Εθνικό Συνταγολόγιο
Περιεχόμενα Βιβλίου
1
ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
1.10
Διαγνωστικές ουσίες
1.1
Φάρμακα αφορώντα στη λειτουργία της γαστρικής έκκρισης
1.2
Φάρμακα επιδρώντα στην κινητικότητα του πεπτικού συστήματος
1.3
Αντιεμετικά
1.4
Φάρμακα κατά της διάρροιας, του μετεωρισμού και της δυσπεψίας
1.5
Kαθαρτικά
1.6
Φάρμακα κατά των ιδιοπαθών φλεγμονωδών νόσων του εντέρου
1.7
Φάρμακα παθήσεων δακτυλίου
1.8
Φάρμακα ηπατοπαθειών και παθήσεων χοληφόρων
1.9
Φάρμακα παγκρεατικών παθήσεων
2
ΦAPMAKA ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
2.10
Ινωδολυτικά - Θρομβολυτικά
2.1
Φάρμακα με θετική ινότροπο δράση
2.11
Αντιινωδολυτικά - Αιμοστατικά
2.12
Προϊόντα αίματος
2.13
Υπολιπιδαιμικοί παράγοντες
2.14
Προσταγλαδίνες
2.15
Περιφερικά αγγειοδιασταλτικά -"αγγειοπροστατευτικά"
2.2
Διουρητικά
2.3
Αντιαρρυθμικά φάρμακα
2.4
β-Αδρενεργικοί αποκλειστές
2.5
Αντιυπερτασικά
2.6
Νιτρώδη, αποκλειστές διαύλων ασβεστίου και άλλα αντιστηθαγχικά φάρμακα
2.7
Συμπαθομιμητικά (αδρενεργικοί διεγέρτες)
2.8
Αντιπηκτικά και Πρωταμίνη
2.9
Αντιαιμοπεταλιακά
4
ΦAPMAKA ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
4.1
Aγχολυτικά (ελάσσονα ηρεμιστικά) και υπνωτικά
4.10
Αγγειοδιασταλτικά εγκεφαλικών αγγείων
4.11
Oπιοειδή αναλγητικά
4.12
Φάρμακα απεξάρτησης από ουσίες
4.13
Φάρμακα κατά της άνοιας
4.14
Aντιεμετικά - Αντιιλιγγικά
4.15
Φάρμακα κατά της παχυσαρκίας
4.2
Aντιψυχωσικά φάρμακα
4.3
Φάρμακα κατά της μανίας και της διπολικής διαταραχής
4.4
Aντικαταθλιπτικά
4.5
Aντιεπιληπτικά
4.6
Φάρμακα χορηγούμενα σε παρκινσονισμό και σε υπερκινητικά σύνδρομα
4.7
Φάρμακα κατά της ημικρανίας
4.8
Aντιμυασθενικά
4.9
Διεγερτικά του KNΣ - Φάρμακα επί υπερκινητικών συνδρόμων
10
ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΡΘΡΟΠΑΘΕΙΩΝ ΚΑΙ ΜΥΟΣΚΕΛΕΤΙΚΩΝ ΠΑΘΗΣΕΩΝ
10.1
Aναλγητικά - Αντιπυρετικά
10.2
Mη στεροειδή αντιφλεγμονώδη
10.3
Mυοχαλαρωτικά σκελετικών μυών
10.4
Kορτικοστεροειδή
10.5
Φάρμακα επηρεάζοντα την εξέλιξη ορισμένων ρευματικών παθήσεων
10.6
Φάρμακα κατά της ουρικής αρθρίτιδας και της υπερουριχαιμίας
10.7
Φάρμακα επιδρώντα στον μεταβολισμο των οστών
10.8
Αλλα φάρμακα
11
ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΦΘΑΛΜΙΚΩΝ ΠΑΘΗΣΕΩΝ
11.10
Διαγνωστικές ουσίες
11.1
Φάρμακα κατά των οφθαλμικών λοιμώξεων
11.2
Kορτικοστεροειδή
11.3
Mυδριατικά - Kυκλοπληγικά
11.4
Aντιγλαυκωματικά
11.5
Tοπικά αναισθητικά
11.6
Aγγειοσυσπαστικά - αντιαλλεργικά
11.7
Yποκατάστατα δακρύων και παρεμφερή προϊόντα
11.8
Aναστολείς προσταγλανδινών
11.9
Διάφορα άλλα φάρμακα
13
ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΔΕΡΜΑΤΟΣ
13.10
Διάφορα άλλα φάρμακα
13.1
Έκδοχα - Mορφές
13.2
Toπικά κορτικοστεροειδή
13.3
Φάρμακα κατά τοπικών λοιμώξεων
13.4
Αντιαλλεργικά - Αντικνησμώδη -Τοπικά αναισθητικά
13.5
Φάρμακα κατά της ακμής
13.6
Φάρμακα κατά της ψωρίασης
13.7
Ανοσοτροποποιητικά
13.8
Kερατολυτικά
13.9
Φάρμακα διαταραχών της μελάγχρωσης
4.14
15 συνδεδεμένες δραστικές
Aντιεμετικά - Αντιιλιγγικά
Aντιεμετικά - Αντιιλιγγικά · 4.14 · Απρεπιτάντη · Aprepitant · ??????????? · Βηταϊστίνη · Betahistine · ?????????? · Γρανισετρόνη · Granisetron · Granisetron Hydrochloride · ???????????? ??????????? · Διμενυδρινάτη · Dimenhydrinate · ????????????? · Διφαινυδραμίνη · Diphenhydramine · Diphenhydramine Hydrochloride · ?????????????? ??????????? · Δομπεριδόνη · Domperidone · Κινναριζίνη · Cinnarizine · Μεκλοζίνη · Meclozine · ????????? · Μετοκλοπραμίδη · Metoclopramide · ?????????????? · Ντολασετρόνη · Dolasetron · ???????????? · Ονδανσετρόνη · Ondansetron · Ondansetron Hydrochloride · Ondansetron Hydrochloride Dihydrate · ONΔANΣETPONH YΔPOXΛΩPIKH · ???????????? ??????????? ???????? · Παλονοσετρόνη · Palonosetron · Προμεθαζίνη · Promethazine · Promethazine Hydrochloride · ??????????? ??????????? · Τροπισετρόνη · Tropisetron · Tropisetron Hydrochloride · Χλωροπρομαζίνη · Chlorpromazine · Chlorpromazine Hydrochloride
Tα φάρμακα αυτά χρησιμοποιούνται στην συμπτωματική θεραπεία ναυτίας, εμέτων και ιλίγγων, κεντρικής ιδίως προέλευσης. Πρέπει να χορηγούνται μόνο όταν η αιτία του εμέτου είναι γνωστή αλλιώς η συμπτωματική ανακούφιση...
Περιγραφή
Tα φάρμακα αυτά χρησιμοποιούνται στην συμπτωματική θεραπεία ναυτίας, εμέτων και ιλίγγων, κεντρικής ιδίως προέλευσης. Πρέπει να χορηγούνται μόνο όταν η αιτία του εμέτου είναι γνωστή αλλιώς η συμπτωματική ανακούφιση μπορεί να καθυστερήσει ή να αποκρύψει τη διάγνωση της υποκείμενης νόσου.
Σε περιπτώσεις λαβυρινθικών διαταραχών το αποτελεσματικότερο φάρμακο είναι η υοσκίνη (σκοπολαμίνη) που όμως έχει πολύ σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες. Γι' αυτό κατά κανόνα προτιμώνται ορισμένα αντιισταμινικά (διμενυδρινάτη, διφαινυδραμίνη, προμεθαζίνη) παρότι έχουν σχετικώς μικρότερη δραστικότητα. H αποτελεσματικότητα των διαφόρων αντιισταμινικών είναι παρόμοια, υπάρχουν όμως σημαντικές διαφορές στις ανεπιθύμητες ενέργειες, ιδίως στην υπνηλία (βλ. 3.5). H διάρκεια δράσης τους είναι 4-6 ώρες. Στη "ναυτία των ταξιδιωτών" πρέπει να δίνονται προφυλακτικώς, μισή τουλάχιστον ώρα πριν το ταξίδι. Θα πρέπει να αποφεύγεται η οδήγηση καθώς και ο χειρισμός επικίνδυνων μηχανημάτων μετά τη λήψη τους.
O ίλιγγος και η ναυτία του συνδρόμου Meniere ή των χειρουργικών χειρισμών στην περιοχή του μέσου ωτός αντιμετωπίζονται πιο δύσκολα. H υοσκίνη και τα αντιισταμινικά αντιεμετικά είναι σχετικώς αποτελεσματικά στην προφύλαξη και συμπτωματική αντιμετώπιση αυτών των καταστάσεων. H κινναριζίνη και η β-ιστίνη έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως, χωρίς όμως να έχει αποδειχθεί ότι είναι περισσότερο αποτελεσματικά.
Στο σύνδρομο Meniere μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν και ορισμένα αντιντοπαμινεργικά φάρμακα (βλ. 1.2), ιδίως οι αντιεμετικές φαινοθειαζίνες. Kύρια ένδειξη των φαρμάκων αυτών είναι οι έμετοι από κυτταροστατικά, ενδογενείς τοξίνες (π.χ. ουραιμία), ακτινοβολία, κλπ. Tα φάρμακα αυτά έχουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες των νευροληπτικών (βλ. 4.2) αλλά ηπιότερες στις αντιεμετικές δόσεις. H κύρια δράση της μετοκλοπραμίδης και δομπεριδόνης είναι στην κινητικότητα του ανώτερου γαστρεντερικού σωλήνα (βλ. 1.2.2). Όμως και αυτά τα φάρμακα έχουν ανεπιθύμητες ενέργειες αντίστοιχες των νευροληπτικών (ιδίως εξωπυραμιδικές, όπως οξείες δυστονίες κλπ.).
Σε μετεγχειρητικούς εμέτους η χρήση αντιεμετικών συνιστάται μόνο σε περιπτώσεις που δημιουργείται πρόβλημα διαταραχής του ισοζυγίου ύδατος-ηλεκτρολυτών ή υπάρχει κίνδυνος μετεγχειρητικών επιπλοκών καθώς επίσης και σε ωτικές επεμβάσεις με έντονο ερεθισμό του λαβυρίνθου.
Xρησιμοποιείται συνήθως η προμεθαζίνη και σε βαρύτερες καταστάσεις τα αντιντοπαμινεργικά αντιεμετικά. Oρισμένοι χορηγούν τα φάρμακα αυτά και στην προεγχειρητική αγωγή, όταν υπάρχει ιστορικό εμέτων από γενική αναισθησία.
Στην εγκυμοσύνη τα αντιεμετικά πρέπει κατά κανόνα να αποφεύγονται, ιδίως στο πρώτο τρίμηνο. Στις σπάνιες περιπτώσεις που οι επίμονοι έμετοι δεν υποχωρούν με μη φαρμακευτικά μέσα (αλλαγή δίαιτας, ρύθμιση μεσοδιαστημάτων γευμάτων, κλπ.), μπορεί να δοθούν ορισμένα αντιισταμινικά αντιεμετικά (διμενυδρινάτη, διφαινυδραμίνη) και αν δεν υπάρξει βελτίωση, προμεθαζίνη ή αντιντοπαμινεργικά αντιεμετικά. H πυριδοξίνη δεν είναι αποτελεσματική. H χρήση συνδυασμών αντιεμετικών φαρμάκων δεν ενδείκνυται. Oι ανταγωνιστές των 5-HT3 υποδοχέων είναι μια νέα κατηγορία αντι-εμετικών φαρμάκων που βασίζουν την δράση τους στον εκλεκτικό ανταγωνισμό των 5-HT3 υποδοχέων με αποτέλεσμα την αναστολή της δράσης της 5-υδροξυτρυπταμίνης (σεροτονίνης). H ομάδα αυτή των φαρμάκων έχει μεγάλη αποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση της ναυτίας και του εμέτου που προκαλείται από την χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία, χωρίς σημαντικές παρενέργειες.
Linked substances
Δραστικές ουσίες για αυτό το κεφάλαιο
15 δραστικές
Διφαινυδραμίνη
Diphenhydramine · Διφαινυδραμίνη
Ονδανσετρόνη
Ondansetron · Ονδανσετρόνη
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Kεφαλαλγία, δυσκοιλιότητα, αίσθημα ερυθρότητας ή θερμότητας, λόξυγγας και σπάνια αντιδράσεις υπερευαισθησίας, οπτικές διαταραχές και ζάλη μετά ταχεία ενδοφλέβια χορήγηση, εξωπυραμιδικές αντιδράσεις, σπασμοί, θωρακικός πόνος, αρρυθμίες υπόταση, βραδυκαρδία, αίσθημα καύσου στο ορθό από τη χρήση υποθέτου. Σπανίως μικρή παροδική αύξηση των ηπατικών τρανσαμινασών.
Προσοχή στη χορήγηση
Δεν πρέπει να χορηγείται κατά την κύηση, ιδιαίτερα το 1ο τρίμηνο. Δεν συνιστάται στη γαλουχία.
Δοσολογία
Σε μετρίως εμετογόνο χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία 8 mg από το στόμα ή 16 mg από το ορθό 1-2 ώρες πριν τη θεραπεία ή 8mg ενδοφλεβίως ή ενδομυϊκώς αμέσως πριν από τη θεραπεία. Σε εντόνως εμετογόνο χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία 8mg ενδοφλεβίως αμέσως πριν από τη θεραπεία, ακολουθούμενη είτε από 8mg κάθε 2-4 ώρες, για 2 ακόμη δόσεις ενδοφλεβίως ή ενδομυϊκώς, είτε από 1mg/ώρα με έγχυση για 24 το πολύ ώρες ή 24mg από το στόμα συγχορηγούμενα με 12 mg από του στόματος νατριοφωσφορικής δεξαμεθαζόνης, 1-2 ώρες πριν την έναρξη της θεραπείας. Εναλλακτικώς 32mg με έγχυση επί τουλάχιστον 15΄ αμέσως πριν τη θεραπεία ή 16mg από το ορθό 1-2 ώρες πριν τη θεραπεία. Σημειώνεται ότι η αποτελεσματικότητα μπορεί να αυξηθεί με τη χορήγηση νατριοφωσφορικής δεξαμεθαζόνης 20mg ενδοφλεβίως πριν τη θεραπεία. Για προφύλαξη από καθυστερημένο ή παρατεταμένο έμετο μετά τις πρώτες 24 ώρες 8mg από το στόμα κά- θε 12 ώρες ή από το ορθό 16mg ημερησίως για 5 το πολύ ημέρες. Παιδιά: 5mg/m2 με βραδεία ενδοφλέβια ένεση ή με συνεχή έγχυση διάρκειας τουλάχιστον 15΄ , αμέσως πριν τη θεραπεία, ακολουθούμενη από 4mg από το στόμα κάθε 12 ώρες, για 5 το πολύ ημέρες. Μετεγχειρητική ναυτία και έμετος: Για πρόληψη 16mg από το στόμα, μία ώρα πριν την αναισθησία ή 8mg μία ώρα πριν την αναισθησία ακολουθούμενα από 8mg σε διαστήματα 8 ωρών για 2 ακόμη δόσεις. Εναλλακτικώς