ενήλικες σε περισσότερες από 50 μελέτες και σε 184 παιδιά και εφήβους σε 2 βασικές παιδιατρικές κλινικές δοκιμές.
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν με υψηλότερη επίπτωση σε ενήλικες που έλαβαν το δοσολογικό σχήμα απρεπιτάντης από ό,τι με την καθιερωμένη θεραπεία σε ασθενείς που λάμβαναν ισχυρά εμετογόνο χημειοθεραπεία (ΙΕΧ) ήταν: λόξυγγας (4,6% έναντι 2,9%), αυξημένη αμινομεταφοράση της αλανίνης (ALT) (2,8% έναντι 1,1%), δυσπεψία (2,6% έναντι 2,0%), δυσκοιλιότητα (2,4% έναντι 2,0%), κεφαλαλγία (2,0% έναντι 1,8%) και μειωμένη όρεξη (2,0% έναντι 0,5%). Η πιο συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια που αναφέρθηκε με μεγαλύτερη επίπτωση σε ασθενείς που έλαβαν δοσολογικό σχήμα απρεπιτάντης από ό,τι με την καθιερωμένη θεραπεία σε ασθενείς που λάμβαναν μέτρια εμετογόνο χημειοθεραπεία (ΜΕΧ) ήταν κόπωση (1,4% έναντι 0,9%).
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν με μεγαλύτερη επίπτωση σε παιδιατρικούς ασθενείς που έλαβαν το δοσολογικό σχήμα απρεπιτάντης από ό,τι με το δοσολογικό σχήμα ελέγχου, ενω λάμβαναν εμετογόνο αντικαρκινική χημειοθεραπεία ήταν λόξυγγας (3,3% έναντι 0,0%) και ερυθρίαση (1,1% έναντι 0,0%).
Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες παρατηρήθηκαν σε μια συγκεντρωτική ανάλυση των μελετών με ΙΕΧ και ΜΕΧ με μεγαλύτερη επίπτωση με την απρεπιτάντη από ό,τι με την καθιερωμένη θεραπεία σε ενήλικες ή σε παιδιατρικούς ασθενείς ή σε χρήση μετά την κυκλοφορία. Οι κατηγορίες συχνότητας που δίνονται στον πίνακα βασίζονται στις μελέτες σε ενήλικες. Οι συχνότητες που παρατηρήθηκαν σε παιδιατρικές μελέτες ήταν παρόμοιες ή χαμηλότερες, εκτός αν παρουσιάζονται στον πίνακα. Ορισμένες λιγότερο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες (ΑΕ) στον πληθυσμό των ενηλίκων, δεν παρατηρήθηκαν στις παιδιατρικές μελέτες.
Οι συχνότητες ορίζονται ως εξής: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000) και πολύ σπάνιες (< 1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).
| Κατηγορία/οργανικό σύστημα | Ανεπιθύμητη ενέργεια | Συχνότητα |
|---|---|---|
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | Καντιντίαση, σταφυλοκοκκική λοίμωξη | Σπάνιες |
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος | Εμπύρετη ουδετεροπενία, αναιμία | Όχι συχνές |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Αντιδράσεις υπερευαισθησίας, συμπεριλαμβανομένων αναφυλακτικών αντιδράσεων | Μη γνωστές |
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης | Μειωμένη όρεξη | Συχνές |
| Πολυδιψία | Σπάνιες | |
| Ψυχιατρικές διαταραχές | Άγχος | Όχι συχνές |
| Αποπροσανατολισμός, ευφορική διάθεση | Σπάνιες | |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Κεφαλαλγία | Συχνές |
| Ζάλη, υπνηλία | Όχι συχνές | |
| Νοητική διαταραχή, λήθαργος, δυσγευσία | Σπάνιες | |
| Οφθαλμικές διαταραχές | Επιπεφυκίτιδα | Σπάνιες |
| Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου | Εμβοές | Σπάνιες |
| Καρδιακές διαταραχές | Αίσθημα παλμών | Όχι συχνές |
| Βραδυκαρδία, καρδιαγγειακή διαταραχή | Σπάνιες | |
| Αγγειακές διαταραχές | Έξαψη/ερυθρίαση | Όχι συχνές |
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου | Λόξυγγας | Συχνές |
| Στοματοφαρυγγικό άλγος, πταρμός, βήχας, οπισθορρινική έκκριση, ερεθισμός του φάρυγγα | Σπάνιες | |
| Διαταραχές του γαστρεντερικού | Δυσκοιλιότητα, δυσπεψία | Συχνές |
| Ερυγή, ναυτία†, έμετος†, νόσος γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, κοιλιακό άλγος, ξηροστομία, μετεωρισμός | Όχι συχνές | |
| Διάτρηση δωδεκαδακτυλικού έλκους, στοματίτιδα, κοιλιακή διάταση, σκληρά κόπρανα, ουδετεροπενική κολίτιδα | Σπάνιες | |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Εξάνθημα, ακμή | Όχι συχνές |
| Αντίδραση φωτοευαισθησίας, υπερίδρωση, σμηγματόρροια, δερματική βλάβη, κνησμώδες εξάνθημα, σύνδρομο Stevens-Johnson/τοξική επιδερμική νεκρόλυση | Σπάνιες | |
| Κνησμός, κνίδωση | Μη γνωστές | |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | Μυϊκή αδυναμία, μυϊκοί σπασμοί | Σπάνιες |
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών | Δυσουρία | Όχι συχνές |
| Πολλακισουρία | Σπάνιες | |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Κόπωση | Συχνές |
| Εξασθένιση, κακουχία | Όχι συχνές | |
| Οίδημα, θωρακική δυσφορία, διαταραχή της βάδισης | Σπάνιες | |
| Παρακλινικές εξετάσεις | Αυξημένη ALT | Συχνές |
| Αυξημένη AST, αυξημένη αλκαλική φωσφατάση αίματος | Όχι συχνές | |
| Θετική εξέταση ερυθροκυττάρων στα ούρα, μειωμένο νάτριο αίματος, μειωμένο σωματικό βάρος, μειωμένος αριθμός ουδετερόφιλων, παρουσία γλυκόζης στα ούρα, αυξημένη απέκκριση ούρων | Σπάνιες |
† Η ναυτία και ο έμετος ήταν παράμετροι αποτελεσματικότητας κατά τις πρώτες 5 ημέρες μεταχημειοθεραπευτικής θεραπείας και αναφέρθηκαν ως ανεπιθύμητες αντιδράσεις μόνο στη συνέχεια.
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Τα προφίλ των ανεπιθύμητων ενεργειών σε ενήλικες στην επέκταση πολλαπλών κύκλων των μελετών ΙΕΧ και ΜΕΧ για έως 6 επιπλέον κύκλους χημειοθεραπείας ήταν γενικά παρόμοια με αυτά που παρατηρήθηκαν στον Κύκλο 1. Σε μια επιπρόσθετη κλινική μελέτη ελεγχόμενη με δραστική ουσία σύγκρισης σε 1.169 ενήλικες ασθενείς που λάμβαναν απρεπιτάντη και ΙΕΧ, το προφίλ των ανεπιθύμητων ενεργειών ήταν γενικά παρόμοιο με αυτό που παρατηρήθηκε στις άλλες μελέτες ΙΕΧ με απρεπιτάντη. Επιπλέον ανεπιθύμητες ενέργειες παρατηρήθηκαν σε ενήλικες ασθενείς που έλαβαν απρεπιτάντη για τη μετεγχειρητική ναυτία και έμετο (ΜΕΝΕ) και με μεγαλύτερη επίπτωση από ό,τι με ονδανσετρόνη: άλγος εντοπιζόμενο στην άνω κοιλία, παθολογικοί εντερικοί ήχοι, δυσκοιλιότητα*, δυσαρθρία, δύσπνοια, υπαισθησία, αϋπνία, μύση, ναυτία, διαταραχή της αισθητικότητας, στομαχική δυσφορία, ατελής ειλεός*, μειωμένη οπτική οξύτητα, εκπνευστικός συριγμός. *Αναφέρθηκαν σε ασθενείς που λάμβαναν υψηλότερη δόση απρεπιτάντης.
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-ATANTO
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Αντισύλληψη σε άνδρες και γυναίκες
Η αποτελεσματικότητα των ορμονικών αντισυλληπτικών μπορεί να είναι μειωμένη κατά τη διάρκεια της χορήγησης του Atanto και για 28 ημέρες μετά από αυτήν. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Atanto και για 2 μήνες μετά την τελευταία δόση του Atanto θα πρέπει να χρησιμοποιούνται εναλλακτικές, μη ορμονικές συμπληρωματικές μέθοδοι αντισύλληψης (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Αλληλεπιδράσεις).
Κύηση
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα κλινικά δεδομένα από εκτεθείσες σε απρεπιτάντη εγκυμοσύνες. Το δυναμικό της απρεπιτάντης για αναπαραγωγική τοξικότητα δεν έχει χαρακτηρισθεί πλήρως, καθώς στις μελέτες σε ζώα δεν μπόρεσαν να επιτευχθούν επίπεδα έκθεσης υψηλότερα της θεραπευτικής έκθεσης στον άνθρωπο με τη δόση των 125 mg/80 mg. Αυτές οι μελέτες δεν επέδειξαν άμεσες ή έμμεσες επιβλαβείς επιδράσεις αναφορικά με την κύηση, την εμβρυϊκή ανάπτυξη, τον τοκετό ή τη μεταγεννητική ανάπτυξη (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Οι πιθανές επιδράσεις των μεταβολών της ρύθμισης της νευροκινίνης στην αναπαραγωγή δεν είναι γνωστές. Το Atanto δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την κύηση, εκτός αν αυτό είναι σαφώς απαραίτητο.
Θηλασμός
Η απρεπιτάντη απεκκρίνεται στο γάλα των θηλαζόντων επίμυων. Δεν είναι γνωστό εάν η απρεπιτάντη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Συνεπώς, η γαλουχία αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με το Atanto.
Γονιμότητα
Το δυναμικό επιδράσεων της απρεπιτάντης στη γονιμότητα δεν έχει χαρακτηρισθεί πλήρως, καθώς επίπεδα έκθεσης υψηλότερα της θεραπευτικής έκθεσης στον άνθρωπο δεν μπορούσαν να επιτευχθούν στις μελέτες σε ζώα. Αυτές οι μελέτες γονιμότητας δεν υπέδειξαν άμεσες ή έμμεσες επιβλαβείς επιδράσεις αναφορικά με την επίδοση ζευγαρώματος, τη γονιμότητα, την εμβρυϊκή ανάπτυξη ή τον αριθμό των σπερματοζωαρίων και την κινητικότητα του σπέρματος (βλ. Προκλινικά δεδομένα).
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-ATANTO
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία
Φάρμακα αντιεμετικά και κατά της ναυτίας, άλλα αντιεμετικά Κωδικός ATC: A04AD12
Μηχανισμός δράσης
Η απρεπιτάντη είναι ένας εκλεκτικός, υψηλής συγγένειας ανταγωνιστής των υποδοχέων νευροκινίνης 1 (NK1) της ουσίας P στον άνθρωπο.
3ήμερο σχήμα απρεπιτάντης σε ενήλικες
Σε 2 τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές μελέτες που περιέλαβαν συνολικά 1.094 ενήλικες ασθενείς που υποβάλλονταν σε χημειοθεραπεία η οποία περιλάμβανε σισπλατίνη ≥ 70 mg/m2, η απρεπιτάντη σε συνδυασμό με ένα σχήμα ονδανσετρόνης/δεξαμεθαζόνης (βλ. Δοσολογία) συγκρίθηκε με ένα καθιερωμένο σχήμα (εικονικό φάρμακο συν ονδανσετρόνη 32 mg χορηγούμενη ενδοφλεβίως την Ημέρα 1 συν δεξαμεθαζόνη 20 mg από του στόματος την Ημέρα 1 και 8 mg από του στόματος δύο φορές την ημέρα τις Ημέρες 2 έως 4). Αν και στις κλινικές δοκιμές χρησιμοποιήθηκε ενδοφλέβια δόση 32 mg ονδανσετρόνης, δεν είναι πλέον αυτή η συνιστώμενη δόση. Δείτε τις πληροφορίες προϊόντος του επιλεγμένου ανταγωνιστή 5-ΗΤ 3 για πληροφορίες σχετικά με την κατάλληλη δοσολογία.
Η αποτελεσματικότητα βασίσθηκε στην αξιολόγηση του ακόλουθου σύνθετου μέτρου: πλήρης ανταπόκριση (οριζόμενη ως απουσία επεισοδίων εμέτου και μη χρήση θεραπείας διάσωσης) κατά κύριο λόγο κατά τη διάρκεια του Κύκλου 1. Τα αποτελέσματα αξιολογήθηκαν για κάθε μελέτη ξεχωριστά και συνδυασμένα για τις 2 μελέτες. Μια περίληψη των βασικών αποτελεσμάτων της μελέτης από την συνδυασμένη ανάλυση, παρουσιάζεται στον Πίνακα 1.
Πίνακας 1: Ποσοστό ανταποκρινόμενων ενήλικων ασθενών που υποβάλλονταν σε ισχυρά εμετογόνο χημειοθεραπεία ανά ομάδα θεραπείας και φάση - Κύκλος 1
| Σχήμα απρεπιτάντης (N = 521) % | Καθιερωμένη θεραπεία (N = 524) % | Διαφορές % (95% C.I.) | |
|---|---|---|---|
| ΣΥΝΘΕΤΑ ΜΕΤΡΑ | |||
| Πλήρης ανταπόκριση (απουσία εμέτου και μη χρήση θεραπείας διάσωσης) | |||
| Συνολική (0-120 ώρες) | 67,7 | 47,8 | 19,9 (14,0, 25,8) |
| 0-24 ώρες | 86,0 | 73,2 | 12,7 (7,9, 17,6) |
| 25-120 ώρες | 71,5 | 51,2 | 20,3 (14,5, 26,1) |
| ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ | |||
| Απουσία εμέτου (απουσία επεισοδίων εμέτου, ανεξάρτητα από τη χρήση θεραπείας διάσωσης) | |||
| Συνολική (0-120 ώρες) | 71,9 | 49,7 | 22,2 (16,4, 28,0) |
| 0-24 ώρες | 86,8 | 74,0 | 12,7 (8,0, 17,5) |
| 25-120 ώρες | 76,2 | 53,5 | 22,6 (17,0, 28,2) |
| Απουσία σημαντικής ναυτίας (μέγιστη βαθμολογία < 25 mm σε οπτική αναλογική κλίμακα 0-100 mm) | |||
| Συνολική (0-120 ώρες) | 72,1 | 64,9 | 7,2 (1,6, 12,8) |
| 25-120 ώρες | 74,0 | 66,9 | 7,1 (1,5, 12,6) |
Στατιστικά σημαντικές διαφορές στην αποτελεσματικότητα παρατηρήθηκαν επίσης σε κάθε μία από τις 2 μεμονωμένες μελέτες. Στις ίδιες 2 κλινικές μελέτες, 851 ενήλικες ασθενείς συνέχισαν στην επέκταση πολλαπλών κύκλων για έως 5 επιπλέον κύκλους χημειοθεραπείας. Η αποτελεσματικότητα του δοσολογικού σχήματος απρεπιτάντης φάνηκε να διατηρήθηκε κατά τη διάρκεια όλων των κύκλων.
Σε μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή μελέτη σε συνολικά 866 ενήλικες ασθενείς (864 γυναίκες, 2 άνδρες) που υποβάλλονταν σε χημειοθεραπεία που περιλάμβανε κυκλοφωσφαμίδη 750-1.500 mg/m2, ή κυκλοφωσφαμίδη 500-1500 mg/m2 και δοξορουβικίνη (< 60 mg/m2) ή επιρουβικίνη (< 100 mg/m2), η απρεπιτάντη σε συνδυασμό με ένα δοσολογικό σχήμα ονδανσετρόνης/δεξαμεθαζόνης (βλ. Δοσολογία) συγκρίθηκε με καθιερωμένη θεραπεία (εικονικό φάρμακο συν ονδανσετρόνη 8 mg από του στόματος (δύο φορές την Ημέρα 1 και κάθε 12 ώρες τις Ημέρες 2 και 3) συν δεξαμεθαζόνη 20 mg από του στόματος την Ημέρα 1).
Η αποτελεσματικότητα βασίστηκε στην αξιολόγηση του σύνθετου μέτρου: πλήρης ανταπόκριση (οριζόμενη ως απουσία επεισοδίων εμέτου και μη χρήση θεραπείας διάσωσης) κατά κύριο λόγο κατά τη διάρκεια του Κύκλου 1.
Μια περίληψη των βασικών αποτελεσμάτων της μελέτης παρουσιάζεται στον Πίνακα 2.
Πίνακας 2: Ποσοστό ενηλίκων ασθενών που ανταποκρίθηκαν ανά ομάδα θεραπείας και φάση - Κύκλος 1 (Μετρίως εμετογόνος χημειοθεραπεία)
| Σχήμα απρεπιτάντης (N = 433) % | Καθιερωμένη θεραπεία (N = 424) % | Διαφορές % (95% C.I.) | |
|---|---|---|---|
| ΣΥΝΘΕΤΑ ΜΕΤΡΑ | |||
| Πλήρης ανταπόκριση (απουσία εμέτου και μη χρήση θεραπείας διάσωσης) | |||
| Συνολική (0-120 ώρες) | 50,8 | 42,5 | 8,3 (1,6, 15,0) |
| 0-24 ώρες | 75,7 | 69,0 | 6,7 (0,7, 12,7) |
| 25-120 ώρες | 55,4 | 49,1 | 6,3 (-0,4, 13,0) |
| ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ | |||
| Απουσία εμέτου (απουσία επεισοδίων εμέτου, ανεξάρτητα από τη χρήση θεραπείας διάσωσης) | |||
| Συνολική (0-120 ώρες) | 75,7 | 58,7 | 17,0 (10,8, 23,2) |
| 0-24 ώρες | 87,5 | 77,3 | 10,2 (5,1, 15,3) |
| 25-120 ώρες | 80,8 | 69,1 | 11,7 (5,9, 17,5) |
| Απουσία σημαντικής ναυτίας (μέγιστη βαθμολογία < 25 mm σε οπτική αναλογική κλίμακα 0-100 mm) | |||
| Συνολική (0-120 ώρες) | 60,9 | 55,7 | 5,3 (-1,3, 11,9) |
| 0-24 ώρες | 79,5 | 78,3 | 1,3 (-4,2, 6,8) |
| 25-120 ώρες | 65,3 | 61,5 | 3,9 (-2,6, 10,3) |
Στην ίδια κλινική μελέτη, 744 ενήλικες ασθενείς συνέχισαν στην επέκταση πολλαπλών κύκλων για 3 επιπλέον κύκλους χημειοθεραπείας. Η αποτελεσματικότητα του δοσολογικού σχήματος απρεπιτάντης φάνηκε να διατηρήθηκε κατά τη διάρκεια όλων των κύκλων.
Σε μια δεύτερη πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή κλινική μελέτη παράλληλων ομάδων, το σχήμα της απρεπιτάντης συγκρίθηκε με καθιερωμένη θεραπεία σε 848 ενήλικες ασθενείς (652 γυναίκες, 196 άνδρες) που λάμβαναν ένα σχήμα χημειοθεραπείας το οποίο περιλάμβανε οποιαδήποτε ενδοφλέβια δόση οξαλιπλατίνης, καρβοπλατίνης, επιρουβικίνης, ιδαρουβικίνης, ιφωσφαμίδης, ιρινοτεκάνης, δαουνορουβικίνης, δοξορουβικίνης, κυκλοφωσφαμίδη ενδοφλεβίως (< 1.500 mg/m2) ή κυταραβίνη ενδοφλεβίως (> 1 g/m2). Οι ασθενείς που έλαβαν το σχήμα της απρεπιτάντης λάμβαναν χημειοθεραπεία για όγκους διαφόρων τύπων συμπεριλαμβανομένων 52% με καρκίνο του μαστού, 21% με καρκίνο του γαστρεντερικού, συμπεριλαμβανομένου του ορθοκολικού καρκίνου, 13% με καρκίνο του πνεύμονα και 6% με γυναικολογικούς καρκίνους. Το σχήμα της απρεπιτάντης σε συνδυασμό με ένα σχήμα ονδανσετρόνης/δεξαμεθαζόνης (βλ. Δοσολογία) συγκρίθηκε με καθιερωμένη θεραπεία (εικονικό φάρμακο συν ονδανσετρόνη 8 mg από του στόματος (δύο φορές την Ημέρα 1 και κάθε 12 ώρες τις Ημέρες 2 και 3) συν δεξαμεθαζόνη 20 mg από του στόματος την Ημέρα 1).
Η αποτελεσματικότητα βασίσθηκε στην αξιολόγηση των ακόλουθων πρωτευόντων και βασικών δευτερευόντων τελικών σημείων: Απουσία εμέτου στη συνολική περίοδο (0 έως 120 ώρες μετά τη χημειοθεραπεία), αξιολόγηση της ασφάλειας και ανοχής του σχήματος απρεπιτάντης για τη ναυτία και τον έμετο που προκαλούνται από τη χημειοθεραπεία (ΝΕΧ) και πλήρης ανταπόκριση (οριζόμενη ως απουσία επεισοδίων εμέτου και μη χρήση θεραπείας διάσωσης) στη συνολική περίοδο (0 έως 120 ώρες μετά τη χημειοθεραπεία). Επιπλέον, η απουσία σημαντικής ναυτίας στη συνολική περίοδο (0 έως 120 ώρες μετά τη χημειοθεραπεία) αξιολογήθηκε ως διερευνητικό τελικό σημείο, και στην οξεία και στην όψιμη φάση ως post-hoc ανάλυση.
Μια περίληψη των βασικών αποτελεσμάτων της μελέτης παρουσιάζεται στον Πίνακα 3.
Πίνακας 3: Ποσοστό ανταποκρινόμενων ενήλικων ασθενών ανά ομάδα θεραπείας και φάση για τη Μελέτη 2 - Κύκλος 1 (Μετρίως εμετογόνος χημειοθεραπεία)
| Σχήμα απρεπιτάντης (N = 425) % | Καθιερωμένη θεραπεία (N = 406) % | Διαφορές % (95% C.I.) | |
|---|---|---|---|
| Πλήρης ανταπόκριση (απουσία εμέτου και μη χρήση θεραπείας διάσωσης) | |||
| Συνολική (0-120 ώρες) | 68,7 | 56,3 | 12,4 (5,9, 18,9) |
| 0-24 ώρες | 89,2 | 80,3 | 8,9 (4,0, 13,8) |
| 25-120 ώρες | 70,8 | 60,9 | 9,9 (3,5, 16,3) |
| Απουσία εμέτου (απουσία επεισοδίων εμέτου, ανεξάρτητα από τη χρήση θεραπείας διάσωσης) | |||
| Συνολική (0-120 ώρες) | 76,2 | 62,1 | 14,1 (7,9, 20,3) |
| 0-24 ώρες | 92,0 | 83,7 | 8,3 (3,9, 12,7) |
| 25-120 ώρες | 77,9 | 66,8 | 11,1 (5,1, 17,1) |
| Απουσία σημαντικής ναυτίας (μέγιστη βαθμολογία < 25 mm σε οπτική αναλογική κλίμακα 0-100 mm) | |||
| Συνολική (0-120 ώρες) | 73,6 | 66,4 | 7,2 (1,0, 13,4) |
| 0-24 ώρες | 90,9 | 86,3 | 4,6 (0,2, 9,0) |
| 25-120 ώρες | 74,9 | 69,5 | 5,4 (-0,7, 11,5) |
Το όφελος της συνδυασμένης θεραπείας με απρεπιτάντης στον πλήρη πληθυσμό της μελέτης καθορίζεται κυρίως από τα αποτελέσματα που παρατηρήθηκαν σε ασθενείς με μη ικανοποιητικό έλεγχο με το καθιερωμένο δοσολογικό σχήμα, όπως στις γυναίκες, παρόλο που τα αποτελέσματα ήταν αριθμητικά καλύτερα ανεξάρτητα από την ηλικία, τον τύπο καρκίνου ή το φύλο. Πλήρης ανταπόκριση στο δοσολογικό σχήμα της απρεπιτάντης και την καθιερωμένη θεραπεία, αντίστοιχα, επιτεύχθηκε σε 209/324 (65%) και 161/320 (50%) στις γυναίκες και 83/101 (82%) και 68/87 (78%) στους άνδρες.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Σε μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με δραστική ουσία σύγκρισης κλινική μελέτη, η οποία περιέλαβε 302 παιδιά και εφήβους (ηλικίας 6 μηνών έως 17 ετών) που λάμβαναν μέτρια ή ισχυρά εμετογόνο χημειοθεραπεία, το σχήμα της απρεπιτάντης συγκρίθηκε με ένα σχήμα ελέγχου για την πρόληψη της ΝΕΧ. Η αποτελεσματικότητα του σχήματος της απρεπιτάντης αξιολογήθηκε σε έναν μόνο κύκλο (Κύκλος 1). Οι ασθενείς είχαν την ευκαιρία να λάβουν απρεπιτάντη ανοιχτής επισήμανσης σε επακόλουθους κύκλους (Προαιρετικοί κύκλοι 2-6). Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα δεν αξιολογήθηκε σε αυτούς τους προαιρετικούς κύκλους. Το σχήμα της απρεπιτάντης σε εφήβους ηλικίας 12 έως 17 ετών (n = 47) αποτελούνταν από καψάκια απρεπιτάντης 125 mg από του στόματος την Ημέρα 1 και 80 mg/ημέρα τις Ημέρες 2 και 3 σε συνδυασμό με ονδανσετρόνη την Ημέρα 1. Το σχήμα της απρεπιτάντης σε παιδιά ηλικίας 6 μηνών έως λιγότερο από 12 ετών (n = 105) αποτελούνταν από απρεπιτάντη κόνιν για πόσιμο εναιώρημα 3,0 mg/kg (έως 125 mg) από του στόματος την Ημέρα 1 και 2,0 mg/kg (έως 80 mg) από του στόματος τις Ημέρες 2 και 3 σε συνδυασμό με ονδανσετρόνη την Ημέρα 1. Το σχήμα ελέγχου σε εφήβους ηλικίας 12 έως 17 ετών (n = 48) και σε παιδιά ηλικίας 6 μηνών έως λιγότερο από 12 ετών (n = 102) αποτελούνταν από εικονικό φάρμακο για την απρεπιτάντη τις Ημέρες 1, 2 και 3 σε συνδυασμό με ονδανσετρόνη την Ημέρα 1. Η απρεπιτάντη ή το εικονικό φάρμακο και η ονδανσετρόνη χορηγήθηκαν 1 ώρα και 30 λεπτά πριν από την έναρξη της χημειοθεραπείας, αντίστοιχα. Η χορήγηση δεξαμεθαζόνης ενδοφλεβίως επιτρέπονταν ως μέρος του αντιεμετικού σχήματος για τους παιδιατρικούς ασθενείς και των δύο ηλικιακών ομάδων, κατά την κρίση του ιατρού. Μια μείωση της δόσης (50%) της δεξαμεθαζόνης απαιτούνταν για τους παιδιατρικούς ασθενείς που λάμβαναν απρεπιτάντη. Δεν απαιτούνταν μείωση της δόσης για τους παιδιατρικούς ασθενείς που λάμβαναν το σχήμα ελέγχου. Από τους παιδιατρικούς ασθενείς, το 29% στο σχήμα της απρεπιτάντης και το 28% στο σχήμα ελέγχου χρησιμοποίησε δεξαμεθαζόνη ως μέρος του σχήματος στον Κύκλο 1. Η αντιεμετική δράση της απρεπιτάντης αξιολογήθηκε σε μια περίοδο 5 ημερών (120 ώρες) μετά την έναρξη της χημειοθεραπείας την Ημέρα 1. Το κύριο τελικό σημείο ήταν η πλήρης ανταπόκριση στην όψιμη φάση (25 έως 120 ώρες μετά την έναρξη της χημειοθεραπείας) στον Κύκλο 1. Μια περίληψη των βασικών αποτελεσμάτων της μελέτης παρουσιάζεται στον Πίνακα 4.
Πίνακας 4: Αριθμός (%) των παιδιατρικών ασθενών με πλήρη ανταπόκριση και απουσία εμέτου ανά ομάδα θεραπείας και φάση - Κύκλος 1 (Πληθυσμός με πρόθεση για θεραπεία)
| Σχήμα απρεπιτάντης n/m (%) | Σχήμα ελέγχου n/m (%) | |
|---|---|---|
| ΠΡΩΤΕΥΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΣΗΜΕΙΟ | ||
| Πλήρης ανταπόκριση* - Όψιμη φάση | 77/152 (50,7)† | 39/150 (26,0) |
| ΑΛΛΑ ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΑ ΤΕΛΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ | ||
| Πλήρης ανταπόκριση* - Οξεία φάση | 101/152 (66,4)‡ | 78/150 (52,0) |
| Πλήρης ανταπόκριση* - Συνολική φάση | 61/152 (40,1)† | 30/150 (20,0) |
| Απουσία εμέτου§ - Συνολική φάση | 71/152 (46,7)† | 32/150 (21,3) |
- Πλήρης ανταπόκριση = Απουσία εμέτου ή αναγούλας ή τάσης προς έμετο και μη χορήγηση θεραπείας διάσωσης. † p < 0,01 σε σύγκριση με το σχήμα ελέγχου. ‡ p < 0,01 σε σύγκριση με το σχήμα ελέγχου. § Απουσία εμέτου = Απουσία εμέτου ή αναγούλας. n/m = Αριθμός ασθενών με επιθυμητή ανταπόκριση/αριθμός ασθενών που είχαν συμπεριληφθεί στο χρονικό σημείο. Οξεία φάση: 0 έως 24 ώρες μετά την έναρξη της χημειοθεραπείας. Όψιμη φάση: 25 έως 120 ώρες μετά την έναρξη της χημειοθεραπείας. Συνολική φάση: 0 έως 120 ώρες μετά την έναρξη της χημειοθεραπείας.
Ο εκτιμώμενος χρόνος έως το πρώτο επεισόδιο εμέτου μετά την έναρξη της χημειοθεραπείας ήταν μεγαλύτερος με το σχήμα της απρεπιτάντης (ο εκτιμώμενος διάμεσος χρόνος έως το πρώτο επεισόδιο εμέτου ήταν 94,5 ώρες) σε σύγκριση με την ομάδα του σχήματος ελέγχου (ο εκτιμώμενος διάμεσος χρόνος έως το πρώτο επεισόδιο εμέτου ήταν 26,0 ώρες). Μια ανάλυση της αποτελεσματικότητας σε υποπληθυσμούς στον Κύκλο 1, έδειξε ότι, ανεξαρτήτως της ηλικιακής κατηγορίας, του φύλου, της χρήσης δεξαμεθαζόνης ως αντιεμετική προφύλαξη και του εμετογόνου δυναμικού της χημειοθεραπείας, το σχήμα της απρεπιτάντης παρείχε καλύτερο έλεγχο σε σχέση με το σχήμα ελέγχου όσον αφορά τα τελικά σημεία της πλήρους ανταπόκρισης.
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-ATANTO
expand_more
Φαρμακοκινητική
Η απρεπιτάντη επιδεικνύει μη γραμμική φαρμακοκινητική. Τόσο η κάθαρση όσο και η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μειώνονται με αυξανόμενη δόση.
Απορρόφηση
Η μέση απόλυτη από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα της απρεπιτάντης είναι 67% για το καψάκιο των 80 mg και 59% για το καψάκιο των 125 mg. Η μέση μέγιστη συγκέντρωση της απρεπιτάντης στο πλάσμα (Cmax) επιτεύχθηκε στις 4 ώρες περίπου (tmax). Η χορήγηση του καψακίου από του στόματος με ένα συνηθισμένο πρωινό περίπου 800 Kcal οδήγησε σε αύξηση της AUC της απρεπιτάντης κατά έως 40%. Αυτή η αύξηση δεν θεωρείται κλινικά συναφής. Η φαρμακοκινητική της απρεπιτάντης είναι μη γραμμική σε όλο το κλινικό εύρος δόσης. Σε υγιείς νέους ενήλικες, η αύξηση της AUC0-∞ ήταν 26% μεγαλύτερη από ότι αναλογικά με τη δόση μεταξύ εφάπαξ δόσεων 80 mg και 125 mg χορηγηθέντων σε κατάσταση πρόσληψης τροφής. Μετά την από του στόματος χορήγηση μίας εφάπαξ δόσης 125 mg απρεπιτάντης την Ημέρα 1 και 80 mg μία φορά την ημέρα τις Ημέρες 2 και 3, η AUC0-24h (μέση τιμή ± σ) ήταν 19,6 ± 2,5 μg∙h/ml και 21,2 ± 6,3 μg∙h/ml τις Ημέρες 1 και 3, αντίστοιχα. Η Cmax ήταν 1,6 ± 0,36 μg /ml και 1,4 ± 0,22 μg/ml τις Ημέρες 1 και 3, αντίστοιχα.
Κατανομή
Η απρεπιτάντη δεσμεύεται σε υψηλό βαθμό σε πρωτεΐνες, με μέση τιμή 97%. Ο γεωμετρικός μέσος φαινομενικός όγκος κατανομής στη σταθεροποιημένη κατάσταση (Vdss) είναι περίπου 66 l στον άνθρωπο.
Βιομετασχηματισμός
Η απρεπιτάντη υφίσταται εκτενή μεταβολισμό. Σε υγιείς νέους ενήλικες, η απρεπιτάντη αντιστοιχεί στο 19% περίπου της ραδιενέργειας στο πλάσμα κατά τη διάρκεια των 72 ωρών μετά από μία εφάπαξ ενδοφλέβια χορήγηση δόσης 100 mg [14C]-φοσαπρεπιτάντης, ενός προφαρμάκου της απρεπιτάντης, υποδεικνύοντας μια ουσιαστική παρουσία μεταβολιτών στο πλάσμα. Στο ανθρώπινο πλάσμα έχουν ταυτοποιηθεί δώδεκα μεταβολίτες της απρεπιτάντης. Ο μεταβολισμός της απρεπιτάντης πραγματοποιείται σε μεγάλο βαθμό μέσω οξείδωσης στον δακτύλιο μορφολίνης και στις πλευρικές του αλυσίδες, και οι προκύπτοντες μεταβολίτες ήταν ασθενώς μόνο ενεργοί. Μελέτες in vitro με χρήση ανθρώπινων ηπατικών μικροσωμάτων υποδεικνύουν ότι η απρεπιτάντη μεταβολίζεται κατά κύριο λόγο από το CYP3A4 και δυνητικά με μικρή συμμετοχή από το CYP1A2 και CYP2C19.
Αποβολή
Η απρεπιτάντη δεν απεκκρίνεται αμετάβλητη στα ούρα. Οι μεταβολίτες απεκκρίνονται στα ούρα και μέσω χολικής απέκκρισης στα κόπρανα. Μετά από εφάπαξ ενδοφλέβια χορήγηση δόσης 100 mg [14C]-φοσαπρεπιτάντης, ενός προφαρμάκου της απρεπιτάντης, σε υγιείς συμμετέχοντες, το 57% της ραδιενέργειας ανακτήθηκε στα ούρα και το 45% στα κόπρανα. Η πλασματική κάθαρση της απρεπιτάντης είναι δοσοεξαρτώμενη, μειούμενη με αυξανόμενη δόση και κυμαίνεται από περίπου 60 έως 72 ml/min στο θεραπευτικό δοσολογικό εύρος. Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής κυμαίνεται από 9 ως 13 ώρες.
Φαρμακοκινητική σε ειδικούς πληθυσμούς
- Ηλικιωμένοι: Κατόπιν χορήγησης από του στόματος μίας εφάπαξ δόσης 125 mg απρεπιτάντης την Ημέρα 1 και 80 mg μία φορά την ημέρα τις Ημέρες 2 έως 5, η AUC0-24h της απρεπιτάντης ήταν 21% υψηλότερη την Ημέρα 1 και 36% υψηλότερη την Ημέρα 5 στους ηλικιωμένους (≥ 65 ετών) σε σχέση με τους νεότερους ενήλικες. Η Cmax ήταν 10% υψηλότερη την Ημέρα 1 και 24% υψηλότερη την Ημέρα 5 στους ηλικιωμένους σε σχέση με τους νεότερους ενήλικες. Αυτές οι διαφορές δεν θεωρείται ότι έχουν κλινική σημασία. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης του Atanto στους ηλικιωμένους ασθενείς.
- Φύλο: Μετά την από του στόματος χορήγηση μίας εφάπαξ δόσης 125 mg απρεπιτάντης, η Cmax της απρεπιτάντης είναι 16% υψηλότερη στις γυναίκες σε σύγκριση με τους άνδρες. Ο χρόνος ημίσειας ζωής της απρεπιτάντης είναι 25% μικρότερος στις γυναίκες σε σύγκριση με τους άνδρες και η tmax επιτυγχάνεται περίπου κατά τον ίδιο χρόνο. Αυτές οι διαφορές δεν θεωρείται ότι έχουν κλινική σημασία. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης του Atanto με βάση το φύλο.
- Ηπατική δυσλειτουργία: Η ήπια ηπατική δυσλειτουργία (κατηγορία Α κατά Child-Pugh) δεν επηρεάζει τη φαρμακοκινητική της απρεπιτάντης σε κλινικά συναφή έκταση. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία. Από τα διαθέσιμα δεδομένα δεν μπορούν να συναχθούν συμπεράσματα σχετικά με την επίδραση της μέτριας ηπατικής δυσλειτουργίας (κατηγορία Β κατά Child-Pugh) στη φαρμακοκινητική της απρεπιτάντης. Δεν υπάρχουν κλινικά ή φαρμακοκινητικά δεδομένα σε ασθενείς με βαριά ηπατική δυσλειτουργία (κατηγορία C κατά Child-Pugh).
- Νεφρική δυσλειτουργία: Μια εφάπαξ δόση 240 mg απρεπιτάντης χορηγήθηκε σε ασθενείς με βαριά νεφρική δυσλειτουργία (CrCl < 30 ml/min) και σε ασθενείς με νεφροπάθεια τελικού σταδίου (ΝΝΤΣ) που απαιτούσε αιμοδιύλιση. Σε ασθενείς με βαριά νεφρική δυσλειτουργία, η AUC0-∞ της ολικής απρεπιτάντης (μη δεσμευμένης και δεσμευμένης με πρωτεΐνη) μειώθηκε κατά 21% και η Cmax μειώθηκε κατά 32% σε σχέση με τους υγιείς συμμετέχοντες. Σε ασθενείς με ΝΝΤΣ που υποβάλλονταν σε αιμοδιύλιση, η AUC0-∞ της ολικής απρεπιτάντης μειώθηκε κατά 42% και η Cmax μειώθηκε κατά 32%. Λόγω μέτριων μειώσεων στη δέσμευση της απρεπιτάντης με πρωτεΐνες σε ασθενείς με νεφροπάθεια, η καμπύλη AUC της φαρμακολογικά μη ενεργής μη δεσμευμένης απρεπιτάντης δεν επηρεάστηκε σημαντικά σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία σε σύγκριση με τους υγιείς συμμετέχοντες. Η αιμοδιύλιση που διεξήχθη 4 ή 48 ώρες μετά τη χορήγηση δεν είχε σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική της απρεπιτάντης· Λιγότερο από το 0,2% της δόσης ανακτήθηκε στο διήθημα. Δεν απαιτείται η προσαρμογή της δοσολογίας του Atanto σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία ή σε ασθενείς με ΝΝΤΣ που υποβάλλονται σε αιμοδιύλιση.
- Παιδιατρικός πληθυσμός: Ως μέρος ενός 3ήμερου σχήματος, με τη χορήγηση καψακίων απρεπιτάντης (125/80/80 mg) σε έφηβους ασθενείς (ηλικίας 12 έως 17 ετών) επιτεύχθηκε AUC0-24h άνω των 17 μg∙h/ml την Ημέρα 1 με συγκεντρώσεις (Cmin) κατά το τέλος των Ημερών 2 και 3 άνω των 0,4 μg/ml στην πλειονότητα των ασθενών. Η διάμεση μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (Cmax) ήταν περίπου 1,3 μg/ml την Ημέρα 1 και εμφανίστηκε στις 4 ώρες περίπου. Ως μέρος ενός 3ήμερου σχήματος, με τη χορήγηση κόνεως για πόσιμο εναιώρημα απρεπιτάντης (3/2/2 mg/kg) σε ασθενείς ηλικίας 6 μηνών έως λιγότερο από 12 ετών επιτεύχθηκε AUC0-24h άνω των 17 μg∙h/ml την Ημέρα 1 με συγκεντρώσεις (Cmin) κατά το τέλος των Ημερών 2 και 3 άνω του 0,1 μg/ml στην πλειονότητα των ασθενών. Η διάμεση μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (Cmax) ήταν περίπου 1,2 μg/ml την Ημέρα 1 και εμφανίστηκε μεταξύ των 5 και 7 ωρών. Μια πληθυσμιακή ανάλυση φαρμακοκινητικής της απρεπιτάντης σε παιδιατρικούς ασθενείς (ηλικίας 6 μηνών έως 17 ετών) υποδεικνύει ότι το φύλο και η φυλή δεν έχουν καμία κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική της απρεπιτάντης.
Σχέση μεταξύ συγκέντρωσης και επίδρασης
Μελέτες τομογραφίας εκπομπής ποζιτρονίων (PET) με χρήση ενός εξαιρετικά ειδικού ιχνηθέτη ΝΚ1 υποδοχέων σε υγιείς νέους άνδρες κατέδειξαν ότι η απρεπιτάντη εισέρχεται στον εγκέφαλο και δεσμεύει τους ΝΚ1 υποδοχείς κατά τρόπο εξαρτώμενο από τη δόση και τη συγκέντρωση στο πλάσμα. Οι συγκεντρώσεις της απρεπιτάντης στο πλάσμα που επιτυγχάνονται με το 3ήμερο δοσολογικό σχήμα του Atanto αναμένεται να διασφαλίζουν κατάληψη περισσότερων του 95% των ΝΚ1 υποδοχέων του εγκεφάλου.
ΕΟΦ · 4.14
Aντιεμετικά - Αντιιλιγγικά
expand_more
Aντιεμετικά - Αντιιλιγγικά
Tα φάρμακα αυτά χρησιμοποιούνται στην συμπτωματική θεραπεία ναυτίας, εμέτων και ιλίγγων, κεντρικής ιδίως προέλευσης. Πρέπει να χορηγούνται μόνο όταν η αιτία του εμέτου είναι γνωστή αλλιώς η συμπτωματική ανακούφιση μπορεί να καθυστερήσει ή να αποκρύψει τη διάγνωση της υποκείμενης νόσου.
Σε περιπτώσεις λαβυρινθικών διαταραχών το αποτελεσματικότερο φάρμακο είναι η υοσκίνη (σκοπολαμίνη) που όμως έχει πολύ σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες. Γι’ αυτό κατά κανόνα προτιμώνται ορισμένα αντιισταμινικά (διμενυδρινάτη, διφαινυδραμίνη, προμεθαζίνη) παρότι έχουν σχετικώς μικρότερη δραστικότητα. H αποτελεσματικότητα των διαφόρων αντιισταμινικών είναι παρόμοια, υπάρχουν όμως σημαντικές διαφορές στις ανεπιθύμητες ενέργειες, ιδίως στην υπνηλία (βλ. 3.5). H διάρκεια δράσης τους είναι 4-6 ώρες. Στη “ναυτία των ταξιδιωτών” πρέπει να δίνονται προφυλακτικώς, μισή τουλάχιστον ώρα πριν το ταξίδι. Θα πρέπει να αποφεύγεται η οδήγηση καθώς και ο χειρισμός επικίνδυνων μηχανημάτων μετά τη λήψη τους.
O ίλιγγος και η ναυτία του συνδρόμου Meniere ή των χειρουργικών χειρισμών στην περιοχή του μέσου ωτός αντιμετωπίζονται πιο δύσκολα. H υοσκίνη και τα αντιισταμινικά αντιεμετικά είναι σχετικώς αποτελεσματικά στην προφύλαξη και συμπτωματική αντιμετώπιση αυτών των καταστάσεων. H κινναριζίνη και η β-ιστίνη έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως, χωρίς όμως να έχει αποδειχθεί ότι είναι περισσότερο αποτελεσματικά.
Στο σύνδρομο Meniere μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν και ορισμένα αντιντοπαμινεργικά φάρμακα (βλ. 1.2.3), ιδίως οι αντιεμετικές φαινοθειαζίνες. Kύρια ένδειξη των φαρμάκων αυτών είναι οι έμετοι από κυτταροστατικά, ενδογενείς τοξίνες (π.χ. ουραιμία), ακτινοβολία, κλπ. Tα φάρμακα αυτά έχουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες των νευροληπτικών (βλ. 4.2) αλλά ηπιότερες στις αντιεμετικές δόσεις. H κύρια δράση της μετοκλοπραμίδης και δομπεριδόνης είναι στην κινητικότητα του ανώτερου γαστρεντερικού σωλήνα (βλ. 1.2.2.1). Όμως και αυτά τα φάρμακα έχουν ανεπιθύμητες ενέργειες αντίστοιχες των νευροληπτικών (ιδίως εξωπυραμιδικές, όπως οξείες δυστονίες κλπ.).
Σε μετεγχειρητικούς εμέτους η χρήση αντιεμετικών συνιστάται μόνο σε περιπτώσεις που δημιουργείται πρόβλημα διαταραχής του ισοζυγίου ύδατος-ηλεκτρολυτών ή υπάρχει κίνδυνος μετεγχειρητικών επιπλοκών καθώς επίσης και σε ωτικές επεμβάσεις με έντονο ερεθισμό του λαβυρίνθου.
Xρησιμοποιείται συνήθως η προμεθαζίνη και σε βαρύτερες καταστάσεις τα αντιντοπαμινεργικά αντιεμετικά. Oρισμένοι χορηγούν τα φάρμακα αυτά και στην προεγχειρητική αγωγή, όταν υπάρχει ιστορικό εμέτων από γενική αναισθησία.
Στην εγκυμοσύνη τα αντιεμετικά πρέπει κατά κανόνα να αποφεύγονται, ιδίως στο πρώτο τρίμηνο. Στις σπάνιες περιπτώσεις που οι επίμονοι έμετοι δεν υποχωρούν με μη φαρμακευτικά μέσα (αλλαγή δίαιτας, ρύθμιση μεσοδιαστημάτων γευμάτων, κλπ.), μπορεί να δοθούν ορισμένα αντιισταμινικά αντιεμετικά (διμενυδρινάτη, διφαινυδραμίνη) και αν δεν υπάρξει βελτίωση, προμεθαζίνη ή αντιντοπαμινεργικά αντιεμετικά. H πυριδοξίνη δεν είναι αποτελεσματική. H χρήση συνδυασμών αντιεμετικών φαρμάκων δεν ενδείκνυται. Oι ανταγωνιστές των 5-HT3 υποδοχέων είναι μια νέα κατηγορία αντι-εμετικών φαρμάκων που βασίζουν την δράση τους στον εκλεκτικό ανταγωνισμό των 5-HT3 υποδοχέων με αποτέλεσμα την αναστολή της δράσης της 5-υδροξυτρυπταμίνης (σεροτονίνης). H ομάδα αυτή των φαρμάκων έχει μεγάλη αποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση της ναυτίας και του εμέτου που προκαλείται από την χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία, χωρίς σημαντικές παρενέργειες.
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Aprepitant, αντιεμετικό, είναι ένας ανταγωνιστής των υποδοχέων ουσίας P/νευροκινίνης 1 (NK1) ο οποίος, σε συνδυασμό με άλλους αντιεμετικούς παράγοντες, ενδείκνυται για την πρόληψη οξέος και καθυστερημένου ναυτίας και εμέτου που σχετίζονται με αρχικές και επαναλαμβανόμενες θεραπείες χημειοθεραπείας υψηλής εμετογόνου δράσης. Το Aprepitant είναι ένας εκλεκτικός ανταγωνιστής υψηλής συγγένειας των ανθρώπινων υποδοχέων ουσίας P/νευροκινίνης 1 (NK1). Το Aprepitant έχει μικρή ή καθόλου συγγένεια για τους υποδοχείς σεροτονίνης (5-HT3), ντοπαμίνης και κορτικοστεροειδών, που αποτελούν τους στόχους των υπαρχουσών θεραπειών για τη ναυτία και τον έμετο που προκαλείται από χημειοθεραπεία (CI NV).
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Το Aprepitant έχει αποδειχθεί σε ζωικά μοντέλα ότι αναστέλλει τον έμετο που προκαλείται από κυτταροτοξικούς χημειοθεραπευτικούς παράγοντες, όπως η σισπλατίνη, μέσω κεντρικών δράσεων. Ζωικές και ανθρώπινες μελέτες Τομογραφίας Εκπομπής Ποζιτρονίων (PET) με Aprepitant έχουν δείξει ότι διαπερνά τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και καταλαμβάνει τους εγκεφαλικούς υποδοχείς NK1. Ζωικές και ανθρώπινες μελέτες δείχνουν ότι το Aprepitant ενισχύει την αντιεμετική δράση του ανταγωνιστή υποδοχέα 5-HT3 ονδανσετρόνη και του κορτικοστεροειδούς εθασόνη και αναστέλλει τόσο την οξεία όσο και την καθυστερημένη φάση του εμέτου που προκαλείται από σισπλατίνη.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η μέση απόλυτη από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα του aprepitant είναι περίπου 60-65%.
Aprepitant απεκκρίνεται κυρίως μέσω μεταβολισμού· το aprepitant δεν απεκκρίνεται νεφρικά. Το Aprepitant απεκκρίνεται στο γάλα αρουραίων. Δεν είναι γνωστό εάν αυτό το φάρμακο απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα.
70 L
Φαινομενική κάθαρση πλάσματος=62-90 mL/min
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
Η σύνδεση με πρωτεΐνες αναφέρεται ότι είναι >95%.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Το Aprepitant υφίσταται κυρίως μεταβολισμό μέσω CYP3A4, καθώς και ήσσονα μεταβολισμό μέσω CYP1A2 και CYP2C19. Περίπου επτά μεταβολίτες του aprepitant έχουν αναγνωριστεί στο ανθρώπινο πλάσμα, όλοι οι οποίοι διατηρούν ασθενή φαρμακολογική δραστηριότητα.
Το Aprepitant έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν 5-οξο-1,4-διυδρο-1,2,4-τριαζολ-3-καρβαλδεΰδη, 1-[3,5-δις(τριφθορομεθυλ)φαινυλ]αιθανόνη, 5-{[(2S,3S)-3-(4-φθοροφαινυλ)-2-υδροξυμορφο-λιν-4-υλ]μεθυλ}-2,4-διυδρο-1,2,4-τριαζολ-3-όνη, και (2R,3S)-2-((R)-1-(3,5-δις(τριφθορομεθυλ)φαινυλ)αιθοξυ)-3-(4-φθοροφαινυλ)μορφο-λίνη.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
9-13 ώρες
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη ναυτίας ή εμέτου.
Ενώσεις που αναστέλλουν ή εμποδίζουν τη δραστηριότητα των υποδοχέων ΝΕΥΡΟΚΙΝΙΝΗΣ-1.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA
1NF15YR6UY
APREPITANT
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Ανταγωνιστές Νευροκινίνης 1
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Ανταγωνιστής Υποδοχέων Ουσίας P/Νευροκινίνης-1
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 3A4
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2C9
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 3A4
Το Aprepitant είναι ένας Ανταγωνιστής Υποδοχέων Ουσίας P/Νευροκινίνης-1. Ο μηχανισμός δράσης του aprepitant είναι ως Ανταγωνιστής Νευροκινίνης 1, και Αναστολέας Κυτοχρώματος P450 3A4, και Επαγωγέας Κυτοχρώματος P450 2C9, και Επαγωγέας Κυτοχρώματος P450 3A4.
APREPITANT
Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2C9 [MoA]; Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 3A4 [MoA]; Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 3A4 [MoA]; Ανταγωνιστές Νευροκινίνης 1 [MoA]; Ανταγωνιστής Υποδοχέων Ουσίας P/Νευροκινίνης-1 [EPC]
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Βιοδιαθεσιμότητα
Απέκκριση
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη ναυτίας ή εμέτου.
Ενώσεις που αναστέλλουν ή εμποδίζουν τη δραστηριότητα των υποδοχέων ΝΕΥΡΟΚΙΝΙΝΗΣ-1.