Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ L01EX03 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

PAZOPANIB

Παζοπανίμπη

Η παζοπανίμπη είναι ένα συνθετικό ινδαζολοϋλπυριμιδίνη και φτάνει σε σταθερές συγκεντρώσεις >15 μg/ml. Αυτή η συγκέντρωση είναι αρκετά υψηλή ώστε να παρατηρηθεί μέγιστη αναστολή της φωσφορυλίωσης του VEGFR2 και κάποια αντικαρκινική δράση (η απαιτούμενη συγκέντρωση για την …

Chemical structure of PAZOPANIB

Εμπορικά Ονόματα

VOTRIENT

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Επιμελημένο
medication
SPC-VOTRIENT

Δοσολογία

expand_more
Οδός:
Από του στόματος
Χορήγηση:
χωρίς τροφή, τουλάχιστον μία ώρα πριν ή δύο ώρες μετά από γεύμα
Δόση έναρξης:
800 mg
Τιτλοποίηση:
σταδιακά κατά 200 mg βάσει της εξατομικευμένης ανοχής
  • Ενήλικες
    Δόση800 mg
    Μέγ. δόση800 mg
    μία φορά την ημέρα
  • Παιδιατρικός πληθυσμός (<2 ετών)
    Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται λόγω ανησυχιών ασφάλειας σχετικά με την ανάπτυξη και την ωρίμανση των οργάνων.
  • Παιδιατρικός πληθυσμός (2 έως 18 ετών)
    Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
  • Ηλικιωμένοι
    Περιορισμένα δεδομένα. Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές διαφορές στην ασφάλεια. Δεν μπορεί να αποκλειστεί η μεγαλύτερη ευαισθησία ορισμένων ηλικιωμένων ασθενών.
  • Νεφρική δυσλειτουργία (CLcr > 30 ml/λεπτό)
    Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
  • Νεφρική δυσλειτουργία (CLcr < 30 ml/λεπτό)
    Εφιστάται προσοχή, δεν υπάρχει εμπειρία με pazopanib στον συγκεκριμένο πληθυσμό ασθενών.
  • Ηπατική δυσλειτουργία (Ήπια)
    Δόση800 mg
    μία φορά την ημέρα. Ορίζεται ως φυσιολογική χολερυθρίνη και οποιουδήποτε βαθμού αύξηση της ALT, ή αύξηση της χολερυθρίνης (>35% άμεση) έως 1,5 x ULN ανεξάρτητα των τιμών της ALT.
  • Ηπατική δυσλειτουργία (Μέτρια)
    Δόση200 mg
    μία φορά την ημέρα. Ορίζεται ως αύξηση της χολερυθρίνης >1,5 έως 3 x ULN, ανεξάρτητα της τιμής της ALT.
  • Ηπατική δυσλειτουργία (Σοβαρή)
    Δεν συνιστάται. Ορίζεται ως ολική χολερυθρίνη >3 x ULN, ανεξάρτητα της τιμής της ALT.
block
SPC-VOTRIENT

Αντενδείξεις

expand_more
  • Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
warning
SPC-VOTRIENT

Προειδοποιήσεις

expand_more
  • Ηπατική ανεπάρκεια
    Σοβαρό
    Έχει αναφερθεί, συμπεριλαμβανομένων θανάτων.
  • Ηπατική δυσλειτουργία
    Προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική δυσλειτουργία
    Η χορήγηση πρέπει να γίνεται με προσοχή και στενή παρακολούθηση.
  • Αύξηση τρανσαμινασών / χολερυθρίνης
    Προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με ήπιες αποκλίσεις στις ηπατικές δοκιμασίες ορού (φυσιολογική χολερυθρίνη και οποιουδήποτε βαθμού αύξηση της ALT, είτε αύξηση της χολερυθρίνης έως 1,5 x ULN, ανεξάρτητα της τιμής της ALT)
    Συνιστώμενη δόση 800 mg pazopanib άπαξ ημερησίως.
  • Ηπατική δυσλειτουργία
    Προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (αύξηση της χολερυθρίνης >1,5 έως 3 x ULN, ανεξάρτητα της τιμής της ALT)
    Συνιστάται μειωμένη δόση pazopanib των 200 mg μία φορά την ημέρα.
  • Ηπατική δυσλειτουργία
    Αντενδείκνυται
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (ολική χολερυθρίνη >3 x ULN, ανεξάρτητα της τιμής της ALT)
    Το pazopanib δεν συνιστάται.
  • Αύξηση τρανσαμινασών
    Προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς ηλικίας άνω των 60 ετών
    Μπορεί να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για ήπια (>3xULN) έως σοβαρή (>8xULN) αύξηση της ALT.
  • Αύξηση τρανσαμινασών
    Προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που φέρουν το αλληλόμορφο HLA-B*57:01
    Έχουν αυξημένο κίνδυνο αυξήσεων της ALT που σχετίζονται με το pazopanib.
  • Φαρμακευτική ηπατοτοξικότητα
    Προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με αύξηση τρανσαμινασών μεταξύ 3 και 8 x ULN
    Συνέχιση του pazopanib με εβδομαδιαία παρακολούθηση της ηπατικής λειτουργίας, μέχρι επαναφοράς των τρανσαμινασών σε Βαθμό 1 ή στα επίπεδα αναφοράς.
  • Φαρμακευτική ηπατοτοξικότητα
    Σοβαρό
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με αύξηση τρανσαμινασών >8 x ULN
    Διακοπή του pazopanib μέχρι επαναφοράς των τρανσαμινασών σε Βαθμό 1 ή στα επίπεδα αναφοράς. Αν το δυνητικό όφελος της επανέναρξης της θεραπείας με pazopanib υπερτερεί του κινδύνου για ηπατοτοξικότητα, επανέναρξη σε μειωμένη δόση 400 mg ημερησίως και έλεγχος ηπατικών δοκιμασιών ορού σε εβδομαδιαία βάση για 8 εβδομάδες. Αν αύξηση τρανσαμινασών >3 x ULN επαναληφθεί, οριστική διακοπή.
  • Φαρμακευτική ηπατοτοξικότητα
    Σοβαρό
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με αύξηση τρανσαμινασών >3 x ULN ταυτόχρονα με αύξηση χολερυθρίνης >2 x ULN
    Οριστική διακοπή του pazopanib. Παρακολούθηση μέχρι την επιστροφή στο Βαθμό 1 ή στα επίπεδα αναφοράς. Αντιμετώπιση ασθενών με μόνο ήπια έμμεση υπερχολερυθριναιμία, γνωστό ή πιθανολογούμενο σύνδρομο Gilbert, καθώς και αύξηση της ALT >3 x ULN σύμφωνα με τις συστάσεις για μεμονωμένες αυξήσεις της ALT.
  • Αύξηση ALT
    Προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που συγχορηγούν pazopanib και σιμβαστατίνη
    Πρέπει να γίνεται με προσοχή και στενή παρακολούθηση.
  • Υπέρταση / Υπερτασική κρίση
    Σοβαρό
    Η αρτηριακή πίεση πρέπει να ελέγχεται καλά πριν από την έναρξη της θεραπείας. Παρακολούθηση για υπέρταση νωρίς μετά την έναρξη (εντός 1 εβδομάδας) και τακτικά. Άμεση αντιμετώπιση με συνδυασμό αντιυπερτασικής θεραπείας και τροποποίησης της δόσης (προσωρινή διακοπή και επανέναρξη με μειωμένη δόση). Διακοπή του pazopanib εάν υπάρχει ένδειξη υπερτασικής κρίσης ή αν η υπέρταση είναι σοβαρή και εμμένει παρά την αντιυπερτασική θεραπεία και τη μείωση της δόσης.
  • Σύνδρομο της οπίσθιας αναστρέψιμης εγκεφαλοπάθειας (PRES) / σύνδρομο αναστρέψιμης οπίσθιας λευκοεγκεφαλοπάθειας (RPLS)
    Σοβαρό
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που αναπτύσσουν PRES / RPLS
    Πρέπει να διακόψουν οριστικά τη θεραπεία με pazopanib. Μπορεί να αποβεί μοιραίο.
  • Διάμεση πνευμονοπάθεια (ΔΠΝ)/Πνευμονίτιδα
    Σοβαρό
    Να παρακολουθούνται οι ασθενείς για πνευμονικά συμπτώματα ενδεικτικά ΔΠΝ /πνευμονίτιδας και να διακόπτεται το pazopanib σε ασθενείς που αναπτύσσουν ΔΠΝ ή πνευμονίτιδα. Μπορεί να αποβεί μοιραία.
  • Καρδιακή δυσλειτουργία / Καρδιακή ανεπάρκεια
    Προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με προϋπάρχουσα καρδιακή δυσλειτουργία
    Οι κίνδυνοι και τα οφέλη του pazopanib θα πρέπει να εξετάζονται πριν την έναρξη της θεραπείας.
  • Μειωμένο κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (LVEF)
    Προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με σημαντικές μειώσεις στο LVEF
    Προσωρινή διακοπή του pazopanib ή/και μείωση της δόσης σε συνδυασμό με τη θεραπεία για την υπέρταση (εάν υπάρχει), όπως ενδείκνυται κλινικά.
  • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
    Προσοχή
    Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για κλινικά σημεία ή συμπτώματα.
  • Παρατεταμένο διάστημα QT και κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (torsade de pointes)
    Προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που έχουν ιστορικό παράτασης του διαστήματος QT, ασθενείς που λαμβάνουν αντιαρρυθμικά ή άλλα φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία είναι δυνατό να προκαλέσουν παράταση του διαστήματος QT, καθώς επίσης ασθενείς με σχετικό προϋπάρχον καρδιακό νόσημα
    Το pazopanib πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή.
  • Αρτηριακή θρόμβωση (έμφραγμα του μυοκαρδίου, ισχαιμία του μυοκαρδίου, ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο)
    Σοβαρό
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για θρομβωτικά συμβάντα ή που είχαν ιστορικό θρομβωτικών επεισοδίων
    Το pazopanib πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή. Έχουν παρατηρηθεί θανατηφόρα περιστατικά. Η απόφαση για τη θεραπεία πρέπει να λαμβάνεται βάσει της εκτίμησης της σχέσης οφέλους/κινδύνου για κάθε ασθενή.
  • Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια (ΤΜΑ)
    Σοβαρό
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που αναπτύσσουν TMA
    Πρέπει να διακόψουν οριστικά τη θεραπεία με pazopanib. Το pazopanib δεν ενδείκνυται για χρήση σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες.
  • Αιμορραγικές καταστάσεις
    Σοβαρό
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που διατρέχουν σημαντικό κίνδυνο αιμορραγίας
    Το pazopanib πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή. Έχουν παρατηρηθεί θανατηφόρα αιμορραγικά περιστατικά.
  • Ανευρύσματα και αρτηριακοί διαχωρισμοί
    Προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που παρουσιάζουν παράγοντες κινδύνου όπως υπέρταση ή ιστορικό ανευρύσματος
    Ο κίνδυνος πρέπει να λαμβάνεται προσεκτικά υπόψη πριν από την έναρξη της θεραπείας με pazopanib.
  • Διάτρηση και συρίγγιο του γαστρεντερικού σωλήνα (GI)
    Σοβαρό
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που διατρέχουν κίνδυνο για διάτρηση ή συρίγγιο του γαστρεντερικού σωλήνα
    Το pazopanib πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή. Έχουν παρατηρηθεί θανατηφόρα περιστατικά διάτρησης.
  • Επούλωση τραύματος
    Προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που έχουν διάνοιξη τραύματος
    Η θεραπεία με pazopanib πρέπει να διακόπτεται τουλάχιστον 7 ημέρες πριν από προγραμματισμένη χειρουργική επέμβαση. Η απόφαση για τη συνέχιση της θεραπείας μετά τη χειρουργική επέμβαση πρέπει να λαμβάνεται με γνώμονα τα κλινικά δεδομένα επαρκούς επούλωσης του τραύματος. Η θεραπεία με pazopanib πρέπει να διακόπτεται.
  • Υποθυρεοειδισμός
    Προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με υποθυρεοειδισμό
    Πρέπει να λαμβάνουν αγωγή, σύμφωνα με τη συνήθη ιατρική πρακτική, πριν από την έναρξη της θεραπείας με pazopanib. Όλοι οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για σημεία και συμπτώματα δυσλειτουργίας του θυρεοειδούς.
  • Πρωτεϊνουρία
    Σοβαρό
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που αναπτύσσουν νεφρωσικό σύνδρομο
    Η θεραπεία με pazopanib πρέπει να διακόπτεται.
  • Σύνδρομο λύσης όγκου (TLS)
    Σοβαρό
    ΠληθυσμόςΑσθενείς σε αυξημένο κίνδυνο για TLS (ταχέως αναπτυσσόμενους όγκους υψηλό φορτίο όγκου, νεφρική δυσλειτουργία, ή αφυδάτωση)
    Προληπτικά μέτρα όπως η αντιμετώπιση των υψηλών επιπέδων ουρικού οξέος και η ενδοφλέβια ενυδάτωση, θα πρέπει να εξετάζονται πριν από την έναρξη. Οι ασθενείς που βρίσκονται σε κίνδυνο θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά και να αντιμετωπίζονται όπως ενδείκνυται σύμφωνα με την κλινική τους εικόνα. Έχει αναφερθεί θανατηφόρο TLS.
  • Πνευμοθώρακας
    Προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς υπό θεραπεία με pazopanib
    Πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για σημεία και συμπτώματα πνευμοθώρακα.
  • Παιδιατρικός πληθυσμός
    Αντενδείκνυται
    ΠληθυσμόςΠαιδιατρικοί ασθενείς ηλικίας κάτω από 2 ετών
    Δεν πρέπει να χορηγείται pazopanib.
  • Λοιμώξεις
    Σοβαρό
    Περιστατικά σοβαρών λοιμώξεων (με ή χωρίς ουδετεροπενία) έχουν αναφερθεί, σε ορισμένες περιπτώσεις με θανατηφόρα κατάληξη.
  • Συνδυασμός με άλλες συστηματικές αντικαρκινικές θεραπείες
    Αντενδείκνυται
    Δεν έχει τεκμηριωθεί ασφαλής και αποτελεσματική δόση συνδυασμού με pemetrexed και λαπατινίμπη λόγω αυξημένης τοξικότητας ή/και θνησιμότητας. Η ταυτόχρονη θεραπεία με αυτούς τους παράγοντες πρέπει να αποφεύγεται.
  • Κύηση
    Αποφεύγεται
    ΠληθυσμόςΓυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία
    Πρέπει να συνιστάται να αποφεύγουν να μείνουν έγκυες όσο λαμβάνουν θεραπεία με pazopanib. Αν χρησιμοποιείται pazopanib κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή αν η ασθενής μείνει έγκυος, ο πιθανός κίνδυνος για το έμβρυο πρέπει να εξηγηθεί.
  • Αλληλεπιδράσεις
    Αντενδείκνυται
    Η ταυτόχρονη θεραπεία με ισχυρούς αναστολείς του CYP3A4, της P-γλυκοπρωτεΐνης (P-gp) ή της πρωτεΐνης αντοχής στον καρκίνο του μαστού (BCRP) πρέπει να αποφεύγεται. Πρέπει να εξετάζεται η επιλογή εναλλακτικών συγχορηγουμένων φαρμακευτικών προϊόντων με μηδαμινή ή ελάχιστη δυνατότητα αναστολής των CYP3A4, P-gp ή BCRP.
  • Αλληλεπιδράσεις
    Αντενδείκνυται
    Η ταυτόχρονη θεραπεία με επαγωγείς του CYP3A4 πρέπει να αποφεύγεται.
  • Αλληλεπιδράσεις
    Προσοχή
    Η ταυτόχρονη χορήγηση pazopanib με υποστρώματα της γλυκουρονοσυλ τρανσφεράσης διφωσφορικής ουριδίνης 1A1 (UGT1A1) (π.χ. ιρινοτεκάνη) πρέπει να γίνεται με προσοχή.
  • Αλληλεπιδράσεις
    Αντενδείκνυται
    Η κατανάλωση χυμού γκρέιπφρουτ πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με pazopanib.
swap_horiz
SPC-VOTRIENT

Αλληλεπιδράσεις

expand_more
  • Κετοκοναζόλη
    προσοχή
    Αύξηση της έκθεσης σε pazopanib (AUC κατά 66%, Cmax κατά 45%)
    ΣύστασηΕάν δεν υπάρχει ιατρικά αποδεκτή εναλλακτική, μειώστε τη δόση pazopanib σε 400 mg ημερησίως και παρακολουθήστε για ανεπιθύμητες ενέργειες.
  • Ισχυροί αναστολείς CYP3A4 (π.χ. ιτρακοναζόλη, κλαριθρομυκίνη, αταζαναβίρη, ινδιναβίρη, νεφαζοδόνη, νελφιναβίρη, ριτοναβίρη, σακουϊναβίρη, τελιθρομυκίνη, βορικοναζόλη)
    προσοχή
    Μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις του pazopanib
    ΣύστασηΑποφύγετε τη συγχορήγηση. Εάν απαραίτητο, μειώστε τη δόση pazopanib σε 400 mg ημερησίως και παρακολουθήστε για ανεπιθύμητες ενέργειες.
  • Χυμός γκρέιπφρουτ
    προσοχή
    Μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις του pazopanib στο πλάσμα
  • Λαπατινίμπη
    προσοχή
    Αύξηση της έκθεσης σε pazopanib (AUC κατά 50-60%, Cmax κατά 50-60%)
  • Ισχυροί αναστολείς P-gp ή BCRP
    προσοχή
    Μπορεί να τροποποιήσει την έκθεση και την κατανομή του pazopanib, περιλαμβανομένης της κατανομής στο ΚΝΣ
    ΣύστασηΑποφύγετε τη συγχορήγηση ή επιλέξτε εναλλακτικό φαρμακευτικό προϊόν με μηδαμινή/ελάχιστη αναστολή.
  • Ριφαμπικίνη
    προσοχή
    Μπορεί να προκαλέσει μείωση των συγκεντρώσεων του pazopanib στο πλάσμα
    ΣύστασηΣυνιστάται η επιλογή εναλλακτικού συγχορηγούμενου φαρμακευτικού προϊόντος με μηδαμινή ή ελάχιστη δυνατότητα επαγωγής ενζύμων ή μεταφορέων.
  • Ισχυροί επαγωγείς P-gp ή BCRP
    προσοχή
    Μπορεί να τροποποιήσει την έκθεση και την κατανομή του pazopanib, περιλαμβανομένης της κατανομής στο ΚΝΣ
    ΣύστασηΣυνιστάται η επιλογή εναλλακτικού συγχορηγούμενου φαρμακευτικού προϊόντος με μηδαμινή ή ελάχιστη δυνατότητα επαγωγής ενζύμων ή μεταφορέων.
  • Καφεΐνη (CYP1A2)
    αμελητέα
    Δεν έχει κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική
  • Βαρφαρίνη (CYP2C9)
    αμελητέα
    Δεν έχει κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική
  • Ομεπραζόλη (CYP2C19)
    αμελητέα
    Δεν έχει κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική
  • Μιδαζολάμη (CYP3A4)
    προσοχή
    Αύξηση κατά 30% περίπου της μέσης AUC και Cmax
  • Δεξτρομεθορφάνη (CYP2D6)
    προσοχή
    Αυξήσεις κατά 33% έως 64% στον λόγο συγκεντρώσεων δεξτρομεθορφάνης προς δεξτρορφάνη
  • Πακλιταξέλη (CYP3A4 και CYP2C8)
    προσοχή
    Αύξηση κατά 26% και 31% της AUC και της Cmax της πακλιταξέλης, αντίστοιχα
  • Υποστρώματα BCRP και P-gp (άλλα από του στόματος λαμβανόμενα)
    προσοχή
    ΣύστασηΕφιστάται προσοχή όταν συγχορηγείται pazopanib.
  • Υποστρώματα OATP1B1 (π.χ. στατίνες)
    προσοχή
    Δεν μπορεί να αποκλεισθεί ότι το pazopanib θα επηρεάσει τη φαρμακοκινητική
  • Σιμβαστατίνη
    προσοχή
    Αυξάνει την πιθανότητα αυξήσεων της ALT
    ΣύστασηΕάν εμφανιστούν αυξήσεις της ALT, διακόψτε τη σιμβαστατίνη (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
  • Άλλες στατίνες (π.χ. ατορβαστατίνη, φλουβαστατίνη, πραβαστατίνη, ροσουβαστατίνη)
    προσοχή
    Δεν μπορεί να αποκλεισθεί ότι το pazopanib θα επηρεάσει τη φαρμακοκινητική και τα επίπεδα της ALT
    ΣύστασηΗ συγχορήγηση θα πρέπει να γίνεται με προσοχή.
  • Υποστρώματα UGT1A1 (π.χ. ιρινοτεκάνη, SN-38)
    προσοχή
    Το pazopanib μπορεί να έχει μεγαλύτερη επίδραση στη διαθεσιμότητα του SN-38
    ΣύστασηΧρειάζεται προσοχή όταν το pazopanib συγχορηγείται.
  • Τροφή (υψηλής ή χαμηλής περιεκτικότητας σε λίπη)
    προσοχή
    Αύξηση κατά 2 φορές περίπου της AUC και της Cmax του pazopanib
    ΣύστασηΝα χορηγείται τουλάχιστον 1 ώρα πριν ή 2 ώρες μετά από γεύμα.
  • Εσομεπραζόλη
    προσοχή
    Μειώνει τη βιοδιαθεσιμότητα του pazopanib κατά περίπου 40% (AUC και Cmax)
    ΣύστασηΑποφύγετε τη συγχορήγηση. Εάν απαραίτητο, λάβετε pazopanib το βράδυ χωρίς φαγητό, ταυτόχρονα με PPI.
  • Αναστολέας αντλίας πρωτονίων (PPI)
    προσοχή
    Μειώνει τη βιοδιαθεσιμότητα του pazopanib
    ΣύστασηΑποφύγετε τη συγχορήγηση. Εάν απαραίτητο, λάβετε pazopanib το βράδυ χωρίς φαγητό, ταυτόχρονα με PPI.
  • Ανταγωνιστής Η2-υποδοχέων
    προσοχή
    Μειώνει τη βιοδιαθεσιμότητα του pazopanib
    ΣύστασηΛάβετε pazopanib χωρίς τροφή, τουλάχιστον 2 ώρες πριν ή τουλάχιστον 10 ώρες μετά τη δόση του ανταγωνιστή Η2-υποδοχέων.
  • Αντιόξινα βραχείας δράσης
    προσοχή
    Μειώνει τη βιοδιαθεσιμότητα του pazopanib
    ΣύστασηΤο pazopanib να χορηγείται τουλάχιστον 1 ώρα πριν ή 2 ώρες μετά τη χορήγηση αντιόξινων βραχείας δράσης.
sick
SPC-VOTRIENT

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more
Λοιμώξεις
  • Λοίμωξη
  • Λοίμωξη ούλων
  • Λοιμώδης περιτονίτιδα
Νεοπλάσματα
  • Άλγος όγκου
Αίμα
  • Θρομβοπενία
  • Ουδετεροπενία
  • Λευκοπενία
  • Πολυκυτταραιμία
  • Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια
  • Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα
  • Μειωμένος αριθμός αιμοπεταλίων
Νεφρά/Ουροποιητικό
  • Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο
  • Πρωτεϊνουρία
  • Αιμορραγία ουροφόρων οδών
Ενδοκρινικό
  • Υποθυρεοειδισμός
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
  • Μειωμένη όρεξηε
  • Υπολευκωματιναιμίαστ
Μεταβολισμός
  • Υποφωσφαταιμία
  • Αφυδάτωση
  • Υπομαγνησιαιμία
  • Σύνδρομο λύσης όγκου
  • Μειωμένο σωματικό βάρος
  • Μειωμένη γλυκόζη αίματος
  • Μειωμένη όρεξη
Ψυχιατρικές
  • Αϋπνία
Διαταραχές του νευρικού συστήματος
  • Δυσγευσίαγ
Νευρικό
  • Κεφαλαλγία
  • Ζάλη
  • Λήθαργος
  • Παραισθησία
  • Περιφερική αισθητική νευροπάθεια
  • Υπαισθησία
  • Παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο
  • Υπνηλία
  • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
  • Ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο
  • Οπίσθια αναστρέψιμη εγκεφαλοπάθεια
  • Σύνδρομο αναστρέψιμης οπίσθιας λευκοεγκεφαλοπάθειας
  • Δυσγευσία
  • Εγκεφαλικό έμφρακτο
Οφθαλμικές
  • Θαμπή όραση
  • Αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς
  • Ρήξη αμφιβληστροειδούς
  • Αποχρωματισμός βλεφαρίδων
Καρδιά
  • Βραδυκαρδία
  • Έμφραγμα του μυοκαρδίου
  • Ισχαιμία μυοκαρδίου
  • Δυσλειτουργία αριστερής κοιλίας
Καρδιακές διαταραχές
  • Καρδιακή δυσλειτουργίαστ
  • Καρδιακή δυσλειτουργίαζ
Αγγειακές
  • Υπέρταση
  • Έξαψη
  • Υπερτασική κρίση
  • Αιμορραγία
  • Ανευρύσματα και αρτηριακοί διαχωρισμοί
  • Οπισθοπεριτοναϊκή αιμορραγία
  • Αυξημένη αρτηριακή πίεση
  • Εξάψεις
Αγγειακές διαταραχές
  • Φλεβικό θρομβοεμβολικό επεισόδιο g
  • Φλεβικά θρομβοεμβολικά επεισόδιαδ
Δέρμα
  • Ερυθρότητα
  • Αλλαγή χρώματος τριχών
  • Σύνδρομο παλαμο-πελματιαίας ερυθροδυσαισθησίας
  • Αλωπεκία
  • Εξάνθημα
  • Υποχρωματισμός δέρματος
  • Ξηροδερμία
  • Κνησμός
  • Ερύθημα
  • Αποχρωματισμός δέρματος
  • Υπεριδρωσία
  • Διαταραχές ονύχων
  • Αποφολίδωση δέρματος
  • Αντίδραση φωτοευαισθησίας
  • Ερυθηματώδες εξάνθημα
  • Διαταραχή δέρματος
  • Κηλιδώδες εξάνθημα
  • Κνησμώδες εξάνθημα
  • Φυσαλιδώδες εξάνθημα
  • Γενικευμένος κνησμός
  • Γενικευμένο εξάνθημα
  • Βλατιδώδες εξάνθημα
  • Πελματικό ερύθημα
  • Αποφολιδωτικό εξάνθημα
  • Υπερίδρωση
  • Δερματικό έλκος
Αναπνευστικό
  • Επίσταξη
  • Δυσφωνία
  • Δύσπνοια
  • Αιμόπτυση
  • Ρινορραγία
  • Πνευμονική αιμορραγία
  • Πνευμοθώρακας
  • Διάμεση πνευμονοπάθεια
  • Πνευμονίτιδα
  • Βήχας
  • Λόξυγκας
  • Στοματοφαρυγγικό άλγος
  • Βρογχική αιμορραγία
  • Ρινόρροια
Γαστρεντερικό
  • Διάρροια
  • Ναυτία
  • Έμετος
  • Στοματίτιδα
  • Δυσπεψία
  • Μετεωρισμός
  • Κοιλιακή διάταση
  • Εξέλκωση στόματος
  • Ξηροστομία
  • Παγκρεατίτιδα
  • Αιμορραγία του ορθού
  • Αιματοχεσία
  • Αιμορραγία γαστρεντερικού σωλήνα
  • Μέλαινα
  • Συχνές κενώσεις
  • Πρωκτική αιμορραγία
  • Διάτρηση παχέος εντέρου
  • Αιμορραγία στόματος
  • Αιμορραγία ανώτερου γαστρεντερικού σωλήνα
  • Εντεροδερματικό συρίγγιο
  • Αιματέμεση
  • Αιμορραγία αιμορροΐδων
  • Διάτρηση ειλεού
  • Οισοφαγική αιμορραγία
  • Γαστρεντερική αιμορραγία
  • Περιτονίτιδα
Διαταραχές του γαστρεντερικού
  • Κοιλιακό άλγοςα
  • Αιμορραγία του οισοφάγου
Ήπαρ
  • Υπερχολερυθριναιμία
  • Μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία
  • Ηπατοτοξικότητα
  • Ίκτερος
  • Ηπατική βλάβη από φάρμακο
  • Ηπατική ανεπάρκεια
  • Αυξημένη χολερυθρίνη αίματος
Μυοσκελετικό
  • Αρθραλγία
  • Μυαλγία
  • Μυϊκοί σπασμοί
  • Μυοσκελετικός πόνος
  • Μυοσκελετικό άλγος
Αναπαραγωγικό
  • Μηνορραγία
  • Κολπική αιμορραγία
  • Μητρορραγία
Γενικές
  • Κόπωση
  • Φλεγμονή βλεννογόνου
  • Εξασθένιση
  • Θωρακικό άλγος
  • Ρίγη
  • Διαταραχή βλεννογόνου υμένα
  • Εξασθένηση
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
  • Οίδημαβ
Εργαστηριακές
  • Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης
  • Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση
  • Αυξημένη κρεατινίνη αίματος
  • Αυξημένη λιπάση
  • Αυξημένη θυρεοειδοτρόπος ορμόνη αίματος
  • Αυξημένη αμυλάση αίματος
  • Αυξημένη γ-γλουταμυλτρανσφεράση
  • Αυξημένη ουρία αίματος
  • Μη φυσιολογικός έλεγχος ηπατικής λειτουργίας
  • Αυξημένα ηπατικά ένζυμα
  • Παράταση διαστήματος QT στο ηλεκτροκαρδιογράφημα
  • Αυξημένες τρανσαμινάσες
  • Μη φυσιολογικός έλεγχος λειτουργίας θυρεοειδούς
  • Αυξημένη διαστολική αρτηριακή πίεση
  • Αυξημένη συστολική αρτηριακή πίεση
  • Αυξημένη αλανινική αμινοτρανσφεράση
  • Παθολογική χοληστερόλη αίματος
Παρακλινικές εξετάσεις
  • Αριθμός λευκοκυττάρων μειωμένοςδ
Λοιμώξεις και παρασιτώσεις
  • Λοίμωξη ούλων
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
  • Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια (συμπεριλαμβανομένης της θρομβωτικής θρομβοπενικής πορφύρας και του αιμολυτικού ουραιμικού συνδρόμου)
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
  • Δερματικές διαταραχέςγ
Παρακλινικές εξετάσειςθ
  • Εξέταση των ωτών, της ρινός και φάρυγγα παθολογικέςε
  • γγλουταμυλτρανσφεράση αυξημένη
  • Ασπαρτική αμινοτρανσφεράση
  • Αλανινική αμινοτρανσφεράση
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
  • Άλγος όγκου
    Νεοπλάσματα
    Πολύ συχνές
  • Έμετος
    Γαστρεντερικό
    Πολύ συχνές
  • Αλλαγή χρώματος τριχών
    Δέρμα
    Πολύ συχνές
  • Αλωπεκία
    Δέρμα
    Πολύ συχνές
  • Αποφολιδωτικό εξάνθημα
    Δέρμα
    Πολύ συχνές
  • Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης
    Εργαστηριακές
    Πολύ συχνές
  • Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση
    Εργαστηριακές
    Πολύ συχνές
  • Διάρροια
    Γαστρεντερικό
    Πολύ συχνές
  • Δυσγευσία
    Νευρικό
    Πολύ συχνές
  • Δυσγευσίαγ
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Πολύ συχνές
  • Θρομβοπενία
    Αίμα
    Πολύ συχνές
  • Κεφαλαλγία
    Νευρικό
    Πολύ συχνές
  • Κοιλιακό άλγοςα
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Πολύ συχνές
  • Κόπωση
    Γενικές
    Πολύ συχνές
  • Λευκοπενία
    Αίμα
    Πολύ συχνές
  • Μειωμένη όρεξη
    Μεταβολισμός
    Πολύ συχνές
  • Μειωμένη όρεξηε
    Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
    Πολύ συχνές
  • Μειωμένο σωματικό βάρος
    Μεταβολισμός
    Πολύ συχνές
  • Μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία
    Ήπαρ
    Πολύ συχνές
  • Ναυτία
    Γαστρεντερικό
    Πολύ συχνές
  • Ουδετεροπενία
    Αίμα
    Πολύ συχνές
  • Στοματίτιδα
    Γαστρεντερικό
    Πολύ συχνές
  • Σύνδρομο παλαμο-πελματιαίας ερυθροδυσαισθησίας
    Δέρμα
    Πολύ συχνές
  • Υπέρταση
    Αγγειακές
    Πολύ συχνές
  • Υποθυρεοειδισμός
    Ενδοκρινικό
    Πολύ συχνές
  • Υπολευκωματιναιμίαστ
    Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
    Πολύ συχνές
  • Υποχρωματισμός δέρματος
    Δέρμα
    Πολύ συχνές
  • Έξαψη
    Αγγειακές
    Συχνές
  • Αιμορραγία στόματος
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Αποφολίδωση δέρματος
    Δέρμα
    Συχνές
  • Αποχρωματισμός δέρματος
    Δέρμα
    Συχνές
  • Αρθραλγία
    Μυοσκελετικό
    Συχνές
  • Αριθμός λευκοκυττάρων μειωμένοςδ
    Παρακλινικές εξετάσεις
    Συχνές
  • Αυξημένη αλανινική αμινοτρανσφεράση
    Εργαστηριακές
    Συχνές
  • Αυξημένη αμυλάση αίματος
    Εργαστηριακές
    Συχνές
  • Αυξημένη αρτηριακή πίεση
    Αγγειακές
    Συχνές
  • Αυξημένη γ-γλουταμυλτρανσφεράση
    Εργαστηριακές
    Συχνές
  • Αυξημένη θυρεοειδοτρόπος ορμόνη αίματος
    Εργαστηριακές
    Συχνές
  • Αυξημένη κρεατινίνη αίματος
    Εργαστηριακές
    Συχνές
  • Αυξημένη λιπάση
    Εργαστηριακές
    Συχνές
  • Αυξημένη ουρία αίματος
    Εργαστηριακές
    Συχνές
  • Αυξημένη χολερυθρίνη αίματος
    Ήπαρ
    Συχνές
  • Αφυδάτωση
    Μεταβολισμός
    Συχνές
  • Αϋπνία
    Ψυχιατρικές
    Συχνές
  • Βήχας
    Αναπνευστικό
    Συχνές
  • Δερματικές διαταραχέςγ
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Συχνές
  • Διαταραχές ονύχων
    Δέρμα
    Συχνές
  • Δυσλειτουργία αριστερής κοιλίας
    Καρδιά
    Συχνές
  • Δυσπεψία
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Δυσφωνία
    Αναπνευστικό
    Συχνές
  • Δύσπνοια
    Αναπνευστικό
    Συχνές
  • Εξάνθημα
    Δέρμα
    Συχνές
  • Εξάψεις
    Αγγειακές
    Συχνές
  • Εξέλκωση στόματος
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Εξέταση των ωτών, της ρινός και φάρυγγα παθολογικέςε
    Παρακλινικές εξετάσεις
    Συχνές
  • Εξασθένηση
    Γενικές
    Συχνές
  • Εξασθένιση
    Γενικές
    Συχνές
  • Επίσταξη
    Αναπνευστικό
    Συχνές
  • Ερυθρότητα
    Δέρμα
    Συχνές
  • Ερύθημα
    Δέρμα
    Συχνές
  • Ζάλη
    Νευρικό
    Συχνές
  • Ηπατοτοξικότητα
    Ήπαρ
    Συχνές
  • Θαμπή όραση
    Οφθαλμικές
    Συχνές
  • Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια (συμπεριλαμβανομένης της θρομβωτικής θρομβοπενικής πορφύρας και του αιμολυτικού ουραιμικού συνδρόμου)
    Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
    Συχνές
  • Θωρακικό άλγος
    Γενικές
    Συχνές
  • Καρδιακή δυσλειτουργίαζ
    Καρδιακές διαταραχές
    Συχνές
  • Κνησμός
    Δέρμα
    Συχνές
  • Κοιλιακή διάταση
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Λήθαργος
    Νευρικό
    Συχνές
  • Λοίμωξη
    Λοιμώξεις
    Συχνές
  • Λοίμωξη ούλων
    Λοιμώξεις
    Συχνές
  • Λοίμωξη ούλων
    Λοιμώξεις και παρασιτώσεις
    Συχνές
  • Μετεωρισμός
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Μυαλγία
    Μυοσκελετικό
    Συχνές
  • Μυοσκελετικό άλγος
    Μυοσκελετικό
    Συχνές
  • Μυϊκοί σπασμοί
    Μυοσκελετικό
    Συχνές
  • Ξηροδερμία
    Δέρμα
    Συχνές
  • Ξηροστομία
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Οίδημαβ
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Συχνές
  • Παθολογική χοληστερόλη αίματος
    Εργαστηριακές
    Συχνές
  • Παραισθησία
    Νευρικό
    Συχνές
  • Περιφερική αισθητική νευροπάθεια
    Νευρικό
    Συχνές
  • Πνευμοθώρακας
    Αναπνευστικό
    Συχνές
  • Πρωτεϊνουρία
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Συχνές
  • Ρίγη
    Γενικές
    Συχνές
  • Υπερίδρωση
    Δέρμα
    Συχνές
  • Υπεριδρωσία
    Δέρμα
    Συχνές
  • Υπερχολερυθριναιμία
    Ήπαρ
    Συχνές
  • Υπνηλία
    Νευρικό
    Συχνές
  • Υποφωσφαταιμία
    Μεταβολισμός
    Συχνές
  • Φλεβικά θρομβοεμβολικά επεισόδιαδ
    Αγγειακές διαταραχές
    Συχνές
  • Φλεβικό θρομβοεμβολικό επεισόδιο g
    Αγγειακές διαταραχές
    Συχνές
  • Φλεγμονή βλεννογόνου
    Γενικές
    Συχνές
  • γγλουταμυλτρανσφεράση αυξημένη
    Παρακλινικές εξετάσεις
    Συχνές
  • Έμφραγμα του μυοκαρδίου
    Καρδιά
    Όχι συχνές
  • Ίκτερος
    Ήπαρ
    Όχι συχνές
  • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Αιματέμεση
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Αιματοχεσία
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Όχι συχνές
  • Αιμορραγία
    Αγγειακές
    Όχι συχνές
  • Αιμορραγία αιμορροΐδων
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Αιμορραγία ανώτερου γαστρεντερικού σωλήνα
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Αιμορραγία γαστρεντερικού σωλήνα
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Αιμορραγία ουροφόρων οδών
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Όχι συχνές
  • Αιμορραγία του οισοφάγου
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Όχι συχνές
  • Αιμορραγία του ορθού
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Αιμόπτυση
    Αναπνευστικό
    Όχι συχνές
  • Αλανινική αμινοτρανσφεράση
    Παρακλινικές εξετάσεις
    Όχι συχνές
  • Αντίδραση φωτοευαισθησίας
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς
    Οφθαλμικές
    Όχι συχνές
  • Αποχρωματισμός βλεφαρίδων
    Οφθαλμικές
    Όχι συχνές
  • Ασπαρτική αμινοτρανσφεράση
    Παρακλινικές εξετάσεις
    Όχι συχνές
  • Αυξημένα ηπατικά ένζυμα
    Εργαστηριακές
    Όχι συχνές
  • Αυξημένες τρανσαμινάσες
    Εργαστηριακές
    Όχι συχνές
  • Αυξημένη διαστολική αρτηριακή πίεση
    Εργαστηριακές
    Όχι συχνές
  • Αυξημένη συστολική αρτηριακή πίεση
    Εργαστηριακές
    Όχι συχνές
  • Βλατιδώδες εξάνθημα
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Βραδυκαρδία
    Καρδιά
    Όχι συχνές
  • Βρογχική αιμορραγία
    Αναπνευστικό
    Όχι συχνές
  • Γαστρεντερική αιμορραγία
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Γενικευμένο εξάνθημα
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Γενικευμένος κνησμός
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Δερματικό έλκος
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Διάτρηση ειλεού
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Διάτρηση παχέος εντέρου
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Διαταραχή βλεννογόνου υμένα
    Γενικές
    Όχι συχνές
  • Διαταραχή δέρματος
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Εγκεφαλικό έμφρακτο
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Εντεροδερματικό συρίγγιο
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Ερυθηματώδες εξάνθημα
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Ηπατική ανεπάρκεια
    Ήπαρ
    Όχι συχνές
  • Ηπατική βλάβη από φάρμακο
    Ήπαρ
    Όχι συχνές
  • Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα
    Αίμα
    Όχι συχνές
  • Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια
    Αίμα
    Όχι συχνές
  • Ισχαιμία μυοκαρδίου
    Καρδιά
    Όχι συχνές
  • Ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Καρδιακή δυσλειτουργίαστ
    Καρδιακές διαταραχές
    Όχι συχνές
  • Κηλιδώδες εξάνθημα
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Κνησμώδες εξάνθημα
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Κολπική αιμορραγία
    Αναπαραγωγικό
    Όχι συχνές
  • Λοιμώδης περιτονίτιδα
    Λοιμώξεις
    Όχι συχνές
  • Λόξυγκας
    Αναπνευστικό
    Όχι συχνές
  • Μέλαινα
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Μειωμένη γλυκόζη αίματος
    Μεταβολισμός
    Όχι συχνές
  • Μειωμένος αριθμός αιμοπεταλίων
    Αίμα
    Όχι συχνές
  • Μη φυσιολογικός έλεγχος ηπατικής λειτουργίας
    Εργαστηριακές
    Όχι συχνές
  • Μη φυσιολογικός έλεγχος λειτουργίας θυρεοειδούς
    Εργαστηριακές
    Όχι συχνές
  • Μηνορραγία
    Αναπαραγωγικό
    Όχι συχνές
  • Μητρορραγία
    Αναπαραγωγικό
    Όχι συχνές
  • Μυοσκελετικός πόνος
    Μυοσκελετικό
    Όχι συχνές
  • Οισοφαγική αιμορραγία
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Οπισθοπεριτοναϊκή αιμορραγία
    Αγγειακές
    Όχι συχνές
  • Παγκρεατίτιδα
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Παράταση διαστήματος QT στο ηλεκτροκαρδιογράφημα
    Εργαστηριακές
    Όχι συχνές
  • Παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Πελματικό ερύθημα
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Περιτονίτιδα
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Πνευμονική αιμορραγία
    Αναπνευστικό
    Όχι συχνές
  • Πρωκτική αιμορραγία
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Ρήξη αμφιβληστροειδούς
    Οφθαλμικές
    Όχι συχνές
  • Ρινορραγία
    Αναπνευστικό
    Όχι συχνές
  • Ρινόρροια
    Αναπνευστικό
    Όχι συχνές
  • Στοματοφαρυγγικό άλγος
    Αναπνευστικό
    Όχι συχνές
  • Συχνές κενώσεις
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Υπαισθησία
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Υπερτασική κρίση
    Αγγειακές
    Όχι συχνές
  • Υπομαγνησιαιμία
    Μεταβολισμός
    Όχι συχνές
  • Φυσαλιδώδες εξάνθημα
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Διάμεση πνευμονοπάθεια
    Αναπνευστικό
    Σπάνιες
  • Οπίσθια αναστρέψιμη εγκεφαλοπάθεια
    Νευρικό
    Σπάνιες
  • Πνευμονίτιδα
    Αναπνευστικό
    Σπάνιες
  • Πολυκυτταραιμία
    Αίμα
    Σπάνιες
  • Σύνδρομο αναστρέψιμης οπίσθιας λευκοεγκεφαλοπάθειας
    Νευρικό
    Σπάνιες
  • Ανευρύσματα και αρτηριακοί διαχωρισμοί
    Αγγειακές
    Μη γνωστές
  • Σύνδρομο λύσης όγκου
    Μεταβολισμός
    Μη γνωστές
pregnant_woman
SPC-VOTRIENT

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more
  • Κύηση
    Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται
    Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα σχετικά με τη χρήση του pazopanib σε έγκυες γυναίες. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα. Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος. Αν χρησιμοποιείται pazopanib κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή αν η ασθενής μείνει έγκυος ενώ λαμβάνει pazopanib, ο πιθανός κίνδυνος για το έμβρυο πρέπει να εξηγηθεί στην ασθενή. Στις γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να συνιστάται να χρησιμοποιούν επαρκή αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για τουλάχιστον 2 εβδομάδες μετά την τελευταία δόση pazopanib και να αποφεύγουν να μένουν έγκυες όσο λαμβάνουν θεραπεία με pazopanib. Άρρενες ασθενείς (συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που έχουν υποβληθεί σε εκτομή σπερματικού πόρου) θα πρέπει να χρησιμοποιούν προφυλακτικά κατά τη σεξουαλική επαφή για όσο διάστημα λαμβάνουν pazopanib και για τουλάχιστον 2 εβδομάδες μετά την τελευταία δόση του pazopanib για να αποφευχθεί πιθανή έκθεση στο φαρμακευτικό προϊόν εγκύων συντρόφων και θήλεων συντρόφων σε αναπαραγωγική ηλικία.
  • Γαλουχία
    Πρέπει να διακόπτεται
    Η ασφαλής χρήση του pazopanib κατά τη διάρκεια του θηλασμού δεν έχει τεκμηριωθεί. Δεν είναι γνωστό εάν το pazopanib ή οι μεταβολίτες του απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Δεν υπάρχουν στοιχεία σε ζώα σχετικά με την απέκκριση του pazopanib στο ζωικό γάλα. Δεν μπορεί να αποκλειστεί κίνδυνος για το παιδί που θηλάζει.
  • Γονιμότητα
    Μπορεί να επηρεαστεί
    Μελέτες σε ζώα υποδεικνύουν ότι η ανδρική και η γυναικεία γονιμότητα μπορεί να επηρεαστεί από τη θεραπεία με pazopanib.
neurology
PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more
Η παζοπανίμπη είναι ένας αναστολέας πολλαπλών στοχεύσεων τυροσινικής κινάσης δεύτερης γενιάς έναντι των υποδοχέων αυξητικού ενδοθηλιακού παράγοντα των αγγείων-1, -2, και -3, του υποδοχέα αυξητικού παράγοντα που προέρχεται από αιμοπετάλια-άλφα, του υποδοχέα…
monitor_heart
SPC-VOTRIENT

Φαρμακοδυναμική

expand_more
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, άλλοι αντινεοπλασματικοί παράγοντες, αναστολείς της πρωτεϊνικής κινάσης, κωδικός ATC: L01XE11 ### Μηχανισμός δράσης Το pazopanib είναι ένας από του στόματος χορηγούμενος, ισχυρός, πολλαπλών στόχων…
biotech
SPC-VOTRIENT

Φαρμακοκινητική

expand_more

Απορρόφηση Μετά τη χορήγηση από του στόματος εφάπαξ δόσης pazopanib 800 mg σε ασθενείς με συμπαγείς όγκους, επιτεύχθηκε μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (Cmax) περίπου 19 ± 13 µg/ml μετά από 3,5 ώρες κατά μέσο όρο (εύρος 1,0-11,9 ώρες) και AUC∞ περίπου 650…

hub
PubChem

Μεταβολισμός

expand_more
Μεταβολίζεται από το CYP3A4 και σε μικρότερο βαθμό από τα CYP1A2 και CYP2C8. Οι μεταβολίτες είναι λιγότερο δραστικοί από την παζοπανίμπη (10 έως 20 φορές λιγότερο δραστικοί). Τρεις από τους μεταβολίτες της μπορούν να ανιχνευθούν στο σύστημα και αντιστοιχούν…
bloodtype
PubChem

Απέκκριση

expand_more
Η απορρόφηση της παζοπανίμπης σε ασθενείς με καρκίνο είναι αργή και ατελής. Σε ασθενείς με συμπαγείς όγκους, σε εύρος δόσης 50-2000 mg, η απορρόφηση είναι μη γραμμική. Σημαντική συσσώρευση παζοπανίμπης μπορεί επίσης να παρατηρηθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν…

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available
science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος Σύστημα Συχνότητα Προϋπόθεση
Αμινοτρανσφεράσες (AST/ALT) gastroenterologyΗπατική λειτουργία Πριν από την έναρξη της θεραπείας, τις εβδομάδες 3, 5, 7 και 9, στη συνέχεια τον μήνα 3 και 4, με επιπρόσθετες δοκιμασίες σύμφωνα με τις κλινικές ενδείξεις. Ο περιοδικός έλεγχος πρέπει να συνεχίζεται μετά τον τέταρτο μήνα. —
Πριν από την έναρξη της θεραπείας, τις εβδομάδες 3, 5, 7 και 9, στη συνέχεια τον μήνα 3 και 4, με επιπρόσθετες δοκιμασίες σύμφωνα με τις κλινικές ενδείξεις. Ο περιοδικός έλεγχος πρέπει να συνεχίζεται μετά τον τέταρτο μήνα. —
Εβδομαδιαία Ασθενείς με αύξηση τρανσαμινασών 3-8 x ULN
Ηπατική λειτουργία (LFTs) gastroenterologyΗπατική λειτουργία Εβδομαδιαία για 8 εβδομάδες Επανέναρξη pazopanib σε μειωμένη δόση μετά προσωρινή διακοπή λόγω αύξησης τρανσαμινασών
Χολερυθρίνη gastroenterologyΗπατική λειτουργία Πριν από την έναρξη της θεραπείας, τις εβδομάδες 3, 5, 7 και 9, στη συνέχεια τον μήνα 3 και 4, με επιπρόσθετες δοκιμασίες σύμφωνα με τις κλινικές ενδείξεις. Ο περιοδικός έλεγχος πρέπει να συνεχίζεται μετά τον τέταρτο μήνα. —
Ασβέστιο ορού (Ca) scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά Διατήρηση εντός του φυσιολογικού εύρους Κατά τη χρήση pazopanib
Κάλιο ορού (K⁺) scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά Διατήρηση εντός του φυσιολογικού εύρους Κατά τη χρήση pazopanib
Μαγνήσιο ορού (Mg) scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά Διατήρηση εντός του φυσιολογικού εύρους Κατά τη χρήση pazopanib
Θυρεοειδική λειτουργία endocrinologyΘυρεοειδής & ορμόνες Αρχική εργαστηριακή μέτρηση, περιοδικά —
Προσεκτική παρακολούθηση —
Ανάλυση ούρων humidity_midΟυρολογικός / ανάλυση ούρων Αρχική και περιοδικές Κατά τη διάρκεια της θεραπείας για επιδείνωση πρωτεϊνουρίας
stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος Σύστημα Συχνότητα Προϋπόθεση
Αρτηριακή πίεση monitor_heartΑρτηριακή πίεση & ζωτικά σημεία Πριν από την έναρξη της θεραπείας, νωρίς μετά την έναρξη (όχι περισσότερο από μία εβδομάδα), και εν συνεχεία τακτικά —
Πνευμονικά συμπτώματα pulmonologyΑναπνευστική λειτουργία Συνεχής παρακολούθηση Όλοι οι ασθενείς για ενδείξεις ΔΠΝ/πνευμονίτιδας
Σημεία και συμπτώματα πνευμοθώρακα pulmonologyΑναπνευστική λειτουργία Προσεκτική παρακολούθηση Θεραπεία με pazopanib
Κλινική παρακολούθηση stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) Προσεκτική παρακολούθηση —
cardiology

ΗΚΓ / Καρδιολογικός έλεγχος

Έλεγχος Σύστημα Συχνότητα Προϋπόθεση
Ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ) cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά) Αρχική και περιοδική παρακολούθηση Κατά τη χρήση pazopanib
Κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας (LVEF) cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά) Αρχική και περιοδική αξιολόγηση Κίνδυνος καρδιακής δυσλειτουργίας
checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-VOTRIENT
expand_more

Η θεραπεία με Votrient πρέπει να ξεκινά μόνο από ιατρό πεπειραμένο στη χορήγηση αντικαρκινικών φαρμακευτικών προϊόντων.

Δοσολογία

Ενήλικες Η συνιστώμενη δόση pazopanib για την αντιμετώπιση του RCC ή του STS είναι 800 mg μία φορά την ημέρα.

Τροποποιήσεις της δόσης

Η δόση πρέπει να προσαρμόζεται (μείωση ή αύξηση) σταδιακά κατά 200 mg βάσει της εξατομικευμένης ανοχής, ώστε να είναι εφικτή η διαχείριση των ανεπιθύμητων ενεργειών. Η δόση του pazopanib δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 800 mg.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Το pazopanib δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών λόγω ανησυχιών ασφάλειας σχετικά με την ανάπτυξη και την ωρίμανση των οργάνων (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Προκλινικά δεδομένα). Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του pazopanib σε παιδιά ηλικίας 2 έως 18 ετών δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα (βλ. Φαρμακοδυναμικές).

Ηλικιωμένοι

Τα δεδομένα από τη χρήση του pazopanib σε ασθενείς ηλικίας 65 ετών και άνω είναι περιορισμένα. Στις μελέτες του pazopanib σε RCC, δεν παρατηρήθηκαν συνολικά κλινικά σημαντικές διαφορές στην ασφάλεια του pazopanib ανάμεσα σε άτομα ηλικίας τουλάχιστον 65 ετών και νεότερα άτομα. Η κλινική εμπειρία δεν έχει αναγνωρίσει διαφορές στις ανταποκρίσεις ανάμεσα στους ηλικιωμένους και τους νεαρότερους ασθενείς, αλλά δεν μπορεί να αποκλειστεί η μεγαλύτερη ευαισθησία ορισμένων ηλικιωμένων ασθενών.

Νεφρική δυσλειτουργία

Η νεφρική δυσλειτουργία είναι απίθανο να έχει κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική του pazopanib, δεδομένου του χαμηλού βαθμού νεφρικής απέκκρισης του pazopanib και των μεταβολιτών (βλ. Φαρμακοκινητικές). Επομένως, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης πάνω από 30 ml/λεπτό. Εφιστάται προσοχή σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης κάτω από 30 ml/λεπτό, καθώς δεν υπάρχει εμπειρία με pazopanib στο συγκεκριμένο πληθυσμό ασθενών.

Ηπατική δυσλειτουργία

Οι δοσολογικές συστάσεις σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία βασίζονται σε φαρμακοκινητικές μελέτες του pazopanib σε ασθενείς με ποικίλου βαθμού ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Φαρμακοκινητικές). Όλοι οι ασθενείς πρέπει να υποβάλλονται σε δοκιμασίες της ηπατικής λειτουργίας για να διαπιστωθεί αν έχουν ηπατική δυσλειτουργία πριν από την έναρξη και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με pazopanib (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Η χορήγηση pazopanib σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική δυσλειτουργία θα πρέπει να γίνεται με προσοχή και στενή παρακολούθηση της ανεκτικότητας.

  • Σε ασθενείς με ήπιες αποκλίσεις σε ηπατικές δοκιμασίες ορού (ορίζονται είτε ως φυσιολογική χολερυθρίνη και οποιουδήποτε βαθμού αύξηση της αμινοτρανσφεράσης της αλανίνης (ALT), είτε ως αύξηση της χολερυθρίνης (>35% άμεση) έως 1,5 x το ανώτατο φυσιολογικό όριο (ULN), ανεξάρτητα των τιμών της ALT), η συνιστώμενη δόση είναι 800 mg pazopanib άπαξ ημερησίως.
  • Μειωμένη δόση pazopanib των 200 mg μία φορά την ημέρα συνιστάται σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (ορίζεται ως αύξηση της χολερυθρίνης >1,5 έως 3 x ULN, ανεξάρτητα της τιμής της ALT) (βλ. Φαρμακοκινητικές).
  • Το pazopanib δεν συνιστάται σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (ορίζεται ως ολική χολερυθρίνη >3 x ULN, ανεξάρτητα της τιμής της ALT).

(βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις για την παρακολούθηση του ήπατος και την τροποποίηση της δόσης για ασθενείς με ηπατοτοξικότητα επαγόμενη από το φάρμακο).

Τρόπος χορήγησης

Το pazopanib λαμβάνεται από του στόματος. Πρέπει να λαμβάνεται χωρίς τροφή, τουλάχιστον μία ώρα πριν ή δύο ώρες μετά από γεύμα (βλ. Φαρμακοκινητικές). Τα επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία πρέπει να λαμβάνονται ολόκληρα με νερό και να μην σπάζονται ή θρυμματίζονται (βλ. Φαρμακοκινητικές).

block

Αντενδείξεις

SPC-VOTRIENT
expand_more
  • Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
warning

Προειδοποιήσεις

SPC-VOTRIENT
expand_more

Ηπατικές επιδράσεις

Περιπτώσεις ηπατικής ανεπάρκειας (περιλαμβανομένων θανάτων) έχουν αναφερθεί κατά τη χρήση του pazopanib. Η χορήγηση του pazopanib σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική δυσλειτουργία πρέπει να γίνεται με προσοχή και στενή παρακολούθηση. Σε ασθενείς με ήπιες αποκλίσεις στις ηπατικές δοκιμασίες ορού (είτε φυσιολογική χολερυθρίνη και οποιουδήποτε βαθμού αύξηση της ALT, είτε αύξηση της χολερυθριναιμίας έως 1,5 x ULN, ανεξάρτητα της τιμής της ALT) η συνιστώμενη δόση είναι 800 mg pazopanib άπαξ ημερησίως. Μειωμένη δόση pazopanib των 200 mg μία φορά την ημέρα συνιστάται σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (αύξηση της χολερυθριναιμίας >1,5 έως 3 x ULN, ανεξάρτητα της τιμής της ALT) (βλ. Δοσολογία και Φαρμακοκινητικές). Το pazopanib δεν συνιστάται σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (ολική χολερυθρίνη >3 x ULN, ανεξάρτητα της τιμής της ALT) (βλ. Δοσολογία και Φαρμακοκινητικές). Η έκθεση σε δόση 200 mg είναι σημαντικά μειωμένη, αν και εξαιρετικά μεταβλητή, σε αυτούς τους ασθενείς, με τιμές που θεωρούνται ανεπαρκείς για να πετύχουν κλινικά σημαντική επίδραση.

Σε κλινικές μελέτες με pazopanib, παρατηρήθηκε αύξηση των τρανσαμινασών ορού (ALT, ασπαρτική αμινοτρανσφεράση [AST]) και της χολερυθρίνης (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, αναφέρθηκαν μεμονωμένες αυξήσεις των ALT και AST, χωρίς παράλληλες αυξήσεις της αλκαλικής φωσφατάσης ή της χολερυθρίνης. Οι ασθενείς ηλικίας άνω των 60 ετών μπορεί να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για ήπια (>3xULN) έως σοβαρή (>8xULN) αύξηση της ALT. Οι ασθενείς που φέρουν το αλληλόμορφο HLA-B*57:01 έχουν επίσης αυξημένο κίνδυνο αυξήσεων της ALT που σχετίζονται με το pazopanib. Η ηπατική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται σε όλους τους ασθενείς που λαμβάνουν pazopanib, ανεξαρτήτως του γονότυπου ή της ηλικίας (βλ. Φαρμακοδυναμικές).

Οι ηπατικές δοκιμασίες ορού πρέπει να πραγματοποιούνται πριν από την έναρξη της θεραπείας με pazopanib, τις εβδομάδες 3, 5, 7 και 9, στη συνέχεια τον μήνα 3 και 4, με επιπρόσθετες δοκιμασίες σύμφωνα με τις κλινικές ενδείξεις. Ο περιοδικός έλεγχος πρέπει να συνεχίζεται μετά τον τέταρτο μήνα.

Βλέπε Πίνακα 1 για οδηγίες τροποποίησης της δόσης σε ασθενείς με αρχικές τιμές ολικής χολερυθρίνης ≤1,5 x ULN και AST και ALT ≤2 x ULN:

Πίνακας 1 Τροποποιήσεις της δόσης για φαρμακευτική ηπατοτοξικότητα

Τιμές ηπατικών δοκιμών Τροποποίηση της δόσης
Αύξηση τρανσαμινασών μεταξύ 3 και 8 x ULN Συνέχιση του pazopanib με εβδομαδιαία παρακολούθηση της ηπατικής λειτουργίας, μέχρι επαναφοράς των τρανσαμινασών σε Βαθμό 1 ή στα επίπεδα αναφοράς.
Αύξηση τρανσαμινασών >8 x ULN Διακοπή του pazopanib μέχρι επαναφοράς των τρανσαμινασών σε Βαθμό 1 ή στα επίπεδα αναφοράς. Αν το δυνητικό όφελος της επανέναρξης της θεραπείας με pazopanib θεωρείται ότι υπερτερεί του κινδύνου για ηπατοτοξικότητα, τότε θα πρέπει να γίνει επανέναρξη του pazopanib σε μειωμένη δόση των 400 mg ημερησίως και έλεγχος των ηπατικών δοκιμασιών ορού σε εβδομαδιαία βάση για 8 εβδομάδες. Μετά την επανέναρξη του pazopanib, αν η αύξηση των τρανσαμινασών >3 x ULN επαναληφθεί, τότε το pazopanib πρέπει να διακόπτεται οριστικά.
Αύξηση τρανσαμινασών >3 x ULN ταυτόχρονα με αύξηση χολερυθρίνης >2 x ULN Οριστική διακοπή του pazopanib. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται μέχρι την επιστροφή στο Βαθμό 1 ή στα επίπεδα αναφοράς. Το pazopanib είναι αναστολέας της UGT1A1. Ήπια, έμμεση (μη συζευγμένη) υπερχολερυθριναιμία μπορεί να συμβεί σε ασθενείς με σύνδρομο Gilbert. Οι ασθενείς με μόνο ήπια έμμεση υπερχολερυθριναιμία, γνωστό ή πιθανολογούμενο σύνδρομο Gilbert, καθώς και αύξηση της ALT >3 x ULN θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σύμφωνα με τις συστάσεις που περιγράφονται για μεμονωμένες αυξήσεις της ALT.

Η συγχορήγηση pazopanib και σιμβαστατίνης αυξάνει τον κίνδυνο αυξήσεων της ALT (βλ. Αλληλεπιδράσεις) και θα πρέπει να γίνεται με προσοχή και στενή παρακολούθηση.

Υπέρταση

Σε κλινικές δοκιμές με pazopanib, έχουν παρουσιαστεί περιπτώσεις υπέρτασης περιλαμβανομένων νεοδιαγνωσμένων συμπτωματικών επεισοδίων αυξημένης αρτηριακής πίεσης (υπερτασική κρίση). Η αρτηριακή πίεση πρέπει να ελέγχεται καλά πριν από την έναρξη της θεραπείας με pazopanib. Οι ασθενείς πρέπει να τίθενται σε παρακολούθηση για υπέρταση νωρίς μετά την έναρξη της θεραπείας (όχι περισσότερο από μία εβδομάδα μετά την έναρξη του pazopanib) και εν συνεχεία τακτικά ώστε να εξασφαλισθεί ο έλεγχος της αρτηριακής πίεσης. Αυξημένα επίπεδα αρτηριακής πίεσης (συστολική αρτηριακή πίεση ≥150 mm Hg ή διαστολική αρτηριακή πίεση ≥100 mm Hg) εμφανίστηκε πρώιμα στην πορεία της θεραπείας (περίπου 40% των περιπτώσεων εμφανίστηκαν έως την ημέρα 9 και περίπου 90% των περιπτώσεων εμφανίστηκαν τις πρώτες 18 εβδομάδες). Η αρτηριακή πίεση θα πρέπει να παρακολουθείται και να αντιμετωπίζεται άμεσα με τη χρήση συνδυασμού αντιυπερτασικής θεραπείας και τροποποίησης της δόσης του pazopanib (προσωρινή διακοπή και επανέναρξη με μειωμένη δόση με βάση την κλινική κρίση) (βλ. Δοσολογία και Ανεπιθύμητες ενέργειες). Το pazopanib πρέπει να διακόπτεται εάν υπάρχει ένδειξη υπερτασικής κρίσης ή αν η υπέρταση είναι σοβαρή και εμμένει παρά την αντιυπερτασική θεραπεία και τη μείωση της δόσης του pazopanib.

Σύνδρομο της οπίσθιας αναστρέψιμης εγκεφαλοπάθειας (PRES) / σύνδρομο αναστρέψιμης οπίσθιας λευκοεγκεφαλοπάθειας (RPLS)

PRES / RPLS έχει αναφερθεί σε σχέση με pazopanib. Το PRES / RPLS μπορεί να παρουσιαστεί με κεφαλαλγία, υπέρταση, σπασμούς, λήθαργο, σύγχυση, τύφλωση και άλλες οπτικές και νευρολογικές διαταραχές και μπορεί να αποβεί μοιραίο. Οι ασθενείς που αναπτύσσουν PRES / RPLS πρέπει να διακόψουν οριστικά τη θεραπεία με pazopanib.

Διάμεση πνευμονοπάθεια (ΔΠΝ)/Πνευμονίτιδα

ΔΠΝ, η οποία μπορεί να αποβεί μοιραία, έχει αναφερθεί σε σχέση με το pazopanib (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Να παρακολουθούνται οι ασθενείς για πνευμονικά συμπτώματα ενδεικτικά ΔΠΝ /πνευμονίτιδας και να διακόπτεται το pazopanib σε ασθενείς που αναπτύσσουν ΔΠΝ ή πνευμονίτιδα.

Καρδιακή δυσλειτουργία/Καρδιακή ανεπάρκεια

Οι κίνδυνοι και τα οφέλη του pazopanib θα πρέπει να εξετάζονται πριν την έναρξη της θεραπείας σε ασθενείς με προϋπάρχουσα καρδιακή δυσλειτουργία. Δεν έχουν μελετηθεί η ασφάλεια και η φαρμακοκινητική του pazopanib σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια ή σε ασθενείς με μειωμένο κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (LVEF) υπό του φυσιολογικού.

Σε κλινικές μελέτες με pazopanib, έχουν αναφερθεί συμβάντα καρδιακής δυσλειτουργίας όπως συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και μειωμένο LVEF (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Σε μία τυχαιοποιημένη μελέτη που συνέκρινε το pazopanib με το sunitinib σε RCC (VEG108844), τα άτομα είχαν μετρήσεις LVEF στην έναρξη και κατά την παρακολούθηση. Δυσλειτουργία του μυοκαρδίου εμφανίστηκε σε ποσοστό 13% (47/362) των ασθενών στο σκέλος του pazopanib σε σύγκριση με το 11% (42/369) των ασθενών στο σκέλος του sunitinib. Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια παρατηρήθηκε στο 0,5% των ατόμων σε κάθε θεραπευτικό σκέλος. Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια έχει αναφερθεί σε 3 από 240 άτομα (1%) στη μελέτη VEG110727 STS Φάσης ΙΙΙ. Μειώσεις του LVEF σε άτομα στα οποία πραγματοποιήθηκε μέτρηση μετά την έναρξη και την παρακολούθηση του LVEF ανιχνεύθηκαν στο 11% (15/140) στο σκέλος που έλαβε θεραπεία με pazopanib, σε σύγκριση με 3% (1/39) στο σκέλος που έλαβε εικονικό φάρμακο.

Παράγοντες Κινδύνου Δεκατρία από τα 15 άτομα στο σκέλος της μελέτης Φάσης ΙΙΙ για το STS που έλαβαν pazopanib παρουσίασαν συνυπάρχουσα υπέρταση η οποία ενδέχεται να όξυνε την καρδιακή δυσλειτουργία σε ασθενείς που διατρέχουν κίνδυνο με την αύξηση του καρδιακού μεταφορτίου. Το 99% των ασθενών (243/246) που συμμετείχαν στη μελέτη STS Φάσης ΙΙΙ, συμπεριλαμβανομένων των 15 ατόμων, είχαν λάβει ανθρακυκλίνη. Η προηγούμενη θεραπεία με ανθρακυκλίνες μπορεί να αποτελέσει παράγοντα κινδύνου για την καρδιακή δυσλειτουργία.

Έκβαση Τα τέσσερα από τα 15 άτομα σημείωσαν πλήρη ύφεση (εντός 5% από την τιμή έναρξη) και 5 μερική ύφεση (εντός των φυσιολογικών ορίων, αλλά >5% κάτω από την τιμή έναρξη). Ένας ασθενής δεν ανάρρωσε ενώ δεδομένα παρακολούθησης δεν ήταν διαθέσιμα για τους υπόλοιπους 5 ασθενείς.

Αντιμετώπιση Προσωρινή διακοπή του pazopanib ή/και μείωση της δόσης θα πρέπει να συνδυάζεται με τη θεραπεία για την υπέρταση (εάν υπάρχει, ανατρέξτε στην παραπάνω ενότητα προειδοποίησης για την υπέρταση) σε ασθενείς με σημαντικές μειώσεις στο LVEF, όπως ενδείκνυται κλινικά. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για κλινικά σημεία ή συμπτώματα συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας. Συνιστάται η διεξαγωγή αρχικής και περιοδικής αξιολόγησης του LVEF σε ασθενείς που διατρέχουν κίνδυνο καρδιακής δυσλειτουργίας.

Παρατεταμένο διάστημα QT και κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (torsade de pointes)

Σε κλινικές μελέτες με pazopanib, έχουν συμβεί περιστατικά παράτασης του διαστήματος QT και ριπιδοειδούς ταχυκαρδίας (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Το pazopanib πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς που έχουν ιστορικό παράτασης του διαστήματος QT, σε ασθενείς που λαμβάνουν αντιαρρυθμικά ή άλλα φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία είναι δυνατό να προκαλέσουν παράταση του διαστήματος QT, καθώς επίσης σε ασθενείς με σχετικό προϋπάρχον καρδιακό νόσημα. Κατά τη χρήση pazopanib, συνιστάται αρχική και περιοδική παρακολούθηση ηλεκτροκαρδιογραφημάτων και διατήρηση των ηλεκτρολυτών (π.χ. ασβέστιο, μαγνήσιο, κάλιο) εντός του φυσιολογικού εύρους.

Αρτηριακή θρόμβωση

Σε κλινικές μελέτες με pazopanib, παρατηρήθηκαν έμφραγμα του μυοκαρδίου, ισχαιμία του μυοκαρδίου, ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Έχουν παρατηρηθεί θανατηφόρα περιστατικά. Το pazopanib πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για θρομβωτικά συμβάντα ή που είχαν ιστορικό θρομβωτικών επεισοδίων. Το pazopanib δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς που είχαν ένα επεισόδιο κατά τους προηγούμενους 6 μήνες. Η απόφαση για τη θεραπεία πρέπει να λαμβάνεται βάσει της εκτίμησης της σχέσης οφέλους/κινδύνου για κάθε ασθενή.

Φλεβικά θρομβοεμβολικά επεισόδια

Σε κλινικές μελέτες με pazopanib, έχουν παρουσιαστεί φλεβικά θρομβοεμβολικά επεισόδια συμπεριλαμβανομένης της φλεβικής θρόμβωσης και της θανατηφόρου πνευμονικής εμβολής. Παρά το ότι έχουν παρατηρηθεί τόσο στις μελέτες του RCC όσο και στις μελέτες του STS, η συχνότητα ήταν υψηλότερη για τον πληθυσμό με STS (5%) σε σχέση με τον πληθυσμό με RCC (2%).

Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια (ΤΜΑ)

TMA έχει αναφερθεί σε κλινικές μελέτες του pazopanib ως μονοθεραπεία, σε συνδυασμό με μπεβασιζουμάμπη και σε συνδυασμό με τοποτεκάνη (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Οι ασθενείς που αναπτύσσουν TMA πρέπει να διακόψουν οριστικά τη θεραπεία με pazopanib. Μετά από τη διακοπή της θεραπείας έχει παρατηρηθεί αντιστροφή των αποτελεσμάτων της ΤΜΑ. Το pazopanib δεν ενδείκνυται για χρήση σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες.

Αιμορραγικές καταστάσεις

Σε κλινικές μελέτες με pazopanib, έχουν αναφερθεί αιμορραγικά επεισόδια (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Έχουν παρατηρηθεί θανατηφόρα αιμορραγικά περιστατικά. Το pazopanib δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς που είχαν ιστορικό αιμόπτυσης, εγκεφαλική αιμορραγία ή κλινικά σημαντική γαστρεντερική (GI) αιμορραγία τους προηγούμενους 6 μήνες. Το pazopanib πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς που διατρέχουν σημαντικό κίνδυνο αιμορραγίας.

Ανευρύσματα και αρτηριακοί διαχωρισμοί

Η χρήση αναστολέων VEGF σε ασθενείς με ή χωρίς υπέρταση μπορεί να ευνοήσει τον σχηματισμό ανευρυσμάτων και/ή αρτηριακών διαχωρισμών. Ο κίνδυνος αυτός πρέπει να λαμβάνεται προσεκτικά υπόψη πριν από την έναρξη της θεραπείας με pazopanib, σε ασθενείς που παρουσιάζουν παράγοντες κινδύνου όπως υπέρταση ή ιστορικό ανευρύσματος.

Διάτρηση και συρίγγιο του γαστρεντερικού σωλήνα (GI)

Σε κλινικές μελέτες με pazopanib, έχουν συμβεί περιστατικά διάτρησης ή συριγγίου του γαστρεντερικού σωλήνα (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Έχουν παρατηρηθεί θανατηφόρα περιστατικά διάτρησης. Το pazopanib πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς που διατρέχουν κίνδυνο για διάτρηση ή συρίγγιο του γαστρεντερικού σωλήνα.

Επούλωση τραύματος

Δεν έχουν διεξαχθεί επίσημες μελέτες αναφορικά με την επίδραση του pazopanib στην επούλωση τραύματος. Καθώς οι αναστολείς του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα (VEGF) μπορεί να επηρεάσουν την επούλωση τραύματος, η θεραπεία με pazopanib πρέπει να διακόπτεται τουλάχιστον 7 ημέρες πριν από προγραμματισμένη χειρουργική επέμβαση. Η απόφαση για τη συνέχιση της θεραπείας με pazopanib μετά τη χειρουργική επέμβαση πρέπει να λαμβάνεται με γνώμονα τα κλινικά δεδομένα επαρκούς επούλωσης του τραύματος. Η θεραπεία με pazopanib πρέπει να διακόπτεται σε ασθενείς που έχουν διάνοιξη τραύματος.

Υποθυρεοειδισμός

Σε κλινικές μελέτες με pazopanib, έχουν συμβεί περιστατικά υποθυρεοειδισμού (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Συνιστάται αρχική εργαστηριακή μέτρηση της λειτουργίας του θυρεοειδούς και οι ασθενείς με υποθυρεοειδισμό πρέπει να λαμβάνουν αγωγή, σύμφωνα με τη συνήθη ιατρική πρακτική, πριν από την έναρξη της θεραπείας με pazopanib. Όλοι οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για σημεία και συμπτώματα δυσλειτουργίας του θυρεοειδούς κατά τη διάρκεια της θεραπείας με pazopanib. Εργαστηριακή παρακολούθηση της λειτουργίας του θυρεοειδούς πρέπει να πραγματοποιείται περιοδικά και οι διαταραχές να αντιμετωπίζονται σύμφωνα με τη συνήθη ιατρική πρακτική.

Πρωτεϊνουρία

Σε κλινικές μελέτες με pazopanib, έχει αναφερθεί πρωτεϊνουρία. Συνιστάται η διεξαγωγή αρχικής και περιοδικών αναλύσεων ούρων κατά τη διάρκεια της θεραπείας και παρακολούθηση των ασθενών για επιδείνωση της πρωτεϊνουρίας. Η θεραπεία με pazopanib πρέπει να διακόπτεται αν ο ασθενής αναπτύξει νεφρωσικό σύνδρομο.

Σύνδρομο λύσης όγκου (TLS)

Η εμφάνιση TLS, περιλαμβανομένου θανατηφόρου TLS έχει σχετισθεί με τη χρήση pazopanib (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Ασθενείς σε αυξημένο κίνδυνο για TLS είναι αυτοί με ταχέως αναπτυσσόμενους όγκους υψηλό φορτίο όγκου, νεφρική δυσλειτουργία, ή αφυδάτωση. Προληπτικά μέτρα όπως η αντιμετώπιση των υψηλών επιπέδων ουρικού οξέος και η ενδοφλέβια ενυδάτωση, θα πρέπει να εξετάζονται πριν από την έναρξη του Votrient. Οι ασθενείς που βρίσκονται σε κίνδυνο θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά και να αντιμετωπίζονται όπως ενδείκνυται σύμφωνα με την κλινική τους εικόνα.

Πνευμοθώρακας

Σε κλινικές μελέτες με pazopanib σε προχωρημένο σάρκωμα μαλακών μορίων, έχουν καταγραφεί περιστατικά πνευμοθώρακα (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Οι ασθενείς υπό θεραπεία με pazopanib πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για σημεία και συμπτώματα πνευμοθώρακα.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Επειδή ο μηχανισμός δράσης του pazopanib μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την ανάπτυξη των οργάνων και την ωρίμανση κατά την πρώιμη μεταγεννητική ανάπτυξη σε τρωκτικά (βλ. Προκλινικά δεδομένα), το pazopanib δεν πρέπει να χορηγείται σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας κάτω από 2 ετών.

Λοιμώξεις

Περιστατικά σοβαρών λοιμώξεων (με ή χωρίς ουδετεροπενία), σε ορισμένες περιπτώσεις με θανατηφόρα κατάληξη, έχουν αναφερθεί.

Συνδυασμός με άλλες συστηματικές αντικαρκινικές θεραπείες

Κλινικές μελέτες pazopanib σε συνδυασμό με pemetrexed (μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα [NSCLC]) και λαπατινίμπη (καρκίνος του τραχήλου) διακόπηκαν πρόωρα, λόγω ανησυχιών για αυξημένη τοξικότητα ή/και θνησιμότητα και μία ασφαλής και αποτελεσματική δόση συνδυασμού δεν έχει τεκμηριωθεί με αυτά τα σχήματα.

Κύηση

Προκλινικές μελέτες σε ζώα κατέδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Αν χρησιμοποιείται pazopanib κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή αν η ασθενής μείνει έγκυος ενώ λαμβάνει pazopanib, ο πιθανός κίνδυνος για το έμβρυο πρέπει να εξηγηθεί στην ασθενή. Στις γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να συνιστάται να αποφεύγουν να μείνουν έγκυες όσο λαμβάνουν θεραπεία με pazopanib (βλ. Κύηση και γαλουχία).

Αλληλεπιδράσεις

Η ταυτόχρονη θεραπεία με ισχυρούς αναστολείς του CYP3A4, της P-γλυκοπρωτεΐνης (P-gp) ή της πρωτεΐνης αντοχής στον καρκίνο του μαστού (BCRP) πρέπει να αποφεύγεται λόγω του κινδύνου αυξημένης έκθεσης σε pazopanib (βλ. Αλληλεπιδράσεις). Πρέπει να εξετάζεται η επιλογή εναλλακτικών συγχορηγουμένων φαρμακευτικών προϊόντων με μηδαμινή ή ελάχιστη δυνατότητα αναστολής των CYP3A4, P-gp ή BCRP. Η ταυτόχρονη θεραπεία με επαγωγείς του CYP3A4 πρέπει να αποφεύγεται λόγω του κινδύνου μειωμένης έκθεσης σε pazopanib (βλ. Αλληλεπιδράσεις). Περιστατικά υπεργλυκαιμίας έχουν παρατηρηθεί κατά τη διάρκεια της συγχορήγησης με κετοκοναζόλη. Η ταυτόχρονη χορήγηση pazopanib με υποστρώματα της γλυκουρονοσυλ τρανσφεράσης διφωσφορικής ουριδίνης 1A1 (UGT1A1) (π.χ. ιρινοτεκάνη) πρέπει να γίνεται με προσοχή, καθώς το pazopanib είναι αναστολέας της UGT1A1 (βλ. Αλληλεπιδράσεις). Η κατανάλωση χυμού γκρέιπφρουτ πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με pazopanib (βλ. Αλληλεπιδράσεις).

Έκδοχα

Το φάρμακο αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-VOTRIENT
expand_more

Επιδράσεις άλλων φαρμακευτικών προϊόντων στο pazopanib

In vitro μελέτες υποδεικνύουν ότι ο οξειδωτικός μεταβολισμός του pazopanib σε ανθρώπινα ηπατικά μικροσωμάτια μεσολαβείται κυρίως από το CYP3A4, με μικρή συμβολή των CYP1A2 και CYP2C8. Επομένως, οι αναστολείς και επαγωγείς του CYP3A4 μπορεί να τροποποιήσουν τον μεταβολισμό του pazopanib.

Αναστολείς CYP3A4, P-gp, BCRP Το pazopanib είναι υπόστρωμα των CYP3A4, P-gp και BCRP.

  • Η συγχορήγηση pazopanib (400 mg άπαξ ημερησίως) με ένα ισχυρό αναστολέα CYP3A4 και P-gp, κετοκοναζόλη (400 mg άπαξ ημερησίως) για 5 συνεχόμενες ημέρες, είχε ως αποτέλεσμα αύξηση 66% και 45% στη μέση AUC(0-24) και Cmax του pazopanib αντίστοιχα.
  • Η συγχορήγηση pazopanib με άλλους ισχυρούς αναστολείς της οικογένειας CYP3A4 (π.χ. ιτρακοναζόλη, κλαριθρομυκίνη, αταζαναβίρη, ινδιναβίρη, νεφαζοδόνη, νελφιναβίρη, ριτοναβίρη, σακουϊναβίρη, τελιθρομυκίνη, βορικοναζόλη) μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις του pazopanib.
  • Ο χυμός γκρέιπφρουτ περιέχει έναν αναστολέα του CYP3A4 και μπορεί επίσης να αυξήσει τις συγκεντρώσεις του pazopanib στο πλάσμα.
  • Η χορήγηση 1500 mg λαπατινίμπης (υπόστρωμα και ασθενής αναστολέας των CYP3A4 και P-gp και ισχυρός αναστολέας της BCRP) με 800 mg pazopanib είχε ως αποτέλεσμα αύξηση κατά 50% έως 60% περίπου της μέσης AUC(0-24) και Cmax του pazopanib.
  • Η συγχορήγηση pazopanib με ισχυρούς αναστολείς των P-gp ή BCRP μπορεί επίσης να τροποποιήσει την έκθεση και την κατανομή του pazopanib, περιλαμβανομένης της κατανομής στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ).
  • Η συγχορήγηση pazopanib με ισχυρό αναστολέα CYP3A4 θα πρέπει να αποφεύγεται (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Εάν δεν υπάρχει διαθέσιμη ιατρικά αποδεκτή εναλλακτική λύση για ισχυρό αναστολέα CYP34A, η δόση του pazopanib θα πρέπει να μειώνεται σε 400 mg ημερησίως κατά τη διάρκεια της συγχορήγησης. Σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στις ανεπιθύμητες ενέργειες από το φάρμακο και περαιτέρω μείωση της δόσης μπορεί να λαμβάνεται υπόψη εάν παρατηρηθούν ανεπιθύμητες ενέργειες που πιθανώς σχετίζονται με το φάρμακο.
  • Ο συνδυασμός με ισχυρούς αναστολείς των P-gp ή BCRP πρέπει να αποφεύγεται ή συνιστάται η επιλογή εναλλακτικού συγχορηγούμενου φαρμακευτικού προϊόντος με μηδαμινή ή ελάχιστη δυνατότητα αναστολής των P-gp ή BCRP.

Επαγωγείς CYP3A4, P-gp, BCRP

  • Οι επαγωγείς του CYP3A4, όπως η ριφαμπικίνη, μπορεί να προκαλέσουν μείωση των συγκεντρώσεων του pazopanib στο πλάσμα.
  • Η συγχορήγηση pazopanib με ισχυρούς επαγωγείς των P-gp ή BCRP μπορεί να τροποποιήσει την έκθεση και την κατανομή του pazopanib, περιλαμβανομένης της κατανομής στο ΚΝΣ.
  • Συνιστάται η επιλογή εναλλακτικού συγχορηγούμενου φαρμακευτικού προϊόντος με μηδαμινή ή ελάχιστη δυνατότητα επαγωγής ενζύμων ή μεταφορέων.

Επιδράσεις του pazopanib σε άλλα φαρμακευτικά προϊόντα

In vitro μελέτες με ανθρώπινα ηπατικά μικροσωμάτια έδειξαν ότι το pazopanib ανέστειλε τα ένζυμα 1A2, 3A4, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19 και 2E1 του CYP. Η πιθανή επαγωγή του ανθρώπινου CYP3A4 καταδείχτηκε σε in vitro δοκιμασία σε ανθρώπινο PXR.

  • Σε μελέτες κλινικής φαρμακολογίας, το pazopanib δεν έχει κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική των ουσιών καφεΐνη (δοκιμαστικό υπόστρωμα CYP1A2), βαρφαρίνη (δοκιμαστικό υπόστρωμα CYP2C9) ή ομεπραζόλη (δοκιμαστικό υπόστρωμα CYP2C19) σε καρκινοπαθείς.
  • Το pazopanib προκάλεσε αύξηση κατά 30% περίπου της μέσης AUC και Cmax της μιδαζολάμης (δοκιμαστικό υπόστρωμα CYP3A4).
  • Προκάλεσε αυξήσεις κατά 33% έως 64% στον λόγο συγκεντρώσεων δεξτρομεθορφάνης προς δεξτρορφάνη στα ούρα, κατόπιν από του στόματος χορήγησης δεξτρομεθορφάνης (δοκιμαστικό υπόστρωμα CYP2D6).
  • Η συγχορήγηση pazopanib 800 mg μία φορά την ημέρα και πακλιταξέλης 80 mg/m2 (υπόστρωμα CYP3A4 και CYP2C8) μία φορά την εβδομάδα είχε αποτέλεσμα μέση αύξηση κατά 26% και κατά 31% της AUC και της Cmax της πακλιταξέλης, αντίστοιχα.
  • Εφιστάται προσοχή όταν συγχορηγείται pazopanib με άλλα από του στόματος λαμβανόμενα υποστρώματα των BCRP και P-gp.
  • Δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ότι το pazopanib επηρεάζει τη φαρμακοκινητική υποστρωμάτων του OATP1B1 (π.χ. στατίνες, βλ. «Επίδραση της συγχορήγησης pazopanib και σιμβαστατίνης» παρακάτω).
  • Χρειάζεται προσοχή όταν το pazopanib συγχορηγείται με υποστρώματα του UGT1A1 (π.χ. ιρινοτεκάνη, SN-38).

Επίδραση της συγχορήγησης pazopanib και σιμβαστατίνης

Η συγχορήγηση pazopanib και σιμβαστατίνης αυξάνει την πιθανότητα αυξήσεων της ALT. Εάν ένας ασθενής που λαμβάνει ταυτοχρόνως σιμβαστατίνη, εμφανίσει αυξήσεις της ALT, ακολουθήστε τις δοσολογικές οδηγίες για το pazopanib και διακόψτε τη σιμβαστατίνη (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Επιπλέον, η συγχορήγηση pazopanib με άλλες στατίνες θα πρέπει να γίνεται με προσοχή.

Επίδραση της τροφής στο pazopanib

Η χορήγηση pazopanib με γεύμα υψηλής ή χαμηλής περιεκτικότητας σε λίπη οδηγεί σε αύξηση κατά 2 φορές περίπου της AUC και της Cmax. Επομένως, το pazopanib πρέπει να χορηγείται τουλάχιστον 1 ώρα πριν ή 2 ώρες μετά από γεύμα.

Φαρμακευτικά προϊόντα που αυξάνουν το γαστρικό pH

  • Η συγχορήγηση pazopanib με esomeprazole μειώνει τη βιοδιαθεσιμότητα του pazopanib κατά περίπου 40% (AUC και Cmax).
  • Η συγχορήγηση pazopanib με φάρμακα που αυξάνουν το γαστρικό pH θα πρέπει να αποφεύγεται.
  • Εάν η ταυτόχρονη χρήση ενός αναστολέα αντλίας πρωτονίων (PPI) είναι ιατρικώς απαραίτητη, συνιστάται η δόση του pazopanib να λαμβάνεται το βράδυ χωρίς φαγητό άπαξ ημερησίως, ταυτόχρονα με τον PPI.
  • Εάν η ταυτόχρονη χορήγηση ενός ανταγωνιστή Η2-υποδοχέων είναι ιατρικώς απαραίτητη, το pazopanib πρέπει να λαμβάνεται χωρίς τροφή, τουλάχιστον 2 ώρες πριν ή τουλάχιστον 10 ώρες μετά τη δόση ενός ανταγωνιστή Η2-υποδοχέων.
  • Το pazopanib πρέπει να χορηγείται τουλάχιστον 1 ώρα πριν ή 2 ώρες μετά τη χορήγηση αντιόξινων βραχείας δράσης.
sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-VOTRIENT
expand_more

Περίληψη του προφίλ ασφαλείας

Συγκεντρωτικά δεδομένα από την κεντρική μελέτη σε RCC (VEG105192, n = 290), την παράταση της μελέτης (VEG107769, n = 71), την υποστηρικτική μελέτη Φάσης ΙΙ (VEG102616, n = 225) και την τυχαιοποιημένη, ανοιχτή, παράλληλων ομάδων μελέτη μη κατωτερότητας Φάσης ΙΙΙ (VEG108844, n = 557) συμπεριλήφθηκαν στη συνολική εκτίμηση της ασφάλειας και ανοχής του pazopanib (σύνολο n = 1149) σε άτομα με RCC (βλ. Φαρμακοδυναμικές).

Συγκεντρωτικά δεδομένα από την κεντρική μελέτη σε STS (VEG110727, n = 369) και την υποστηρικτική μελέτη Φάσης ΙΙ (VEG20002, n = 142) συμπεριλήφθηκαν στη συνολική εκτίμηση των προφίλ ασφάλειας και ανοχής του pazopanib (συνολικός πληθυσμός ασφάλειας n = 382) σε άτομα με STS (βλ. Φαρμακοδυναμικές).

Οι πιο σημαντικές σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες που προσδιορίστηκαν στις μελέτες σε RCC και STS ήταν παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο, ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, ισχαιμία του μυοκαρδίου, έμφραγμα του μυοκαρδίου, εγκεφαλικό έμφρακτο, καρδιακή δυσλειτουργία, διάτρηση και συρίγγιο του γαστρεντερικού σωλήνα, παράταση του διαστήματος QT, κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (Torsade de Pointes), πνευμονική, γαστρεντερική και εγκεφαλική αιμορραγία. Όλες οι ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρθηκαν σε ποσοστό <1% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία. Άλλες σημαντικές σοβερές ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρήθηκαν σε μελέτες σε STS περιλαμβάνουν φλεβικά θρομβοεμβολικά επεισόδια, δυσλειτουργία αριστερής κοιλίας και πνευμοθώρακα.

Στα θανατηφόρα περιστατικά τα οποία θεωρήθηκε ότι σχετίζονται πιθανώς με το pazopanib περιλαμβάνονταν γαστρεντερική αιμορραγία, πνευμονική αιμορραγία/αιμόπτυση, μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία, διάτρηση του εντέρου και ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες (που εμφανίστηκαν σε τουλάχιστον 10% των ασθενών) οποιουδήποτε βαθμού στις δοκιμές σε RCC και σε STS ήταν: διάρροια, αλλαγή χρώματος τριχών, υποχρωματισμός δέρματος, αποφολιδωτικό εξάνθημα, υπέρταση, ναυτία, κεφαλαλγία, κόπωση, ανορεξία, έμετος, δυσγευσία, στοματίτιδα, μειωμένο σωματικό βάρος, άλγος, αυξημένη τιμή αμινοτρανσφεράσης της αλανίνης και αυξημένη τιμή ασπαρτικής αμινοτρανσφεράσης.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες, όλων των βαθμών, οι οποίες αναφέρθηκαν σε άτομα με RCC και STS ή κατά την περίοδο μετά την κυκλοφορία του προϊόντος, παρατίθενται παρακάτω κατά οργανικό σύστημα MedDRA, συχνότητα και βαθμό βαρύτητας. Για την ταξινόμηση των ανεπιθύμητων ενεργειών ανάλογα με τη συχνότητά τους, χρησιμοποιήθηκε η ακόλουθη συνθήκη: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000) και μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Οι κατηγορίες καθορίστηκαν με βάση τις απόλυτες συχνότητες στα δεδομένα της κλινικής δοκιμής. Έχουν επίσης αξιολογηθεί δεδομένα ασφαλείας και ανεκτικότητας μετά την κυκλοφορία του προϊόντος από όλες τις κλινικές μελέτες με pazopanib και από αυθόρμητες αναφορές. Σε κάθε κατηγορία οργανικού συστήματος, οι ανεπιθύμητες ενέργειες με την ίδια συχνότητα παρουσιάζονται με σειρά φθίνουσας σοβαρότητας.

Πίνακας 2 Σχετιζόμενες με τη θεραπεία ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε μελέτες RCC (n = 1149) ή κατά την περίοδο μετά την κυκλοφορία του προϊόντος

Κατηγορία Οργανικού Συστήματος Ανεπιθύμητες Ενέργειες Συχνότητα
Λοιμώξεις και παρασιτώσεις Λοιμώξεις (με ή χωρίς ουδετεροπενία)† Συχνές
Λοίμωξη των ούλων Συχνές
Λοιμώδης περιτονίτιδα Όχι συχνές
Νεοπλάσματα καλοήθη, κακοήθη και μη καθορισμένα Άλγος όγκου Όχι συχνές
Διαταραχές του αιμοποιητικού και λεμφικού συστήματος Θρομβοπενία Συχνές
Ουδετεροπενία Συχνές
Λευκοπενία Συχνές
Πολυκυτταραιμία Σπάνιες
Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια (περιλαμβανομένης της θρομβωτικής θρομβοπενικής πορφύρας και του αιμολυτικού ουραιμικού συνδρόμου)† Όχι συχνές
Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος Υποθυρεοειδισμός Πολύ συχνές
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης Μειωμένη όρεξηε Πολύ συχνές
Υποφωσφαταιμία Συχνές
Αφυδάτωση Συχνές
Υπομαγνησιαιμία Όχι συχνές
Σύνδρομο λύσης όγκου* Μη γνωστές
Ψυχιατρικές διαταραχές Αϋπνία Συχνές
Διαταραχές του νευρικού συστήματος Δυσγευσίαγ Πολύ συχνές
Κεφαλαλγία Πολύ συχνές
Ζάλη Συχνές
Λήθαργος Συχνές
Παραισθησία Συχνές
Περιφερική αισθητική νευροπάθεια Συχνές
Υπαισθησία Όχι συχνές
Παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο Όχι συχνές
Υπνηλία Όχι συχνές
Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο Όχι συχνές
Ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο Όχι συχνές
Οπίσθια αναστρέψιμη εγκεφαλοπάθεια / σύνδρομο αναστρέψιμης οπίσθιας λευκοεγκεφαλοπάθειας† Σπάνιες
Οφθαλμικές διαταραχές Θαμπή όραση Συχνές
Αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς† Όχι συχνές
Ρήξη αμφιβληστροειδούς† Όχι συχνές
Αποχρωματισμός βλεφαρίδων Όχι συχνές
Καρδιακές διαταραχές Βραδυκαρδία Όχι συχνές
Έμφραγμα του μυοκαρδίου Όχι συχνές
Καρδιακή δυσλειτουργίαστ Όχι συχνές
Ισχαιμία του μυοκαρδίου Όχι συχνές
Αγγειακές διαταραχές Υπέρταση Πολύ συχνές
Έξαψη Συχνές
Φλεβικό θρομβοεμβολικό επεισόδιο g Συχνές
Ερυθρότητα Όχι συχνές
Υπερτασική κρίση Όχι συχνές
Αιμορραγία Όχι συχνές
Ανευρύσματα και αρτηριακοί διαχωρισμοί Μη γνωστές
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου Επίσταξη Συχνές
Δυσφωνία Συχνές
Δύσπνοια Συχνές
Αιμόπτυση Όχι συχνές
Ρινορραγία Όχι συχνές
Πνευμονική αιμορραγία Όχι συχνές
Πνευμοθώρακας Σπάνιες
Διάμεση πνευμονοπάθεια/πνευμονίτιδα† Σπάνιες
Διαταραχές του γαστρεντερικού Διάρροια Πολύ συχνές
Ναυτία Πολύ συχνές
Έμετος Πολύ συχνές
Κοιλιακό άλγοςα Πολύ συχνές
Στοματίτιδα Συχνές
Δυσπεψία Συχνές
Μετεωρισμός Συχνές
Κοιλιακή διάταση Συχνές
Εξέλκωση του στόματος Συχνές
Ξηροστομία Συχνές
Παγκρεατίτιδα Όχι συχνές
Αιμορραγία του ορθού Όχι συχνές
Αιματοχεσία Όχι συχνές
Αιμορραγία γαστρεντερικού σωλήνα Όχι συχνές
Μέλαινα Όχι συχνές
Συχνές κενώσεις Όχι συχνές
Πρωκτική αιμορραγία Όχι συχνές
Διάτρηση παχέος εντέρου Όχι συχνές
Αιμορραγία του στόματος Όχι συχνές
Αιμορραγία ανώτερου γαστρεντερικού σωλήνα Όχι συχνές
Εντεροδερματικό συρίγγιο Όχι συχνές
Αιματέμεση Όχι συχνές
Αιμορραγία αιμορροΐδων Όχι συχνές
Διάτρηση του ειλεού Όχι συχνές
Οισοφαγική αιμορραγία Όχι συχνές
Οπισθοπεριτοναϊκή αιμορραγία Όχι συχνές
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων Υπερχολερυθριναιμία Συχνές
Μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία Συχνές
Ηπατοτοξικότητα Συχνές
Ίκτερος Όχι συχνές
Βλάβη του ήπατος από το φάρμακο Όχι συχνές
Ηπατική ανεπάρκεια Όχι συχνές
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού Αλλαγή χρώματος τριχών Πολύ συχνές
Σύνδρομο παλαμο-πελματιαίας ερυθροδυσαισθησίας Πολύ συχνές
Αλωπεκία Πολύ συχνές
Εξάνθημα Συχνές
Υποχρωματισμός δέρματος Συχνές
Ξηροδερμία Συχνές
Κνησμός Συχνές
Ερύθημα Συχνές
Αποχρωματισμός δέρματος Συχνές
Υπεριδρωσία Συχνές
Διαταραχές των ονύχων Συχνές
Αποφολίδωση δέρματος Συχνές
Αντίδραση από φωτοευαισθησία Όχι συχνές
Εξάνθημα ερυθηματώδες Όχι συχνές
Διαταραχή του δέρματος Όχι συχνές
Εξάνθημα κηλιδώδες Όχι συχνές
Εξάνθημα κνησμώδες Όχι συχνές
Εξάνθημα φυσαλιδώδες Όχι συχνές
Κνησμός γενικευμένος Όχι συχνές
Εξάνθημα γενικευμένο Όχι συχνές
Εξάνθημα βλατιδώδες Όχι συχνές
Πελματικό ερύθημα Όχι συχνές
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού Αρθραλγία Συχνές
Μυαλγία Συχνές
Μυϊκοί σπασμοί Συχνές
Μυοσκελετικός πόνος Όχι συχνές
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών Πρωτεϊνουρία Συχνές
Αιμορραγία ουροφόρων οδών Όχι συχνές
Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού Μηνορραγία Όχι συχνές
Κολπική αιμορραγία Όχι συχνές
Μητρορραγία Όχι συχνές
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης Κόπωση Πολύ συχνές
Φλεγμονή βλεννογόνου Συχνές
Εξασθένιση Συχνές
Οίδημαβ Συχνές
Θωρακικό άλγος Όχι συχνές
Ρίγη Όχι συχνές
Διαταραχή βλεννογόνου υμένα Όχι συχνές
Παρακλινικές εξετάσεις Αμινοτρανσφεράση της αλανίνης αυξημένη Πολύ συχνές
Ασπαρτική αμινοτρανσφεράση αυξημένη Πολύ συχνές
Σωματικό βάρος μειωμένο Πολύ συχνές
Χολερυθρίνη αίματος αυξημένη Συχνές
Κρεατινίνη αίματος αυξημένη Συχνές
Λιπάση αυξημένη Συχνές
Αριθμός λευκοκυττάρων μειωμένοςδ Συχνές
Θυρεοειδοτρόπος ορμόνη αίματος αυξημένη Συχνές
Αμυλάση αίματος αυξημένη Συχνές
γ-γλουταμυλτρανσφεράση αυξημένη Συχνές
Αρτηριακή πίεση αυξημένη Συχνές
Ουρία αίματος αυξημένη Συχνές
Μη φυσιολογικός έλεγχος ηπατικής λειτουργίας Όχι συχνές
Ηπατικά ένζυμα αυξημένα Όχι συχνές
Γλυκόζη αίματος μειωμένη Όχι συχνές
Ηλεκτροκαρδιογράφημα, διάστημα QT παρατεταμένο Όχι συχνές
Τρανσαμινάσες αυξημένες Όχι συχνές
Μη φυσιολογικός έλεγχος λειτουργίας του θυρεοειδούς Όχι συχνές
Διαστολική αρτηριακή πίεση αυξημένη Όχι συχνές
Συστολική αρτηριακή πίεση αυξημένη Όχι συχνές

†Ανεπιθύμητη ενέργεια σχετιζόμενη με τη θεραπεία που αναφέρθηκε κατά την περίοδο μετά τη κυκλοφορία του προϊόντος (αναφορές αυθόρμητων περιστατικών και σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών από όλες τις κλινικές μελέτες με pazopanib). *Ανεπιθύμητες ενέργειες σχετιζόμενες με τη θεραπεία που αναφέρθηκαν μόνο κατά την περίοδο μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου. Η συχνότητα δεν μπορεί να υπολογισθεί με τα διαθέσιμα δεδομένα. Οι παρακάτω όροι έχουν συνδυαστεί: α Κοιλιακό άλγος, άλγος άνω κοιλιακής χώρας και άλγος κάτω κοιλιακής χώρας β Οίδημα, περιφερικό οίδημα, οίδημα του οφθαλμού, εντοπισμένο οίδημα και οίδημα προσώπου γ Δυσγευσία, αγευσία και υπογευσία δ Αριθμός λευκών κυττάρων μειωμένος, αριθμός ουδετερόφιλων μειωμένος και αριθμός λευκοκυττάρων μειωμένος ε Μειωμένη όρεξη και ανορεξία στ Καρδιακή δυσλειτουργία, δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας, καρδιακή ανεπάρκεια και περιοριστική μυοκαρδιοπάθεια ζ Φλεβικό θρομβοεμβολικό επεισόδιο, βαθιά φλεβική θρόμβωση, πνευμονική εμβολή και θρόμβωση Η ουδετεροπενία, η θρομβοπενία και το σύνδρομο παλαμο-πελματιαίας ερυθροδυσαισθησίας παρατηρήθηκαν πιο συχνά σε ασθενείς με καταγωγή από την Ανατολική Ασία.

Πίνακας 3 Σχετιζόμενες με τη θεραπεία ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε μελέτες STS (n = 382) ή κατά την περίοδο μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου

Κατηγορία Οργανικού Συστήματος Ανεπιθύμητες ενέργειες Συχνότητα
Λοιμώξεις και παρασιτώσεις Λοίμωξη ούλων Συχνές
Καλοήθη, κακοήθη και μη προσδιορισμένα νεοπλάσματα Άλγος όγκου Πολύ συχνές
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος Λευκοπενία Πολύ συχνές
Θρομβοπενία Πολύ συχνές
Ουδετεροπενία Πολύ συχνές
Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια (συμπεριλαμβανομένης της θρομβωτικής θρομβοπενικής πορφύρας και του αιμολυτικού ουραιμικού συνδρόμου) Συχνές
Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος Υποθυρεοειδισμός Συχνές
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης Μειωμένη όρεξη Πολύ συχνές
Υπολευκωματιναιμίαστ Πολύ συχνές
Αφυδάτωση Όχι συχνές
Υπομαγνησιαιμία Μη γνωστές
Σύνδρομο λύσης όγκου* Μη γνωστές
Ψυχιατρικές διαταραχές Αϋπνία Συχνές
Διαταραχές του νευρικού συστήματος Δυσγευσία Πολύ συχνές
Κεφαλαλγία Πολύ συχνές
Περιφερική αισθητική νευροπάθεια Συχνές
Ζάλη Συχνές
Υπνηλία Συχνές
Παραισθησία Συχνές
Εγκεφαλικό έμφρακτο Όχι συχνές
Οφθαλμικές διαταραχές Θαμπή όραση Συχνές
Καρδιακές διαταραχές Καρδιακή δυσλειτουργίαζ Συχνές
Δυσλειτουργία αριστερής κοιλίας Συχνές
Βραδυκαρδία Όχι συχνές
Έμφραγμα του μυοκαρδίου Όχι συχνές
Αγγειακές διαταραχές Υπέρταση Πολύ συχνές
Φλεβικά θρομβοεμβολικά επεισόδιαδ Συχνές
Εξάψεις Συχνές
Ερυθρότητα Συχνές
Αιμορραγία Όχι συχνές
Ανευρύσματα και αρτηριακοί διαχωρισμοί Μη γνωστές
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου Επίσταξη Συχνές
Δυσφωνία Συχνές
Δύσπνοια Συχνές
Βήχας Συχνές
Πνευμοθώρακας Συχνές
Λόξυγκας. Όχι συχνές
Πνευμονική αιμορραγία Όχι συχνές
Στοματοφαρυγγικό άλγος Όχι συχνές
Βρογχική αιμορραγία Όχι συχνές
Ρινόρροια Όχι συχνές
Αιμόπτυση Όχι συχνές
Διάμεση πνευμονοπάθεια/πνευμονίτιδα† Σπάνιες
Διαταραχές του γαστρεντερικού Διάρροια Πολύ συχνές
Ναυτία Πολύ συχνές
Έμετος Πολύ συχνές
Κοιλιακό άλγοςα Πολύ συχνές
Στοματίτιδα Πολύ συχνές
Κοιλιακή διάταση Συχνές
Ξηροστομία Συχνές
Δυσπεψία Συχνές
Αιμορραγία του στόματος Συχνές
Μετεωρισμός Όχι συχνές
Πρωκτική αιμορραγία Όχι συχνές
Αιμορραγία γαστρεντερικού σωλήνα Όχι συχνές
Αιμορραγία του ορθού Όχι συχνές
Εντεροδερματικό συρίγγιο Όχι συχνές
Γαστρεντερική αιμορραγία Όχι συχνές
Μέλαινα Όχι συχνές
Αιμορραγία του οισοφάγου Όχι συχνές
Περιτονίτιδα Όχι συχνές
Οπισθοπεριτοναϊκή αιμορραγία Όχι συχνές
Αιμορραγία ανώτερου γαστρεντερικού σωλήνα Όχι συχνές
Διάτρηση του ειλεού Όχι συχνές
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων Μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία Πολύ συχνές
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού Αλλαγή χρώματος τριχών Πολύ συχνές
Υποχρωματισμός δέρματος Πολύ συχνές
Αποφολιδωτικό εξάνθημα Πολύ συχνές
Αλωπεκία Συχνές
Δερματικές διαταραχέςγ Συχνές
Ξηροδερμία Συχνές
Υπερίδρωση Συχνές
Διαταραχές ονύχων Συχνές
Κνησμός Συχνές
Ερύθημα Συχνές
Δερματικό έλκος Όχι συχνές
Εξάνθημα Όχι συχνές
Εξάνθημα βλατιδώδες Όχι συχνές
Αντίδραση από φωτοευαισθησία Όχι συχνές
Σύνδρομο παλαμο-πελματιαίας ερυθροδυσαισθησίας Όχι συχνές
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού Μυοσκελετικό άλγος Συχνές
Μυαλγία Συχνές
Μυϊκοί σπασμοί Συχνές
Αρθραλγία Συχνές
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών Πρωτεϊνουρία Όχι συχνές
Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού Κολπική αιμορραγία Όχι συχνές
Μηνορραγία Όχι συχνές
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης Κόπωση Πολύ συχνές
Οίδημαβ Συχνές
Θωρακικό άλγος Συχνές
Ρίγη Συχνές
Φλεγμονή βλεννογόνου Συχνές
Εξασθένηση Συχνές
Παρακλινικές εξετάσειςθ Σωματικό βάρος μειωμένο Πολύ συχνές
Εξέταση των ωτών, της ρινός και φάρυγγα παθολογικέςε Συχνές
Αλανινική αμινοτρανσφεράση αυξημένη Συχνές
Χοληστερόλη αίματος παθολογική Συχνές
Ασπαρτική αμινοτρανσφεράση αυξημένη Συχνές
γγλουταμυλτρανσφεράση αυξημένη Συχνές
Χολερυθρίνη αίματος αυξημένη Όχι συχνές
Ασπαρτική αμινοτρανσφεράση Όχι συχνές
Αλανινική αμινοτρανσφεράση Όχι συχνές
Μειωμένος αριθμός αιμοπεταλίων Όχι συχνές
Ηλεκτροκαρδιογράφημα, διάστημα QT παρατεταμένο Όχι συχνές

†Ανεπιθύμητη ενέργεια σχετιζόμενη με τη θεραπεία που αναφέρθηκε κατά την περίοδο μετά τη κυκλοφορία του προϊόντος (αναφορές αυθόρμητων περιστατικών και σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών από όλες τις κλινικές μελέτες με pazopanib). *Ανεπιθύμητες ενέργειες σχετιζόμενες με τη θεραπεία που αναφέρθηκαν μόνο κατά την περίοδο μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου. Η συχνότητα δεν μπορεί να υπολογισθεί με τα διαθέσιμα δεδομένα. Οι παρακάτω όροι έχουν συνδυαστεί: α Κοιλιακό άλγος, άλγος άνω κοιλιακής χώρας και γαστρεντερικό άλγος β Οίδημα, περιφερικό οίδημα και οίδημα βλεφάρου γ Η πλειονότητα αυτών των περιστατικών ήταν σύνδρομο Παλαμο-πελματιαίας ερυθροδυσαισθησίας δ Φλεβικά θρομβοεμβολικά επεισόδια - περιλαμβάνει όρους όπως εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση, Πνευμονική εμβολή και Θρόμβωση ε Η πλειονότητα αυτών των περιστατικών περιγράφει βλεννογονίτιδα στ Η συχνότητα είναι βασισμένη σε πίνακες εργαστηριακών τιμών από τη VEG110727 (N=240). Αυτές αναφέρθηκαν ως ανεπιθύμητες ενέργειες με μικρότερη συχνότητα από τους ερευνητές από ότι όπως προκύπτει από τους πίνακες εργαστηριακών τιμών. ζ Συμβάντα καρδιακής δυσλειτουργίας - περιλαμβάνει Δυσλειτουργία αριστερής κοιλίας, Καρδιακή ανεπάρκεια και Περιοριστική καρδιομυοκαρδιοπάθεια η Η συχνότητα είναι βασισμένη σε ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν από τους ερευνητές. Μη φυσιολογικές εργαστηριακές τιμές αναφέρθηκαν ως ανεπιθύμητες ενέργειες με μικρότερη συχνότητα από τους ερευνητές από ότι όπως προκύπτει από τους πίνακες εργαστηριακών τιμών. Η ουδετεροπενία, η θρομβοπενία και το σύνδρομο παλαμο-πελματιαίας ερυθροδυσαισθησίας παρατηρήθηκαν πιο συχνά σε ασθενείς με καταγωγή από την Ανατολική Ασία.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-VOTRIENT
expand_more

Κύηση/ Αντισύλληψη στους άρρενες και στις γυναίκες

Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα σχετικά με τη χρήση του pazopanib σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος. Το pazopanib δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, παρά μόνο εάν αυτό είναι απαραίτητο λόγω της κλινικής κατάστασης της γυναίκας. Αν χρησιμοποιείται pazopanib κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή αν η ασθενής μείνει έγκυος ενώ λαμβάνει pazopanib, ο πιθανός κίνδυνος για το έμβρυο πρέπει να εξηγηθεί στην ασθενή. Στις γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να συνιστάται να χρησιμοποιούν επαρκή αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για τουλάχιστον 2 εβδομάδες μετά την τελευταία δόση pazopanib και να αποφεύγουν να μένουν έγκυες όσο λαμβάνουν θεραπεία με pazopanib. Άρρενες ασθενείς (συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που έχουν υποβληθεί σε εκτομή σπερματικού πόρου) θα πρέπει να χρησιμοποιούν προφυλακτικά κατά τη σεξουαλική επαφή για όσο διάστημα λαμβάνουν pazopanib και για τουλάχιστον 2 εβδομάδες μετά την τελευταία δόση του pazopanib για να αποφευχθεί πιθανή έκθεση στο φαρμακευτικό προϊόν εγκύων συντρόφων και θήλεων συντρόφων σε αναπαραγωγική ηλικία.

Θηλασμός

Η ασφαλής χρήση του pazopanib κατά τη διάρκεια του θηλασμού δεν έχει τεκμηριωθεί. Δεν είναι γνωστό εάν το pazopanib ή οι μεταβολίτες του απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Δεν υπάρχουν στοιχεία σε ζώα σχετικά με την απέκκριση του pazopanib στο ζωικό γάλα. Δεν μπορεί να αποκλειστεί κίνδυνος για το παιδί που θηλάζει. Ο θηλασμός πρέπει να διακόπτεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με pazopanib.

Γονιμότητα

Μελέτες σε ζώα υποδεικνύουν ότι η ανδρική και η γυναικεία γονιμότητα μπορεί να επηρεαστεί από τη θεραπεία με pazopanib (βλ. Προκλινικά δεδομένα).

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-VOTRIENT
expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, άλλοι αντινεοπλασματικοί παράγοντες, αναστολείς της πρωτεϊνικής κινάσης, κωδικός ATC: L01XE11

Μηχανισμός δράσης

Το pazopanib είναι ένας από του στόματος χορηγούμενος, ισχυρός, πολλαπλών στόχων αναστολέας της κινάσης της τυροσίνης (TKI) των υποδοχέων αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα (VEGFR)-1, -2, και -3, των υποδοχέων του προερχόμενου από αιμοπετάλια αυξητικού παράγοντα (PDGFR)-α και -β και των υποδοχέων παράγοντα αρχέγονων κυττάρων (c-KIT), με τιμές IC50 10, 30, 47, 71, 84 και 74 nM, αντίστοιχα. Σε προκλινικά πειράματα, το pazopanib ανέστειλε σε εξάρτηση με τη δόση την επαγόμενη από συνδέτη αυτο-φωσφορυλίωση των υποδοχέων VEGFR-2, c-Kit και PDGFR- σε κύτταρα. In vivo, το pazopanib ανέστειλε την επαγόμενη από VEGF φωσφορυλίωση του VEGFR-2 σε πνεύμονες ποντικών, την αγγειογένεση σε ποικίλα ζωικά μοντέλα και την αύξηση πολλαπλών ανθρώπινων καρκινικών ξενομοσχευμάτων σε ποντικούς.

Φαρμακογονιδιωματική

Σε μια φαρμακογενετική μετα-ανάλυση των δεδομένων από 31 κλινικές μελέτες με pazopanib χορηγούμενο είτε ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες, ALT>5 x ULN (NCI CTC Βαθμού 3) εμφανίστηκαν στο 19% των φορέων του αλληλόμορφου HLA-B57: 01 και στο 10% των μη φορέων. Σε αυτό το σύνολο δεδομένων, 133/2235 (6%) των ασθενών έφεραν το HLA-B57: 01 αλληλόμορφο (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Κλινικές μελέτες

Νεφροκυτταρικό καρκίνωμα (RCC) Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του pazopanib σε ασθενείς με RCC εκτιμήθηκαν σε μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, πολυκεντρική μελέτη. Οι ασθενείς (N = 435) με τοπικά προχωρημένο ή/και μεταστατικό RCC τυχαιοποιήθηκαν σε pazopanib 800 mg μία φορά την ημέρα ή σε εικονικό φάρμακο. Ο πρωτεύων στόχος της μελέτης ήταν να εκτιμηθούν και να συγκριθούν τα δύο σκέλη θεραπείας όσον αφορά την επιβίωση χωρίς εξέλιξη (PFS) και το κύριο δευτερεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν η συνολική επιβίωση (OS). Άλλοι στόχοι ήταν να εκτιμηθεί το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης και η διάρκεια της ανταπόκρισης.

Από το σύνολο των 435 ασθενών σε αυτή τη μελέτη, 233 ασθενείς δεν είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία και 202 είχαν λάβει θεραπεία δεύτερης γραμμής, μετά από προηγούμενη θεραπεία με IL-2 ή INF. Η κατάσταση λειτουργικότητας (ECOG) ήταν παρόμοια στις ομάδες pazopanib και εικονικού φαρμάκου (ECOG 0: 42% έναντι 41%, ECOG 1: 58% έναντι 59%). Η πλειονότητα των ασθενών είχαν ευνοϊκή (39%) ή ενδιάμεση (54%) πρόγνωση σύμφωνα με τους παράγοντες MSKCC (Memorial Sloan Kettering Cancer Centre) / Motzer. Όλοι οι ασθενείς είχαν διαυγή κυτταρική ιστολογία ή κατά κύριο λόγο διαυγή κυτταρική ιστολογία. Περίπου οι μισοί από τους ασθενείς είχαν εμπλοκή 3 ή περισσότερων οργάνων και οι περισσότεροι ασθενείς είχαν μετάσταση της νόσου στον πνεύμονα (74%) ή/και στους λεμφαδένες (54%) κατά την έναρξη της μελέτης.

Παρόμοιο ποσοστό ασθενών σε κάθε σκέλος δεν είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία ή είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία με κυτοκίνη (53% και 47% στο σκέλος pazopanib, 54% και 46% στο σκέλος εικονικού φαρμάκου). Στην υποομάδα ασθενών που είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία με κυτοκίνη, στους περισσότερους (75%) είχε χορηγηθεί θεραπεία βασισμένη σε ιντερφερόνη.

Παρόμοια ποσοστά ασθενών σε κάθε σκέλος είχαν προηγούμενη νεφρεκτομή (89% και 88% στα σκέλη pazopanib και εικονικού φαρμάκου, αντίστοιχα) ή/και προηγούμενη ακτινοθεραπεία (22% και 15% στα σκέλη pazopanib και εικονικού φαρμάκου, αντίστοιχα).

Η κύρια ανάλυση του πρωτεύοντος καταληκτικού σημείου PFS βασίζεται σε αξιολόγηση της νόσου με ανεξάρτητη ραδιολογική ανασκόπηση όλου του πληθυσμού της μελέτης (ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία και ασθενείς που είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία με κυτοκίνη).

Πίνακας 4 Γενικά αποτελέσματα στο RCC για την αποτελεσματικότητα βάσει ανεξάρτητης αξιολόγησης (VEG105192)

Καταληκτικά σημεία/πληθυσμός μελέτης Pazopanib (N=290) Εικονικό φάρμακο (N=145) HR (95% CI) Τιμή P (μονόπλευρη)
PFS Συνολικός ITT*
Διάμεση (μήνες) 9,2 4,2 0,46 (0,34, 0,62) <0,0000001
Ποσοστό ανταπόκρισης % (95% CI) 30 (25,1, 35,6) 3 (0,5, 6,4) - <0,001

HR = λόγος κινδύνου, ITT = πρόθεση για θεραπεία, PFS = επιβίωση χωρίς εξέλιξη. * - Ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία και ασθενείς που είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία με κυτοκίνη.

Σχήμα 1 Καμπύλη Kaplan-Meier επιβίωσης χωρίς εξέλιξη βάσει ανεξάρτητης αξιολόγησης για όλο τον πληθυσμό της μελέτης (ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία και ασθενείς που είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία με κυτοκίνη) (VEG105192) άξονας x: Μήνες, άξονας y: Αναλογία Χωρίς Εξέλιξη, Pazopanib (N = 290) Διάμεση 9,2 μήνες, Εικονικό φάρμακο (N = 145) Διάμεση 4,2 μήνες, Λόγος κινδύνου = 0,46, 95% CI (0,34, 0,62), P <0,0000001

Σχήμα 2 Καμπύλη Kaplan-Meier επιβίωσης χωρίς εξέλιξη βάσει ανεξάρτητης αξιολόγησης για ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία (VEG105192) άξονας x: Μήνες, άξονας y: Αναλογία Χωρίς Εξέλιξη, Pazopanib (N = 155) Διάμεση 11,1 μήνες, Εικονικό φάρμακο (N = 78) Διάμεση 2,8 μήνες, Λόγος κινδύνου = 0,40, 95% CI (0,27, 0,60), P <0,0000001

Σχήμα 3 Καμπύλη Kaplan-Meier επιβίωσης χωρίς εξέλιξη βάσει ανεξάρτητης αξιολόγησης για ασθενείς που είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία με κυτοκίνη (VEG105192) άξονας x: Μήνες, άξονας y: Αναλογία Χωρίς Εξέλιξη, Pazopanib (N = 135) Διάμεση 7,4 μήνες, Εικονικό φάρμακο (N = 67) Διάμεση 4,2 μήνες, Λόγος κινδύνου = 0,54, 95% CI (0,35, 0,84), P <0,001

Για ασθενείς που ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία, ο διάμεσος χρόνος μέχρι την ανταπόκριση ήταν 11,9 εβδομάδες και η διάμεση διάρκεια ανταπόκρισης 58,7 εβδομάδες, σύμφωνα με την ανεξάρτητη ανασκόπηση (VEG105192).

Τα δεδομένα της μέσης συνολικής επιβίωσης (ΣΕ) κατά την προσδιοριζόμενη στο πρωτόκολλο ανάλυση της συνολικής επιβίωσης ήταν 22,9 μήνες και 20,5 μήνες [HR = 0,91 (95% CI: 0,71, 1,16; p = 0,224)] για ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στην ομάδα του pazopanib και του εικονικού φαρμάκου αντίστοιχα. Τα αποτελέσματα της ΣΕ υπόκεινται σε πιθανή προκατάληψη καθώς το 54% των ασθενών στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου έλαβαν επίσης pazopanib στη φάση επέκτασης αυτής της μελέτης μετά από εξέλιξη της νόσου. Εξήντα έξι τοις εκατό των ασθενών σε εικονικό φάρμακο έλαβαν θεραπεία μετά την ολοκλήρωση της μελέτης έναντι 30% των ασθενών με pazopanib. Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικές διαφορές ανάμεσα στις ομάδες θεραπείας όσον αφορά τη Γενική Ποιότητα Ζωής βάσει των ερωτηματολογίων EORTC QLQ-C30 και EuroQoL EQ-5D.

Σε μια μελέτη Φάσης ΙΙ σε 225 ασθενείς με τοπικά υποτροπιάζον ή μεταστατικό διαυγές νεφροκυτταρικό καρκίνωμα, το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης ήταν 35% και η διάμεση διάρκεια ανταπόκρισης 68 εβδομάδες, σύμφωνα με την ανεξάρτητη ανασκόπηση. Η διάμεση PFS ήταν 11,9 μήνες.

Η ασφάλεια, αποτελεσματικότητα και ποιότητα ζωής του pazopanib έναντι του sunitinib αξιολογήθηκαν σε μία τυχαιοποιημένη, ανοιχτή, παράλληλων ομάδων μελέτη μη-κατωτερότητας Φάσης ΙΙΙ (VEG108844).

Στην VEG108844, ασθενείς (N = 1110) με τοπικά προχωρημένο ή/και μεταστατικό RCC οι οποίοι δεν είχαν λάβει προηγουμένως συστηματική θεραπεία, τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν είτε pazopanib 800 mg άπαξ ημερησίως συνεχώς ή sunitinib 50 mg άπαξ ημερησίως σε κύκλους 6 εβδομάδων χορήγησης με 4 εβδομάδες θεραπείας ακολουθούμενες από 2 εβδομάδες χωρίς θεραπεία.

Ο πρωταρχικός στόχος αυτής της μελέτης ήταν να αξιολογήσει και να συγκρίνει PFS σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με pazopanib με εκείνους που έλαβαν sunitinib. Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά ήταν παρόμοια μεταξύ των ομάδων θεραπείας. Τα χαρακτηριστικά της νόσου κατά την αρχική διάγνωση και κατά την προκαταρκτική αξιολόγηση ήταν ισορροπημένα μεταξύ των ομάδων θεραπείας με την πλειονότητα των ασθενών να έχουν καθαρή κυτταρική ιστολογία και νόσο Σταδίου IV.

Η VEG108844 πέτυχε το πρωτεύον καταληκτικό σημείο του PFS και έδειξε ότι το pazopanib δεν ήταν κατώτερο του sunitinib, καθώς το ανώτατο όριο του 95% CI για τον λόγο κινδύνου ήταν μικρότερο από το καθορισμένο στο πρωτόκολλο όριο μη-κατωτερότητας του 1,25. Τα συνολικά δεδομένα της αποτελεσματικότητας συνοψίζονται στον Πίνακα 5.

Πίνακας 5 Συνολικά δεδομένα αποτελεσματικότητας (VEG108844)

Καταληκτικά σημεία Pazopanib (N=557) Sunitinib (N=553) HR (95% CI)
PFS Συνολικό
Διάμεση (μήνες) 8,4 (8,3, 10,9) 9,5 (8,3, 11,0) 1,047 (0,898, 1,220)
Συνολική Επιβίωση
Διάμεση (μήνες) 28,3 (26,0, 35,5) 29,1 (25,4, 33,1) 0,915α (0,786, 1,065)

HR = λόγος κινδύνου, PFS = επιβίωση χωρίς εξέλιξη. τιμή αP = 0,245 (2-sided)

Σχήμα 4 Καμπύλη Kaplan-Meier για επιβίωση χωρίς εξέλιξη βάσει ανεξάρτητης αξιολόγησης για τον συνολικό πληθυσμό (VEG108844)

Οι αναλύσεις υποομάδων του PFS έγιναν για 20 δημογραφικούς και προγνωστικούς παράγοντες. Τα διαστήματα εμπιστοσύνης 95% για όλες τις υποομάδες περιλαμβάνουν ένα λόγο κινδύνου 1. Στις τρεις μικρότερες από τις 20 υποομάδες, η σημειακή εκτίμηση του λόγου κινδύνου ξεπέρασε το 1,25, δηλαδή, σε άτομα χωρίς προηγούμενη νεφρεκτομή (n=186, HR=1,403, 95% CI (0,955, 2,061)), με αρχική τιμή LDH»1,5 x ULN (n=68, HR=1,72, 95% CI (0,943, 3,139)) και χαμηλού κινδύνου κατά MSKCC (n=119, HR = 1,472, 95% CI (0.937, 2.313)).

Σάρκωμα μαλακών μορίων (STS) Η αποτελεσματικότητα και ασφάλεια του pazopanib σε STS εκτιμήθηκαν σε μια πιλοτική Φάσης ΙΙΙ, τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, πολυκεντρική μελέτη (VEG110727). Συνολικά 369 ασθενείς με προχωρημένο STS τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν pazopanib 800 mg άπαξ ημερησίως ή εικονικό φάρμακο. Είναι σημαντικό ότι στη μελέτη επετράπη να συμμετέχουν μόνο ασθενείς με επιλεκτικούς ιστολογικούς υποτύπους STS, επομένως η αποτελεσματικότητα και ασφάλεια του pazopanib μπορεί να θεωρηθούν τεκμηριωμένες μόνο σε αυτές τις υποομάδες του STS και η αγωγή με pazopanib θα πρέπει να περιορίζεται σε τέτοιους υποτύπους STS.

Οι τύποι όγκων που ήταν κατάλληλοι είναι οι ακόλουθοι: Ινοβλαστικό (ινοσάρκωμα σε ενήλικες, μυξοϊνοσάρκωμα, σκληρυντικό επιθηλιοειδές ινοσάρκωμα, κακοήθης μονήρης ινώδης όγκος), το λεγόμενο ινώδες ιστιοκύττωμα (πλειόμορφο κακόηθες ινώδες ιστιοκύττωμα [MFH], γιγαντοκυτταρικό MFH, φλεγμονώδες MFH), λειομυοσάρκωμα, κακοήθες γλομαγγείωμα, σκελετικών μυών (πλειόμορφο και κυψελιδικό ραβδομυοσάρκωμα), αγγειακοί (επιθηλιοειδές αιμαγγειοενδοθηλίωμα, αγγειοσάρκωμα), αβέβαιης διαφοροποίησης (αρθρικού υμένα, επιθηλιοειδής, κυψελιδικός μαλακών μορίων, διαυγοκυτταρικός, δεσμοπλαστικός μικρο-στρογγυλοκυτταρικός, εξωνεφρικός ραβδοειδής, κακοήθης μεσεγχυματικός, περιαγγειακός επιθηλιοειδής, σάρκωμα έσω χιτώνα), κακοήθεις όγκοι των ελύτρων των περιφερικών νεύρων, μη άλλως καθοριζόμενα (ΜΑΚ) αδιαφοροποίητα σαρκώματα μαλακών μορίων και άλλοι τύποι σαρκώματος (δεν περιλαμβάνονται ως ακατάλληλοι).

Οι ακόλουθοι τύποι όγκων δεν θεωρήθηκαν κατάλληλοι: Λιποσάρκωμα (όλοι οι υπότυποι), όλα τα ραβδομυοσαρκώματα τα οποία δεν ήταν κυψελιδικά ή πλειόμορφα, χονδροσάρκωμα, οστεοσάρκωμα, όγκοι Ewing / πρωτοπαθείς νευροεξωδερματικοί όγκοι (PNET), GIST, προβάλλον δερματοϊνοσάρκωμα, φλεγμονώδες μυοϊνοβλαστικό σάρκωμα, κακοήθες μεσοθηλίωμα και μεσοδερμικοί μεικτοί όγκοι της μήτρας.

Σημαντικό, ασθενείς με λιποσάρκωμα εξαιρέθηκαν από την πιλοτική Φάσης ΙΙΙ μελέτη καθώς σε μία προκαταρκτική Φάσης ΙΙ μελέτη (VEG20002), η δράση (PFS την εβδομάδα 12) που παρατηρήθηκε με το pazopanib στο λιποσάρκωμα δεν πληρούσε το προαπαιτούμενο ποσοστό ώστε να επιτραπεί περαιτέρω κλινικός έλεγχος.

Άλλα βασικά κριτήρια καταλληλότητας για τη μελέτη VEG110727 ήταν: ιστολογικές ενδείξεις κακοήθους STS υψηλού ή μετρίου βαθμού και εξέλιξη της νόσου εντός 6 μηνών από τη θεραπεία για μεταστατική νόσο, ή υποτροπή εντός 12 μηνών από τη (νεο)-/επικουρική θεραπεία.

Το ενενήντα οκτώ τοις εκατό (98%) των ασθενών είχαν λάβει παλαιότερη θεραπεία με doxorubicin, το 70% με ifosfamide και το 65% των ασθενών είχαν λάβει τουλάχιστον τρεις ή περισσότερους χημειοθεραπευτικούς παράγοντες πριν από την ένταξη στη μελέτη.

Οι ασθενείς στρωματοποιήθηκαν ανάλογα με τους παράγοντες της κατάσταση λειτουργικότητας κατά ΠΟΥ (WHO PS) (0 ή 1) κατά την έναρξη και τον αριθμό προγενέστερων σειρών συστηματικής θεραπείας για προχωρημένη νόσο (0 ή 1 έναντι 2+). Σε κάθε ομάδα θεραπείας, υπήρχε ένα ελαφρώς μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών στις 2+ προγενέστερες σειρές συστηματικής θεραπείας για προχωρημένη νόσο (58% και 55% αντίστοιχα για τα σκέλη θεραπείας με εικονικό φάρμακο και pazopanib) σε σύγκριση με 0 ή 1 προγενέστερη σειρά συστηματικής θεραπείας (42% και 45% αντίστοιχα για τα σκέλη θεραπείας με εικονικό φάρμακο και pazopanib). Η διάμεση διάρκεια παρακολούθησης των ασθενών (ορίζεται ως το χρονικό διάστημα από την ημερομηνία της τυχαιοποίησης έως την ημερομηνία της τελευταίας επικοινωνίας ή του θανάτου) ήταν παρόμοια και για τα δύο σκέλη θεραπείας (9,36 μήνες για το εικονικό φάρμακο [εύρος 0,69 έως 23,0 μήνες] και 10,04 μήνες για το pazopanib [εύρος 0,2 έως 24,3 μήνες]).

Ο πρωτεύων στόχος της μελέτης ήταν η επιβίωση χωρίς εξέλιξη (PFS) αξιολογήθηκε από ανεξάρτητη ραδιολογική εξέταση και το κύριο δευτερεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης συμπεριελάμβανε τη συνολική επιβίωση (OS), το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης και τη διάρκεια της ανταπόκρισης.

Πίνακας 6 Γενικά αποτελέσματα στο STS για την αποτελεσματικότητα βάσει ανεξάρτητης αξιολόγησης (VEG110727)

Καταληκτικά σημεία/Πληθυσμός μελέτης Pazopanib Εικονικό φάρμακο HR (95% CI) Τιμή P (αμφίπλευρη)
PFS Συνολικός ITT
Διάμεση (εβδομάδες) N=246: 20,0 N=123: 7,0 0,35 (0,26, 0,48) <0,001
Λειομυοσάρκωμα
Διάμεση (εβδομάδες) N=109: 20,1 N=49: 8,1 0,37 (0,23, 0,60) <0,001
Υποομάδες σαρκώματος αρθρικού υμένα
Διάμεση (εβδομάδες) N=25: 17,9 N=13: 4,1 0,43 (0,19, 0,98) 0,005
Άλλες υποομάδες STS
Διάμεση (εβδομάδες) N=112: 20,1 N=61: 4,3 0,39 (0,25, 0,60) <0,001
OS Συνολικός ITT
Διάμεση (μήνες) N=246: 12,6 N=123: 10,7 0,87 (0,67,1,12) 0,256
Λειομυοσάρκωμα*
Διάμεση (μήνες) N=109: 16,7 N=49: 14,1 0,84 (0,56, 1,26) 0,363
Υποομάδες σαρκώματος αρθρικού υμένα*
Διάμεση (μήνες) N=25: 8,7 N=13: 21,6 1,62 (0,79, 3,33) 0,115
Άλλες υποομάδες STS*
Διάμεση (μήνες) N=112: 10,3 N=61: 9,5 0,84 (0,59, 1,21) 0,325
Ποσοστό ανταπόκρισης (CR+PR) N=246: 4 (2,3, 7,9)% N=123: 0 (0,0, 3,0)%
Διάρκεια της ανταπόκρισης Διάμεση τιμή: 38,9 (16,7, 40,0) εβδομάδες

HR = αναλογία κινδύνου, ITT = με πρόθεση θεραπείας, PFS = επιβίωση χωρίς εξέλιξη, CR = πλήρης Ανταπόκριση, PR = μερική Ανταπόκριση, OS = συνολική επιβίωση

  • Η συνολική επιβίωση για τις αντίστοιχες ιστολογικές υποομάδες του STS (λειομυοσάρκωμα, σάρκωμα αρθρικού υμένα και «Άλλα» STS) θα πρέπει να ερμηνεύεται με προσοχή λόγω του μικρού αριθμού των ασθενών και τα ευρεία διαστήματα εμπιστοσύνης.

Μία παρόμοια βελτίωση του PFS με βάση τις εκτιμήσεις του ερευνητή παρατηρήθηκε στο σκέλος που έλαβε θεραπεία με pazopanib σε σύγκριση με το σκέλος που έλαβε θεραπεία με εικονικό φάρμακο (στον συνολικό ΙΤΤ πληθυσμό HR: 0,39; 95% CI, 0,30 έως 0,52, p <0,001).

Σχήμα 5 Καμπύλη Kaplan-Meier Επιβίωσης Χωρίς Εξέλιξη στο STS βάσει Ανεξάρτητης Αξιολόγησης για το Συνολικό Πληθυσμό της μελέτης (VEG110727)

Δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά στην OS μεταξύ των δύο θεραπευτικών σκελών κατά την τελική OS ανάλυση που πραγματοποιήθηκε μετά την εμφάνιση 76% (280/369) των συμβάντων (HR 0,87, 95% CI 0,67, 1,12 p = 0,256).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Votrient σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στη θεραπεία καρκινώματος του νεφρού και της νεφρικής πυέλου (εξαιρούνται νεφροβλάστωμα, νεφροβλαστωμάτωση, διαυγοκυτταρικό σάρκωμα, μεσοβλαστικό νέφρωμα, μυελοειδές νεφρικό καρκίνωμα και ο ραβδοειδής όγκος νεφρού) (βλ. Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει αναβολή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Votrient σε μία ή περισσότερες υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στη θεραπεία ραβδομυοσαρκώματος, σαρκωμάτων μαλακών μορίων εκτός ραβδομυοσαρκώματος και σαρκωμάτων της οικογένειας Ewing (βλ. Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-VOTRIENT
expand_more

Απορρόφηση

Μετά τη χορήγηση από του στόματος εφάπαξ δόσης pazopanib 800 mg σε ασθενείς με συμπαγείς όγκους, επιτεύχθηκε μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (Cmax) περίπου 19 ± 13 µg/ml μετά από 3,5 ώρες κατά μέσο όρο (εύρος 1,0-11,9 ώρες) και AUC∞ περίπου 650 ± 500 µg.h/ml. Η ημερήσια δοσολογία οδηγεί σε αύξηση κατά 1,23 έως 4 φορές της AUC0-T. Δεν παρατηρήθηκε σταθερή αύξηση της AUC ή της Cmax σε δόσεις pazopanib πάνω από 800 mg. Η συστηματική έκθεση στο pazopanib αυξάνεται όταν χορηγείται με τροφή. Η χορήγηση pazopanib με γεύμα υψηλής ή χαμηλής περιεκτικότητας σε λίπη οδηγεί σε αύξηση κατά 2 φορές περίπου της AUC και της Cmax. Επομένως, το pazopanib πρέπει να χορηγείται τουλάχιστον δύο ώρες μετά τη λήψη τροφής ή τουλάχιστον μία ώρα πριν από τη λήψη τροφής (βλ. Δοσολογία). Η χορήγηση θρυμματισμένου δισκίου pazopanib 400 mg αύξησε την AUC(0-72) κατά 46% και τη Cmax κατά 2 φορές περίπου και μείωσε τον tmax κατά 2 ώρες περίπου, συγκριτικά με τη χορήγηση ολόκληρου του δισκίου. Αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η διαθεσιμότητα και ο ρυθμός της από του στόματος απορρόφησης του pazopanib είναι αυξημένα κατόπιν χορήγησης θρυμματισμένου δισκίου, σε σύγκριση με τη χορήγηση ολόκληρου του δισκίου (βλ. Δοσολογία).

Κατανομή

Η σύνδεση του pazopanib σε πρωτεΐνες ανθρώπινου πλάσματος in vivo ήταν μεγαλύτερη από 99%, χωρίς εξάρτηση από τη συγκέντρωση σε εύρος 10-100 g/ml. In vitro μελέτες δείχνουν ότι το pazopanib είναι υπόστρωμα των P-gp και BCRP.

Βιομετασχηματισμός

Αποτελέσματα από in vitro μελέτες κατέδειξαν ότι ο μεταβολισμός του pazopanib μεσολαβείται κυρίως από το CYP3A4, με μικρή συμβολή των CYP1A2 και CYP2C8. Οι τέσσερις βασικοί μεταβολίτες του pazopanib ευθύνονται μόνο για το 6% της έκθεσης στο πλάσμα. Ένας από αυτούς τους μεταβολίτες αναστέλλει τον πολλαπλασιασμό διεγειρόμενων από VEGF ανθρώπινων ενδοθηλιακών κυττάρων της ομφαλικής φλέβας, με παρόμοια δραστικότητα με εκείνη του pazopanib, οι υπόλοιποι είναι κατά 10 με 20 φορές λιγότερο δραστικοί. Επομένως, η δράση του pazopanib εξαρτάται κυρίως από έκθεση στη μητρική ένωση pazopanib.

Αποβολή

Το pazopanib απεκκρίνεται με αργούς ρυθμούς, έχει μέσο χρόνο ημιζωής 30,9 ώρες μετά τη χορήγηση της συνιστώμενης δόσης 800 mg. Η απέκκριση γίνεται κυρίως στα κόπρανα, ενώ η απέκκριση μέσω των νεφρών αντιστοιχεί σε ποσοστό <4% της χορηγηθείσας δόσης.

Ειδικοί πληθυσμοί

Νεφρική δυσλειτουργία Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι λιγότερο από το 4% μιας χορηγούμενης από του στόματος δόσης pazopanib απεκκρίνεται στα ούρα ως pazopanib και μεταβολίτες. Τα αποτελέσματα από μοντέλο φαρμακοκινητικής του πληθυσμού (δεδομένα από άτομα με τιμές αναφοράς CLCR από 30,8 ml/λεπτό έως 150 ml/λεπτό) δείχνουν ότι η νεφρική δυσλειτουργία δεν είναι πιθανό να έχει κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική του pazopanib. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης πάνω από 30 ml/λεπτό. Εφιστάται προσοχή σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης κάτω από 30 ml/λεπτό, καθώς δεν υπάρχει εμπειρία με pazopanib στον συγκεκριμένο πληθυσμό ασθενών (βλ. Δοσολογία).

Ηπατική δυσλειτουργία

Ήπια Η μέση Cmax και AUC(0-24) του pazopanib σε σταθεροποιημένη κατάσταση, σε ασθενείς με ήπιες αποκλίσεις στις ηπατικές παραμέτρους (ορίζονται είτε ως φυσιολογική χολερυθρίνη και οποιουδήποτε βαθμού αύξηση της ALT, είτε ως αύξηση της χολερυθρίνης έως 1.5 x ULN ανεξάρτητα των τιμών της ALT) μετά τη χορήγηση 800 mg άπαξ ημερησίως είναι παρόμοια με τη μέση τιμή σε ασθενείς με φυσιολογική ηπατική λειτουργία (βλ. Πίνακα 7). Σε ασθενείς με ήπιες αποκλίσεις σε ηπατικές δοκιμασίες στον ορό η συνιστώμενη δόση είναι 800 mg pazopanib άπαξ ημερησίως (βλ. Δοσολογία).

Μέτρια Η ανώτερη ανεκτή δόση του pazopanib (MTD) σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (ορίζεται ως αύξηση της χολερυθρίνης >1,5 x έως 3 x ULN, ανεξάρτητα των τιμών της ALT) ήταν 200 mg άπαξ ημερησίως. Οι μέσες τιμές Cmax και AUC(0-24) σε σταθεροποιημένη κατάσταση, μετά τη χορήγηση 200 mg pazopanib άπαξ ημερησίως σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία ήταν περίπου 44% και 39%, των αντίστοιχων μέσων τιμών μετά τη χορήγηση 800 mg άπαξ ημερησίως σε ασθενείς με φυσιολογική ηπατική λειτουργία. αντίστοιχα (βλ. Πίνακα 7). Με βάση τα δεδομένα για την ασφάλεια και την ανοχή, η δόση του pazopanib πρέπει να μειώνεται στα 200 mg άπαξ ημερησίως σε άτομα που έχουν μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Δοσολογία).

Σοβαρή Οι μέσες τιμές Cmax και AUC(0-24) σε σταθεροποιημένη κατάσταση μετά τη χορήγηση 200 mg pazopanib άπαξ ημερησίως σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία ήταν περίπου 18% και 15%, των αντίστοιχων μέσων τιμών μετά τη χορήγηση 800 mg άπαξ ημερησίως σε ασθενείς με φυσιολογική ηπατική λειτουργία. Με βάση τη μειωμένη έκθεση και το περιορισμένο ηπατικό απόθεμα το pazopanib δεν συνιστάται σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (ορίζεται ως ολική χολερυθρίνη >3 x ULN, ανεξάρτητα οποιουδήποτε επιπέδου ALT) (βλ. Δοσολογία).

Πίνακας 7 Μέση φαρμακοκινητική του pazopanib σε σταθεροποιημένη κατάσταση που μετρήθηκε σε άτομα με ηπατική δυσλειτουργία.

Ομάδα Διερευνηθείσα δόση Cmax (µg/ml) AUC (0-24) (µg x hr/ml) Συνιστώμενη δόση
Φυσιολογική ηπατική λειτουργία 800 mg OD 52,0 (17,1-85,7) 888,2 (345,5-1482) 800 mg OD
Ήπια ηπατική δυσλειτουργία 800 mg OD 33,5 (11,3-104,2) 774,2 (214,7-2034,4) 800 mg OD
Μέτρια ηπατική δυσλειτουργία 200 mg OD 22,2 (4,2-32,9) 256,8 (65,7-487,7) 200 mg OD
Σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία 200 mg OD 9,4 (2,4-24,3) 130,6 (46,9-473,2) Δεν συνιστάται

OD - άπαξ ημερησίως

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

30.9-35 ώρες
PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

>99%
PubChem

Απέκκριση

Κόπρανα
PubChem
science

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more
CID
10113978
Μοριακός τύπος
C21H23N7O2S
Μοριακό βάρος
437.5
IUPAC
5-[[4-[(2,3-dimethylindazol-6-yl)-methylamino]pyrimidin-2-yl]amino]-2-methylbenzenesulfonamide
InChIKey
CUIHSIWYWATEQL-UHFFFAOYSA-N