ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ A10BJ05 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

DULAGLUTIDE

Ντουλαγλουτίδη

Θεραπευτικός παράγοντας σε κλινική χρήση. Δείτε το κλινικό και φαρμακολογικό προφίλ για περισσότερες λεπτομέρειες.

Εμπορικά Ονόματα

TRULICITY

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Επιμελημένο

medication

SPC-TRULICITY

Δοσολογία

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:

Ενήλικες (Μονοθεραπεία)

Δόση0,75 mg μία φορά την εβδομάδα
Ενήλικες (Συμπληρωματική θεραπεία)

Δόση1,5 mg μία φορά την εβδομάδα

Για δυνητικά ευαίσθητους πληθυσμούς μπορεί να εξεταστεί δόση 0,75 mg μία φορά την εβδομάδα ως αρχική δόση. Όταν προστεθεί σε σουλφονυλουρία ή ινσουλίνη, μπορεί να εξεταστεί μείωση της δόσης τους.
Ηλικιωμένοι

Δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης.
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (ήπια, μέτρια, σοβαρή)

Δεν απαιτείται ρύθμιση της δοσολογίας (eGFR < 90 έως ≥ 15 ml/min/1,73m2).
Ασθενείς με νεφρική νόσο τελικού σταδίου

Δεν μπορεί να συστηθεί (< 15 ml/min/1,73m2).
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται ρύθμιση της δοσολογίας.
Παιδιατρικός πληθυσμός (<18 ετών)

Δεν έχουν τεκμηριωθεί ασφάλεια και αποτελεσματικότητα.

block

SPC-TRULICITY

Αντενδείξεις

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα

warning

SPC-TRULICITY

Προειδοποιήσεις

expand_more

Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1 ή διαβητική κετοξέωση

Πληθυσμόςασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 ή διαβητική κετοξέωση

Η ντουλαγλουτίδη δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται. Δεν είναι υποκατάστατο της ινσουλίνης. Προσοχή σε ταχεία διακοπή ή μείωση της ινσουλίνης σε ινσουλινοεξαρτώμενους ασθενείς (βλ. Δοσολογία).
Αφυδάτωση
μπορεί να οδηγήσει σε οξεία νεφρική ανεπάρκεια ή επιδείνωση της νεφρικής δυσλειτουργίας

Πληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν ντουλαγλουτίδη

Να ενημερώνονται για τον πιθανό κίνδυνο αφυδάτωσης, ιδιαίτερα σε σχέση με τις ανεπιθύμητες ενέργειες του γαστρεντερικού, και να λαμβάνουν προφυλάξεις για να αποφεύγουν την έλλειψη υγρών.
Σοβαρή νόσος του γαστρεντερικού συστήματος

Πληθυσμόςασθενείς με σοβαρή νόσο του γαστρεντερικού συστήματος (συμπεριλαμβανομένης της σοβαρής γαστροπάρεσης)

Δεν συνιστάται.
Οξεία παγκρεατίτιδα

Πληθυσμόςγενικός πληθυσμός

Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται σχετικά με τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της οξείας παγκρεατίτιδας. Εάν υπάρχει υποψία παγκρεατίτιδας, η χορήγηση της ντουλαγλουτίδης θα πρέπει να διακόπτεται. Εάν η παγκρεατίτιδα επιβεβαιωθεί, η χορήγηση της ντουλαγλουτίδης δεν θα πρέπει να ξεκινά εκ νέου. (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Υπογλυκαιμία
αυξημένος κίνδυνος

Πληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν ντουλαγλουτίδη σε συνδυασμό με σουλφονυλουρία ή ινσουλίνη

Ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας μπορεί να μειωθεί με τη μείωση της δόσης της σουλφονυλουρίας ή της ινσουλίνης (βλ. Δοσολογία και Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Περιεκτικότητα σε νάτριο

Το φαρμακευτικό αυτό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δόση 1,5 mg, δηλ. ουσιαστικά είναι «ελεύθερο νατρίου».

swap_horiz

SPC-TRULICITY

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

Από του στόματος φαρμακευτικά προϊόντα (που απαιτούν ταχεία απορρόφηση ή παρατεταμένη αποδέσμευση)
προσοχή

Πιθανότητα τροποποιημένης έκθεσης στο φάρμακο λόγω καθυστέρησης της γαστρικής κένωσης
Σιταγλιπτίνη
προσοχή

Μειωμένη έκθεση στη σιταγλιπτίνη (AUC, Cmax), παρατεταμένος tmax σιταγλιπτίνης. Αυξημένη έκθεση στη ντουλαγλουτίδη (έκθεση, Cmax), παρατεταμένος tmax ντουλαγλουτίδης. Μπορεί να ενισχύσει την επίδραση της ντουλαγλουτίδης στα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα.
Παρακεταμόλη
αμελητέα

Μειωμένη Cmax και παρατεταμένος tmax της παρακεταμόλης μετά την αρχική δόση. Δεν υπάρχουν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε σταθερή κατάσταση.

ΣύστασηΔεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης.
Ατορβαστατίνη
αμελητέα

Μειωμένη Cmax και AUC της ατορβαστατίνης και του μεταβολίτη της. Αυξημένος t1/2. Δεν κλινικά σημαντικό.

ΣύστασηΔεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης.
Διγοξίνη
αμελητέα

Αμετάβλητη συνολική έκθεση (AUCτ) και tmax, μειωμένη Cmax. Δεν κλινικά σημαντικό.

ΣύστασηΔεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης.
Λισινοπρίλη
αμελητέα

Όχι κλινικά σημαντικές μεταβολές σε AUC ή Cmax. Στατιστικά σημαντικές παρατάσεις tmax. Δεν κλινικά σημαντικό.

ΣύστασηΔεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης.
Μετοπρολόλη
αμελητέα

Αυξημένες AUC και Cmax. tmax παρατάθηκε. Δεν κλινικά σημαντικό.

ΣύστασηΔεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης.
Βαρφαρίνη
αμελητέα

Έκθεση S- και R-βαρφαρίνης και Cmax R-βαρφαρίνης ανεπηρέαστες, μειωμένη Cmax S-βαρφαρίνης. Αυξημένη AUCINR. Καθυστέρηση tINRmax. Δεν κλινικά σημαντικό.

ΣύστασηΔεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης.
Από του στόματος αντισυλληπτικά (νοργεστιμάτη, αιθινυλοιστραδιόλη)
αμελητέα

Ανεπηρέαστη συνολική έκθεση. Μειωμένες Cmax και παρατεταμένοι tmax. Δεν κλινικά σημαντικό.

ΣύστασηΔεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης.
Μετφορμίνη
αμελητέα

Αυξημένη AUCτ και μειωμένη Cmax. Δεν κλινικά σημαντικό.

ΣύστασηΔεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης.

sick

SPC-TRULICITY

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Ανοσοποιητικό

Υπερευαισθησία
Αναφυλακτική αντίδραση

Δέρμα

Αγγειοοίδημα

Μεταβολισμός

Υπογλυκαιμία
Μειωμένη όρεξη
Αφυδάτωση

Γαστρεντερικό

Ναυτία
Διάρροια
Έμετος
Δυσπεψία
Κοιλιακό άλγος
Δυσκοιλιότητα
Μετεωρισμός
Κοιλιακή διάταση
Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
Ερυγές
Οξεία παγκρεατίτιδα
Μη μηχανική εντερική απόφραξη

Ήπαρ

Χολολιθίαση
Χολοκυστίτιδα

Γενικές

Κόπωση
Αντιδράσεις στη θέση της ένεσης

Καρδιά

Φλεβοκομβική ταχυκαρδία
Κολποκοιλιακός αποκλεισμός 1ου βαθμού

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Έμετος

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Υπογλυκαιμία (όταν χρησιμοποιείται με ινσουλίνη, γλιμεπιρίδη, μετφορμίνη ή μετφορμίνη και γλιμεπιρίδη)

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Πολύ συχνές
Αντιδράσεις στη θέση της ένεσης

Γενικές

Συχνές
Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Γαστρεντερικό

Συχνές
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Δυσπεψία

Γαστρεντερικό

Συχνές
Ερυγές

Γαστρεντερικό

Συχνές
Κοιλιακή διάταση

Γαστρεντερικό

Συχνές
Κοιλιακό άλγος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Κόπωση

Γενικές

Συχνές
Μειωμένη όρεξη

Μεταβολισμός

Συχνές
Μετεωρισμός

Γαστρεντερικό

Συχνές
Υπερευαισθησία

Ανοσοποιητικό

Συχνές
Υπογλυκαιμία (ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με μετφορμίνη και πιογλιταζόνη)

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Συχνές
Αφυδάτωση

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Κολποκοιλιακός αποκλεισμός 1ου βαθμού

Καρδιά

Όχι συχνές
Οξεία παγκρεατίτιδα

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Φλεβοκομβική ταχυκαρδία

Καρδιά

Όχι συχνές
Χολοκυστίτιδα

Ήπαρ

Όχι συχνές
Χολολιθίαση

Ήπαρ

Όχι συχνές
Αναφυλακτική αντίδραση

Ανοσοποιητικό

Σπάνιες
Αγγειοοίδημα

Δέρμα

Μη γνωστές
Μη μηχανική εντερική απόφραξη

Γαστρεντερικό

Μη γνωστές

pregnant_woman

SPC-TRULICITY

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Δεν συνιστάται

Υπάρχουν περιορισμένα ή καθόλου δεδομένα από τη χρήση της ντουλαγλουτίδης σε εγκύους γυναίκες. Μελέτες σε ζώα έχουν καταδείξει τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα).
Θηλασμός
Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται

Δεν είναι γνωστό εάν η ντουλαγλουτίδη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο μητρικό γάλα. Δεν μπορεί να αποκλειστεί η ύπαρξη κινδύνου για τα νεογέννητα/βρέφη.
Γονιμότητα
Άγνωστη επίδραση

Στους αρουραίους, δεν παρατηρήθηκε άμεση επίδραση στο ζευγάρωμα ή τη γονιμότητα μετά από θεραπεία με ντουλαγλουτίδη (βλ. Προκλινικά δεδομένα).

neurology

SPC-TRULICITY

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Φάρμακα χρησιμοποιούμενα στον διαβήτη, φάρμακα για τη μείωση του σακχάρου του αίματος, εξαιρουμένων των ινσουλινών, Κωδικός ATC: Α10ΒJ05 ### Μηχανισμός δράσης Η ντουλαγλουτίδη είναι ένας μακράς δράσης αγωνιστής του υποδοχέα του…

monitor_heart

SPC-TRULICITY

Φαρμακοδυναμική

expand_more

biotech

SPC-TRULICITY

Φαρμακοκινητική

expand_more

Απορρόφηση Μετά από υποδόρια χορήγηση σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, οι μέγιστες συγκεντρώσεις ντουλαγλουτίδης στο πλάσμα επιτυγχάνονται σε 48 ώρες. Μετά από πολλαπλές υποδόριες δόσεις ντουλαγλουτίδης 1,5 mg σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, η μέση…

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-TRULICITY

expand_more

Δοσολογία

Μονοθεραπεία Η συνιστώμενη δόση είναι 0,75 mg μία φορά την εβδομάδα.

Συμπληρωματική θεραπεία Η συνιστώμενη δόση είναι 1,5 mg μία φορά την εβδομάδα. Για δυνητικά ευαίσθητους πληθυσμούς μπορεί να εξεταστεί δόση 0,75 mg μία φορά την εβδομάδα ως αρχική δόση.

Όταν το Trulicity προστεθεί σε υφιστάμενη θεραπεία με μετφορμίνη ή/και πιογλιταζόνη, η τρέχουσα δόση της μετφορμίνης ή/και της πιογλιταζόνης μπορεί να συνεχιστεί. Όταν το Trulicity προστεθεί σε υφιστάμενη θεραπεία με μετφορμίνη ή/και με αναστολέα του συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης 2 (SGLT2i), η τρέχουσα δόση της μετφορμίνης ή/και του SGLT2i μπορεί να συνεχιστεί. Όταν προστεθεί σε υφιστάμενη θεραπεία σουλφονυλουρίας ή ινσουλίνης, μπορεί να εξεταστεί μείωση της δόσης της σουλφονυλουρίας ή της ινσουλίνης για τη μείωση του κινδύνου υπογλυκαιμίας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Ανεπιθύμητες ενέργειες).

Η χρήση του Trulicity δεν απαιτεί αυτοπαρακολούθηση της γλυκόζης αίματος. Η αυτοπαρακολούθηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα είναι απαραίτητη για τη ρύθμιση της δόσης της σουλφονυλουρίας ή της ινσουλίνης, ιδίως όταν ξεκινά η θεραπεία με Trulicity και μειώνεται η δόση της ινσουλίνης. Συνιστάται η μείωση της δόσης της ινσουλίνης βάσει σταδιακής προσέγγισης.

Ηλικιωμένοι ασθενείς

Δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης με βάση την ηλικία (βλ. Φαρμακοκινητικές).

Νεφρική δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται ρύθμιση της δοσολογίας σε ασθενείς με ήπια, μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (eGFR < 90 έως ≥ 15 ml/min/1,73m2). Υπάρχει πολύ περιορισμένη εμπειρία σε ασθενείς με νεφρική νόσο τελικού σταδίου (< 15 ml/min/1,73m2). Συνεπώς το Trulicity δεν μπορεί να συστηθεί σε αυτόν τον πληθυσμό (βλ. Φαρμακοδυναμικές και Φαρμακοκινητικές).

Ηπατική δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται ρύθμιση της δοσολογίας σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της ντουλαγλουτίδης σε παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

Τρόπος χορήγησης

Το Trulicity θα πρέπει να χορηγείται με ένεση υποδορίως στην κοιλιακή χώρα, το μηρό ή τον άνω βραχίονα. Δεν θα πρέπει να χορηγείται ενδοφλεβίως ή ενδομυϊκώς. Η δόση μπορεί να χορηγείται σε οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, με ή χωρίς γεύματα. Εάν παραλειφθεί μία δόση, θα πρέπει να χορηγηθεί το συντομότερο δυνατόν εάν απομένουν τουλάχιστον 3 ημέρες (72 ώρες) έως την επόμενη προγραμματισμένη δόση. Εάν απομένουν λιγότερες από 3 ημέρες (72 ώρες) πριν από την επόμενη προγραμματισμένη δόση, η παραλειφθείσα δόση δεν θα πρέπει να χορηγηθεί και η επόμενη δόση θα πρέπει να χορηγηθεί κανονικά την προγραμματισμένη ημέρα. Σε κάθε περίπτωση, οι ασθενείς μπορούν στη συνέχεια να επανέλθουν στο κανονικό χρονοδιάγραμμα χορήγησης του φαρμάκου, μία φορά την εβδομάδα. Η ημέρα της εβδομαδιαίας χορήγησης μπορεί να αλλάξει, εάν είναι απαραίτητο, υπό την προϋπόθεση ότι η τελευταία δόση χορηγήθηκε 3 ή περισσότερες ημέρες (72 ώρες) νωρίτερα.

block

Αντενδείξεις

SPC-TRULICITY

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-TRULICITY

expand_more

Η ντουλαγλουτίδη δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 ή για τη θεραπεία της διαβητικής κετοξέωσης. Η ντουλαγλουτίδη δεν είναι υποκατάστατο της ινσουλίνης. Έχει αναφερθεί η εμφάνιση διαβητικής κετοξέωσης σε ινσουλινοεξαρτώμενους ασθενείς μετά από ταχεία διακοπή ή μείωση της ινσουλίνης (βλ. Δοσολογία).

Αφυδάτωση

Σε ασθενείς που έλαβαν ντουλαγλουτίδη, ιδιαίτερα κατά την έναρξη της θεραπείας, έχει αναφερθεί αφυδάτωση, η οποία μερικές φορές οδηγεί σε οξεία νεφρική ανεπάρκεια ή επιδείνωση της νεφρικής δυσλειτουργίας. Πολλά από τα ανεπιθύμητα νεφρικά συμβάντα που αναφέρθηκαν παρουσιάστηκαν σε ασθενείς που εμφάνισαν ναυτία, έμετο, διάρροια ή αφυδάτωση. Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με ντουλαγλουτίδη θα πρέπει να ενημερώνονται για τον πιθανό κίνδυνο αφυδάτωσης, ιδιαίτερα σε σχέση με τις ανεπιθύμητες ενέργειες του γαστρεντερικού και να λαμβάνουν προφυλάξεις για να αποφεύγουν την έλλειψη υγρών.

Η ντουλαγλουτίδη δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με σοβαρή νόσο του γαστρεντερικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένης της σοβαρής γαστροπάρεσης, και συνεπώς δεν συνιστάται σε αυτούς τους ασθενείς.

Οξεία παγκρεατίτιδα

Η χρήση αγωνιστών του υποδοχέα του GLP-1 έχει σχετιστεί με κίνδυνο ανάπτυξης οξείας παγκρεατίτιδας. Σε κλινικές μελέτες, έχει αναφερθεί οξεία παγκρεατίτιδα σε σχέση με την ντουλαγλουτίδη (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).

Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται σχετικά με τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της οξείας παγκρεατίτιδας. Εάν υπάρχει υποψία παγκρεατίτιδας, η χορήγηση της ντουλαγλουτίδης θα πρέπει να διακόπτεται. Εάν η παγκρεατίτιδα επιβεβαιωθεί, η χορήγηση της ντουλαγλουτίδης δεν θα πρέπει να ξεκινά εκ νέου. Σε περίπτωση απουσίας άλλων σημείων και συμπτωμάτων οξείας παγκρεατίτιδας, οι αυξήσεις των παγκρεατικών ενζύμων μόνο δεν είναι διαγνωστικές οξείας παγκρεατίτιδας (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).

Υπογλυκαιμία

Οι ασθενείς που λαμβάνουν ντουλαγλουτίδη σε συνδυασμό με σουλφονυλουρία ή ινσουλίνη μπορεί να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο υπογλυκαιμίας. Ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας μπορεί να μειωθεί με τη μείωση της δόσης της σουλφονυλουρίας ή της ινσουλίνης (βλ. Δοσολογία και Ανεπιθύμητες ενέργειες).

Περιεκτικότητα σε νάτριο

Το φαρμακευτικό αυτό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δόση 1,5 mg, δηλ. ουσιαστικά είναι «ελεύθερο νατρίου».

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-TRULICITY

expand_more

Η ντουλαγλουτίδη καθυστερεί τη γαστρική κένωση και υπάρχει το ενδεχόμενο να επηρεάσει τον ρυθμό απορρόφησης των από του στόματος συγχορηγούμενων φαρμακευτικών προϊόντων. Στις κλινικές φαρμακολογικές μελέτες που περιγράφονται παρακάτω, η ντουλαγλουτίδη δεν επηρέασε την απορρόφηση των από του στόματος χορηγούμενων φαρμάκων που εξετάστηκαν σε οποιοδήποτε κλινικά σχετικό βαθμό. Ωστόσο, για ασθενείς που λαμβάνουν από του στόματος φαρμακευτικά προϊόντα που απαιτούν ταχεία απορρόφηση από το γαστρεντερικό ή σκευάσματα παρατεταμένης αποδέσμευσης θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η πιθανότητα για τροποποιημένη έκθεση στο φάρμακο.

Σιταγλιπτίνη Η έκθεση στη σιταγλιπτίνη παρέμεινε ανεπηρέαστη κατά τη συγχορήγηση με μία και μόνο δόση ντουλαγλουτίδης. Μετά από τη συγχορήγηση με 2 διαδοχικές δόσεις ντουλαγλουτίδης, η AUC(0-τ) και η Cmax της σιταγλιπτίνης μειώθηκαν κατά περίπου 7,4% και 23,1%, αντίστοιχα. Ο tmax της σιταγλιπτίνης παρατάθηκε κατά περίπου 0,5 ώρες μετά τη συγχορήγηση με ντουλαγλουτίδη σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία σιταγλιπτίνης. Η σιταγλιπτίνη μπορεί να προκαλέσει αναστολή της DPP-4 έως και 80% σε διάστημα 24 ωρών. Η συγχορήγηση ντουλαγλουτίδης με σιταγλιπτίνη αύξησε την έκθεση στη ντουλαγλουτίδη και τη Cmax κατά περίπου 38% και 27%, αντίστοιχα, και ο διάμεσος tmax παρατάθηκε κατά περίπου 24 ώρες. Συνεπώς, η ντουλαγλουτίδη παρουσιάζει υψηλό βαθμό προστασίας έναντι της αδρανοποίησής της από την DPP-4 (βλ. Φαρμακοδυναμικές, Μηχανισμός δράσης). Η αυξημένη έκθεση μπορεί να ενισχύσει την επίδραση της ντουλαγλουτίδης στα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα.

Παρακεταμόλη Μετά από μία πρώτη δόση ντουλαγλουτίδης 1 και 3 mg, η Cmax της παρακεταμόλης μειώθηκε κατά 36% και 50%, αντίστοιχα, και ο διάμεσος tmax παρατάθηκε (3 και 4 ώρες, αντίστοιχα). Μετά από συγχορήγηση με έως και 3 mg ντουλαγλουτίδης σε σταθερή κατάσταση, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στην AUC(0-12), τη Cmax ή το tmax της παρακεταμόλης. Δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης της παρακεταμόλης κατά τη συγχορήγηση με ντουλαγλουτίδη.

Ατορβαστατίνη Η συγχορήγηση της ντουλαγλουτίδης με την ατορβαστατίνη μείωσε τη Cmax και την AUC(0-∞) έως και κατά 70% και 21%, αντίστοιχα, για την ατορβαστατίνη και τον μείζονα μεταβολίτη της, την ο-υδροξυατορβαστατίνη. Ο μέσος t1/2 της ατορβαστατίνης και της ο-υδροξυατορβαστατίνης αυξήθηκαν κατά 17% και 41%, αντίστοιχα, μετά από τη χορήγηση της ντουλαγλουτίδης. Αυτές οι παρατηρήσεις δεν είναι κλινικά σημαντικές. Δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης της ατορβαστατίνης κατά τη συγχορήγηση με ντουλαγλουτίδη.

Διγοξίνη Μετά τη συγχορήγηση διγοξίνης σταθερής κατάστασης με 2 διαδοχικές δόσεις ντουλαγλουτίδης, η συνολική έκθεση (AUCτ) και ο tmax της διγοξίνης παρέμειναν αμετάβλητα και η Cmax μειώθηκε έως και 22%. Αυτή η μεταβολή δεν αναμένεται να έχει κλινικές επιπτώσεις. Δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης της διγοξίνης κατά τη συγχορήγηση με ντουλαγλουτίδη.

Αντιυπερτασικά Η συγχορήγηση πολλαπλών δόσεων ντουλαγλουτίδης με λισινοπρίλη σταθερής κατάστασης δεν προκάλεσε οποιαδήποτε κλινικά σημαντική μεταβολή στην AUC ή τη Cmax της λισινοπρίλης. Στατιστικά σημαντικές παρατάσεις του tmax της λισινοπρίλης κατά περίπου 1 ώρα παρατηρήθηκαν κατά τις Ημέρες 3 και 24 της μελέτης. Κατά τη συγχορήγηση μίας και μόνης δόσης ντουλαγλουτίδης και μετοπρολόλης, η AUC και η Cmax της μετοπρολόλης αυξήθηκαν κατά 19% και 32%, αντίστοιχα. Αν και ο tmax της μετοπρολόλης παρατάθηκε κατά 1 ώρα, αυτή η μεταβολή δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Αυτές οι μεταβολές δεν ήταν κλινικά σημαντικές. Συνεπώς, δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης της λισινοπρίλης ή της μετοπρολόλης κατά τη συγχορήγηση με ντουλαγλουτίδη.

Βαρφαρίνη Μετά τη συγχορήγηση με ντουλαγλουτίδη, η έκθεση στην S- και την R-βαρφαρίνη και η Cmax της R-βαρφαρίνης παρέμειναν ανεπηρέαστες, ενώ η Cmax της S-βαρφαρίνης μειώθηκε κατά 22%. Η AUCINR αυξήθηκε κατά 2%, μία αύξηση που είναι μάλλον απίθανο να είναι κλινικά σημαντική, ενώ δεν παρατηρήθηκε επίδραση στην ανταπόκριση του μέγιστου διεθνούς κανονικοποιημένου λόγου (INRmax). Ο χρόνος ανταπόκρισης του διεθνούς κανονικοποιημένου λόγου (tINRmax) παρουσίασε καθυστέρηση κατά 6 ώρες, η οποία συνάδει με τις παρατάσεις του tmax κατά περίπου 4 και 6 ώρες για την S- και την R-βαρφαρίνη, αντίστοιχα. Αυτές οι μεταβολές δεν είναι κλινικά σημαντικές. Δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης της βαρφαρίνης κατά τη συγχορήγηση με ντουλαγλουτίδη.

Από του στόματος χορηγούμενα αντισυλληπτικά Η συγχορήγηση της ντουλαγλουτίδης με ένα από του στόματος χορηγούμενο αντισυλληπτικό (νοργεστιμάτη 0,18 mg/αιθινυλοιστραδιόλη 0,025 mg) δεν επηρέασε τη συνολική έκθεση στη νορελγεστρομίνη και την αιθινυλοιστραδιόλη. Στατιστικά σημαντικές μειώσεις της Cmax κατά 26% και 13%, καθώς και παρατάσεις του tmax κατά 2 και 0,30 ώρες, παρατηρήθηκαν για τη νορελγεστρομίνη και την αιθινυλοιστραδιόλη, αντίστοιχα. Αυτές οι παρατηρήσεις δεν είναι κλινικά σημαντικές. Δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης των από του στόματος χορηγούμενων αντισυλληπτικών κατά τη συγχορήγηση με ντουλαγλουτίδη.

Μετφορμίνη Μετά από τη συγχορήγηση πολλαπλών δόσεων ντουλαγλουτίδης με μετφορμίνη σε σταθερή κατάσταση (σκεύασμα άμεσης αποδέσμευσης [IR]), η AUCτ της μετφορμίνης αυξήθηκε έως και 15% και η Cmax μειώθηκε έως και 12%, αντίστοιχα, χωρίς μεταβολές στο tmax. Αυτές οι μεταβολές συνάδουν με την καθυστέρηση γαστρικής κένωσης της ντουλαγλουτίδης και βρίσκονται εντός της διακύμανσης της φαρμακοκινητικής της μετφορμίνης και, συνεπώς, δεν είναι κλινικά σημαντικές. Δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης της μετφορμίνης IR κατά τη συγχορήγηση με ντουλαγλουτίδη.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-TRULICITY

expand_more

Σύνοψη του προφίλ ασφάλειας

Στις ολοκληρωμένες μελέτες φάσης ΙΙ και φάσης ΙΙΙ που διεξήχθησαν αρχικά για την έγκριση, 4.006 ασθενείς εκτέθηκαν σε ντουλαγλουτίδη ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που προκαλούν μείωση της γλυκόζης. Οι πιο συχνά αναφερθείσες ανεπιθύμητες ενέργειες στις κλινικές μελέτες ήταν γαστρεντερικές, συμπεριλαμβανομένων ναυτίας, εμέτου και διάρροιας. Σε γενικές γραμμές, αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν ήπιας ή μέτριας βαρύτητας και παροδικές. Τα αποτελέσματα από τη μακροχρόνια μελέτη καρδιαγγειακής έκβασης με 4.949 ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στη ντουλαγλουτίδη και παρακολουθήθηκαν για διάμεσο διάστημα 5,4 ετών ήταν σύμφωνα με αυτά τα ευρήματα.

Κατάλογος των ανεπιθύμητων ενεργειών σε πίνακα

Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν εντοπιστεί με βάση την αξιολόγηση των κλινικών μελετών φάσης ΙΙ και φάσης ΙΙΙ, της μακροχρόνιας μελέτης καρδιαγγειακής έκβασης σε ολόκληρη τη διάρκεια τους και τις αναφορές μετά την κυκλοφορία του προϊόντος. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες αναγράφονται στον Πίνακα 1, σύμφωνα με τον προτιμώμενο όρο κατά MedDRA ανά κατηγορία οργανικού συστήματος και κατά φθίνουσα σειρά επίπτωσης (πολύ συχνές: ≥ 1/10, συχνές: ≥ 1/100 έως < 1/10, όχι συχνές: ≥ 1/1.000 έως < 1/100, σπάνιες: ≥ 1/10.000 έως < 1/1.000, πολύ σπάνιες: <1/10.000, και μη γνωστές: δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Σε κάθε κατηγορία επίπτωσης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρουσιάζονται κατά φθίνουσα σειρά συχνότητας. Οι συχνότητες των ανεπιθύμητων ενεργειών έχουν υπολογιστεί με βάση την επίπτωσή τους στις εγκριτικές μελέτες φάσης ΙΙ και φάσης ΙΙΙ.

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών

Υπογλυκαιμία Όταν η ντουλαγλουτίδη σε δόσεις 0,75 mg και 1,5 mg χρησιμοποιήθηκε ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με μετφορμίνη μόνο ή μετφορμίνη και πιογλιταζόνη, η επίπτωση τεκμηριωμένης συμπτωματικής υπογλυκαιμίας ήταν 5,9% έως 10,9% και οι συχνότητες ήταν 0,14 έως 0,62 επεισόδια/ ασθενή / έτος, ενώ δεν αναφέρθηκαν επεισόδια σοβαρής υπογλυκαιμίας. Η επίπτωση τεκμηριωμένης συμπτωματικής υπογλυκαιμίας όταν η ντουλαγλουτίδη σε δόσεις 0,75 mg και 1,5 mg, αντίστοιχα, χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμό με μία σουλφονυλουρία και μετφορμίνη ήταν 39,0% και 40,3% και οι συχνότητες ήταν 1,67 και 1,67 επεισόδια / ασθενή / έτος. Η επίπτωση επεισοδίων σοβαρής υπογλυκαιμίας ήταν 0% και 0,7% και οι συχνότητες ήταν 0,00 και 0,01 επεισόδια / ασθενή / έτος για κάθε δόση, αντίστοιχα. Η επίπτωση τεκμηριωμένης συμπτωματικής υπογλυκαιμίας όταν η ντουλαγλουτίδη σε δόση 1,5 mg χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμό με σουλφονυλουρία μόνο ήταν 11,3% και η συχνότητα ήταν 0,90 επεισόδια / ασθενή / έτος και δεν υπήρξαν επεισόδια σοβαρής υπογλυκαιμίας. Η επίπτωση τεκμηριωμένης συμπτωματικής υπογλυκαιμίας όταν η ντουλαγλουτίδη σε δόση 1,5 mg χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμό με γλαργινική ινσουλίνη ήταν 35,3% και η συχνότητα ήταν 3,38 επεισόδια / ασθενή / έτος. Η επίπτωση επεισοδίων σοβαρής υπογλυκαιμίας ήταν 0,7% και η συχνότητα ήταν 0,01 επεισόδια / ασθενή / έτος. Η επίπτωση όταν η ντουλαγλουτίδη σε δόσεις 0,75 mg και 1,5 mg, αντίστοιχα, χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμό με γευματική ινσουλίνη ήταν 85,3% και 80,0% και οι συχνότητες ήταν 35,66 και 31,06 επεισόδια / ασθενή / έτος. Η επίπτωση επεισοδίων σοβαρής υπογλυκαιμίας ήταν 2,4% και 3,4% και οι συχνότητες ήταν 0,05 και 0,06 επεισόδια / ασθενή / έτος.

Ανεπιθύμητες ενέργειες του γαστρεντερικού Η συγκεντρωτική αναφορά ανεπιθύμητων ενεργειών του γαστρεντερικού συστήματος έως και 104 εβδομάδες για τις δόσεις ντουλαγλουτίδης 0,75mg και 1,5 mg, αντίστοιχα, περιλάμβανε ναυτία (12,9% και 21,2%), διάρροια (10,7% και 13,7%) και έμετο (6,9% και 11,5%). Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν συνήθως ήπιας ή μέτριας βαρύτητας και αναφέρθηκε ότι η μέγιστη έντασή τους παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια των πρώτων 2 εβδομάδων θεραπείας, ενώ υποχώρησαν με γρήγορους ρυθμούς στο διάστημα των επόμενων 4 εβδομάδων, μετά το οποίο η συχνότητα παρέμεινε σχετικά σταθερή. Σε μελέτες κλινικής φαρμακολογίας που διεξήχθησαν σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 για έως και 6 εβδομάδες, η πλειονότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών του γαστρεντερικού συστήματος αναφέρθηκαν κατά τη διάρκεια των πρώτων 2-3 ημερών μετά την αρχική δόση και υποχώρησαν με τις επακόλουθες δόσεις.

Οξεία παγκρεατίτιδα Η επίπτωση οξείας παγκρεατίτιδας στις κλινικές μελέτες Φάσης ΙΙ και ΙΙΙ ήταν 0,07% για τη ντουλαγλουτίδη σε σύγκριση με 0,14% για το εικονικό φάρμακο και 0,19% για τους συγκριτικούς παράγοντες με ή χωρίς επιπρόσθετη αντιδιαβητική θεραπεία υπόβαθρου.

Παγκρεατικά ένζυμα Η ντουλαγλουτίδη σχετίζεται με μέση αύξηση των παγκρεατικών ενζύμων (λιπάση ή/και παγκρεατική αμυλάση) κατά 11% έως 21% σε σύγκριση με τα επίπεδα αναφοράς (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Σε περίπτωση απουσίας άλλων σημείων και συμπτωμάτων οξείας παγκρεατίτιδας, οι αυξήσεις των παγκρεατικών ενζύμων μόνο δεν είναι διαγνωστικές οξείας παγκρεατίτιδας.

Αύξηση καρδιακού ρυθμού Μικρή μέση αύξηση του καρδιακού ρυθμού κατά 2 έως 4 σφυγμούς ανά λεπτό (bpm) και επίπτωση φλεβοκομβικής ταχυκαρδίας 1,3% και 1,4%, με παράλληλη αύξηση κατά ≥ 15 bpm από τα επίπεδα αναφοράς, παρατηρήθηκαν με δόσεις ντουλαγλουτίδης 0,75mg και 1,5 mg, αντίστοιχα.

Κολποκοιλιακός αποκλεισμός πρώτου βαθμού / παράταση διαστήματος PR Μικρή μέση αύξηση του διαστήματος PR κατά 2 έως 3 msec από τα επίπεδα αναφοράς και επίπτωση κολποκοιλιακού αποκλεισμού πρώτου βαθμού 1,5% και 2,4% παρατηρήθηκαν με τις δόσεις ντουλαγλουτίδης 0,75mg και 1,5 mg, αντίστοιχα.

Ανοσογονικότητα Στις κλινικές μελέτες, η θεραπεία με ντουλαγλουτίδη σχετίστηκε με 1,6% επίπτωση εμφάνισης αντισωμάτων κατά της ντουλαγλουτίδης κατά τη διάρκεια της θεραπείας, υποδηλώνοντας ότι οι δομικές τροποποιήσεις στο τμήμα του GLP-1 και στα τροποποιημένα τμήματα του IgG4 του μορίου της ντουλαγλουτίδης, μαζί με υψηλή ομολογία με το εγγενές GLP-1 και το εγγενές IgG4, ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο ανοσολογικής απάντησης κατά της ντουλαγλουτίδης. Οι ασθενείς με αντισώματα κατά της ντουλαγλουτίδης είχαν γενικά χαμηλούς τίτλους και παρά το γεγονός ότι ο αριθμός των ασθενών που ανέπτυξαν αντισώματα κατά της ντουλαγλουτίδης ήταν χαμηλός, η εξέταση των δεδομένων φάσης ΙΙΙ δεν αποκάλυψε κάποια σαφή επίδραση των αντισωμάτων κατά της ντουλαγλουτίδης στις μεταβολές της HbA1c. Κανένας από τους ασθενείς με συστηματική υπερευαισθησία δεν ανέπτυξε αντισώματα κατά της ντουλαγλουτίδης.

Υπερευαισθησία Στις κλινικές μελέτες φάσης ΙΙ και φάσης ΙΙΙ, επεισόδια συστηματικής υπερευαισθησίας (π.χ. κνίδωση, οίδημα) αναφέρθηκαν σε 0,5% των ασθενών που λάμβαναν ντουλαγλουτίδη. Περιστατικά αναφυλακτικής αντίδρασης, με χρήση ντουλαγλουτίδης μετά την κυκλοφορία του προϊόντος, έχουν αναφερθεί σπάνια.

Αντιδράσεις στη θέση της ένεσης Ανεπιθύμητες ενέργειες στη θέση της ένεσης αναφέρθηκαν σε 1,9% των ασθενών που λάμβαναν ντουλαγλουτίδη. Πιθανά ανοσοδιαμεσολαβούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στη θέση της ένεσης (π.χ. εξάνθημα, ερύθημα) αναφέρθηκαν σε 0,7% των ασθενών και ήταν συνήθως ήπιες.

Διακοπή της θεραπείας λόγω μίας ανεπιθύμητης ενέργειας Στις μελέτες διάρκειας 26 εβδομάδων, η επίπτωση διακοπής της θεραπείας λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών ήταν 2,6% (0,75 mg) και 6,1% (1,5 mg) για την ντουλαγλουτίδη έναντι 3,7% για το εικονικό φάρμακο. Καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης (έως και 104 εβδομάδες), η επίπτωση διακοπής της θεραπείας λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών ήταν 5,1% (0,75 mg) και 8,4% (1,5 mg) για την ντουλαγλουτίδη. Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες που οδήγησαν σε διακοπή της θεραπείας για τις δόσεις ντουλαγλουτίδης 0,75 mg και 1,5 mg, αντίστοιχα, ήταν ναυτία (1,0%, 1,9%), διάρροια (0,5%, 0,6%) και έμετος (0,4%, 0,6%) και αναφέρθηκαν εν γένει εντός των πρώτων 4-6 εβδομάδων.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-TRULICITY

expand_more

Κύηση

Υπάρχουν περιορισμένα ή καθόλου δεδομένα από τη χρήση της ντουλαγλουτίδης σε εγκύους γυναίκες. Μελέτες σε ζώα έχουν καταδείξει τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Συνεπώς, η χρήση της ντουλαγλουτίδης δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Θηλασμός

Δεν είναι γνωστό εάν η ντουλαγλουτίδη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο μητρικό γάλα. Δεν μπορεί να αποκλειστεί η ύπαρξη κινδύνου για τα νεογέννητα/βρέφη. Η ντουλαγλουτίδη δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια του θηλασμού.

Γονιμότητα

Η επίδραση της ντουλαγλουτίδης στην ανθρώπινη γονιμότητα είναι άγνωστη. Στους αρουραίους, δεν παρατηρήθηκε άμεση επίδραση στο ζευγάρωμα ή τη γονιμότητα μετά από θεραπεία με ντουλαγλουτίδη (βλ. Προκλινικά δεδομένα).

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-TRULICITY

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Φάρμακα χρησιμοποιούμενα στον διαβήτη, φάρμακα για τη μείωση του σακχάρου του αίματος, εξαιρουμένων των ινσουλινών, Κωδικός ATC: Α10ΒJ05

Μηχανισμός δράσης

Η ντουλαγλουτίδη είναι ένας μακράς δράσης αγωνιστής του υποδοχέα του ομοιάζοντος της γλυκαγόνης πεπτιδίου 1 (GLP-1). Το μόριο αποτελείται από 2 πανομοιότυπες αλυσίδες, συνδεδεμένες με δισουλφίδιο, καθεμία από τις οποίες περιέχει μία τροποποιημένη ακολουθία αναλόγου του ανθρώπινου GLP-1, ομοιοπολικά συνδεδεμένη με ένα τροποποιημένο τμήμα βαριάς αλυσίδας (Fc) της ανθρώπινης ανοσοσφαιρίνης G4 (IgG4) μέσω ενός μικρού πεπτιδικού συνδέτη. Το τμήμα της ντουλαγλουτίδης πού είναι ανάλογο του GLP-1, είναι κατά περίπου 90% ομόλογο με το εγγενές ανθρώπινο GLP-1 (7-37). Το εγγενές GLP-1 έχει χρόνο ημίσειας ζωής 1,5-2 λεπτά λόγω της αποδόμησης από τη DPP-4 και της νεφρικής κάθαρσης. Αντίθετα με το εγγενές GLP-1, η ντουλαγλουτίδη είναι ανθεκτική στην αποδόμηση από τη DPP-4 και έχει μεγάλο μέγεθος, το οποίο καθυστερεί την απορρόφηση και μειώνει τη νεφρική κάθαρση. Αυτά τα χαρακτηριστικά έχουν ως αποτέλεσμα διαλυτή σύνθεση και παρατεταμένο χρόνο ημιζωής 4,7 ημερών που καθιστούν το φάρμακο κατάλληλο για υποδόρια χορήγηση μία φορά την εβδομάδα. Επιπροσθέτως, το μόριο της ντουλαγλουτίδης σχεδιάστηκε με σκοπό την πρόληψη της εξαρτώμενης από τον Fcγ υποδοχέα ανοσολογικής απάντησης και τη μείωση του ανοσογόνου δυναμικού του. Η ντουλαγλουτίδη επιδεικνύει αρκετές αντιυπεργλυκαιμικές δράσεις του GLP-1. Σε αυξημένες συγκεντρώσεις γλυκόζης, η ντουλαγλουτίδη αυξάνει την ενδοκυττάρια κυκλική AMP (cAMP) στα β-κύτταρα του παγκρέατος, προκαλώντας αποδέσμευση ινσουλίνης. Η ντουλαγλουτίδη καταστέλλει την έκκριση γλυκαγόνης, η οποία είναι γνωστό ότι είναι απρόσφορα υψηλή σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2. Χαμηλότερες συγκεντρώσεις γλυκαγόνης οδηγούν σε μειωμένη ηπατική παραγωγή γλυκόζης. Η ντουλαγλουτίδη καθυστερεί επίσης τη γαστρική κένωση.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Η ντουλαγλουτίδη βελτιώνει το γλυκαιμικό έλεγχο μέσω των διατηρούμενων επιδράσεων μείωσης των συγκεντρώσεων γλυκόζης σε κατάσταση νηστείας, προγευματικά και μεταγευματικά σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2. Οι επιδράσεις αυτές ξεκινούν μετά την πρώτη χορήγηση της ντουλαγλουτίδης και διατηρούνται καθ’ όλη τη διάρκεια του διαστήματος χορήγησης μία φορά την εβδομάδα. Μία μελέτη φαρμακοδυναμικής με ντουλαγλουτίδη κατέδειξε, σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, αποκατάσταση της πρώτης φάσης έκκρισης ινσουλίνης σε επίπεδα που υπερέβαιναν τα παρατηρηθέντα επίπεδα σε υγιή άτομα που λάμβαναν εικονικό φάρμακο, καθώς και βελτίωση της δεύτερης φάσης έκκρισης ινσουλίνης ως ανταπόκριση σε ενδοφλέβια bolus χορήγηση γλυκόζης. Στην ίδια μελέτη, μία και μόνη δόση ντουλαγλουτίδης 1,5 mg φάνηκε να αυξάνει τη μέγιστη έκκριση ινσουλίνης από τα β-κύτταρα και να ενισχύει τη λειτουργία των β-κυττάρων σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Σε εναρμόνιση με το προφίλ φαρμακοκινητικής, η ντουλαγλουτίδη διαθέτει ένα προφίλ φαρμακοδυναμικής που είναι κατάλληλο για χορήγηση μία φορά την εβδομάδα (βλ. Φαρμακοκινητικές).

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-TRULICITY

expand_more

Απορρόφηση

Μετά από υποδόρια χορήγηση σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, οι μέγιστες συγκεντρώσεις ντουλαγλουτίδης στο πλάσμα επιτυγχάνονται σε 48 ώρες. Μετά από πολλαπλές υποδόριες δόσεις ντουλαγλουτίδης 1,5 mg σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, η μέση μέγιστη (Cmax) και η συνολική (AUC) έκθεση ήταν περίπου 114 ng/ml και 14.000 ngh/ml, αντίστοιχα. Συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης στο πλάσμα επιτεύχθηκαν μεταξύ 2 έως 4 εβδομάδων χορήγησης ντουλαγλουτίδης (1,5 mg) μία φορά την εβδομάδα. Οι εκθέσεις μετά από υποδόρια χορήγηση μεμονωμένων δόσεων ντουλαγλουτίδης (1,5 mg) στην κοιλιακή περιοχή, τον μηρό ή τον άνω βραχίονα ήταν συγκρίσιμες. Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της ντουλαγλουτίδης μετά από υποδόρια χορήγηση μεμονωμένων δόσεων 1,5 mg και 0,75 mg ήταν 47% και 65%, αντίστοιχα.

Κατανομή

Ο μέσος όγκος κατανομής μετά από υποδόρια χορήγηση ντουλαγλουτίδης σε δόσεις 0,75 mg και 1,5 mg σε σταθερή κατάσταση σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 ήταν περίπου 19,2 l και 17,4 l.

Βιομετασχηματισμός

Η ντουλαγλουτίδη θεωρείται ότι αποδομείται στα συστατικά αμινοξέα της μέσω γενικών οδών καταβολισμού πρωτεϊνών.

Αποβολή

Η μέση φαινομενική κάθαρση της ντουλαγλουτίδης σε δόσεις 0,75 mg και 1,5 mg σε σταθερή κατάσταση ήταν 0,111 l/h και 0,107 l/h με χρόνο ημίσειας ζωής αποβολής 4,5 και 4,7 ημέρες, αντίστοιχα.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι ασθενείς Η ηλικία δεν είχε οποιαδήποτε κλινικά σχετική επίδραση στις φαρμακοκινητικές και φαρμακοδυναμικές ιδιότητες της ντουλαγλουτίδης.

Φύλο και φυλή Το φύλο και η φυλή δεν είχαν οποιαδήποτε κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική της ντουλαγλουτίδης.

Σωματικό βάρος ή δείκτης μάζας σώματος Οι αναλύσεις φαρμακοκινητικής έχουν καταδείξει μία στατιστικά σημαντική αντιστρόφως ανάλογη σχέση μεταξύ του σωματικού βάρους ή του δείκτη μάζας σώματος (BMI) και της έκθεσης στη ντουλαγλουτίδη, αν και δεν παρατηρήθηκε κλινικά σημαντική επίδραση του σωματικού βάρους ή του BMI στο γλυκαιμικό έλεγχο.

Νεφρική δυσλειτουργία Η φαρμακοκινητική της ντουλαγλουτίδης αξιολογήθηκε σε μία μελέτη κλινικής φαρμακολογίας και ήταν γενικά παρόμοια μεταξύ των υγιών ατόμων και των ασθενών με ήπια έως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (CrCl < 30 ml/min), συμπεριλαμβανομένης της νεφροπάθειας τελικού σταδίου (ασθενείς που χρειάζονται αιμοκάθαρση). Επιπρόσθετα, σε μια κλινική μελέτη 52 εβδομάδων σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και μέτρια έως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (eGFR [μέσω CKD-EPI] < 60 και ≥ 15 ml/min/1,73 m2), το φαρμακοκινητικό προφίλ του Trulicity 0,75mg και 1,5mg, μία φορά την εβδομάδα, ήταν παρόμοιο με αυτό που καταδείχθηκε σε προηγούμενες κλινικές μελέτες. Αυτή η κλινική μελέτη δεν περιλάμβανε ασθενείς με νεφροπάθεια τελικού σταδίου.

Ηπατική δυσλειτουργία Η φαρμακοκινητική της ντουλαγλουτίδης αξιολογήθηκε σε μία μελέτη κλινικής φαρμακολογίας, όπου οι ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία εμφάνισαν στατιστικά σημαντικές μειώσεις της έκθεσης στη ντουλαγλουτίδη έως και κατά 30% και 33% για τη μέση Cmax και AUC, αντίστοιχα, σε σύγκριση με υγιείς μάρτυρες. Παρατηρήθηκε γενική παράταση του tmax της ντουλαγλουτίδης με την επιδείνωση της ηπατικής λειτουργίας. Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκε κάποια τάση ως προς την έκθεση στη ντουλαγλουτίδη σε σχέση με τον βαθμό ηπατικής δυσλειτουργίας. Αυτές οι επιδράσεις δεν θεωρήθηκαν κλινικά σημαντικές.

Παιδιατρικός πληθυσμός Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες χαρακτηρισμού της φαρμακοκινητικής της ντουλαγλουτίδης σε παιδιατρικούς ασθενείς.

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Οδός χορήγησης

parenteral

Μορφή

injectable

Σκευάσματα σε κυκλοφορία

science

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Εργαλείο Θεραπείας ΣΔτ2 Παχυσαρκία Κατευθυντήριες Οδηγίες ΦΕΚ 3289/Β/26.06.2025 Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 2 Κατευθυντήριες Οδηγίες ΕΟΦ/Υπ. Υγείας 2025

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Σακχαρώδης Διαβήτης Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Εργασίας για τον Σακχαρώδη Διαβήτη

🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ Α A10BJ05

ΣΔ τύπου 2 — Χωρίς εγκατεστημένη ΚΑ νόσο / καρδιακή ανεπάρκεια / ΧΝΝ
- Στόχος: ρύθμιση γλυκόζης, έλεγχος συμπτωμάτων & σωματικού βάρους
Δοσολογία: Add-on · Συνεχής
ΒΗΜΑ Α A10BJ05

ΣΔ τύπου 2 — Χωρίς εγκατεστημένη ΚΑ νόσο / καρδιακή ανεπάρκεια / ΧΝΝ
- Στόχος: ρύθμιση γλυκόζης, έλεγχος συμπτωμάτων & σωματικού βάρους
Δοσολογία: Add-on · Συνεχής
ΒΗΜΑ Β A10BJ05

ΣΔ τύπου 2 — Με αθηροσκληρωτική ΚΑ νόσο / ΚΑ ανεπάρκεια / ΧΝΝ
- Στόχος: μείωση καρδιονεφρικού κινδύνου — ανεξάρτητα από την HbA1c
Δοσολογία: Επίτευξη γλυκαιμικού στόχου ή χορήγηση μετφορμίνης · Συνεχής
ΒΗΜΑ ΠΑΙΔ A10BJ05

ΣΔ σε παιδιά & εφήβους
- ΣΔτ1 (> 90% του παιδικού/εφηβικού ΣΔ) ή ΣΔτ2
Δοσολογία: Add-on · Συνεχής

⚠ Σουλφονυλουρίες ΟΧΙ στην εφηβική ηλικία.