SACITUZUMAB GOVITECAN
Σακιτουζουμάμπη γκοβιτεκάνη
Θεραπευτικός παράγοντας σε κλινική χρήση. Δείτε το κλινικό και φαρμακολογικό προφίλ για περισσότερες λεπτομέρειες.
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
medication
SPC-TRODELVY
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Ενδοφλέβια
- Χορήγηση: μία φορά την εβδομάδα την Ημέρα 1 και την Ημέρα 8 των κύκλων θεραπείας 21 ημερών
- Δόση έναρξης: 10 mg/kg σωματικού βάρους
- Τιτλοποίηση: Μείωση δόσης κατά 25% ή 50% ή διακοπή θεραπείας για σοβαρή ουδετεροπενία ή σοβαρή μη ουδετεροπενική τοξικότητα. Δεν θα πρέπει να κλιμακώνεται εκ νέου μετά από τη μείωση της δόσης.
-
ΗλικιωμένοιΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς ηλικίας ≥ 65 ετών. Τα δεδομένα για ασθενείς ≥ 75 ετών είναι περιορισμένα.
-
Ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργίαΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης έναρξης (χολερυθρίνη ≤ 1,5 ULN και AST/ALT < 3 ULN).
-
Ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργίαΗ ασφάλεια δεν έχει τεκμηριωθεί. Η χρήση θα πρέπει να αποφεύγεται σε ασθενείς με χολερυθρίνη ορού > 1,5 ULN, ή AST ή ALT > 3 ULN (χωρίς ηπατικές μεταστάσεις), ή AST ή ALT > 5 ULN (με ηπατικές μεταστάσεις).
-
Ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργίαΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης έναρξης.
-
Ασθενείς με μέτρια, σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία ή νεφροπάθεια τελικού σταδίου (CrCl ≤ 15 mL/min)Δεν έχει μελετηθεί.
-
Παιδιατρικός πληθυσμός (0 έως 18 ετών)Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
block
SPC-TRODELVY
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1
warning
SPC-TRODELVY
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
ΙχνηλασιμότηταΤο όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
-
ΟυδετεροπενίαΤο sacituzumab govitecan δεν θα πρέπει να χορηγείται εάν ο απόλυτος αριθμός ουτερόφιλων είναι κάτω από 1.500/mm3 την Ημέρα 1 οποιουδήποτε κύκλου ή εάν ο αριθμός των ουδετερόφιλων είναι κάτω από 1.000/mm3 την Ημέρα 8 οποιουδήποτε κύκλου.
-
ΟυδετεροπενίαΤο sacituzumab govitecan δεν θα πρέπει να χορηγείται σε περίπτωση ουδετεροπενικού πυρετού.
-
ΟυδετεροπενίαΘεραπεία με παράγοντα διέγερσης αποικιών κοκκιοκυττάρων και τροποποιήσεις της δόσης μπορεί να απαιτηθούν λόγω σοβαρής ουδετεροπενίας (βλ. Δοσολογία και Ανεπιθύμητες ενέργειες).
-
ΔιάρροιαΤο sacituzumab govitecan δεν θα πρέπει να χορηγείται σε περίπτωση διάρροιας Βαθμού 3-4 κατά τη χρονική στιγμή της προγραμματισμένης θεραπείας και η θεραπεία θα πρέπει να συνεχιστεί μόνο όταν υπάρξει αποδρομή σε Βαθμού ≤ 1 (βλ. Δοσολογία και Ανεπιθύμητες ενέργειες).
-
ΔιάρροιαΚατά την έναρξη της διάρροιας, και εφόσον δεν μπορεί να αναγνωριστεί λοιμώδες αίτιο, θα πρέπει να ξεκινήσει θεραπεία με λοπεραμίδη.
-
ΔιάρροιαΕνδέχεται επίσης να εφαρμοστούν πρόσθετα υποστηρικτικά μέτρα (π.χ. υποκατάσταση υγρών και ηλεκτρολυτών) όπως ενδείκνυται κλινικά.
-
ΔιάρροιαΠληθυσμόςΟι ασθενείς που παρουσιάζουν υπερβολική χολινεργική απόκριση στη θεραπεία με sacituzumab govitecan (π.χ. κοιλιακούς μυϊκούς σπασμούς, διάρροια, σιελόρροια κ.λπ.)μπορούν να λάβουν κατάλληλη θεραπεία (π.χ. ατροπίνη) για τις επόμενες θεραπείες με sacituzumab govitecan.
-
Υπερευαισθησίασοβαρή και απειλητική για τη ζωήΓια τους ασθενείς που λαμβάνουν sacituzumab govitecan συνιστάται αγωγή προ της έγχυσης, η οποία θα περιλαμβάνει αντιπυρετικά, H1 και H2 αποκλειστές ή κορτικοστεροειδή (π.χ. 50 mg υδροκορτιζόνης ή ισοδύναμου, από στόματος ή ενδοφλεβίως).
-
Υπερευαισθησίασοβαρή και απειλητική για τη ζωήΟι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις κατά τη διάρκεια κάθε έγχυσης του sacituzumab govitecan και για τουλάχιστον 30 λεπτά μετά από την ολοκλήρωση κάθε έγχυσης.
-
Υπερευαισθησίασοβαρή και απειλητική για τη ζωήΟ ρυθμός έγχυσης του sacituzumab govitecan θα πρέπει να μειωθεί ή η έγχυση να διακοπεί εάν ο ασθενής εμφανίσει μια σχετιζόμενη με την έγχυση αντίδραση.
-
Υπερευαισθησίασοβαρή και απειλητική για τη ζωήΤο sacituzumab govitecan θα πρέπει να διακόπτεται οριστικά εάν παρουσιαστούν σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις που είναι απειλητικές για τη ζωή (βλ. Δοσολογία).
-
Ναυτία και έμετοςΠροληπτική αντιεμετική αγωγή με δύο ή τρία φαρμακευτικά προϊόντα (π.χ. δεξαμεθαζόνη με έναν ανταγωνιστή των υποδοχέων της 5-υδροξυτρυπταμίνης 3 [5-HT3] ή με έναν ανταγωνιστή των υποδοχέων της νευροκινίνης-1 [NK-1] καθώς και με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα όπως ενδείκνυται) συνιστάται για την πρόληψη της ναυτίας και του εμέτου που προκαλούνται από τη χημειοθεραπεία (CINV).
-
Ναυτία και έμετοςΤο sacituzumab govitecan δεν θα πρέπει να χορηγηθεί σε περίπτωση ναυτίας Βαθμού 3 ή εμέτου Βαθμού 3-4 κατά τη χρονική στιγμή της προγραμματισμένης χορήγησης της θεραπείας και η θεραπεία θα πρέπει να συνεχιστεί μόνο με τη λήψη πρόσθετων υποστηρικτικών μέτρων όταν υπάρξει αποδρομή σε Βαθμού ≤ 1 (βλ. Δοσολογία).
-
Ναυτία και έμετοςΕνδέχεται επίσης να εφαρμοστούν πρόσθετα αντιεμετικά και άλλα υποστηρικτικά μέτρα όπως ενδείκνυται κλινικά.
-
Ναυτία και έμετοςΣε όλους τους ασθενείς θα πρέπει να δοθούν φαρμακευτικά προϊόντα που θα τα πάρουν μαζί στο σπίτι τους με σαφείς οδηγίες για την πρόληψη και τη θεραπεία της ναυτίας και του εμέτου.
-
Χρήση σε ασθενείς με μειωμένη δραστηριότητα της UGT1A1ΠληθυσμόςΆτομα που είναι ομόζυγα για το αλληλόμορφο UGT1A1*28Πιθανώς διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για ουδετεροπενία, εμπύρετη ουδετεροπενία και αναιμία και ενδέχεται να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες μετά από την έναρξη της θεραπείας με sacituzumab govitecan (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
-
Χρήση σε ασθενείς με μειωμένη δραστηριότητα της UGT1A1ΠληθυσμόςΟι ασθενείς με γνωστή μειωμένη λειτουργικότητα της UGT1A1Θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για ανεπιθύμητες ενέργειες.
-
Χρήση σε ασθενείς με μειωμένη δραστηριότητα της UGT1A1Όταν η κατάσταση της UGT1A1 δεν είναι γνωστή, δεν απαιτείται εξέταση καθώς η αντιμετώπιση των ανεπιθύμητων ενεργειών, συμπεριλαμβανομένων τροποποιήσεων της δόσης, θα είναι ίδια για όλους τους ασθενείς.
-
Εμβρυϊκή τοξικότηταΠληθυσμόςΈγκυες γυναίκες και οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικίαΘα πρέπει να ενημερώνονται για τον δυνητικό κίνδυνο για το έμβρυο.
-
Εμβρυϊκή τοξικότηταΠληθυσμόςΓυναίκες με δυνατότητα αναπαραγωγήςΗ κατάσταση εγκυμοσύνης θα πρέπει να επαληθεύεται πριν από την έναρξη του sacituzumab govitecan (βλ. Κύηση και γαλουχία).
-
ΝάτριοΗ περαιτέρω παρασκευή αυτού του φαρμακευτικού προϊόντος για χορήγηση θα γίνεται με διάλυμα που περιέχει νάτριο (βλ. παράγραφο 6.6) και αυτή θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε σχέση με τη συνολική ημερήσια πρόσληψη νατρίου από όλες τις πηγές από τον ασθενή.
swap_horiz
SPC-TRODELVY
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
προσοχήΠιθανή αύξηση της συστηματικής έκθεσης στο SN-38, με ενδεχόμενη αύξηση της επίπτωσης των ανεπιθύμητων ενεργειών.ΣύστασηΧρήση με προσοχή.
-
προσοχήΗ έκθεση στο SN-38 ενδέχεται να είναι αισθητά μειωμένη.ΣύστασηΧρήση με προσοχή.
sick
SPC-TRODELVY
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Ουρολοίμωξη
- Λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος
- Ρινοφαρυγγίτιδα
- Παραρρινοκολπίτιδα
- Βρογχίτιδα
- Γρίπη
- Στοματικός έρπης
- Ουδετεροπενία
- Αναιμία
- Λευκοπενία
- Λεμφοπενία
- Εμπύρετη ουδετεροπενία
- Υπερευαισθησία
- Μειωμένη όρεξη
- Υποκαλιαιμία
- Υπομαγνησιαιμία
- Υπεργλυκαιμία
- Υποφωσφοραιμία
- Υπασβεστιαιμία
- Μειωμένο σωματικό βάρος
- Αϋπνία
- Άγχος
- Κεφαλαλγία
- Ζάλη
- Δυσγευσία
- Βήχας
- Ρινόρροια
- Ρινική συμφόρηση
- Επίσταξη
- Δύσπνοια μετά κόπωση
- Παραγωγικός βήχας
- Σύνδρομο βήχα ανώτερων αεραγωγών
- Διάρροια
- Ναυτία
- Έμετος
- Δυσκοιλιότητα
- Κοιλιακό άλγος
- Στοματίτιδα
- Άλγος άνω κοιλιακής χώρας
- Γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσος
- Διάταση κοιλίας
- Αλωπεκία
- Εξάνθημα
- Κνησμός
- Ξηροδερμία
- Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα
- Οσφυαλγία
- Αρθραλγία
- Μυοσκελετικός πόνος θώρακα
- Μυϊκοί σπασμοί
- Δυσουρία
- Αιματουρία
- Κόπωση
- Πόνος
- Ρίγη
- Αλκαλική φωσφατάση αίµατος αυξημένη
- Παρατεταμένος χρόνος ενεργοποιημένης μερικής θρομβοπλαστίνης
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΑλωπεκίαΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΑναιμίαΑίμα
-
Πολύ συχνέςΑρθραλγίαΜυοσκελετικό
-
Πολύ συχνέςΑϋπνίαΨυχιατρικές
-
Πολύ συχνέςΒήχαςΑναπνευστικό
-
Πολύ συχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΖάληΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΚνησμόςΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΚοιλιακό άλγοςΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΚόπωσηΓενικές
-
Πολύ συχνέςΛεμφοπενίαΑίμα
-
Πολύ συχνέςΛευκοπενίαΑίμα
-
Πολύ συχνέςΛοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματοςΛοιμώξεις
-
Πολύ συχνέςΜειωμένη όρεξηΜεταβολισμός
-
Πολύ συχνέςΜειωμένο σωματικό βάροςΜεταβολισμός
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΟσφυαλγίαΜυοσκελετικό
-
Πολύ συχνέςΟυδετεροπενίαΑίμα
-
Πολύ συχνέςΟυρολοίμωξηΛοιμώξεις
-
Πολύ συχνέςΥπεργλυκαιμίαΜεταβολισμός
-
Πολύ συχνέςΥπερευαισθησίαΑνοσοποιητικό
-
Πολύ συχνέςΥποκαλιαιμίαΜεταβολισμός
-
Πολύ συχνέςΥπομαγνησιαιμίαΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΆγχοςΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΆλγος άνω κοιλιακής χώραςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΑιματουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
ΣυχνέςΑλκαλική φωσφατάση αίµατος αυξημένηΠαρακλινικές εξετάσεις
-
ΣυχνέςΒρογχίτιδαΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΓαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΓρίπηΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΔιάταση κοιλίαςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔυσγευσίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΔυσουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
ΣυχνέςΔύσπνοια μετά κόπωσηΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΕμπύρετη ουδετεροπενίαΑίμα
-
ΣυχνέςΕπίσταξηΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΚηλιδοβλατιδώδες εξάνθημαΔέρμα
-
ΣυχνέςΜυοσκελετικός πόνος θώρακαΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΜυϊκοί σπασμοίΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΞηροδερμίαΔέρμα
-
ΣυχνέςΠαραγωγικός βήχαςΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΠαραρρινοκολπίτιδαΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΠαρατεταμένος χρόνος ενεργοποιημένης μερικής θρομβοπλαστίνηςΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΠόνοςΓενικές
-
ΣυχνέςΡίγηΓενικές
-
ΣυχνέςΡινική συμφόρησηΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΡινοφαρυγγίτιδαΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΡινόρροιαΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΣτοματίτιδαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΣτοματικός έρπηςΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΣύνδρομο βήχα ανώτερων αεραγωγώνΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΥπασβεστιαιμίαΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΥποφωσφοραιμίαΜεταβολισμός
pregnant_woman
SPC-TRODELVY
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΑποφεύγεταιΔεν διατίθενται κλινικά δεδομένα σχετικά με τη χρήση του sacituzumab govitecan σε έγκυο γυναίκα. Ωστόσο, με βάση το μηχανισμό δράσης του, το sacituzumab govitecan μπορεί να προκαλέσει τερατογένεση και/ή εμβρυϊκή θνητότητα όταν χορηγείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Το sacituzumab govitecan περιέχει ένα γονοτοξικό συστατικό, το SN-38, και στοχεύει τα ταχέως διαιρούμενα κύτταρα. Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός εάν η κλινική κατάσταση της γυναίκας απαιτεί θεραπεία με sacituzumab govitecan. Η κατάσταση εγκυμοσύνης των γυναικών σε αναπαραγωγική ηλικία θα πρέπει να εξακριβώνεται πριν από την έναρξη του sacituzumab govitecan. Οι γυναίκες που μένουν έγκυες πρέπει να επικοινωνήσουν αμέσως με τον ιατρό τους.
-
ΓαλουχίαΑποφεύγεταιΔεν είναι γνωστό εάν το sacituzumab govitecan ή οι μεταβολίτες του απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Ο κίνδυνος στα νεογέννητα/βρέφη που θηλάζουν δεν μπορεί να αποκλειστεί. Ο θηλασμός θα πρέπει να διακόπτεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με sacituzumab govitecan και για 1 μήνα μετά από την τελευταία δόση.
-
ΓονιμότηταΜε βάση τα ευρήματα σε ζώα, το sacituzumab govitecan ενδέχεται να επηρεάσει τη γονιμότητα σε γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα στον άνθρωπο για την επίδραση του sacituzumab govitecan στη γονιμότητα.
neurology
SPC-TRODELVY
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-TRODELVY
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
SPC-TRODELVY
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Γενική αίματος | bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος | όπως ενδείκνυται κλινικά | — |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-TRODELVY
expand_more
Δοσολογία
Το Trodelvy πρέπει να συνταγογραφείται και να χορηγείται στους ασθενείς μόνο από επαγγελματίες υγείας με εμπειρία στη χρήση αντικαρκινικών θεραπειών και να χορηγείται σε περιβάλλον όπου είναι διαθέσιμος πλήρης εξοπλισμός ανάνηψης.
Δοσολογία
Η συνιστώμενη δόση του sacituzumab govitecan είναι 10 mg/kg σωματικού βάρους χορηγούμενη ως ενδοφλέβια έγχυση μία φορά την εβδομάδα την Ημέρα 1 και την Ημέρα 8 των κύκλων θεραπείας 21 ημερών. Η θεραπεία θα πρέπει να συνεχιστεί μέχρι την εμφάνιση προόδου της νόσου ή μη αποδεκτής τοξικότητας.
Θεραπεία πρόληψης
Πριν από κάθε δόση του sacituzumab govitecan, συνιστάται θεραπεία για την πρόληψη των σχετιζόμενων με την έγχυση αντιδράσεων και για την πρόληψη της ναυτίας και του εμέτου που προκαλούνται από τη χημειοθεραπεία (CINV) (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Τροποποιήσεις της δόσης για σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις
Ο ρυθμός έγχυσης του sacituzumab govitecan θα πρέπει να μειωθεί ή η έγχυση να διακοπεί εάν ο ασθενής εμφανίσει μια σχετιζόμενη με την έγχυση αντίδραση. Το sacituzumab govitecan θα πρέπει να διακόπτεται οριστικά εάν παρουσιαστούν σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις που είναι απειλητικές για τη ζωή (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Τροποποιήσεις της δόσης για ανεπιθύμητες ενέργειες
Οι τροποποιήσεις της δόσης για τη διαχείριση των ανεπιθύμητων ενεργειών του sacituzumab govitecan περιγράφονται στον Πίνακα 1. Η δόση του sacituzumab govitecan δεν θα πρέπει να κλιμακώνεται εκ νέου μετά από τη μείωση της δόσης λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών.
Πίνακας 1: Συνιστώμενες τροποποιήσεις της δόσης για ανεπιθύμητες ενέργειες
| Ανεπιθύμητη ενέργεια | Εμφάνιση | Τροποποίηση δόσης |
|---|---|---|
| Σοβαρή ουδετεροπενία | ||
| Ουδετεροπενία Βαθμού 4 ≥ 7 ημέρες Ή Εμπύρετη ουδετεροπενία Βαθμού 3 (απόλυτος αριθμός ουτερόφιλων < 1.000/mm3 και πυρετός ≥ 38,5°C), Ή Κατά τη χρονική στιγμή της προγραμματισμένης θεραπείας, ουδετεροπενία Βαθμού 3-4 που καθυστερεί τη χορήγηση της δόσης κατά 2 ή 3 εβδομάδες για επαναφορά σε Βαθμού ≤ 1 | Πρώτη | Χορήγηση παράγοντα διέγερσης αποικιών κοκκιοκυττάρων (GCSF) |
| Ουδετεροπενία Βαθμού 3-4 που καθυστερεί τη χορήγηση της δόσης πέρα από τις 3 εβδομάδες για επαναφορά σε Βαθμού ≤ 1 | Δεύτερη | Μείωση δόσης κατά 25% |
| Τρίτη | Μείωση δόσης κατά 50% | |
| Τέταρτη | Διακοπή θεραπείας | |
| Σοβαρή μη ουδετεροπενική τοξικότητα | ||
| Βαθμού 4 μη αιματολογική τοξικότητα οποιασδήποτε διάρκειας, Ή Οποιαδήποτε ναυτία, έμετος ή διάρροια Βαθμού 3-4 που οφείλεται στη θεραπεία και που δεν ελέγχεται με αντιεμετικά και αντιδιαρροϊκούς παράγοντες, Ή Άλλη μη αιματολογική τοξικότητα Βαθμού 3-4 που εμμένει > 48 ώρες παρά τη βέλτιστη ιατρική διαχείριση, Ή Κατά τη χρονική στιγμή της προγραμματισμένης θεραπείας, μη ουδετεροπενική αιματολογική ή μη αιματολογική τοξικότητα Βαθμού 3-4 που καθυστερεί τη δόση κατά 2 ή 3 εβδομάδες για επαναφορά σε Βαθμού ≤ 1 | Πρώτη | Διακοπή θεραπείας |
| Σε περίπτωση μη ουδετεροπενικής αιματολογικής ή μη αιματολογικής τοξικότητας Βαθμού 3-4, ναυτίας Βαθμού 3 ή εμέτου Βαθμού 3-4, που δεν επανέρχεται σε Bαθμού ≤ 1 εντός 3 εβδομάδων | Πρώτη | Μείωση δόσης κατά 25% |
| Δεύτερη | Μείωση δόσης κατά 50% | |
| Τρίτη | Διακοπή θεραπείας |
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς ηλικίας ≥ 65 ετών. Τα δεδομένα για το sacituzumab govitecan σε ασθενείς ≥ 75 ετών είναι περιορισμένα.
Ηπατική δυσλειτουργία
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης έναρξης όταν το sacituzumab govitecan χορηγείται σε ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία (χολερυθρίνη ≤ 1,5 φορά επί το ανώτατο φυσιολογικό όριο [ULN] και ασπαρτική αμινοτρανσφεράση [AST]/αμινοτρανσφεράση της αλανίνης [ALT] < 3 ULN).
Η ασφάλεια του sacituzumab govitecan σε ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία δεν έχει τεκμηριωθεί. Το sacituzumab govitecan δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με χολερυθρίνη ορού > 1,5 ULN, ή AST ή ALT > 3 ULN σε ασθενείς χωρίς ηπατικές μεταστάσεις, ή AST ή ALT > 5 ULN, σε ασθενείς με ηπατικές μεταστάσεις. Η χρήση του sacituzumab govitecan θα πρέπει να αποφεύγεται σε αυτούς τους ασθενείς.
Νεφρική δυσλειτουργία
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης έναρξης όταν το sacituzumab govitecan χορηγείται σε ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία.
Το sacituzumab govitecan δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία, σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία ή νεφροπάθεια τελικού σταδίου (κάθαρση κρεατινίνης [CrCl] ≤ 15 mL/min).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του sacituzumab govitecan σε παιδιά ηλικίας 0 έως 18 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
Τρόπος χορήγησης
Το sacituzumab govitecan προορίζεται μόνο για ενδοφλέβια χρήση. Πρέπει να χορηγείται ως ενδοφλέβια έγχυση, όχι με ταχεία ή bolus ενδοφλέβια ένεση.
- Πρώτη έγχυση: η έγχυση θα πρέπει να χορηγηθεί εντός χρονικού διαστήματος 3 ωρών.
- Επόμενες εγχύσεις: η έγχυση θα πρέπει να χορηγηθεί εντός χρονικού διαστήματος 1 έως 2 ωρών εάν οι προηγούμενες εγχύσεις ήταν ανεκτές.
Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται κατά τη διάρκεια κάθε έγχυσης και για τουλάχιστον 30 λεπτά μετά από κάθε έγχυση για σημεία και συμπτώματα σχετιζόμενων με την έγχυση αντιδράσεων (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Για οδηγίες σχετικά με την ανασύσταση του φαρμακευτικού προϊόντος πριν από τη χορήγηση, βλ. παράγραφο 6.6.
block
Αντενδείξεις
SPC-TRODELVY
expand_more
Αντενδείξεις
- Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-TRODELVY
expand_more
Προειδοποιήσεις
Ιχνηλασιμότητα
Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
Ουδετεροπενία
Το sacituzumab govitecan μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ή απειλητική για τη ζωή ουδετεροπενία (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Το sacituzumab govitecan δεν θα πρέπει να χορηγείται εάν ο απόλυτος αριθμός ουδετερόφιλων είναι κάτω από 1.500/mm3 την Ημέρα 1 οποιουδήποτε κύκλου ή εάν ο αριθμός των ουδετερόφιλων είναι κάτω από 1.000/mm3 την Ημέρα 8 οποιουδήποτε κύκλου. Για τον λόγο αυτό, συνιστάται να παρακολουθείται το πλήρες αιμοδιάγραμμα των ασθενών όπως ενδείκνυται κλινικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Το sacituzumab govitecan δεν θα πρέπει να χορηγείται σε περίπτωση ουδετεροπενικού πυρετού. Θεραπεία με παράγοντα διέγερσης αποικιών κοκκιοκυττάρων και τροποποιήσεις της δόσης μπορεί να απαιτηθούν λόγω σοβαρής ουδετεροπενίας (βλ. Δοσολογία και Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Διάρροια
Το sacituzumab govitecan μπορεί να προκαλέσει σοβαρή διάρροια (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Το sacituzumab govitecan δεν θα πρέπει να χορηγείται σε περίπτωση διάρροιας Βαθμού 3-4 κατά τη χρονική στιγμή της προγραμματισμένης θεραπείας και η θεραπεία θα πρέπει να συνεχιστεί μόνο όταν υπάρξει αποδρομή σε Βαθμού ≤ 1 (βλ. Δοσολογία και Ανεπιθύμητες ενέργειες). Κατά την έναρξη της διάρροιας, και εφόσον δεν μπορεί να αναγνωριστεί λοιμώδες αίτιο, θα πρέπει να ξεκινήσει θεραπεία με λοπεραμίδη. Ενδέχεται επίσης να εφαρμοστούν πρόσθετα υποστηρικτικά μέτρα (π.χ. υποκατάσταση υγρών και ηλεκτρολυτών) όπως ενδείκνυται κλινικά. Οι ασθενείς που παρουσιάζουν υπερβολική χολινεργική απόκριση στη θεραπεία με sacituzumab govitecan (π.χ. κοιλιακούς μυϊκούς σπασμούς, διάρροια, σιελόρροια κ.λπ.) μπορούν να λάβουν κατάλληλη θεραπεία (π.χ. ατροπίνη) για τις επόμενες θεραπείες με sacituzumab govitecan.
Υπερευαισθησία
To sacituzumab govitecan μπορεί να προκαλέσει σοβαρή και απειλητική για τη ζωή υπερευαισθησία (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Αναφυλακτικές αντιδράσεις έχουν παρατηρηθεί σε κλινικές δοκιμές με το sacituzumab govitecan και η χρήση του sacituzumab govitecan αντενδείκνυται σε ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία στο sacituzumab govitecan (βλ. Αντενδείξεις). Για τους ασθενείς που λαμβάνουν sacituzumab govitecan συνιστάται αγωγή προ της έγχυσης, η οποία θα περιλαμβάνει αντιπυρετικά, H1 και H2 αποκλειστές ή κορτικοστεροειδή (π.χ. 50 mg υδροκορτιζόνης ή ισοδύναμου, από στόματος ή ενδοφλεβίως). Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις κατά τη διάρκεια κάθε έγχυσης του sacituzumab govitecan και για τουλάχιστον 30 λεπτά μετά από την ολοκλήρωση κάθε έγχυσης. Ο ρυθμός έγχυσης του sacituzumab govitecan θα πρέπει να μειωθεί ή η έγχυση να διακοπεί εάν ο ασθενής εμφανίσει μια σχετιζόμενη με την έγχυση αντίδραση. Το sacituzumab govitecan θα πρέπει να διακόπτεται οριστικά εάν παρουσιαστούν σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις που είναι απειλητικές για τη ζωή (βλ. Δοσολογία).
Ναυτία και έμετος
Το sacituzumab govitecan είναι εμετογόνο (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Προληπτική αντιεμετική αγωγή με δύο ή τρία φαρμακευτικά προϊόντα (π.χ. δεξαμεθαζόνη με έναν ανταγωνιστή των υποδοχέων της 5-υδροξυτρυπταμίνης 3 [5-HT3] ή με έναν ανταγωνιστή των υποδοχέων της νευροκινίνης-1 [NK-1] καθώς και με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα όπως ενδείκνυται) συνιστάται για την πρόληψη της ναυτίας και του εμέτου που προκαλούνται από τη χημειοθεραπεία (CINV). Το sacituzumab govitecan δεν θα πρέπει να χορηγηθεί σε περίπτωση ναυτίας Βαθμού 3 ή εμέτου Βαθμού 3-4 κατά τη χρονική στιγμή της προγραμματισμένης χορήγησης της θεραπείας και η θεραπεία θα πρέπει να συνεχιστεί μόνο με τη λήψη πρόσθετων υποστηρικτικών μέτρων όταν υπάρξει αποδρομή σε Βαθμού ≤ 1 (βλ. Δοσολογία). Ενδέχεται επίσης να εφαρμοστούν πρόσθετα αντιεμετικά και άλλα υποστηρικτικά μέτρα όπως ενδείκνυται κλινικά. Σε όλους τους ασθενείς θα πρέπει να δοθούν φαρμακευτικά προϊόντα που θα τα πάρουν μαζί στο σπίτι τους με σαφείς οδηγίες για την πρόληψη και τη θεραπεία της ναυτίας και του εμέτου.
Χρήση σε ασθενείς με μειωμένη δραστηριότητα της UGT1A1
Το SN-38 (το μικρομοριακό τμήμα του sacituzumab govitecan) μεταβολίζεται μέσω της ουριδινικής διφωσφογλυκουρονυλικής τρανσφεράσης (UGT1A1). Γενετικές παραλλαγές του γονιδίου UGT1A1 όπως το αλληλόμορφο UGT1A128 οδηγούν σε μειωμένη ενζυμική δραστηριότητα της UGT1A1. Άτομα που είναι ομόζυγα για το αλληλόμορφο UGT1A128 πιθανώς διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για ουδετεροπενία, εμπύρετη ουδετεροπενία και αναιμία και ενδέχεται να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες μετά από την έναρξη της θεραπείας με sacituzumab govitecan (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Περίπου το 20% του Μαύρου πληθυσμού, το 10% του Λευκού πληθυσμού και το 2% του πληθυσμού της Ανατολικής Ασίας είναι ομόζυγο για το αλληλόμορφο UGT1A128. Σε ορισμένους πληθυσμούς μπορεί να είναι παρόντα άλλα αλληλόμορφα μειωμένης δραστηριότητας εκτός του UGT1A128. Οι ασθενείς με γνωστή μειωμένη λειτουργικότητα της UGT1A1 θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για ανεπιθύμητες ενέργειες. Όταν η κατάσταση της UGT1A1 δεν είναι γνωστή, δεν απαιτείται εξέταση καθώς η αντιμετώπιση των ανεπιθύμητων ενεργειών, συμπεριλαμβανομένων τροποποιήσεων της δόσης, θα είναι ίδια για όλους τους ασθενείς.
Εμβρυϊκή τοξικότητα
Με βάση τον μηχανισμό δράσης του, το sacituzumab govitecan μπορεί να προκαλέσει τερατογένεση και/ή εμβρυϊκή θνητότητα όταν χορηγείται σε μια έγκυο γυναίκα. Το sacituzumab govitecan περιέχει ένα γονοτοξικό συστατικό, το SN-38, και στοχεύει τα ταχέως διαιρούμενα κύτταρα. Οι έγκυες γυναίκες και οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία θα πρέπει να ενημερώνονται για τον δυνητικό κίνδυνο για το έμβρυο. Η κατάσταση εγκυμοσύνης των γυναικών με δυνατότητα αναπαραγωγής θα πρέπει να επαληθεύεται πριν από την έναρξη του sacituzumab govitecan (βλ. Κύηση και γαλουχία).
Νάτριο
Η περαιτέρω παρασκευή αυτού του φαρμακευτικού προϊόντος για χορήγηση θα γίνεται με διάλυμα που περιέχει νάτριο (βλ. παράγραφο 6.6) και αυτή θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε σχέση με τη συνολική ημερήσια πρόσληψη νατρίου από όλες τις πηγές από τον ασθενή.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-TRODELVY
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες αλληλεπιδράσεων. Οι αναστολείς ή επαγωγείς της UGT1A1 αναμένεται να αυξήσουν ή να μειώσουν την έκθεση στο SN-38, αντίστοιχα.
Αναστολείς της UGT1A1
Η ταυτόχρονη χορήγηση του sacituzumab govitecan με αναστολείς της UGT1A1 ενδέχεται να αυξήσει την επίπτωση των ανεπιθύμητων ενεργειών λόγω της πιθανής αύξησης της συστηματικής έκθεσης στο SN-38. Το sacituzumab govitecan θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν αναστολείς της UGT1A1 (π.χ. προποφόλη, κετοκοναζόλη, αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του EGFR).
Επαγωγείς της UGT1A1
Η έκθεση στο SN-38 ενδέχεται να είναι αισθητά μειωμένη σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα ενζυμικούς επαγωγείς της UGT1A1. Το sacituzumab govitecan θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν επαγωγείς της UGT1A1 (π.χ. καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη, ριφαμπικίνη, ριτοναβίρη, τιπραναβίρη).
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-TRODELVY
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Σύνοψη του προφίλ ασφάλειας
Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan ήταν: διάρροια (64,5%), ναυτία (64,2%), ουδετεροπενία (64,2%), κόπωση (52,5%), αλωπεκία (44,3%), αναιμία (43,2%), έμετος (38,0%), δυσκοιλιότητα (36,3%), μειωμένη όρεξη (28,1%), βήχας (22,7%) και κοιλιακό άλγος (20,8%).
Οι πιο συχνά αναφερόμενες σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan ήταν εμπύρετη ουδετεροπενία (4,5%) και διάρροια (3,6%).
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες βαθμού 3 ή μεγαλύτερου ήταν ουδετεροπενία (49,5%), λευκοπενία (12,0%), διάρροια (10,7%), αναιμία (10,1%), εμπύρετη ουδετεροπενία (6,6%), κόπωση (5,2%), υποφωσφοριαιμία (5,2%), ναυτία (4,1%) και έμετος (3,0%).
Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Το προφίλ ασφάλειας για το sacituzumab govitecan προκύπτει από συγκεντρωτικά δεδομένα από δύο κλινικές μελέτες στις οποίες συμμετείχαν 366 ασθενείς, οι οποίοι έλαβαν sacituzumab govitecan 10 mg/kg σωματικού βάρους για τη θεραπεία του TNBC. Η διάμεση έκθεση στο sacituzumab govitecan σε αυτό το σύνολο δεδομένων ήταν 4,9 μήνες.
Στον Πίνακα 2 παρουσιάζονται οι ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν αναφερθεί με το sacituzumab govitecan. Οι συχνότητες ανεπιθύμητων ενεργειών βασίζονται στις συχνότητες των ανεπιθύμητων συμβάντων οποιαδήποτε αιτιολογίας, όπου ένα ποσοστό των συμβάντων μιας ανεπιθύμητης ενέργειας μπορεί να οφείλεται σε άλλα αίτια εκτός του sacituzumab govitecan, όπως είναι η νόσος, άλλα φαρμακευτικά προϊόντα ή μη σχετιζόμενα αίτια. Η βαρύτητα των ανεπιθύμητων ενεργειών του φαρμάκου αξιολογήθηκε με βάση τα Κοινά Κριτήρια Ορολογίας για Ανεπιθύμητες Ενέργειες (CTCAE), οι οποίες ορίζουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες βαθμού 1 = ήπιες, βαθμού 2 = μέτριες, βαθμού 3 = σοβαρές, βαθμού 4 = απειλητικές για τη ζωή και βαθμού 5 = θάνατος.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά Κατηγορία Οργανικού Συστήματος και κατά κατηγορία συχνότητας. Οι κατηγορίες συχνότητας ορίζονται ως εξής: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000) και μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε ομάδας συχνότητας, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρουσιάζονται κατά φθίνουσα σειρά συχνότητας για όλους τους βαθμούς βαρύτητας
Πίνακας 2: Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών
| Κατηγορία οργανικού συστήματος MedDRA | Συχνότητα για όλους τους βαθμούς βαρύτητας | Όλοι οι βαθμοί βαρύτητας (%) n=366 | Βαθμού βαρύτητας ≥3 (%) n=366 |
|---|---|---|---|
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | |||
| Ουρολοίμωξη | Πολύ συχνές | 15,3 | 1,1 |
| Λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος | Πολύ συχνές | 13,1 | 0,3 |
| Ρινοφαρυγγίτιδα | Συχνές | 5,2 | 0,0 |
| Παραρρινοκολπίτιδα | Συχνές | 4,4 | 0,0 |
| Βρογχίτιδα | Συχνές | 3,8 | 0,3 |
| Γρίπη | Συχνές | 2,5 | 0,5 |
| Στοματικός έρπης | Συχνές | 2,5 | 0,0 |
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος | |||
| Ουδετεροπενία | Πολύ συχνές | 64,2 | 49,5 |
| Αναιμία | Πολύ συχνές | 43,2 | 10,1 |
| Λευκοπενία | Πολύ συχνές | 19,4 | 12,0 |
| Λεμφοπενία | Πολύ συχνές | 10,9 | 2,5 |
| Εμπύρετη ουδετεροπενία | Συχνές | 6,6 | 6,6 |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | |||
| Υπερευαισθησία1 | Πολύ συχνές | 36,6 | 1,9 |
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης | |||
| Μειωμένη όρεξη | Πολύ συχνές | 28,1 | 1,4 |
| Υποκαλιαιμία | Πολύ συχνές | 16,7 | 2,5 |
| Υπομαγνησιαιμία | Πολύ συχνές | 15,0 | 0,3 |
| Υπεργλυκαιμία | Πολύ συχνές | 11,7 | 1,6 |
| Υποφωσφοραιμία | Συχνές | 8,7 | 5,2 |
| Υπασβεστιαιμία | Συχνές | 7,1 | 0,8 |
| Ψυχιατρικές διαταραχές | |||
| Αϋπνία | Πολύ συχνές | 11,7 | 0,0 |
| Άγχος | Συχνές | 6,3 | 0,3 |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | |||
| Κεφαλαλγία | Πολύ συχνές | 19,4 | 0,8 |
| Ζάλη | Πολύ συχνές | 13,7 | 0,0 |
| Δυσγευσία | Συχνές | 9,0 | 0,0 |
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου | |||
| Βήχας | Πολύ συχνές | 22,7 | 0,0 |
| Ρινόρροια | Συχνές | 6,6 | 0,0 |
| Ρινική συμφόρηση | Συχνές | 6,0 | 0,0 |
| Επίσταξη | Συχνές | 5,2 | 0,0 |
| Δύσπνοια μετά κόπωση | Συχνές | 4,1 | 0,0 |
| Παραγωγικός βήχας | Συχνές | 3,8 | 0,0 |
| Σύνδρομο βήχα των ανώτερων αεραγωγών | Συχνές | 2,7 | 0,0 |
| Διαταραχές του γαστρεντερικού | |||
| Διάρροια | Πολύ συχνές | 64,5 | 10,7 |
| Ναυτία | Πολύ συχνές | 64,2 | 4,1 |
| Έμετος | Πολύ συχνές | 38,0 | 3,0 |
| Δυσκοιλιότητα | Πολύ συχνές | 36,3 | 0,5 |
| Κοιλιακό άλγος | Πολύ συχνές | 20,8 | 2,2 |
| Στοματίτιδα | Συχνές | 9,6 | 0,8 |
| Άλγος άνω κοιλιακής χώρας | Συχνές | 6,8 | 0,3 |
| Γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσος | Συχνές | 5,7 | 0,0 |
| Διάταση της κοιλίας | Συχνές | 5,5 | 0,0 |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | |||
| Αλωπεκία | Πολύ συχνές | 44,3 | 0,0 |
| Εξάνθημα | Πολύ συχνές | 15,8 | 1,1 |
| Κνησμός | Πολύ συχνές | 12,0 | 0,0 |
| Ξηροδερμία | Συχνές | 9,0 | 0,0 |
| Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα | Συχνές | 6,8 | 0,0 |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | |||
| Οσφυαλγία | Πολύ συχνές | 18,3 | 0,8 |
| Αρθραλγία | Πολύ συχνές | 13,7 | 0,3 |
| Μυοσκελετικός πόνος του θώρακα | Συχνές | 6,3 | 0,0 |
| Μυϊκοί σπασμοί | Συχνές | 5,2 | 0,0 |
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών | |||
| Δυσουρία | Συχνές | 4,4 | 0,3 |
| Αιματουρία | Συχνές | 2,7 | 0,3 |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | |||
| Κόπωση | Πολύ συχνές | 52,5 | 5,2 |
| Πόνος | Συχνές | 7,1 | 0,8 |
| Ρίγη | Συχνές | 5,5 | 0,0 |
| Παρακλινικές εξετάσεις | |||
| Σωματικό βάρος μειωμένο | Πολύ συχνές | 10,1 | 0,0 |
| Αλκαλική φωσφατάση αίµατος αυξημένη | Συχνές | 8,5 | 1,4 |
| Παρατεταμένος χρόνος ενεργοποιημένης μερικής θρομβοπλαστίνης | Συχνές | 4,1 | 0,5 |
1: Τα συμβάντα υπερευαισθησίας αναφέρθηκαν μέχρι το τέλος της ημέρας μετά από τη χορήγηση της θεραπείας. Συμπεριλαμβάνουν συμβάντα που κωδικοποιούνται με τους ακόλουθους προτιμώμενους όρους: δύσπνοια, υπόταση, έξαψη, ερύθημα, θωρακική δυσφορία, συριγμός, οίδημα, κνίδωση, αναφυλακτική αντίδραση, εξέλκωση του στόματος, αποφολίδωση δέρματος, διογκωμένη γλώσσα, συσφιγκτικό αίσθημα στο λαιμό.
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Ουδετεροπενία
Ο διάμεσος χρόνος έως την εμφάνιση της ουδετεροπενίας μετά από την έναρξη του πρώτου κύκλου θεραπείας ήταν 15 ημέρες. Η διάμεση διάρκεια της ουδετεροπενίας ήταν 8 ημέρες. Ουδετεροπενία παρουσιάστηκε στο 64,2% (235/366) των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan, συμπεριλαμβανομένης ουδετεροπενίας Βαθμού 3-4 στο 49,5% των ασθενών. Η ουδετεροπενία ήταν η αιτία μείωσης της δόσης στο 6,3% (23/366) των ασθενών. Εμπύρετη ουδετεροπενία παρουσιάστηκε στο 6,6% (24/366) των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan. Η εμπύρετη ουδετεροπενία ήταν η αιτία μείωσης της δόσης στο 1,9% (7/366) των ασθενών.
Χρήση σε ασθενείς με μειωμένη δραστηριότητα της UGT1A1
Η επίπτωση της ουδετεροπενίας Βαθμού 3-4 ήταν 57% (40/70) σε ασθενείς ομόζυγους για το αλληλόμορφο UGT1A128, 47% (115/246) σε ασθενείς ετερόζυγους για το αλληλόμορφο UGT1A128 και 45% (117/261) σε ασθενείς ομόζυγους για το αλληλόμορφο μη μεταλλαγμένου τύπου. Η επίπτωση της εμπύρετης ουδετεροπενίας Βαθμού 3-4 ήταν 19% (13/70) σε ασθενείς ομόζυγους για το αλληλόμορφο UGT1A128, 4% (10/246) σε ασθενείς ετερόζυγους για το αλληλόμορφο UGT1A128 και 4% (10/261) σε ασθενείς ομόζυγους για το αλληλόμορφο μη μεταλλαγμένου τύπου. Η επίπτωση της αναιμίας Βαθμού 3-4 ήταν 24% (17/70) σε ασθενείς ομόζυγους για το αλληλόμορφο UGT1A128, 8% (20/246) σε ασθενείς ετερόζυγους για το αλληλόμορφο UGT1A128 και 10% (26/261) σε ασθενείς ομόζυγους για το αλληλόμορφο μη μεταλλαγμένου τύπου.
Διάρροια
Ο διάμεσος χρόνος έως την εμφάνιση της διάρροιας μετά από την έναρξη του πρώτου κύκλου θεραπείας ήταν 13 ημέρες. Η διάμεση διάρκεια της διάρροιας ήταν 8 ημέρες. Διάρροια παρουσιάστηκε στο 64,5% (236/366) των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan. Συμβάντα Βαθμού 3 παρουσιάστηκαν στο 10,7% (39/366) των ασθενών. Ένας από τους 366 ασθενείς (< 1%) διέκοψε τη θεραπεία λόγω διάρροιας. Ουδετεροπενική κολίτιδα παρατηρήθηκε σε < 1% (1/366) των ασθενών.
Υπερευαισθησία
Αντιδράσεις υπερευασθησίας οι οποίες αναφέρθηκαν μέχρι το τέλος της ημέρας μετά από τη χορήγηση της δόσης παρουσιάστηκαν στο 36,6% (134/366) των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan. Υπερευαισθησία Βαθμού 3 και άνω παρουσιάστηκε στο 1,9% (7/366) των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan. Η επίπτωση των αντιδράσεων υπερευαισθησίας που οδήγησαν σε οριστική διακοπή του sacituzumab govitecan ήταν 0,3% (1/366).
Ανοσογονικότητα
Τα διαθέσιμα δεδομένα είναι περιορισμένα. Συνεπώς, δεν μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα για τις επιπτώσεις των οφειλόμενων στη θεραπεία αντισωμάτων κατά του φαρμάκου (ADA) στην αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του sacituzumab govitecan.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος υγείας που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-TRODELVY
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία /Αντισύλληψη σε άνδρες και γυναίκες
Οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για 6 μήνες μετά από την τελευταία δόση. Οι άνδρες ασθενείς με συντρόφους γυναίκες που έχουν δυνατότητα τεκνοποίησης πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας με sacituzumab govitecan και για 3 μήνες μετά από την τελευταία δόση.
Κύηση
Δεν διατίθενται κλινικά δεδομένα σχετικά με τη χρήση του sacituzumab govitecan σε έγκυο γυναίκα. Ωστόσο, με βάση το μηχανισμό δράσης του, το sacituzumab govitecan μπορεί να προκαλέσει τερατογένεση και/ή εμβρυϊκή θνητότητα όταν χορηγείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Το sacituzumab govitecan περιέχει ένα γονοτοξικό συστατικό, το SN-38, και στοχεύει τα ταχέως διαιρούμενα κύτταρα. To sacituzumab govitecan δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός εάν η κλινική κατάσταση της γυναίκας απαιτεί θεραπεία με sacituzumab govitecan. Η κατάσταση εγκυμοσύνης των γυναικών σε αναπαραγωγική ηλικία θα πρέπει να εξακριβώνεται πριν από την έναρξη του sacituzumab govitecan. Οι γυναίκες που μένουν έγκυες πρέπει να επικοινωνήσουν αμέσως με τον ιατρό τους.
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό εάν το sacituzumab govitecan ή οι μεταβολίτες του απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Ο κίνδυνος στα νεογέννητα/βρέφη που θηλάζουν δεν μπορεί να αποκλειστεί. Ο θηλασμός θα πρέπει να διακόπτεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με sacituzumab govitecan και για 1 μήνα μετά από την τελευταία δόση.
Γονιμότητα
Με βάση τα ευρήματα σε ζώα, το sacituzumab govitecan ενδέχεται να επηρεάσει τη γονιμότητα σε γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα στον άνθρωπο για την επίδραση του sacituzumab govitecan στη γονιμότητα.
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-TRODELVY
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντινεοπλασματικοί παράγοντες, μονοκλωνικά αντισώματα και συζεύγματα αντισώματος-φαρμάκου, άλλα μονοκλωνικά αντισώματα, κωδικός ATC: L01FX17.
Μηχανισμός δράσης
Το sacituzumab govitecan προσδένεται σε καρκινικά κύτταρα που εκφράζουν το Trop-2 και εσωτερικεύεται με επακόλουθη απελευθέρωση του SN-38 από έναν συνδέτη ικανό να υδρολυθεί. Το SN-38 αλληλεπιδρά με την τοποϊσομεράση I και προλαμβάνει την επανασύνδεση των θραύσεων μονής αλυσίδας που επάγονται από την τοποϊσομεράση I. Η επακόλουθη βλάβη του DNA οδηγεί σε απόπτωση και κυτταρικό θάνατο.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του sacituzumab govitecan αξιολογήθηκε στην ASCENT (IMMU-132-05), μια διεθνή, Φάσης 3, πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη μελέτη ανοικτής επισήμανσης που διεξήχθη σε 529 ασθενείς με ανεγχείρητο τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού (mTNBC) που είχαν υποτροπιάσει μετά από τουλάχιστον δύο προηγούμενες χημειοθεραπείες (χωρίς ανώτερο όριο) για τον καρκίνο του μαστού. Η προηγούμενη επικουρική ή νεοεπικουρική θεραπεία για πιο περιορισμένη νόσο θεωρούνταν ως ένα από τα απαιτούμενα προηγούμενα σχήματα εάν η ανάπτυξη ανεγχείρητης, τοπικά προχωρημένης ή μεταστατικής νόσου συνέβη εντός περιόδου 12 μηνών μετά την ολοκλήρωση της χημειοθεραπείας. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν προηγούμενη θεραπεία με ταξάνη στο πλαίσιο της επικουρικής ή νεοεπικουρικής θεραπείας ή σε προχωρημένο στάδιο, εκτός αν είχαν κάποια αντένδειξη ή παρουσίαζαν μη ανοχή στις ταξάνες. Αναστολείς της πολυμεράσης της πολυ-ADP ριβόζης (PARP) επιτρέπονταν ως η μία από τις δύο προηγούμενες χημειοθεραπείες για ασθενείς με τεκμηριωμένη μετάλλαξη βλαστικής σειράς στο BRCA1/BRCA2.
Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν (1:1) ώστε να λάβουν sacituzumab govitecan 10 mg/kg με ενδοφλέβια έγχυση την Ημέρα 1 και την Ημέρα 8 ενός κύκλου θεραπείας 21 ημερών ή τη Θεραπεία Εκλογής του Ιατρού (TPC) σε δόση, η οποία καθορίστηκε από την επιφάνεια σώματος και σύμφωνα με τις εγκεκριμένες πληροφορίες του προϊόντος. Η TPC καθορίστηκε από τον ερευνητή πριν από την τυχαιοποίηση από ένα από τα ακόλουθα σχήματα μονού παράγοντα: εριβουλίνη (n = 139), καπεσιταβίνη (n = 33), γεμσιταβίνη (n = 38) ή βινορελμπίνη (εκτός αν ο ασθενής είχε νευροπάθεια Βαθμού ≥ 2, n = 52). Ασθενείς με σταθεροποιημένες εγκεφαλικές μεταστάσεις (που είχαν προηγουμένως λάβει θεραπεία, χωρίς εξέλιξη, χωρίς αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα και υπό σταθερή δόση κορτικοστεροειδών για τουλάχιστον 2 εβδομάδες) ήταν επιλέξιμοι. Απεικόνιση μαγνητικής τομογραφίας (MRI) για την εξακρίβωση των εγκεφαλικών μεταστάσεων απαιτήθηκε μόνο για ασθενείς με γνωστή ή πιθανολογούμενη εγκεφαλική μεταστάσεις. Ασθενείς με γνωστή νόσο του Gilbert, νόσο μόνο στα οστά, γνωστό ιστορικό ασταθούς στηθάγχης, εμφράγματος μυοκαρδίου ή συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας, ενεργό χρόνια φλεγμονώδη νόσο του εντέρου ή διάτρηση του γαστρεντερικού (GI) σωλήνα, ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV), ενεργό λοίμωξη με ηπατίτιδα B ή C, ζων εμβόλιο εντός 30 ημερών ή ασθενείς που είχαν λάβει προηγουμένως ιρινοτεκάνη αποκλείστηκαν.
Οι ασθενείς έλαβαν θεραπεία μέχρι την εμφάνιση προόδου της νόσου ή μη αποδεκτής τοξικότητας. Το κύριο καταληκτικό σημείο ήταν η Επιβίωση Ελεύθερη Εξέλιξης νόσου (PFS) στους ασθενείς χωρίς εγκεφαλικές μεταστάσεις κατά την έναρξη της μελέτης (δηλ. BMNeg) όπως αυτή μετρήθηκε από μια τυφλοποιημένη, ανεξάρτητη, κεντρική ομάδα ελέγχου (BICR) ειδικών ακτινολόγων με χρήση των Κριτηρίων Αξιολόγησης της Ανταπόκρισης επί Συμπαγών Όγκων (RECIST), έκδοση 1.1. Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας συμπεριέλαβαν την PFS βάσει BICR για τον συνολικό πληθυσμό, συμπεριλαμβανομένων όλων των ασθενών με και χωρίς εγκεφαλικές μεταστάσεις, τη συνολική επιβίωση (OS), το αντικειμενικό ποσοστό ανταπόκρισης (ORR) και τη διάρκεια της ανταπόκρισης (DOR).
Στην κύρια ανάλυση συμπεριλήφθηκαν 235 ασθενείς BMNeg στην ομάδα του sacituzumab govitecan και 233 ασθενείς BMNeg στην ομάδα της TPC. Στην ανάλυση του συνολικού πληθυσμού συμπεριλήφθηκαν 267 ασθενείς BMNeg από την ομάδα του sacituzumab govitecan και 262 ασθενείς BMNeg από την ομάδα της TPC.
Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά και τα χαρακτηριστικά κατά την έναρξη του συνολικού πληθυσμού (n = 529) είχαν ως εξής: η διάμεση ηλικία ήταν τα 54 έτη (εύρος: 27-82 έτη) και το 81% ήταν ηλικίας <65 ετών, το 99,6% ήταν γυναίκες, το 79% ανήκε στη Λευκή φυλή, το 12% ανήκε στη Μαύρη φυλή, ο διάμεσος αριθμός των προηγούμενων συστηματικών θεραπειών ήταν 4, το 69% είχε λάβει προηγουμένως 2 έως 3 προηγούμενες χημειοθεραπείες, το 31% είχε προηγουμένως λάβει > 3 προηγούμενες χημειοθεραπείες, το 42% είχε ηπατικές μεταστάσεις, το 12% είχε τρέχουσες ή παρελθούσες εγκεφαλικές μεταστάσεις Το 8% ήταν θετικό για την παρουσία μεταλλάξεων BRCA1/BRCA2, η κατάσταση BRCA ήταν διαθέσιμη για 339 ασθενείς. Κατά την ένταξη στη μελέτη, όλοι οι ασθενείς είχαν λειτουργική ικανότητα κατά ECOG 0 (43%) ή 1 (57%). Ο διάμεσος χρόνος από τη διάγνωση νόσου Σταδίου 4 έως την ένταξη στη μελέτη ήταν 16,2 μήνες (εύρος: -0,4 έως 202,9 μήνες). Οι πιο συχνές προηγούμενες χημειοθεραπείες ήταν κυκλοφωσφαμίδη (83%), ανθρακυκλίνη (83%) συμπεριλαμβανομένης της δοξορουβικίνης (53%), πακλιταξέλη (78%), καρβοπλατίνη (65%), καπεσιταβίνη (67%), γεμσιταβίνη (36%), δοσεταξέλη (35%) και εριβουλίνη (33%). Συνολικά, το 29% των ασθενών είχε λάβει προηγούμενη θεραπεία με PD-1/PD-L1. Το δεκατρία τοις εκατό των ασθενών στην ομάδα του sacituzumab govitecan στον συνολικό πληθυσμό έλαβε μόνο 1 προηγούμενη γραμμή συστηματικής θεραπείας στο μεταστατικό πλαίσιο.
Τα αποτελέσματα αποτελεσματικότητας στον πληθυσμό BMNeg έδειξαν στατιστικά σημαντική βελτίωση με το sacituzumab govitecan έναντι της TPC όσον αφορά την PFS και την OS, με λόγους κινδύνου (HR) 0,41 (n=468, 95% CI: 0,32, 0,52, τιμή p: <0,0001) και 0,48 (n=468, 95% CI: 0,38, 0,59, τιμή p: <0,0001), αντίστοιχα. Η διάμεση PFS ήταν 5,6 μήνες έναντι 1,7 μηνών και η διάμεση OS ήταν 12,1 μήνες έναντι 6,7 μηνών, σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan και TPC, αντίστοιχα.
Τα αποτελέσματα αποτελεσματικότητας στον συνολικό πληθυσμό ήταν σε συμφωνία με αυτά για τον πληθυσμό BMNeg στην προκαθορισμένη τελική ανάλυση (καταληκτική ημερομηνία: 11 Μαρτίου 2020) και συνοψίζονται στον Πίνακα 3.
Πίνακας 3: Καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας (συνολικός πληθυσμός) Προκαθορισμένη τελική ανάλυση
| Sacituzumab govitecan n=267 | Θεραπεία εκλογής του ιατρού (TPC) n=262 | |
|---|---|---|
| Επιβίωση Ελεύθερη εξέλιξης της νόσου1 | ||
| Αριθμός συμβάντων (%) | 190 (71,2) | 171 (65,3) |
| Διάμεση PFS σε μήνες (95% CI) | 4,8 (4,1, 5,8) | 1,7 (1,5, 2,5) |
| Λόγος κινδύνου (95% CI) | 0,43 (0,35, 0,54) | |
| Τιμή p2 | <0,0001 | |
| Συνολική επιβίωση | ||
| Αριθμός θανάτων (%) | 179 (67,0) | 206 (78,6) |
| Διάμεση OS σε μήνες (95% CI) | 11,8 (10,5, 13,8) | 6,9 (5,9, 7,7) |
| Λόγος κινδύνου (95% CI) | 0,51 (0,41, 0,62) | |
| Τιμή p2 | <0,0001 | |
| Συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης (ORR) | ||
| Αριθμός ανταποκριθέντων (%) | 83 (31) | 11 (4) |
| Λόγος πιθανοτήτων (95% CI) | 10,99 (5,66, 21,36) | |
| Τιμή p2 | <0,0001 | |
| Πλήρης ανταπόκριση, n (%) | 10 (4) | 2 (1) |
| Μερική ανταπόκριση, n (%) | 73 (27) | 9 (3) |
| Διάρκεια ανταπόκρισης (DOR) | ||
| Διάμεση DOR σε μήνες (95% CI) | 6,3 (5,5, 9,0) | 3,6 (2,8, Μ/Ε) |
1 Η PFS ορίζεται ως το χρονικό διάστημα από την ημερομηνία της τυχαιοποίησης έως την ημερομηνία της πρώτης ακτινολογικής προόδου της νόσου ή του θανάτου λόγω οποιασδήποτε αιτιολογίας, όποιο και αν συμβεί πρώτο. 2 Στρωματοποιημένος έλεγχος λογαριθμικής ταξινόμησης (log-rank) προσαρμοσμένος για τους παράγοντες στρωματοποίησης: αριθμός προηγούμενων χημειοθεραπειών, παρουσία γνωστών εγκεφαλικών μεταστάσεων κατά την ένταξη στη μελέτη, καθώς και περιοχή. 3 Με βάση τη δοκιμασία Cochran-Mantel-Haenszel. CI = διάστημα εμπιστοσύνης
Σε μια επικαιροποιημένη ανάλυση αποτελεσματικότητας (τελικό κλείδωμα βάσης δεδομένων στις 25 Φεβρουαρίου 2021), τα αποτελέσματα ήταν σε συμφωνία με την προκαθορισμένη τελική ανάλυση. Η διάμεση PFS βάσει BICR ήταν 4,8 μήνες έναντι 1,7 μηνών, σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan και TPC, αντίστοιχα (HR 0,41, 95% CI: 0,33, 0,52). Η διάμεση OS ήταν 11,8 μήνες έναντι 6,9 μηνών, αντίστοιχα (HR 0,51, 95% CI: 0,42, 0,63). Οι καμπύλες Kaplan-Meier για την PFS βάσει BICR και την OS παρουσιάζονται στις Εικόνες 1 και 2.
Εικόνα 1: Επιβίωση ελεύθερη εξέλιξης της νόσου (συνολικός πληθυσμός, τελικό κλείδωμα βάσης δεδομένων στις 25 Φεβρουαρίου 2021) βάσει BICR
Trodelvy
TPC
Λογοκριμένα
Χρόνος (μήνες)
Αριθμός ασθενών σε κίνδυνο
Trodelvy
267
184
135
82
55
34
23
17
11
8
5
3
2
1
TPC
262
86
36
12
6
3
1
1
0
0
0
0
0
0
Εικόνα 2: Συνολική επιβίωση (συνολικός πληθυσμός, τελικό κλείδωμα βάσης δεδομένων στις 25 Φεβρουαρίου 2021)
Trodelvy
TPC
Λογοκριμένα
Αριθμός ασθενών σε κίνηση
Trodelvy
267
250
232
209
178
152
125
108
79
62
49
37
25
14
7
2
TPC
262
222
174
132
101
66
54
45
34
31
26
12
7
3
2
0
Ανάλυση υποομάδων
Σε αναλύσεις υποομάδων, οι βελτιώσεις στην PFS και την OS σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan σε σύγκριση με TPC ήταν σταθερές στις υποομάδες ασθενών ανεξάρτητα από την ηλικία, τη φυλή, την κατάσταση BRCA, τον αριθμό προηγούμενων συστηματικών θεραπειών συνολικά (2 και >2, 2-3 και >3) και στο μεταστατικό πλαίσιο (1 και >1), την προηγούμενη θεραπεία με ανθρακυκλίνη ή PDL1, καθώς και τις ηπατικές μεταστάσεις.
Εγκεφαλικές μεταστάσεις
Μια διερευνητική ανάλυση της PFS και της OS σε ασθενείς με εγκεφαλικές μεταστάσεις που είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία και ήταν σε σταθερή κατάσταση έδειξε στρωματοποιημένο HR ίσο με 0,65 (n=61, 95% CI: 0,35, 1,22) και 0,87 (n=61, 95% CI: 0,47, 1,63), αντίστοιχα. Η διάμεση PFS ήταν 2,8 μήνες έναντι 1,6 μηνών και η διάμεση OS ήταν 6,8 μήνες έναντι 7,5 μηνών, σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan και TPC, αντίστοιχα.
Έκφραση του Trop-2
Πρόσθετες αναλύσεις υποομάδων πραγματοποιήθηκαν για να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα με βάση τα επίπεδα έκφρασης του Trop-2 στον όγκο και τα αποτελέσματα ήταν σταθερά με τις διαφορετικές μεθόδους βαθμολόγησης που χρησιμοποιήθηκαν. Σε ασθενείς που έχουν χαμηλά επίπεδα Trop-2 με χρήση της μεμβρανικής βαθμολογίας Η ανά τεταρτημόριο, διαπιστώθηκε όφελος του sacituzumab govitecan έναντι της TPC τόσο για το PFS (HR 0,64, 95% CI: 0,37, 1,11) όσο και για το OS (HR 0,71, 95% CI: 0,42, 1,21).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το sacituzumab govitecan σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού για τη θεραπεία του καρκίνου του μαστού (βλέτε Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-TRODELVY
expand_more
Φαρμακοκινητική
Η φαρμακοκινητική του sacituzumab govitecan και του SN-38 στον ορό αξιολογήθηκε στη μελέτη IMMU-132-05 σε έναν πληθυσμό ασθενών με mTNBC, οι οποίοι έλαβαν sacituzumab govitecan ως μονοθεραπεία σε δόση 10 mg/kg σωματικού βάρους. Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι του sacituzumab govitecan και του ελεύθερου SN-38 παρουσιάζονται στον Πίνακα 4.
Πίνακας 4: Περίληψη μέσων φαρμακοκινητικών παραμέτρων (CV%) του sacituzumab govitecan και του ελεύθερου SN-38
| Sacituzumab govitecan | Ελεύθερο SN-38 | |
|---|---|---|
| Cmax [ng/mL] | 240 000 (22,2%) | 90,6 (65,0%) |
| AUC0-168 [ng*h/mL] | 5 340 000 (23,7%) | 2 730 (41,1%) |
Cmax: μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα AUC0-168: περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης πλάσματος έως τις 168 ώρες
Κατανομή
Με βάση μια φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού, ο κεντρικός όγκος κατανομής του sacituzumab govitecan ήταν 2,96 L.
Αποβολή
Η μέση ημίσεια ζωή του sacituzumab govitecan και του ελεύθερου SN-38 ήταν 15,3 και 19,7 ώρες, αντίστοιχα. Με βάση μια φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού, η κάθαρση του sacituzumab govitecan ήταν 0,14 L/h.
Μεταβολισμός
Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες μεταβολισμού με το sacituzumab govitecan. Το SN-38 (το μικρομοριακό τμήμα του sacituzumab govitecan) μεταβολίζεται μέσω της UGT1A1.
Ειδικοί πληθυσμοί
Η φαρμακοκινητική ανάλυση σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με sacituzumab govitecan (n = 527) δεν εντόπισε επίδραση της ηλικίας, της φυλής ή της ήπιας νεφρικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική του sacituzumab govitecan.
Νεφρική δυσλειτουργία
Είναι γνωστό ότι η αποβολή μέσω των νεφρών συμβάλλει ελάχιστα στην απέκκριση του SN-38, του μικρομοριακού τμήματος του sacituzumab govitecan. Δεν υπάρχουν δεδομένα για τη φαρμακοκινητική του sacituzumab govitecan σε ασθενείς με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία, σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία ή νεφροπάθεια τελικού σταδίου (CrCl ≤ 15 mL/min).
Ηπατική δυσλειτουργία
Η έκθεση στο sacituzumab govitecan είναι παρόμοια στους ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία (χολερυθρίνη ≤ ULN και AST > ULN, ή χολερυθρίνη > 1,0 έως < 1,5 ULN και οποιοδήποτε επίπεδο AST, n = 59) και στους ασθενείς με φυσιολογική ηπατική λειτουργία (χολερυθρίνη ή AST < ULN, n = 191). Η έκθεση στο sacituzumab govitecan στους ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία δεν είναι γνωστή. Η έκθεση στο SN-38 ενδέχεται να είναι αυξημένη σε αυτούς τους ασθενείς λόγω μειωμένης ηπατικής δραστηριότητας της UGT1A1.