MICAFUNGIN
Μικαφουγκίνη
**Ενδείξεις** Για χρήση στη θεραπεία της καντινταιμίας, της οξείας διάχυτης καντινταιμίας και ορισμένων άλλων διεισδυτικών λοιμώξεων από *Candida*, καθώς και της οισοφαγικής καντινταιμίας, και για την πρόληψη λοιμώξεων από *Candida* σε ασθενείς που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση …
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
DrugBank
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
medication
SPC-VIAMIC
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Ενδοφλέβια
- Χορήγηση: Ενδοφλέβια έγχυση μέσα σε χρονικό διάστημα περίπου 1 ώρας
- Δόση έναρξης: 100 mg/ημέρα
- Τιτλοποίηση: Εάν η ανταπόκριση του ασθενούς είναι ανεπαρκής, η δόση μπορεί να αυξηθεί στα 200 mg/ημέρα σε ασθενείς με βάρος > 40 κιλά ή στα 4 mg/kg/ημέρα σε ασθενείς με βάρος ≤ 40 κιλά.
-
Ενήλικες, έφηβοι ηλικίας ≥ 16 ετών και ηλικιωμένοι (Σωματικό βάρος > 40 κιλά) για Θεραπεία της διηθητικής καντιντίασηςΔόση100 mg/ημέραΜέγ. δόση200 mg/ημέραΕάν η ανταπόκριση του ασθενούς είναι ανεπαρκής (π.χ. επιμονή των καλλιεργειών ή εάν η κλινική κατάσταση δεν παρουσιάζει βελτίωση), η δόση μπορεί να αυξηθεί.
-
Ενήλικες, έφηβοι ηλικίας ≥ 16 ετών και ηλικιωμένοι (Σωματικό βάρος ≤ 40 κιλά) για Θεραπεία της διηθητικής καντιντίασηςΔόση2 mg/kg/ημέραΜέγ. δόση4 mg/kg/ημέραΕάν η ανταπόκριση του ασθενούς είναι ανεπαρκής (π.χ. επιμονή των καλλιεργειών ή εάν η κλινική κατάσταση δεν παρουσιάζει βελτίωση), η δόση μπορεί να αυξηθεί.
-
Ενήλικες, έφηβοι ηλικίας ≥ 16 ετών και ηλικιωμένοι (Σωματικό βάρος > 40 κιλά) για Θεραπεία της οισοφαγικής καντιντίασηςΔόση150 mg/ημέρα
-
Ενήλικες, έφηβοι ηλικίας ≥ 16 ετών και ηλικιωμένοι (Σωματικό βάρος ≤ 40 κιλά) για Θεραπεία της οισοφαγικής καντιντίασηςΔόση3 mg/kg/ημέρα
-
Ενήλικες, έφηβοι ηλικίας ≥ 16 ετών και ηλικιωμένοι (Σωματικό βάρος > 40 κιλά) για Προφύλαξη έναντι λοίμωξης από CandidaΔόση50 mg/ημέρα
-
Ενήλικες, έφηβοι ηλικίας ≥ 16 ετών και ηλικιωμένοι (Σωματικό βάρος ≤ 40 κιλά) για Προφύλαξη έναντι λοίμωξης από CandidaΔόση1 mg/kg/ημέρα
-
Παιδιά ηλικίας ≥ 4 μηνών έως εφήβους ασθενείς ηλικίας < 16 ετών (Σωματικό βάρος > 40 κιλά) για Θεραπεία της διηθητικής καντιντίασηςΔόση100 mg/ημέραΜέγ. δόση200 mg/ημέραΕάν η ανταπόκριση του ασθενή είναι ανεπαρκής (π.χ. επιμονή των καλλιεργειών ή εάν η κλινική κατάσταση δεν παρουσιάζει βελτίωση), η δόση μπορεί να αυξηθεί.
-
Παιδιά ηλικίας ≥ 4 μηνών έως εφήβους ασθενείς ηλικίας < 16 ετών (Σωματικό βάρος ≤ 40 κιλά) για Θεραπεία της διηθητικής καντιντίασηςΔόση2 mg/kg/ημέραΜέγ. δόση4 mg/kg/ημέραΕάν η ανταπόκριση του ασθενή είναι ανεπαρκής (π.χ. επιμονή των καλλιεργειών ή εάν η κλινική κατάσταση δεν παρουσιάζει βελτίωση), η δόση μπορεί να αυξηθεί.
-
Παιδιά ηλικίας ≥ 4 μηνών έως εφήβους ασθενείς ηλικίας < 16 ετών (Σωματικό βάρος > 40 κιλά) για Προφύλαξη έναντι λοίμωξης από CandidaΔόση50 mg/ημέρα
-
Παιδιά ηλικίας ≥ 4 μηνών έως εφήβους ασθενείς ηλικίας < 16 ετών (Σωματικό βάρος ≤ 40 κιλά) για Προφύλαξη έναντι λοίμωξης από CandidaΔόση1 mg/kg/ημέρα
-
Παιδιά (συμπεριλαμβανομένων των νεογνών) ηλικίας < 4 μηνών για Θεραπεία της διηθητικής καντιντίασηςΔόση4 - 10 mg/kg/ημέραΜέγ. δόση10 mg/kg/ημέραΗ δόση 4 mg/kg προσεγγίζει την έκθεση που επιτυγχάνεται σε ενήλικες (100 mg/ημέρα). Εάν υπάρχει υποψία λοίμωξης στο ΚΝΣ, πρέπει να χρησιμοποιείται υψηλότερη δοσολογία (π.χ. 10 mg/kg) λόγω της δοσο-εξαρτώμενης διείσδυσης της μικαφουγκίνης στο ΚΝΣ (βλ. Φαρμακοκινητικές).
-
Παιδιά (συμπεριλαμβανομένων των νεογνών) ηλικίας < 4 μηνών για Προφύλαξη έναντι λοίμωξης από CandidaΔόση2 mg/kg/ημέρα
-
Ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική δυσλειτουργίαΔεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης (βλ. Φαρμακοκινητικές).
-
Ασθενείς με βαριά ηπατική δυσλειτουργίαΗ χρήση δεν συνιστάται (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές).
-
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργίαΔεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης (βλ. Φαρμακοκινητικές).
block
SPC-VIAMIC
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, σε άλλες εχινοκανδίνες ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1
warning
SPC-VIAMIC
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
Ηπατικές επιδράσειςΣυνιστάται η πρόωρη διακοπή της θεραπείας με μικαφουγκίνη σε περίπτωση σημαντικής και εμμένουσας αύξησης των ALT/AST για την ελαχιστοποίηση του κινδύνου προσαρμοστικής αναγέννησης και τον πιθανό σχηματισμό επακόλουθων ηπατικών όγκων. Η θεραπεία θα πρέπει να διεξάγεται βάσει προσεκτικής αξιολόγησης του λόγου κινδύνου/οφέλους, ειδικά σε ασθενείς με σημαντική βλάβη της ηπατικής λειτουργίας ή χρόνιες παθήσεις του ήπατος (π.χ., προχωρημένη ηπατική ίνωση, κίρρωση, ιογενής ηπατίτιδα, ηπατική νόσος νεογνών, συγγενείς ενζυμικές ανωμαλίες) ή σε ασθενείς που λαμβάνουν συγχορηγούμενη θεραπεία με ηπατοτοξικές και/ή γονοτοξικές ιδιότητες.
-
Αναφυλακτικές αντιδράσειςΕάν εμφανιστούν αναφυλακτικές/αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις (συμπεριλαμβανομένης της καταπληξίας), θα πρέπει να διακόπτεται η έγχυση μικαφουγκίνης και να χορηγείται η κατάλληλη θεραπεία.
-
Δερματικές αντιδράσειςΈχουν αναφερθεί αποφολιδωτικές δερματικές αντιδράσεις, όπως σύνδρομο Stevens Johnson και τοξική επιδερμική νεκρόλυση. Εάν οι ασθενείς αναπτύξουν εξάνθημα, πρέπει να παρακολουθούνται στενά και να διακόπτεται η μικαφουγκίνη εάν οι βλάβες επεκταθούν.
-
ΑιμόλυσηΈχουν αναφερθεί σπάνιες περιπτώσεις αιμόλυσης (οξεία ενδοαγγειακή αιμόλυση ή αιμολυτική αναιμία). Οι ασθενείς που εκδηλώνουν κλινικές ή εργαστηριακές ενδείξεις αιμόλυσης θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά και να αξιολογείται ο κίνδυνος/όφελος της συνέχισης της θεραπείας.
-
Επιδράσεις στους νεφρούςΗ μικαφουγκίνη μπορεί να προκαλέσει βλάβες στα νεφρά, νεφρική ανεπάρκεια και μη φυσιολογικές λειτουργικές δοκιμασίες των νεφρών. Οι ασθενείς θα πρέπει να επιτηρούνται στενά για επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας.
-
Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόνταΗ συγχορήγηση μικαφουγκίνης και δεοξυχολικής αμφοτερικίνης Β πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο όταν τα οφέλη αντισταθμίζουν τους κινδύνους. Ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν σιρόλιμους, νιφεδιπίνη ή ιτρακοναζόλη σε συνδυασμό με μικαφουγκίνη θα πρέπει να παρακολουθούνται για τοξικότητα και να μειωθεί η δοσολογία σιρόλιμους, νιφεδιπίνης ή ιτρακοναζόλης, εφόσον είναι απαραίτητο.
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςΠληθυσμόςΠαιδιατρικοί ασθενείςΗ επίπτωση ορισμένων ανεπιθύμητων αντιδράσεων ήταν υψηλότερη σε παιδιατρικούς ασθενείς συγκριτικά με ενήλικες ασθενείς (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
-
Περιεχόμενο σε ΝάτριοΤο φάρμακο αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά φιαλίδιο, είναι «ελεύθερο νατρίου».
swap_horiz
SPC-VIAMIC
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
μυκοφαινολάτη μοφετίλπαρακολούθησηΔεν παρατηρήθηκε μεταβολή στη φαρμακοκινητική της μικαφουγκίνης.ΣύστασηΔεν είναι απαραίτητες οι προσαρμογές της δόσης μικαφουγκίνης.
-
παρακολούθησηΔεν παρατηρήθηκε μεταβολή στη φαρμακοκινητική της μικαφουγκίνης.ΣύστασηΔεν είναι απαραίτητες οι προσαρμογές της δόσης μικαφουγκίνης.
-
παρακολούθησηΔεν παρατηρήθηκε μεταβολή στη φαρμακοκινητική της μικαφουγκίνης.ΣύστασηΔεν είναι απαραίτητες οι προσαρμογές της δόσης μικαφουγκίνης.
-
παρακολούθησηΔεν παρατηρήθηκε μεταβολή στη φαρμακοκινητική της μικαφουγκίνης.ΣύστασηΔεν είναι απαραίτητες οι προσαρμογές της δόσης μικαφουγκίνης.
-
παρακολούθησηΔεν παρατηρήθηκε μεταβολή στη φαρμακοκινητική της μικαφουγκίνης.ΣύστασηΔεν είναι απαραίτητες οι προσαρμογές της δόσης μικαφουγκίνης.
-
παρακολούθησηΔεν παρατηρήθηκε μεταβολή στη φαρμακοκινητική της μικαφουγκίνης.ΣύστασηΔεν είναι απαραίτητες οι προσαρμογές της δόσης μικαφουγκίνης.
-
παρακολούθησηΔεν παρατηρήθηκε μεταβολή στη φαρμακοκινητική της μικαφουγκίνης.ΣύστασηΔεν είναι απαραίτητες οι προσαρμογές της δόσης μικαφουγκίνης.
-
παρακολούθησηΔεν παρατηρήθηκε μεταβολή στη φαρμακοκινητική της μικαφουγκίνης.ΣύστασηΔεν είναι απαραίτητες οι προσαρμογές της δόσης μικαφουγκίνης.
-
αμφοτερικίνη BπαρακολούθησηΔεν παρατηρήθηκε μεταβολή στη φαρμακοκινητική της μικαφουγκίνης.ΣύστασηΔεν είναι απαραίτητες οι προσαρμογές της δόσης μικαφουγκίνης.
-
προσοχήΗ έκθεση (AUC) του σιρόλιμους αυξήθηκε ελαφρά (21%) στην παρουσία μικαφουγκίνης.ΣύστασηΟι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για τοξικότητα και να μειωθεί η δόση του σιρόλιμους, εφόσον είναι απαραίτητο (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
προσοχήΗ έκθεση (AUC) της νιφεδιπίνης αυξήθηκε ελαφρά (18%) στην παρουσία μικαφουγκίνης.ΣύστασηΟι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για τοξικότητα και να μειωθεί η δόση της νιφεδιπίνης, εφόσον είναι απαραίτητο (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
προσοχήΗ έκθεση (AUC) της ιτρακοναζόλης αυξήθηκε ελαφρά (22%) στην παρουσία μικαφουγκίνης.ΣύστασηΟι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για τοξικότητα και να μειωθεί η δόση της ιτρακοναζόλης, εφόσον είναι απαραίτητο (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
δεοξυχολική αμφοτερικίνη ΒπροσοχήΑύξηση 30% της έκθεσης στη δεοξυχολική αμφοτερικίνη Β.ΣύστασηΗ συγχορήγηση πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο όταν τα οφέλη σαφώς αντισταθμίζουν τους κινδύνους, με στενή παρακολούθηση της τοξικότητας της δεοξυχολικής αμφοτερικίνης Β (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
sick
SPC-VIAMIC
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Λευκοπενία
- Ουδετεροπενία
- Αναιμία
- πανκυτταροπενία (Όχι συχνές)
- θρομβοπενία (Όχι συχνές)
- ηωσινοφιλία (Όχι συχνές)
- αιμολυτική αναιμία (Όχι συχνές)
- αιμόλυση (Όχι συχνές)
- διάχυτη ενδαγγειακή πήξη (Μη γνωστές)
- αναφυλακτική/αναφυλακτοειδής αντίδραση (Όχι συχνές)
- αναφυλακτική και αναφυλακτοειδής καταπληξία (Μη γνωστές)
- Υπερευαισθησία
- υπερεφίδρωση (Όχι συχνές)
- υποαλβουμιναιμία (Συχνές)
- υποκαλιαιμία (Όχι συχνές)
- υπομαγνησιαιμία (Όχι συχνές)
- υπερκαλιαιμία (Όχι συχνές)
- υποφωσφαταιμία (Όχι συχνές)
- Υπασβεστιαιμία
- Υπονατριαιμία
- Ανορεξία
- Έμετος
- Διάρροια
- Κοιλιακό άλγος
- Δυσκοιλιότητα
- αϋπνία (Όχι συχνές)
- άγχος (Όχι συχνές)
- Σύγχυση
- Υπνηλία
- Κεφαλαλγία
- Τρόμος
- Ζάλη
- δυσγευσία (Όχι συχνές)
- ταχυκαρδία (Όχι συχνές)
- αίσθημα παλμών (Όχι συχνές)
- καταπληξία (Μη γνωστές)
- Βραδυκαρδία
- φλεβίτιδα (Συχνές)
- υπόταση (Όχι συχνές)
- υπέρταση (Όχι συχνές)
- έξαψη (Όχι συχνές)
- δύσπνοια (Όχι συχνές)
- ναυτία (Συχνές)
- δυσπεψία (Όχι συχνές)
- Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση αίματος
- Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση
- Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης
- Αυξημένη κρεατινίνη αίματος
- αυξημένη χολερυθρίνη αίματος (συμπεριλαμβανομένης και της υπερχολερυθριναιμίας) (Συχνές)
- μη φυσιολογικές δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας (Συχνές)
- ηπατική ανεπάρκεια (Όχι συχνές)
- αυξημένη γ-γλουταμυλοτρανσφεράση (Όχι συχνές)
- ίκτερος (Όχι συχνές)
- χολόσταση (Όχι συχνές)
- ηπατομεγαλία (Όχι συχνές)
- ηπατοκυτταρική βλάβη συμπεριλαμβανομένων και θανατηφόρων περιπτώσεων (Μη γνωστές)
- Ηπατίτιδα
- Εξάνθημα
- Κνίδωση
- Κνησμός
- Ερύθημα
- τοξικό εξάνθημα δέρματος (Μη γνωστές)
- πολύμορφο ερύθημα (Μη γνωστές)
- σύνδρομο Stevens Johnson (Μη γνωστές)
- τοξική επιδερμική νεκρόλυση (Μη γνωστές)
- Αυξημένη ουρία αίματος
- Νεφρική ανεπάρκεια
- νεφρική δυσλειτουργία (Μη γνωστές)
- οξεία νεφρική ανεπάρκεια (Μη γνωστές)
- Πυρεξία
- Ρίγη
- επιδεινωθείσα θρόμβωση της θέσης ένεσης (Συχνές)
- φλεγμονή της θέσης έγχυσης (Συχνές)
- άλγος της θέσης ένεσης (Συχνές)
- περιφερικό οίδημα (Συχνές)
- αυξημένη γαλακτική αφυδρογενάση αίματος (Όχι συχνές)
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
ΣυχνέςΆλγος θέσης ένεσηςΓενικές
-
ΣυχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΑναιμίαΑίμα
-
ΣυχνέςΑυξημένη αλκαλική φωσφατάση αίματοςΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΑυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνηςΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΑυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράσηΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΑυξημένη χολερυθρίνη αίματοςΉπαρ
-
ΣυχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
ΣυχνέςΕπιδείνωση θρόμβωσης θέσης ένεσηςΑγγειακές
-
ΣυχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΚοιλιακό άλγοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΛευκοπενίαΑίμα
-
ΣυχνέςΜη φυσιολογικές δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίαςΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΟυδετεροπενίαΑίμα
-
ΣυχνέςΠεριφερικό οίδημαΓενικές
-
ΣυχνέςΠυρεξίαΓενικές
-
ΣυχνέςΡίγηΓενικές
-
ΣυχνέςΥποαλβουμιναιμίαΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΦλεβίτιδαΑγγειακές
-
ΣυχνέςΦλεγμονή της θέσης έγχυσηςΓενικές
-
Όχι συχνέςΆγχοςΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΈξαψηΑγγειακές
-
Όχι συχνέςΊκτεροςΉπαρ
-
Όχι συχνέςΑίσθημα παλμώνΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΑιμολυτική αναιμίαΑίμα
-
Όχι συχνέςΑιμόλυσηΑίμα
-
Όχι συχνέςΑναφυλακτική/αναφυλακτοειδής αντίδρασηΑνοσοποιητικό
-
Όχι συχνέςΑνορεξίαΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΑυξημένη γ-γλουταμυλοτρανσφεράσηΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΑυξημένη γαλακτική αφυδρογενάση αίματοςΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΑυξημένη κρεατινίνη αίματοςΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΑυξημένη ουρία αίματοςΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΑϋπνίαΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΒραδυκαρδίαΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΔυσγευσίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΔυσπεψίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΔύσπνοιαΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΕρύθημαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΖάληΝευρικό
-
Όχι συχνέςΗπατίτιδαΉπαρ
-
Όχι συχνέςΗπατική ανεπάρκειαΉπαρ
-
Όχι συχνέςΗπατομεγαλίαΉπαρ
-
Όχι συχνέςΗωσινοφιλίαΑίμα
-
Όχι συχνέςΘρομβοπενίαΑίμα
-
Όχι συχνέςΚνίδωσηΔέρμα
-
Όχι συχνέςΚνησμόςΔέρμα
-
Όχι συχνέςΝεφρική ανεπάρκειαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΠανκυτταροπενίαΑίμα
-
Όχι συχνέςΣύγχυσηΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΤαχυκαρδίαΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΤρόμοςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΥπέρτασηΑγγειακές
-
Όχι συχνέςΥπασβεστιαιμίαΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΥπερευαισθησίαΑνοσοποιητικό
-
Όχι συχνέςΥπερεφίδρωσηΔέρμα
-
Όχι συχνέςΥπερκαλιαιμίαΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΥπνηλίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΥποκαλιαιμίαΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΥπομαγνησιαιμίαΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΥπονατριαιμίαΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΥποφωσφαταιμίαΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΥπότασηΑγγειακές
-
Όχι συχνέςΧολόστασηΉπαρ
-
Μη γνωστέςΑναφυλακτική καταπληξίαΑνοσοποιητικό
-
Μη γνωστέςΔιάχυτη ενδαγγειακή πήξηΑίμα
-
Μη γνωστέςΚαταπληξίαΑνοσοποιητικό
-
Μη γνωστέςΝεφρική δυσλειτουργίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Μη γνωστέςΟξεία νεφρική ανεπάρκειαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Μη γνωστέςΠολύμορφο ερύθημαΔέρμα
-
Μη γνωστέςΣύνδρομο Stevens-JohnsonΔέρμα
-
Μη γνωστέςΤοξική επιδερμική νεκρόλυσηΔέρμα
-
Μη γνωστέςΤοξικό εξάνθημα δέρματοςΔέρμα
-
Μη γνωστέςηπατοκυτταρική βλάβη συμπεριλαμβανομένων και θανατηφόρων περιπτώσεωνΔιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
pregnant_woman
SPC-VIAMIC
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΔεν συνιστάται εκτός αν σαφώς απαραίτητοΔεν υπάρχουν στοιχεία από τη χρήση της μικαφουγκίνης σε έγκυες γυναίκες. Σε μελέτες σε ζώα, η μικαφουγκίνη διαπέρασε τον πλακουντιακό φραγμό και παρατηρήθηκε τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τους ανθρώπους είναι άγνωστος. Το Viamic δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο.
-
ΘηλασμόςΑπόφαση συνέχισης/διακοπής θηλασμού ή θεραπείαςΔεν είναι γνωστό εάν η μικαφουγκίνη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο μητρικό γάλα. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει απέκκριση της μικαφουγκίνης στο μητρικό γάλα. Η απόφαση της συνέχισης/διακοπής του θηλασμού ή της συνέχισης/διακοπής της θεραπείας με Viamic θα πρέπει να λαμβάνεται συνυπολογίζοντας το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας με Viamic για την μητέρα.
-
ΓονιμότηταΔυνητική επίδρασηΈχει παρατηρηθεί τοξικότητα επί των όρχεων σε μελέτες σε ζώα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Η μικαφουγκίνη μπορεί δυνητικά να επηρεάσει την ανδρική γονιμότητα στον άνθρωπο.
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-VIAMIC
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
SPC-VIAMIC
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση Η φαρμακοκινητική είναι γραμμική στο εύρος της ημερήσιας δόσης των 12.5 mg έως 200 mg και 3 mg/kg έως 8 mg/kg. Δεν υπάρχει απόδειξη συστηματικής συσσώρευσης με την επαναλαμβανόμενη χορήγηση και η σταθερή κατάσταση γενικά επιτυγχάνεται εντός 4…
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
DrugBank
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Νεφρική λειτουργία | water_dropΝεφρική λειτουργία | Στενά | Επιδείνωση |
| Αμινοτρανσφεράσες (AST/ALT) | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | — | Σημαντική και εμμένουσα αύξηση |
| Ηπατική λειτουργία | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | Στενά | Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με μικαφουγκίνη |
| Έλεγχος αιμόλυσης | bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος | Στενά | Εκδήλωση ενδείξεων αιμόλυσης κατά τη θεραπεία με μικαφουγκίνη |
| Επίπεδα ιτρακοναζόλης | medicationΕπίπεδα φαρμάκου (TDM) | — | Συγχορήγηση σιρόλιμους, νιφεδιπίνης ή ιτρακοναζόλης με μικαφουγκίνη |
| Επίπεδα νιφεδιπίνης | medicationΕπίπεδα φαρμάκου (TDM) | — | Συγχορήγηση σιρόλιμους, νιφεδιπίνης ή ιτρακοναζόλης με μικαφουγκίνη |
| Επίπεδα σιρόλιμους | medicationΕπίπεδα φαρμάκου (TDM) | — | Συγχορήγηση σιρόλιμους, νιφεδιπίνης ή ιτρακοναζόλης με μικαφουγκίνη |
| Τοξικότητα αμφοτερικίνης Β | medicationΕπίπεδα φαρμάκου (TDM) | Στενά | Συγχορήγηση μικαφουγκίνης και δεοξυχολικής αμφοτερικίνης Β |
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Εξάνθημα | dermatologyΔερματολογικός έλεγχος | Στενά | Ανάπτυξη εξανθήματος |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-VIAMIC
expand_more
Δοσολογία
Η θεραπεία με Viamic θα πρέπει να ξεκινά από έναν ιατρό που διαθέτει εμπειρία στην αντιμετώπιση μυκητιασικών λοιμώξεων.
Δοσολογία
Θα πρέπει να λαμβάνονται δείγματα για καλλιέργεια μυκήτων και για άλλες συναφείς εργαστηριακές εξετάσεις (συμπεριλαμβανομένης της ιστοπαθολογικής εξέτασης) πριν από τη θεραπεία προκειμένου να απομονωθεί και να ταυτοποιηθεί ο(οι) αιτιολογικός(-οί) οργανισμός(-οί). Η θεραπεία μπορεί να ξεκινήσει προτού γίνουν γνωστά τα αποτελέσματα των καλλιεργειών και των άλλων εργαστηριακών εξετάσεων. Ωστόσο, μόλις καταστούν διαθέσιμα αυτά τα αποτελέσματα, η αντιμυκητιασική θεραπεία θα πρέπει να προσαρμοστεί ανάλογα.
Το δοσολογικό σχήμα της μικαφουγκίνης εξαρτάται από το βάρος του σώματος του ασθενούς, όπως φαίνεται στους παρακάτω πίνακες:
Χρήση σε ενήλικες, εφήβους ηλικίας ≥ 16 ετών και ηλικιωμένους
| Ένδειξη | Σωματικό βάρος > 40 κιλά | Σωματικό βάρος ≤ 40 κιλά |
|---|---|---|
| Θεραπεία της διηθητικής καντιντίασης | 100 mg/ημέρα* | 2 mg/kg/ημέρα* |
| Θεραπεία της οισοφαγικής καντιντίασης | 150 mg/ημέρα | 3 mg/kg/ημέρα |
| Προφύλαξη έναντι λοίμωξης από Candida | 50 mg/ημέρα | 1 mg/kg/ημέρα |
- Εάν η ανταπόκριση του ασθενούς είναι ανεπαρκής, π.χ. επιμονή των καλλιεργειών ή εάν η κλινική κατάσταση δεν παρουσιάζει βελτίωση, η δόση μπορεί να αυξηθεί στα 200 mg/ημέρα σε ασθενείς με βάρος > 40 κιλά ή στα 4 mg/kg/ημέρα σε ασθενείς με βάρος ≤ 40 κιλά.
Διάρκεια θεραπείας
- Διηθητική καντιντίαση: Η διάρκεια θεραπείας της λοίμωξης από Candida θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 14 ημέρες. Η αντιμυκητιασική αγωγή θα πρέπει να συνεχιστεί επί τουλάχιστον μία εβδομάδα, μετά τη λήψη δύο διαδοχικών αρνητικών καλλιεργειών αίματος, και μετά την αποδρομή των κλινικών σημείων και συμπτωμάτων της λοίμωξης.
- Οισοφαγική καντιντίαση: Η μικαφουγκίνη πρέπει να χορηγείται επί τουλάχιστον μία εβδομάδα μετά την αποδρομή των κλινικών σημείων και συμπτωμάτων.
- Προφύλαξη έναντι λοιμώξεων από Candida: Η μικαφουγκίνη πρέπει να χορηγείται επί τουλάχιστον μία εβδομάδα μετά την αποκατάσταση των ουδετερόφιλων.
Χρήση σε παιδιά ηλικίας ≥ 4 μηνών έως εφήβους ασθενείς ηλικίας < 16 ετών
| Ένδειξη | Σωματικό βάρος > 40 κιλά | Σωματικό βάρος ≤ 40 κιλά |
|---|---|---|
| Θεραπεία της διηθητικής καντιντίασης | 100 mg/ημέρα* | 2 mg/kg/ημέρα* |
| Προφύλαξη έναντι λοίμωξης από Candida | 50 mg/ημέρα | 1 mg/kg/ημέρα |
- Εάν η ανταπόκριση του ασθενή είναι ανεπαρκής, π.χ. επιμονή των καλλιεργειών ή εάν η κλινική κατάσταση δεν παρουσιάζει βελτίωση, η δόση μπορεί να αυξηθεί στα 200 mg/ημέρα σε ασθενείς με βάρος > 40 κιλά ή στα 4 mg/kg/ημέρα σε ασθενείς με βάρος ≤ 40 κιλά.
Χρήση σε παιδιά (συμπεριλαμβανομένων των νεογνών) ηλικίας < 4 μηνών
| Ένδειξη | Δοσολογία |
|---|---|
| Θεραπεία της διηθητικής καντιντίασης | 4 - 10 mg/kg/ημέρα* |
| Προφύλαξη έναντι λοίμωξης από Candida | 2 mg/kg/ημέρα |
- Η μικαφουγκίνη σε δόση 4 mg/kg σε παιδιά μικρότερα των 4 μηνών προσεγγίζει την έκθεση στο φάρμακο που επιτυγχάνεται σε ενήλικες που λαμβάνουν 100 mg/ημέρα για τη θεραπεία της διηθητικής καντιντίασης. Εάν υπάρχει υποψία λοίμωξης στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ), πρέπει να χρησιμοποιείται υψηλότερη δοσολογία (π.χ. 10 mg/kg) λόγω της δοσο-εξαρτώμενης διείσδυσης της μικαφουγκίνης στο ΚΝΣ (βλ. Φαρμακοκινητικές).
Διάρκεια θεραπείας
- Eν τω βάθει καντιντίαση: Η διάρκεια θεραπείας της λοίμωξης από Candida θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 14 ημέρες. Η αντιμυκητιασική αγωγή θα πρέπει να συνεχιστεί επί τουλάχιστον μία εβδομάδα, μετά τη λήψη δύο διαδοχικών αρνητικών καλλιεργειών αίματος, και μετά την αποδρομή των κλινικών σημείων και συμπτωμάτων της λοίμωξης.
- Προφύλαξη έναντι λοιμώξεων από Candida: Η μικαφουγκίνη πρέπει να χορηγείται επί τουλάχιστον μία εβδομάδα μετά την αποκατάσταση των ουδετερόφιλων. Η εμπειρία με τη μικαφουγκίνη σε ασθενείς κάτω των 2 ετών είναι περιορισμένη.
Ηπατική δυσλειτουργία Δεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Φαρμακοκινητικές). Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν επαρκή διαθέσιμα στοιχεία σχετικά με τη χρήση της μικαφουγκίνης σε ασθενείς με βαριά ηπατική δυσλειτουργία και η χρήση του σε αυτούς τους ασθενείς δεν συνιστάται (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές).
Νεφρική δυσλειτουργία Δεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (βλ. Φαρμακοκινητικές).
Παιδιατρικός πληθυσμός Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα σε παιδιά (συμπεριλαμβανομένων των νεογνών) ηλικίας κάτω των 4 μηνών των δόσεων 4 και 10 mg/kg για τη θεραπεία της διηθητικής καντιντίασης με εμπλοκή του ΚΝΣ δεν έχει επαρκώς τεκμηριωθεί. Τα διαθέσιμα δεδομένα μέχρι σήμερα περιγράφονται στις παραγράφους 4.8, 5.1, 5.2.
Τρόπος χορήγησης
Για ενδοφλέβια χρήση. Μετά από την ανασύσταση και την αραίωση, το διάλυμα πρέπει να χορηγείται με ενδοφλέβια έγχυση μέσα σε χρονικό διάστημα περίπου 1 ώρας. Ταχύτερες εγχύσεις μπορεί να καταλήξουν σε συχνότερες αντιδράσεις επαγόμενες από ισταμίνη. Για οδηγίες σχετικά με την ανασύσταση του φαρμακευτικού προϊόντος πριν από τη χορήγηση, βλ. παράγραφο 6.6.
block
Αντενδείξεις
SPC-VIAMIC
expand_more
Αντενδείξεις
- Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, σε άλλες εχινοκανδίνες ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-VIAMIC
expand_more
Προειδοποιήσεις
Ηπατικές επιδράσεις
Παρατηρήθηκε ανάπτυξη εστιών τροποποιημένων ηπατοκυττάρων (foci of altered hepatocytes, FAH) και ηπατοκυτταρικών όγκων, μετά από περίοδο θεραπείας 3 μηνών ή περισσότερο, σε επίμυες. Ο υποθετικός ουδός της ανάπτυξης όγκων στους επίμυες βρίσκεται στο εύρος της κλινικής έκθεσης. Η κλινική συσχέτιση αυτού του ευρήματος δεν είναι γνωστή. Η ηπατική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται στενά κατά τη διάρκεια της θεραπείας με μικαφουγκίνη. Για την ελαχιστοποίηση του κινδύνου προσαρμοστικής αναγέννησης και τον πιθανό σχηματισμό επακόλουθων ηπατικών όγκων, συνιστάται η πρόωρη διακοπή σε περίπτωση που εμφανισθεί σημαντική και εμμένουσα αύξηση των ALT/AST. Η θεραπεία με μικαφουγκίνη θα πρέπει να διεξάγεται βάσει προσεκτικής αξιολόγησης του λόγου κινδύνου/οφέλους, ειδικά σε ασθενείς με σημαντική βλάβη της ηπατικής λειτουργίας ή χρόνιες παθήσεις του ήπατος, που αντιπροσωπεύουν προνεοπλασματικές καταστάσεις, όπως η προχωρημένη ηπατική ίνωση, η κίρρωση, η ιογενής ηπατίτιδα, η ηπατική νόσος των νεογνών ή συγγενείς ενζυμικές ανωμαλίες, ή σε ασθενείς που λαμβάνουν συγχορηγούμενη θεραπεία με ηπατοτοξικές και/ή γονοτοξικές ιδιότητες.
Η θεραπεία με μικαφουγκίνη συσχετίστηκε με σημαντική βλάβη της ηπατικής λειτουργίας (αυξημένα ALT, AST ή ολική χολερυθρίνη > 3 φορές των ανώτερων φυσιολογικών ορίων), τόσο σε υγιείς εθελοντές όσο και σε ασθενείς. Σε ορισμένους ασθενείς έχει αναφερθεί πιο σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, ηπατίτιδα ή ηπατική ανεπάρκεια συμπεριλαμβανομένων και θανατηφόρων περιπτώσεων. Παιδιατρικοί ασθενείς < 1 έτους μπορεί να είναι πιο επιρρεπείς στην ηπατική βλάβη (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Αναφυλακτικές αντιδράσεις
Κατά τη διάρκεια της χορήγησης μικαφουγκίνης, ενδέχεται να εμφανιστούν αναφυλακτικές/αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις συμπεριλαμβανομένης και της καταπληξίας. Εάν εμφανιστούν τέτοιου είδους αντιδράσεις, θα πρέπει να διακόπτεται η έγχυση μικαφουγκίνης και να χορηγείται η κατάλληλη θεραπεία.
Δερματικές αντιδράσεις
Έχουν αναφερθεί αποφολιδωτικές δερματικές αντιδράσεις, όπως σύνδρομο Stevens Johnson και τοξική επιδερμική νεκρόλυση. Εάν οι ασθενείς αναπτύξουν εξάνθημα, πρέπει να παρακολουθούνται στενά και να διακόπτεται η μικαφουγκίνη εάν οι βλάβες επεκταθούν.
Αιμόλυση
Έχουν αναφερθεί σπάνιες περιπτώσεις αιμόλυσης, συμπεριλαμβανομένης και της οξείας ενδοαγγειακής αιμόλυσης ή της αιμολυτικής αναιμίας, σε ασθενείς που έλαβαν μικαφουγκίνη. Οι ασθενείς που εκδηλώνουν κλινικές ή εργαστηριακές ενδείξεις αιμόλυσης κατά τη διάρκεια της θεραπείας με μικαφουγκίνη, θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για ενδείξεις επιδείνωσης των καταστάσεων αυτών και να αξιολογούνται για τον κίνδυνο/όφελος της συνέχισης της θεραπείας με μικαφουγκίνη.
Επιδράσεις στους νεφρούς
Η μικαφουγκίνη μπορεί να προκαλέσει βλάβες στα νεφρά, νεφρική ανεπάρκεια, και μη φυσιολογικές λειτουργικές δοκιμασίες των νεφρών. Οι ασθενείς θα πρέπει να επιτηρούνται στενά για επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας.
Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα
Η συγχορήγηση μικαφουγκίνης και δεοξυχολικής αμφοτερικίνης Β πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο όταν τα οφέλη σαφώς αντισταθμίζουν τους κινδύνους, με στενή παρακολούθηση της τοξικότητας της δεοξυχολικής αμφοτερικίνης Β (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν σιρόλιμους, νιφεδιπίνη ή ιτρακοναζόλη σε συνδυασμό με μικαφουγκίνη θα πρέπει να παρακολουθούνται για τοξικότητα από σιρόλιμους, νιφεδιπίνη ή ιτρακοναζόλη και θα πρέπει να μειωθεί η δοσολογία σιρόλιμους, νιφεδιπίνης ή ιτρακοναζόλης, εφόσον είναι απαραίτητο (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η επίπτωση ορισμένων ανεπιθύμητων αντιδράσεων ήταν υψηλότερη σε παιδιατρικούς ασθενείς συγκριτικά με ενήλικες ασθενείς (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Περιεχόμενο σε Νάτριο
Το φάρμακο αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά φιαλίδιο, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-VIAMIC
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
Η μικαφουγκίνη εμφανίζει χαμηλή πιθανότητα αλληλεπιδράσεων με φάρμακα, τα οποία μεταβολίζονται μέσω οδών που επάγονται από το CYP3A.
Έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες αλληλεπίδρασης σε υγιείς ανθρώπους προκειμένου να αξιολογηθεί το ενδεχόμενο αλληλεπίδρασης μεταξύ μικαφουγκίνης και μυκοφαινολάτης μοφετίλ, κυκλοσπορίνης, τακρόλιμους, πρεδνιζολόνης, σιρόλιμους, νιφεδιπίνης, φλουκοναζόλης, ριτοναβίρης, ριφαμπικίνης, ιτρακοναζόλης, βορικοναζόλης και αμφοτερικίνης B. Σε αυτές τις μελέτες, δεν παρατηρήθηκε μεταβολή στη φαρμακοκινητική της μικαφουγκίνης. Δεν είναι απαραίτητες οι προσαρμογές της δόσης μικαφουγκίνης όταν αυτά τα φάρμακα συγχορηγοιούνται ταυτόχρονα.
Η έκθεση (εμβαδόν κάτω από την καμπύλη -AUC) της ιτρακοναζόλης, του σιρόλιμους και της νιφεδιπίνης αυξήθηκε ελαφρά στην παρουσία μικαφουγκίνης (22%, 21% και 18%, αντίστοιχα).
Η συγχορήγηση της μικαφουγκίνης και της δεοξυχολικής αμφοτερικίνης Β έχει σχετισθεί με μια αύξηση 30% της έκθεσης στη δεοξυχολική αμφοτερικίνη Β. Καθώς αυτή μπορεί να είναι κλινικής σημασίας, η συγχορήγηση αυτή πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο όταν τα οφέλη σαφώς αντισταθμίζουν τους κινδύνους, με στενή παρακολούθηση της τοξικότητας της δεοξυχολικής αμφοτερικίνης Β (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Οι ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν σιρόλιμους, νιφεδιπίνη ή ιτρακοναζόλη σε συνδυασμό με μικαφουγκίνη θα πρέπει να παρακολουθούνται για τοξικότητα από σιρόλιμους, νιφεδιπίνη ή ιτρακοναζόλη και θα πρέπει να μειωθεί η δόση σιρόλιμους, νιφεδιπίνης ή ιτρακοναζόλης, εφόσον είναι απαραίτητο (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-VIAMIC
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Περίληψη του προφίλ ασφάλειας
Με βάση την εμπειρία από κλινικές μελέτες, συνολικά το 32,2% των ασθενών εμφάνισε ανεπιθύμητες αντιδράσεις. Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες αντιδράσεις ήταν ναυτία (2,8%), αυξημένη αλκαλική φωσφατάση αίματος (2,7%), φλεβίτιδα (2,5%, κυρίως σε ασθενείς που έπασχαν από λοίμωξη από τον ιό HIV, με περιφερικές γραμμές), έμετος (2,5%), και αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση (2,3%).
Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Στον παρακάτω πίνακα παρατίθενται οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις, με βάση την κατηγορία οργάνου συστήματος και τον προτιμώμενο όρο κατά MedDRA. Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
| Κατηγορία Οργάνου Συστήματος | Συχνές (≥ 1/100 έως < 1 /10) | Όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100) | Σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000) | Μη γνωστές (η συχνότητα εμφάνισης δε μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα) |
|---|---|---|---|---|
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος | λευκοπενία, ουδετεροπενία, αναιμία | πανκυτταροπενία, θρομβοπενία, ηωσινοφιλία, αιμολυτική αναιμία, αιμόλυση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις) | διάχυτη ενδαγγειακή πήξη | |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | αναφυλακτική/αναφυλακτοειδής αντίδραση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις), υπερευαισθησία | αναφυλακτική και αναφυλακτοειδής καταπληξία (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις) | ||
| Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος | υπερεφίδρωση | |||
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης | υποαλβουμιναιμία | υποκαλιαιμία, υπομαγνησιαιμία, υπασβεστιαιμία, υπονατριαιμία, υπερκαλιαιμία, υποφωσφαταιμία, ανορεξία | ||
| Ψυχιατρικές διαταραχές | αϋπνία, άγχος, σύγχυση | |||
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | κεφαλαλγία | υπνηλία, τρόμος, ζάλη, δυσγευσία | ||
| Καρδιακές διαταραχές | ταχυκαρδία, αίσθημα παλμών, βραδυκαρδία | καταπληξία | ||
| Αγγειακές διαταραχές | φλεβίτιδα | υπόταση, υπέρταση, έξαψη | ||
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου | δύσπνοια | |||
| Διαταραχές του γαστρεντερικού | ναυτία, έμετος, διάρροια, κοιλιακό άλγος | δυσπεψία, δυσκοιλιότητα | ||
| Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων | αυξημένη αλκαλική φωσφατάση αίματος, αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση, αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης, αυξημένη χολερυθρίνη αίματος (συμπεριλαμβανομένης και της υπερχολερυθριναιμίας), μη φυσιολογικές δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας | ηπατική ανεπάρκεια (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις), αυξημένη γ-γλουταμυλοτρανσφεράση, ίκτερος, χολόσταση, ηπατομεγαλία, ηπατίτιδα | ηπατοκυτταρική βλάβη συμπεριλαμβανομένων και θανατηφόρων περιπτώσεων (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις) | |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | εξάνθημα | κνίδωση, κνησμός, ερύθημα | τοξικό εξάνθημα δέρματος, πολύμορφο ερύθημα, σύνδρομο Stevens Johnson, τοξική επιδερμική νεκρόλυση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις) | |
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών | αυξημένη κρεατινίνη αίματος, αυξημένη ουρία αίματος, νεφρική ανεπάρκεια | νεφρική δυσλειτουργία (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις), οξεία νεφρική ανεπάρκεια | ||
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | πυρεξία, ρίγη, επιδεινωθείσα θρόμβωση της θέσης ένεσης, φλεγμονή της θέσης έγχυσης, άλγος της θέσης ένεσης, περιφερικό οίδημα | |||
| Παρακλινικές εξετάσεις | αυξημένη γαλακτική αφυδρογενάση αίματος |
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Πιθανά συμπτώματα τύπου αλλεργίας Έχουν αναφερθεί σε κλινικές μελέτες συμπτώματα όπως εξάνθημα και ρίγη. Η πλειονότητα ήταν ήπιας έως μέτριας έντασης και δεν περιόριζαν τη θεραπεία. Δεν αναφέρθηκαν συχνά σοβαρές αντιδράσεις (π.χ. αναφυλακτοειδής αντίδραση 0.2%, 6/3028) κατά τη διάρκεια της θεραπείας με μικαφουγκίνη και μόνο σε ασθενείς με σοβαρές υποκείμενες καταστάσεις (π.χ. AIDS προχωρημένου σταδίου, κακοήθειες) οι οποίες απαιτούν συγχορήγηση πολλών φαρμάκων.
Ηπατικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις Η συνολική επίπτωση ηπατικών ανεπιθύμητων αντιδράσεων σε ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε μικαφουγκίνη σε κλινικές μελέτες ήταν 8.6% (260/3028). Η πλειονότητα των ηπατικών ανεπιθύμητων αντιδράσεων ήταν ήπιας και μέτριας βαρύτητας. Οι πιο συχνές αντιδράσεις ήταν αύξηση της αλκαλικής φωσφατάσης (2.7%), της AST (2.3%), της ALT (2.0%), της χολερυθρίνης αίματος (1.6%) και μη φυσιολογική δοκιμασία ηπατικής λειτουργίας (1.5%). Λίγοι ασθενείς (1.1%, 0.4% σοβαρά) διέκοψαν τη θεραπεία λόγω κάποιου ηπατικού συμβάματος. Εμφανίστηκαν όχι συχνά περιπτώσεις σοβαρής ηπατικής δυσλειτουργίας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Αντιδράσεις της θέσης ένεσης Καμία από τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις της θέσης ένεσης δεν περιόριζε τη θεραπεία.
Παιδιατρικός πληθυσμός Η επίπτωση ορισμένων ανεπιθύμητων αντιδράσεων (παρατίθενται στον παρακάτω πίνακα) ήταν συχνότερη σε παιδιατρικούς ασθενείς σε σύγκριση με τους ενήλικες ασθενείς. Επιπλέον, οι παιδιατρικοί ασθενείς < 1 έτους εμφάνισαν αυξήσεις των ALT, AST και AP περίπου δυο φορές μεγαλύτερες από ότι οι παιδιατρικοί πληθυσμοί μεγαλύτερης ηλικίας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Ο πιθανότερος λόγος για αυτές τις διαφορές ήταν οι διαφορετικές υποκείμενες καταστάσεις σε σύγκριση με τους ενήλικες ή τους μεγαλύτερους σε ηλικία παιδιατρικούς ασθενείς που συμμετείχαν στις κλινικές μελέτες. Κατά την εισαγωγή των ασθενών στη μελέτη, το ποσοστό των παιδιατρικών ασθενών με ουδετεροπενία ήταν κατά πολύ υψηλότερο σε σχέση με αυτό των ενηλίκων (40.2% και 7.3%, για τα παιδιά και τους ενήλικες, αντίστοιχα), όπως άλλωστε και το ποσοστό του αλλογενούς HSCT (29.4% και 13.4%, αντίστοιχα) και της αιματολογικής κακοήθειας (29.1% και 8.7%, αντίστοιχα).
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος | συχνές |
|---|---|
| θρομβοπενία | |
| Καρδιακές διαταραχές | συχνές |
| ταχυκαρδία | |
| Αγγειακές διαταραχές | συχνές |
| υπέρταση, υπόταση | |
| Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων | συχνές |
| υπερχολερυθριναιμία, ηπατομεγαλία | |
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών | συχνές |
| οξεία νεφρική ανεπάρκεια, αυξημένη ουρία αίματος |
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον: Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων Μεσογείων 284 GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040380/337 Φαξ: + 30 21 06549585 Ιστότοπος: http://www.eof.gr
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-VIAMIC
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Κύηση
Δεν υπάρχουν στοιχεία από τη χρήση της μικαφουγκίνης σε έγκυες γυναίκες. Σε μελέτες σε ζώα, η μικαφουγκίνη διαπέρασε τον πλακουντιακό φραγμό και παρατηρήθηκε τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τους ανθρώπους είναι άγνωστος. Το Viamic δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο.
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό εάν η μικαφουγκίνη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο μητρικό γάλα. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει απέκκριση της μικαφουγκίνης στο μητρικό γάλα. Η απόφαση της συνέχισης/διακοπής του θηλασμού ή της συνέχισης/διακοπής της θεραπείας με Viamic θα πρέπει να λαμβάνεται συνυπολογίζοντας το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας με Viamic για την μητέρα.
Γονιμότητα
Έχει παρατηρηθεί τοξικότητα επί των όρχεων σε μελέτες σε ζώα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Η μικαφουγκίνη μπορεί δυνητικά να επηρεάσει την ανδρική γονιμότητα στον άνθρωπο.
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-VIAMIC
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιμυκητιασικά για συστηματική χρήση, άλλα αντιμυκητιασικά για συστηματική χρήση, κωδικός ATC: J02AX05
Μηχανισμός δράσης
Η μικαφουγκίνη αναστέλλει μη συναγωνιστικά την σύνθεση της 1,3-β-D-γλυκάνης, ενός βασικού συστατικού του κυτταρικού τοιχώματος των μυκήτων. Η 1,3-β-D-γλυκάνη δεν υπάρχει σε κύτταρα θηλαστικών.
Η μικαφουγκίνη επιδεικνύει μυκητοκτόνο δράση έναντι των περισσοτέρων ειδών Candida και κυρίως αναστέλλει ενεργά την ανάπτυξη υφών του είδους Aspergillus.
Σχέσεις PK/DP
Σε ζωϊκά μοντέλα καντιντίασης παρατηρήθηκε μία συσχέτιση μεταξύ της έκθεσης της μικαφουγκίνης διαιρεμένης δια της MIC (AUC/MIC) και της αποτελεσματικότητας ορισμένη ως η αναλογία που απαιτείται για την πρόληψη προοδευτικής μυκητιασικής ανάπτυξης. Μία αναλογία ~2400 και ~1300 απαιτήθηκε αντίστοιχα για τους C. albicans και C. glabrata, σε αυτά τα μοντέλα. Στην συνιστώμενη θεραπευτική δοσολογία της μικαφουγκίνης, οι αναλογίες αυτές είναι επιτεύξιμες για την κατανομή του άγριου τύπου Candida spp.
Μηχανισμός(-οί) αντίστασης
Όπως για όλους τους αντιμικροβιακούς παράγοντες, έχουν αναφερθεί περιπτώσεις μειωμένης ευαισθησίας και αντίστασης και η διασταυρούμενη αντίσταση με άλλες εχινοκανδίνες δεν μπορεί να αποκλειστεί. Η μειωμένη ευαισθησία στις εχινοκανδίνες έχει συσχετιστεί με μεταλλάξεις στα γονίδια Fks 1 και Fks 2 τα οποία κωδικοποιούν μια σημαντική υπομονάδα της συνθετάσης της γλυκάνης.
Όρια ευαισθησίας
Όρια ευαισθησίας κατά EUCAST
| Όρια ευαισθησίας της MIC (mg/L) | ≤S (Ευαίσθητο στέλεχος) | >R (Ανθεκτικό στέλεχος) |
|---|---|---|
| Candida albicans | 0.016 | 0.016 |
| Candida glabrata | 0.03 | 0.03 |
| Candida parapsilosis | 0.002 | 2 |
| Candida tropicalis | 1 | Aνεπαρκή δεδομένα |
| Candida krusei | 1 | Aνεπαρκή δεδομένα |
| Candida guilliermondii | 1 | Aνεπαρκή δεδομένα |
| Other Candida spp. | Aνεπαρκή δεδομένα |
1 Οι MICs για την C. tropicalis είναι κατά 1-2 αραιώσεις υψηλότερες από ότι για τις C. albicans και C. glabrata. Στην κλινική μελέτη, η επιτυχής έκβαση ήταν αριθμητικά ελαφρώς χαμηλότερη για την C. tropicalis από ότι για την C. albicans και στις δύο δόσεις (100 και 150 mg ημερησίως). Ωστόσο, η διαφορά δεν ήταν σημαντική και είναι άγνωστο αν αυτό εκφράζεται σε σημαντική κλινική διαφορά. Οι MICs για την C. krusei είναι περίπου 3 αραιώσεις υψηλότερες από ότι για την C. albicans και ομοίως αυτές για την C. guilliermondii είναι περίπου 8 αραιώσεις υψηλότερες. Επιπρόσθετα, μόνο ένας μικρός αριθμός περιπτώσεων αφορούσαν αυτά τα είδη στις κλινικές δοκιμές. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που να αποδεικνύουν εάν οι άγριου τύπου πληθυσμοί αυτών των παθογόνων μπορεί να θεωρηθούν ευαίσθητοι στη μικαφουγκίνη.
Πληροφορίες από κλινικές μελέτες
Καντινταιμία και Διηθητική Καντιντίαση: Η μικαφουγκίνη (100 mg/ημέρα ή 2 mg/kg/ημέρα) ήταν το ίδιο αποτελεσματική και καλύτερα ανεκτή από τη λιποσωμιακή αμφοτερικίνη Β (3 mg/kg), ως θεραπεία πρώτης γραμμής της καντινταιμίας και της διηθητικής καντιντίασης σε μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, πολυεθνική μελέτη μη-κατωτερότητας. Η μικαφουγκίνη και η λιποσωμιακή αμφοτερικίνη Β χορηγήθηκαν για μέσο διάστημα χορήγησης 15 ημερών (εύρος: 4 έως 42 ημέρες σε ενήλικες, 12 έως 42 ημέρες σε παιδιά). Η μη-κατωτερότητα απεδείχθη για τους ενήλικες ασθενείς, και παρόμοια αποτελέσματα καταδείχθηκαν για τους παιδιατρικούς υποπληθυσμούς (συμπεριλαμβανομένων των νεογνών και των πρόωρων βρεφών). Τα ευρήματα αποτελεσματικότητας ήταν σταθερά, ανεξάρτητα από το είδος λοιμογόνου Candida, το κύριο σημείο της λοίμωξης και την ουδετεροπενική κατάσταση. Η μικαφουγκίνη επέδειξε μικρότερη μέση μέγιστη μείωση του εκτιμώμενου ρυθμού σπειραματικής διήθησης κατά τη διάρκεια της θεραπείας (p<0.001) και χαμηλότερη επίπτωση αντιδράσεων σχετικών με την έγχυση (p=0.001) από τη λιποσωμιακή αμφοτερικίνη B.
Συνολική Επιτυχία της Θεραπείας στην Ομάδα Πρωτοκόλλου, Μελέτη Διηθητικής Καντιντίασης
| Μικαφουγκίνη N n (%) | Λιποσωμιακή Αμφοτερικίνη B N n (%) | % Διαφορά [95% CI] | |
|---|---|---|---|
| Ενήλικες ασθενείς Συνολική Επιτυχία της Θεραπείας | 202 181 (89.6) | 190 170 (89.5) | 0.1 [-5.9, 6.1] † |
| Συνολική Επιτυχία της Θεραπείας επί Κατάστασης Ουδετεροπενίας Ουδετεροπενία στην αρχή της μελέτης | 24 18 (75.0) | 15 12 (80.0) | -2.7 [-17.3, 11.9] § |
| Απουσία ουδεροπενίας στην αρχή της μελέτης | 178 163 (91.6) | 175 158 (90.3) | 0,7 [-5.3, 6.7] ‡ |
| Παιδιατρικοί ασθενείς Συνολική Επιτυχία της Θεραπείας | 48 35 (72.9) | 50 38 (76.0) | -2.7 [-17.3, 11.9] § |
| < 2 ετών | 26 21 (80.8) | 31 24 (77.4) | |
| Πρόωρα Βρέφη | 10 7 (70.0) | 9 6 (66.7) | |
| Νεογνά (0 ημέρες έως 7 και < 4 εβδομάδων) | 7 (100) | 5 4 (80) | |
| 2 έως 15 ετών | 22 14 (63.6) | 19 14 (73.7) |
† Ποσοστό μικαφουγκίνης μείον ποσοστό λιποσωμιακής αμφοτερικίνης B και αμφίπλευρο διάστημα εμπιστοσύνης 95% για τη διαφορά του συνολικού ποσοστού επιτυχίας με βάση την κανονική προσέγγιση μεγάλου δείγματος. ‡ Προσαρμοσμένη σε κατάσταση ουδετεροπενίας, κύριο τελικό σημείο. § Ο παιδιατρικός πληθυσμός δεν είχε το κατάλληλο μέγεθος ώστε να ελεγχθεί η μη κατωτερότητα.
Ενήλικες και Παιδιά, Συνολική Επιτυχία Θεραπείας επί του Είδους Candida
| Candida species | Μικαφουγκίνη N n (%) | Λιποσωμιακή Αμφοτερικίνη B N n (%) |
|---|---|---|
| Candida albicans | 102 91 (89.2) | 98 89 (90.8) |
| Άλλα είδη εκτός από Candida albicans ¶: όλα | 151 133 (88.1) | 140 123 (87.9) |
| C. tropicalis | 59 54 (91.5) | 51 49 (96.1) |
| C. parapsilosis | 48 41 (85.4) | 44 35 (79.5) |
| C. glabrata | 23 19 (82.6) | 17 14 (82.4) |
| C. krusei | 9 8 (88.9) | 7 6 (85.7) |
¶ Κλινική αποτελεσματικότητα παρατηρήθηκε επίσης (< 5 ασθενείς) και στα ακόλουθα είδη Candida: C. guilliermondii, C. famata, C. lusitaniae, C. utilis, C. inconspicua και C. dubliniensis.
Οισοφαγική Καντιντίαση: Σε μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή μελέτη της μικαφουγκίνης έναντι της φλουκοναζόλης στη θεραπεία πρώτης γραμμής της οισοφαγικής καντιντίασης, 518 ασθενείς έλαβαν τουλάχιστον μία δόση του φαρμάκου της μελέτης. Η διάμεση διάρκεια θεραπείας ήταν 14 ημέρες και η διάμεση μέση ημερήσια δόση ήταν 150 mg για τη μικαφουγκίνη (Ν=260) και 200 mg για τη φλουκοναζόλη (Ν= 258). Ενδοσκοπική μηδενική διαβάθμιση (ενδοσκοπική θεραπεία) στο τέλος της θεραπείας παρατηρήθηκε στο 87.7% (228/260) και στο 88,0% (227/258) των ασθενών στα σκέλη της μικαφουγκίνης και της φλουκοναζόλης, αντίστοιχα (95% CI για διαφορά: [-5.9%, 5.3%]). Το κατώτερο όριο του 95% CI ήταν πάνω από το προκαθορισμένο περιθώριο μη-κατωτερότητας του -10%, αποδεικνύοντας την μη-κατωτερότητα. Η φύση και η επίπτωση των ανεπιθύμητων συμβαμάτων ήταν παρόμοια μεταξύ των ομάδων θεραπείας.
Προφύλαξη: Η μικαφουγκίνη ήταν πιο αποτελεσματική από τη φλουκοναζόλη στην πρόληψη των διηθητικών μυκητιασικών λοιμώξεων σε έναν πληθυσμό ασθενών υψηλού κινδύνου ανάπτυξης συστηματικής μυκητιασικής λοίμωξης (ασθενείς που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων [HSCT] σε μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, πολυκεντρική μελέτη). Ως επιτυχία της θεραπείας ορίστηκε η απουσία διαπιστωμένης, πιθανής ή η υποψία συστηματικής μυκητιασικής λοίμωξης έως το τέλος της θεραπείας και η απουσία διαπιστωμένης ή πιθανής συστηματικής μυκητιασικής λοίμωξης έως και το τέλος της μελέτης. Οι περισσότεροι ασθενείς (97%, Ν=882) εμφάνιζαν ουδετεροπενία στην αρχή της μελέτης (< 200 ουδετερόφιλα/μL). Η ουδετεροπενία ήταν εμμένουσα για 13 ημέρες κατά μέσο όρο. Η σταθερή ημερήσια δόση της μικαφουγκίνης ήταν 50 mg (1.0 mg/kg) και της φλουκοναζόλης 400 mg (8 mg/kg). Η μέση διάρκεια θεραπείας ήταν 19 ημέρες για την μικαφουγκίνη και 18 ημέρες για την φλουκοναζόλη στους ενήλικες (Ν=798) και 23 ημέρες και για τα δυο σκέλη θεραπείας στον παιδιατρικό πληθυσμό (Ν=84). Το ποσοστό επιτυχίας της θεραπείας ήταν υψηλότερο, σε βαθμό στατιστικά σημαντικό, για τη μικαφουγκίνη σε σύγκριση με τη φλουκοναζόλη (1.6% έναντι 2.4% διαλειπόμενων λοιμώξεων). Διαλειπούσες λοιμώξεις με Aspergillus παρατηρήθηκαν σε 1 έναντι 7 ασθενών, και διαπιστωμένες ή πιθανές διαλειπούσες λοιμώξεις με Candida παρατηρήθηκαν σε 4 έναντι 2 ασθενών στην ομάδα της μικαφουγκίνης και της φλουκοναζόλης, αντίστοιχα. Άλλες διαλειπούσες λοιμώξεις προκλήθηκαν από Fusarium (1 και 2 ασθενείς, αντίστοιχα) και Zygomycetes (1 και 0 ασθενείς, αντίστοιχα). Η φύση και η επίπτωση των ανεπιθύμητων αντιδράσεων ήταν όμοια μεταξύ των σκελών θεραπείας.
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-VIAMIC
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση
Η φαρμακοκινητική είναι γραμμική στο εύρος της ημερήσιας δόσης των 12.5 mg έως 200 mg και 3 mg/kg έως 8 mg/kg. Δεν υπάρχει απόδειξη συστηματικής συσσώρευσης με την επαναλαμβανόμενη χορήγηση και η σταθερή κατάσταση γενικά επιτυγχάνεται εντός 4 έως 5 ημερών.
Κατανομή
Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, οι συγκεντρώσεις της μικαφουγκίνης παρουσιάζουν διεκθετική μείωση. Το φάρμακο κατανέμεται ταχέως στους ιστούς. Στη συστηματική κυκλοφορία, η μικαφουγκίνη δεσμεύεται ισχυρά από τις πρωτεΐνες πλάσματος (> 99%), κυρίως στη λευκωματίνη. Η δέσμευση στη λευκωματίνη είναι ανεξάρτητη από τη συγκέντρωση της μικαφουγκίνης (10-100 μg/ml). Ο όγκος κατανομής σε κατάσταση ισορροπίας (Vss) ήταν περίπου 18-19 λίτρα.
Βιομετασχηματισμός
Η αναλλοίωτη μικαφουγκίνη αποτελεί την κυριότερη ένωση που κυκλοφορεί στη συστηματική κυκλοφορία. Η μικαφουγκίνη έχει αποδειχθεί ότι μεταβολίζεται σε διάφορες ενώσεις. Από αυτές τις ενώσεις, η M-1 (μορφή κατεχόλης), η M-2 (μεθοξυλιωμένη μορφή της M1) και η M-5 (υδροξυλίωση της πλευρικής αλυσίδας) μορφή της μικαφουγκίνης έχουν ανιχνευθεί στη συστηματική κυκλοφορία. Η έκθεση σε αυτούς τους μεταβολίτες είναι χαμηλή και οι μεταβολίτες δεν συμβάλλουν στη συνολική αποτελεσματικότητα της μικαφουγκίνης. Παρόλο που η μικαφουγκίνη είναι υπόστρατο για το CYP3A in vitro, η υδροξυλίωση από το CYP3A δεν είναι η κύρια οδός μεταβολισμού της μικαφουγκίνης in vivo.
Αποβολή και απέκκριση
Η μέση τιμή του τελικού χρόνου ημίσειας ζωής είναι περίπου 10-17 ώρες και παραμένει σταθερή σε δόσεις έως και 8 mg/kg και μετά από εφάπαξ και επαναλαμβανόμενη χορήγηση. Η ολική κάθαρση ήταν 0.15-0.3 ml/min/kg σε υγιή άτομα και ενήλικες ασθενείς και είναι ανεξάρτητη της δόσης μετά από εφάπαξ και επαναλαμβανόμενη χορήγηση. Μετά από την εφάπαξ χορήγηση ενδοφλέβιας δόσης 14C-μικαφουγκίνης (25 mg) σε υγιείς εθελοντές, το 11.6% της ραδιενέργειας ανακτήθηκε στα ούρα και το 71.0% στα κόπρανα, σε διάστημα 28 ημερών. Αυτά τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η αποβολή της μικαφουγκίνης είναι κυρίως μη-νεφρική. Στο πλάσμα, ανιχνεύτηκαν οι μεταβολίτες M-1 και M-2 σε πολύ χαμηλές συγκεντρώσεις και ο μεταβολίτης M-5, ο πιο άφθονος μεταβολίτης, παρουσίασε συνολική αντιστοιχία 6.5% σε σύγκριση με τη μητρική ουσία.
Ειδικοί πληθυσμοί
Παιδιατρικοί ασθενείς: Στους παιδιατρικούς ασθενείς οι τιμές AUC ήταν δοσοεξαρτώμενες, στο εύρος δόσης 0.5-4 mg/kg. Η κάθαρση επηρεάστηκε από το βάρος, με μέσες τιμές κάθαρσης, προσαρμοσμένες ως προς το βάρος, 1.35 φορές υψηλότερες στα νεότερα παιδιά (4 μηνών έως 5 ετών) και 1.14 φορές υψηλότερες σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 6 έως 11 ετών. Τα παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας (12-16 ετών) εμφάνισαν μέσες τιμές κάθαρσης παρόμοιες με αυτές που είχαν προσδιοριστεί στους ενήλικες ασθενείς. Η μέση κάθαρση προσαρμοσμένη ως προς το βάρος σε παιδιά μικρότερα των 4 μηνών είναι περίπου 2.6 φορές μεγαλύτερη από ότι στα μεγαλύτερα παιδιά (12-16 ετών) και 2.3 φορές μεγαλύτερη από ότι στους ενήλικες. Μια συγκριτική μελέτη PK/PD επέδειξε δοσοεξαρτώμενη διείσδυση της μικαφουγκίνης στο ΚΝΣ με την ελάχιστη AUC 170 μg*hr/L που απαιτείται για να επιτευχθεί η μέγιστη εξάλειψη του μυκητιασικού φορτίου στους ιστούς του ΚΝΣ. Η πληθυσμιακή φαρμακοκινητική μοντελοποίηση επέδειξε ότι μία δόση 10 mg/kg σε παιδιά μικρότερα των 4 μηνών θα ήταν επαρκής για την επίτευξη της έκθεσης - στόχου για τη θεραπεία των λοιμώξεων από Candida του ΚΝΣ.
Ηλικιωμένοι: Η φαρμακοκινητική της μικαφουγκίνης στους ηλικιωμένους (ηλικίας 66-78 ετών) ήταν παρόμοια με τη φαρμακοκινητική της στα νέα άτομα (20-24 ετών), όταν χορηγήθηκε με εφάπαξ έγχυση 50 mg σε διάστημα 1 ώρας. Δεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης στους ηλικιωμένους.
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία: Σε μια μελέτη που διεξήχθη σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία μετρίου βαθμού (βαθμολογία Child-Pugh 7-9), (n=8), η φαρμακοκινητική της μικαφουγκίνης δεν διέφερε σημαντικά από αυτή σε υγιή άτομα (n=8). Επομένως, δεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. Σε μία μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βαθμολογία Child-Pugh 10-12) (n=8), παρατηρήθηκαν χαμηλότερες συγκεντρώσεις μικαφουγκίνης στο πλάσμα και υψηλότερες συγκεντρώσεις του υδρόξυ μεταβολίτη (Μ-5) στο πλάσμα σε σύγκριση με υγιή άτομα (n=8). Τα δεδομένα αυτά δεν είναι επαρκή για να υποστηρίξουν μια δοσολογική σύσταση σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία: Η σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (ρυθμός σπειραματικής διήθησης GFR < 30 ml/min) δεν επηρέασε σημαντικά τη φαρμακοκινητική της μικαφουγκίνης. Δεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία.
Φύλο/Φυλή: Το φύλο και η φυλή (Καυκάσια, Μαύρη και Ασιατική) δεν επηρέασε σημαντικά τις φαρμακοκινητικές παραμέτρους της μικαφουγκίνης. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της μικαφουγκίνης με βάση το φύλο ή τη φυλή.
DrugBank
Description
expand_more
Description
Περιγραφή
Η micafungin είναι ένα αντιμυκητιασκό φάρμακο. Ανήκει στην αντιμυκητιασική κατηγορία των ενώσεων γνωστών ως εχινοκαντίνες και ασκεί την επίδρασή της αναστέλλοντας τη σύνθεση της 1,3-βήτα-D-γλυκάνης, ενός αναπόσπαστου συστατικού του μυκητιακού κυτταρικού τοιχώματος.
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
Ενδείξεις
Για χρήση στη θεραπεία της καντινταιμίας, της οξείας διάχυτης καντινταιμίας και ορισμένων άλλων διεισδυτικών λοιμώξεων από Candida, καθώς και της οισοφαγικής καντινταιμίας, και για την πρόληψη λοιμώξεων από Candida σε ασθενείς που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων. Η micafungin χρησιμοποιείται επίσης ως εναλλακτική λύση για τη θεραπεία της στοματοφαρυγγικής καντινταιμίας και έχει χρησιμοποιηθεί με κάποια επιτυχία ως πρωτογενής ή σωτήρια θεραπεία, μόνη της ή σε συνδυασμό με άλλα αντιμυκητιασικά, για τη θεραπεία της διεισδυτικής ασπεργίλλωσης.
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
Φαρμακολογία
Προηγουμένως γνωστή ως FK463, η micafungin είναι μια ημισυνθετική λιποπεπτιδική ουσία που συντίθεται από ένα προϊόν ζύμωσης του Coleophoma empetri και λειτουργεί ως αντιμυκητιασικός παράγοντας. Είναι ένας αναστολέας σύνθεσης γλυκάνης της δομικής κατηγορίας των εχινοκαντινών. Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ ενέκρινε τη micafungin τον Μάρτιο του 2005. Η micafungin αναστέλλει ένα ένζυμο απαραίτητο για τη σύνθεση του κυτταρικού τοιχώματος των μυκήτων. Ανάλογα με τη συγκέντρωσή της, η micafungin μπορεί να είναι μυκητοκτόνος έναντι ορισμένων Candida, αλλά συνήθως είναι μυκητοστατική έναντι του Aspergillus. Η micafungin μπορεί να χρησιμοποιηθεί ταυτόχρονα με διάφορα άλλα φάρμακα, συμπεριλαμβανομένου του αναστολέα πρωτεάσης του HIV, ριτοναβίρης, και των φαρμάκων για μεταμοσχεύσεις, κυκλοσπορίνης και τακρόλιμους.
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
Μηχανισμός Δράσης
Η micafungin αναστέλλει τη σύνθεση της 1,3-β-D-γλυκάνης, ενός απαραίτητου συστατικού των κυτταρικών τοιχωμάτων των μυκήτων, το οποίο δεν υπάρχει στα θηλαστικά κύτταρα.
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
Απορρόφηση
Δεν απορροφάται από του στόματος.
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
Χρόνος Ημίσειας Ζωής
14-17 ώρες
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
Υψηλά (>99%) συνδεδεμένη με πρωτεΐνες in vitro, ανεξάρτητα από τις συγκεντρώσεις στο πλάσμα στο εύρος 10 έως 100 µg/mL. Η κύρια πρωτεΐνη σύνδεσης είναι η αλβουμίνη. Ωστόσο, η micafungin, σε θεραπευτικά σχετιζόμενες συγκεντρώσεις, δεν εκτοπίζει ανταγωνιστικά τη σύνδεση της χολερυθρίνης με την αλβουμίνη. Η micafungin συνδέεται επίσης σε μικρότερο βαθμό με την α1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη.
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
Οδός Απέκκρισης
Η απέκκριση μέσω κοπράνων είναι η κύρια οδός απέκκρισης (η συνολική ραδιενέργεια στις 28 ημέρες ήταν 71% της χορηγηθείσας δόσης).
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
Όγκος Κατανομής
- 0,39 ± 0,11 L/kg [ενήλικες ασθενείς με οισοφαγική καντινταιμία]
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
Κάθαρση
- 0,359 ± 0,179 mL/min/kg [Ενήλικες Ασθενείς με IC με 100 mg]
- 0,321 ± 0,098 mL/min/kg [Ασθενείς με HIV – Θετικοί με EC με 50 mg]
- 0,327 ± 0,093 mL/min/kg [Ασθενείς με HIV – Θετικοί με EC με 100 mg]
- 0,340 ± 0,092 mL/min/kg [Ασθενείς με HIV – Θετικοί με EC με 150 mg]
- 0,214 ± 0,031 mL/min/kg [λήπτες μεταμόσχευσης αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων 3 mg/kg]
- 0,204 ± 0,036 mL/min/kg [λήπτες μεταμόσχευσης αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων 4 mg/kg]
- 0,224 ± 0,064 mL/min/kg [λήπτες μεταμόσχευσης αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων 6 mg/kg]
- 0,223 ± 0,081 mL/min/kg [λήπτες μεταμόσχευσης αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων 8 mg/kg]
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
Τοξικότητα
Η ενδοφλέβια LD50 σε αρουραίους είναι 125 mg/kg. Σε σκύλους είναι >200 mg/kg. Δεν έχουν αναφερθεί περιπτώσεις υπερδοσολογίας. Επαναλαμβανόμενες ημερήσιες δόσεις έως 8 mg/kg (μέγιστη συνολική δόση 896 mg) σε ενήλικες ασθενείς έχουν χορηγηθεί σε κλινικές δοκιμές χωρίς αναφερόμενη τοξικότητα περιοριστική δόση. Η ελάχιστη θανατηφόρος δόση είναι 125 mg/kg σε αρουραίους, ισοδύναμη με 8,1 φορές τη συνιστώμενη κλινική δόση για τον άνθρωπο για οισοφαγική καντινταιμία με βάση συγκρίσεις επιφάνειας σώματος.
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η μιφαγγκίνη, παλαιότερη γνωστή ως FK463, είναι μια ημισυνθετική λιποπεπτιδική ουσία που παράγεται από προϊόν ζύμωσης του Coleophoma empetri και δρα ως αντιμυκητιασικός παράγοντας. Αποτελεί αναστολέα σύνθεσης γλυκάνης της δομικής κατηγορίας των εχινοκανδινών. Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) ενέκρινε τη μιφαγγκίνη τον Μάρτιο του 2005. Η μιφαγγκίνη αναστέλλει ένα ένζυμο απαραίτητο για τη σύνθεση του μυκητιακού κυτταρικού τοιχώματος. Ανάλογα με τη συγκέντρωσή της, η μιφαγγκίνη μπορεί να είναι μυκητοκτόνος έναντι ορισμένων Candida, αλλά συνήθως είναι μυκητοστατική έναντι του Aspergillus. Η μιφαγγκίνη μπορεί να χορηγηθεί ταυτόχρονα με ποικιλία άλλων φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένου του αναστολέα πρωτεάσης του HIV ριτοναβίρη και των ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων κυκλοσπορίνη και τακρόλιμους.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η μιφαγγκίνη αναστέλλει τη σύνθεση της βήτα-1,3-D-γλυκάνης, ενός απαραίτητου συστατικού των μυκητιακών κυτταρικών τοιχωμάτων, το οποίο δεν υπάρχει στα θηλαστικά κύτταρα. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της αναστολής της βήτα-1,3-D-γλυκάνης συνθάσης.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Δεν απορροφάται από το στόμα.
Η απέκκριση μέσω των κοπράνων αποτελεί την κύρια οδό αποβολής (συνολική ραδιενέργεια στις 28 ημέρες ήταν 71% της χορηγηθείσας δόσης).
- 0.39 ± 0.11 L/kg [ενήλικες ασθενείς με οισοφαγική καντιντίαση]
- 0.359 ± 0.179 mL/min/kg [Ενήλικες Ασθενείς με IC με 100 mg]
- 0.321 ± 0.098 mL/min/kg [Ασθενείς με HIV+ με EC με 50 mg]
- 0.327 ± 0.093 mL/min/kg [Ασθενείς με HIV+ με EC με 100 mg]
- 0.340 ± 0.092 mL/min/kg [Ασθενείς με HIV+ με EC με 150 mg]
- 0.214 ± 0.031 mL/min/kg [λήπτες μεταμοσχεύματος αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων 3 mg/kg]
- 0.204 ± 0.036 mL/min/kg [λήπτες μεταμοσχεύματος αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων 4 mg/kg]
- 0.224 ± 0.064 mL/min/kg [λήπτες μεταμοσχεύματος αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων 6 mg/kg]
- 0.223 ± 0.081 mL/min/kg [λήπτες μεταμοσχεύματος αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων 8 mg/kg]
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
Υψηλά (>99%) συνδεδεμένη με πρωτεΐνες in vitro, ανεξάρτητα από τις συγκεντρώσεις στο πλάσμα στο εύρος 10 έως 100 μg/mL. Η κύρια πρωτεΐνη σύνδεσης είναι η αλβουμίνη· ωστόσο, η μιφαγγκίνη, σε θεραπευτικά σχετιζόμενες συγκεντρώσεις, δεν εκτοπίζει ανταγωνιστικά τη σύνδεση της χολερυθρίνης με την αλβουμίνη. Η μιφαγγκίνη συνδέεται επίσης σε μικρότερο βαθμό με την α1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η μιφαγγκίνη μεταβολίζεται σε M-1 (κατεχολική μορφή) από την αρυλσουλφατάση, με περαιτέρω μεταβολισμό σε M-2 (μεθοξυ μορφή) από την κατεχόλη-O-μεθυλοτρανσφεράση. Η M-5 σχηματίζεται με υδροξυλίωση στην πλευρική αλυσίδα (θέση ω-1) της μιφαγγκίνης, καταλυόμενη από ισοένζυμα του κυτοχρώματος P450 (CYP). Παρόλο που η μιφαγγκίνη είναι υπόστρωμα και ασθενής αναστολέας της CYP3A in vitro, η υδροξυλίωση από την CYP3A δεν αποτελεί κύρια οδό μεταβολισμού της μιφαγγκίνης in vivo.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
14-17 ώρες
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
Ουσίες που καταστρέφουν τους μύκητες καταστέλλοντας την ικανότητά τους να αναπτυχθούν ή να αναπαραχθούν. Διαφέρουν από τους ΒΙΟΚΤΟΝΟΥΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΥΣ, επειδή προστατεύουν από μύκητες που υπάρχουν σε ανθρώπινους ή ζωικούς ιστούς.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA
R10H71BSWG
MICAFUNGIN
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Εχινοκανδίνη Αντιμυκητιασικό
Χημική Δομή [CS] - Λιποπεπτίδια
Η μιφαγγκίνη είναι Εχινοκανδίνη Αντιμυκητιασικό.
MICAFUNGIN
Εχινοκανδίνη Αντιμυκητιασικό [EPC]; Λιποπεπτίδια [CS]
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Απέκκριση
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ταξινόμηση MeSH
Ουσίες που καταστρέφουν τους μύκητες καταστέλλοντας την ικανότητά τους να αναπτυχθούν ή να αναπαραχθούν. Διαφέρουν από τους ΒΙΟΚΤΟΝΟΥΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΥΣ, επειδή προστατεύουν από μύκητες που υπάρχουν σε ανθρώπινους ή ζωικούς ιστούς.