ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ N03AF04 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

ESLICARBAZEPINE

Εσλικαρβαζεπίνη

Θεραπευτικός παράγοντας σε κλινική χρήση. Δείτε το κλινικό και φαρμακολογικό προφίλ για περισσότερες λεπτομέρειες.

Εμπορικά Ονόματα

ESRAN ZEBINIX

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Επιμελημένο

medication

SPC-ZEBINIX

Δοσολογία

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικες

Δόση800 mg άπαξ ημερησίως

Μέγ. δόση1.200 mg άπαξ ημερησίως (μονοθεραπεία: 1.600 mg άπαξ ημερησίως)
Ηλικιωμένοι (ηλικίας άνω των 65 ετών)

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης αν η νεφρική λειτουργία δεν έχει διαταραχθεί. Η δόση 1.600 mg άπαξ ημερησίως δεν συνιστάται για μονοθεραπεία λόγω περιορισμένων δεδομένων.
Νεφρική δυσλειτουργία (CLCR >60 ml/min)

Δεν απαιτείται ρύθμιση της δοσολογίας.
Νεφρική δυσλειτουργία (CLCR 30-60 ml/min)

ΔόσηΑρχική δόση 200 mg (ή 5 mg/kg σε παιδιά >6 ετών) άπαξ ημερησίως ή 400 mg (ή 10 mg/kg σε παιδιά >6 ετών) μέρα παρά μέρα για 2 εβδομάδες, ακολουθούμενη από 400 mg (ή 10 mg/kg σε παιδιά >6 ετών) άπαξ ημερησίως.

Η δόση μπορεί να αυξηθεί βάσει εξατομικευμένης ανταπόκρισης.
Νεφρική δυσλειτουργία (CLCR <30 ml/min)

Η χρήση δε συνιστάται λόγω ανεπαρκών στοιχείων.
Ηπατική δυσλειτουργία (ήπια έως μέτρια)

Δεν απαιτείται ρύθμιση της δοσολογίας.
Ηπατική δυσλειτουργία (σοβαρή)

Η χρήση δεν συνιστάται λόγω μη αξιολόγησης της φαρμακοκινητικής.
Παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών

Δόση10 mg/kg/ημέρα μία φορά την ημέρα (δόση έναρξης)

Μέγ. δόση1.200 mg μία φορά την ημέρα

Η δοσολογία αυξάνεται σε προσαυξήσεις των 10 mg/kg/ημέρα έως και 30 mg/kg/ημέρα ανά μία ή δύο εβδομάδες, βάσει της ανταπόκρισης.
Παιδιά με σωματικό βάρος ≥60 kg

ΔόσηΊδια δόση με τους ενήλικες
Παιδιά ηλικίας 6 ετών και κάτω

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν μπορεί να γίνει σύσταση δοσολογίας.

block

SPC-ZEBINIX

Αντενδείξεις

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, σε άλλα παράγωγα καρβοξαμίδης (π.χ. καρβαμαζεπίνη, οξκαρβαζεπίνη) ή σε κάποιο από τα έκδοχα
Κολποκοιλιακός (ΚΚ) αποκλεισμός 2ου ή 3ου βαθμού

warning

SPC-ZEBINIX

Προειδοποιήσεις

expand_more

Αυτοκτονικός ιδεασμός και συμπεριφορά
Μικρή αύξηση του κινδύνου

Πληθυσμόςασθενείς

Πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία αυτοκτονικού ιδεασμού και συμπεριφορών και να εφαρμόζεται η κατάλληλη θεραπεία. Συνιστάται στους ασθενείς (και σε αυτούς που τους φροντίζουν) να αναζητούν ιατρική συμβουλή σε περίπτωση εμφάνισης σημείων αυτοκτονικού ιδεασμού ή συμπεριφοράς.
Διαταραχές του νευρικού συστήματος (ζάλη και υπνηλία)

Μπορούν να αυξήσουν την εμφάνιση τυχαίων τραυματισμών.
Διακοπή της θεραπείας

Συνιστάται η απόσυρση να γίνει σταδιακά προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί το ενδεχόμενο αυξημένης συχνότητας κρίσεων.
Δερματικές αντιδράσεις (εξάνθημα, κνίδωση, αγγειοοίδημα)
Σοβαρή

Εάν αναπτυχθούν σημεία ή συμπτώματα υπερευαισθησίας, η οξική εσλικαρβαζεπίνη θα πρέπει να διακόπτεται αμέσως και να ξεκινά εναλλακτική θεραπεία. Το αγγειοοίδημα στο πλαίσιο αντίδρασης υπερευαισθησίας/αναφυλαξίας που συσχετίζεται με λαρυγγικό οίδημα μπορεί να είναι θανατηφόρο.
Σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις (SCARS), συμπεριλαμβανομένων του συνδρόμου Stevens-Johnson (SJS)/της τοξικής επιδερμικής νεκρόλυσης (TEN) και της αντίδρασης στο φάρμακο με ηωσινοφιλία και συστημικά συμπτώματα (DRESS)
Απειλητικές για τη ζωή ή θανατηφόρες

Πληθυσμόςασθενείς

Οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλεύονται σχετικά με τα σημεία και συμπτώματα και να παρακολουθούνται στενά για δερματικές αντιδράσεις. Αν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα δηλωτικά αυτών των αντιδράσεων, το Zebinix θα πρέπει να διακόπτεται αμέσως και να μελετάται το ενδεχόμενο εναλλακτικής θεραπείας. Αν οι ασθενείς έχουν αναπτύξει τέτοιες αντιδράσεις, η θεραπεία με το Zebinix δεν πρέπει να ξεκινά εκ νέου σε αυτούς οποιαδήποτε στιγμή.
Σύνδρομο Stevens-Johnson (SJS) σε ασθενείς με αλληλόμορφο HLA-B*1502
Ενισχυμένος κίνδυνος

Πληθυσμόςάτομα κινεζικής Χαν, ταϊλανδικής προέλευσης και άλλων ασιατικών πληθυσμών (π.χ. Φιλιππίνες, Μαλαισία)

Όταν είναι δυνατό, τα άτομα αυτά θα πρέπει να ελέγχονται για το συγκεκριμένο αλληλόμορφο πριν την εκκίνηση θεραπείας με καρβαμαζεπίνη ή χημικά συγγενείς δραστικές ουσίες. Σε περίπτωση που ασθενείς τέτοιων εθνοτικών προελεύσεων βρεθούν θετικοί στο αλληλόμορφο HLA-B*1502, η χρήση οξικής εσλικαρβαζεπίνης μπορεί να εξεταστεί ως ενδεχόμενο εάν θεωρείται ότι τα οφέλη υπερσκελίζουν τους κινδύνους.
Επαγόμενες από την καρβαμαζεπίνη ανεπιθύμητες δερματικές ενέργειες (SJS, TEN, DRESS, AGEP, κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα) σε ασθενείς με αλληλόμορφο HLA-A*3101
Αυξημένος κίνδυνος

Πληθυσμόςάτομα ευρωπαϊκής καταγωγής και Ιάπωνες

Σε περίπτωση ασθενών ευρωπαϊκής καταγωγής ή ιαπωνικής προέλευσης για τους οποίους είναι γνωστό ότι είναι θετικοί στο αλληλόμορφο HLA-A*3101, η χρήση καρβαμαζεπίνης ή χημικά συγγενών ενώσεων μπορεί να εξεταστεί ως ενδεχόμενο εάν θεωρείται ότι τα οφέλη υπερσκελίζουν τους κινδύνους. Υπάρχουν μη επαρκή δεδομένα που υποστηρίζουν σύσταση ελέγχου για το HLA-A*3101 πριν την εκκίνηση θεραπείας με καρβαμαζεπίνη ή χημικά συγγενείς ενώσεις.
Υπονατριαιμία
Κλινικά συμπτώματα όπως επιδείνωση των κρίσεων, σύγχυση, μειωμένο επίπεδο συνείδησης

Πληθυσμόςασθενείς με προϋπάρχουσα νεφρική νόσο που οδηγεί σε υπονατριαιμία, ή σε ασθενείς στους οποίους χορηγούνται ταυτοχρόνως φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία ενδέχεται να οδηγήσουν σε υπονατριαιμία (π.χ. διουρητικά, δεσμοπρεσσίνη, καρβαμαζεπίνη)

Εάν αναπτυχθεί κλινικά σχετική υπονατριαιμία, η οξική εσλικαρβαζεπίνη θα πρέπει να διακόπτεται.
Παρατάσεις του διαστήματος PR

Πληθυσμόςασθενείς με ιατρικές καταστάσεις (π.χ. χαμηλά επίπεδα θυροξίνης, ανωμαλίες καρδιακής αγωγιμότητας), ή όταν λαμβάνουν συγχρόνως χορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα που είναι γνωστό ότι σχετίζονται με παράταση του διαστήματος PR

Θα πρέπει να δίνεται προσοχή.
Νεφρική δυσλειτουργία

Πληθυσμόςασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία

Η θεραπεία πρέπει να πραγματοποιείται με ιδιαίτερη προσοχή και η δόση θα πρέπει να ρυθμίζεται σύμφωνα με την κάθαρση κρεατινίνης (βλ. Δοσολογία). Σε ασθενείς με CLCR <30 ml/min δεν συνιστάται η χρήση λόγω ανεπαρκών δεδομένων.
Ηπατική δυσλειτουργία

Πληθυσμόςασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία, ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία

Η οξική εσλικαρβαζεπίνη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία και δεν συνιστάται η χρήση σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.

swap_horiz

SPC-ZEBINIX

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

Φαρμακευτικά προϊόντα που μεταβολίζονται κυρίως μέσω του CYP3A4 (π.χ. Σιμβαστατίνη)
προσοχή

Η εσλικαρβαζεπίνη είναι ασθενής επαγωγέας του CYP3A4, μπορεί να μειώσει την έκθεση σε αυτά τα φαρμακευτικά προϊόντα.

ΣύστασηΕνδέχεται να απαιτηθεί αύξηση της δόσης των φαρμακευτικών προϊόντων που μεταβολίζονται κυρίως μέσω του CYP3A4.
Φαρμακευτικά προϊόντα που απεκκρίνονται κυρίως με σύζευξη μέσω των UDP-γλυκουρονικών τρανσφερασών
προσοχή

Η εσλικαρβαζεπίνη ενδέχεται να έχει επαγωγική επίδραση στο μεταβολισμό τους.

ΣύστασηΛαμβάνεται υπόψη η χρονική καθυστέρηση (2-3 εβδομάδες) για την επίτευξη νέου επιπέδου ενζυμικής δραστικότητας κατά την έναρξη/διακοπή/αλλαγή δόσης eslicarbazepine.
Φαρμακευτικά προϊόντα που μεταβολίζονται κυρίως από το CYP2C19 (π.χ. Φαινυτοΐνη)
προσοχή

Η εσλικαρβαζεπίνη έχει ανασταλτικές ιδιότητες όσον αφορά το CYP2C19, μπορεί να αυξήσει την έκθεση σε αυτά τα φαρμακευτικά προϊόντα.

ΣύστασηΑλληλεπιδράσεις μπορεί να προκύψουν κατά τη συγχορήγηση υψηλών δόσεων οξικής εσλικαρβαζεπίνης.
Καρβαμαζεπίνη
προσοχή

Μείωση κατά 32% στην έκθεση στην εσλικαρβαζεπίνη (λόγω επαγωγής γλυκουρονιδίωσης). Δεν παρατηρήθηκε μεταβολή στην έκθεση στην καρβαμαζεπίνη. Αυξημένος κίνδυνος ανεπιθύμητων ενεργειών: διπλωπία, μη φυσιολογικός συντονισμός, ζάλη.

ΣύστασηΗ δόση της οξικής εσλικαρβαζεπίνης μπορεί να χρειαστεί να αυξηθεί. Δεν μπορεί να αποκλειστεί ο κίνδυνος αύξησης άλλων ανεπιθύμητων ενεργειών.
Φαινυτοΐνη
προσοχή

Μείωση κατά 31-33% στην έκθεση στην εσλικαρβαζεπίνη (επαγωγή γλυκουρονιδίωσης). Αύξηση κατά 31-35% στην έκθεση σε φαινυτοΐνη (αναστολή CYP2C19).

ΣύστασηΗ δόση της οξικής εσλικαρβαζεπίνης μπορεί να χρειαστεί να αυξηθεί και η δόση της φαινυτοΐνης μπορεί να χρειαστεί να μειωθεί.
Λαμοτριγίνη
παρακολούθηση

Μικρή (15%) μείωση στην έκθεση της λαμοτριγίνης.

ΣύστασηΔεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης, αλλά η επίδραση μπορεί να είναι κλινικά σχετική σε ορισμένα άτομα λόγω μεταβλητότητας.
Τοπιραμάτη
καμία

Δεν σημαντική αλλαγή στην έκθεση σε εσλικαρβαζεπίνη. Μείωση κατά 18% στην έκθεση σε τοπιραμάτη (πιθανώς μειωμένη βιοδιαθεσιμότητα).

ΣύστασηΔεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης.
Βαλπροϊκό οξύ ή λεβετιρακετάμη
καμία

Δεν επηρέασε την έκθεση στην εσλικαρβαζεπίνη (από πληθυσμιακή φαρμακοκινητική ανάλυση).
Οξκαρβαζεπίνη
αντένδειξη

Υπερβολική έκθεση στους ενεργούς μεταβολίτες.

ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χρήση δεν συνιστάται.
Αντισυλληπτικά που χορηγούνται από το στόμα (λεβονοργεστρέλη, αιθινυλοιστραδιόλη)
προσοχή

Μείωση κατά 37% (λεβονοργεστρέλη) και 42% (αιθινυλοιστραδιόλη) στη συστηματική έκθεση (επαγωγή CYP3A4).

ΣύστασηΓυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν επαρκή αντισύλληψη κατά τη θεραπεία με Zebinix και έως τη λήξη του τρέχοντος κύκλου εμμήνου ρύσης μετά τη διακοπή.
Σιμβαστατίνη
προσοχή

Μείωση κατά 50% στη συστηματική έκθεση στη σιμβαστατίνη (επαγωγή CYP3A4).

ΣύστασηΕνδέχεται να απαιτηθεί αύξηση της δόσης της σιμβαστατίνης.
Ροσουβαστατίνη
παρακολούθηση

Μείωση κατά 36-39% της συστημικής έκθεσης. Ο μηχανισμός είναι άγνωστος, πιθανώς παρεμβολή στη μεταφορά ή επαγωγή μεταβολισμού.

ΣύστασηΣυνιστάται η παρακολούθηση της ανταπόκρισης στη θεραπεία (π.χ. επίπεδα χοληστερόλης).
Βαρφαρίνη
παρακολούθηση

Μικρή (23%) αλλά στατιστικά σημαντική μείωση στην έκθεση στην S-βαρφαρίνη. Καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της R-βαρφαρίνης ή σε πήξη.

ΣύστασηΙδιαίτερη προσοχή στην παρακολούθηση του INR τις πρώτες εβδομάδες μετά την έναρξη ή λήξη της συγχορήγησης.
Διγοξίνη
καμία

Καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της διγοξίνης (δεν επηρεάζει τον μεταφορέα Ρ-γλυκοπρωτεΐνη).
Αναστολείς της μονοαμινο-οξειδάσης (αναστολείς ΜΑΟ)
προσοχή

Θεωρητικά δυνατή αλληλεπίδραση βάσει δομικής σχέσης με τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά.

sick

SPC-ZEBINIX

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Αίμα

Αναιμία
Θρομβοπενία
Λευκοπενία
Μειωμένη αιμοσφαιρίνη

Ανοσοποιητικό

Υπερευαισθησία
Αντίδραση στο φάρμακο με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα (DRESS)

Ενδοκρινικό

Υποθυρεοειδισμός
Σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης ADH

Μεταβολισμός

Υπονατριαιμία
Μειωμένη όρεξη
Ηλεκτρολυτικές διαταραχές
Αφυδάτωση
Υποχλωραιμία
Μείωση ωσμομοριακότητας ορού
Αυξημένο σωματικό βάρος
Μειωμένο σωματικό βάρος
Μειωμένο νάτριο αίματος

Νευρικό

Λήθαργος
Ζάλη
Κεφαλαλγία
Νευρολογικά συμπτώματα
Υπνηλία
Διαταραχή στην προσοχή
Τρόμος
Αταξία
Διαταραχή ισορροπίας
Μη φυσιολογικός συντονισμός
Επηρεασμένη μνήμη
Αμνησία
Υπερβολικός ύπνος
Καταστολή
Αφασία
Δυσαισθησία
Δυστονία
Παροσμία
Παρεγκεφαλιδικό σύνδρομο
Περιφερική νευροπάθεια
Νυσταγμός
Διαταραχή ομιλίας
Δυσαρθρία
Αίσθηση καύσου
Παραισθησία
Ημικρανία
Ίλιγγος

Γαστρεντερικό

Ναυτία
Έμετος
Διάρροια
Δυσκοιλιότητα
Δυσπεψία
Γαστρίτιδα
Κοιλιακό άλγος
Ξηροστομία
Κοιλιακή δυσφορία
Κοιλιακή διάταση
Ουλίτιδα
Μέλαινα
Οδονταλγία
Παγκρεατίτιδα

Ψυχιατρικές

Συγχυτική κατάσταση
Αϋπνία
Ψυχωτική διαταραχή
Απάθεια
Κατάθλιψη
Νευρικότητα
Διέγερση
Ευερεθιστότητα
Διαταραχή ελλειμματικής προσοχής
Υπερκινητικότητα
Συναισθηματικές διακυμάνσεις
Κλάμα
Ψυχοκινητική επιβράδυνση
Άγχος

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Επιληψίας

Οφθαλμικές

Διπλωπία
Θολή όραση
Προβλήματα όρασης
Ταλαντευόμενη όραση
Διαταραχή συζυγών κινήσεων οφθαλμών
Υπεραιμία οφθαλμού

Αυτί

Υποακοΐα
Εμβοές

Καρδιά

Αίσθημα παλμών
Βραδυκαρδία

Αγγειακές

Υπέρταση
Υπόταση
Ορθοστατική υπόταση
Έξαψη
Περιφερική ψυχρότητα
Μειωμένη αρτηριακή πίεση
Αυξημένη αρτηριακή πίεση

Αναπνευστικό

Επίσταξη

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου

Θωρακικός άλγος

Ήπαρ

Ηπατική διαταραχή
Αυξημένα ηπατικά ένζυμα

Δέρμα

Εξάνθημα
Αλωπεκία
Ξηροδερμία
Υπεριδρωσία
Ερύθημα
Δερματικές διαταραχές
Κνησμός
Αλλεργική δερματίτιδα
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
Σύνδρομο Stevens-Johnson
Αγγειοοίδημα
Κνίδωση

Μυοσκελετικό

Μυαλγία
Διαταραχή μεταβολισμού οστών
Μυϊκή αδυναμία
Πόνος στα άκρα

Λοιμώξεις

Ουρολοίμωξη

Γενικές

Κόπωση
Εξασθένιση
Κακουχία
Ρίγη
Περιφερικό οίδημα

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Διαταραχές στην βάδιση

Εργαστηριακές

Μειωμένα χλωριούχα αίματος
Αυξημένη οστεοκαλσίνη
Μειωμένος αιματοκρίτης

Τραυματισμοί

Τοξικότητα φαρμάκου
Πτώση
Θερμικό έγκαυμα

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Ζάλη

Νευρικό

Πολύ συχνές
Υπνηλία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Ίλιγγος

Νευρικό

Συχνές
Αναιμία

Αίμα

Συχνές
Αταξία

Νευρικό

Συχνές
Αυξημένο σωματικό βάρος

Μεταβολισμός

Συχνές
Αϋπνία

Ψυχιατρικές

Συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Συχνές
Διαταραχές στην βάδιση

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Συχνές
Διαταραχή ισορροπίας

Νευρικό

Συχνές
Διαταραχή στην προσοχή

Νευρικό

Συχνές
Διπλωπία

Οφθαλμικές

Συχνές
Εξάνθημα

Δέρμα

Συχνές
Εξασθένιση

Γενικές

Συχνές
Θολή όραση

Οφθαλμικές

Συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Συχνές
Κόπωση

Γενικές

Συχνές
Μειωμένη όρεξη

Μεταβολισμός

Συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Συχνές
Τρόμος

Νευρικό

Συχνές
Υπονατριαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Άγχος

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Έξαψη

Αγγειακές

Όχι συχνές
Αίσθημα παλμών

Καρδιά

Όχι συχνές
Αίσθηση καύσου

Νευρικό

Όχι συχνές
Αλλεργική δερματίτιδα

Δέρμα

Όχι συχνές
Αλωπεκία

Δέρμα

Όχι συχνές
Αμνησία

Νευρικό

Όχι συχνές
Απάθεια

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Αυξημένα ηπατικά ένζυμα

Ήπαρ

Όχι συχνές
Αυξημένη αρτηριακή πίεση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Αυξημένη οστεοκαλσίνη

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Αφασία

Νευρικό

Όχι συχνές
Αφυδάτωση

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Βραδυκαρδία

Καρδιά

Όχι συχνές
Γαστρίτιδα

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Δερματικές διαταραχές

Δέρμα

Όχι συχνές
Διέγερση

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Διαταραχή ελλειμματικής προσοχής

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Διαταραχή μεταβολισμού οστών

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Διαταραχή ομιλίας

Νευρικό

Όχι συχνές
Διαταραχή συζυγών κινήσεων οφθαλμών

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Δυσαισθησία

Νευρικό

Όχι συχνές
Δυσαρθρία

Νευρικό

Όχι συχνές
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Δυσπεψία

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Δυστονία

Νευρικό

Όχι συχνές
Εμβοές

Αυτί

Όχι συχνές
Επίσταξη

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Επηρεασμένη μνήμη

Νευρικό

Όχι συχνές
Επιληψίας

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Όχι συχνές
Ερύθημα

Δέρμα

Όχι συχνές
Ευερεθιστότητα

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Ηλεκτρολυτικές διαταραχές

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Ημικρανία

Νευρικό

Όχι συχνές
Ηπατική διαταραχή

Ήπαρ

Όχι συχνές
Θερμικό έγκαυμα

Τραυματισμοί

Όχι συχνές
Θρομβοπενία

Αίμα

Όχι συχνές
Θωρακικός άλγος

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου

Όχι συχνές
Κακουχία

Γενικές

Όχι συχνές
Κατάθλιψη

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Καταστολή

Νευρικό

Όχι συχνές
Κλάμα

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Όχι συχνές
Κοιλιακή διάταση

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Κοιλιακή δυσφορία

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Κοιλιακό άλγος

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Λήθαργος

Νευρικό

Όχι συχνές
Λευκοπενία

Αίμα

Όχι συχνές
Μέλαινα

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Μειωμένα χλωριούχα αίματος

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Μειωμένη αιμοσφαιρίνη

Αίμα

Όχι συχνές
Μειωμένη αρτηριακή πίεση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Μειωμένο νάτριο αίματος

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Μειωμένο σωματικό βάρος

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Μειωμένος αιματοκρίτης

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Μη φυσιολογικός συντονισμός

Νευρικό

Όχι συχνές
Μυαλγία

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Μυϊκή αδυναμία

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Νευρικότητα

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Νυσταγμός

Νευρικό

Όχι συχνές
Ξηροδερμία

Δέρμα

Όχι συχνές
Ξηροστομία

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Οδονταλγία

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Ορθοστατική υπόταση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Ουλίτιδα

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Ουρολοίμωξη

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Παραισθησία

Νευρικό

Όχι συχνές
Παρεγκεφαλιδικό σύνδρομο

Νευρικό

Όχι συχνές
Παροσμία

Νευρικό

Όχι συχνές
Περιφερική νευροπάθεια

Νευρικό

Όχι συχνές
Περιφερική ψυχρότητα

Αγγειακές

Όχι συχνές
Περιφερικό οίδημα

Γενικές

Όχι συχνές
Προβλήματα όρασης

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Πτώση

Τραυματισμοί

Όχι συχνές
Πόνος στα άκρα

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Ρίγη

Γενικές

Όχι συχνές
Συγχυτική κατάσταση

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Συναισθηματικές διακυμάνσεις

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Ταλαντευόμενη όραση

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Τοξικότητα φαρμάκου

Τραυματισμοί

Όχι συχνές
Υπέρταση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Υπεραιμία οφθαλμού

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Υπερβολικός ύπνος

Νευρικό

Όχι συχνές
Υπερευαισθησία

Ανοσοποιητικό

Όχι συχνές
Υπεριδρωσία

Δέρμα

Όχι συχνές
Υπερκινητικότητα

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Υποακοΐα

Αυτί

Όχι συχνές
Υποθυρεοειδισμός

Ενδοκρινικό

Όχι συχνές
Υποχλωραιμία

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Υπόταση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Ψυχοκινητική επιβράδυνση

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Ψυχωτική διαταραχή

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Αγγειοοίδημα

Δέρμα

Μη γνωστές
Αντίδραση στο φάρμακο με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα (DRESS)

Ανοσοποιητικό

Μη γνωστές
Κνίδωση

Δέρμα

Μη γνωστές
Μείωση ωσμομοριακότητας ορού

Μεταβολισμός

Μη γνωστές
Νευρολογικά συμπτώματα

Νευρικό

Μη γνωστές
Παγκρεατίτιδα

Γαστρεντερικό

Μη γνωστές
Σύνδρομο Stevens-Johnson

Δέρμα

Μη γνωστές
Σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης ADH

Ενδοκρινικό

Μη γνωστές
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση

Δέρμα

Μη γνωστές

pregnant_woman

SPC-ZEBINIX

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός και αν κριθεί ότι το όφελος υπερσκελίζει τον κίνδυνο έπειτα από προσεκτική μελέτη των εναλλακτικών κατάλληλων θεραπευτικών επιλογών.

Ο επιπολασμός των δυσπλασιών στους απογόνους γυναικών με επιληψία είναι δύο έως τρεις φορές μεγαλύτερος (λαγώχειλος, καρδιαγγειακές δυσπλασίες, ανωμαλίες του νευρικού σωλήνα). Συμβουλές από ειδικό ιατρό για τον δυνητικό κίνδυνο τόσο από τις παροξυσμικές κρίσεις όσο και από την αντιεπιληπτική θεραπεία. Αιφνίδια διακοπή της θεραπείας αποφεύγεται. Προτιμάται η μονοθεραπεία. Έχουν παρατηρηθεί νευροαναπτυξιακές διαταραχές. Οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη (λόγω αλληλεπίδρασης με από του στόματος αντισυλληπτικά). Περιορισμένα δεδομένα στον άνθρωπο για την οξική εσλικαρβαζεπίνη, μελέτες σε ζώα κατέδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα. Ο κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος. Συνιστάται χορήγηση των ελάχιστων αποτελεσματικών δόσεων και μονοθεραπεία τους πρώτους τρεις μήνες. Ενημέρωση ασθενών για τον κίνδυνο δυσπλασιών και προγεννητικός έλεγχος. Συνιστάται λήψη συμπληρωμάτων φολικού οξέος πριν και κατά τη διάρκεια της κύησης. Για τα νεογέννητα, ως προφύλαξη, χορηγείται βιταμίνη Κ1 κατά τις τελευταίες εβδομάδες της κύησης και στο νεογέννητο λόγω αιμορραγικών διαταραχών.
Γαλουχία
Ο θηλασμός πρέπει να διακόπτεται κατά τη θεραπεία με οξική εσλικαρβαζεπίνη.

Δεν είναι γνωστό εάν η εσλικαρβαζεπίνη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει απέκκριση της εσλικαρβαζεπίνης στο μητρικό γάλα. Ο κίνδυνος στο παιδί που θηλάζει δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Γονιμότητα

Δεν υπάρχουν δεδομένα για την επίδραση της οξικής εσλικαρβαζεπίνης στην γονιμότητα στον άνθρωπο. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει υποβάθμιση της γονιμότητας.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης Ο ακριβής(οί) μηχανισμός(οί) με τον(ους) οποίο(ους) η εσλικαρμπαζεπίνη ασκεί αντιεπιληπτική δράση είναι άγνωστος(οι), αλλά πιστεύεται ότι περιλαμβάνει την αναστολή των ιονικών διαύλων νατρίου εξαρτώμενων από τάση (voltage-gated sodium…

monitor_heart

SPC-ZEBINIX

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιεπιληπτικά, παράγωγα καρβοξαμίδης, κωδικός ATC: N03AF04 ### Μηχανισμός δράσης Οι ακριβείς μηχανισμοί δράσης της οξικής εσλικαρβαζεπίνης είναι άγνωστοι. Ωστόσο, in vitro ηλεκτροφυσιολογικές μελέτες υποδεικνύουν ότι τόσο η…

biotech

SPC-ZEBINIX

Φαρμακοκινητική

expand_more

Απορρόφηση Η οξική εσλικαρβαζεπίνη μετατρέπεται εκτενώς σε εσλικαρβαζεπίνη. Τα επίπεδα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης στο πλάσμα συνήθως παραμένουν κάτω από το όριο ποσοτικού προσδιορισμού, έπειτα από του στόματος χορήγηση. Η τιμή Cmax της εσλικαρβαζεπίνης…

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Νάτριο ορού (Na⁺)	scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά	πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας	Προϋπάρχουσα νεφρική νόσος με υπονατριαιμία ή συγχορήγηση φαρμάκων που προκαλούν υπονατριαιμία
		—	Κλινικά σημεία υπονατριαιμίας
		κατά τη διάρκεια των συνηθισμένων εργαστηριακών εξετάσεων	—
Έλεγχος HLA-B*1502	vaccinesΑνοσολογικός έλεγχος	πριν την εκκίνηση θεραπείας	Άτομα κινεζικής Χαν, ταϊλανδικής προέλευσης και άλλων ασιατικών πληθυσμών

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-ZEBINIX

expand_more

Ενήλικες

Το Zebinix μπορεί να ληφθεί ως μονοθεραπεία ή συμπληρωματικά προς υφιστάμενη αντισπασμωδική θεραπεία. Η συνιστώμενη δόση έναρξης είναι 400 mg άπαξ ημερησίως η οποία θα πρέπει να αυξηθεί στα 800 mg άπαξ ημερησίως έπειτα από μία ή δύο εβδομάδες. Βάσει της εξατομικευμένης ανταπόκρισης, η δόση μπορεί να αυξηθεί στα 1.200 mg άπαξ ημερησίως. Ορισμένοι ασθενείς που λαμβάνουν σχήμα μονοθεραπείας μπορεί να ωφεληθούν από δόση 1.600 mg άπαξ ημερησίως (βλ. Φαρμακοδυναμικές).

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι (ηλικίας άνω των 65 ετών) Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης στον ηλικιωμένο πληθυσμό υπό την προϋπόθεση ότι η νεφρική λειτουργία δεν έχει διαταραχθεί. Λόγω των εξαιρετικά περιορισμένων δεδομένων σχετικά με το σχήμα μονοθεραπείας των 1.600 mg στους ηλικιωμένους, αυτή η δόση δεν συνιστάται για τον συγκεκριμένο πληθυσμό.

Νεφρική δυσλειτουργία Η θεραπεία σε ασθενείς, ενήλικες και παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών, με νεφρική δυσλειτουργία πρέπει να πραγματοποιείται με ιδιαίτερη προσοχή και η δόση θα πρέπει να ρυθμίζεται σύμφωνα με την κάθαρση κρεατινίνης (CLCR) ως εξής:

CLCR >60 ml/min: δεν απαιτείται ρύθμιση της δοσολογίας
CLCR 30-60 ml/min: αρχική δόση των 200 mg (ή 5 mg/kg σε παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών) άπαξ ημερησίως ή 400 mg (ή 10 mg/kg σε παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών) μέρα παρά μέρα για 2 εβδομάδες ακολουθούμενη από μια άπαξ ημερησίως δόση των 400 mg (ή 10 mg/kg σε παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών). Ωστόσο, βάσει της εξατομικευμένης ανταπόκρισης, η δόση μπορεί να αυξηθεί.
CLCR <30 ml/min: η χρήση δε συνιστάται σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία λόγω ανεπαρκών στοιχείων

Ηπατική δυσλειτουργία Δεν απαιτείται ρύθμιση της δοσολογίας σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. Η φαρμακοκινητική της οξικής εσλικαρβαζεπίνης δεν έχει αξιολογηθεί σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές) και επομένως η χρήση σε αυτούς τους ασθενείς δεν συνιστάται.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών Η συνιστώμενη δόση έναρξης είναι 10 mg/kg/ημέρα μία φορά την ημέρα. Η δοσολογία θα πρέπει να αυξάνεται σε προσαυξήσεις των 10 mg/kg/ημέρα έως και 30 mg/kg/ημέρα ανά μία ή δύο εβδομάδες, βάσει της ανταπόκρισης του κάθε ατόμου. Η μέγιστη δόση είναι 1.200 mg μία φορά την ημέρα (βλ. Φαρμακοδυναμικές).

Παιδιά με σωματικό βάρος ≥60 kg Παιδιά με σωματικό βάρος 60 kg ή μεγαλύτερο θα πρέπει να λαμβάνουν την ίδια δόση με αυτήν των ενηλίκων.

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης στα παιδιά ηλικίας 6 ετών και κάτω δεν έχει ακόμα τεκμηριωθεί. Τα τρέχοντα διαθέσιμα δεδομένα περιγράφονται στις παραγράφους 4.8, 5.1 και 5.2, αλλά δεν μπορεί να γίνει καμία σύσταση αναφορικά με τη δοσολογία.

Τρόπος χορήγησης

Από του στόματος χρήση. Το Zebinix μπορεί να λαμβάνεται με ή χωρίς τροφή. Για τους ασθενείς που δεν μπορούν να καταπιούν ολόκληρα δισκία, τα δισκία μπορούν να θρυμματιστούν και να αναμειχθούν με νερό ή μαλακές τροφές, όπως πολτό μήλου, αμέσως πριν από τη χρήση και να χορηγηθούν από το στόμα.

Εναλλαγή μορφών του φαρμάκου

Με βάση συγκριτικά δεδομένα βιοδιαθεσιμότητας για τις μορφές δισκίου και εναιωρήματος, μπορεί να γίνει μετάβαση των ασθενών από τη μία μορφή του φαρμάκου στην άλλη.

block

Αντενδείξεις

SPC-ZEBINIX

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, σε άλλα παράγωγα καρβοξαμίδης (π.χ. καρβαμαζεπίνη, οξκαρβαζεπίνη) ή σε κάποιο από τα έκδοχα.
Κολποκοιλιακός (ΚΚ) αποκλεισμός 2ου ή 3ου βαθμού.

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-ZEBINIX

expand_more

Αυτοκτονικός ιδεασμός

Αυτοκτονικός ιδεασμός και συμπεριφορά έχουν αναφερθεί σε ασθενείς υπό αγωγή με αντιεπιληπτικές δραστικές ουσίες για διάφορες ενδείξεις. Μια μετα-ανάλυση των τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο δοκιμών αντιεπιληπτικών φαρμακευτικών προϊόντων έχει επίσης δείξει μικρή αύξηση του κινδύνου εκδήλωσης αυτοκτονικού ιδεασμού και συμπεριφοράς. Ο μηχανισμός ανάπτυξης αυτού του κινδύνου δεν είναι γνωστός και τα διαθέσιμα δεδομένα δεν αποκλείουν την πιθανότητα εμφάνισης αυξημένου κινδύνου για την οξική εσλικαρβαζεπίνη. Κατά συνέπεια, οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία αυτοκτονικού ιδεασμού και συμπεριφορών και να εφαρμόζεται η κατάλληλη θεραπεία. Συνιστάται στους ασθενείς (και σε αυτούς που τους φροντίζουν) να αναζητούν ιατρική συμβουλή σε περίπτωση εμφάνισης σημείων αυτοκτονικού ιδεασμού ή συμπεριφοράς.

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Η οξική εσλικαρβαζεπίνη έχει συσχετιστεί με ορισμένες ανεπιθύμητες ενέργειες του κεντρικού νευρικού συστήματος, όπως ζάλη και υπνηλία, που μπορούν να αυξήσουν την εμφάνιση τυχαίων τραυματισμών.

Άλλες προειδοποιήσεις και προφυλάξεις

Εάν η χρήση του Zebinix πρόκειται να διακοπεί, συνιστάται η απόσυρση να γίνει σταδιακά προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί το ενδεχόμενο αυξημένης συχνότητας κρίσεων.

Δερματικές αντιδράσεις

Εξάνθημα αναπτύχθηκε ως ανεπιθύμητη ενέργεια στο 1,2% του συνολικού πληθυσμού που έλαβε το Zebinix σε κλινικές μελέτες σε επιληπτικούς ασθενείς. Περιπτώσεις κνίδωσης και αγγειοοιδήματος αναφέρθηκαν σε ασθενείς που λάμβαναν Zebinix. Το αγγειοοίδημα στο πλαίσιο αντίδρασης υπερευαισθησίας/αναφυλαξίας που συσχετίζεται με λαρυγγικό οίδημα μπορεί να είναι θανατηφόρο. Εάν αναπτυχθούν σημεία ή συμπτώματα υπερευαισθησίας, η οξική εσλικαρβαζεπίνη θα πρέπει να διακόπτεται αμέσως και να ξεκινά εναλλακτική θεραπεία.

Σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις (SCARS)

Σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις (SCARS), συμπεριλαμβανομένων του συνδρόμου Stevens-Johnson (SJS)/της τοξικής επιδερμικής νεκρόλυσης (TEN) και της αντίδρασης στο φάρμακο με ηωσινοφιλία και συστημικά συμπτώματα (DRESS), οι οποίες μπορεί να είναι απειλητικές για τη ζωή ή θανατηφόρες, έχουν αναφερθεί στην εμπειρία μετά την κυκλοφορία με τη θεραπεία με το Zebinix. Κατά τον χρόνο συνταγογράφησης, οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλεύονται σχετικά με τα σημεία και συμπτώματα και να παρακολουθούνται στενά για δερματικές αντιδράσεις. Αν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα δηλωτικά αυτών των αντιδράσεων, το Zebinix θα πρέπει να διακόπτεται αμέσως και να μελετάται το ενδεχόμενο εναλλακτικής θεραπείας (κατά περίπτωση). Αν οι ασθενείς έχουν αναπτύξει τέτοιες αντιδράσεις, η θεραπεία με το Zebinix δεν πρέπει να ξεκινά εκ νέου σε αυτούς οποιαδήποτε στιγμή.

Αλληλόμορφο HLA-B*1502 - κινεζικός Χαν, ταϊλανδικός και άλλοι ασιατικοί πληθυσμοί

Το HLA B1502 σε άτομα κινεζικής Χαν ή ταϊλανδικής προέλευσης έχει φανεί ότι σχετίζεται έντονα με τον κίνδυνο ανάπτυξης των σοβαρών δερματικών αντιδράσεων που είναι γνωστοί ως σύνδρομο Stevens-Johnson (SJS) όταν τους χορηγείται καρβαμαζεπίνη. Η χημική δομή της οξικής εσλικαρβαζεπίνης είναι παρόμοια με αυτήν της καρβαμαζεπίνης και είναι δυνατόν ασθενείς θετικοί στο HLA-B1502 να διατρέχουν επίσης κίνδυνο ανάπτυξης SJS μετά από θεραπεία με οξική εσλικαρβαζεπίνη. Ο επιπολασμός του φορέα HLA-B1502 είναι περίπου 10% στον κινεζικό Χαν και στον ταϊλανδικό πληθυσμό. Όταν είναι δυνατό, τα άτομα αυτά θα πρέπει να ελέγχονται για το συγκεκριμένο αλληλόμορφο πριν την εκκίνηση θεραπείας με καρβαμαζεπίνη ή χημικά συγγενείς δραστικές ουσίες. Σε περίπτωση που ασθενείς τέτοιων εθνοτικών προελεύσεων βρεθούν θετικοί στο αλληλόμορφο HLA-B1502, η χρήση οξικής εσλικαρβαζεπίνης μπορεί να εξεταστεί ως ενδεχόμενο εάν θεωρείται ότι τα οφέλη υπερσκελίζουν τους κινδύνους. Λόγω του επιπολασμού αυτού του αλληλόμορφου σε άλλους ασιατικούς πληθυσμούς (π.χ. άνω του 15% στις Φιλιππίνες και τη Μαλαισία) θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο γενετικού ελέγχου σε πληθυσμούς κινδύνου για την παρουσία του HLA-B*1502.

Αλληλόμορφο HLA-A*3101 - ευρωπαϊκής καταγωγής και ιαπωνικοί πληθυσμοί

Υπάρχουν μερικά δεδομένα που υποδηλώνουν ότι το HLA-A3101 σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης επαγόμενων από την καρβαμαζεπίνη ανεπιθύμητων δερματικών ενεργειών, συμπεριλαμβανομένου συνδρόμου Stevens-Johnson (SJS), τοξικής επιδερμικής νεκρόλυσης (TEN), εξανθήματος φαρμακευτικής αντίδρασης με ηωσινοφιλία (DRESS) ή λιγότερο σοβαρής οξείας γενικευμένης εξανθηματικής φλυκταίνωσης (AGEP) και κηλιδοβλατιδώδους εξανθήματος στα άτομα ευρωπαϊκής καταγωγής και τους Ιάπωνες. Η συχνότητα του αλληλόμορφου HLA-A3101 κυμαίνεται ευρέως μεταξύ εθνικών πληθυσμών. Το αλληλόμορφο HLA-A3101 έχει επιπολασμό 2 έως 5% σε ευρωπαϊκούς πληθυσμούς και περίπου 10% στον ιαπωνικό πληθυσμό. Η παρουσία του αλληλόμορφου HLA-A3101 ενδέχεται να αυξήσει τον κίνδυνο επαγόμενων από την καρβαμαζεπίνη δερματικών αντιδράσεων (κατά κύριο λόγο λιγότερο σοβαρών) από 5,0% στον γενικό πληθυσμό σε 26,0% μεταξύ υποκειμένων ευρωπαϊκής καταγωγής, ενώ η απουσία του μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο από 5,0% σε 3,8%. Υπάρχουν μη επαρκή δεδομένα που υποστηρίζουν σύσταση ελέγχου για το HLA-A3101 πριν την εκκίνηση θεραπείας με καρβαμαζεπίνη ή χημικά συγγενείς ενώσεις. Σε περίπτωση ασθενών ευρωπαϊκής καταγωγής ή ιαπωνικής προέλευσης για τους οποίους είναι γνωστό ότι είναι θετικοί στο αλληλόμορφο HLA-A3101, η χρήση καρβαμαζεπίνης ή χημικά συγγενών ενώσεων μπορεί να εξεταστεί ως ενδεχόμενο εάν θεωρείται ότι τα οφέλη υπερσκελίζουν τους κινδύνους.

Υπονατριαιμία

Υπονατριαιμία έχει αναφερθεί ως ανεπιθύμητη ενέργεια σε 1,5% των ασθενών που έλαβαν το Zebinix. Η υπονατριαιμία είναι ασυμπτωματική στις περισσότερες περιπτώσεις, ωστόσο, ενδέχεται να συνοδευτεί από κλινικά συμπτώματα όπως επιδείνωση των κρίσεων, σύγχυση, μειωμένο επίπεδο συνείδησης. Η συχνότητα της υπονατριαιμίας αυξήθηκε με αυξημένη δόση οξικής εσλικαρβαζεπίνης. Σε ασθενείς με προϋπάρχουσα νεφρική νόσο που οδηγεί σε υπονατριαιμία, ή σε ασθενείς στους οποίους χορηγούνται ταυτοχρόνως φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία ενδέχεται να οδηγήσουν σε υπονατριαιμία (π.χ. διουρητικά, δεσμοπρεσσίνη, καρβαμαζεπίνη), τα επίπεδα νατρίου στον ορό θα πρέπει να ελέγχονται πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με οξική εσλικαρβαζεπίνη. Επιπλέον, επίπεδα νατρίου στον ορό θα πρέπει να καθορίζονται εάν παρουσιαστούν κλινικά σημεία υπονατριαιμίας. Εκτός αυτού, τα επίπεδα νατρίου θα πρέπει να καθορίζονται κατά τη διάρκεια των συνηθισμένων εργαστηριακών εξετάσεων. Εάν αναπτυχθεί κλινικά σχετική υπονατριαιμία, η οξική εσλικαρβαζεπίνη θα πρέπει να διακόπτεται.

Διάστημα PR

Παρατάσεις του διαστήματος PR έχουν παρατηρηθεί σε κλινικές μελέτες με οξική εσλικαρβαζεπίνη. Θα πρέπει να δίνεται προσοχή σε ασθενείς με ιατρικές καταστάσεις (π.χ. χαμηλά επίπεδα θυροξίνης, ανωμαλίες καρδιακής αγωγιμότητας), ή όταν λαμβάνουν συγχρόνως χορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα που είναι γνωστό ότι σχετίζονται με παράταση του διαστήματος PR.

Νεφρική δυσλειτουργία

Η θεραπεία σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία πρέπει να πραγματοποιείται με ιδιαίτερη προσοχή και η δόση θα πρέπει να ρυθμίζεται σύμφωνα με την κάθαρση κρεατινίνης (βλ. Δοσολογία). Σε ασθενείς με CLCR <30 ml/min δεν συνιστάται η χρήση λόγω ανεπαρκών δεδομένων.

Ηπατική δυσλειτουργία

Καθώς τα κλινικά δεδομένα είναι περιορισμένα σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία και απουσιάζουν τα δεδομένα φαρμακοκινητικής και τα κλινικά δεδομένα σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, η οξική εσλικαρβαζεπίνη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία και δεν συνιστάται η χρήση σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-ZEBINIX

expand_more

Μελέτες αλληλεπιδράσεων έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε ενήλικες.

Η οξική εσλικαρβαζεπίνη μετατρέπεται εκτενώς σε εσλικαρβαζεπίνη, η οποία απεκκρίνεται κυρίως μέσω γλυκουρονιδίωσης. Η in vitro εσλικαρβαζεπίνη είναι ένας ασθενής επαγωγέας του CYP3A4 και των UDP-γλυκουρονικών τρανσφερασών. In vivo, η εσλικαρβαζεπίνη έδειξε επαγωγική επίδραση στο μεταβολισμό των φαρμακευτικών προϊόντων που απεκκρίνονται κυρίως με μεταβολισμό μέσω του CYP3A4 (π.χ. Σιμβαστατίνη). Κατά συνέπεια, ενδέχεται να απαιτηθεί αύξηση της δόσης των φαρμακευτικών προϊόντων που μεταβολίζονται κυρίως μέσω του CYP3A4, όταν αυτά χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα με οξική εσλικαρβαζεπίνη. Η in vivo εσλικαρβαζεπίνη ενδέχεται να έχει επαγωγική επίδραση στο μεταβολισμό φαρμακευτικών προϊόντων τα οποία απεκκρίνονται κυρίως με σύζευξη μέσω των UDP-γλυκουρονικών τρανσφερασών. Κατά την έναρξη ή τη διακοπή της θεραπείας με την οξική εσλικαρβαζεπίνη ή κατά την αλλαγή της δόσης, μπορεί να χρειαστεί να παρέλθουν 2 έως 3 εβδομάδες προκειμένου να επιτευχθεί το νέο επίπεδο της ενζυμικής δραστικότητας. Η χρονική καθυστέρηση πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν χρησιμοποιείται το Zebinix ακριβώς πριν ή σε συνδυασμό με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία απαιτούν ρύθμιση της δοσολογίας όταν συγχορηγούνται με το Zebinix. Η εσλικαρβαζεπίνη έχει ανασταλτικές ιδιότητες όσον αφορά το CYP2C19. Επομένως, αλληλεπιδράσεις μπορεί να προκύψουν κατά τη συγχορήγηση υψηλών δόσεων οξικής εσλικαρβαζεπίνης με φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία μεταβολίζονται κυρίως από το CYP2C19 (π.χ. Φαινυτοΐνη).

Αλληλεπιδράσεις με άλλα αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα

Καρβαμαζεπίνη Σε μια μελέτη σε υγιή άτομα, η ταυτόχρονη χορήγηση οξικής εσλικαρβαζεπίνης 800 mg άπαξ ημερησίως και καρβαμαζεπίνης 400 mg δις ημερησίως κατέληξε σε μια μέση μείωση κατά 32% στην έκθεση στον ενεργό μεταβολίτη, την εσλικαρβαζεπίνη, η οποία κατά πάσα πιθανότητα προκλήθηκε από την επαγωγή γλυκουρονιδίωσης. Δεν παρατηρήθηκε μεταβολή στη έκθεση στην καρβαμαζεπίνη ή στον μεταβολίτη της, το εποξείδιο της καρβαμαζεπίνης. Βάσει της εξατομικευμένης ανταπόκρισης, η δόση της οξικής εσλικαρβαζεπίνης μπορεί να χρειαστεί να αυξηθεί αν χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με καρβαμαζεπίνη. Αποτελέσματα από μελέτες σε ασθενείς έδειξαν ότι η συγχρόνως χορηγούμενη θεραπεία αύξησε τον κίνδυνο των ακόλουθων ανεπιθύμητων ενεργειών: διπλωπία, μη φυσιολογικός συντονισμός και ζάλη. Ο κίνδυνος αύξησης άλλων συγκεκριμένων ανεπιθύμητων ενεργειών που προκαλούνται από τη συγχορήγηση καρβαμαζεπίνης και οξικής εσλικαρβαζεπίνης δεν μπορεί να αποκλειστεί.

Φαινυτοΐνη Σε μια μελέτη σε υγιή άτομα, ταυτόχρονη χορήγηση οξικής εσλικαρβαζεπίνης 1.200 mg άπαξ ημερησίως και φαινυτοΐνης κατέληξε σε μια μέση μείωση κατά 31-33% στην έκθεση στον ενεργό μεταβολίτη, την εσλικαρβαζεπίνη, η οποία κατά πάσα πιθανότητα προκλήθηκε από την επαγωγή γλυκουρονιδίωσης, και μια μέση αύξηση κατά 31-35% στην έκθεση σε φαινυτοΐνη, η οποία κατά πάσα πιθανότητα προκλήθηκε από αναστολή του CYP2C19. Βάσει της εξατομικευμένης ανταπόκρισης, η δόση της οξικής εσλικαρβαζεπίνης μπορεί να χρειαστεί να αυξηθεί και η δόση της φαινυτοΐνης μπορεί να χρειαστεί να μειωθεί.

Λαμοτριγίνη Η γλυκουρονιδίωση είναι η κύρια μεταβολική οδός τόσο για την εσλικαρβαζεπίνη όσο και για την λαμοτριγίνη και επομένως μπορεί να αναμένεται να υπάρξει αλληλεπίδραση. Μια μελέτη σε υγιή άτομα με οξική εσλικαρβαζεπίνη 1.200 mg άπαξ ημερησίως έδειξε μικρή κατά μέσο όρο φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση (η έκθεση της λαμοτριγίνης μειώθηκε κατά 15%) μεταξύ της οξικής εσλικαρβαζεπίνης και της λαμοτριγίνης και συνεπώς δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης. Ωστόσο, λόγω μεταβλητότητας μεταξύ των ατόμων, η επίδραση μπορεί να είναι κλινικά σχετική σε ορισμένα άτομα.

Τοπιραμάτη Σε μια μελέτη σε υγιή άτομα, η ταυτόχρονη χορήγηση οξικής εσλικαρβαζεπίνης 1.200 mg άπαξ ημερησίως και τοπιραμάτης δεν έδειξε σημαντική αλλαγή στην έκθεση σε εσλικαρβαζεπίνη αλλά έδειξε μείωση στην έκθεση σε τοπιραμάτη κατά 18%, η οποία κατά πάσα πιθανότητα προκλήθηκε από μειωμένη βιοδιαθεσιμότητα της τοπιραμάτης. Δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης.

Βαλπροϊκό οξύ και λεβετιρακετάμη Μια πληθυσμιακή φαρμακοκινητική ανάλυση μελετών φάσης ΙΙΙ σε επιληπτικούς ενήλικες ασθενείς υπέδειξε ότι η συγχορήγηση με βαλπροϊκό οξύ ή λεβιτιρακετάμη δεν επηρέασε την έκθεση στην εσλικαρβαζεπίνη αλλά αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί από συμβατικές μελέτες αλληλεπίδρασης.

Οξκαρβαζεπίνη Η ταυτόχρονη χρήση οξικής εσλικαρβαζεπίνης με την οξκαρβαζεπίνη δεν συνιστάται διότι μπορεί να προκαλέσει υπερβολική έκθεση στους ενεργούς μεταβολίτες.

Άλλα φαρμακευτικά προϊόντα

Αντισυλληπτικά που χορηγούνται από το στόμα Η χορήγηση οξικής εσλικαρβαζεπίνης 1.200 mg άπαξ ημερησίως σε γυναίκες που χρησιμοποιούσαν συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά έδειξε μια μέση μείωση κατά 37% και 42% στη συστηματική έκθεση στη λεβονοργεστρέλη και αιθινυλοιστραδιόλη, αντίστοιχα, η οποία πιθανότατα προκαλείται από επαγωγή του CYP3A4. Επομένως, γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν επαρκή αντισύλληψη κατά τη θεραπεία με το Zebinix και έως τη λήξη του τρέχοντος κύκλου εμμήνου ρύσης μετά τη διακοπή της θεραπείας (βλ. Κύηση και γαλουχία).

Σιμβαστατίνη Μια μελέτη σε υγιή άτομα έδειξε μια μέση μείωση κατά 50% στη συστηματική έκθεση στη σιμβαστατίνη όταν συγχορηγείται με οξική εσλικαρβαζεπίνη 800 mg άπαξ ημερησίως, η οποία κατά πάσα πιθανότητα οφείλεται σε επαγωγή του CYP3A4. Ενδέχεται να απαιτηθεί αύξηση της δόσης της σιμβαστατίνης όταν χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με οξική εσλικαρβαζεπίνη.

Ροσουβαστατίνη Κατά την ταυτόχρονη χορήγηση με οξική εσλικαρβαζεπίνη 1.200 mg άπαξ ημερησίως, υπήρξε μια μέση μείωση κατά 36 - 39% της συστημικής έκθεσης σε υγιή άτομα. Ο μηχανισμός αυτής της μείωσης είναι άγνωστος, θα μπορούσε όμως να οφείλεται στην παρεμβολή στη λειτουργία μεταφοράς μόνο της ροσουβαστατίνης ή σε συνδυασμό με την επαγωγή του μεταβολισμού της. Δεδομένου ότι η σχέση μεταξύ της έκθεσης στο φάρμακο και της δράσης του δεν είναι σαφής, συνιστάται η παρακολούθηση της ανταπόκρισης στη θεραπεία (π.χ. επίπεδα χοληστερόλης).

Βαρφαρίνη Η συγχορήγηση οξικής εσλικαρβαζεπίνης 1.200 mg άπαξ ημερησίως με βαρφαρίνη έδειξε μια μικρή (23%) αλλά στατιστικά σημαντική μείωση στην έκθεση στην S-βαρφαρίνη. Δεν υπήρχε επίδραση στη φαρμακοκινητική της R-βαρφαρίνης ή σε πήξη. Ωστόσο, λόγω μεταβλητότητας μεταξύ των ατόμων στην αλληλεπίδραση, θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην παρακολούθηση του INR τις πρώτες εβδομάδες μετά την έναρξη ή τη λήξη της συγχρόνως χορηγούμενης θεραπείας με βαρφαρίνη και οξική εσλικαρβαζεπίνη.

Διγοξίνη Μια μελέτη σε υγιή άτομα δεν έδειξε επίδραση της οξικής εσλικαρβαζεπίνης 1.200 mg άπαξ ημερησίως στη φαρμακοκινητική της διγοξίνης, υποδηλώνοντας ότι η οξική εσλικαρβαζεπίνη δεν έχει επίδραση στον μεταφορέα Ρ-γλυκοπρωτεΐνη.

Αναστολείς της μονοαμινο-οξειδάσης (αναστολείς ΜΑΟ) Βάσει της δομικής σχέσης της οξικής εσλικαρβαζεπίνης με τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, αλληλεπίδραση μεταξύ της οξικής εσλικαρβαζεπίνης και των αναστολέων της ΜΑΟ είναι θεωρητικά δυνατή.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-ZEBINIX

expand_more

Περίληψη του προφίλ ασφάλειας

Σε κλινικές μελέτες (συμπληρωματική θεραπεία και μονοθεραπεία), 2.434 ασθενείς με εστιακές επιληπτικές κρίσεις έλαβαν θεραπεία με οξική εσλικαρβαζεπίνη (1.983 ενήλικες ασθενείς και 451 παιδιατρικοί ασθενείς) και το 51% αυτών των ασθενών παρουσίασε ανεπιθύμητες ενέργειες. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν συνήθως ήπιες έως μέτριες σε ένταση και παρουσιάστηκαν κυρίως κατά τις πρώτες εβδομάδες της θεραπείας με οξική εσλικαρβαζεπίνη. Οι κίνδυνοι που έχουν εντοπιστεί για το Zebinix αποτελούν κυρίως βασιζόμενες στην κατηγορία φαρμάκων, δοσοεξαρτώμενες ανεπιθύμητες αντιδράσεις. Οι πλέον συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες συμπληρωματικής θεραπείας με ενήλικους επιληπτικούς ασθενείς και σε μια ελεγχόμενη με δραστικό φάρμακο μελέτη μονοθεραπείας που συνέκρινε την οξική εσλικαρβαζεπίνη με την καρβαμαζεπίνη ελεγχόμενης αποδέσμευσης ήταν η ζάλη, η υπνηλία, η κεφαλαλγία και η ναυτία. Η πλειονότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών αναφέρθηκε στο <3% των ασθενών ανεξαρτήτως σκέλους θεραπείας. Σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις (SCARS), συμπεριλαμβανομένων του συνδρόμου Stevens-Johnson (SJS)/της τοξικής επιδερμικής νεκρόλυσης (TEN) και της αντίδρασης στο φάρμακο με ηωσινοφιλία και συστημικά συμπτώματα (DRESS) έχουν αναφερθεί στην εμπειρία μετά την κυκλοφορία με τη θεραπεία με το Zebinix (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Συγκεντρωτική λίστα ανεπιθύμητων αντιδράσεων

Οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις οι οποίες συσχετίστηκαν με την οξική εσλικαρβαζεπίνη και συλλέχθηκαν από κλινικές μελέτες και την παρακολούθηση μετά την κυκλοφορία παρουσιάζονται παρακάτω σε μορφή πίνακα. Ο παρακάτω πίνακας έχει χρησιμοποιηθεί για την ταξινόμηση των ανεπιθύμητων ενέργειών, Πολύ συχνές (≥1/10), Συχνές (≥1/100 έως <1/10), Όχι συχνές (≥1/1000 έως <1/100) και Μη γνωστές (η συχνότητα δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.

Κατηγορία οργάνου συστήματος	Πολύ συχνές	Συχνές	Όχι συχνές	Μη γνωστές
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος		Αναιμία	Θρομβοπενία, λευκοπενία
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος			Υπερευαισθησία
Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος			Υποθυρεοειδισμός
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης		Υπονατριαιμία, μειωμένη όρεξη	Ηλεκτρολυτικές διαταραχές, αφυδάτωση, Υποχλωραιμία	Σύνδρομο ομοιάζον με αυτό της απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης (ADH) με σημεία και συμπτώματα λήθαργου, ναυτίας, ζάλης, μείωσης της ωσμομοριακότητας του ορού (αίματος), εμέτου, κεφαλαλγίας, συγχυτικής κατάστασης ή άλλων νευρολογικών σημείων και συμπτωμάτων.
Ψυχιατρικές διαταραχές		Αϋπνία	Ψυχωτική διαταραχή, απάθεια, κατάθλιψη, νευρικότητα, διέγερση, ευερεθιστότητα, διαταραχή ελλειμματικής προσοχής/ υπερκινητικότητας, συγχυτική κατάσταση, συναισθηματικές διακυμάνσεις, κλάμα, ψυχοκινητική επιβράδυνση, άγχος
Διαταραχές του νευρικού συστήματος	Ζάλη, υπνηλία	Κεφαλαλγία, διαταραχή στην προσοχή, τρόμος, αταξία, διαταραχή ισορροπίας	Μη φυσιολογικός συντονισμός, επηρεασμένη μνήμη, αμνησία, υπερβολικός ύπνος, καταστολή, αφασία, δυσαισθησία, δυστονία, λήθαργος, παροσμία, παρεγκεφαλιδικό σύνδρομο, επιληψίας, περιφερική νευροπάθεια, νυσταγμός, διαταραχή ομιλίας, δυσαρθρία, αίσθηση καύσου, παραισθησία, ημικρανία
Οφθαλμικές διαταραχές		Διπλωπία, θολή όραση	Προβλήματα όρασης, όραση κατά την οποία τα αντικείμενα φαίνονται ταλαντευόμενα, διαταραχή συζυγών κινήσεων των οφθαλμών, υπεραιμία του οφθαλμού
Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου		Ίλιγγος	Υποακοΐα, εμβοές
Καρδιακές διαταραχές			Αίσθημα παλμών, βραδυκαρδία
Αγγειακές διαταραχές			Υπέρταση (συμπεριλαμβανομένων υπερτασικών κρίσεων), υπόταση, ορθοστατική υπόταση, έξαψη, περιφερική ψυχρότητα
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου			Επίσταξη, θωρακικό άλγος
Διαταραχές του γαστρεντερικού		Ναυτία, έμετος, διάρροια	Δυσκοιλιότητα, δυσπεψία, γαστρίτιδα, κοιλιακό άλγος, ξηροστομία, κοιλιακή δυσφορία, κοιλιακή διάταση, ουλίτιδα, μέλαινα, οδονταλγία	Παγκρεατίτιδα
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων			Ηπατική διαταραχή
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού		Εξάνθημα	Αλωπεκία, ξηροδερμία, υπεριδρωσία, ερύθημα, δερματικές διαταραχές, κνησμός, δερματίτιδα αλλεργική	Τοξική επιδερμική νεκρόλυση, σύνδρομο Stevens-Johnson, αντίδραση στο φάρμακο με ηωσινοφιλία και συστημικά συμπτώματα (DRESS), αγγειοοίδημα, κνίδωση
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού			Μυαλγία, διαταραχή του μεταβολισμού των οστών, μυϊκή αδυναμία, πόνος στα άκρα
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών			Ουρολοίμωξη
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης		Κόπωση, διαταραχές στην βάδιση, εξασθένιση	Κακουχία, ρίγη, περιφερικό οίδημα
Παρακλινικές εξετάσεις		Αυξημένο σωματικό βάρος	Μειωμένη αρτηριακή πίεση, μειωμένο σωματικό βάρος, αυξημένη αρτηριακή πίεση, μειωμένο νάτριο αίματος, χλωριούχα αίματος μειωμένα, οστεοκαλσίνη αυξημένη, μειωμένος αιματοκρίτης, μειωμένη αιμοσφαιρίνη, αυξημένα ηπατικά ένζυμα
Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών			Τοξικότητα φαρμάκου, πτώση, θερμικό έγκαυμα

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων αντιδράσεων

Οφθαλμικές διαταραχές και διαταραχές του νευρικού συστήματος Σε ασθενείς στους οποίους χορηγείται ταυτοχρόνως καρβαμαζεπίνη και οξική εσλικαρβαζεπίνη σε μελέτες ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, έχουν παρατηρηθεί οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες: διπλωπία (11,4% των ασθενών με ταυτόχρονη χορήγηση καρβαμαζεπίνης, 2,4% των ασθενών χωρίς ταυτόχρονη χορήγηση καρβαμαζεπίνης), μη φυσιολογικός συντονισμός (6,7% με ταυτόχρονη χορήγηση καρβαμαζεπίνης, 2,7% χωρίς ταυτόχρονη χορήγηση καρβαμαζεπίνης) και ζάλη (30% με ταυτόχρονη χορήγηση καρβαμαζεπίνης, 11,5% χωρίς ταυτόχρονη χορήγηση καρβαμαζεπίνης) (βλ. Αλληλεπιδράσεις).

Διάστημα PR Η χρήση οξικής εσλικαρβαζεπίνης σχετίζεται με αύξηση στο διάστημα PR. Ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με την παράταση του διαστήματος PR (π.χ. κολποκοιλιακός αποκλεισμός, συγκοπή, βραδυκαρδία) ενδέχεται να συμβούν.

Ανεπιθύμητες ενέργειες σχετιζόμενες με την κατηγορία φαρμάκων Σπάνιες ανεπιθύμητες ενέργειες όπως καταστολή του μυελού των οστών, αναφυλακτικές αντιδράσεις, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος ή σοβαρές καρδιακές αρρυθμίες δεν παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια των ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο μελετών του προγράμματος επιληψίας με οξική εσλικαρβαζεπίνη. Ωστόσο, έχουν αναφερθεί με την οξκαρβαζεπίνη. Επομένως, η εμφάνισή τους μετά τη θεραπεία με οξική εσλικαρβαζεπίνη δεν μπορεί να αποκλειστεί. Έχουν αναφερθεί μειωμένη οστική πυκνότητα, οστεοπενία, οστεοπόρωση και κατάγματα σε ασθενείς που λάμβαναν μακροχρόνια θεραπεία με δομικά σχετιζόμενα αντιεπιληπτικά φάρμακα καρβαμαζεπίνης και οξυκαρβαζεπίνης. Δεν έχει εξακριβωθεί ο μηχανισμός που επηρεάζει τον οστικό μεταβολισμό.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Σε ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε ασθενείς ηλικίας από 2 έως 18 ετών με εστιακές επιληπτικές κρίσεις (238 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με οξική εσλικαρβαζεπίνη και 189 με εικονικό φάρμακο), το 35,7% των ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με οξική εσλικαρβαζεπίνη και το 19% των ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με εικονικό φάρμακο εμφάνισε ανεπιθύμητες ενέργειες. Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες στην ομάδα που υποβλήθηκε σε θεραπεία με οξική εσλικαρβαζεπίνη ήταν η διπλωπία (5,0%), η υπνηλία (8,0%) και ο έμετος (4,6%).

Το προφίλ των ανεπιθύμητων ενεργειών της οξικής εσλικαρβαζεπίνης είναι γενικά παρόμοιο σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Στην ηλικιακή ομάδα από 6 έως 11 ετών, οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρήθηκαν σε περισσότερους από δύο ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με οξική εσλικαρβαζεπίνη ήταν η διπλωπία (9,5%), η υπνηλία (7,4%), η ζάλη (6,3%), οι σπασμοί (6,3%) και η ναυτία (3,2%), ενώ στην ηλικιακή ομάδα από 12 έως 18 ετών ήταν η υπνηλία (7,4%), ο έμετος (4,2%), η διπλωπία (3,2%) και η κόπωση (3,2%). Η ασφάλεια του Zebinix στα παιδιά ηλικίας 6 ετών και κάτω δεν έχει ακόμα τεκμηριωθεί. Το προφίλ ασφαλείας της οξικής εσλικαρβαζεπίνης ήταν γενικά παρόμοιο μεταξύ ενήλικων και παιδιατρικών ασθενών, εκτός από τη διέγερση (συχνή, 1,3%) και το κοιλιακό άλγος (συχνή, 2,1%) που ήταν συχνότερες στα παιδιά απ’ ό,τι στους ενηλίκους. Η ζάλη, η υπνηλία, ο ίλιγγος, η αδυναμία, η διαταραχή στη βάδιση, ο τρόμος, η αταξία, η διαταραχή της ισορροπίας, η θολή όραση, η διάρροια, το εξάνθημα και η υπονατριαιμία ήταν λιγότερο συχνά στα παιδιά απ’ ό,τι στους ενήλικες. Αλλεργική δερματίτιδα (όχι συχνή, 0,8%) αναφέρθηκε μόνο στον παιδιατρικό πληθυσμό. Τα μακροπρόθεσμα δεδομένα ασφάλειας στον παιδιατρικό πληθυσμό, τα οποία ελήφθησαν από ανοικτής επισήμανσης επεκτάσεις της μελέτης φάσης III ήταν σύμφωνα με το γνωστό προφίλ ασφάλειας του προϊόντος χωρίς νέα ευρήματα που να εγείρουν ανησυχία.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-ZEBINIX

expand_more

Κύηση

Κίνδυνος που σχετίζεται με την επιληψία και τα αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα γενικά Έχει καταδειχτεί ότι στους απογόνους γυναικών με επιληψία οι οποίες χρησιμοποιούν αντιεπιληπτική θεραπεία, ο επιπολασμός των δυσπλασιών είναι δύο έως τρεις φορές μεγαλύτερος από το ποσοστό του 3% περίπου στο γενικό πληθυσμό. Πιο συχνά αναφερόμενες είναι ο λαγώχειλος, οι καρδιαγγειακές δυσπλασίες και οι ανωμαλίες του νευρικού σωλήνα. Συμβουλές από ειδικό ιατρό αναφορικά με τον δυνητικό κίνδυνο για το έμβρυο ο οποίος προκαλείται τόσο από τις παροξυσμικές κρίσεις όσο και από την αντιεπιληπτική θεραπεία θα πρέπει να δίνονται σε όλες τις γυναίκες οι οποίες είναι σε αναπαραγωγική ηλικία και λαμβάνουν αντιεπιληπτική θεραπεία, ιδιαίτερα στις γυναίκες που προγραμματίζουν να μείνουν έγκυες και τις γυναίκες που είναι έγκυες. Η αιφνίδια διακοπή της θεραπείας με αντιεπιληπτικό φάρμακο (ΑΕΦ) θα πρέπει να αποφεύγεται καθώς αυτό ενδέχεται να οδηγήσει σε παροξυσμικές κρίσεις οι οποίες μπορεί να έχουν σοβαρές επιπτώσεις για τη γυναίκα και το αγέννητο παιδί. Η μονοθεραπεία προτιμάται για την αντιμετώπιση της επιληψίας κατά την εγκυμοσύνη όποτε αυτό είναι δυνατό διότι η θεραπεία με πολλαπλά ΑΕΦ μπορεί να συσχετιστεί με υψηλότερο κίνδυνο συγγενών δυσπλασιών απ’ ό,τι η μονοθεραπεία, ανάλογα με τα σχετιζόμενα ΑΕΦ. Έχουν παρατηρηθεί νευροαναπτυξιακές διαταραχές σε παιδιά από μητέρες με επιληψία οι οποίες χρησιμοποιούν αντιεπιληπτική θεραπεία. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για την οξική εσλικαρβαζεπίνη σχετικά με αυτόν τον κίνδυνο.

Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία/αντισύλληψη Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας με οξική εσλικαρβαζεπίνη. Η οξική εσλικαρβαζεπίνη αλληλεπιδρά με ανεπιθύμητο τρόπο με αντισυλληπτικά που χορηγούνται από το στόμα. Για αυτό το λόγο, κατά τη διάρκεια της θεραπείας και έως τη λήξη του τρέχοντος κύκλου εμμήνου ρύσης μετά από τη λήξη της πρέπει να χρησιμοποιηθεί μια εναλλακτική, αποτελεσματική και ασφαλής αντισυλληπτική μέθοδος. Οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία θα πρέπει να συμβουλεύονται αναφορικά με τη χρήση αποτελεσματικών μεθόδων αντισύλληψης. Θα πρέπει να χρησιμοποιείται τουλάχιστον μία αποτελεσματική μέθοδος αντισύλληψης (όπως μια ενδομήτρια συσκευή) ή δύο συμπληρωματικές μορφές αντισύλληψης, συμπεριλαμβανομένης μιας μεθόδου φραγμού. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αξιολογούνται οι εκάστοτε περιστάσεις, περιλαμβάνοντας την ασθενή στη συζήτηση, κατά την επιλογή της μεθόδου αντισύλληψης.

Κίνδυνος που σχετίζεται με την οξική εσλικαρβαζεπίνη Είναι περιορισμένα τα δεδομένα από τη χρήση της οξικής εσλικαρβαζεπίνης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλέπε Προκλινικά δεδομένα). Ο κίνδυνος για τον άνθρωπο (συμπεριλαμβανομένων των μειζόνων συγγενών δυσπλασιών, των νευροαναπτυξιακών διαταραχών και άλλων τοξικών επιδράσεων στην αναπαραγωγή) είναι άγνωστος. Η οξική εσλικαρβαζεπίνη δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός και αν κριθεί ότι το όφελος υπερσκελίζει τον κίνδυνο έπειτα από προσεκτική μελέτη των εναλλακτικών κατάλληλων θεραπευτικών επιλογών. Σε περίπτωση που γυναίκες οι οποίες λαμβάνουν οξική εσλικαρβαζεπίνη μείνουν έγκυες ή προγραμματίζουν να μείνουν έγκυες, η χρήση του Zebinix θα πρέπει να επαναξιολογείται προσεκτικά. Θα πρέπει να δίνονται οι ελάχιστες αποτελεσματικές δόσεις, και θα πρέπει να προτιμάται η μονοθεραπεία όποτε αυτό είναι δυνατόν τουλάχιστον κατά τη διάρκεια των πρώτων τριών μηνών της κύησης. Οι ασθενείς θα πρέπει να λαμβάνουν ενημέρωση σχετικά με την πιθανότητα αυξημένου κινδύνου δυσπλασιών και να τους δίνεται η ευκαιρία προγεννητικού ελέγχου.

Παρακολούθηση και πρόληψη Τα αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα ενδέχεται να συμβάλουν στην ανεπάρκεια φολικού οξέος, ένας πιθανός λόγος πρόκλησης εμβρυϊκής ανωμαλίας. Η λήψη συμπληρωμάτων φολικού οξέος συνιστάται πριν και κατά τη διάρκεια της κύησης. Καθώς η αποτελεσματικότητα της λήψης αυτών των συμπληρωμάτων δεν έχει αποδειχτεί, μια ειδική προγεννητική διάγνωση μπορεί να προσφερθεί ακόμα και για γυναίκες με συμπληρωματική θεραπεία φολικού οξέος. Στο νεογέννητο παιδί Έχουν αναφερθεί αιμορραγικές διαταραχές στο νεογέννητο που προκλήθηκαν από αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα. Ως προφύλαξη, θα πρέπει να χορηγείται βιταμίνη Κ1 ως προληπτικό μέτρο κατά τις τελευταίες εβδομάδες της κύησης και στο νεογέννητο.

Θηλασμός

Δεν είναι γνωστό εάν η εσλικαρβαζεπίνη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει απέκκριση της εσλικαρβαζεπίνης στο μητρικό γάλα. Καθώς ο κίνδυνος στο παιδί που θηλάζει δεν μπορεί να αποκλειστεί, ο θηλασμός πρέπει να διακόπτεται κατά τη θεραπεία με οξική εσλικαρβαζεπίνη.

Γονιμότητα

Δεν υπάρχουν δεδομένα για την επίδραση της οξικής εσλικαρβαζεπίνης στην γονιμότητα στον άνθρωπο. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει υποβάθμιση της γονιμότητας έπειτα από τη θεραπεία με οξική εσλικαρβαζεπίνη (βλ. Προκλινικά δεδομένα).

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-ZEBINIX

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιεπιληπτικά, παράγωγα καρβοξαμίδης, κωδικός ATC: N03AF04

Μηχανισμός δράσης

Οι ακριβείς μηχανισμοί δράσης της οξικής εσλικαρβαζεπίνης είναι άγνωστοι. Ωστόσο, in vitro ηλεκτροφυσιολογικές μελέτες υποδεικνύουν ότι τόσο η οξική εσλικαρβαζεπίνη όσο και οι μεταβολίτες της σταθεροποιούν την αδρανοποιημένη κατάσταση τασεοελεγχόμενων διαύλων νατρίου, εμποδίζοντας την επιστροφή τους στην ενεργοποιημένη κατάσταση και επομένως αποτρέποντας επαναλαμβανόμενη νευρωνική πυροδότηση.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Η οξική εσλικαρβαζεπίνη και οι ενεργοί μεταβολίτες της απέτρεψαν την ανάπτυξη κρίσεων σε μη κλινικά μοντέλα προβλεπτικά για την αντισπασμωδική αποτελεσματικότητα στον άνθρωπο. Στον άνθρωπο, η φαρμακολογική δράση της οξικής εσλικαρβαζεπίνης ασκείται κυρίως μέσω του ενεργού μεταβολίτη εσλικαρβαζεπίνη.

Κλινική αποτελεσματικότητα

Ενήλικος πληθυσμός Η αποτελεσματικότητα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης ως συμπληρωματικής θεραπείας έχει καταδειχτεί σε τέσσερις διπλές τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες φάσης ΙΙΙ σε 1.703 τυχαιοποιημένους ενήλικες ασθενείς με μερική επιληψία ανθεκτικούς σε θεραπεία με ένα έως τρία συγχορηγούμενα αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα. Η οξκαρβαζεπίνη και η φελβαµάτη δεν επιτράπηκαν ως συγχρόνως χορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα σε αυτές τις μελέτες. Η οξική εσλικαρβαζεπίνη εξετάστηκε σε δόσεις των 400 mg (σε -301 και -302 μελέτες μόνο), 800 mg και 1.200 mg άπαξ ημερησίως. Η οξική εσλικαρβαζεπίνη 800 mg άπαξ ημερησίως και 1.200 mg άπαξ ημερησίως ήταν σημαντικά πιο αποτελεσματική από ό,τι το εικονικό φάρμακο στη μείωση της συχνότητας των κρίσεων κατά τη διάρκεια διαστήματος συντήρησης 12 εβδομάδων. Το ποσοστό των ατόμων με ≥50% μείωση (1.581 αναλυομένων) στη συχνότητα των κρίσεων στις μελέτες φάσης ΙΙΙ ήταν 19,3% για το εικονικό φάρμακο, 20,8% για την οξική εσλικαρβαζεπίνη 400 mg, 30,5% για την οξική εσλικαρβαζεπίνη 800 mg και 35,3% για την οξική εσλικαρβαζεπίνη 1.200 mg ημερησίως.

Η αποτελεσματικότητα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης ως μονοθεραπείας έχει καταδειχθεί σε μια διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με δραστικό φάρμακο (καρβαμαζεπίνη ελεγχόμενης αποδέσμευσης) μελέτη, στην οποία συμμετείχαν 815 τυχαιοποιημένοι ενήλικοι ασθενείς με νεοδιαγνωσθείσες εστιακές επιληπτικές κρίσεις. Η οξική εσλικαρβαζεπίνη ελέγχθηκε σε δόσεις των 800 mg, των 1.200 mg και των 1.600 mg άπαξ ημερησίως. Οι δόσεις της δραστικής ουσίας σύγκρισης, της καρβαμαζεπίνης ελεγχόμενης αποδέσμευσης ήταν 200 mg, 400 mg και 600 mg, δις ημερησίως. Όλοι οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν στο χαμηλότερο δοσολογικό επίπεδο και μόνον εφόσον εμφανιζόταν κρίση υπήρχε κλιμάκωση της δόσης στο επόμενο δοσολογικό επίπεδο. Από τους 815 τυχαιοποιημένους ασθενείς, οι 401 ασθενείς υποβλήθηκαν σε θεραπεία με οξική εσλικαρβαζεπίνη άπαξ ημερησίως [271 ασθενείς (67,6%) παρέμειναν στη δόση των 800 mg, 70 ασθενείς (17,5%) παρέμειναν στη δόση των 1.200 mg και 60 ασθενείς (15,0%) υποβλήθηκαν σε θεραπεία με 1.600 mg]. Στην πρωτεύουσα ανάλυση αποτελεσματικότητας, στην οποία οι ασθενείς που εγκατέλειπαν τη μελέτη θεωρούνταν μη ανταποκριθέντες, το 71,1% των ασθενών κατηγοριοποιήθηκε ως ελεύθερο επιληπτικών κρίσεων στην ομάδα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης και το 75,6% στην ομάδα καρβαμαζεπίνης ελεγχόμενης αποδέσμευσης κατά τη διάρκεια της περιόδου αξιολόγησης 26 εβδομάδων (μέση διαφορά κινδύνου -4,28%, 95% διάστημα εμπιστοσύνης: [-10,30, 1,74]. Η επίδραση της θεραπείας που παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου αξιολόγησης 26 εβδομάδων διατηρήθηκε για πάνω από 1 χρόνο θεραπείας, με το 64,7% των ασθενών που λάμβαναν οξική εσλικαρβαζεπίνη και το 70,3% των ασθενών που λάμβαναν καρβαμαζεπίνη ελεγχόμενης αποδέσμευσης να κατηγοριοποιείται ως ελεύθερο κρίσεων (μέση διαφορά κινδύνου -5,46%, 95% διάστημα εμπιστοσύνης: [-11,88, 0,97]. Στην ανάλυση αποτυχίας της θεραπείας (κίνδυνος επιληπτικής κρίσης) με βάση την ανάλυση του χρόνου έως το συμβάν (ανάλυση Kaplan-Meier και παλινδρόμηση Cox), οι εκτιμήσεις της ανάλυσης Kaplan-Meier για τον κίνδυνο επιληπτικής κρίσης κατά το τέλος της περιόδου αξιολόγησης ήταν 0,06 με την καρβαμαζεπίνη και 0,12 με την οξική εσλικαρβαζεπίνη και μέχρι το τέλος του 1 έτους με επιπλέον αυξημένο κίνδυνο 0,11 με την καρβαμαζεπίνη και 0,19 με την οξική εσλικαρβαζεπίνη (p=0,0002). Στο 1 έτος, η πιθανότητα απόσυρσης των ασθενών λόγω άλλων ανεπιθύμητων αντιδράσεων ή απουσίας αποτελεσματικότητας ήταν 0,26 για την οξική εσλικαρβαζεπίνη και 0,21 για την καρβαμαζεπίνη ελεγχόμενης αποδέσμευσης.

Η αποτελεσματικότητα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης ως μετατροπής σε μονοθεραπεία αξιολογήθηκε σε 2 διπλά τυφλές, τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες σε 365 ενήλικους ασθενείς με εστιακές επιληπτικές κρίσεις. Η οξική εσλικαρβαζεπίνη ελέγχθηκε σε δόσεις των 1.200 mg και των 1.600 mg άπαξ ημερησίως. Τα ποσοστά ασθενών ελεύθερων κρίσεων καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου μονοθεραπείας 10 εβδομάδων ήταν 7,6% (1.600 mg) και 8,3% (1.200 mg) στη μία μελέτη και 10,0% (1.600 mg) και 7,4% (1.200 mg) στην άλλη μελέτη, αντίστοιχα.

Ηλικιωμένος πληθυσμός Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης ως συμπληρωματικής θεραπείας για εστιακές επιληπτικές κρίσεις σε ηλικιωμένους ασθενείς αξιολογήθηκαν σε μία μη ελεγχόμενη μελέτη διάρκειας 26 εβδομάδων σε 72 ηλικιωμένους (ηλικίας ≥ 65 ετών). Τα δεδομένα δείχνουν ότι η συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών σε αυτόν τον πληθυσμό (65,3%) είναι παρόμοια με τη συχνότητα εμφάνισης στο γενικό πληθυσμό που εγγράφηκε στις διπλά τυφλές μελέτες της επιληψίας (66,8%). Οι συχνότερες μεμονωμένες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν η ζάλη (12,5% των συμμετεχόντων), η υπνηλία (9,7%), η κόπωση, οι σπασμοί και η υπονατριαιμία (8,3% έκαστη), η ρινοφαρυγγίτιδα (6,9%) και η λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος (5,6%). Ένα σύνολο 50 εκ των 72 συμμετεχόντων που ξεκίνησαν τη μελέτη ολοκλήρωσε την περίοδο θεραπείας διάρκειας 26 εβδομάδων, το οποίο αντιστοιχεί σε ποσοστό διατήρησης της τάξης του 69,4% (βλ. Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με τη χρήση στους ηλικιωμένους). Τα διαθέσιμα δεδομένα για το σχήμα μονοθεραπείας που είναι διαθέσιμο στον ηλικιωμένο πληθυσμό είναι περιορισμένα. Λίγοι μόνο ασθενείς (N=27) ηλικίας άνω των 65 ετών έλαβαν οξική εσλικαρβαζεπίνη στη μελέτη μονοθεραπείας.

Παιδιατρικός πληθυσμός Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης ως συμπληρωματικής θεραπείας για τις εστιακές επιληπτικές κρίσεις στα παιδιά αξιολογήθηκε σε μία μελέτη φάσης II η οποία πραγματοποιήθηκε σε παιδιά ηλικίας από 6 έως 16 ετών (N=123) και μία μελέτη φάσης III η οποία πραγματοποιήθηκε σε παιδιά ηλικίας από 2 έως 18 ετών (N=304). Αμφότερες οι μελέτες ήταν διπλά τυφλές και ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο με διάρκεια περιόδου συντήρησης 8 εβδομάδων (μελέτη 208) και 12 εβδομάδων (μελέτη 305), αντίστοιχα. Η Μελέτη 208 περιελάμβανε 2 επιπλέον επακόλουθες μακροπρόθεσμες, ανοικτής επισήμανσης επεκτάσεις (1 έτος στο μέρος II και 2 έτη στο μέρος III), ενώ η Μελέτη 305 περιελάμβανε 4 επακόλουθες μακροπρόθεσμες, ανοικτής επισήμανσης περιόδους επέκτασης (1 έτος στα Μέρη II, III και IV και 2 έτη στο Μέρος V). Η οξική εσλικαρβαζεπίνη εξετάστηκε σε δόσεις 20 και 30 mg/kg/ημέρα, έως και 1.200 mg/ημέρα κατά μέγιστο. Η στοχευόμενη δόση ήταν 30 mg/kg/ημέρα στη μελέτη 208 και 20 mg/kg/ημέρα στη μελέτη 305. Οι δόσεις μπορούσαν να προσαρμοστούν βάσει της ανεκτικότητας και της ανταπόκρισης στη θεραπεία. Στη διπλά τυφλή περίοδο της μελέτης φάσης II, η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας αποτελούσε δευτερεύοντα στόχο. Η μέση μείωση των ελάχιστων τετραγώνων στη συχνότητα των τυποποιημένων επιληπτικών κρίσεων από την τιμή αναφοράς έως την περίοδο συντήρησης ήταν σημαντικά (p<0,001) υψηλότερη με την οξική εσλικαρβαζεπίνη (-34,8%) συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο (-13,8%). Σαράντα δύο ασθενείς (50,6%) στην ομάδα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης συγκριτικά με 10 ασθενείς (25,0%) στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία (≥50% μείωση της συχνότητας τυποποιημένων επιληπτικών κρίσεων), οδηγώντας σε σημαντική διαφορά (p=0,009). Στη διπλά τυφλή περίοδο της μελέτης φάσης III, η μέση μείωση των ελάχιστων τετραγώνων στη συχνότητα των τυποποιημένων επιληπτικών κρίσεων με την οξική εσλικαρβαζεπίνη (-18,1% έναντι της τιμής αναφοράς) ήταν διαφορετική από αυτήν με το εικονικό φάρμακο (-8,6% έναντι της τιμής αναφοράς), αλλά δεν ήταν στατιστικά σημαντική (p=0,2490). Σαράντα ένας ασθενείς (30,6%) στην ομάδα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης συγκριτικά με 40 ασθενείς (31,0%) στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία (≥50% μείωση της συχνότητας τυποποιημένων επιληπτικών κρίσεων), οδηγώντας σε μια μη σημαντική διαφορά (p=0,9017 post-hoc αναλύσεις υποομάδων ανά ηλικιακό στρώμα και για την ηλικία των 6 ετών και άνω, καθώς και ανά δόση. Στα παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών, 36 ασθενείς (35,0%) στην ομάδα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης συγκριτικά με 29 ασθενείς (30,2%) στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία (p=0,4759) και η μέση μείωση των ελάχιστων τετραγώνων στη συχνότητα των τυποποιημένων επιληπτικών κρίσεων ήταν υψηλότερη στην ομάδα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο (-24,4% έναντι -10,5%). Ωστόσο, η διαφορά του 13,9% δεν ήταν στατιστικά σημαντική (p=0,1040). Σε ένα σύνολο 39% ασθενών στη μελέτη 305 έγινε τιτλοδότηση προς τα επάνω, στη μέγιστη δυνατή δόση (30 mg/kg/ημέρα). Μεταξύ αυτών, όταν εξαιρέθηκαν οι ασθενείς ηλικίας 6 ετών και κάτω, 14 (48,3%) και 11 (30,6%) ασθενείς στην ομάδα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης και στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου, αντίστοιχα, ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία (p=0,1514). Αν και η ευρωστία αυτών των post-hoc αναλύσεων υποομάδων είναι περιορισμένη, τα δεδομένα υποδεικνύουν εξαρτώμενη από την ηλικία και τη δόση αύξηση στην έκταση της αποτελεσματικότητας. Στην επακόλουθη ανοικτής επισήμανσης επέκταση διάρκειας 1 έτους (Μέρος II) της μελέτης φάσης III (σύνολο ITT N = 225), το συνολικό ποσοστό ανταποκριθέντων ήταν 46,7% (αυξανόμενο σταθερά από το 44,9% (εβδομάδες 1-4) στο 57,5% (εβδομάδες > 40)). Η συνολική μέση μείωση στη συχνότητα των τυποποιημένων επιληπτικών κρίσεων ήταν 6,1 (μειώθηκε από το 7,0 (εβδομάδες 1-4) στο 4,0 (εβδομάδες > 40), οδηγώντας σε μια διάμεση σχετική μεταβολή σε σύγκριση με την περίοδο αναφοράς της τάξης του -46,7%). Η διάμεση σχετική μεταβολή ήταν μεγαλύτερη στην προηγούμενη ομάδα εικονικού φαρμάκου (-51,4%) απ’ ό,τι στην προηγούμενη ομάδα του ESL (-40,4%). Η αναλογία των ασθενών με παρόξυνση (αύξηση της τάξης του ≥ 25%) συγκριτικά με την περίοδο αναφοράς ήταν 14,2%. Στις επακόλουθες 3 ανοικτής επισήμανσης επεκτάσεις (σύνολο ITT N = 148), το συνολικό ποσοστό ανταποκριθέντων ήταν 26,6% σε σύγκριση με τα Μέρη III-V της περιόδου αναφοράς (δηλ. τις τελευταίες 4 εβδομάδες του μέρους II). Η συνολική μέση μείωση στη συχνότητα των τυποποιημένων επιληπτικών κρίσεων ήταν 2,4 (οδηγώντας σε μια διάμεση σχετική μεταβολή από το Μέρος III-V της περιόδου αναφοράς της τάξης του -22,9%). Η συνολική μέση σχετική μείωση στο Μέρος I ήταν μεγαλύτερη στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με ESL (-25,8%) απ’ ό,τι στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με εικονικό φάρμακο (-16,4%). Η συνολική αναλογία των ασθενών με παρόξυνση (αύξηση της τάξης του ≥ 25%) συγκριτικά με τα Μέρη III-V της περιόδου αναφοράς ήταν 25,7%. Από τους 183 ασθενείς που ολοκλήρωσαν τα μέρη I και II της μελέτης, οι 152 ασθενείς εγγράφηκαν στο μέρος III. Εξ αυτών, οι 65 ασθενείς είχαν λάβει ESL και οι 87 ασθενείς είχαν λάβει εικονικό φάρμακο κατά τη διάρκεια του διπλά τυφλού μέρους της μελέτης. 14 ασθενείς (9,2%) ολοκλήρωσαν την ανοικτής επισήμανσης θεραπεία με ESL έως το Μέρος V. Ο συχνότερος λόγος απόσυρσης κατά τη διάρκεια οποιουδήποτε μέρους της μελέτης ήταν το αίτημα από τον χορηγό (30 ασθενείς στο μέρος III [19,7% των ασθενών που πέρασαν στο μέρος III], 9 στο μέρος IV [9,6% των ασθενών που πέρασαν στο μέρος IV], και 43 στο μέρος V [64,2% των ασθενών που πέρασαν στο μέρος V]). Λαμβάνοντας υπόψη τους περιορισμούς των μη ελεγχόμενων δεδομένων της ανοικτής επισήμανσης, γενικά διατηρήθηκε η μακροπρόθεσμη ανταπόκριση στην οξική εσλικαρβαζεπίνη στα ανοικτής επισήμανσης μέρη της μελέτης. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει αναβολή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Zebinix σε μία ή περισσότερες υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού για τη θεραπεία εστιακών επιληπτικών κρίσεων (βλ. Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-ZEBINIX

expand_more

Απορρόφηση

Η οξική εσλικαρβαζεπίνη μετατρέπεται εκτενώς σε εσλικαρβαζεπίνη. Τα επίπεδα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης στο πλάσμα συνήθως παραμένουν κάτω από το όριο ποσοτικού προσδιορισμού, έπειτα από του στόματος χορήγηση. Η τιμή Cmax της εσλικαρβαζεπίνης επιτυγχάνεται 2 έως 3 ώρες μετά τη χορήγηση της δόσης (tmax). Η βιοδιαθεσιμότητα μπορεί να θεωρηθεί υψηλή επειδή η ποσότητα των μεταβολιτών που ανακτήθηκε στα ούρα αντιστοιχούσε σε περισσότερο από το 90% μιας δόσης οξικής εσλικαρβαζεπίνης. Η βιοδιαθεσιμότητα (AUC και Cmax) είναι συγκρίσιμη για την εσλικαρβαζεπίνη που χορηγείται από του στόματος με τη μορφή θρυμματισμένου δισκίου αναμεμειγμένου με πολτό μήλου και λαμβάνεται με νερό, συγκριτικά με ένα ολόκληρο δισκίο.

Κατανομή

Η δέσμευση της εσλικαρβαζεπίνης σε πρωτεΐνες πλάσματος είναι σχετικά χαμηλή (<40%) και ανεξάρτητη από τη συγκέντρωση. In vitro μελέτες κατέδειξαν ότι η δέσμευση πρωτεϊνών πλάσματος δεν επηρεάστηκε σημαντικά από την παρουσία βαρφαρίνης, διαζεπάμης, διγοξίνης, φαινυτοΐνης και τολβουταμίδης. Η δέσμευση βαρφαρίνης, διαζεπάμης, διγοξίνης, φαινυτοΐνης και τολβουταμίδης δεν επηρεάστηκε σημαντικά από την παρουσία εσλικαρβαζεπίνης.

Βιομετασχηματισμός

Η οξική εσλικαρβαζεπίνη βιομετασχηματίζεται ταχέως και εκτενώς στον κύριο ενεργό μεταβολίτη της, την εσλικαρβαζεπίνη, μέσω υδρολυτικού μεταβολισμού πρώτης διόδου. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα σε σταθερή κατάσταση επιτυγχάνονται μετά από 4 έως 5 ημέρες άπαξ ημερησίως δοσολογίας, συνεπείς με αποτελεσματική ημίσεια ζωή της τάξης των 20-24 ωρών. Σε μελέτες σε υγιή άτομα και επιληπτικούς ενήλικες ασθενείς, η φαινόμενη ημίσεια ζωή της εσλικαρβαζεπίνης ήταν 10-20 ώρες και 13-20 ώρες, αντίστοιχα. Μικροί μεταβολίτες στο πλάσμα είναι η R-λικαρβαζεπίνη και η οξκαρβαζεπίνη, οι οποίοι φάνηκε ότι είναι ενεργοί, και τα παράγωγα γλυκουρονικού οξέος της οξικής εσλικαρβαζεπίνης, η εσλικαρβαζεπίνη, η R-λικαρβαζεπίνη και η οξκαρβαζεπίνη. Η οξική εσλικαρβαζεπίνη δεν επηρεάζει τον δικό της μεταβολισμό ή την κάθαρσή της. Η εσλικαρβαζεπίνη είναι ένας ασθενής επαγωγέας του CYP3A4 και έχει ανασταλτικές ιδιότητες σε σχέση με το CYP2C19 (βλ. Αλληλεπιδράσεις). Σε μελέτες με εσλικαρβαζεπίνη σε νωπά ανθρώπινα ηπατοκύτταρα παρατηρήθηκε ήπια επαγωγή της γλυκουρονιδίωσης που προκαλείται από το UGT1A1.

Αποβολή

Οι μεταβολίτες της οξικής εσλικαρβαζεπίνης απεκκρίνονται από τη συστηματική κυκλοφορία κυρίως μέσω νεφρικής απέκκρισης, σε αμετάβλητη μορφή και συζευγμένοι με γλυκουρονίδιο. Συνολικά, η εσλικαρβαζεπίνη και το γλυκουρονίδιό της αντιστοιχούν σε περισσότερο από το 90% των ολικών μεταβολιτών που απεκκρίνονται στα ούρα, περίπου τα δύο τρίτα στην αμετάβλητη μορφή και το ένα τρίτο ως συζευγμένοι με γλυκουρονίδιο.

Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα

Η φαρμακοκινητική της οξικής εσλικαρβαζεπίνης είναι γραμμική και ανάλογη με τη δόση στο εύρος των 400-1.200 mg τόσο σε υγιή άτομα όσο και σε ασθενείς.

Ηλικιωμένοι (ηλικίας άνω των 65 ετών)

Το φαρμακοκινητικό προφίλ της οξικής εσλικαρβαζεπίνης είναι ανεπηρέαστο στους ηλικιωμένους ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης >60 ml/min (βλ. Δοσολογία).

Νεφρική δυσλειτουργία

Οι μεταβολίτες της οξικής εσλικαρβαζεπίνης απεκκρίνονται από τη συστηματική κυκλοφορία κυρίως μέσω νεφρικής απέκκρισης. Μια μελέτη σε ενήλικες ασθενείς με ήπια έως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία κατέδειξε ότι η κάθαρση εξαρτάται από τη νεφρική λειτουργία. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με το Zebinix συνιστάται να γίνεται ρύθμιση της δοσολογίας σε ασθενείς, ενήλικες και παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών, με κάθαρση κρεατινίνης < 60 ml/min (βλ. Δοσολογία). Στα παιδιά ηλικίας από 2 έως 6 ετών, η χρήση της οξικής εσλικαρβαζεπίνης δεν συνιστάται. Σε αυτήν την ηλικία, η ενδογενής δράση της διαδικασίας αποβολής δεν έχει ακόμα ωριμάσει. Η αιμοδιύλιση απομακρύνει τους μεταβολίτες της οξικής εσλικαρβαζεπίνης από το πλάσμα.

Ηπατική δυσλειτουργία

Η φαρμακοκινητική και ο μεταβολισμός της οξικής εσλικαρβαζεπίνης αξιολογήθηκε σε υγιή άτομα και σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία έπειτα από πολλαπλές από του στόματος δόσεις. Η μέτρια ηπατική δυσλειτουργία δεν επηρέασε τη φαρμακοκινητική της οξικής εσλικαρβαζεπίνης. Δεν συνιστάται ρύθμιση της δοσολογίας σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Δοσολογία). Η φαρμακοκινητική της εσλικαρβαζεπίνης δεν έχει αξιολογηθεί σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.

Φύλο

Μελέτες σε υγιή άτομα και ασθενείς κατέδειξαν ότι η φαρμακοκινητική της οξικής εσλικαρβαζεπίνης δεν επηρεάστηκε από το φύλο.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Όπως συμβαίνει και στους ενήλικες, η οξική εσλικαρβαζεπίνη μετατρέπεται εκτενώς σε εσλικαρβαζεπίνη. Τα επίπεδα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης στο πλάσμα παραμένουν συνήθως κάτω από το όριο ποσοτικοποίησης, έπειτα από χορήγηση από το στόμα. Για την εσλικαρβαζεπίνη η τιμή Cmax επιτυγχάνεται στις 2 έως 3 ώρες μετά τη χορήγηση της δόσης (tmax). Το σωματικό βάρος αποδείχθηκε ότι επηρεάζει την κατανομή του όγκου και την αποβολή. Περαιτέρω, δεν ήταν δυνατό να αποκλειστεί πιθανός ρόλος της ηλικίας, ανεξαρτήτως σωματικού βάρους, στην αποβολή της οξικής εσλικαρβαζεπίνης, ιδιαίτερα στην μικρότερη ηλικιακή ομάδα (2-6 ετών).

Παιδιά ηλικίας 6 ετών και κάτω Η φαρμακοκινητική πληθυσμού υποδεικνύει ότι στην υποομάδα των παιδιών ηλικίας από 2 έως 6 ετών, απαιτούνται δόσεις των 27,5 mg/kg/ημέρα και 40 mg/kg/ημέρα προκειμένου να επιτευχθεί έκθεση αντίστοιχη με τις θεραπευτικές δόσεις των 20 και των 30 mg/kg/ημέρα στα παιδιά ηλικίας 6 ετών και άνω.

Παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών Η φαρμακοκινητική πληθυσμού υποδεικνύει ότι συγκρίσιμη έκθεση στην εσλικαρβαζεπίνη παρατηρείται μεταξύ 20 και 30 mg/kg/ημέρα στα παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών και στους ενήλικες με 800 και 1.200 mg οξικής εσλικαρβαζεπίνης άπαξ ημερησίως, αντίστοιχα (βλ. Δοσολογία).

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Οδός χορήγησης

oral

Μορφή

tablet

science

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Επιληψία Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Επιληψία Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Εργασίας Νευρολογικών Νοσημάτων

🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ Α1 N03AF04

Ενήλικες — Εστιακές κρίσεις: Μονοθεραπεία (1η/2η επιλογή)
- Εστιακής έναρξης κρίσεις με ή χωρίς αμφοτερόπλευρη επέκταση
- Ενήλικες > 16 ετών — αρχική αγωγή
Δοσολογία: Τιτλοποίηση · Συνεχής

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

9881504

Μοριακός τύπος

C15H14N2O2

Μοριακό βάρος

254.28

IUPAC

(5S)-5-hydroxy-5,6-dihydrobenzo[b][1]benzazepine-11-carboxamide

InChIKey

BMPDWHIDQYTSHX-AWEZNQCLSA-N

ESLICARBAZEPINE

Εσλικαρβαζεπίνη

Εμπορικά Ονόματα

Κλινική Σύνοψη

Δοσολογία

Αντενδείξεις

Προειδοποιήσεις

Αλληλεπιδράσεις

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Κύηση / γαλουχία

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοκινητική

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Μονογραφίες Πηγών

Δοσολογία

Ενήλικες

Ειδικοί πληθυσμοί

Παιδιατρικός πληθυσμός

Τρόπος χορήγησης

Εναλλαγή μορφών του φαρμάκου

Αντενδείξεις

Προειδοποιήσεις

Αυτοκτονικός ιδεασμός

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Άλλες προειδοποιήσεις και προφυλάξεις

Δερματικές αντιδράσεις

Σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις (SCARS)

Αλληλόμορφο HLA-B*1502 - κινεζικός Χαν, ταϊλανδικός και άλλοι ασιατικοί πληθυσμοί

Αλληλόμορφο HLA-A*3101 - ευρωπαϊκής καταγωγής και ιαπωνικοί πληθυσμοί

Υπονατριαιμία

Διάστημα PR

Νεφρική δυσλειτουργία

Ηπατική δυσλειτουργία

Αλληλεπιδράσεις

Αλληλεπιδράσεις με άλλα αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα

Άλλα φαρμακευτικά προϊόντα

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Περίληψη του προφίλ ασφάλειας

Συγκεντρωτική λίστα ανεπιθύμητων αντιδράσεων

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων αντιδράσεων

Παιδιατρικός πληθυσμός

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Κύηση / γαλουχία

Κύηση

Θηλασμός

Γονιμότητα

Φαρμακοδυναμική

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Κλινική αποτελεσματικότητα

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση

Κατανομή

Βιομετασχηματισμός

Αποβολή

Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα

Ηλικιωμένοι (ηλικίας άνω των 65 ετών)

Νεφρική δυσλειτουργία

Ηπατική δυσλειτουργία

Φύλο

Παιδιατρικός πληθυσμός

Μηχανισμός δράσης

FDA classification

Οδός χορήγησης

Μορφή

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

Επιστημονικό Προφίλ