ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ A07AA12 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

FIDAXOMICIN

Φιδαξομικίνη

**Φαρμακοδυναμική** Η φιδαξομυκίνη έχει ένα στενό αντιβακτηριακό προφίλ, με ισχυρή βακτηριοκτόνο δράση ειδικά έναντι του _C. difficile_. Η ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση για το 90% των οργανισμών (_MIC_<sub>90</sub>) για τη φιδαξομυκίνη έναντι του _C. difficile_ κυμάνθηκε από …

Εμπορικά Ονόματα

DIFICLIR

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Επιμελημένο

medication

SPC-DIFICLIR

Δοσολογία

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:

Ενήλικες και ηλικιωμένοι (≥ 65 ετών)

Δόση200 mg (ένα δισκίο)
Νεφρική δυσλειτουργία

Δεν θεωρείται απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης. Να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία.
Ηπατική δυσλειτουργία

Δεν θεωρείται απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης. Να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα σε παιδιά κάτω των 18 ετών δεν έχει τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

block

SPC-DIFICLIR

Αντενδείξεις

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα

warning

SPC-DIFICLIR

Προειδοποιήσεις

expand_more

Αντιδράσεις υπερευαισθησίας

Διακοπή του φαρμακευτικού προϊόντος και λήψη κατάλληλων μέτρων εάν παρατηρηθεί σοβαρή αλλεργική αντίδραση.
Αλλεργία σε μακρολίδες
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς με γνωστή αλλεργία στις μακρολίδες

Η fidaxomicin πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή.
Νεφρική δυσλειτουργία
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία

Η fidaxomicin πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή.
Ηπατική δυσλειτουργία
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία

Η fidaxomicin πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή.
Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα, κεραυνοβόλος ή απειλητική για τη ζωή CDI
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς με ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα, κεραυνοβόλο ή απειλητική για τη ζωή CDI

Η fidaxomicin πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή.
Συγχορήγηση με ισχυρούς αναστολείς της P-γλυκοπρωτεΐνης
προσοχή

Δεν συνιστάται η συγχορήγηση ισχυρών αναστολέων της P-γλυκοπρωτεΐνης (κυκλοσπορίνη, κετοκοναζόλη, ερυθρομυκίνη, κλαριθρομυκίνη, βεραπαμίλη, δρονεδαρόνη και αμιωδαρόνη).

swap_horiz

SPC-DIFICLIR

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

Ισχυροί αναστολείς της P-γλυκοπρωτεΐνης (P-gp) (κυκλοσπορίνη A, κετοκοναζόλη, ερυθρομυκίνη, κλαριθρομυκίνη, βεραπαμίλη, δρονεδαρόνη, αμιωδαρόνη)
προσοχή

Αύξηση της Cmax και της AUC της fidaxomicin και του μεταβολίτη OP-1118.

ΣύστασηΔεν συνιστάται η συγχορήγηση.
Διγοξίνη (υπόστρωμα P-gp)
παρακολούθηση

Μικρή, αλλά όχι κλινικά σημαντική, επίδραση στην έκθεση.
Ετεξιλική δαβιγατράνη (υπόστρωμα P-gp με χαμηλότερη βιοδιαθεσιμότητα)
προσοχή

Δεν μπορεί να αποκλειστεί μεγαλύτερη επίδραση.
Ροσουβαστατίνη (υπόστρωμα OATP2B1 και BCRP)
καμία

Δεν είχε κλινικά σημαντική επίδραση στην AUCinf.

sick

SPC-DIFICLIR

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Δέρμα

Εξάνθημα
Κνησμός

Ανοσοποιητικό

Αντιδράσεις υπερευαισθησίας
Αγγειοοίδημα

Αναπνευστικό

Δύσπνοια

Μεταβολισμός

Μειωμένη όρεξη

Νευρικό

Ζάλη
Κεφαλαλγία
Δυσγευσία

Γαστρεντερικό

Έμετος
Ναυτία
Δυσκοιλιότητα
Κοιλιακή διάταση
Μετεωρισμός
Ξηροστομία

Εργαστηριακές

Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Έμετος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης

Εργαστηριακές

Συχνές
Δυσγευσία

Νευρικό

Συχνές
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Εξάνθημα

Δέρμα

Συχνές
Ζάλη

Νευρικό

Συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Συχνές
Μειωμένη όρεξη

Μεταβολισμός

Συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Συχνές
Κοιλιακή διάταση

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Μετεωρισμός

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Ξηροστομία

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Αγγειοοίδημα

Ανοσοποιητικό

Μη γνωστές
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας

Ανοσοποιητικό

Μη γνωστές
Δύσπνοια

Αναπνευστικό

Μη γνωστές

pregnant_woman

SPC-DIFICLIR

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Αποφεύγεται

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα από τη χρήση της fidaxomicin σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν άμεσες ή έμμεσες επιβλαβείς επιδράσεις όσον αφορά την τοξικότητα στην αναπαραγωγή. Ως προληπτικό μέτρο, είναι προτιμότερο να αποφεύγεται η χρήση του DIFICLIR κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Θηλασμός
Απόφαση βάσει οφέλους/κινδύνου

Είναι άγνωστο αν η fidaxomicin και οι μεταβολίτες της εκκρίνονται στο μητρικό γάλα. Αν και δεν αναμένονται επιδράσεις στα νεογέννητα/βρέφη αφού η συστηματική έκθεση στη fidaxomicin είναι μικρή, ο κίνδυνος για τα νεογέννητα/βρέφη δεν μπορεί να αποκλειστεί. Η απόφαση για το εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή εάν η ασθενής θα διακόψει/απέχει από τη θεραπεία με το DIFICLIR, πρέπει να ληφθεί λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.
Γονιμότητα
Δεν επηρεάζει

Η fidaxomicin δεν είχε καμία επίδραση στη γονιμότητα όταν αξιολογήθηκε σε αρουραίους (βλ. Προκλινικά δεδομένα).

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης Το Clostridium difficile είναι ένα Gram-θετικό βακτήριο που προκαλεί διάφορες γαστρεντερικές επιπλοκές, όπως διάρροια που σχετίζεται με αντιβιοτικά. Η λοίμωξη από C. difficile μπορεί να προκληθεί από θεραπεία με αντιβιοτικά,…

monitor_heart

SPC-DIFICLIR

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντιδιαρροϊκά, εντερικοί αντιφλεγμονώδεις/αντιμολυσματικοί παράγοντες, αντιβιοτικά, Κωδικός ATC: A07AA12 ### Μηχανισμός δράσης Η fidaxomicin είναι ένα αντιβιοτικό που ανήκει στην κατηγορία των μακροκυκλικών αντιβακτηριακών. Η…

biotech

SPC-DIFICLIR

Φαρμακοκινητική

expand_more

Απορρόφηση Η βιοδιαθεσιμότητα στους ανθρώπους είναι άγνωστη. Σε υγιείς ενήλικες, η τιμή Cmax είναι περίπου 9,88 ng/ml και η AUC0-t είναι 69,5 ng-hr/ml μετά από χορήγηση 200 mg fidaxomicin, με Tmax 1,75 ώρες. Σε ασθενείς με CDI, η μέση μέγιστη συγκέντρωση…

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός Μετά από από του στόματος χορήγηση, η φιδαξομυκίνη μετασχηματίζεται στον κύριο και φαρμακολογικά ενεργό μεταβολίτη της, το OP-1118, μέσω υδρόλυσης στον ισοβουτυρυλ-εστέρα. Καθώς τα κυτοχρωμικά ένζυμα δεν εμπλέκονται στο μεταβολισμό της…

bloodtype

PubChem

Απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση Μετά από από του στόματος χορήγηση μίας εφάπαξ δόσης 200 mg φιδαξομυκίνης σε υγιείς ενήλικες, η Cmax της φιδαξομυκίνης και του κύριου μεταβολίτη της, OP-1118, ήταν 5,20 ± 2,81 ng/mL και 12,0 ± 6,06 ng/mL, αντίστοιχα. Ο…

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-DIFICLIR

expand_more

Δοσολογία

Ενήλικες και ηλικιωμένοι (≥ 65 ετών) Η συνιστώμενη δόση είναι 200 mg (ένα δισκίο) δύο φορές ημερησίως (μία φορά κάθε 12 ώρες) για 10 ημέρες.

Ειδικοί πληθυσμοί

Νεφρική δυσλειτουργία Δεν θεωρείται απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης. Λόγω των περιορισμένων κλινικών δεδομένων σε αυτόν τον πληθυσμό, το DIFICLIR πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές).

Ηπατική δυσλειτουργία Δεν θεωρείται απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης. Λόγω των περιορισμένων κλινικών δεδομένων σε αυτόν τον πληθυσμό, το DIFICLIR πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές).

Παιδιατρικός πληθυσμός Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της fidaxomicin σε παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχει ακόμα τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

Τρόπος χορήγησης

Το DIFICLIR προορίζεται για από του στόματος χρήση. Το DIFICLIR μπορεί να ληφθεί με ή χωρίς τροφή.

block

Αντενδείξεις

SPC-DIFICLIR

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-DIFICLIR

expand_more

Έχουν αναφερθεί αντιδράσεις υπερευαισθησίας συμπεριλαμβανομένου του σοβαρού αγγειοοιδήματος (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Εάν παρατηρηθεί μια σοβαρή αλλεργική αντίδραση κατά τη διάρκεια της θεραπείας με το DIFICLIR, το φαρμακευτικό προϊόν πρέπει να διακόπτεται και να λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα.

Μερικοί ασθενείς με αντιδράσεις υπερευαισθησίας ανέφεραν ιστορικό αλλεργίας σε μακρολίδες. Η fidaxomicin πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με γνωστή αλλεργία στις μακρολίδες.

Λόγω των περιορισμένων κλινικών δεδομένων, η fidaxomicin πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία ή μέτρια έως σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Φαρμακοκινητικές).

Λόγω των περιορισμένων κλινικών δεδομένων, η fidaxomicin πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα, κεραυνοβόλο ή απειλητική για τη ζωή CDI.

Η συγχορήγηση ισχυρών αναστολέων της P-γλυκοπρωτεΐνης, όπως κυκλοσπορίνη, κετοκοναζόλη, ερυθρομυκίνη, κλαριθρομυκίνη, βεραπαμίλη, δρονεδαρόνη και αμιωδαρόνη δεν συνιστάται (βλ. Αλληλεπιδράσεις και Φαρμακοκινητικές).

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-DIFICLIR

expand_more

Επίδραση των αναστολέων της P-γλυκοπρωτεΐνης (P-gp) στη fidaxomicin

Η fidaxomicin είναι υπόστρωμα της P-γλυκοπρωτεΐνης (P-gp). Η συγχορήγηση εφάπαξ δόσεων του αναστολέα της P-gp κυκλοσπορίνη A και της fidaxomicin σε υγιείς εθελοντές, οδήγησε σε αύξηση κατά 4- και 2-φορές της τιμής Cmax και του εμβαδού κάτω από την καμπύλη (AUC) της fidaxomicin, αντίστοιχα, και σε αύξηση κατά 9,5 και 4-φορές της τιμής Cmax και του εμβαδού κάτω από την καμπύλη, αντίστοιχα, του κύριου ενεργού μεταβολίτη OP-1118. Καθώς η κλινική σημασία αυτής της αύξησης στην έκθεση δεν είναι σαφής, δεν συνιστάται η συγχορήγηση ισχυρών αναστολέων της P-gp, όπως είναι η κυκλοσπορίνη, η κετοκοναζόλη, η ερυθρομυκίνη, η κλαριθρομυκίνη, η βεραπαμίλη, η δρονεδαρόνη και η αμιωδαρόνη (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές).

Επίδραση της fidaxomicin στα υποστρώματα της P-γλυκοπρωτεΐνης (P-gp)

Η fidaxomicin ενδέχεται να αποτελεί ήπιο έως μέτριο αναστολέα της εντερικής P-gp. Η fidaxomicin (200 mg δις ημερησίως) είχε μικρή αλλά όχι κλινικά σημαντική επίδραση στην έκθεση στη διγοξίνη. Ωστόσο, δεν μπορεί να αποκλειστεί μεγαλύτερη επίδραση στα υποστρώματα της P-gp με χαμηλότερη βιοδιαθεσιμότητα που είναι περισσότερο ευαίσθητα στην αναστολή της εντερικής P-gp, όπως η ετεξιλική δαβιγατράνη.

Επίδραση της fidaxomicin σε άλλους μεταφορείς

Η fidaxomicin δεν έχει κλινικά σημαντική επίδραση στην έκθεση της ροσουβαστατίνης, ένα υπόστρωμα για τους μεταφορείς OATP2B1 και BCRP. Η συγχορήγηση 200 mg fidaxomicin δύο φορές ημερησίως με μία εφάπαξ δόση 10 mg ροσουβαστατίνης σε υγιείς εθελοντές, δεν είχε κλινικά σημαντική επίδραση στην AUCinf της ροσουβαστατίνης.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-DIFICLIR

expand_more

Περίληψη του προφίλ ασφάλειας

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι έμετος, ναυτία και δυσκοιλιότητα.

Συνοπτικός πίνακας ανεπιθύμητων ενεργειών

Ο Πίνακας 1 παρουσιάζει ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη δις ημερησίως χορήγηση της fidaxomicin στη θεραπεία της λοίμωξης από C. difficile, που αναφέρθηκαν σε τουλάχιστον δύο ασθενείς, παρουσιάζονται ανά κατηγορία οργανικού συστήματος. Η συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών ορίζεται ως εξής: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.

Πίνακας 1: Σύνοψη ανεπιθύμητων ενεργειών ανά κατηγορία/οργανικό σύστημα σύμφωνα με τη βάση δεδομένων MedDRA

Κατηγορία/Οργανικό σύστημα	Συχνές	Όχι συχνές	Συχνότητα μη γνωστή
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος	εξάνθημα, κνησμός		αντιδράσεις υπερευαισθησίας (αγγειοοίδημα, δύσπνοια)
Διαταραχές του μεταβολισμού και θρέψης	μειωμένη όρεξη
Διαταραχές του νευρικού συστήματος	ζάλη, κεφαλαλγία, δυσγευσία
Διαταραχές του γαστρεντερικού	έμετος, ναυτία, δυσκοιλιότητα	κοιλιακή διάταση, μετεωρισμός, ξηροστομία
Διαταραχές του ήπατος	αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών

Οξείες αντιδράσεις υπερευαισθησίας, όπως αγγειοοίδημα και δύσπνοια, έχουν αναφερθεί μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου (βλ. Αντενδείξεις και Ειδικές προειδοποιήσεις).

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-DIFICLIR

expand_more

Κύηση

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα από τη χρήση της fidaxomicin σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν άμεσες ή έμμεσες επιβλαβείς επιδράσεις όσον αφορά την τοξικότητα στην αναπαραγωγή. Ως προληπτικό μέτρο, είναι προτιμότερο να αποφεύγεται η χρήση του DIFICLIR κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Θηλασμός

Είναι άγνωστο αν η fidaxomicin και οι μεταβολίτες της εκκρίνονται στο μητρικό γάλα. Αν και δεν αναμένονται επιδράσεις στα νεογέννητα/βρέφη αφού η συστηματική έκθεση στη fidaxomicin είναι μικρή, ο κίνδυνος για τα νεογέννητα/βρέφη δεν μπορεί να αποκλειστεί. Η απόφαση για το εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή εάν η ασθενής θα διακόψει/απέχει από τη θεραπεία με το DIFICLIR, πρέπει να ληφθεί λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.

Γονιμότητα

Η fidaxomicin δεν είχε καμία επίδραση στη γονιμότητα όταν αξιολογήθηκε σε αρουραίους (βλ. Προκλινικά δεδομένα).

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-DIFICLIR

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντιδιαρροϊκά, εντερικοί αντιφλεγμονώδεις/αντιμολυσματικοί παράγοντες, αντιβιοτικά, Κωδικός ATC: A07AA12

Μηχανισμός δράσης

Η fidaxomicin είναι ένα αντιβιοτικό που ανήκει στην κατηγορία των μακροκυκλικών αντιβακτηριακών. Η fidaxomicin είναι βακτηριοκτόνο που αναστέλλει την σύνθεση του RNA από τη βακτηριακή RNA πολυμεράση. Παρεμβαίνει στην RNA πολυμεράση, σε μια διαφορετική περιοχή από εκείνη των ριφαμυκινών. Η αναστολή της RNA πολυμεράσης των κλωστηριδίων εμφανίζεται σε μια συγκέντρωση 20 φορές χαμηλότερη από εκείνη για το ένζυμο της Ε. coli (1 μΜ έναντι 20 μΜ), εξηγώντας εν μέρει τη σημαντική εξειδικευμένη δράση της fidaxomicin. Η fidaxomicin έχει αποδειχθεί ότι αναστέλλει την in vitro σποροπαραγωγή της C. difficile.

Φαρμακοκινητικές/φαρμακοδυναμικές (PK/PD) σχέσεις

Η fidaxomicin είναι ένα φάρμακο που δρα τοπικά. Ως ένας τοπικός παράγοντας, οι συστηματικές φαρμακοκινητικές/φαρμακοδυναμικές σχέσεις δεν μπορεί να εδραιωθούν, ωστόσο τα in vitro δεδομένα δείχνουν ότι η fidaxomicin έχει χρονοεξαρτώμενη βακτηριοκτόνο δράση και υποδεικνύει ότι ο χρόνος πάνω από την ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση (MIC) μπορεί να είναι η πιο σημαντική παράμετρος της κλινικής αποτελεσματικότητας.

Όρια ευαισθησίας

Η fidaxomicin είναι ένα φάρμακο που δρα τοπικά το οποίο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία συστηματικών λοιμώξεων. Ως εκ τούτου η δημιουργία ενός κλινικού ορίου ευαισθησίας δεν έχει σημασία. Η επιδημιολογική τιμή αποκοπής για τη fidaxomicin και το C. difficile, με διάκριση μεταξύ του πληθυσμού φυσικού τύπου από στελέχη με χαρακτηριστικά επίκτητης αντίστασης, είναι ≥ 1,0 mg/L.

Αντιμικροβιακό φάσμα

Η fidaxomicin είναι ένα αντιμικροβιακό φάρμακο στενού φάσματος με βακτηριοκτόνο δράση κατά των C. difficile. Η fidaxomicin έχει MIC90 0,25 mg/L έναντι του C. difficile, και ο κύριος μεταβολίτης της, η OP-1118, έχει MIC90 των 8 mg/L. Οι gram-αρνητικοί οργανισμοί δεν είναι εγγενώς ευπαθείς στην fidaxomicin.

Συνέπειες για την εντερική χλωρίδα

Μελέτες έχουν δείξει ότι η θεραπεία με fidaxomicin δεν επηρέασε τις συγκεντρώσεις των Bacteroides ή άλλα βασικά συστατικά της μικροχλωρίδας στα κόπρανα των ασθενών με CDI.

Μηχανισμός ανθεκτικότητας

Δεν υπάρχουν γνωστά μεταβιβάσιμα στοιχεία που να προσδίδουν ανθεκτικότητα στην fidaxomicin. Επίσης, δεν έχει ανακαλυφθεί καμία διασταυρούμενη αντοχή με οποιαδήποτε άλλη κατηγορία αντιβιοτικού συμπεριλαμβανομένων των β-λακταμών, των μακρολιδών, της μετρονιδαζόλης, των κινολονών, της ριφαμπικίνης, και της βανκομυκίνης. Οι συγκεκριμένες μεταλλάξεις της RNA πολυμεράσης σχετίζονται με μειωμένη ευαισθησία στη fidaxomicin.

Κλινική αποτελεσματικότητα

Στις κύριες κλινικές δοκιμές, το ποσοστό επανεμφάνισης εντός των 30 ημερών έπειτα από τη θεραπεία αξιολογήθηκε ως δευτερεύον καταληκτικό σημείο. Το ποσοστό επανεμφάνισης (συμπεριλαμβανομένων των υποτροπών) ήταν σημαντικά χαμηλότερο με τη fidaxomicin (14,1% έναντι 26,0% με 95% CI της τάξης του [-16,8%, -6,8%]). Ωστόσο, αυτές οι δοκιμές δεν είχαν σχεδιαστεί με τρόπο ώστε να αποδείξουν την πρόληψη της αναμόλυνσης από κάποιο νέο στέλεχος.

Περιγραφή του πληθυσμού ασθενών σε κλινικές δοκιμές

Στις δύο κλινικές δοκιμές ασθενών με CDI, το 47,9% (479/999) των ασθενών (σύμφωνα με τον πληθυσμό του πρωτοκόλλου) ήταν ηλικίας ≥ 65 ετών και το 27,5% (275/999) των ασθενών υποβλήθηκε σε ταυτόχρονη θεραπεία με αντιβιοτικά κατά τη διάρκεια της περιόδου της μελέτης. Το είκοσι τέσσερα τοις εκατό των ασθενών πληρούσε τουλάχιστον ένα από τα ακόλουθα τρία κριτήρια κατά την έναρξη για τη βαθμολόγηση της βαρύτητας: θερμοκρασία σώματος > 38,5°C, αριθμός λευκοκυττάρων > 15.000 ή τιμή κρεατινίνης ≥ 1,5 mg/dl. Οι ασθενείς με κεραυνοβόλο κολίτιδα και οι ασθενείς με πολλαπλά επεισόδια (τα οποία ορίζονται ως περισσότερα του ενός προηγούμενα επεισόδια εντός των προηγούμενων 3 μηνών) CDI αποκλείστηκαν από τις μελέτες.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει αναβολή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με fidaxomicin σε μία ή περισσότερες υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στην εντεροκολίτιδα που προκαλείται από C. difficile (βλ. Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-DIFICLIR

expand_more

Απορρόφηση

Η βιοδιαθεσιμότητα στους ανθρώπους είναι άγνωστη. Σε υγιείς ενήλικες, η τιμή Cmax είναι περίπου 9,88 ng/ml και η AUC0-t είναι 69,5 ng-hr/ml μετά από χορήγηση 200 mg fidaxomicin, με Tmax 1,75 ώρες. Σε ασθενείς με CDI, η μέση μέγιστη συγκέντρωση της fidaxomicin στο πλάσμα και ο κύριος μεταβολίτης της OP-1118 τείνουν να είναι 2 με 6 φορές υψηλότερα από ό, τι σε υγιείς ενήλικες. Υπήρχε πολύ περιορισμένη συσσώρευση της fidaxomicin ή της OP-1118 στο πλάσμα μετά από χορήγηση 200 mg fidaxomicin κάθε 12 ώρες για 10 ημέρες. Η τιμή Cmax για την fidaxomicin και την OP-1118 στο πλάσμα ήταν κατά 22% και 33% χαμηλότερες μετά από γεύμα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά σε σχέση με νηστεία, αλλά η έκταση της έκθεσης (AUC0-t) ήταν ισοδύναμη. Η fidaxomicin και ο μεταβολίτης OP-1118 αποτελούν υποστρώματα της P-gp. Μελέτες in vitro έδειξαν ότι η fidaxomicin και ο μεταβολίτης OP-1118 είναι αναστολείς των μεταφορέων BCRP, MRP2 και OATP2B1, αλλά δεν βρέθηκαν να είναι υποστρώματα. Υπό συνθήκες κλινικής χρήσης, η fidaxomicin δεν έχει κλινικά σημαντική επίδραση στην έκθεση της ροσουβαστατίνης, ένα υπόστρωμα για τους OATP2B1 και BCRP (βλ. Αλληλεπιδράσεις). Η κλινική σημασία της αναστολής του MRP2 δεν είναι ακόμη γνωστή.

Κατανομή

Ο όγκος κατανομής στους ανθρώπους είναι άγνωστος, λόγω της πολύ περιορισμένης απορρόφησης της fidaxomicin.

Βιομετασχηματισμός

Δεν έχει γίνει εκτενής ανάλυση των μεταβολιτών στο πλάσμα, λόγω των χαμηλών επιπέδων της συστηματικής απορρόφησης της fidaxomicin. Ένας κύριος μεταβολίτης, η OP-1118, σχηματίζεται μέσα από την υδρόλυση του ισοβουτυρυλεστέρα. Μελέτες μεταβολισμού in vitro έδειξαν ότι ο σχηματισμός της OP-1118 δεν εξαρτάται από τα ένζυμα του CYP450. Ο μεταβολίτης αυτός δείχνει επίσης αντιμικροβιακή δράση (βλέπε Φαρμακοδυναμικές). Η fidaxomicin δεν επάγει ούτε αναστέλλει τα ένζυμα του CYP450 in vitro.

Αποβολή

Μετά από μία μόνο δόση 200 mg fidaxomicin, το μεγαλύτερο μέρος της χορηγηθείσας δόσης (πάνω από 92%) ανακτήθηκε στα κόπρανα ως fidaxomicin ή στο μεταβολίτη της OP-1118 (66%). Οι κύριες οδοί αποβολής της συστηματικά διαθέσιμης fidaxomicin δεν έχουν χαρακτηριστεί. Η αποβολή μέσω των ούρων είναι αμελητέα (< 1%). Μόνο πολύ χαμηλά επίπεδα της OP-1118 και καθόλου fidaxomicin ανιχνεύτηκαν σε ανθρώπινα ούρα. Ο χρόνος ημίσειας ζωής της fidaxomicin είναι περίπου 8-10 ώρες.

Ειδικές ομάδες πληθυσμού

Ηλικιωμένοι Τα επίπεδα στο πλάσμα φαίνεται να είναι αυξημένα σε ηλικιωμένους (ηλικίας ≥ 65 ετών). Τα επίπεδα της fidaxomicin και της OP-1118 ήταν περίπου 2 φορές υψηλότερα σε ασθενείς ηλικίας ≥ 65 ετών σε σύγκριση με ασθενείς ηλικίας < 65 ετών. Αυτή η διαφορά δεν θεωρείται κλινικά σημαντική.

Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου Δεδομένα μίας ανοιχτής, μονού σκέλους, κλινικής μελέτης σε ασθενείς με CDI και συνοδό φλεγμονώδη νόσο του εντέρου (IBD) δεν έδειξαν σημαντικές διαφορές στις συγκεντρώσεις της fidaxomicin ή του κύριου μεταβολίτη της, OP-118, στο πλάσμα, σε ασθενείς με IBD σε σύγκριση με ασθενείς χωρίς IBD άλλων μελετών. Τα μέγιστα επίπεδα συγκέντρωσης της fidaxomicin και της OP-118 στο πλάσμα σε ασθενείς με CDI και συνοδό IBD ήταν εντός του εύρους των επιπέδων που βρέθηκαν σε ασθενείς με CDI χωρίς IBD.

Ηπατική δυσλειτουργία Περιορισμένα δεδομένα από ασθενείς με ενεργό ιστορικό χρόνιας ηπατικής κίρρωσης σε μελέτες Φάσης 3 έδειξαν ότι η μέση τιμή της συγκέντρωσης στο πλάσμα της fidaxomicin και της OP-1118 μπορεί να είναι περίπου 2 και 3 φορές υψηλότερες, αντίστοιχα, από ό, τι σε μη κιρρωτικούς ασθενείς.

Νεφρική δυσλειτουργία Περιορισμένα δεδομένα υποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά στη συγκέντρωση της fidaxomicin ή της OP-1118 στο πλάσμα μεταξύ ασθενών με μειωμένη νεφρική λειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 50 ml/min) και ασθενών με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης ≥ 50 ml/min).

Φύλο, σωματικό βάρος και φυλή Περιορισμένα δεδομένα υποδεικνύουν ότι το φύλο, το σωματικό βάρος και η φυλή δεν επηρεάζουν σημαντικά τη συγκέντρωση της fidaxomicin ή της OP-1118 στο πλάσμα.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η φιδαξομυκίνη έχει ένα στενό αντιβακτηριακό προφίλ, με ισχυρή βακτηριοκτόνο δράση ειδικά έναντι του C. difficile. Η ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση για το 90% των οργανισμών (MIC90) για τη φιδαξομυκίνη έναντι του C. difficile κυμάνθηκε από 0,0078 έως 2 μg/mL in vitro. Η βακτηριοκτόνος δράση της φιδαξομυκίνης εξαρτάται από τον χρόνο. Πέρα από το C. difficile, η φιδαξομυκίνη έχει μέτρια ανασταλτική δράση έναντι Gram-θετικών βακτηρίων (S. aureus και Enterococcus spp.) και ασθενή δράση έναντι της φυσιολογικής εντερικής χλωρίδας, συμπεριλαμβανομένων των αναερόβιων και των Gram-αρνητικών βακτηριδίων του εντέρου. Απομονώσεις του C. difficile που είναι ανθεκτικές σε ριφαμυκίνες ή άλλες αντιμικροβιακές κατηγορίες (όπως κεφαλοσπορίνες, φθοριοκινολόνες, κλινδαμυκίνη) δεν έδειξαν διασταυρούμενη αντοχή στη φιδαξομυκίνη.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Το Clostridium difficile είναι ένα Gram-θετικό βακτήριο που προκαλεί διάφορες γαστρεντερικές επιπλοκές, όπως διάρροια που σχετίζεται με αντιβιοτικά. Η λοίμωξη από C. difficile μπορεί να προκληθεί από θεραπεία με αντιβιοτικά, οδηγώντας σε διαταραχή της εντερικής χλωρίδας του ανθρώπου και υπερανάπτυξη του C. difficile. Οι συνέπειες της λοίμωξης από C. difficile μπορεί να είναι ήπιες έως σοβαρές και μερικές φορές θανατηφόρες. Η φιδαξομυκίνη υδρολύεται στον ενεργό μεταβολίτη της, το OP-1118, μετά από από του στόματος χορήγηση. Και οι δύο ενώσεις μεσολαβούν σε βακτηριοκτόνο δράση κατά του C. difficile αναστέλλοντας την βακτηριακή RNA πολυμεράση στη φάση έναρξης του κύκλου μεταγραφής. Η RNA πολυμεράση είναι ένα απαραίτητο βακτηριακό ένζυμο που ρυθμίζει την έκφραση των γονιδίων, καταλύει αλληλεπιδράσεις νουκλεϊκών οξέων και προάγει διάφορες βακτηριακές ενζυμικές αντιδράσεις κρίσιμες για την επιβίωση των βακτηρίων. Η κεντρική RNA πολυμεράση αποτελείται από ένα σύμπλεγμα διαφορετικών υπομονάδων και περιέχει την ενεργό θέση. Για να ξεκινήσει η βακτηριακή μεταγραφή, η ενεργός θέση της κεντρικής RNA πολυμεράσης συνδέεται με έναν παράγοντα έναρξης σ (σ initiation factor), ο οποίος εντοπίζει και συνδέεται με μια περιοχή προαγωγέα (promoter region) του DNA. Η αλληλεπίδραση DNA-RNA πολυμεράσης προάγει τα επόμενα βήματα της μεταγραφής, τα οποία περιλαμβάνουν τον διαχωρισμό των αλυσίδων DNA. Η φιδαξομυκίνη συνδέεται με το σύμπλεγμα του συμπλέγματος DNA-RNA πολυμεράσης, αποτρέποντας έτσι τον αρχικό διαχωρισμό των αλυσίδων DNA κατά τη μεταγραφή και αναστέλλοντας τη σύνθεση αγγελιαφόρου RNA (mRNA). Το στενό φάσμα αντιμικροβιακής δράσης της φιδαξομυκίνης μπορεί να εξηγηθεί από τη μοναδική θέση στόχο της φιδαξομυκίνης και τις διαφορές στις υπομονάδες σ της κεντρικής δομής της RNA πολυμεράσης μεταξύ των βακτηριακών ειδών.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Μετά από από του στόματος χορήγηση μίας εφάπαξ δόσης 200 mg φιδαξομυκίνης σε υγιείς ενήλικες, η Cmax της φιδαξομυκίνης και του κύριου μεταβολίτη της, OP-1118, ήταν 5,20 ± 2,81 ng/mL και 12,0 ± 6,06 ng/mL, αντίστοιχα. Ο διάμεσος Tmax της φιδαξομυκίνης ήταν 2 ώρες. Η συστημική απορρόφηση της φιδαξομυκίνης μετά από από του στόματος χορήγηση είναι ελάχιστη. Σε μελέτη επίδρασης τροφής σε υγιείς ενήλικες, με γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά έναντι νηστείας, η Cmax της φιδαξομυκίνης και του OP-1118 μειώθηκε κατά 21,5% και 33,4%, αντίστοιχα· ωστόσο, αυτή η επίδραση θεωρείται κλινικά ασήμαντη, καθώς η θεραπευτική δράση της φιδαξομυκίνης δεν εξαρτάται από τις συγκεντρώσεις του φαρμάκου στη συστημική κυκλοφορία.

Μετά από από του στόματος χορήγηση, η φιδαξομυκίνη απεκκρίνεται κυρίως στα κόπρανα. Πάνω από το 92% της δόσης ανακτήθηκε στα κόπρανα είτε ως αμετάβλητο μητρικό φάρμακο είτε ως μεταβολίτες σε μία μελέτη που περιλάμβανε υγιείς ενήλικες που έλαβαν εφάπαξ δόσεις 200 mg και 300 mg φιδαξομυκίνης. Σε άλλη μελέτη σε υγιείς ενήλικες, περίπου το 0,59% της χορηγηθείσας από του στόματος δόσης (200 mg) ανακτήθηκε στα ούρα ως ο κύριος μεταβολίτης, OP-1118.

Η φιδαξομυκίνη περιορίζεται κυρίως στον γαστρεντερικό σωλήνα όταν χορηγείται από του στόματος. Υπάρχουν περιορισμένες πληροφορίες σχετικά με τον όγκο κατανομής της φιδαξομυκίνης.

Υπάρχουν περιορισμένες πληροφορίες σχετικά με την κάθαρση της φιδαξομυκίνης.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Σύνδεση με Πρωτεΐνες

Δεδομένου ότι η φιδαξομυκίνη έχει ελάχιστη συστημική απορρόφηση μετά από από του στόματος χορήγηση, υπάρχουν περιορισμένες πληροφορίες σχετικά με το προφίλ σύνδεσης με πρωτεΐνες πλάσματος της φιδαξομυκίνης.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Μετά από από του στόματος χορήγηση, η φιδαξομυκίνη μετασχηματίζεται στον κύριο και φαρμακολογικά ενεργό μεταβολίτη της, το OP-1118, μέσω υδρόλυσης στον ισοβουτυρυλ-εστέρα. Καθώς τα κυτοχρωμικά ένζυμα δεν εμπλέκονται στο μεταβολισμό της φιδαξομυκίνης, εικάζεται ότι αυτός ο βιομετασχηματισμός μεσολαβείται από το γαστρικό οξύ ή την ενζυμική δραστηριότητα των μικροσωμάτων του εντέρου.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

Μετά από από του στόματος χορήγηση μίας εφάπαξ δόσης 200 mg φιδαξομυκίνης σε υγιείς ενήλικες, ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της φιδαξομυκίνης ήταν περίπου 11,7 ± 4,80 ώρες.

MeSH classification

expand_more

Ταξινόμηση MeSH

Ουσίες που αναστέλλουν την ανάπτυξη ή την αναπαραγωγή ΒΑΚΤΗΡΙΩΝ.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

Ταξινόμηση FDA

Z5N076G8YQ

FIDAXOMICIN

Χημική Δομή [CS] - Μακρολίδες

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αντιβιοτικό Μακρολιδών

Η Φιδαξομυκίνη είναι ένα Αντιβιοτικό Μακρολιδών.

FIDAXOMICIN

Αντιβιοτικό Μακρολιδών [EPC]; Μακρολίδες [CS]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

11,7 ± 4,80 ώρες

PubChem

Απέκκριση

Κόπρανα

PubChem

science

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Εργαλείο Λοιμώδους Γαστρεντερίτιδας Πρωτόκολλο Υπ. Υγείας Λοιμώδης Γαστρεντερίτιδα Κατευθυντήριες Οδηγίες ICD-10, βακτηριακή πιθανότητα, Βήματα 1–4

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Λοιμώδης Γαστρεντερίτιδα Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Λοιμώξεων

🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ 4 A07AA12

4ο ΒΗΜΑ — Εμπειρική θεραπεία λοίμωξης από C. difficile
- Πρόσφατη λήψη αντιβιοτικών
- Ή πρόσφατη νοσηλεία με ύποπτη συμπτωματολογία
Δοσολογία: 200 mg × 2 p.o. · 10 ημέρες

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

10034073

Μοριακός τύπος

C52H74Cl2O18

Μοριακό βάρος

1058.0

IUPAC

[(2R,3S,4S,5S,6R)-6-[[(3E,5E,8S,9E,11S,12R,13E,15E,18S)-12-[(2R,3S,4R,5S)-3,4-dihydroxy-6,6-dimethyl-5-(2-methylpropanoyloxy)oxan-2-yl]oxy-11-ethyl-8-hydroxy-18-[(1R)-1-hydroxyethyl]-9,13,15-trimethyl-2-oxo-1-oxacyclooctadeca-3,5,9,13,15-pentaen-3-yl]methoxy]-4-hydroxy-5-methoxy-2-methyloxan-3-yl] 3,5-dichloro-2-ethyl-4,6-dihydroxybenzoate

InChIKey

ZVGNESXIJDCBKN-UUEYKCAUSA-N

Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH

Ουσίες που αναστέλλουν την ανάπτυξη ή την αναπαραγωγή ΒΑΚΤΗΡΙΩΝ.