Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ N03AX11 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

TOPIRAMATE

Τοπιραμάτη

Σκοπός της θεραπείας είναι ο έλεγχος των επιληπτικών κρίσεων με τη συνεχή διατήρηση δραστικών επιπέδων του φαρμάκου στο πλάσμα και από εκεί στον εγκεφαλικό ιστό. H δόση και η συχνότητα χορήγησής τους καθορίζονται από το χρόνο υποδιπλασιασμού, γι' αυτό και είναι σκόπιμος ο …

Chemical structure of TOPIRAMATE

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Επιμελημένο
clinical_notes
ΕΟΦ

Ενδείξεις

expand_more
Ως μονοθεραπεία επιληψίας σε ενήλικες και παιδιά 6 ετών. Ως συμπληρωματική θεραπεία της εστιακής επιληψίας, του συνδρόμου Lennox-Gas- taut και των γενικευμένων τονικοκλονικών κρίσεων σε ενήλικες και παιδιά 2 ετών. Λοιπές βλ. 4.7.2.
medication
SPC-TOPIRAMATE

Δοσολογία

expand_more
Οδός:
από του στόματος
Χορήγηση:
ανεξάρτητα από τα γεύματα
Δόση έναρξης:
25 mg το βράδυ (Ενήλικες, μονοθεραπεία/συμπληρωματική/ημικρανία)
Τιτλοποίηση:
Γενικά: αυξήσεις 25-50 mg/ημέρα σε διαστήματα 1-2 εβδομάδων. Σε παιδιά: 0,5-1 mg/kg/ημέρα ή 1-3 mg/kg/ημέρα. Η τιτλοποίηση καθοδηγείται από την κλινική απόκριση.
  • Ενήλικες (μονοθεραπεία επιληψίας)
    Δόση100 mg/ημέρα έως 200 mg/ημέρα σε δύο διαιρεμένες δόσεις
    Μέγ. δόση500 mg/ημέρα σε 2 διαιρεμένες δόσεις (1.000 mg/ημέρα σε ανθεκτικές περιπτώσεις)
    Τιτλοποίηση: ξεκινά με 25 mg το βράδυ για 1 εβδομάδα, μετά αύξηση 25-50 mg/ημέρα σε 1-2 εβδομάδες σε 2 διαιρεμένες δόσεις.
  • Παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών (μονοθεραπεία επιληψίας)
    Δόση100 mg/ημέρα (περίπου 2,0 mg/kg/ημέρα για 6-16 ετών)
    Τιτλοποίηση: ξεκινά με 0,5-1 mg/kg το βράδυ για 1 εβδομάδα, μετά αύξηση 0,5-1 mg/kg/ημέρα σε 1-2 εβδομάδες σε 2 διαιρεμένες δόσεις.
  • Ενήλικες (συμπληρωματική θεραπεία επιληψίας)
    Δόση200 - 400 mg σε δύο διαιρεμένες δόσεις
    Τιτλοποίηση: ξεκινά με 25-50 mg το βράδυ για 1 εβδομάδα, μετά αύξηση 25-50 mg/ημέρα ανά 1-2 εβδομάδες σε 2 διαιρεμένες δόσεις. Μικρότερες αρχικές δόσεις έχουν αναφερθεί αλλά δεν έχουν μελετηθεί.
  • Παιδιά ηλικίας 2 ετών και άνω (συμπληρωματική θεραπεία επιληψίας)
    Δόση5 έως 9 mg/kg/ημέρα σε δύο διαιρεμένες δόσεις
    Μέγ. δόση30 mg/kg/ημέρα
    Τιτλοποίηση: ξεκινά με 25 mg (ή 1-3 mg/kg/ημέρα) κάθε βράδυ για 1 εβδομάδα, μετά αύξηση 1-3 mg/kg/ημέρα σε 1-2 εβδομάδες σε 2 διαιρεμένες δόσεις.
  • Ενήλικες (προφύλαξη ημικρανίας)
    Δόση100 mg/ημέρα σε δύο διαιρεμένες δόσεις
    Μέγ. δόση200 mg/ημέρα
    Τιτλοποίηση: ξεκινά με 25 mg το βράδυ για 1 εβδομάδα, μετά αύξηση 25 mg/ημέρα με διάστημα 1 εβδομάδας. Ορισμένοι ασθενείς ωφελούνται από 50 mg/ημέρα.
  • Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (CLCR ≤ 70 ml/min)
    Χορηγείται με προσοχή. Συνιστάται μισή δόση έναρξης και συντήρησης. Σε τελικού σταδίου νεφρική ανεπάρκεια, χορηγείται συμπληρωματική δόση ίση με το μισό της ημερήσιας δόσης τις ημέρες αιμοκάθαρσης.
  • Ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία
    Χορηγείται με προσοχή.
  • Ηλικιωμένοι
    Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης υπό την προϋπόθεση ότι η νεφρική λειτουργία είναι ανέπαφη.
block
SPC-TOPIRAMATE

Αντενδείξεις

expand_more
  • Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, 200 mg: ερυθρό ή σε κάποιο από τα έκδοχα.
  • Προφύλαξη της ημικρανίας στην εγκυμοσύνη και σε γυναίκες που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία εάν δεν χρησιμοποιούν αποτελεσματικές μεθόδους αντισύλληψης.
warning
SPC-TOPIRAMATE

Προειδοποιήσεις

expand_more
  • Διακοπή της τοπιραμάτης
    Σημαντικό
    Συστήνεται κατάλληλη παρακολούθηση
  • Αύξηση στη συχνότητα εμφάνισης κρίσεων ή εκδήλωση νέων τύπων κρίσεων
    ΠληθυσμόςΑσθενείς
    Μπορεί να είναι το επακόλουθο μιας υπερδοσολογίας, μιας μείωσης στις συγκεντρώσεις του πλάσματος των ταυτόχρονα χρησιμοποιούμενων αντιεπιληπτικών, της προόδου της ασθένειας ή μιας παράδοξης δράσης.
  • Ενυδάτωση
    Η επαρκής ενυδάτωση είναι πολύ σημαντική. Μπορεί να ελαττώσει τον κίνδυνο νεφρολιθίασης. Η κατάλληλη ενυδάτωση πριν και κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων όπως άσκηση ή έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων αντιδράσεων που σχετίζονται με τη θερμοκρασία.
  • Ολιγοίδρωση
    Σημαντικό
    Μειωμένη εφίδρωση και υπερθερμία μπορεί να συμβεί, ιδιαίτερα σε μικρά παιδιά που εκτίθενται σε υψηλή θερμοκρασία περιβάλλοντος.
  • Διαταραχές της διάθεσης / κατάθλιψη
    Παρατηρήθηκε αυξημένη συχνότητα εμφάνισης διαταραχών της διάθεσης και κατάθλιψης.
  • Αυτοκτονία / αυτοκτονικός ιδεασμός
    Κίνδυνος
    Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία αυτοκτονικού ιδεασμού και αυτοκτονικής συμπεριφοράς. Να λαμβάνεται υπόψη η κατάλληλη θεραπεία. Οι ασθενείς (και οι άνθρωποι που περιθάλπουν τους ασθενείς) πρέπει να συμβουλεύονται να αναζητούν ιατρική συμβουλή, σε περίπτωση που εμφανιστούν σημεία αυτοκτονικού ιδεασμού ή αυτοκτονικής συμπεριφοράς.
  • Νεφρολιθίαση
    Ορισμένοι ασθενείς, ειδικότερα εκείνοι με προδιάθεση για νεφρολιθίαση, ενδέχεται να αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο σχηματισμού νεφρικών λίθων και εμφάνισης των σχετιζόμενων σημείων και συμπτωμάτων. Η χρόνια μεταβολική οξέωση αυξάνει τον κίνδυνο σχηματισμού νεφρόλιθου.
  • Μειωμένη νεφρική λειτουργία
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (CL CR ≤ 70 ml/min)
    Η τοπιραμάτη πρέπει να χορηγείται με προσοχή καθώς το πλάσμα και η νεφρική κάθαρση της τοπιραμάτης είναι μειωμένες.
  • Μειωμένη ηπατική λειτουργία
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με μειωμένη ηπατική λειτουργία
    Η τοπιραμάτη θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή καθώς η κάθαρση της τοπιραμάτης μπορεί να είναι μειωμένη.
  • Οξεία εμφάνιση μυωπίας και δευτερογενούς γλαυκώματος κλειστής γωνίας
    Σε ασθενείς που λαμβάνουν τοπιραμάτη έχει αναφερθεί ένα σύνδρομο που αποτελείται από οξεία εμφάνιση μυωπίας σχετιζόμενης με δευτερογενές γλαύκωμα κλειστής γωνίας. Η θεραπεία περιλαμβάνει διακοπή της τοπιραμάτης, το συντομότερο δυνατό, σύμφωνα με την κρίση του θεράποντος ιατρού, και κατάλληλα μέτρα για τη μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης. Η αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση οποιασδήποτε αιτιολογίας, αν δεν θεραπευτεί, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά επακόλουθα, συμπεριλαμβανομένης της μόνιμης απώλειας της όρασης. Πρέπει να αποφασιστεί εάν οι ασθενείς με ιστορικό οφθαλμικών διαταραχών πρέπει να υπόκεινται σε θεραπεία με τοπιραμάτη.
  • Μεταβολική οξέωση
    Υπερχλωραιμία, υπερχλωραιμική μεταβολική οξέωση (non-anion gap), μεταβολική οξέωση (δηλαδή μειωμένα διττανθρακικά στον ορό κάτω από τα φυσιολογικά όρια αναφοράς απουσία αναπνευστικής αλκάλωσης) σχετίζεται με τη θεραπεία με τοπιραμάτη. Η χρόνια μεταβολική οξέωση αυξάνει τον κίνδυνο σχηματισμού νεφρόλιθου και δυνητικά μπορεί να οδηγήσει σε οστεοπενία. Η χρόνια μεταβολική οξέωση σε παιδιατρικούς ασθενείς μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένους ρυθμούς ανάπτυξης. Αν παρουσιαστούν σημεία ή συμπτώματα ενδεικτικά της μεταβολικής οξέωσης, συνιστάται η μέτρηση των διττανθρακικών στον ορό. Εάν εμφανιστεί και μεταβολική οξέωση η οποία επιμένει, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η δυνατότητα μείωσης της δόσης ή η διακοπή της θεραπείας με τοπιραμάτη (με σταδιακή διακοπή). Η τοπιραμάτη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με καταστάσεις ή θεραπείες που αποτελούν παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση μεταβολικής οξέωσης.
  • Απώλεια σωματικού βάρους
    Συνιστάται η παρακολούθηση των ασθενών που ακολουθούν θεραπεία με τοπιραμάτη για απώλεια σωματικού βάρους. Συμπλήρωμα διατροφής ή αυξημένη πρόσληψη τροφής θα πρέπει να ληφθεί υπόψη αν ο ασθενής χάνει βάρος ενώ λαμβάνει τοπιραμάτη.
  • Επηρεασμένη νοητική λειτουργία
    Έχουν υπάρξει στη βιβλιογραφία αναφορές διαταραχής της νοητικής λειτουργίας σε ενήλικες υπό θεραπεία με τοπιραμάτη, όπου απαιτείται μείωση της δόσης ή διακοπή της θεραπείας. Ωστόσο, οι μελέτες που αφορούν τα γνωστικά αποτελέσματα σε παιδιά που έλαβαν θεραπεία με τοπιραμάτη είναι ανεπαρκείς και η επίδρασή της, εν προκειμένω, χρειάζεται ακόμη να διευκρινιστεί.
  • Έκδοχα
    Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λακτόζη: Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας γαλακτόζης, ανεπάρκειας λακτάσης Lapp ή δυσαπορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο. 200 mg: Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει ερυθρό (E129) και ενδέχεται να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις.
swap_horiz
SPC-TOPIRAMATE

Αλληλεπιδράσεις

expand_more
  • Φαινυτοΐνη
    παρακολούθηση
    Η προσθήκη τοπιραμάτης μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις φαινυτοΐνης στο πλάσμα (σε σπάνιες περιπτώσεις). Η προσθήκη ή απόσυρση φαινυτοΐνης μπορεί να απαιτεί ρύθμιση της δόσης τοπιραμάτης.
    ΣύστασηΠαρακολούθηση επιπέδων φαινυτοΐνης σε ασθενείς με κλινικά σημεία τοξικότητας.
  • Καρβαμαζεπίνη
    παρακολούθηση
    Η προσθήκη ή απόσυρση καρβαμαζεπίνης μπορεί να απαιτεί ρύθμιση της δόσης τοπιραμάτης. Μειώνει τις συγκεντρώσεις τοπιραμάτης στο πλάσμα.
  • Βαλπροϊκό οξύ
    παρακολούθηση
    Δεν προκαλεί κλινικά σημαντικές αλλαγές στις συγκεντρώσεις τοπιραμάτης στο πλάσμα. Η ταυτόχρονη χορήγηση έχει συσχετιστεί με υπεραμμωνιαιμία με ή χωρίς εγκεφαλοπάθεια και υποθερμία.
  • Φαινοβαρβιτάλη
    παρακολούθηση
    Δεν μελετήθηκε η επίδραση στις συγκεντρώσεις τοπιραμάτης.
  • Πριμιδόνη
    παρακολούθηση
    Δεν μελετήθηκε η επίδραση στις συγκεντρώσεις τοπιραμάτης.
  • Λαμοτριγίνη
    παρακολούθηση
    Δεν επηρεάζει τις συγκεντρώσεις λαμοτριγίνης ή τοπιραμάτης στο πλάσμα.
  • Διαζεπάμη
    παρακολούθηση
    Η τοπιραμάτη αναστέλλει το CYP2C19 και μπορεί να παρεμποδίσει ουσίες που μεταβολίζονται μέσω αυτού.
  • Ιμιπραμίνη
    παρακολούθηση
    Η τοπιραμάτη αναστέλλει το CYP2C19 και μπορεί να παρεμποδίσει ουσίες που μεταβολίζονται μέσω αυτού.
  • Μοκλοβεμίδη
    παρακολούθηση
    Η τοπιραμάτη αναστέλλει το CYP2C19 και μπορεί να παρεμποδίσει ουσίες που μεταβολίζονται μέσω αυτού.
  • Proguanil
    παρακολούθηση
    Η τοπιραμάτη αναστέλλει το CYP2C19 και μπορεί να παρεμποδίσει ουσίες που μεταβολίζονται μέσω αυτού.
  • Ομεπραζόλη
    παρακολούθηση
    Η τοπιραμάτη αναστέλλει το CYP2C19 και μπορεί να παρεμποδίσει ουσίες που μεταβολίζονται μέσω αυτού.
  • Διγοξίνη
    παρακολούθηση
    Η τοπιραμάτη μείωσε την AUC της διγοξίνης κατά 12% σε μελέτη μίας δόσης. Η κλινική σημασία δεν έχει διευκρινιστεί.
    ΣύστασηΙδιαίτερη προσοχή στον έλεγχο της διγοξίνης ορού κατά την προσθήκη ή απομάκρυνση της τοπιραμάτης.
  • Αλκοόλ / Κατασταλτικά ΚΝΣ
    προσοχή
    Η ταυτόχρονη χορήγηση δεν έχει εκτιμηθεί.
    ΣύστασηΣυνιστάται η μη ταυτόχρονη χρήση.
  • Υπερικό/ Βαλσαμόχορτο St John’s Wort
    παρακολούθηση
    Κίνδυνος μειωμένων συγκεντρώσεων πλάσματος τοπιραμάτης με απώλεια αποτελεσματικότητας.
  • Από του στόματος χορηγούμενα αντισυλληπτικά
    παρακολούθηση
    Μπορεί να μειωθεί η αποτελεσματικότητα των αντισυλληπτικών (ειδικά σε δόσεις 200-800 mg/ημέρα) με πιθανότητα αυξημένης αιμορραγίας εκ διαφυγής.
    ΣύστασηΟι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται για τη μειωμένη αντισυλληπτική αποτελεσματικότητα και να αναφέρουν αλλαγές στην αιμορραγία.
  • Λίθιο
    παρακολούθηση
    Παρατηρήθηκε μείωση της έκθεσης στο λίθιο (18% AUC) με 200 mg/ημέρα τοπιραμάτης σε υγιείς εθελοντές. Παρατηρήθηκε αύξηση (26% AUC) με δόσεις έως 600 mg/ημέρα σε ασθενείς με διπολική διαταραχή.
    ΣύστασηΤα επίπεδα λιθίου πρέπει να παρακολουθούνται.
  • Ρισπεριδόνη
    παρακολούθηση
    Μείωση στη συστηματική έκθεση στη ρισπεριδόνη (16-33% AUC) με τοπιραμάτη. Αυξημένη συχνότητα ανεπιθύμητων ενεργειών (υπνηλία, παραισθησία, ναυτία) μετά την προσθήκη τοπιραμάτης.
  • Υδροχλωροθειαζίδη (HCTZ)
    παρακολούθηση
    Η HCTZ αύξησε την Cmax (+27%) και AUC (+29%) της τοπιραμάτης. Μειώσεις στο κάλιο ορού είναι μεγαλύτερες όταν χορηγούνται μαζί.
    ΣύστασηΜπορεί να απαιτείται προσαρμογή της δόσης τοπιραμάτης.
  • Μετφορμίνη
    παρακολούθηση
    Η μετφορμίνη αύξησε Cmax (+18%) και AUC (+25%) και μείωσε CL/F (-20%) της μετφορμίνης. Η τοπιραμάτη μπορεί να μειώσει την κάθαρση της τοπιραμάτης.
    ΣύστασηΤακτική παρακολούθηση για τον έλεγχο της διαβητικής κατάστασης.
  • Πιογλιταζόνη
    παρακολούθηση
    Μείωση AUC και Cmax του υδρόξυ- και κετο-μεταβολίτη της πιογλιταζόνης. Κλινική σημασία άγνωστη.
    ΣύστασηΤακτική παρακολούθηση για τον έλεγχο της διαβητικής κατάστασης.
  • Γλιβουρίδη
    παρακολούθηση
    Η τοπιραμάτη μείωσε την AUC της γλιβουρίδης κατά 25% και των μεταβολιτών της κατά 13-15%.
    ΣύστασηΤακτική παρακολούθηση για τον έλεγχο της διαβητικής κατάστασης.
  • Παράγοντες προδιάθεσης στη νεφρολιθίαση
    προσοχή
    Μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο νεφρολιθίασης.
    ΣύστασηΑποφεύγονται.
sick
SPC-TOPIRAMATE

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more
Λοιμώξεις
  • Ρινοφαρυγγίτιδα
Αίμα
  • Αναιμία
  • Λευκοπενία
  • Θρομβοπενία
  • Λεμφαδενοπάθεια
  • Ηωσινοφιλία
  • Ουδετεροπενία
  • Μειωμένος αριθμός λευκοκυττάρων
Ανοσοποιητικό
  • Υπερευαισθησία
  • Αλλεργικό οίδημα
  • Οίδημα προσώπου
Οφθαλμικές
  • Οίδημα επιπεφυκότα
  • Έλλειμμα στα οπτικά πεδία
  • Θαμπή όραση
  • Διπλωπία
  • Οπτική διαταραχή
  • Μειωμένη οπτική οξύτητα
  • Σκότωμα
  • Μυωπία
  • Μη φυσιολογικό αίσθημα στον οφθαλμό
  • Ξηροφθαλμία
  • Φωτοφοβία
  • Βλεφαρόσπασμος
  • Αυξημένη δακρύρροια
  • Φωτοψία
  • Μυδρίαση
  • Πρεσβυωπία
  • Ετερόπλευρη τύφλωση
  • Παροδική τύφλωση
  • Γλαύκωμα
  • Διαταραχή προσαρμογής
  • Διαταραγμένη αντίληψη οπτικού βάθους
  • Οίδημα βλεφάρου
  • Νυκταλωπία
  • Αμβλυωπία
  • Γλαύκωμα κλειστής γωνίας
  • Ωχροπάθεια
  • Διαταραχή κινητικότητας του οφθαλμού
Μεταβολισμός
  • Ανορεξία
  • Μειωμένη όρεξη
  • Μεταβολική οξέωση
  • Υποκαλιαιμία
  • Αυξημένη όρεξη
  • Πολυδιψία
  • Υπερχλωραιμική οξέωση
  • Μειωμένο σωματικό βάρος
  • Αυξημένο σωματικό βάρος
Ψυχιατρικές
  • Κατάθλιψη
  • Βραδυφρενία
  • Αϋπνία
  • Διαταραχή γλωσσικής έκφρασης
  • Άγχος
  • Συγχυτική κατάσταση
  • Αποπροσανατολισμός
  • Επιθετικότητα
  • Μεταβολή διάθεσης
  • Διέγερση
  • Διακυμάνσεις συναισθηματικής διάθεσης
  • Καταθλιπτική διάθεση
  • Οργή
  • Μη φυσιολογική συμπεριφορά
  • Αυτοκτονικός ιδεασμός
  • Απόπειρα αυτοκτονίας
  • Ψευδαίσθηση
  • Ψυχωσική διαταραχή
  • Ακουστική ψευδαίσθηση
  • Οπτική ψευδαίσθηση
  • Απάθεια
  • Απουσία αυθόρμητου λόγου
  • Διαταραχή ύπνου
  • Ευστάθεια
  • Μειωμένη γενετήσια ορμή
  • Ανησυχία
  • Κλάμα
  • Δυσφημία
  • Ευφορική διάθεση
  • Παράνοια
  • Εμμονή
  • Προσβολή πανικού
  • Εύκολο κλάμα
  • Διαταραχή διαβάσματος
  • Μη φυσιολογική σκέψη
  • Απώλεια γενετήσιας ορμής
  • Αϋπνία κατά τη μέση του ύπνου
  • Εύκολη διάσπαση προσοχής
  • Πολύ πρωινή αφύπνιση
  • Αντίδραση πανικού
  • Εξηρμένη συναισθηματική διάθεση
  • Μανία
  • Διαταραχή πανικού
  • Απελπισία
  • Υπομανία
  • Ψυχοκινητική υπερδραστηριότητα
  • Ευερεθιστότητα
Ψυχιατρικές διαταραχές
  • Επίπεδο συναισθημα
Νευρικό
  • Νωθρότητα
  • Παραισθησία
  • Υπνηλία
  • Ζάλη
  • Διαταραχή στην προσοχή
  • Επηρεασμένη μνήμη
  • Αμνησία
  • Νοητική διαταραχή
  • Επηρεασμένη διανοητική κατάσταση
  • Επηρεασμένες ψυχοκινητικές ικανότητες
  • Σπασμός
  • Μη φυσιολογικός συντονισμός
  • Τρόμος
  • Λήθαργος
  • Υποαισθησία
  • Νυσταγμός
  • Δυσγευσία
  • Διαταραχή ισορροπίας
  • Δυσαρθρία
  • Τρόμος κατά τις εκούσιες κινήσεις
  • Καταστολή
  • Επηρεασμένο επίπεδο συνείδησης
  • Σπασμός γενικευμένης επιληψίας
  • Σύνθετες εστιακές επιληπτικές κρίσεις
  • Διαταραχή λόγου
  • Συγκοπή
  • Διαταραχή αισθητικότητας
  • Υπερβολικός ύπνος
  • Αφασία
  • Επαναλαμβανόμενη ομιλία
  • Υποκινησία
  • Δυσκινησία
  • Ζάλη θέσης
  • Πτωχή ποιότητα ύπνου
  • Απώλεια αισθητικότητας
  • Παρεγκεφαλιδικό σύνδρομο
  • Δυσαισθησία
  • Υπογευσία
  • Αδεξιότητα
  • Αύρα
  • Αγευσία
  • Δυσγραφία
  • Δυσφασία
  • Περιφερική νευροπάθεια
  • Προσυγκοπή
  • Δυστονία
  • Απραξία
  • Διαταραχή κιρκαδιανού ρυθμού ύπνου
  • Υπεραισθησία
  • Υποσμία
  • Ανοσμία
  • Ιδιοπαθής τρόμος
  • Ακινησία
  • Μη απόκριση σε ερεθίσματα
  • Ίλιγγος
  • Υπαισθησία στόματος
  • Υπαισθησία προσώπου
  • Μη φυσιολογική βάδιση
Διαταραχές του νευρικού συστήματος
  • Ακουσία εκροή σιέλου από το στόμα
  • Παρ οσμία
Δέρμα
  • Αίσθηση εγκαύματος
  • Μυρμηκίαση
  • Αλωπεκία
  • Εξάνθημα
  • Κνησμός
  • Ανιδρωσία
  • Κνίδωση
  • Ερύθημα
  • Γενικευμένος κνησμός
  • Κηλιδώδες εξάνθημα
  • Δυσχρωματισμός δέρματος
  • Αλλεργική δερματίτιδα
  • Σύνδρομο Stevens-Johnson
  • Πολύμορφο ερύθημα
  • Μη φυσιολογική οσμή δέρματος
  • Περικογχικό οίδημα
  • Εστιασμένη κνίδωση
  • Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
Οφθαλμικές διαταραχές
  • Σκιαστικό σκότωμα
Αυτί
  • Εμβοές
  • Ωταλγία
  • Κώφωση
  • Ετερόπλευρη κώφωση
  • Νευροαισθητήρια κώφωση
  • Δυσφορία ωτός
  • Έκπτωση ακουστικής οξύτητας
Καρδιά
  • Βραδυκαρδία
  • Φλεβοκομβική βραδυκαρδία
  • Αίσθημα παλμών
Αγγειακές
  • Υπόταση
  • Ορθοστατική υπόταση
  • Έξαψη
  • Εξάψεις
  • Φαινόμενο Raynaud
  • Περιφερική ψυχρότητα
Αναπνευστικό
  • Δύσπνοια
  • Επίσταξη
  • Ρινική συμφόρηση
  • Ρινόρροια
  • Δύσπνοια κόπωσης
  • Υπερέκκριση παραρρινίων κόλπων
  • Δυσφωνία
  • Βήχας
Γαστρεντερικό
  • Ναυτία
  • Διάρροια
  • Έμετος
  • Δυσκοιλιότητα
  • Άλγος άνω κοιλιακής χώρας
  • Δυσπεψία
  • Κοιλιακό άλγος
  • Ξηροστομία
  • Δυσφορία στομάχου
  • Στοματική παραισθησία
  • Γαστρίτιδα
  • Κοιλιακή δυσφορία
  • Παγκρεατίτιδα
  • Μετεωρισμός
  • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
  • Άλγος κάτω κοιλιακής χώρας
  • Ουλορραγία
  • Διάταση κοιλίας
  • Επιγαστρική δυσφορία
  • Κοιλιακή ευαισθησία
  • Υπερέκκριση σιέλου
  • Άλγος στόματος
  • Απόπνοια
  • Γλωσσοδυνία
Ήπαρ
  • Ηπατίτιδα
  • Ηπατική ανεπάρκεια
Μυοσκελετικό
  • Αρθραλγία
  • Μυϊκοί σπασμοί
  • Μυαλγία
  • Μυϊκές δεσμιδώσεις
  • Μυϊκή αδυναμία
  • Μυοσκελετικός πόνος θώρακα
  • Διόγκωση άρθρωσης
  • Μυοσκελετική δυσκαμψία
  • Λαγόνιο άλγος
  • Μυϊκή κόπωση
  • Δυσφορία άκρου
Νεφρά/Ουροποιητικό
  • Νεφρολιθίαση
  • Πολλακιουρία
  • Δυσουρία
  • Λιθίαση ουροφόρων οδών
  • Ακράτεια ούρων
  • Αιματουρία
  • Ακράτεια
  • Επιτακτική ούρηση
  • Κωλικός νεφρού
  • Άλγος νεφρού
  • Λιθίαση ουρητήρα
  • Νεφροσωληναριακή οξέωση
  • Παρουσία κρυστάλλων στα ούρα
Αναπαραγωγικό
  • Στυτική δυσλειτουργία
  • Σεξουαλική δυσλειτουργία
Γενικές
  • Κόπωση
  • Πυρετός
  • Εξασθένιση
  • Διαταραχή βαδίσματος
  • Αίσθημα κακουχίας
  • Υπερθερμία
  • Δίψα
  • Γριππώδης συνδρομή
  • Αίσθηση μέθης
  • Αίσθηση εκνευρισμού
  • Οίδημα προσώπου
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
  • Αίσθημα μη φυσιολογική
Άλλο
  • Ασβέστωση
Εργαστηριακές
  • Αύξηση ηπατικών ενζύμων
  • Μειωμένα διττανθρακικά αίματος
Κοινωνικές
  • Ανικανότητα μάθησης
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
  • Ανικανότητα μάθησης
    Κοινωνικές
    Πολύ συχνές
  • Ανορεξία
    Μεταβολισμός
    Πολύ συχνές
  • Διάρροια
    Γαστρεντερικό
    Πολύ συχνές
  • Διπλωπία
    Οφθαλμικές
    Πολύ συχνές
  • Ζάλη
    Νευρικό
    Πολύ συχνές
  • Θολή όραση
    Οφθαλμικές
    Πολύ συχνές
  • Κόπωση
    Γενικές
    Πολύ συχνές
  • Μειωμένη όρεξη
    Μεταβολισμός
    Πολύ συχνές
  • Μειωμένο σωματικό βάρος
    Μεταβολισμός
    Πολύ συχνές
  • Ναυτία
    Γαστρεντερικό
    Πολύ συχνές
  • Παραισθησία
    Νευρικό
    Πολύ συχνές
  • Υπνηλία
    Νευρικό
    Πολύ συχνές
  • Άλγος άνω κοιλιακής χώρας
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Έμετος
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Έξαψη
    Αγγειακές
    Συχνές
  • Ίλιγγος
    Νευρικό
    Συχνές
  • Αίσθημα κακουχίας
    Γενικές
    Συχνές
  • Αίσθημα μη φυσιολογική
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Συχνές
  • Αίσθημα παλμών
    Καρδιά
    Συχνές
  • Αλωπεκία
    Δέρμα
    Συχνές
  • Αμνησία
    Νευρικό
    Συχνές
  • Αναιμία
    Αίμα
    Συχνές
  • Αρθραλγία
    Μυοσκελετικό
    Συχνές
  • Αυξημένη όρεξη
    Μεταβολισμός
    Συχνές
  • Αυξημένο σωματικό βάρος
    Μεταβολισμός
    Συχνές
  • Βραδυκαρδία
    Καρδιά
    Συχνές
  • Γαστρίτιδα
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Διαταραχή βαδίσματος
    Γενικές
    Συχνές
  • Διαταραχή ισορροπίας
    Νευρικό
    Συχνές
  • Διαταραχή στην προσοχή
    Νευρικό
    Συχνές
  • Δυσαρθρία
    Νευρικό
    Συχνές
  • Δυσγευσία
    Νευρικό
    Συχνές
  • Δυσκοιλιότητα
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Δυσουρία
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Συχνές
  • Δυσπεψία
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Δυσφορία στομάχου
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Δύσπνοια
    Αναπνευστικό
    Συχνές
  • Εμβοές
    Αυτί
    Συχνές
  • Εξάνθημα
    Δέρμα
    Συχνές
  • Εξάψεις
    Αγγειακές
    Συχνές
  • Εξασθένιση
    Γενικές
    Συχνές
  • Επίσταξη
    Αναπνευστικό
    Συχνές
  • Επηρεασμένες ψυχοκινητικές ικανότητες
    Νευρικό
    Συχνές
  • Επηρεασμένη διανοητική κατάσταση
    Νευρικό
    Συχνές
  • Επηρεασμένη μνήμη
    Νευρικό
    Συχνές
  • Ευερεθιστότητα
    Ψυχιατρικές
    Συχνές
  • Κατάθλιψη
    Ψυχιατρικές
    Συχνές
  • Καταστολή
    Νευρικό
    Συχνές
  • Κνησμός
    Δέρμα
    Συχνές
  • Κοιλιακή δυσφορία
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Κοιλιακό άλγος
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Λήθαργος
    Νευρικό
    Συχνές
  • Μεταβολική οξέωση
    Μεταβολισμός
    Συχνές
  • Μη φυσιολογικός συντονισμός
    Νευρικό
    Συχνές
  • Μυαλγία
    Μυοσκελετικό
    Συχνές
  • Μυοσκελετικός πόνος θώρακα
    Μυοσκελετικό
    Συχνές
  • Μυϊκές δεσμιδώσεις
    Μυοσκελετικό
    Συχνές
  • Μυϊκή αδυναμία
    Μυοσκελετικό
    Συχνές
  • Μυϊκοί σπασμοί
    Μυοσκελετικό
    Συχνές
  • Νεφρολιθίαση
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Συχνές
  • Νοητική διαταραχή
    Νευρικό
    Συχνές
  • Νυσταγμός
    Νευρικό
    Συχνές
  • Ξηροστομία
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Οπτική διαταραχή
    Οφθαλμικές
    Συχνές
  • Ορθοστατική υπόταση
    Αγγειακές
    Συχνές
  • Πολλακιουρία
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Συχνές
  • Πολυδιψία
    Μεταβολισμός
    Συχνές
  • Πυρετός
    Γενικές
    Συχνές
  • Ρινική συμφόρηση
    Αναπνευστικό
    Συχνές
  • Ρινόρροια
    Αναπνευστικό
    Συχνές
  • Σεξουαλική δυσλειτουργία
    Αναπαραγωγικό
    Συχνές
  • Σπασμός
    Νευρικό
    Συχνές
  • Στοματική παραισθησία
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Στυτική δυσλειτουργία
    Αναπαραγωγικό
    Συχνές
  • Τρόμος
    Νευρικό
    Συχνές
  • Τρόμος κατά τις εκούσιες κινήσεις
    Νευρικό
    Συχνές
  • Υπερευαισθησία
    Ανοσοποιητικό
    Συχνές
  • Υποαισθησία
    Νευρικό
    Συχνές
  • Υποκαλιαιμία
    Μεταβολισμός
    Συχνές
  • Υπόταση
    Αγγειακές
    Συχνές
  • Φλεβοκομβική βραδυκαρδία
    Καρδιά
    Συχνές
  • Ωταλγία
    Αυτί
    Συχνές
  • Άγχος
    Ψυχιατρικές
    Όχι συχνές
  • Άλγος κάτω κοιλιακής χώρας
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Άλγος νεφρού
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Όχι συχνές
  • Άλγος στόματος
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Έκπτωση ακουστικής οξύτητας
    Αυτί
    Όχι συχνές
  • Έλλειμμα στα οπτικά πεδία
    Οφθαλμικές
    Όχι συχνές
  • Αίσθηση εγκαύματος
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Αίσθηση εκνευρισμού
    Γενικές
    Όχι συχνές
  • Αίσθηση μέθης
    Γενικές
    Όχι συχνές
  • Αγευσία
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Αδεξιότητα
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Αιματουρία
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Όχι συχνές
  • Ακουσία εκροή σιέλου από το στόμα
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Ακράτεια
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Όχι συχνές
  • Ακράτεια ούρων
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Όχι συχνές
  • Αλλεργική δερματίτιδα
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Αλλεργικό οίδημα
    Ανοσοποιητικό
    Όχι συχνές
  • Ανιδρωσία
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Αποπροσανατολισμός
    Ψυχιατρικές
    Όχι συχνές
  • Απόπνοια
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Απώλεια αισθητικότητας
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Αυξημένη δακρύρροια
    Οφθαλμικές
    Όχι συχνές
  • Αφασία
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Αϋπνία
    Ψυχιατρικές
    Όχι συχνές
  • Αύξηση ηπατικών ενζύμων
    Εργαστηριακές
    Όχι συχνές
  • Αύρα
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Βλεφαρόσπασμος
    Οφθαλμικές
    Όχι συχνές
  • Βραδυφρενία
    Ψυχιατρικές
    Όχι συχνές
  • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Γενικευμένος κνησμός
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Γλωσσοδυνία
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Γριππώδης συνδρομή
    Γενικές
    Όχι συχνές
  • Δίψα
    Γενικές
    Όχι συχνές
  • Διάταση κοιλίας
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Διέγερση
    Ψυχιατρικές
    Όχι συχνές
  • Διακυμάνσεις συναισθηματικής διάθεσης
    Ψυχιατρικές
    Όχι συχνές
  • Διαταραχή αισθητικότητας
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Διαταραχή γλωσσικής έκφρασης
    Ψυχιατρικές
    Όχι συχνές
  • Διαταραχή λόγου
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Διόγκωση άρθρωσης
    Μυοσκελετικό
    Όχι συχνές
  • Δυσαισθησία
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Δυσγραφία
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Δυσκινησία
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Δυστονία
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Δυσφασία
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Δυσφορία άκρου
    Μυοσκελετικό
    Όχι συχνές
  • Δυσφορία ωτός
    Αυτί
    Όχι συχνές
  • Δυσφωνία
    Αναπνευστικό
    Όχι συχνές
  • Δυσχρωματισμός δέρματος
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Δύσπνοια κόπωσης
    Αναπνευστικό
    Όχι συχνές
  • Επαναλαμβανόμενη ομιλία
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Επηρεασμένο επίπεδο συνείδησης
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Επιγαστρική δυσφορία
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Επιθετικότητα
    Ψυχιατρικές
    Όχι συχνές
  • Επιτακτική ούρηση
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Όχι συχνές
  • Ερύθημα
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Ετερόπλευρη κώφωση
    Αυτί
    Όχι συχνές
  • Ζάλη θέσης
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Ηωσινοφιλία
    Αίμα
    Όχι συχνές
  • Θρομβοπενία
    Αίμα
    Όχι συχνές
  • Καταθλιπτική διάθεση
    Ψυχιατρικές
    Όχι συχνές
  • Κηλιδώδες εξάνθημα
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Κνίδωση
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Κοιλιακή ευαισθησία
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Κωλικός νεφρού
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Όχι συχνές
  • Κώφωση
    Αυτί
    Όχι συχνές
  • Λαγόνιο άλγος
    Μυοσκελετικό
    Όχι συχνές
  • Λεμφαδενοπάθεια
    Αίμα
    Όχι συχνές
  • Λευκοπενία
    Αίμα
    Όχι συχνές
  • Λιθίαση ουροφόρων οδών
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Όχι συχνές
  • Μειωμένη οπτική οξύτητα
    Οφθαλμικές
    Όχι συχνές
  • Μειωμένος αριθμός λευκοκυττάρων
    Αίμα
    Όχι συχνές
  • Μεταβολή διάθεσης
    Ψυχιατρικές
    Όχι συχνές
  • Μετεωρισμός
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Μη φυσιολογική βάδιση
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Μη φυσιολογική συμπεριφορά
    Ψυχιατρικές
    Όχι συχνές
  • Μη φυσιολογικό αίσθημα στον οφθαλμό
    Οφθαλμικές
    Όχι συχνές
  • Μυδρίαση
    Οφθαλμικές
    Όχι συχνές
  • Μυοσκελετική δυσκαμψία
    Μυοσκελετικό
    Όχι συχνές
  • Μυρμηκίαση
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Μυωπία
    Οφθαλμικές
    Όχι συχνές
  • Μυϊκή κόπωση
    Μυοσκελετικό
    Όχι συχνές
  • Νευροαισθητήρια κώφωση
    Αυτί
    Όχι συχνές
  • Νωθρότητα
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Ξηροφθαλμία
    Οφθαλμικές
    Όχι συχνές
  • Οίδημα επιπεφυκότα
    Οφθαλμικές
    Όχι συχνές
  • Οίδημα προσώπου
    Ανοσοποιητικό
    Όχι συχνές
  • Οργή
    Ψυχιατρικές
    Όχι συχνές
  • Ουλορραγία
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Παγκρεατίτιδα
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Παρ οσμία
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Παρεγκεφαλιδικό σύνδρομο
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Παρουσία κρυστάλλων στα ούρα
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Όχι συχνές
  • Περιφερική νευροπάθεια
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Περιφερική ψυχρότητα
    Αγγειακές
    Όχι συχνές
  • Πρεσβυωπία
    Οφθαλμικές
    Όχι συχνές
  • Προσυγκοπή
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Πτωχή ποιότητα ύπνου
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Σκότωμα
    Οφθαλμικές
    Όχι συχνές
  • Σπασμός γενικευμένης επιληψίας
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Συγκοπή
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Συγχυτική κατάσταση
    Ψυχιατρικές
    Όχι συχνές
  • Σύνθετες εστιακές επιληπτικές κρίσεις
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Υπαισθησία προσώπου
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Υπαισθησία στόματος
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Υπερέκκριση παραρρινίων κόλπων
    Αναπνευστικό
    Όχι συχνές
  • Υπερέκκριση σιέλου
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Υπερβολικός ύπνος
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Υπερθερμία
    Γενικές
    Όχι συχνές
  • Υπερχλωραιμική οξέωση
    Μεταβολισμός
    Όχι συχνές
  • Υπογευσία
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Υποκινησία
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Φαινόμενο Raynaud
    Αγγειακές
    Όχι συχνές
  • Φωτοφοβία
    Οφθαλμικές
    Όχι συχνές
  • Φωτοψία
    Οφθαλμικές
    Όχι συχνές
  • Ψυχοκινητική υπερδραστηριότητα
    Ψυχιατρικές
    Όχι συχνές
  • Ακινησία
    Νευρικό
    Σπάνιες
  • Ακουστική ψευδαίσθηση
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Αμβλυωπία
    Οφθαλμικές
    Σπάνιες
  • Ανησυχία
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Ανοσμία
    Νευρικό
    Σπάνιες
  • Αντίδραση πανικού
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Απάθεια
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Απουσία αυθόρμητου λόγου
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Απραξία
    Νευρικό
    Σπάνιες
  • Απόπειρα αυτοκτονίας
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Απώλεια γενετήσιας ορμής
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Ασβέστωση
    Άλλο
    Σπάνιες
  • Αυτοκτονικός ιδεασμός
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Αϋπνία κατά τη μέση του ύπνου
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Βήχας
    Αναπνευστικό
    Σπάνιες
  • Γλαύκωμα
    Οφθαλμικές
    Σπάνιες
  • Διαταραγμένη αντίληψη οπτικού βάθους
    Οφθαλμικές
    Σπάνιες
  • Διαταραχή διαβάσματος
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Διαταραχή κιρκαδιανού ρυθμού ύπνου
    Νευρικό
    Σπάνιες
  • Διαταραχή προσαρμογής
    Οφθαλμικές
    Σπάνιες
  • Διαταραχή ύπνου
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Δυσφημία
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Εμμονή
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Εξηρμένη συναισθηματική διάθεση
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Επίπεδο συναίσθημα
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Εστιασμένη κνίδωση
    Δέρμα
    Σπάνιες
  • Ετερόπλευρη τύφλωση
    Οφθαλμικές
    Σπάνιες
  • Ευστάθεια
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Ευφορική διάθεση
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Εύκολη διάσπαση προσοχής
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Εύκολο κλάμα
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Ηπατίτιδα
    Ήπαρ
    Σπάνιες
  • Ηπατική ανεπάρκεια
    Ήπαρ
    Σπάνιες
  • Ιδιοπαθής τρόμος
    Νευρικό
    Σπάνιες
  • Κλάμα
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Λιθίαση ουρητήρα
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Σπάνιες
  • Μειωμένα διττανθρακικά αίματος
    Εργαστηριακές
    Σπάνιες
  • Μειωμένη γενετήσια ορμή
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Μη απόκριση σε ερεθίσματα
    Νευρικό
    Σπάνιες
  • Μη φυσιολογική οσμή δέρματος
    Δέρμα
    Σπάνιες
  • Μη φυσιολογική σκέψη
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Νεφροσωληναριακή οξέωση
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Σπάνιες
  • Νυκταλωπία
    Οφθαλμικές
    Σπάνιες
  • Οίδημα βλεφάρου
    Οφθαλμικές
    Σπάνιες
  • Οίδημα προσώπου
    Γενικές
    Σπάνιες
  • Οπτική ψευδαίσθηση
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Ουδετεροπενία
    Αίμα
    Σπάνιες
  • Παράνοια
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Παροδική τύφλωση
    Οφθαλμικές
    Σπάνιες
  • Περικογχικό οίδημα
    Δέρμα
    Σπάνιες
  • Πολύ πρωινή αφύπνιση
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Πολύμορφο ερύθημα
    Δέρμα
    Σπάνιες
  • Προσβολή πανικού
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Σκιαστικό σκότωμα
    Οφθαλμικές διαταραχές
    Σπάνιες
  • Σύνδρομο Stevens-Johnson
    Δέρμα
    Σπάνιες
  • Υπεραισθησία
    Νευρικό
    Σπάνιες
  • Υποσμία
    Νευρικό
    Σπάνιες
  • Ψευδαίσθηση
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Ψυχωσική διαταραχή
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Απελπισία
    Ψυχιατρικές
    Μη γνωστές
  • Γλαύκωμα κλειστής γωνίας
    Οφθαλμικές
    Μη γνωστές
  • Διαταραχή κινητικότητας του οφθαλμού
    Οφθαλμικές
    Μη γνωστές
  • Διαταραχή πανικού
    Ψυχιατρικές
    Μη γνωστές
  • Μανία
    Ψυχιατρικές
    Μη γνωστές
  • Ρινοφαρυγγίτιδα
    Λοιμώξεις
    Μη γνωστές
  • Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
    Δέρμα
    Μη γνωστές
  • Υπομανία
    Ψυχιατρικές
    Μη γνωστές
  • Ωχροπάθεια
    Οφθαλμικές
    Μη γνωστές
pregnant_woman
SPC-TOPIRAMATE

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more
  • Κύηση
    Αποφεύγεται
    Η τοπιραμάτη ήταν τερατογόνος σε ποντίκια, αρουραίους και κουνέλια. Στους αρουραίους, η τοπιραμάτη διαπερνά το φράγμα του πλακούντα. Δεδομένα από το μητρώο κυήσεων του Ηνωμένου Βασιλείου και του μητρώου κυήσεων του North American Antiepileptic Drug (NAAED) υποδεικνύουν ότι τα βρέφη που εκτίθενται σε μονοθεραπεία με τοπιραμάτη κατά το πρώτο τρίμηνο διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο συγγενών δυσπλασιών (π.χ., κρανιοπροσωπικά ελλείμματα, όπως λαγώχειλος/λυκόστομα, υποσπαδίας και ανωμαλίες στις οποίες εμπλέκονται διάφορα συστήματα του σώματος). Τα δεδομένα του μητρώου κυήσεων του NAAED για τη μονοθεραπεία με τοπιραμάτη έδειξαν περίπου 3 φορές υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης σοβαρών συγγενών δυσπλασιών, σε σύγκριση με μια ομάδα αναφοράς που δε λάμβανε αντιεπιληπτικά φάρμακα. Επιπλέον, υπήρχε υψηλότερος επιπολασμός χαμηλού βάρους γέννησης (<2500 grams) μετά από θεραπεία με τοπιραμάτη σε σχέση με την ομάδα αναφοράς. Επιπλέον, τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι, σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία, μπορεί να υπάρχει αυξημένος κίνδυνος τερατογόνων επιδράσεων, οι οποίες σχετίζονται με τη χρήση αντιεπιληπτικών φαρμάκων σε συνδυαστική θεραπεία. Σε γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία συνιστάται η χρήση αποτελεσματικής αντισύλληψης και η εξέταση εναλλακτικών θεραπευτικών επιλογών. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η τοπιραμάτη πρέπει να συνταγογραφείται μετά από πλήρη ενημέρωση της γυναίκας για τους γνωστούς κινδύνους της ανεξέλεγκτης επιληψίας στην εγκυμοσύνη και τους πιθανούς κινδύνους του φαρμακευτικού προϊόντος στο έμβρυο.
  • Γαλουχία
    Με προσοχή
    Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει έκκριση της τοπιραμάτης στο γάλα. Η έκκριση της τοπιραμάτης στο ανθρώπινο γάλα δεν έχει εκτιμηθεί σε ελεγχόμενες μελέτες. Περιορισμένες παρατηρήσεις σε ασθενείς υποδεικνύουν εκτενή έκκριση της τοπιραμάτης στο θηλάζον γάλα. Δεδομένου ότι πολλά φαρμακευτικά προϊόντα εκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα, πρέπει να παρθεί απόφαση για τη συνέχιση ή μη του θηλασμού ή για τη διακοπή/αποχή από τη θεραπεία με τοπιραμάτη λαμβάνοντας υπόψη τη σπουδαιότητα του φαρμακευτικού προϊόντος για τη μητέρα (παράγραφος 4.4).
neurology
DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more
Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της τοπιραμάτης δεν είναι γνωστός. Ωστόσο, μελέτες έχουν δείξει ότι η τοπιραμάτη αναστέλλει τα δυναμικά δράσης που προκαλούνται επαναληπτικά από παρατεταμένη εκπόλωση των νευρώνων με τρόπο εξαρτώμενο από τον χρόνο, υποδηλώνοντας…
monitor_heart
SPC-TOPIRAMATE

Φαρμακοδυναμική

expand_more
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλα αντιεπιληπτικά, παρασκευάσματα κατά της ημικρανίας κωδικός ATC: N03A X11 Η τοπιραμάτη ταξινομείται ως σουλφαματο-μονοσακχαρίτης. Ο ακριβής μηχανισμός σύμφωνα με τον οποίο η τοπιραμάτη ασκεί τις αντιεπιληπτικές επιδράσεις…
biotech
SPC-TOPIRAMATE

Φαρμακοκινητική

expand_more
Το επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο και το σκληρό καψάκιο είναι βιοϊσοδύναμα σκευάσματα. Το φαρμακοκινητικό προφίλ της τοπιραμάτης συγκρινόμενο με άλλα αντιεπιληπτικά φάρμακα δείχνει ένα μακρύ χρόνο ημιζωής στο πλάσμα, γραμμική φαρμακοκινητική,…
hub
PubChem

Μεταβολισμός

expand_more
Μεταβολισμός Οι μεταβολίτες της τοπιραμάτης δεν είναι γνωστό ότι είναι ενεργοί. Ο μεταβολισμός της τοπιραμάτης χαρακτηρίζεται από αντιδράσεις γλυκουρονιδίωσης, υδροξυλίωσης και υδρόλυσης που οδηγούν στην παραγωγή έξι μικρών μεταβολιτών. Μερικοί από τους…
bloodtype
DrugBank

Απέκκριση

expand_more
Νεφρά

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-TOPIRAMATE
expand_more

Γενικά

Συνιστάται η θεραπεία να αρχίζει με μία χαμηλή δόση και να ακολουθεί εξατομίκευση της θεραπείας μέχρι τον προσδιορισμό της αποτελεσματικής δόσης. Η δόση και ο ρυθμός της εξατομίκευσης της θεραπείας θα πρέπει να ακολουθούν την κλινική απόκριση.

Η τοπιραμάτη διατίθεται σε δισκία επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο και σε σκεύασμα σκληρού καψακίου. Το σκεύασμα σκληρού καψακίου παρέχεται γι’ αυτούς τους ασθενείς που δεν μπορούν να καταπιούν δισκία, π.χ. παιδιά και ηλικιωμένους.

Τα σκληρά καψάκια της τοπιραμάτης μπορούν να καταποθούν ολόκληρα ή μπορούν να χορηγηθούν μετά από προσεκτικό άνοιγμα του καψακίου και προσθήκη ολόκληρου του περιεχομένου τους σε μια μικρή ποσότητα (ένα κουταλάκι του τσαγιού) μαλακής τροφής. Αυτό το μίγμα φαρμακευτικού προϊόντος/τροφής πρέπει να καταποθεί αμέσως χωρίς να μασηθεί. Δεν πρέπει να φυλαχτεί για να χρησιμοποιηθεί αργότερα.

Δεν είναι απαραίτητη η παρακολούθηση των συγκεντρώσεων της τοπιραμάτης στο πλάσμα, προκειμένου να βελτιστοποιηθεί η θεραπεία με την τοπιραμάτη. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η προσθήκη της τοπιραμάτης στη φαινυτοΐνη μπορεί να απαιτήσει προσαρμογή της δόσης της φαινυτοΐνης για την επίτευξη βέλτιστης κλινικής έκβασης. Η προσθήκη ή απόσυρση της φαινυτοΐνης και της καρβαμαζεπίνης στη συμπληρωματική θεραπεία με την τοπιραμάτη μπορεί να απαιτήσει προσαρμογή της δόσης της τοπιραμάτης.

Η τοπιραμάτη μπορεί να λαμβάνεται ανεξάρτητα από τα γεύματα.

Σε ασθενείς με ή χωρίς ιστορικό επιληπτικών κρίσεων ή επιληψίας, τα αντιεπιληπτικά φάρμακα, συμπεριλαμβανομένης της τοπιραμάτης, θα πρέπει να διακόπτονται σταδιακά ώστε να ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος κρίσεων ή αυξανόμενης συχνότητας κρίσεων. Σε κλινικές δοκιμές, οι ημερήσιες δοσολογίες μειώθηκαν σε εβδομαδιαία διαστήματα κατά 50-100 mg σε ενήλικες με επιληψία και κατά 25-50 mg σε ενήλικες που έλαβαν τοπιραμάτη σε δόσεις έως και 100 mg/ημέρα για τη θεραπεία προφύλαξης για την ημικρανία. Σε παιδιατρικές κλινικές δοκιμές, η τοπιραμάτη διεκόπη σταδιακά σε μια περίοδο 2-8 εβδομάδων.

Μονοθεραπεία επιληψίας

Γενικά

Όταν η ταυτόχρονη χορήγηση αντιεπιληπτικών φαρμάκων (ΑΕΦ) διακοπεί για να επιτευχθεί μονοθεραπεία με τοπιραμάτη, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι επιδράσεις που μπορεί να έχει αυτό στον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων. Αν δεν υφίστανται λόγοι ασφάλειας που απαιτούν απότομη διακοπή των συγχορηγούμενων ΑΕΦ, συνιστάται βαθμιαία διακοπή με ρυθμό περίπου το ένα τρίτο της δόσης του συγχορηγούμενου ΑΕΦ κάθε 2 εβδομάδες.

Όταν διακοπεί η χορήγηση φαρμακευτικών προϊόντων με ενζυμική επαγωγή, τα επίπεδα της τοπιραμάτης θα αυξηθούν. Μπορεί να χρειαστεί μείωση στη δοσολογία της τοπιραμάτης, εάν υπάρξει κλινική ένδειξη.

Ενήλικες

Η δόση και η τιτλοποίηση πρέπει να καθοδηγούνται από την κλινική ανταπόκριση. Η τιτλοποίηση της θεραπείας θα πρέπει να ξεκινά με 25 mg το βράδυ για μία εβδομάδα. Η δοσολογία πρέπει, κατόπιν, να αυξάνεται σε διάστημα μίας (1) έως δύο (2) εβδομάδων με αυξήσεις των 25 ή 50 mg/ημέρα, χορηγούμενες σε δύο διαιρεμένες δόσεις. Αν ο ασθενής δεν μπορεί να ανεχθεί το σχήμα της εξατομίκευσης, μπορούν να χρησιμοποιηθούν μικρότερες αυξήσεις ή μεγαλύτερα διαστήματα μεταξύ των αυξήσεων.

Η συνιστώμενη αρχική ημερήσια δόση-στόχος της τοπιραμάτης ως μονοθεραπεία για ενήλικες είναι 100 mg/ημέρα έως 200 mg/ημέρα χορηγούμενα σε δύο διαιρεμένες δόσεις. Η μέγιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση είναι 500 mg/ημέρα σε 2 διαιρεμένες δόσεις. Ορισμένοι ασθενείς με ανθεκτικούς στη θεραπεία τύπους επιληψίας έχουν ανεχθεί μονοθεραπεία με τοπιραμάτη σε δόσεις 1.000 mg/ημέρα. Αυτές οι συνιστώμενες δοσολογίες εφαρμόζονται σε όλους τους ενήλικες, συμπεριλαμβανομένων των ηλικιωμένων, όταν δεν συνυπάρχει νεφρική πάθηση.

Παιδιατρικοί πληθυσμοί (παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών)

Η δόση και ο ρυθμός τιτλοποίησης στα παιδιά πρέπει να καθοδηγούνται από την κλινική έκβαση. Η θεραπεία των παιδιών ηλικίας άνω των 6 ετών πρέπει να αρχίζει με 0,5 έως 1 mg/kg το βράδυ για την πρώτη εβδομάδα. Η δοσολογία θα πρέπει, κατόπιν, να αυξάνεται σε διάστημα μίας (1) έως δύο (2) εβδομάδων με αυξήσεις των 0,5 έως 1 mg/kg/ημέρα, χορηγούμενη σε δύο διαιρεμένες δόσεις. Αν το παιδί δεν μπορεί να ανεχθεί το σχήμα εξατομίκευσης της θεραπείας, μπορούν να χρησιμοποιηθούν μικρότερες αυξήσεις ή μεγαλύτερα διαστήματα μεταξύ των αυξήσεων των δόσεων.

Το συνιστώμενο εύρος της αρχικής δόσης-στόχου για μονοθεραπεία με τοπιραμάτη σε παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών είναι 100 mg/ημέρα ανάλογα με την κλινική ανταπόκριση (αντιστοιχεί περίπου σε 2,0 mg/kg/ημέρα για παιδιά 6-16 ετών).

Συμπληρωματική θεραπεία επιληψίας (κρίσεις εστιακής επιληψίας με ή χωρίς δευτεροπαθή γενίκευση, πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικο-κλονικές κρίσεις ή κρίσεις σχετιζόμενες με το σύνδρομο Lennox-Gastaut)

Ενήλικες

Η θεραπεία θα πρέπει να ξεκινά με 25 - 50 mg το βράδυ για μία εβδομάδα. Χρήση χαμηλότερων αρχικών δόσεων έχει αναφερθεί, αλλά δεν έχει μελετηθεί συστηματικά. Επομένως, ανά μία ή ανά δύο εβδομάδες, η δόση θα πρέπει να αυξάνεται κατά 25 - 50 mg/ημέρα και να λαμβάνεται σε δύο διαιρεμένες δόσεις. Ορισμένοι ασθενείς είναι δυνατό να επιτύχουν αποτελεσματικότητα με μία ημερήσια δόση.

Σε κλινικές μελέτες ως συμπληρωματική θεραπεία, η δόση των 200 mg ήταν η μικρότερη αποτελεσματική δόση. Η συνήθης ημερήσια δόση είναι 200 - 400 mg σε δύο διαιρεμένες δόσεις. Αυτές οι συνιστώμενες δοσολογίες εφαρμόζονται σε όλους τους ενήλικες, συμπεριλαμβανομένων των ηλικιωμένων, όταν δεν συνυπάρχει νεφρική πάθηση (βλέπε παράγραφο 4.4).

Παιδιατρικοί πληθυσμοί (παιδιά ηλικίας 2 ετών και άνω)

Η συνιστώμενη συνολική ημερήσια δόση της τοπιραμάτης ως συμπληρωματική θεραπεία είναι περίπου 5 έως 9 mg/kg/ημέρα σε δύο διαιρεμένες δόσεις. Η εξατομίκευση θα πρέπει να ξεκινά με 25 mg (ή λιγότερο, βάσει ενός διαστήματος εύρους από 1 έως 3mg/kg/ημέρα) κάθε βράδυ για την πρώτη εβδομάδα. Η δόση θα πρέπει, κατόπιν, να αυξάνεται σε διάστημα 1 έως 2 εβδομάδων με αυξήσεις των 1 έως 3 mg/kg/ημέρα (χορηγούμενες σε δύο διαιρεμένες δόσεις), ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη κλινική ανταπόκριση.

Ημερήσιες δόσεις έως και 30 mg/kg/ημέρα έχουν μελετηθεί και είναι γενικά καλά ανεκτές.

Ημικρανία

Ενήλικες

Η συνιστώμενη συνολική ημερήσια δόση της τοπιραμάτης για την προφύλαξη της ημικρανίας είναι 100 mg/ημέρα, χορηγούμενα σε δύο διαιρεμένες δόσεις. Η εξατομίκευση της θεραπείας θα πρέπει να ξεκινά με 25 mg το βράδυ για μία εβδομάδα. Η δοσολογία θα πρέπει, κατόπιν, να αυξάνεται με αυξήσεις των 25 mg/ημέρα με διάστημα 1 εβδομάδας. Αν ο ασθενής δεν μπορεί να ανεχθεί το σχήμα εξατομίκευσης, μπορούν να χρησιμοποιηθούν μεγαλύτερα διαστήματα μεταξύ των προσαρμογών της δόσης.

Ορισμένοι ασθενείς μπορεί να ωφεληθούν με συνολική ημερήσια δόση 50 mg/ημέρα. Ασθενείς έχουν λάβει συνολική ημερήσια δόση μέχρι και 200 mg/ημέρα. Παρόλο που αυτή η δόση μπορεί να είναι ωφέλιμη για ορισμένους ασθενείς, συνιστάται προσοχή λόγω μιας αυξημένης συχνότητας εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η τοπιραμάτη δεν συνιστάται για τη θεραπεία ή την πρόληψη της ημικρανίας σε παιδιά λόγω ανεπαρκών δεδομένων αναφορικά με την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα.

Γενικές δοσολογικές συστάσεις για την τοπιραμάτη σε ειδικούς πληθυσμούς ασθενών

Νεφρική δυσλειτουργία

Σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (CL CR ≤ 70 ml/min), η τοπιραμάτη πρέπει να χορηγείται με προσοχή καθώς το πλάσμα και η νεφρική κάθαρση της τοπιραμάτης είναι μειωμένες. Οι ασθενείς με γνωστή νεφρική δυσλειτουργία μπορεί να χρειάζονται μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για να φτάσουν τη σταθεροποιημένη κατάσταση σε κάθε δόση. Συνιστάται το ήμισυ της συνήθους δόσης έναρξης και συντήρησης (βλέπε παράγραφο 5.2).

Στην περίπτωση ασθενών με νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου, από τη στιγμή που η τοπιραμάτη απομακρύνεται από το πλάσμα μέσω της αιμοκάθαρσης, θα πρέπει να χορηγείται μία συμπληρωματική δόση της τοπιραμάτης, ίση περίπου με το μισό της ημερήσιας δόσης, κατά τις ημέρες της αιμοκάθαρσης. Η συμπληρωματική δόση θα πρέπει να χορηγείται σε διαιρούμενες δόσεις κατά την αρχή και το τέλος της διαδικασίας της αιμοκάθαρσης. Η συμπληρωματική δόση ενδέχεται να διαφέρει ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του εξοπλισμού που χρησιμοποιείται για την αιμοκάθαρση (βλέπε παράγραφο 5.2).

Ηπατική δυσλειτουργία

Σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, η τοπιραμάτη πρέπει να χορηγείται με προσοχή καθώς η κάθαρση της τοπιραμάτης είναι μειωμένη.

Ηλικιωμένοι

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης στον ηλικιωμένο πληθυσμό υπό την προϋπόθεση ότι η νεφρική λειτουργία είναι ανέπαφη.

block

Αντενδείξεις

SPC-TOPIRAMATE
expand_more
  • Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, 200 mg: ερυθρό ή σε κάποιο από τα έκδοχα.
  • Προφύλαξη της ημικρανίας στην εγκυμοσύνη και σε γυναίκες που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία εάν δεν χρησιμοποιούν αποτελεσματικές μεθόδους αντισύλληψης.
warning

Προειδοποιήσεις

SPC-TOPIRAMATE
expand_more

Σε περιπτώσεις όπου απαιτείται ιατρικά γρήγορη διακοπή της τοπιραμάτης, συστήνεται κατάλληλη παρακολούθηση (βλέπε Δοσολογία για περαιτέρω λεπτομέρειες). Όπως με άλλα αντιεπιληπτικά φάρμακα, ορισμένοι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν μια αύξηση στη συχνότητα εμφάνισης κρίσεων ή την εκδήλωση νέων τύπων κρίσεων με τοπιραμάτη. Αυτά τα φαινόμενα μπορεί να είναι το επακόλουθο μιας υπερδοσολογίας, μιας μείωσης στις συγκεντρώσεις του πλάσματος των ταυτόχρονα χρησιμοποιούμενων αντιεπιληπτικών, της προόδου της ασθένειας ή μιας παράδοξης δράσης. Η επαρκής ενυδάτωση είναι πολύ σημαντική κατά τη διάρκεια χρήσης της τοπιραμάτης. Η ενυδάτωση μπορεί να ελαττώσει τον κίνδυνο νεφρολιθίασης (βλέπε παρακάτω). Η κατάλληλη ενυδάτωση πριν και κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων όπως άσκηση ή έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων αντιδράσεων που σχετίζονται με τη θερμοκρασία (βλέπε Ανεπιθύμητες ενέργειες).

Ολιγοίδρωση

Ολιγοίδρωση (μειωμένη εφίδρωση) έχει αναφερθεί σε σχέση με τη χρήση τοπιραμάτης. Μειωµένη εφίδρωση και υπερθερμία (αύξηση της θερμοκρασίας του σώµατος) μπορεί να συμβεί, ιδιαίτερα σε μικρά παιδιά που εκτίθενται σε υψηλή θερμοκρασία περιβάλλοντος.

Διαταραχές της διάθεσης / κατάθλιψη

Κατά τη διάρκεια θεραπείας με τοπιραμάτη παρατηρήθηκε αυξημένη συχνότητα εμφάνισης διαταραχών της διάθεσης και κατάθλιψης.

Αυτοκτονία / αυτοκτονικός ιδεασμός

Αυτοκτονικός ιδεασμός και αυτοκτονική συμπεριφορά έχουν αναφερθεί σε ασθενείς, οι οποίοι θεραπεύτηκαν με αντι-επιληπτικούς παράγοντες σε αρκετές ενδείξεις. Μια μετα-ανάλυση των τυχαιοποιημένων, ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο μελετών των αντι-επιληπτικών φαρμάκων έχει δείξει ελάχιστα αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονικού ιδεασμού και αυτοκτονικής συμπεριφοράς. Ο μηχανισμός αυτού του κινδύνου δεν είναι γνωστός και τα διαθέσιμα δεδομένα δεν αποκλείουν την πιθανότητα αυξημένου κινδύνου για την τοπιραμάτη. Σε διπλά τυφλές κλινικές δοκιμές, συμβάματα που σχετίζονται με αυτοκτονία (ιδεασμός αυτοκτονίας, απόπειρες αυτοκτονίας και αυτοκτονία) συμβαίνουν με μια συχνότητα 0,5% στους ασθενείς που υπόκεινται σε θεραπεία με τοπιραμάτη (46 από τους 8.652 ασθενείς που υπόκεινται σε θεραπεία) και περίπου σε τριπλάσια υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης σε σχέση με αυτούς που τους χορηγήθηκε εικονικό φάρμακο (0,2%∙ 8 από τους 4.045 ασθενείς που υπόκεινται σε θεραπεία). Οι ασθενείς θα πρέπει, επομένως, να παρακολουθούνται για σημεία αυτοκτονικού ιδεασμού και αυτοκτονικής συμπεριφοράς, και θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η κατάλληλη θεραπεία. Οι ασθενείς (και οι άνθρωποι που περιθάλπουν τους ασθενείς) θα πρέπει να συμβουλεύονται να αναζητούν ιατρική συμβουλή, σε περίπτωση που εμφανιστούν σημεία αυτοκτονικού ιδεασμού ή αυτοκτονικής συμπεριφοράς.

Νεφρολιθίαση

Ορισμένοι ασθενείς, ειδικότερα εκείνοι με προδιάθεση για νεφρολιθίαση, ενδέχεται να αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο σχηματισμού νεφρικών λίθων και εμφάνισης των σχετιζόμενων σημείων και συμπτωμάτων, όπως είναι ο κωλικός του νεφρού, ο νεφρικός πόνος ή ο λαγώνιος πόνος. Στους παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση νεφρολιθίασης περιλαμβάνονται ο προηγούμενος σχηματισμός λίθου, το οικογενειακό ιστορικό νεφρολιθιάσεων και η υπερασβεστιουρία. Κανένας από αυτούς τους παράγοντες κινδύνου δεν μπορεί αξιόπιστα να προβλέψει τον σχηματισμό λίθων κατά τη διάρκεια θεραπείας με τοπιραμάτη. Επιπρόσθετα, οι ασθενείς, οι οποίοι λαμβάνουν άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που σχετίζονται με νεφρολιθίαση ενδέχεται να αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο.

Μειωμένη νεφρική λειτουργία

Σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (CL CR ≤ 70 ml/min), η τοπιραμάτη πρέπει να χορηγείται με προσοχή καθώς το πλάσμα και η νεφρική κάθαρση της τοπιραμάτης είναι μειωμένες. Για συγκεκριμένες δοσολογικές συστάσεις σε ασθενείς με μειωμένη νεφρική λειτουργία, βλέπε Δοσολογία, Νεφρική δυσλειτουργία.

Μειωμένη ηπατική λειτουργία

Σε ασθενείς με μειωμένη ηπατική λειτουργία, η τοπιραμάτη θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή καθώς η κάθαρση της τοπιραμάτης μπορεί να είναι μειωμένη.

Οξεία εμφάνιση μυωπίας και δευτερογενούς γλαυκώματος κλειστής γωνίας

Σε ασθενείς που λαμβάνουν τοπιραμάτη έχει αναφερθεί ένα σύνδρομο που αποτελείται από οξεία εμφάνιση μυωπίας σχετιζόμενης με δευτερογενές γλαύκωμα κλειστής γωνίας. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν οξεία έναρξη μείωσης της οπτικής οξύτητας και/ή οφθαλμικό πόνο. Τα οφθαλμολογικά ευρήματα μπορεί να περιλαμβάνουν μυωπία, μείωση του βάθους του πρόσθιου θαλάμου, οφθαλμική υπεραιμία (ερυθρότητα) και αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση. Μπορεί να παρουσιαστεί ή να μην παρουσιαστεί μυδρίαση. Το σύνδρομο αυτό μπορεί να σχετίζεται με συλλογή υγρού ύπερθεν του ακτινωτού σώματος που έχει σαν αποτέλεσμα την πρόσθια μετατόπιση του φακού και της ίριδας με αποτέλεσμα την ανάπτυξη δευτερογενούς γλαυκώματος κλειστής γωνίας. Τα συμπτώματα τυπικά εμφανίζονται μέσα στον 1 ο μήνα από την έναρξη της θεραπείας με τοπιραμάτη. Σε αντίθεση με το πρωτογενές γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας, το οποίο είναι σπάνιο σε ηλικία κάτω των 40 ετών, το δευτερογενές γλαύκωμα κλειστής γωνίας που σχετίζεται με την τοπιραμάτη έχει αναφερθεί σε παιδιατρικούς ασθενείς, όπως και σε ενήλικες. Η θεραπεία περιλαμβάνει διακοπή της τοπιραμάτης, το συντομότερο δυνατό, σύμφωνα με την κρίση του θεράποντος ιατρού, και κατάλληλα μέτρα για τη μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης. Τα μέτρα αυτά γενικά οδηγούν στη μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης. Η αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση οποιασδήποτε αιτιολογίας, αν δεν θεραπευτεί, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά επακόλουθα, συμπεριλαμβανομένης της μόνιμης απώλειας της όρασης. Πρέπει να αποφασιστεί εάν οι ασθενείς με ιστορικό οφθαλμικών διαταραχών πρέπει να υπόκεινται σε θεραπεία με τοπιραμάτη.

Μεταβολική οξέωση

Υπερχλωραιμία, υπερχλωραιμική μεταβολική οξέωση (non-anion gap), μεταβολική οξέωση (δηλαδή μειωμένα διττανθρακικά στον ορό κάτω από τα φυσιολογικά όρια αναφοράς απουσία αναπνευστικής αλκάλωσης) σχετίζεται με τη θεραπεία με τοπιραμάτη.Αυτή η μείωση των διττανθρακικών στον ορό οφείλεται στην ανασταλτική δράση της τοπιραμάτης στη νεφρική καρβονική ανυδράση. Γενικά, η μείωση των διττανθρακικών παρουσιάζεται στην αρχή της θεραπείας παρόλο που μπορεί να εμφανιστεί οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Αυτές οι μειώσεις είναι συνήθως ήπιες έως μέτριες (μέσος όρος μείωσης 4 mmol/l σε δόσεις των 100 mg/ημέρα ή περισσότερο σε ενήλικες και σε περίπου 6 mg/kg/ημέρα σε παιδιατρικούς ασθενείς). Σπάνια, οι ασθενείς εμφάνισαν μειώσεις σε τιμές κάτω των 10 mmol/l. Οι καταστάσεις ή οι θεραπείες που μπορεί να προδιαθέτουν την οξέωση (όπως νεφροπάθεια, σοβαρές αναπνευστικές διαταραχές, επιληψία, διάρροια, εγχείρηση, κετογενή δίαιτα ή συγκεκριμένα φαρμακευτικά προϊόντα) μπορεί να λειτουργήσουν αθροιστικά στη μείωση των διττανθρακικών λόγω της επίδρασης της τοπιραμάτης. Η χρόνια μεταβολική οξέωση αυξάνει τον κίνδυνο σχηματισμού νεφρόλιθου και δυνητικά μπορεί να οδηγήσει σε οστεοπενία. Η χρόνια μεταβολική οξέωση σε παιδιατρικούς ασθενείς μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένους ρυθμούς ανάπτυξης. Η επίδραση της τοπιραμάτης στα επακόλουθα που σχετίζονται με τα οστά δεν έχει ερευνηθεί συστηματικά σε παιδιατρικούς πληθυσμούς ή πληθυσμούς ενηλίκων. Ανάλογα με τις υποκείμενες καταστάσεις, συνιστάται κατάλληλη αξιολόγηση, συμπεριλαμβανομένων των επιπέδων των διττανθρακικών στον ορό, κατά τη θεραπεία με τοπιραμάτη. Εάν παρουσιαστούν σημεία ή συμπτώματα (π.χ. βαθιά αναπνοή Kussmaul, δύσπνοια, ανορεξία, ναυτία, έμετος, υπερβολική κόπωση, ταχυκαρδία ή αρρυθμία) ενδεικτικά της μεταβολικής οξέωσης, συνιστάται η μέτρηση των διττανθρακικών στον ορό. Εάν εμφανιστεί και μεταβολική οξέωση η οποία επιμένει, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η δυνατότητα μείωσης της δόσης ή η διακοπή της θεραπείας με τοπιραμάτη (με σταδιακή διακοπή). Η τοπιραμάτη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με καταστάσεις ή θεραπείες που αποτελούν παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση μεταβολικής οξέωσης.

Διατροφικό συμπλήρωμα

Ορισμένοι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν απώλεια σωματικού βάρους κατά τη διάρκεια θεραπείας με τοπιραμάτη. Συνιστάται η παρακολούθηση των ασθενών που ακολουθούν θεραπεία με τοπιραμάτη για απώλεια σωματικού βάρους. Συμπλήρωμα διατροφής ή αυξημένη πρόσληψη τροφής θα πρέπει να ληφθεί υπόψη αν ο ασθενής χάνει βάρος ενώ λαμβάνει τοπιραμάτη.

Επηρεασμένη νοητική λειτουργία

Η νοητική διαταραχή στην επιληψία είναι πολυπαραγοντική και μπορεί να οφείλεται σε υποκείμενη αιτιολογία, στην επιληψία ή στην αντιεπιληπτική θεραπεία. Έχουν υπάρξει στη βιβλιογραφία αναφορές διαταραχής της νοητικής λειτουργίας σε ενήλικες υπό θεραπεία με τοπιραμάτη, όπου απαιτείται μείωση της δόσης ή διακοπή της θεραπείας. Ωστόσο, οι μελέτες που αφορούν τα γνωστικά αποτελέσματα σε παιδιά που έλαβαν θεραπεία με τοπιραμάτη είναι ανεπαρκείς και η επίδρασή της, εν προκειμένω, χρειάζεται ακόμη να διευκρινιστεί.

Έκδοχα

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λακτόζη: Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας γαλακτόζης, ανεπάρκειας λακτάσης Lapp ή δυσαπορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο. 200 mg: Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει ερυθρό (E129) και ενδέχεται να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-TOPIRAMATE
expand_more

Επιδράσεις της τοπιραμάτης σε άλλα αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα

Η προσθήκη της τοπιραμάτης σε άλλα αντιεπιληπτικά φάρμακα (φαινυτοΐνη, καρβαμαζεπίνη, βαλπροϊκό οξύ, φαινοβαρβιτάλη, πριμιδόνη) δεν έχει καμία επίδραση στις συγκεντρώσεις σταθεροποιημένης κατάστασης στο πλάσμα, εκτός από τις περιστασιακές περιπτώσεις ασθενών, όπου η προσθήκη της τοπιραμάτης στη φαινυτοΐνη είναι δυνατό να προκαλέσει αύξηση των συγκεντρώσεων της φαινυτοΐνης στο πλάσμα. Αυτό πιθανόν οφείλεται στην αναστολή ενός ειδικού πολυμορφικού ισοενζύμου (CYP2C19). Συνεπώς, κάθε ασθενής σε θεραπεία με φαινυτοΐνη, ο οποίος εμφανίζει κλινικά σημεία ή συμπτώματα τοξικότητας, θα πρέπει να παρακολουθεί τα επίπεδα της φαινυτοΐνης.

Μια φαρμακοκινητική μελέτη αλληλεπίδρασης σε ασθενείς με επιληψία υπέδειξε ότι η προσθήκη τοπιραμάτης στη λαμοτριγίνη δεν είχε καμία επίδραση στη συγκέντρωση της λαμοτριγίνης στη σταθεροποιημένη κατάσταση με δόσεις τοπιραμάτης 100 έως 400 mg/ημέρα. Επίσης, δεν υπήρξε μεταβολή στη συγκέντρωση της τοπιραμάτης στο πλάσμα στη σταθεροποιημένη κατάσταση κατά τη διάρκεια ή μετά την απομάκρυνση της θεραπείας με λαμοτριγίνη (μέση δόση 327 mg/ημέρα).

Η τοπιραμάτη αναστέλλει το ένζυμο CYP2C19 και μπορεί να παρεμποδίζει άλλες ουσίες οι οποίες μεταβολίζονται μέσω αυτού του ενζύμου (π.χ., διαζεπάμη, ιμιπραμίνη, μοκλοβεμίδη, proguanil, ομεπραζόλη).

Επιδράσεις των άλλων αντιεπιληπτικών φαρμακευτικών προϊόντων στ ην τοπιραμάτη

Η φαινυτοΐνη και η καρβαμαζεπίνη μειώνουν τις συγκεντρώσεις της τοπιραμάτης στο πλάσμα. Η προσθήκη ή απόσυρση της φαινυτοΐνης ή της καρβαμαζεπίνης στη θεραπεία με τοπιραμάτη είναι δυνατό να απαιτεί τη ρύθμιση της δόσης του τελευταίου. Αυτό θα πρέπει να γίνει με τιτλοδότηση της θεραπείας μέχρι την εμφάνιση κλινικού αποτελέσματος. Η προσθήκη ή απόσυρση του βαλπροϊκού οξέος δεν προκαλεί κλινικά σημαντικές αλλαγές στις συγκεντρώσεις της τοπιραμάτης στο πλάσμα και, επομένως, δεν εγγυάται τη ρύθμιση της δοσολογίας της τοπιραμάτης. Τα αποτελέσματα αυτών των αλληλεπιδράσεων συνοψίζονται στον ακόλουθο πίνακα:

Συγχορηγούμενα ΑΕΦ Συγκέντρωση ΑΕΦ Συγκέντρωση Τοπιραμάτης
Φαινυτοΐνη ↔** ↓
Καρβαμαζεπίνη (CBZ) ↔ ↓
Βαλπροϊκό οξύ ↔ ↔
Λαμοτριγίνη ↔ ↔
Φαινοβαρβιτάλη ↔ ΔΜ
Πριμιδόνη ↔ ΔΜ

↔ = Καμία επίδραση στη συγκέντρωση του πλάσματος (≤ 15% μεταβολή) ** = Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα αυξάνουν σε μεμονωμένους ασθενείς ↓ = Μείωση των συγκεντρώσεων στο πλάσμα ΔΜ = Δεν μελετήθηκε ΑΕΦ = αντιεπιληπτικό φάρμακο

Άλλες αλληλεπιδράσεις φαρμακευτικού προϊόντος

Διγοξίνη

Σε μία μελέτη μίας δόσης, η περιοχή της διγοξίνης ορού κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης του πλάσματος (AUC) μειώθηκε κατά 12%, λόγω ταυτόχρονης χορήγησης της τοπιραμάτης. Η κλινική σημασία αυτής της παρατήρησης δεν έχει ακόμα διευκρινισθεί. Κατά την προσθήκη ή απομάκρυνση της τοπιραμάτης, σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με διγοξίνη, θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στο συνήθη έλεγχο της διγοξίνης ορού.

Κατασταλτικά του ΚΝΣ

Η ταυτόχρονη χορήγηση της τοπιραμάτης και αλκοόλ ή άλλων φαρμακευτικών προϊόντων κατασταλτικών του ΚΝΣ δεν έχει εκτιμηθεί σε κλινικές μελέτες. Συνιστάται η μη ταυτόχρονη χρήση της τοπιραμάτης με αλκοόλ ή άλλα φαρμακευτικά προϊόντα κατασταλτικά του ΚΝΣ.

Υπερικό/ Βαλσαμόχορτο St John’s Wort (Hypericum perforatum)

Με ταυτόχρονη χορήγηση τοπιραμάτης και υπερικού/ βαλσαμόχορτου St John’s Wort μπορεί να παρατηρηθεί ένας κίνδυνος μειωμένων συγκεντρώσεων του πλάσματος που έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια της αποτελεσματικότητας. Δεν υπάρχουν κλινικές μελέτες που αξιολογούν αυτήν την πιθανή αλληλεπίδραση.

Από του στόματος χορηγούμενα αντισυλληπτικά

Σε μία φαρμακοκινητική μελέτη αλληλεπίδρασης σε υγιείς εθελοντές με ταυτόχρονη χορήγηση συνδυασμένου από του στόματος αντισυλληπτικού ιδιοσκευάσματος που περιείχε 1 mg νορεθινδρόνης (NET) και 35 μg αιθινυλοιστραδιόλης (ΕΕ), η τοπιραμάτη χορηγούμενη απουσία άλλων φαρμάκων σε δόσεις των 50 έως 200 mg/ημέρα, δεν συσχετίστηκε με στατιστικά σημαντικές αλλαγές στη μέση έκθεση (AUC) σε κάθε ένα από τα συστατικά του από του στόματος χορηγούμενου αντισυλληπτικού. Σε μία άλλη μελέτη, η έκθεση στην ΕΕ ήταν στατιστικά σημαντικά μειωμένη σε δόσεις των 200, 400 και 800 mg/ημέρα (18%, 21% και 30%, αντιστοίχως) όταν χορηγήθηκε ως συμπληρωματική θεραπεία σε επιληπτικούς ασθενείς που λάμβαναν βαλπροϊκό οξύ. Και στις δύο μελέτες, η τοπιραμάτη (50-200 mg/ημέρα σε υγιείς εθελοντές και 200-800 mg/ημέρα σε επιληπτικούς ασθενείς) δεν επέδρασε σημαντικά στην έκθεση στη ΝΕΤ. Παρόλο που υπήρχε μια δοσοεξαρτώμενη ελάττωση στην έκθεση στην ΕΕ για δόσεις μεταξύ 200-800mg/ημέρα (σε επιληπτικούς ασθενείς), δεν υπήρξε σημαντική δοσοεξαρτώμενη αλλαγή στην έκθεση στην ΕΕ για δόσεις των των 50-200mg/ημέρα (σε υγιείς εθελοντές). Η κλινική σημαντικότητα των αλλαγών που παρατηρήθηκαν δεν είναι γνωστή. Η πιθανότητα μειωμένης αντισυλληπτικής αποτελεσματικότητας και αυξημένης αιμορραγίας εκ διαφυγής θα πρέπει να ληφθεί υπ’ όψη σε ασθενείς που λαμβάνουν συνδυασμένη θεραπεία από του στόματος χορηγούμενων αντισυλληπτικών με τοπιραμάτη. Οι ασθενείς που λαμβάνουν αντισυλληπτικά που περιέχουν οιστρογόνα, θα πρέπει να ερωτώνται για να αναφέρουν οποιαδήποτε αλλαγή στο τύπο αιμορραγίας τους. Η αντισυλληπτική αποτελεσματικότητα μπορεί να μειωθεί ακόμα και σε απουσία αιμορραγίας εκ διαφυγής.

Λίθιο

Σε υγιείς εθελοντές, παρατηρήθηκε μείωση (18% για την AUC) στη συστηματική έκθεση για το λίθιο κατά τη διάρκεια της ταυτόχρονης χορήγησης με τοπιραμάτη 200 mg/ημέρα. Σε ασθενείς με διπολική διαταραχή, οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες του λιθίου δεν επηρεάστηκαν κατά τη διάρκεια θεραπείας με τοπιραμάτη σε δόσεις των 200 mg/ημέρα. Παρόλα αυτά, παρατηρήθηκε αύξηση στη συστηματική έκθεση (26% για την AUC) μετά από δόσεις τοπιραμάτης έως και 600 mg/ημέρα. Τα επίπεδα του λιθίου θα πρέπει να παρακολουθούνται κατά τη συγχορήγηση με τοπιραμάτη.

Ρισπεριδόνη

Μελέτες αλληλεπίδρασης φαρμάκου- φαρμάκου, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν υπό συνθήκες χορήγησης εφάπαξ δόσης σε υγιείς εθελοντές και πολλαπλών δόσεων σε ασθενείς με διπολική διαταραχή οδήγησαν σε παρόμοια αποτελέσματα. Όταν χορηγήθηκε ταυτόχρονα με την τοπιραμάτη σε κλιμακούμενες δόσεις των 100, 250 και 400 mg/ημέρα, εμφανίστηκε μείωση στη συστηματική έκθεση στη ρισπεριδόνη (χορηγούμενη σε δόσεις που ποικίλουν από 1 έως 6 mg/ημέρα) (16% και 33% για την AUC σταθεροποιημένης κατάστασης σε δόσεις των 250 και 400 mg/ημέρα, αντιστοίχως). Παρόλα αυτά, οι διαφορές στην AUC για την ολική ενεργή ποσότητα μεταξύ της θεραπείας μόνο με ρισπεριδόνη και της συνδυαστικής θεραπείας με τοπιραμάτη δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Παρατηρήθηκαν ελάχιστες τροποποιήσεις στις φαρμακοκινητικές ιδιότητες του συνολικού ενεργού τμήματος (ρισπεριδόνη συν 9-υδροξυρισπεριδόνη) και καμία τροποποίηση στην 9- υδροξυρισπεριδόνη. Δεν υπήρξαν σημαντικές αλλαγές στη συστηματική έκθεση του συνολικού ενεργού τμήματος της ρισπεριδόνης ή στην τοπιραμάτη. Όταν η τοπιραμάτη προστέθηκε σε ήδη υπάρχουσα θεραπεία με ρισπεριδόνη (1-6 mg/ημέρα), οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν ήταν συχνότερες σε σχέση με τις ανεπιθύμητες ενέργειες πριν την εισαγωγή της τοπιραμάτης (250- 400 mg/ημέρα) (90% και 54% αντίστοιχα). Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μετά την προσθήκη της τοπιραμάτης στη θεραπεία με ρισπεριδόνη ήταν: υπνηλία (27% και 12%), παραισθησία (22% και 0%) και ναυτία (18% και 9% αντίστοιχα).

Υδροχλωροθειαζίδη (HCTZ)

Μια μελέτη αλληλεπίδρασης μεταξύ φαρμάκων που έγινε σε υγιείς εθελοντές αξιολόγησε τη φαρμακοκινητική της HCTZ σε σταθεροποιημένη κατάσταση (25 mg q24h) και της τοπιραμάτης (19 mg q12h), χορηγούμενες χωριστά και ταυτόχρονα. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης υποδεικνύουν ότι η C max της τοπιραμάτης αυξήθηκε κατά 27% και η AUC της τοπιραμάτης αυξήθηκε κατά 29%, όταν η HCTZ προστέθηκε στην τοπιραμάτη. Η κλινική σημασία αυτής της μεταβολής δεν είναι γνωστή. Η προσθήκη της HCTZ στη θεραπεία με τοπιραμάτη μπορεί να απαιτεί προσαρμογή της δόσης της τοπιραμάτης. Η φαρμακοκινητική της HCTZ σε σταθεροποιημένη κατάσταση δεν επηρεάστηκε σημαντικά από την ταυτόχρονη χορήγηση τοπιραμάτης. Τα κλινικά εργαστηριακά αποτελέσματα υπέδειξαν μειώσεις στο κάλιο του ορού μετά από χορήγηση τοπιραμάτης ή HCTZ, οι οποίες ήταν μεγαλύτερες όταν η HCTZ και η τοπιραμάτη χορηγήθηκαν σε συνδυασμό.

Μετφορμίνη

Μια μελέτη αλληλεπίδρασης μεταξύ φαρμάκων που έγινε σε υγιείς εθελοντές αξιολόγησε τη φαρμακοκινητική της μετφορμίνης και της τοπιραμάτης σε σταθεροποιημένη κατάσταση στο πλάσμα κατά τη χορήγηση μόνο μετφορμίνης και κατά την ταυτόχρονη χορήγηση μετφορμίνης και τοπιραμάτης. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης υπέδειξαν ότι η μέση C max και η μέση AUC 0-12h της μετφορμίνης αυξήθηκαν κατά 18% και 25% αντίστοιχα, ενώ η μέση CL/F μειώθηκε κατά 20% όταν η μετφορμίνη χορηγήθηκε ταυτόχρονα με την τοπιραμάτη. Η τοπιραμάτη δεν επηρέασε το t max της μετφορμίνης. Η κλινική σημασία αυτής της επίδρασης της τοπιραμάτης στη φαρμακοκινητική της μετφορμίνης δεν είναι σαφής. Η κάθαρση της από του στόματος τοπιραμάτης στο πλάσμα φαίνεται να είναι μειωμένη όταν χορηγείται μαζί με τη μετφορμίνη. Η έκταση της αλλαγής στην κάθαρση δεν είναι γνωστή. Η κλινική σημασία αυτής της επίδρασης της μετφορμίνης στη φαρμακοκινητική της τοπιραμάτης δεν είναι σαφής. Κατά την προσθήκη ή απόσυρση της τοπιραμάτης σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με μετφορμίνη, θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην τακτική παρακολούθηση για τον ικανοποιητικό έλεγχο της διαβητικής τους κατάστασης.

Πιογλιταζόνη

Μια μελέτη αλληλεπίδρασης μεταξύ φαρμάκων που έγινε σε υγιείς εθελοντές αξιολόγησε τη φαρμακοκινητική της τοπιραμάτης και της πιογλιταζόνης σε σταθεροποιημένη κατάσταση, χορηγούμενες χωριστά και ταυτόχρονα. Παρατηρήθηκε μια μείωση κατά 15% στην AUC τ,ss της πιογλιταζόνης χωρίς μεταβολή στη C max,ss . Αυτό το εύρημα δεν ήταν στατιστικά σημαντικό. Επίσης, παρατηρήθηκε μια μείωση κατά 13% και 16% στις C max,ss και AUC τ,ss αντιστοίχως, του ενεργού υδρόξυ-μεταβολίτη, όπως επίσης και μια μείωση κατά 60% στη C max,ss και AUC τ,ss του ενεργού κετο- μεταβολίτη. Η κλινική σημασία αυτών των ευρημάτων δεν είναι γνωστή. Κατά την προσθήκη της τοπιραμάτης σε θεραπεία με πιογλιταζόνη ή κατά την προσθήκη πιογλιταζόνης στη θεραπεία με την τοπιραμάτη, θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην τακτική παρακολούθηση για τον ικανοποιητικό έλεγχο της διαβητικής κατάστασης των ασθενών.

Γλιβουρίδη

Μια μελέτη αλληλεπίδρασης μεταξύ φαρμάκων, η οποία πραγματοποιήθηκε σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 αξιολόγησε τις φαρμακοκινητικές ιδιότητες της γλιβουρίδης σε σταθεροποιημένη κατάσταση (5 mg/ημέρα) ως μονοθεραπεία, και ταυτόχρονα με την τοπιραμάτη (150 mg/ημέρα). Υπήρξε μείωση 25% στην AUC της γλιβουρίδης κατά τη διάρκεια χορήγησης της τοπιραμάτης. Η συστηματική έκθεση των ενεργών μεταβολιτών, 4-trans-hydroxy-glyburide (M1) και 3-cis-hydroxyglyburide (M2), μειώθηκε επίσης κατά 13% και 15%, αντιστοίχως. Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της τοπιραμάτης σε σταθεροποιημένη κατάσταση δεν επηρεάστηκαν από την ταυτόχρονη χορήγηση της γλιβουρίδης. Κατά την προσθήκη της τοπιραμάτης στη θεραπεία με γλιβουρίδη ή κατά την προσθήκη γλιβουρίδης στη θεραπεία με τοπιραμάτη, θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην τακτική παρακολούθηση των ασθενών για ικανοποιητικό έλεγχο της διαβητικής τους κατάστασης.

Άλλες μορφές αλληλεπιδράσεων

Παράγοντες προδιάθεσης στη νεφρολιθίαση

Η τοπιραμάτη, όταν χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με άλλους παράγοντες προδιάθεσης στη νεφρολιθίαση, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο νεφρολιθίασης. Κατά τη διάρκεια χρήσης της τοπιραμάτης, παράγοντες σαν αυτούς θα πρέπει να αποφεύγονται καθώς μπορεί να δημιουργήσουν ένα φυσιολογικό περιβάλλον, το οποίο αυξάνει τον κίνδυνο σχηματισμού λίθων στα νεφρά.

Βαλπροϊκό οξύ

Η ταυτόχρονη χορήγηση τοπιραμάτης και βαλπροϊκού οξέος έχει συσχετιστεί με υπεραμμωνιαιμία με ή χωρίς εγκεφαλοπάθεια σε ασθενείς που έχουν δείξει ανοχή σε κάθε ένα από τα φαρμακευτικά προϊόντα ως μονοθεραπεία. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα συμπτώματα και τα σημεία υποχώρησαν με τη διακοπή κάθε ενός φαρμακευτικού προϊόντος. Αυτή η ανεπιθύμητη αντίδραση δεν οφείλεται σε φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση. Δεν έχει τεκμηριωθεί συσχέτιση της υπεραμμωνιαιμίας με την τοπιραμάτη ως μονοθεραπεία ή ως ταυτόχρονη θεραπεία με άλλα αντι- επιληπτικά.

Υποθερμία, η οποία ορίζεται ως μια ακούσια πτώση της θερμοκρασίας του σώματος σε < 35°C, έχει αναφερθεί σε σχέση με την ταυτόχρονη χρήση τοπιραμάτης και βαλπροϊκού οξέος (VPA) τόσο σε συνδυασμό με υπεραμμωναιμία και ελλείψει υπεραμμωναιμίας. Αυτή η ανεπιθύμητη ενέργεια σε ασθενείς που χρησιμοποιούν ταυτόχρονα τοπιραμάτη και βαλπροϊκό μπορεί να συμβεί μετά την έναρξη της θεραπείας με τοπιραμάτη ή μετά την αύξηση της ημερήσιας δόσης της τοπιραμάτης.

Πρόσθετες φαρμακοκινητικές μελέτες αλληλεπίδρασης μεταξύ φαρμάκων

Έχουν πραγματοποιηθεί κλινικές μελέτες για να εκτιμηθεί η πιθανή φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση μεταξύ της τοπιραμάτης και άλλων παραγόντων. Οι μεταβολές στη C max ή την AUC ως αποτέλεσμα των αλληλεπιδράσεων συνοψίζονται παρακάτω. Η δεύτερη στήλη (συγκέντρωση συγχορηγούμενου φαρμάκου) περιγράφει τι συμβαίνει στη συγκέντρωση του συγχορηγούμενου φαρμάκου που αναφέρεται στην πρώτη στήλη όταν προστίθεται η τοπιραμάτη. Η τρίτη στήλη (συγκέντρωση τοπιραμάτης) περιγράφει πως η συγχορήγηση του φαρμάκου που αναφέρεται στην πρώτη στήλη τροποποιεί τη συγκέντρωση της τοπιραμάτης.

Περίληψη των αποτελεσμάτων από τις πρόσθετες κλινικές φαρμακοκινητικές μελέτες αλληλεπίδρασης μεταξύ φαρμάκων

| Συγχορηγούμενο φάρμακο | Συγκέντρωση συγχορηγούμενου φαρμάκου a | Συγκέντρωση τοπιραμάτης

a
Αμιτριπτυλίνη ↔ 20% αύξηση στη C
max
και
AUC του μεταβολίτη
νορτριπτιλίνη ΔΜ
Διϋδροεργοταμίνη (από του
στόματος και υποδόρια) ↔ ↔
Αλοπεριδόλη ↔ 31% αύξηση στην AUC του
μειωμένου μεταβολίτη ΔΜ
Προπανολόλη ↔ 17% αύξηση στη C
max
της
4-OH προπανολόλης
(τοπιραμάτη 50 mg q12h)
9% και 16% αύξηση στη C
max
,
9% και 17% αύξηση στην AUC
(40 και 80 mg προπανολόλη
q12h αντίστοιχα)
Σουματριπτάνη (από του
στόματος και υποδόρια) ↔ ΔΜ
Πιζοτιφένιο ↔ ↔
Διλτιαζέμη 25% μείωση στην AUC της
διλτιαζέμης και 18% μείωση
στη DEA και ↔ για DEM*
20% αύξηση στην AUC
Βενλαφαξίνη ↔ ↔
Φλουναριζίνη 16% αύξηση στην AUC (TPM
50 mg q12h)
b ↔

a % οι τιμές υποδεικνύουν τις μεταβολές της μέσης C max ή AUC κατά τη διάρκεια της θεραπείας σε σχέση με τη μονοθεραπεία ↔ = Καμία επίδραση στη C max και AUC (≤ 15% μεταβολή) της μητρικής ουσίας ΔΜ = Δεν μελετήθηκε *DEA = des-acetyl diltiazem, DEM = N-demethyl diltiazem b Η AUC της φλουναριζίνης αυξήθηκε κατά 14% στους ασθενείς που έλαβαν μόνο φλουναριζίνη. Η αύξηση στην έκθεση μπορεί να αποδοθεί στη συγκέντρωση κατά την επίτευξη σταθερής κατάστασης.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-TOPIRAMATE
expand_more

Η ασφάλεια της τοπιραμάτης αξιολογήθηκε από μια βάση δεδομένων κλινικών μελετών, η οποία αποτελείται από 4.111 ασθενείς (3.182 σε τοπιραμάτη και 929 σε εικονικό φάρμακο), οι οποίοι συμμετείχαν σε 20 διπλά τυφλές μελέτες και 2.847 ασθενείς, οι οποίοι συμμετείχαν σε 34 μελέτες ανοιχτού σχεδιασμού, αντιστοίχως, για την τοπιραμάτη ως συμπληρωματική θεραπεία των πρωτευόντων γενικευμένων τονικο-κλονικών κρίσεων, των κρίσεων εστιακής επιληψίας, των κρίσεων που σχετίζονται με το σύνδρομο Lennox-Gastaut, τη μονοθεραπεία για τη νέα ή πρόσφατα διαγνωσμένη επιληψία ή την προφύλαξη από την ημικρανία. Η πλειοψηφία των ΑΕ ήταν ήπια έως μέτρια σε σοβαρότητα. Οι ΑΕ που εντοπίστηκαν στις κλινικές μελέτες και κατά τη διάρκεια της εμπειρίας μετά από την κυκλοφορία (όπως υποδεικνύεται από το «*») αναφέρονται με βάση τη συχνότητά τους στις κλινικές μελέτες στον Πίνακα 1. Οι συχνότητες που έχουν καθοριστεί είναι οι εξής:

  • Πολύ συχνές ≥1/10
  • Συχνές ≥1/100 έως <1/10
  • Όχι συχνές ≥1/1.000 έως <1/100
  • Σπάνιες ≥1/10.000 έως <1/1.000
  • Άγνωστης συχνότητας δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα διαθέσιμα δεδομένα

Οι περισσότερο συχνές ΑΕ (αυτές που εμφάνιζαν συχνότητα >5% και μεγαλύτερη από αυτή που παρατηρήθηκε στο εικονικό φάρμακο σε τουλάχιστον 1 ένδειξη σε διπλά τυφλές ελεγχόμενες μελέτες με τοπιραμάτη) περιλαμβάνουν: ανορεξία, μειωμένη όρεξη, βραδυφρενία, κατάθλιψη, διαταραχή της γλωσσικής έκφρασης, αϋπνία, μη φυσιολογικό συντονισμό, διαταραχή στην προσοχή, ζάλη, δυσαρθρία, δυσγευσία, υποαισθησία, λήθαργο, επηρεασμένη μνήμη, νυσταγμό, παραισθησία, υπνηλία, τρόμο, διπλωπία, θολή όραση, διάρροια, ναυτία, κόπωση, ευερεθιστότητα και μειωμένο σωματικό βάρος.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Οι ΑΕ που αναφέρθηκαν συχνότερα (≥2πλάσιο) σε παιδιά απ’ ότι σε ενήλικες σε διπλά τυφλές ελεγχόμενες μελέτες περιλαμβάνουν:

  • μειωμένη όρεξη,
  • αυξημένη όρεξη,
  • υπερχλωραιμική οξέωση,
  • υποκαλιαιμία,
  • μη φυσιολογική συμπεριφορά,
  • επιθετικότητα,
  • απάθεια,
  • αρχική αϋπνία,
  • αυτοκτονικό ιδεασμό,
  • διαταραχή στην προσοχή,
  • λήθαργο,
  • διαταραχή του κιρκαδιανού ρυθμού του ύπνου,
  • κακή ποιότητα ύπνου,
  • αυξημένη δακρύρροια,
  • φλεβοκομβική βραδυκαρδία,
  • αίσθημα ασθένειας και
  • ενόχληση στη βάδιση.

Οι ΑΕ που αναφέρθηκαν σε παιδιά αλλά όχι σε ενήλικες σε διπλά τυφλές ελεγχόμενες μελέτες περιλαμβάνουν:

  • ηωσινοφιλία,
  • ψυχοκινητική υπερδραστηριότητα,
  • ίλιγγο,
  • εμετό,
  • υπερθερμία,
  • πυρεξία, και
  • ανικανότητα μάθησης.

Πίνακας 1: Ανεπιθύμητες Αντιδράσεις Φαρμάκου της Τοπιραμάτης

| Κατηγορία/Οργανι

κό Σύστημα Πολύ συχνές Συχνές Όχι συχνές Σπάνιες Μη γνωστές
Λοιμώξεις και
παρασιτώσεις Ρινοφαρυγγίτιδα *
Διαταραχές του
αιμοποιητικού και
του λεμφικού
συστήματος Αναιμία Λευκοπενία,
θρομβοπενία,
λεμφαδενοπάθεια
, ηωσινοφιλία Ουδετεροπενία*
Διαταραχές του
ανοσοποιητικού
συστήματος Υπερευαισθησία Αλλεργικό
οίδημα *,
οίδημα του
επιπεφυκότα

  • | | | | Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης | Ανορεξία, μειωμένη όρεξη | Μεταβολική οξέωση, υποκαλιαιμία, αυξημένη όρεξη, πολυδιψία | Υπερχλωραιμική οξέωση | | | | Ψυχιατρικές διαταραχές | | Κατάθλιψη | Βραδυφρενία, αϋπνία, διαταραχή γλωσσικής εκφράσεως, άγχος, συγχυτική κατάσταση, αποπροσανα- τολισμός, επιθετικότητα, μεταβολή διάθεσης, διέγερση, διακυμάνσεις της συναισθηματική ς διάθεσης, καταθλιπτική διάθεση, οργή, μη φυσιολογική συμπεριφορά | Ιδεασμός αυτοκτονίας, απόπειρα αυτοκτονίας, ψευδαίσθηση, ψυχωσική διαταραχή, ακουστική ψευδαίσθηση, οπτική ψευδαίσθηση, απάθεια, απουσία αυθόρμητου λόγου, διαταραχή ύπνου, επίδραση στην ευστάθεια, γενετήσια ορμή μειωμένη, ανησυχία, κλάμα, δυσφημία, ευφορική συναισθηματική διάθεση, παράνοια, εμμονή, προσβολή πανικού, εύκολο κλάμα, διαταραχή διαβάσματος, αρχική αϋπνία, επίπεδο συναίσθημα, σκέψη μη φυσιολογική, απώλεια της γενετήσιας ορμής, νωθρός, αϋπνία κατά τη μέση του ύπνου, εύκολη διάσπαση προσοχής, πολύ πρωινή αφύπνιση, αντίδραση πανικού, εξηρμένη συναισθηματική διάθεση | Μανία, διαταραχή πανικού, αίσθημα απελπισίας*, υπομανία | | Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Παραισθησία, υπνηλία, ζάλη | Διαταραχή στην προσοχή, επηρεασμένη μνήμη, αμνησία, νοητική διαταραχή, επηρεασμένη διανοητική κατάσταση, επηρεασμένες ψυχοκινητικές ικανότητες, σπασμός, μη φυσιολογικός συντονισμός, τρόμος, λήθαργος, υποαισθησία, νυσταγμός, δυσγευσία, διαταραχή της ισορροπίας, δυσαρθρία, τρόμος κατά τις εκούσιες κινήσεις, καταστολή | Επηρεασμένο επίπεδο συνείδησης, σπασμός γενικευμένης επιληψίας, έλλειμμα στα οπτικά πεδία, σύνθετες εστιακές επιληπτικές κρίσεις, διαταραχή λόγου, ψυχοκινητική υπερδραστηρι- ότητα, συγκοπή, διαταραχή αισθητικότητας, ακουσία εκροή σιέλου από το στόμα, υπερβολικός ύπνος, αφασία, επαναλαμβανόμε νη ομιλία, υποκινησία, δυσκινησία, ζάλη θέσης, πτωχή ποιότητα ύπνου, αίσθηση εγκαύματος, απώλεια αισθητικότητας, παροσμία, παρεγκεφαλιδικό σύνδρομο, δυσαισθησία, υπογευσία, λήθαργος, αδεξιότητα, αύρα, αγευσία, δυσγραφία, δυσφασία, περιφερική νευροπάθεια, προσυγκοπή, δυστονία, μυρμηκίαση | Απραξία, διαταραχή του κιρκαδιανού ρυθμού του ύπνου, υπεραισθησία, υποσμία, ανοσμία, ιδιοπαθής τρόμος, ακινησία, μη απόκριση σε ερεθίσματα | | Οφθαλμικές διαταραχές | Όραση θαμπή, διπλωπία, οπτική διαταραχή | Οπτική οξύτητα μειωμένη, σκότωμα, μυωπία*, μη φυσιολογικό αίσθημα στον οφθαλμό*, ξηροφθαλμία, φωτοφοβία, βλεφαρόσπασμος, δακρύρροια αυξημένη, φωτοψία, μυδρίαση, πρεσβυωπία | Ετερόπλευρη τύφλωση, παροδική τύφλωση, γλαύκωμα, διαταραχή της προσαρμογής, διαταραγμένη αντίληψη του οπτικού βάθους, σκιαστικό σκότωμα, οίδημα βλεφάρου*, νυκταλωπία, αμβλυωπία | Γλαύκωμα κλειστής γωνίας*, ωχροπάθεια*, διαταραχή κινητικότητα ς του οφθαλμού* | | Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου | Ίλιγγος, εμβοές, ωταλγία | Κώφωση, κώφωση ετερόπλευρη, κώφωση νευροαισθητήριος , δυσφορία του ωτός, έκπτωση της ακουστικής οξύτητας | | | | Καρδιακές διαταραχές | Βραδυκαρδία, φλεβοκομβική βραδυκαρδία, αίσθημα παλμών | | | | | Αγγειακές διαταραχές | Υπόταση, ορθοστατική υπόταση, έξαψη, εξάψεις | | Φαινόμενο Raynaud | | | Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου | Δύσπνοια, επίσταξη, ρινική συμφόρηση, ρινόρροια | Δύσπνοια μετά κόπωσης, υπερέκκριση παραρρινίων κόλπων, δυσφωνία | Bήχας | | | | Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος | Ναυτία, διάρροια | Έμετος, δυσκοιλιότητα, άλγος άνω κοιλιακής χώρας, δυσπεψία, κοιλιακό άλγος, ξηροστομία, δυσφορία του στομάχου, στοματική παραισθησία, γαστρίτιδα, κοιλιακή δυσφορία | Παγκρεατίτιδα, μετεωρισμός, γαστροοισοφαγικ ή παλινδρόμηση, άλγος κάτω κοιλιακής χώρας, υπαισθησία στόματος, ουλορραγία, διάταση της κοιλίας, επιγαστρική δυσφορία, κοιλιακή ευαισθησία, υπερέκκριση σιέλου, άλγος του στόματος, απόπνοια, γλωσσοδυνία | | | | Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων | | | Ηπατίτιδα, ηπατική ανεπάρκεια | | | | Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Αλωπεκία, εξάνθημα, κνησμός | Ανιδρωσία, υπαισθησία του προσώπου, κνίδωση, ερύθημα, γενικευμένος κνησμός, εξάνθημα κηλιδώδες, δυσχρωματισμός δέρματος, αλλεργική δερματίτιδα, οίδημα του προσώπου | Σύνδρομο Stevens- Johnson*, πολύμορφο ερύθημα*, οσμή δέρματος μη φυσιολογική, περικογχικό οίδημα*, εστιασμένη κνίδωση | Τοξική επιδερμική νεκρόλυση* | | | Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | Αρθραλγία, μυϊκοί σπασμοί, μυαλγία, μυϊκές δεσμιδώσεις, μυϊκή αδυναμία, μυοσκελετικός πόνος του θώρακα | Διόγκωση άρθρωσης*, μυοσκελετική δυσκαμψία, λαγόνιο άλγος, μυϊκή κόπωση | Δυσφορία άκρου* | | | | Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών | Νεφρολιθίαση, πολλακιουρία, δυσουρία | Λιθίαση ουροφόρων οδών, ακράτεια ούρων, αιματουρία, ακράτεια, επιτακτική ούρηση, κωλικός νεφρού, άλγος νεφρού | Λιθίαση ουρητήρα, νεφροσωλη- ναριακή οξέωση* | | | | Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού | Στυτική δυσλειτουργία, σεξουαλική δυσλειτουργία | | | | | Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Κόπωση | Πυρεξία, εξασθένιση, ευερεθιστότητα, διαταραχή του βαδίσματος, αίσθημα μη φυσιολογική, αίσθημα κακουχίας | Υπερθερμία, δίψα, γριππώδης συνδρομή*, νωθρότητα, περιφερική ψυχρότητα, αίσθηση μέθης, αίσθηση εκνευρισμού | Οίδημα προσώπου, ασβέστωση | | | Παρακλινικές εξετάσεις | Σωματικό βάρος μειωμένο | Σωματικό βάρος αυξημένο * | Παρουσία κρυστάλλων στα ούρα, μη φυσιολογική βάδιση σε διαδοχικές εξετάσεις, αριθμός λευκοκυττάρων μειωμένος, αύξηση των ηπατικών ενζύμων | Διττανθρακικά αίματος μειωμένα | | | Κοινωνικές περιστάσεις | Ανικανότητα μάθησης | | | | |

  • ταυτοποιήθηκε ως ΑΕ από αυθόρμητες αναφορές μετά την κυκλοφορία του προϊόντος. Η συχνότητά της υπολογίστηκε με βάση τα δεδομένα κλινικών δοκιμών.

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-TOPIRAMATE
expand_more

Εγκυμοσύνη

Η τοπιραμάτη ήταν τερατογόνος σε ποντίκια, αρουραίους και κουνέλια. Στους αρουραίους, η τοπιραμάτη διαπερνά το φράγμα του πλακούντα. Δεδομένα από το μητρώο κυήσεων του Ηνωμένου Βασιλείου και του μητρώου κυήσεων του North American Antiepileptic Drug (NAAED) υποδεικνύουν ότι τα βρέφη που εκτίθενται σε μονοθεραπεία με τοπιραμάτη κατά το πρώτο τρίμηνο διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο συγγενών δυσπλασιών (π.χ., κρανιοπροσωπικά ελλείμματα, όπως λαγώχειλος/λυκόστομα, υποσπαδίας και ανωμαλίες στις οποίες εμπλέκονται διάφορα συστήματα του σώματος). Τα δεδομένα του μητρώου κυήσεων του NAAED για τη μονοθεραπεία με τοπιραμάτη έδειξαν περίπου 3 φορές υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης σοβαρών συγγενών δυσπλασιών, σε σύγκριση με μια ομάδα αναφοράς που δε λάμβανε αντιεπιληπτικά φάρμακα. Επιπλέον, υπήρχε υψηλότερος επιπολασμός χαμηλού βάρους γέννησης (<2500 grams) μετά από θεραπεία με τοπιραμάτη σε σχέση με την ομάδα αναφοράς. Επιπλέον, τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι, σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία, μπορεί να υπάρχει αυξημένος κίνδυνος τερατογόνων επιδράσεων, οι οποίες σχετίζονται με τη χρήση αντιεπιληπτικών φαρμάκων σε συνδυαστική θεραπεία. Σε γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία συνιστάται η χρήση αποτελεσματικής αντισύλληψης και η εξέταση εναλλακτικών θεραπευτικών επιλογών.

Θηλασμός

Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει έκκριση της τοπιραμάτης στο γάλα. Η έκκριση της τοπιραμάτης στο ανθρώπινο γάλα δεν έχει εκτιμηθεί σε ελεγχόμενες μελέτες. Περιορισμένες παρατηρήσεις σε ασθενείς υποδεικνύουν εκτενή έκκριση της τοπιραμάτης στο θηλάζον γάλα. Δεδομένου ότι πολλά φαρμακευτικά προϊόντα εκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα, πρέπει να παρθεί απόφαση για τη συνέχιση ή μη του θηλασμού ή για τη διακοπή/αποχή από τη θεραπεία με τοπιραμάτη λαμβάνοντας υπόψη τη σπουδαιότητα του φαρμακευτικού προϊόντος για τη μητέρα (παράγραφος 4.4).

Ένδειξη Επιληψίας

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η τοπιραμάτη πρέπει να συνταγογραφείται μετά από πλήρη ενημέρωση της γυναίκας για τους γνωστούς κινδύνους της ανεξέλεγκτης επιληψίας στην εγκυμοσύνη και τους πιθανούς κινδύνους του φαρμακευτικού προϊόντος στο έμβρυο.

Ένδειξη Προφύλαξης της Ημικρανίας

Η τοπιραμάτη αντενδείκνυται στην εγκυμοσύνη και σε γυναίκες που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία εάν δεν χρησιμοποιείται μια αποτελεσματική μέθοδος αντισύλληψης (βλέπε παράγραφο 4.3 και 4.5 Αλληλεπιδράσεις με από του στόματος χορηγούμενα αντισυλληπτικά).

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-TOPIRAMATE
expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλα αντιεπιληπτικά, παρασκευάσματα κατά της ημικρανίας κωδικός ATC: N03A X11

Η τοπιραμάτη ταξινομείται ως σουλφαματο-μονοσακχαρίτης. Ο ακριβής μηχανισμός σύμφωνα με τον οποίο η τοπιραμάτη ασκεί τις αντιεπιληπτικές επιδράσεις και τις επιδράσεις της για την προφύλαξη από την ημικρανία δεν είναι γνωστός. Ηλεκτροφυσιολογικές και βιοχημικές μελέτες σε καλλιεργημένους νευρώνες έχουν εντοπίσει τρεις ιδιότητες που μπορεί να συμβάλλουν στην αντιεπιληπτική αποτελεσματικότητα της τοπιραμάτης.

Δυναμικά ενέργειας που προκλήθηκαν επανειλημμένα από εμμένουσα αποπόλωση των νευρώνων ανεστάλησαν από την τοπιραμάτη κατά χρονο-εξαρτώμενο τρόπο, δηλωτικό μιας εξαρτώμενης από την κατάσταση δράσης αποκλεισμού του διαύλου του νατρίου. Η τοπιραμάτη αύξησε τη συχνότητα στην οποία η γ-aminobutyrate (GABA) ενεργοποίησε τους υποδοχείς GABA A , και βελτίωσε την ικανότητα των GABA να επάγουν ροή ιόντων του χλωρίου μέσα στους νευρώνες υποδηλώνοντας ότι η τοπιραμάτη ενισχύει τη δραστηριότητα αυτού του ανασταλτικού νευροδιαβιβαστή.

Η επίδραση αυτή δεν εμποδίστηκε από τη φλουμαζενίλη, έναν ανταγωνιστή των βενζοδιαζεπινών, ούτε αύξησε η τοπιραμάτη τη διάρκεια του χρόνου ανοίγματος ενός καναλιού, διαφοροποιώντας την τοπιραμάτη από τα βαρβιτουρικά, τα οποία ρυθμίζουν τους υποδοχείς GABA A .

Καθώς το αντιεπιληπτικό προφίλ της τοπιραμάτης διαφοροποιείται σημαντικά από αυτό των βενζοδιαζεπινών, μπορεί να ρυθμίζει έναν μη ευαίσθητο στις βενζοδιαζεπίνες υποτύπο του υποδοχέα GABA A . Η τοπιραμάτη ανταγωνίστηκε την ικανότητα της καινάτης στην ενεργοποίηση του υποτύπου kainate/AMPA (α -amino-3-hydroxy-5-methylisoxazole-4-propionic acid) του υποδοχέα του διεγερτικού αμινοξέος (γλουταμινικό), αλλά δεν είχε καμία εμφανή επίδραση στη δράση του Nmethyl-D-aspartate (NMDA) στον NMDA υπότυπο υποδοχέα. Αυτές οι επιδράσεις της τοπιραμάτης εξαρτιόνταν από τη συγκέντρωση σε εύρος 1 μM έως 200 μM, με ελάχιστη παρατηρηθείσα δραστηριότητα στα 1 μM έως 10 μM.

Επιπρόσθετα, η τοπιραμάτη αναστέλλει μερικά ισοένζυμα της καρβονικής ανυδράσης. Αυτή η φαρμακολογική επίδραση είναι πολύ ασθενέστερη από αυτή της ακεταζολαμίδης, γνωστού αναστολέα της καρβονικής ανυδράσης, και δεν φαίνεται να συνιστά σημαντικό κομμάτι της αντιεπιληπτικής δράσης της τοπιραμάτης.

Σε μελέτες σε ζώα, η τοπιραμάτη παρουσιάζει αντισπασμωδική δράση σε δοκιμασίες μεγίστης έκλυσης σπασμών με ηλεκτροσόκ σε αρουραίους και ποντικούς και είναι αποτελεσματική σε «επιληπτικά μοντέλα» τρωκτικών, τα οποία περιλαμβάνουν τονικές κρίσεις και κρίσεις τύπου αφαίρεσης στον αυθόρμητα επιληπτικό αρουραίο (SER) και τονικές και κλονικές κρίσεις που προξενούνται στους αρουραίους με διέγερση της αμυγδαλής ή με ολική ισχαιμία. Η τοπιραμάτη είναι μόνο ασθενώς δραστική στην αναστολή κλονικών κρίσεων που προκαλούνται από τον ανταγωνιστή του υποδοχέα GABA A , pentylenetetrazole.

Μελέτες σε ποντίκια που έλαβαν ταυτόχρονη χορήγηση τοπιραμάτης και καρβαμαζεπίνης ή φαινοβαρβιτάλης έδειξαν συνεργική αντιεπιληπτική δράση, ενώ ο συνδυασμός με φαινυτοΐνη έδειξε αθροιστική αντιεπιληπτική δράση. Σε καλά ελεγχόμενες μελέτες προσθήκης, δεν εμφανίστηκε συσχέτιση μεταξύ των συγκεντρώσεων της τοπιραμάτης στο πλάσμα και της κλινικής του αποτελεσματικότητας. Δεν έχουν εμφανιστεί ενδείξεις ανοχής στον άνθρωπο.

Κρίσεις αφαίρεσης

Τα αποτελέσματα δύο μελετών (CAPSS-326 και TOPMAT-ABS-001) σχετικά με κρίσεις αφαίρεσης, έδειξαν ότι η θεραπεία με τοπιραμάτη δεν ελαττώνει την συχνότητα των κρίσεων αφαίρεσης.

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-TOPIRAMATE
expand_more

Το επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο και το σκληρό καψάκιο είναι βιοϊσοδύναμα σκευάσματα.

Το φαρμακοκινητικό προφίλ της τοπιραμάτης συγκρινόμενο με άλλα αντιεπιληπτικά φάρμακα δείχνει ένα μακρύ χρόνο ημιζωής στο πλάσμα, γραμμική φαρμακοκινητική, επικρατούσα νεφρική κάθαρση, απουσία από σημαντική πρωτεϊνική σύνδεση και έλλειψη από κλινικά σχετικούς ενεργούς μεταβολίτες.

Η τοπιραμάτη δεν είναι ισχυρός επαγωγέας μεταβολιζόμενων από φάρμακο ενζύμων, μπορεί να χορηγηθεί ανεξάρτητα από τα γεύματα και δεν είναι απαραίτητη η τακτική παρακολούθηση των συγκεντρώσεων της τοπιραμάτης στο πλάσμα. Στις κλινικές μελέτες, δεν υπήρξε σαφής συσχέτιση μεταξύ των συγκεντρώσεων στο πλάσμα και της αποτελεσματικότητας ή των ανεπιθύμητων ενεργειών.

Απορρόφηση

Η απορρόφηση της τοπιραμάτης είναι καλή και ταχεία. Μετά από του στόματος χορήγηση 100 mg τοπιραμάτης σε υγιή άτομα, επιτεύχθηκε μέση ανώτερη συγκέντρωση στο πλάσμα (C max ) 1,5 μg/ml μέσα σε 2 έως 3 ώρες (T max ).

Με βάση την ανάκτηση της ραδιενέργειας από τα ούρα, το μέσο ποσοστό απορρόφησης μιας δόσης από 100 mg C- τοπιραμάτη ήταν τουλάχιστον 81%. Δεν παρατηρείται κλινικά σημαντική επίδραση της τροφής στη βιοδιαθεσιμότητα της τοπιραμάτης.

Κατανομή

Γενικά, το 13 έως 17% της τοπιραμάτης δεσμεύεται στην πρωτεΐνη του πλάσματος. Έχει παρατηρηθεί σημείο δέσμευσης μικρής ικανότητας για την τοπιραμάτη στα/πάνω στα ερυθροκύτταρα με κορεσμό πάνω από συγκεντρώσεις πλάσματος των 4 μg/ml. Ο όγκος της κατανομής ποικίλει αντίστροφα με τη δόση. Ο μέσος φαινόμενος όγκος κατανομής ήταν 0,80 έως 0,55 l/kg για απλές δόσεις εύρους από 100 έως 1200 mg. Εντοπίστηκε επίδραση του γένους στον όγκο κατανομής, με τις τιμές για τις γυναίκες να είναι περίπου 50% των αντίστοιχων για τους άνδρες. Αυτό αποδόθηκε στο μεγαλύτερο ποσοστό σωματικού λίπους στις γυναίκες ασθενείς και δεν έχει κλινικές συνέπειες.

Βιομετασχηματισμός

Η τοπιραμάτη δεν μεταβολίζεται εκτενώς (~ 20%) σε υγιείς εθελοντές. Μεταβολίζεται σε ποσοστό μέχρι 50% σε ασθενείς στους οποίους συγχορηγείται αντιεπιληπτική θεραπεία με γνωστούς επαγωγείς ενζύμων, οι οποίοι εμπλέκονται στο μεταβολισμό των φαρμάκων. Έξι μεταβολίτες, οι οποίοι σχηματίστηκαν μέσω υδροξυλίωσης, υδρόλυσης και γλυκουρονιδοποίησης έχουν απομονωθεί, χαρακτηριστεί και αναγνωριστεί από το πλάσμα, τα ούρα και τα κόπρανα των ανθρώπων. Ο κάθε μεταβολίτης αναπαριστά λιγότερο από το 3% της συνολικής ραδιενέργειας που εκκρίνεται μετά από τη χορήγηση C- τοπιραμάτη. Εξετάσθηκαν δύο μεταβολίτες, οι οποίοι διατήρησαν το μεγαλύτερο τμήμα της δομής της τοπιραμάτης, και βρέθηκε ότι έχουν μικρή ή καθόλου αντισπασμωδική δράση.

Απέκκριση

Στους ανθρώπους, η κύρια οδός απέκκρισης της αμετάβλητης τοπιραμάτης και των μεταβολιτών της είναι μέσω των νεφρών (τουλάχιστον 81% της δόσης). Το 66% περίπου μιας δόσης C- τοπιραμάτη εκκρίθηκε αμετάβλητο στα ούρα σε διάστημα τεσσάρων ημερών. Μετά από δοσολόγηση δις ημερησίως με 50 mg και 100 mg τοπιραμάτης, η μέση νεφρική κάθαρση ήταν περίπου 18 ml/min και 17 ml/min, αντιστοίχως. Υπάρχουν ενδείξεις νεφρικής σωληναριακής επαναρρόφησης της τοπιραμάτης. Αυτό υποστηρίχθηκε από μελέτες σε αρουραίους όπου η τοπιραμάτη συγχορηγήθηκε με προβενεσίδη και παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση στη νεφρική κάθαρση της τοπιραμάτης. Συνολικά, η κάθαρση στο πλάσμα είναι περίπου 20 έως 30 ml/min στους ανθρώπους μετά από χορήγηση από του στόματος.

Η τοπιραμάτη παρουσιάζει χαμηλή μεταβλητότητα στις συγκεντρώσεις του πλάσματος μεταξύ των διαφόρων ατόμων, και έχει, επομένως, προβλέψιμη φαρμακοκινητική. Η φαρμακοκινητική της τοπιραμάτης είναι γραμμική με κάθαρση πλάσματος σταθερή και την περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης στο πλάσμα να αυξάνει κατά δοσοεξαρτώμενο τρόπο σε ένα εύρος 100 έως 400 mg απλής από του στόματος δόσης σε υγιείς εθελοντές. Οι ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία είναι δυνατό να χρειαστούν 4 έως 8 ημέρες προκειμένου να φθάσουν σε επίπεδα σταθερής κατάστασης στο πλάσμα. Η μέση C max μετά από πολλαπλές, δύο φορές την ημέρα, από του στόματος λαμβανόμενες δόσεις των 100 mg σε υγιή άτομα ήταν 6,76 μg/ml. Μετά από χορήγηση πολλαπλών δόσεων από 50 και 100 mg τοπιραμάτης δύο φορές την ημέρα, η μέση ημιπερίοδος ζωής στο πλάσμα ήταν περίπου 21 ώρες.

Η ταυτόχρονη χορήγηση δόσεων τοπιραμάτης, 100 έως 400 mg δύο φορές την ημέρα, με φαινυτοΐνη ή καρβαμαζεπίνη δείχνει ανάλογες με τη δόση αυξήσεις στις συγκεντρώσεις στο πλάσμα της τοπαριμάτης.

Η κάθαρση της τοπιραμάτης από το πλάσμα και τους νεφρούς μειώνεται στους ασθενείς με διαταραγμένη νεφρική λειτουργία (CL CR ≤ 70 ml/min), όπως επίσης μειώνεται η κάθαρση από το πλάσμα στους ασθενείς σε τελικό στάδιο νεφροπάθειας. Ως εκ τούτου, αναμένονται υψηλότερες συγκεντρώσεις στο πλάσμα τοπιραμάτης σε σταθεροποιημένη κατάσταση για μια συγκεκριμένη δόση σε ασθενείς με διαταραγμένη νεφρική λειτουργία σε σύγκριση με αυτούς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Η τοπιραμάτη απομακρύνεται αποτελεσματικά από το πλάσμα με αιμοκάθαρση.

Η κάθαρση της τοπιραμάτης στο πλάσμα μειώνεται στους ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια.

Η κάθαρση της τοπιραμάτης από το πλάσμα δεν μεταβάλλεται στους ηλικιωμένους ασθενείς απουσία υποκείμενης νεφροπάθειας.

Παιδιατρικός πληθυσμός (φαρμακοκινητική, έως 12 ετών)

Η φαρμακοκινητική της τοπιραμάτης σε παιδιά, όπως και στους ενήλικες που λαμβάνουν επιπρόσθετη θεραπεία, είναι γραμμική, με κάθαρση ανεξάρτητη της δόσης και συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης στο πλάσμα, οι οποίες αυξάνονται κατ’ αναλογία με τη δόση. Τα παιδιά, παρόλα αυτά, έχουν μία υψηλότερη κάθαρση και βραχύτερη ημιπερίοδο ζωής. Συνεπώς, οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα της τοπιραμάτης για την ίδια δόση σε mg/kg μπορεί να είναι χαμηλότερες στα παιδιά σε σύγκριση με τους ενήλικες. Όπως και στους ενήλικες, η επαγωγή αντιεπιληπτικών φαρμάκων από ηπατικά ένζυμα ελαττώνει τις συγκεντρώσεις σταθεροποιημένης κατάστασης στο πλάσμα.

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

19-23 ώρες
DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

15-41%
DrugBank

Βιοδιαθεσιμότητα

80%
DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά
DrugBank
science
Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →
Επιληψία Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Επιληψία Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Εργασίας Νευρολογικών Νοσημάτων
🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

  • ΒΗΜΑ Α1 N03AX11
    Ενήλικες — Εστιακές κρίσεις: Μονοθεραπεία (1η/2η επιλογή)
    • Εστιακής έναρξης κρίσεις με ή χωρίς αμφοτερόπλευρη επέκταση
    • Ενήλικες > 16 ετών — αρχική αγωγή
    Δοσολογία: Τιτλοποίηση · Συνεχής
  • ΒΗΜΑ Β N03AX11
    Ενήλικες — Γενικευμένες τονικο-κλονικές κρίσεις
    • Πρωτοπαθώς γενικευμένες ή αμφοτερόπλευρης έναρξης τονικο-κλονικές κρίσεις
    Δοσολογία: Μονοθεραπεία · Συνεχής
  • ΒΗΜΑ Γ N03AX11
    Ενήλικες — Αφαιρέσεις / Αφαιρετικά σύνδρομα
    • Γενικευμένη επιληψία τύπου αφαιρέσεων
    Δοσολογία: Μονοθεραπεία · Συνεχής
  • ΒΗΜΑ Δ N03AX11
    Ενήλικες — Μυοκλονικές κρίσεις / Μυοκλονικά σύνδρομα
    • Γενικευμένη επιληψία τύπου μυοκλονιών
    Δοσολογία: Μονοθεραπεία · Συνεχής

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more
CID
5284627
Μοριακός τύπος
C12H21NO8S
Μοριακό βάρος
339.36
IUPAC
[(1R,2S,6S,9R)-4,4,11,11-tetramethyl-3,5,7,10,12-pentaoxatricyclo[7.3.0.02,6]dodecan-6-yl]methyl sulfamate
InChIKey
KJADKKWYZYXHBB-XBWDGYHZSA-N
Κατάταξη MeSH

Κατάταξη MeSH Φαρμακολογικής

Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη ΣΠΑΣΜΩΝ ή τη μείωση της σοβαρότητάς τους.

Ουσίες που μειώνουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.