OSILODROSTAT
Θεραπευτικός παράγοντας σε κλινική χρήση. Δείτε το κλινικό και φαρμακολογικό προφίλ για περισσότερες λεπτομέρειες.
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
medication
SPC-ISTURISA
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Από στόματος
- Χορήγηση: Δύο φορές ημερησίως
- Δόση έναρξης: 2 mg δύο φορές ημερησίως
- Τιτλοποίηση: Η δόση μπορεί να τιτλοποιηθεί σταδιακά (αρχικά με αυξήσεις της δόσης 1 ή 2 mg) με βάση την ατομική ανταπόκριση και ανεκτικότητα με στόχο την επίτευξη φυσιολογικών επιπέδων κορτιζόλης. Αυξήσεις στη δόση δεν πρέπει να γίνονται συχνότερα από μία φορά κάθε 1-2 εβδομάδες και πρέπει να καθοδηγούνται από τα αποτελέσματα των μετρήσεων της κορτιζόλης και την κλινική ανταπόκριση του ασθενούς.
-
ΕνήλικεςΔόση2 mg δύο φορές ημερησίωςΜέγ. δόση30 mg δύο φορές ημερησίωςΣυνήθης δόση συντήρησης 2-7 mg δύο φορές ημερησίως.
-
ΑσιάτεςΔόση1 mg δύο φορές ημερησίωςΜειωμένη εναρκτήρια δόση.
-
Ηλικιωμένοι (65 ετών ή άνω)Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης, αλλά χρήση με προσοχή λόγω περιορισμένων δεδομένων.
-
Νεφρική δυσλειτουργίαΔεν απαιτείται προσαρμογή δόσης. Προσοχή στην ερμηνεία UFC, εξέταση διαφορετικών μεθόδων παρακολούθησης κορτιζόλης.
-
Ήπια ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh A)Δεν απαιτείται προσαρμογή δόσης.
-
Μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh B)Δόση1 mg δύο φορές ημερησίωςΣυνιστώμενη δόση έναρξης.
-
Σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh C)Δόση1 mg μία φορά ημερησίως το βράδυΣυνιστώμενη δόση έναρξης με αρχική τιτλοποίηση προς τα πάνω σε 1 mg δύο φορές ημερησίως.
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςΗ ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί.
block
SPC-ISTURISA
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
warning
SPC-ISTURISA
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
ΥποκορτιζολαιμίαΗ αναστολή της σύνθεσης κορτιζόλης από την οσιλοδροστάτη έχει οδηγήσει σε συμβάντα σχετιζόμενα με υποκορτιζολαιμία όπως το σύνδρομο στέρησης κορτιζόλης (συμπτωματική μείωση των επιπέδων κορτιζόλης, αλλά διατήρηση τους πάνω από το κατώτερο όριο του φυσιολογικού εύρους) και επινεφριδιακή ανεπάρκεια (επίπεδα κορτιζόλης κάτω από το φυσιολογικό εύρος). Οι ασθενείς πρέπει να είναι σε επιφυλακή για σημεία και συμπτώματα που σχετίζονται με υποκορτιζολαιμία (π.χ. ναυτία, έμετο, κόπωση, κοιλιακό άλγος, απώλεια όρεξης και ζάλη). Οι συμπτωματικοί ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για υπόταση, υπονατριαιμία, υπερκαλιαιμία ή/και υπογλυκαιμία. Αν υπάρχει υποψία υποκορτιζολαιμίας, πρέπει να εξετάζονται τα επίπεδα κορτιζόλης και να εξετάζεται το ενδεχόμενο προσωρινής μείωσης της δόσης ή διακοπής του Isturisa. Αν είναι απαραίτητο, πρέπει να γίνεται έναρξη θεραπείας υποκατάστασης με κορτικοστεροειδή. Η λήψη του Isturisa μπορεί να ξεκινήσει εκ νέου μετά από την υποχώρηση των συμπτωμάτων σε χαμηλότερη δόση με την προϋπόθεση ότι τα επίπεδα κορτιζόλης είναι πάνω από το κατώτερο όριο του φυσιολογικού κατά την απουσία θεραπείας υποκατάστασης με γλυκοκορτικοειδή. Συνιστάται η χρήση εργαστηριακών μεθόδων που δεν εμφανίζουν σημαντική διασταυρούμενη αντιδραστικότητα με τις πρόδρομες ουσίες της κορτιζόλης όπως η 11-δεοξυκορτιζόλη.
-
Παράταση του διαστήματος QTπροσοχήΗ οσιλοδροστάτη συσχετίστηκε με δοσοεξαρτώμενη παράταση του διαστήματος QT που μπορεί να προκαλέσει καρδιακές αρρυθμίες. Ανεπιθύμητες ενέργειες παράτασης του διαστήματος QT και κλινικά σχετικών ευρημάτων του HΚΓ έχουν αναφερθεί. Αν το διάστημα QT υπερβεί τα 480 ms πριν από ή κατά τη διάρκεια της θεραπείας, συνιστάται γνωμοδότηση από καρδιολόγο. Μπορεί να απαιτηθεί προσωρινή μείωση της δόσης ή διακοπή. Κάθε υποκαλιαιμία, υπασβεστιαιμία ή υπομαγνησιαιμία πρέπει να αντιμετωπίζεται πριν από τη χορήγηση του Isturisa.
-
Παράταση του διαστήματος QTπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς με παράγοντες κινδύνου για παράταση του QT (συγγενές σύνδρομο μακρού QT, σημαντική καρδιαγγειακή νόσος, ταυτόχρονη χορήγηση φαρμακευτικών προϊόντων που παρατείνουν το διάστημα QT)Το Isturisa πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και η αναλογία ωφέλους - κινδύνου να εκτιμάται προσεκτικά. Εάν το Isturisa χρησιμοποιείται σε ασθενείς με αυτούς τους παράγοντες κινδύνου συνιστάται πιο συχνή παρακολούθηση με ΗΚΓ.
-
Ανάπτυξη κορτικοτρόπων όγκωνΠληθυσμόςασθενείς που προσβάλλονται από επιβεβαιωμένο με MRI κορτικοτρόπο όγκοΘα πρέπει να εξετάζεται η διακοπή της οσιλοδροστάτης.
-
Ταυτόχρονη χρήση με ισχυρούς ενζυμικούς αναστολείς και υποδοχείςπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν συγχορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα που αναστέλλουν ή επάγουν ισχυρά πολλαπλά ένζυμαΣυνιστάται προσοχή και στενότερη παρακολούθηση όταν συγχορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα που αναστέλλουν ή επάγουν ισχυρά πολλαπλά ένζυμα ξεκινούν να χορηγούνται ή διακόπτονται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με οσιλοδροστάτη, καθώς μπορεί να επηρεάσουν την έκθεση στην οσιλοδροστάτη και να έχουν ως αποτέλεσμα τον κίνδυνο εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών (εξαιτίας μιας πιθανής αύξησης στην έκθεση) ή μειωμένης αποτελεσματικότητας (εξαιτίας μιας πιθανής μείωσης στην έκθεση).
-
Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικίαΠληθυσμόςΓυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικίαΤο Isturisa μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο έμβρυο. Η κατάσταση εγκυμοσύνης πρέπει να επιβεβαιώνεται πριν από την έναρξη της θεραπείας και αυτές οι ασθενείς πρέπει να συμβουλεύονται σχετικά με τον δυνητικό κίνδυνο προς το έμβρυο και με την ανάγκη χρήσης αποτελεσματικής αντισύλληψης κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για τουλάχιστον μία εβδομάδα μετά την παύση της θεραπείας (βλ. Κύηση και γαλουχία).
swap_horiz
SPC-ISTURISA
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Φαρμακευτικά προϊόντα που παρατείνουν το διάστημα QT (π.χ. πασιρεοτίδη, κετοκοναζόλη)προσοχήΠαράταση QTΣύστασηΘα πρέπει να εξετάζεται μια περίοδος έκπλυσης όταν γίνονται αλλαγές.
-
Ισχυροί ενζυμικοί αναστολείς (πολλαπλά ένζυμα)προσοχήΠιθανές αλλαγές στην έκθεση της οσιλοδροστάτηςΣύστασηΣυνιστάται προσοχή όταν ξεκινούν ή διακόπτονται.
-
Ισχυροί ενζυμικοί επαγωγείς (πολλαπλά ένζυμα, π.χ. ριφαμπικίνη)προσοχήΠιθανές αλλαγές στην έκθεση της οσιλοδροστάτηςΣύστασηΣυνιστάται προσοχή όταν ξεκινούν ή διακόπτονται.
-
Ευαίσθητα υποστρώματα ενζύμων ή υποδοχέων με στενό θεραπευτικό δείκτηπροσοχήΠιθανή αναστολή ή/και επαγωγή πολλαπλά ένζυμα και μεταφορείς από την οσιλοδροστάτη και τον μεταβολίτη Μ34,5, επηρεάζοντας την έκθεσή τους.ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή.
-
Δεξτρομεθορφάνη (υπόστρωμα CYP2D6)παρακολούθησηΑύξηση AUC της δεξτρομεθορφάνης (αναλογία 1,5). Η οσιλοδροστάτη είναι ήπιος αναστολέας CYP2D6.
-
Μιδαζολάμη (υπόστρωμα CYP3A4)παρακολούθησηΑύξηση AUC της μιδαζολάμης (αναλογία 1,5). Η οσιλοδροστάτη είναι ήπιος αναστολέας CYP3A4/5.
-
Ομεπραζόλη (υπόστρωμα CYP2C19)προσοχήΑύξηση AUC της ομεπραζόλης (αναλογία 1,9). Η οσιλοδροστάτη είναι ήπιος προς μέτριος αναστολέας CYP2C19.ΣύστασηΗ οσιλοδροστάτη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή όταν συγχορηγείται με ευαίσθητα υποστρώματα CYP2C19 με στενό θεραπευτικό δείκτη.
-
Καφεΐνη (υπόστρωμα CYP1A2)προσοχήΑύξηση AUC της καφεΐνης (αναλογία 2,5). Η οσιλοδροστάτη είναι μέτριος αναστολέας CYP1A2.ΣύστασηΗ οσιλοδροστάτη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή όταν συγχορηγείται με ευαίσθητα υποστρώματα CYP1A2 με στενό θεραπευτικό δείκτη όπως η θεοφυλλίνη και η τιζανιδίνη.
-
Αιθυνυλοοιστραδιόλη / Λεβονοργεστρέλη (ορμονικά αντισυλληπτικά)προσοχήΔεν υπήρξε κλινικά σημαντική επίδραση στις AUC και Cmax της αιθύνυλοοιστραδιόλης. Η Cmax της λεβονοργεστρέλης έπεσε ελαφρώς εκτός των αποδεκτών ορίων βιοισοδυναμίας.ΣύστασηΤα αποτελέσματα μακρύτερης περιόδου επαγωγής και αλληλεπίδρασης με άλλα ορμονικά αντισυλληπτικά δεν έχουν μελετηθεί (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Κύηση και γαλουχία).
sick
SPC-ISTURISA
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Επινεφριδιακή ανεπάρκεια
- Υποκαλιαιμία
- Μειωμένη όρεξη
- Ζάλη
- Κεφαλαλγία
- Συγκοπή
- Ταχυκαρδία
- Υπόταση
- Έμετος
- Ναυτία
- Διάρροια
- Κοιλιακό άλγος
- Εξάνθημα
- Υπερτρίχωση
- Ακμή
- Μυαλγία
- Αρθραλγία
- Κόπωση
- Οίδημα
- Αίσθημα κακουχίας
- Αυξημένη τεστοστερόνη αίματος
- Αυξημένη κορτικοτροφίνη αίματος
- Παράταση διαστήματος QT στο ηλεκτροκαρδιογράφημα
- Αύξηση τρανσαμινασών
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΑρθραλγίαΜυοσκελετικό
-
Πολύ συχνέςΑυξημένη κορτικοτροφίνη αίματοςΕργαστηριακές
-
Πολύ συχνέςΑυξημένη τεστοστερόνη αίματοςΕργαστηριακές
-
Πολύ συχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΕπινεφριδιακή ανεπάρκειαΕνδοκρινικό
-
Πολύ συχνέςΖάληΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΚοιλιακό άλγοςΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΚόπωσηΓενικές
-
Πολύ συχνέςΜειωμένη όρεξηΜεταβολισμός
-
Πολύ συχνέςΜυαλγίαΜυοσκελετικό
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΟίδημαΓενικές
-
Πολύ συχνέςΥποκαλιαιμίαΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΑίσθημα κακουχίαςΓενικές
-
ΣυχνέςΑκμήΔέρμα
-
ΣυχνέςΑύξηση τρανσαμινασώνΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΠαράταση διαστήματος QT στο ηλεκτροκαρδιογράφημαΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΣυγκοπήΝευρικό
-
ΣυχνέςΤαχυκαρδίαΚαρδιά
-
ΣυχνέςΥπερτρίχωσηΔέρμα
-
ΣυχνέςΥπότασηΑγγειακές
pregnant_woman
SPC-ISTURISA
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Αντενδείκνυται
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΤο Isturisa δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς και σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας χωρίς την χρήση αντισύλληψης.Με βάση τα προκλινικά δεδομένα η οσιλοδροστάτη μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο έμβρυο όταν χορηγείται σε έγκυο γυναίκα. Συνιστάται τεστ εγκυμοσύνης πριν από την έναρξη της θεραπείας για τις γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία. Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για τουλάχιστον μία εβδομάδα μετά. Εάν χρησιμοποιούνται άλλα ορμονικά αντισυλληπτικά εκτός από τον από του στοματος συνδυασμό αιθυνιλοοιστραδιόλης και λεβονοργεστρέλης συνιστάται η χρήση μιας επιπλέον, συμπληρωματικής μεθόδου αντισύλληψης φραγμού (βλ. Αλληλεπιδράσεις). Δεν διατίθενται ή είναι περιορισμένα τα κλινικά δεδομένα σχετικά με τη χρήση της οσιλοδροστάτης σε έγκυρο γυναίκα. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα (βλέπε Προκλινικά δεδομένα).
-
ΓαλουχίαΟ θηλασμός πρέπει να διακόπτεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Isturisa και για τουλάχιστον μία εβδομάδα μετά την θεραπεία.Δεν είναι γνωστό εάν η οσιλοδροστάτη ή οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Ο κίνδυνος στα νεογέννητα/ βρέφη δεν μπορεί να αποκλειστεί.
-
ΓονιμότηταΔεν υπάρχουν πληροφορίες για την επίδραση της οσιλοδροστάτης στην ανθρώπινη γονιμότητα.Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει επιδράσεις στον εμμηνορυσιακό κύκλο και μειωμένη γονιμότητα των θηλυκών ζώων σε αρουραίους (βλέπε Προκλινικά δεδομένα).
neurology
SPC-ISTURISA
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-ISTURISA
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
SPC-ISTURISA
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση Η οσιλοδροστάτη είναι μια εξαιρετικά διαλυτή, εξαιρετικά διαπερατή ουσία (BCS κατηγορία 1). Απορροφάται ταχέως (tmax ~1 h) και η από στόματος απορρόφηση στους ανθρώπους θεωρείται σχεδόν πλήρης. Η σταθερή κατάσταση επιτυγχάνεται κατά την ημέρα…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Ασβέστιο ορού (Ca²⁺) | scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά | περιοδικά | — |
| Κάλιο ορού (K⁺) | scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά | — | Συμπτωματικοί ασθενείς |
| περιοδικά | — | ||
| Μαγνήσιο ορού (Mg²⁺) | scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά | περιοδικά | — |
| Νάτριο ορού (Na) | scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά | — | Συμπτωματικοί ασθενείς |
| Γλυκόζη αίματος | glucoseΓλυκαιμικός έλεγχος / διαβήτης | — | Συμπτωματικοί ασθενείς |
| Κορτιζόλη | endocrinologyΘυρεοειδής & ορμόνες | τακτικά διαστήματα | — |
| επιπλέον παρακολούθηση | Επί αυξημένων απαιτήσεων κορτιζόλης ή αλλαγών σε συγχορηγούμενα φάρμακα |
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Αρτηριακή πίεση | monitor_heartΑρτηριακή πίεση & ζωτικά σημεία | — | Συμπτωματικοί ασθενείς |
ΗΚΓ / Καρδιολογικός έλεγχος
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ) | cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά) | πριν από την έναρξη της θεραπείας, εντός μίας εβδομάδας μετά την έναρξη της θεραπείας και σύμφωνα με τις κλινικές ενδείξεις στη συνέχεια | — |
| πιο συχνή παρακολούθηση | Παράγοντες κινδύνου για παράταση QT |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-ISTURISA
expand_more
Δοσολογία
Η έναρξη και η επίβλεψη της θεραπείας πρέπει να γίνεται από ιατρούς με εμπειρία στην ενδοκρινολογία ή την γενική ιατρική και με πρόσβαση σε κατάλληλες εγκαταστάσεις για την παρακολούθηση των βιοχημικών ανταποκρίσεων καθώς πρέπει να γίνεται προσαρμογή της δόσης ώστε να καλύπτονται οι θεραπευτικές ανάγκες του ασθενούς, με βάση τη σταθεροποίηση των επιπέδων κορτιζόλης.
Δοσολογία
Η συνιστώμενη εναρκτήρια δόση της οσιλοδροστάτης είναι 2 mg δύο φορές ημερησίως. Για ασθενείς με Ασιατική καταγωγή συνιστάται μειωμένη εναρκτήρια δόση 1 mg δύο φορές ημερησίως (βλ. Φαρμακοκινητικές).
Η δόση μπορεί να τιτλοποιηθεί σταδιακά (αρχικά με αυξήσεις της δόσης 1 ή 2 mg) με βάση την ατομική ανταπόκριση και ανεκτικότητα με στόχο την επίτευξη φυσιολογικών επιπέδων κορτιζόλης. Συνιστάται να παρακολουθούνται τα επίπεδα κορτιζόλης (π.χ. ελεύθερη κορτιζόλη ούρων 24ώρου, κορτιζόλη ορού/ πλάσματος) κάθε 1-2 εβδομάδες μέχρι να παρατηρηθεί διατήρηση επαρκούς κλινικής ανταπόκρισης. Στη συνέχεια λιγότερο συχνή παρακολούθηση μπορεί να θεωρηθεί κλινικά ενδεικνυόμενη, εκτός εάν υπάρχουν λόγοι για επιπρόσθετη παρακολούθηση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Αλληλεπιδράσεις). Αυξήσεις στη δόση δεν πρέπει να γίνονται συχνότερα από μία φορά κάθε 1-2 εβδομάδες και πρέπει να καθοδηγούνται από τα αποτελέσματα των μετρήσεων της κορτιζόλης και την κλινική ανταπόκριση του ασθενούς.
Η δόση της οσιλοδροστάτης πρέπει να μειωθεί ή η θεραπεία να διακοπεί προσωρινά αν τα επίπεδα κορτιζόλης είναι κάτω από το κατώτερο όριο του φυσιολογικού ή υπάρχει ταχεία μείωση των επιπέδων κορτιζόλης στο κατώτερο μέρος του φυσιολογικού εύρους ή αν ο ασθενής έχει σημεία ή συμπτώματα που να υποδεικνύουν υποκορτιζολαιμία (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Το Isturisa μπορεί να ξεκινήσει ξανά μετά την υποχώρηση των συμπτωμάτων σε χαμηλότερη δόση, με την προϋπόθεση ότι τα επίπεδα της κορτιζόλης είναι πάνω από το κατώτερο όριο των φυσιολογικών υπό την απουσία υποκατάστασης γλυκοκορτικοειδών. Η διαχείριση άλλων ύποπτων ανεπιθύμητων αντιδράσεων οποιαδήποτε χρονική στιγμή κατά τη διάρκεια της θεραπείας μπορεί επίσης να χρειαστεί προσωρινή μείωση της δόσης ή προσωρινή διακοπή της θεραπείας.
Η συνήσης δόση συντήρησης σε κλινικές μελέτες κυμάνθηκε μεταξύ 2 και 7 mg δύο φορές ημερησίως.
Η μέγιστη συνιστώμενη δόση του Isturisa είναι 30 mg δύο φορές ημερησίως.
Εάν παραληφθεί μια δόση, ο ασθενής θα πρέπει να πάρει τη δόση που έχει συνταγογραφηθεί την επόμενη προγραμματισμένη χρονική στιγμή. Δεν πρέπει να γίνει διπλασιασμός της επόμενης δόσης.
Ηλικιωμένοι (65 ετών ή άνω)
Δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποδηλώνουν ότι απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς ηλικίας 65 ετών ή άνω. Ωστόσο, τα δεδομένα από τη χρήση της οσιλοδροστάτης σε αυτό τον πληθυσμό είναι περιορισμένα και για αυτό το Isturisa θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε αυτή την ηλικιακή ομάδα.
Νεφρική δυσλειτουργία
Δεν απαιτείται προσαρμογή δόσης για ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (βλ. Φαρμακοκινητικές). Τα επίπεδα ελεύθερης κορτιζόλης ούρων (UFC) πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή σε ασθενείς με μέτρια ως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία λόγω της μειωμένης έκκρισης ελεύθερης κορτιζόλης ούρων (UFC). Πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο διαφορετικών μεθόδων παρακολούθησης της κορτιζόλης σε αυτούς τους ασθενείς.
Ηπατική δυσλειτουργία
Δεν απαιτείται προσαρμογή δόσης για ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh A). Για τους ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh B), η συνιστώμενη δόση έναρξης είναι 1 mg δύο φορές ημερησίως. Για τους ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh C), η συνιστώμενη δόση έναρξης είναι 1 mg μία φορά ημερησίως το βράδυ με αρχική τιτλοποίηση προς τα πάνω σε 1 mg δύο φορές ημερησίως (βλ. Φαρμακοκινητικές).
Τα δεδομένα από τη χρήση σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία είναι περιορισμένα. Μπορεί να απαιτείται πιο συχνή παρακολούθηση της λειτουργίας των επινεφριδίων σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία κατά την τιτλοποίηση της δόσης.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Isturisa σε παιδιά ηλικίας μικρότερης των 18 ετών δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
Τρόπος χορήγησης
Από στόματος χρήση.
Μπορείτε να πάρετε το Isturisa με ή χωρίς φαγητό.
block
Αντενδείξεις
SPC-ISTURISA
expand_more
Αντενδείξεις
- Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα.
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-ISTURISA
expand_more
Προειδοποιήσεις
Υποκορτιζολαιμία
Η αναστολή της σύνθεσης κορτιζόλης από την οσιλοδροστάτη έχει οδηγήσει σε συμβάντα σχετιζόμενα με υποκορτιζολαιμία όπως το σύνδρομο στέρησης κορτιζόλης (συμπτωματική μείωση των επιπέδων κορτιζόλης, αλλά διατήρηση τους πάνω από το κατώτερο όριο του φυσιολογικού εύρους) και επινεφριδιακή ανεπάρκεια (επίπεδα κορτιζόλης κάτω από το φυσιολογικό εύρος). Τα επίπεδα κορτιζόλης πρέπει να παρακολουθούνται σε τακτικά διαστήματα (βλ. Δοσολογία), καθώς μπορεί να παρατηρηθούν συμβάντα σχετιζόμενα με υποκορτιζολαιμία οποιαδήποτε χρονική στιγμή κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Συνιστάται επιπλέον παρακολούθηση ειδικά σε περιπτώσεις αυξημένων απαιτήσεων για κορτιζόλη, όπως το σωματικό ή το ψυχολογικό στρες, ή κατά το διάστημα αλλαγών σε ταυτόχρονα χορηγούμενων φαρμάκων που μπορεί να επηρεάσουν την έκθεση στην οσιλοδροστάτη (βλ. Αλληλεπιδράσεις). Συνιστάται η χρήση εργαστηριακών μεθόδων που δεν εμφανίζουν σημαντική διασταυρούμενη αντιδραστικότητα με τις πρόδρομες ουσίες της κορτιζόλης όπως η 11-δεοξυκορτιζόλη που μπορεί να αυξηθεί κατά τη διάρκεια της θεραπείας με οσιλοδροστάτη. Οι ασθενείς πρέπει να είναι σε επιφυλακή για σημεία και συμπτώματα που σχετίζονται με υποκορτιζολαιμία (π.χ. ναυτία, έμετο, κόπωση, κοιλιακό άλγος, απώλεια όρεξης και ζάλη). Οι συμπτωματικοί ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για υπόταση, υπονατριαιμία, υπερκαλιαιμία ή/και υπογλυκαιμία. Αν υπάρχει υποψία υποκορτιζολαιμίας, πρέπει να εξετάζονται τα επίπεδα κορτιζόλης και να εξετάζεται το ενδεχόμενο προσωρινής μείωσης της δόσης ή διακοπής του Isturisa. Αν είναι απαραίτητο, πρέπει να γίνεται έναρξη θεραπείας υποκατάστασης με κορτικοστεροειδή. Η λήψη του Isturisa μπορεί να ξεκινήσει εκ νέου μετά από την υποχώρηση των συμπτωμάτων σε χαμηλότερη δόση με την προϋπόθεση ότι τα επίπεδα κορτιζόλης είναι πάνω από το κατώτερο όριο του φυσιολογικού κατά την απουσία θεραπείας υποκατάστασης με γλυκοκορτικοειδή.
Παράταση του διαστήματος QT
Σε μια διεξοδική μελέτη του διαστήματος QT, η οσιλοδροστάτη συσχετίστηκε με δοσοεξαρτώμενη παράταση του διαστήματος QT (μέση μέγιστη εκτιμώμενη αύξηση του QTcF κατά +5,3 ms στην υψηλότερη συνιστώμενη δόση των 30 mg) που μπορεί να προκαλέσει καρδιακές αρρυθμίες (βλ. Φαρμακοδυναμικές). Ανεπιθύμητες ενέργειες παράτασης του διαστήματος QT και κλινικά σχετικών ευρημάτων του HΚΓ έχουν αναφερθεί σε κλινικές μελέτες. Πρέπει να διενεργείται ΗΚΓ πριν από την έναρξη της θεραπείας με Isturisa, εντός μίας εβδομάδας μετά την έναρξη της θεραπείας και σύμφωνα με τις κλινικές ενδείξεις στη συνέχεια. Αν το διάστημα QT υπερβεί τα 480 ms πριν από ή κατά τη διάρκεια της θεραπείας, συνιστάται γνωμοδότηση από καρδιολόγο. Μπορεί να απαιτηθεί προσωρινή μείωση της δόσης ή διακοπή. Κάθε υποκαλιαιμία, υπασβεστιαιμία ή υπομαγνησιαιμία πρέπει να αντιμετωπίζεται πριν από τη χορήγηση του Isturisa και τα επίπεδα ηλεκτρολυτών πρέπει να παρακολουθούνται περιοδικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Το Isturisa πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και η αναλογία ωφέλους - κινδύνου να εκτιμάται προσεκτικά σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου για παράταση του QT όπως:
- συγγενές σύνδρομου μακρού QT
- σημαντική καρδιαγγειακή νόσος (περιλαμβανομένης της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας, του πρόσφατου εμφράγματος του μυοκαρδίου της ασταθούς στηθάγχης, της παρατεταμένης κοιλιακής ταχυκαρδίας, του προχωρημένου καρδιακού αποκλεισμού και των κλινικά σημαντικών βραδυαρρυθμιών), και
- ταυτόχρονη χορήγηση φαρμακευτικών προϊόντων που είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα QT (βλ. Αλληλεπιδράσεις) Εάν το Isturisa χρησιμοποιείται σε ασθενείς με αυτούς τους παράγοντες κινδύνου συνιστάται πιο συχνή παρακολούθηση με ΗΚΓ.
Ανάπτυξη κορτικοτρόπων όγκων
Θα πρέπει να εξετάζεται η διακοπή της οσιλοδροστάτης σε ασθενείς που προσβάλλονται από επιβεβαιωμένο με MRI κορτικοτρόπο όγκο κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
Ταυτόχρονη χρήση με ισχυρούς ενζυμικούς αναστολείς και υποδοχείς
Συνιστάται προσοχή και στενότερη παρακολούθηση όταν συγχορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα που αναστέλλουν ή επάγουν ισχυρά πολλαπλά ένζυμα ξεκινούν να χορηγούνται ή διακόπτονται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με οσιλοδροστάτη (βλ. Αλληλεπιδράσεις), καθώς μπορεί να επηρεάσουν την έκθεση στην οσιλοδροστάτη και να έχουν ως αποτέλεσμα τον κίνδυνο εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών (εξαιτίας μιας πιθανής αύξησης στην έκθεση) ή μειωμένης αποτελεσματικότητας (εξαιτίας μιας πιθανής μείωσης στην έκθεση).
Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία
Το Isturisa μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο έμβρυο. Η κατάσταση εγκυμοσύνης πρέπει να επιβεβαιώνεται σε γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πριν από την έναρξη της θεραπείας με Isturisa και αυτές οι ασθενείς πρέπει να συμβουλεύονται σχετικά με τον δυνητικό κίνδυνο προς το έμβρυο και με την ανάγκη χρήσης αποτελεσματικής αντισύλληψης κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για τουλάχιστον μία εβδομάδα μετά την παύση της θεραπείας (βλ. Κύηση και γαλουχία).
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-ISTURISA
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
Πιθανές φαρμακοδυναμικές αλληλεπιδράσεις
Η συγχορήγηση οσιλοδροστάτης με άλλες θεραπείες που είναι γνωστό ότι επηρεάζουν το διάστημα QT μπορεί να οδηγήσει σε παράταση QT σε ασθενείς με γνωστές διαταραχές του καρδιακού ρυθμού (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοδυναμικές). Θα πρέπει να εξετάζεται μια περίοδος έκπλυσης όταν γίνονται αλλαγές σε προϊόντα που είναι γνωστό ότι επηρεάζουν το διάστημα QT όπως η πασιρεοτίδη ή η κετοκοναζόλη.
Επιδράσεις άλλων φαρμακευτικών προϊόντων στην φαρμακοκινητική της οσιλοδροστάτης
Η δυνατότητα κλινικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ φαρμάκων με ταυτόχρονα χορηγούμενα προϊόντα που αναστέλλουν μεταφορείς ή ένα CYP ή UGT ένζυμο είναι χαμηλή (βλ. Φαρμακοκινητικές).
Ισχυροί ενζυμικοί αναστολείς Συνιστάται προσοχή όταν συγχορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία αναστέλλουν ισχυρά πολλαπλά ένζυμα ξεκινούν να χορηγούνται ή διακόπτονται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με οσιλοδροστάτη (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Ισχυροί ενζυμικοί επαγωγείς Συνιστάται προσοχή όταν συγχορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία επάγουν ισχυρά πολλαπλά ένζυμα (π.χ. ριφαμπικίνη) ξεκινούν να χορηγούνται ή διακόπτονται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με οσιλοδροστάτη (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Επιδράσεις της οσιλοδροστάτης στη φαρμακοκινητική άλλων φαρμακευτικών προϊόντων
Επειδή η οσιλοδροστάτη και ο κύριος μεταβολίτης της Μ34,5 μπορεί να αναστέλλουν ή/και να επάγουν πολλαπλά ένζυμα και μεταφορείς, συνιστάται γενικά προσοχή όταν η οσιλοδροστάτη συγχορηγείται με ευαίσθητα υποστρώματα ενζύμων ή υποδοχέων με στενό θεραπευτικό δείκτη. Τα διαθέσιμα δεδομένα αλληλεπιδράσεων συνοψίζονται παρακάτω (βλ. επίσης Φαρμακοκινητικές).
Κλινικές μελέτες Σε μία μελέτη σε υγιείς εθελοντές (n=20) με τη χρήση εφάπαξ δόσης 50 mg οσιλοδροστάτης και συνδυασμού φαρμάκων ελέγχου (probe drug cocktail) διαπιστώθηκε ότι η οσιλοδροστάτη είναι ήπιος αναστολέας των CYP2D6 και CYP3A4/5, ήπιος προς μέτριος αναστολέας του CYP2C19 και μέτριος αναστολέας του CYP1A2.
- Η αναλογία του γεωμετρικού μέσου της CYP2D6 - AUC ήταν 1,5 για τη δεξτρομεθορφάνη (υπόστρωμα του CYP2D6) όταν χορηγήθηκε με οσιλοδροστάτη σε σύγκριση με όταν χορηγήθηκε μόνη.
- Η αναλογία του γεωμετρικού μέσου της CYP3A4 - AUC ήταν 1,5 για τη μιδαζολάμη (υπόστρωμα του CYP3A4) όταν χορηγήθηκε με οσιλοδροστάτη σε σύγκριση με όταν χορηγήθηκε μόνη.
- Η αναλογία του γεωμετρικού μέσου της CYP2C19 -AUC ήταν 1,9 για την ομεπραζόλη (υπόστρωμα του CYP2C19) όταν χορηγήθηκε με οσιλοδροστάτη σε σύγκριση με όταν χορηγήθηκε μόνη. Ωστόσο, παρατηρήθηκε in vitro σήμα χρονοεξαρτώμενης αναστολής, οπότε οι συνέπειες μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση δεν είναι ξεκάθαρες. Η οσιλοδροστάτη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή όταν συγχορηγείται με ευαίσθητα υποστρώματα CYP2C19 με στενό θεραπευτικό δείκτη.
- Η αναλογία του γεωμετρικού μέσου της CYP1A2 -AUC ήταν 2,5 για την καφεΐνη (υπόστρωμα του CYP1A2) όταν χορηγήθηκε με οσιλοδροστάτη σε σύγκριση με όταν χορηγήθηκε μόνη. Ωστόσο, παρατηρήθηκε in vitro σήμα επαγωγής του CYP1A2, οπότε οι συνέπειες μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση δεν είναι ξεκάθαρες. Η οσιλοδροστάτη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή όταν συγχορηγείται με ευαίσθητα υποστρώματα CYP1A2 με στενό θεραπευτικό δείκτη όπως η θεοφυλλίνη και η τιζανιδίνη.
Σε μελέτη υγιών εθελοντών (n=24), η οσιλοδροστάτη (30 mg δύο φορές ημερησίως για 7 ημέρες πριν την ταυτόχρονη χορήγηση με ένα από του στόματος αντισυλληπτικό συνδυασμού που περιείχε 0,03 mg αιθυνυλοοιστραδιόλη και 0,15 mg λεβονοργεστρέλη και συνεχίσθηκε για άλλες 5 ημέρες) δεν είχε κλινικά σημαντική επίδραση στις AUC και Cmax της αιθύνυλοοιστραδιόλης (μέση γεωμετρική αναλογία: 1,03 και 0,88, αντίστοιχα) και την AUC της λεβονοργεστρέλης (μέση γεωμετρική αναλογία: 1,02). Η Cmax της λεβονοργεστρέλης έπεσε ελαφρώς εκτός των αποδεκτών ορίων βιοισοδυναμίας (μέση γεωμετρική αναλογία 0,86, διάστημα εμπιστοσύνης 90%: 0,737-1,00). Τα αποτελέσματα μακρύτερης περιόδου επαγωγής και αλληλεπίδρασης με άλλα ορμονικά αντισυλληπτικά δεν έχει μελετηθεί (βλ. επίσης Ειδικές προειδοποιήσεις και Κύηση και γαλουχία)
In vitro δεδομένα In vitro δεδομένα για την οσιλοδροστάτη και τον κύριο μεταβολίτη της Μ34,5 καταδεικνύουν δυνατότητα τόσο αναστολής όσο και επαγωγής για τα CYP1A2, CYP2B6 και CYP3A4/5, δυναμικό χρονοεξαρτώμενης αναστολής του CYP2C19 και δυναμικό αναστολής για τα CYP2E1 και UGT1A1. Δεν μπορεί να αποκλεισθεί ότι η οσιλοδροστάτη μπορεί να επηρεάσει την έκθεση των ευαίσθητων υποστρωμάτων για αυτά τα ένζυμα.
In vitro δεδομένα για την οσιλοδροστάτη και τον κύριο μεταβολίτη της M34,5 κατέδειξαν δυνατότητα αναστολής των OATP1B1, OCT1, OCT2, OAT1, OAT3 και MATE1. Δεν μπορεί να αποκλεισθεί ότι η οσιλοδροστάτη μπορεί να επηρεάσει την έκθεση των ευαίσθητων υποστρωμάτων για αυτούς τους μεταφορείς.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-ISTURISA
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Περίληψη του προφίλ ασφάλειας
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν στη βασική μελέτη φάσης III με την οσιλοδροστάτη ήταν επινεφριδιακή ανεπάρκεια (51%), κόπωση (44%), οίδημα (21%), έμετος (22%), ναυτία (42%) και κεφαλαλγία (34%).
Η πιο σοβαρή ανεπιθύμητη αντίδραση που σχετίζεται με τη χρήση της οσιλοδροστάτης είναι η επινεφριδιακή ανεπάρκεια (βλέπε επίσης Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις).
Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε πίνακα
Οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις φαρμάκου (Πίνακας 1) παρατίθενται κατά κατηγορία/οργανικό σύστημα MedDRA. Εντός κάθε κατηγορίας/οργανικού συστήματος οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις φαρμάκου ταξινομούνται σύμφωνα με τη συχνότητα και οι πιο συχνές αντιδράσεις παρατίθενται πρώτες. Εντός κάθε ομαδοποίησης συχνότητας οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις φαρμάκου παρουσιάζονται με σειρά μικρότερης βαρύτητας. Επιπροσθέτως, η αντίστοιχη κατηγορία συχνότητας για κάθε ανεπιθύμητη αντίδραση φαρμάκου βασίζεται στην ακόλουθη συνθήκη (CIOMS III): πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 ως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 ως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 ως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000).
Πίνακας 1 Ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκου
| Κατηγορία/οργανικό σύστημα | Κατηγορία συχνότητας | Προτιμώμενος όρος* |
|---|---|---|
| Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος | Πολύ συχνές | Επινεφριδιακή ανεπάρκεια |
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης | Πολύ συχνές | Υποκαλιαιμία, όρεξη μειωμένη |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Πολύ συχνές | Ζάλη, κεφαλαλγία |
| Καρδιακές διαταραχές | Συχνές | Συγκοπή, Ταχυκαρδία |
| Αγγειακές διαταραχές | Συχνές | Υπόταση |
| Διαταραχές του γαστρεντερικού | Πολύ συχνές | Έμετος, ναυτία, διάρροια, κοιλιακό άλγος |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Πολύ συχνές | Εξάνθημα |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Συχνές | Υπερτρίχωση**, ακμή** |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | Πολύ συχνές | Μυαλγία, Αρθραλγία |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Πολύ συχνές | Κόπωση, οίδημα |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Συχνές | Αίσθημα κακουχίας |
| Παρακλινικές εξετάσεις | Πολύ συχνές | Τεστοστερόνη αίματος αυξημένη**, Κορτικοτροφίνη αίματος αυξημένη |
| Παρακλινικές εξετάσεις | Συχνές | Ηλεκτροκαρδιογράφημα, διάστημα QT παρατεταμένο, αύξηση τρανσαμινασών |
*Κάποιοι όροι υποδηλώνουν ομαδοποιημένο όρο δύο ή περισσότερων προτιμώμενων όρων MedDRA που θεωρήθηκαν κλινικά όμοιοι. Ο όρος “επινεφριδιακή ανεπάρκεια” περιλαμβάνει τους όρους ανεπάρκεια γλυκοκορτικοειδών, οξεία ανεπάρκεια του φλοιού των επινεφριδίων, σύνδρομο στέρησης στεροειδών, μείωση της ελεύθερης κορτιζόλης ούρων, μείωση της κορτιζόλης. **Συχνότητα “πολύ συχνές” σε γυναίκες ασθενείς.
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων αντιδράσεων
Η αναστολή CYP11B1 από την οσιλοδροστάτη συσχετίζεται με συσσώρευση πρόδρομων ουσιών στεροειδών επινεφριδίων και αυξήσεις της τεστοστερόνης. Σε μια κλινική μελέτη με οσιλοδροστάτη τα μέσα επίπεδα τεστοστερόνης σε γυναίκες ασθενείς αυξήθηκαν από υψηλά φυσιολογικά στο σημείο αναφοράς σε πάνω από το ανώτερο όριο του φυσιολογικού εύρους. Οι αυξήσεις αναστράφηκαν όταν διακόπηκε η θεραπεία. Η αύξηση της τεστοστερόνης συσχετίστηκε με ήπιες ως μέτριες περιπτώσεις υπερτρίχωσης σε υποομάδα ασθενών.
Τιμές ACTH μεγαλύτερες του 10πλάσιου του ανώτερου φυσιολογικού ορίου παρατηρήθηκαν σε μερικούς ασθενείς με νόσο Cushing που έλαβαν θεραπεία με οσιλοδροστάτη στις κλινικές μελέτες (βλ. Φαρμακοδυναμικές) και μπορεί να σχετίζεται με τιμές κορτιζόλης χαμηλότερες των κατώτατων φυσιολογικών επιπέδων.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-ISTURISA
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία
Με βάση τα προκλινικά δεδομένα η οσιλοδροστάτη μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο έμβρυο όταν χορηγείται σε έγκυο γυναίκα. Συνιστάται τεστ εγκυμοσύνης πριν από την έναρξη της θεραπείας για τις γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία. Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για τουλάχιστον μία εβδομάδα μετά. Εάν χρησιμοποιούνται άλλα ορμονικά αντισυλληπτικά εκτός από τον από του στοματος συνδυασμό αιθυνιλοοιστραδιόλης και λεβονοργεστρέλης συνιστάται η χρήση μιας επιπλέον, συμπληρωματικής μεθόδου αντισύλληψης φραγμού (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Κύηση
Δεν διατίθενται ή είναι περιορισμένα τα κλινικά δεδομένα σχετικά με τη χρήση της οσιλοδροστάτης σε έγκυο γυναίκα. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα (βλέπε Προκλινικά δεδομένα). Το Isturisa δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς και σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας χωρίς την χρήση αντισύλληψης.
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό εάν η οσιλοδροστάτη ή οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Ο κίνδυνος στα νεογέννητα/ βρέφη δεν μπορεί να αποκλειστεί. Ο θηλασμός πρέπει να διακόπτεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Isturisa και για τουλάχιστον μία εβδομάδα μετά την θεραπεία.
Γονιμότητα
Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την επίδραση της οσιλοδροστάτης στην ανθρώπινη γονιμότητα. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει επιδράσεις στον εμμηνορυσιακό κύκλο και μειωμένη γονιμότητα των θηλυκών ζώων σε αρουραίους (βλέπε Προκλινικά δεδομένα).
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-ISTURISA
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντικορτικοστεροειδή, κωδικός ATC: H02CA02
Μηχανισμός δράσης
Η οσιλοδροστάτη είναι ένας αναστολέας σύνθεσης κορτιζόλης. Αναστέλλει ισχυρά την 11β-υδροξυλάση (CYP11B1), το ένζυμο που είναι υπεύθυνο για το τελικό βήμα της βιοσύνθεσης κορτιζόλης στα επινεφρίδια.
Η αναστολή CYP11B1 συσχετίζεται με τη συσσώρευση πρόδρομων ουσιών όπως η 11-δεοξυκορτιζόλη και επιτάχυνση της βιοσύνθεσης των επινεφριδίων συμπεριλαμβανομένων των ανδρογόνων. Στη νόσο Cushing η πτώση της συγκέντρωσης κορτιζόλης στο πλάσμα διεγείρει επίσης την απέκκριση ACTH μέσω του μηχανισμού ανατροφοδότησης που επιταχύνει τη βιοσύνθεση στεροειδών (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Σε μια διεξοδική μελέτη του διαστήματος QT (n=86 άντρες και γυναίκες υγιείς εθελοντές) με οσιλοδροστάτη, η μέγιστη διαφορά διάρκειας του διαστήματος QTcF σε σχέση με το εικονικό φάρμακο ήταν 1,73 ms (90% CI: 0,15, 3,31) στη δόση των 10 mg και 25,38 ms (90% CI: 23,53, 27,22) σε δόση των 150 mg που είναι πολλαπλάσια της θεραπευτικής δόσης. Με βάση παρεμβολή σε αυτά τα αποτελέσματα η μέση μέγιστη παράταση στην υψηλότερη συνιστώμενη δόση των 30 mg εκτιμάται ότι είναι +5,3 ms.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της οσιλοδροστάτης σε ασθενείς με νόσο Cushing αξιολογήθηκαν σε μια προοπτική μελέτη φάσης III (μελέτη C2301) που χρησιμοποίησε τυχαιοποιημένο σχεδιασμό απόσυρσης. Η μελέτη αποτελείτο από περίοδο ανοικτής - επισήμανσης 26 εβδομάδων με θεραπεία οσιλοδροστάτης σε μονό σκέλος, στη συνέχεια ακολούθησε τυχαιοποιημένη περίοδος απόσυρσης 8 εβδομάδων κατά την οποία οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε τυχαιοποίηση σε 1:1 αναλογία είτε σε οσιλοδροστάτη είτε σε εικονικό φάρμακο και έπειτα ακολούθησε περίοδος ανοικτής - επισήμανσης με οσιλοδροστάτη.
Τα κριτήρια επιλεξιμότητας συμπεριλάμβαναν νόσο Cushing (με επιβεβαίωση της πηγής της πλεονάζουσας αδρενοκορτικοτρόπου ορμόνης από την υπόφυση) και τιμή μέσης ελεύθερης κορτιζόλης ούρων (mUFC, προκύπτει από τρεις 24ωρες συλλογές ούρων) μεγαλύτερη από 1,5 φορά το ανώτερο όριο του φυσιολογικού (ULN) κατά τη διαλογή.
Συνολικά εντάχθηκαν 137 ενήλικες ασθενείς. Η μέση ηλικία ήταν τα 41,2 έτη και η πλειονότητα των ασθενών ήταν γυναίκες (77%). Επτά ασθενείς ήταν ηλικίας 65 ετών ή μεγαλύτερης ηλικίας. Η προηγούμενη θεραπεία συμπεριλάμβανε εγχείρηση της υπόφυσης στο 88% των ασθενών και προηγούμενη φαρμακευτική θεραπεία στο 75% των ασθενών. Τα μέσα και διάμεσα επίπεδα mUFC στο σημείο αναφοράς ήταν 1006,0 nmol/24 h και 476,4 nmol/24 h, αντίστοιχα (ULN: 138 nmol/24 h). Οι συννοσηρότητες στο σημείο αναφοράς συμπεριλάμβαναν την υπέρταση (67,9% των ασθενών), την παχυσαρκία (29,9%), το σακχαρώδη διαβήτη (21,9%) και την οστεοπόρωση (27,7%).
Οι ασθενείς λάμβαναν δόση έναρξης 2 mg οσιλοδροστάτης δύο φορές ημερησίως και η δόση μπορούσε να τιτλοποιηθεί προς τα πάνω με βάση την ατομική ανταπόκριση και ανεκτικότητα κατά τη διάρκεια μιας αρχικής περιόδου 12 εβδομάδων. Οι ασθενείς χωρίς περαιτέρω αυξήσεις δόσης κατά τη διάρκεια των επόμενων 12 εβδομάδων και με mUFC ≤ULN στην εβδομάδα 24 τυχαιοποιήθηκαν σε 1:1 αναλογία στην εβδομάδα 26 ώστε να λάβουν είτε οσιλοδροστάτη ή αντίστοιχο εικονικό φάρμακο για 8 εβδομάδες (διπλά τυφλή τυχαιοποιημένη περίοδος απόσυρσης), στη συνέχεια ακολούθησε περίοδος ανοικτής - επισήμανσης με οσιλοδροστάτη για το υπόλοιπο της μελέτης. Στην εβδομάδα 26, 71 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε 1:1 αναλογία για τη συνέχιση της λήψης οσιλοδροστάτης (n=36) ή την αλλαγή σε εικονικό φάρμακο (n=35). Οι ασθενείς που δεν ήταν επιλέξιμοι για τυχαιοποίηση στην εβδομάδα 24 (n=47) συνέχισαν τη θεραπεία ανοικτής - επισήμανσης με οσιλοδροστάτη.
Ο κύριος στόχος ήταν η σύγκριση του ποσοστού ατόμων με πλήρη ανταπόκριση στην εβδομάδα 34 (το τέλος της τυχαιοποιημένης περιόδου απόσυρσης των 8 εβδομάδων) μεταξύ ασθενών τυχαιοποιημένων σε συνεχιζόμενη θεραπεία με δραστική ουσία και εικονικό φάρμακο. Για το πρωτεύον καταληκτικό σημείο, η πλήρης ανταπόκριση ορίστηκε ως τιμή mUFC ≤ULN στην εβδομάδα 34. Οι ασθενείς των οποίων η δόση αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της τυχαιοποιημένης περιόδου απόσυρσης ή οι οποίοι διέκοψαν την τυχαιοποιημένη θεραπεία θεωρήθηκαν μη ανταποκρινόμενοι. Το βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο ήταν το ποσοστό πλήρους ανταπόκρισης στην εβδομάδα 24. Οι ασθενείς με αυξήσεις δόσης μεταξύ των εβδομάδων 12 και 24 και οι ασθενείς χωρίς έγκυρη αξιολόγηση της mUFC στην εβδομάδα 24 καταμετρήθηκαν ως μη ανταποκρινόμενοι για το βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο.
Η μελέτη κάλυψε το κύριο και τα βασικά δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία της (Πίνακας 2).
Τα διάμεσα επίπεδα mUFC μειώθηκαν σε 62,5 nmol/24 h (-84,1% μεταβολή από το σημείο αναφοράς, n=125) στην εβδομάδα 12, σε 75,5 nmol/24 h (-82,3%, n=125) στην εβδομάδα 24 και σε 63,3 nmol/24 h (-87,9%, n=108) στην εβδομάδα 48.
Πίνακας 2 Βασικά αποτελέσματα: Μελέτη φάσης III ασθενών με νόσο Cushing (μελέτη C2301)
| Οσιλοδροστάτη n=36 | Εικονικό φάρμακο n=34 | |
|---|---|---|
| Κύριο καταληκτικό σημείο: Ποσοστό ανταποκρινόμενων στο τέλος της τυχαιοποιημένης περιόδου απόσυρσης (εβδομάδα 34) n (%) (95% CI) | 31 (86,1) (70,5, 95,3) | 10 (29,4) (15,1, 47,5) |
| Διαφορά ποσοστού ανταπόκρισης (αναλογία πιθανοτήτων): οσιλοδροστάτη έναντι εικονικού φαρμάκου | 13,7 (3,7, 53,4) | |
| τιμή p διπλής κατεύθυνσης <0.001 |
| Όλοι οι ασθενείς N=137 | |
|---|---|
| Δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία | |
| Βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο: Ποσοστό με mUFC ≤ULN στην εβδομάδα 24 και χωρίς αύξηση δόσης μετά την εβδομάδα 12 (95% CI) | 72 (52,6%) (43,9, 61,1) |
| Ποσοστό πλήρους ανταπόκρισης mUFC (mUFC ≤ULN) στην εβδομάδα 48 | 91 (66,4%) (57,9, 74,3) |
| Διάμεση τιμή mUFC και μεταβολή ποσοστού στην εβδομάδα 48 | 63,3 nmol/24 h (-87,9%) |
mUFC: μέση ελεύθερη κορτιζόλη ούρων, ULN: ανώτερο όριο φυσιολογικού, CI: διάστημα αξιοπιστίας, ανταπόκριση: mUFC ≤ULN.
Παρατηρήθηκαν βελτιώσεις σε καρδιαγγειακές και μεταβολικές παραμέτρους (Πίνακας 3) και το 85,6% των ασθενών με διαθέσιμες αξιολογήσεις παρουσίασε βελτίωση σε τουλάχιστον ένα σωματικό χαρακτηριστικό της νόσου Cushing στην εβδομάδα 48.
Πίνακας 3 Καρδιαγγειακές και μεταβολικές παράμετροι
| Σημείο αναφοράς | Εβδομάδα 24 | Εβδομάδα 48 | |
|---|---|---|---|
| Συστολική αρτηριακή πίεση (mmHg) | 132,2 | 124,9 (-4,1%) | 121,7 (-6,8%) |
| Διαστολική αρτηριακή πίεση (mmHg) | 85,3 | 81,0 (-3,8%) | 78,9 (-6,6%) |
| Σωματικό βάρος (kg) | 80,8 | 77,3 (-3,0%) | 75,5 (-4,6%) |
| Περιφέρεια μέσης (cm) | 103,4 | 99,1 (-2,6%) | 97,4 (-4,2%) |
| HbA1c (%) | 6,0 | 5,6 (-4,6%) | 5,6 (-5,4%) |
Η θεραπεία με οσιλοδροστάτη επίσης είχε ως αποτέλεσμα τη βελτίωση των αναφερόμενων από τους ασθενείς εκβάσεων. Οι βελτιώσεις σε σχέση με το σημείο αναφοράς πάνω από την καθιερωμένη ελάχιστη σημαντική διαφορά (MID) παρατηρήθηκαν για την ποιότητα ζωής (QoL) με νόσο Cushing (συνολική βαθμολογία, υποκλίμακα Σωματικά Προβλήματα και υποκλίμακα Ψυχοκοινωνικά Ζητήματα), τη βαθμολογία στον δείκτη κατάστασης υγείας EQ-5D και στο BDI-II (κατάθλιψη). Η μέση συνολική βαθμολογία ποιότητας ζωής (QoL) με νόσο Cushing βελτιώθηκε από 42,2 στο σημείο αναφοράς σε 58,3 (+14,1, +52,4% μεταβολή από το σημείο αναφοράς) στην εβδομάδα 48.
Η αποτελεσματικότητα της οσιλοδροστάτης αξιολογήθηκε επίσης στην μελέτη C1201 σε εννέα ενήλικους Ιάπωνες ασθενείς με σύνδρομο Cushing χωρίς υπαιτιότητα της υπόφυσης. Στην μελέτη εντάχθηκαν ασθενείς με αδένωμα επινεφριδίων (n=5), σύνδρομο έκτοπης κορτικοτροπίνης (n=3) και ανεξάρτητη από ACTH μακροοζώδη υπερπλασία επινεφριδίων (n=1) και αποτελείτο από περίοδο τιτλοποίησης δόσης 12 εβδομάδων (δόση έναρξης 2 mg δύο φορές ημερησίως), περίοδο συντήρησης 36 εβδομάδων και προαιρετική μακροπρόθεσμη παράταση. Στην εβδομάδα 12 (κύριο καταληκτικό σημείο) παρατηρήθηκε πλήρης ανταπόκριση (mUFC ≤ULN) σε 6 ασθενείς (66,7%) και μερική ανταπόκριση (μείωση της mUFC κατά τουλάχιστον 50%) σε έναν επιπρόσθετο ασθενή (11,1%). Η διάμεση δόση που χρησιμοποιήθηκε κατά μέσο όρο στην μελέτη ήταν 2,6 mg/ημέρα (εύρος 1,3-7,5 mg/ημέρα). Η μέση διάρκεια της θεραπείας σε αυτή τη μελέτη ήταν 24 εβδομάδες και η μακροχρόνια έκθεση ήταν περιορισμένη.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Isturisa σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στην υπερλειτουργία του φλοιού των επινεφριδίων (βλέπε Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-ISTURISA
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση
Η οσιλοδροστάτη είναι μια εξαιρετικά διαλυτή, εξαιρετικά διαπερατή ουσία (BCS κατηγορία 1). Απορροφάται ταχέως (tmax ~1 h) και η από στόματος απορρόφηση στους ανθρώπους θεωρείται σχεδόν πλήρης. Η σταθερή κατάσταση επιτυγχάνεται κατά την ημέρα 2.
Η συγχορήγηση με φαγητό δεν επηρέασε την απορρόφηση σε κλινικά σημαντικό βαθμό. Σε μελέτη με υγιείς εθελοντές (n=20) η χορήγηση εφάπαξ δόσης 30 mg οσιλοδροστάτης με γεύμα υψηλό σε λιπαρά είχε ως αποτέλεσμα την μέτρια μείωση της AUC και της Cmax κατά 11% και 21%, αντίστοιχα και η διάμεση tmax καθυστέρησε από 1 ως 2,5 ώρες.
Καμία κλινικά σχετική συσσώρευση δεν παρατηρήθηκε στις κλινικές μελέτες. Ένα ποσοστό συσσώρευσης 1,3 υπολογίσθηκε για εύρος δόσης 2 έως 30 mg.
Κατανομή
Ο διάμεσος φαινόμενος όγκος κατανομής (Vz/F) της οσιλοδροστάτης είναι περίπου 100 λίτρα. Η πρωτεϊνική δέσμευση της οσιλοδροστάτης και του κύριου μεταβολίτη της Μ34,5 είναι χαμηλή (λιγότερο από 40%) ανεξάρτητη από τη συγκέντρωση. Η αναλογία συγκέντρωσης οσιλοδροστάτης στο αίμα προς πλάσμα είναι 0,85.
Η οσιλοδροστάτη δεν είναι υπόστρωμα για τους μεταφορείς OATP1B1 ή OATP1B3
Βιομετασχηματισμός
Σε μελέτη ADME με ανθρώπους σε υγιείς εθελοντές μετά την χορήγηση εφάπαξ δόσης 50 mg [14C]-οσιλοδροστάτης, ο μεταβολισμός κρίθηκε ως η πιο σημαντική οδός κάθαρσης για την οσιλοδροστάτη καθώς το ~80% της δόσης απεκκρίθηκε ως μεταβολίτες. Οι τρεις κύριοι μεταβολίτες στο πλάσμα (M34,5, M16,5 και M24,9) αντιπροσωπεύαν το 51%, 9% και 7% της δόσης, αντίστοιχα.
Οι Μ34,5 και Μ24,9 έχουν μεγαλύτερο χρόνο ημίσειας ζωής από την οσιλοδροστάτη και κάποια συσσώρευση με τη χορήγηση δύο φορές την ημέρα είναι αναμενόμενη. Η μείωση της συμβολής της οσιλοδροστάτης στην AUC ραδιενέργειας με το χρόνο μετά τη δόση βρέθηκε να συνάδει στενά με αντίστοιχη αύξηση της συμβολής του M34,5.
Δεκατρείς μεταβολίτες ταυτοποιήθηκαν στα ούρα με τους κυρίους να είναι οι Μ16.5, Μ22 (ένα γλυκορουνίδιο του Μ34,5) και Μ24.9, με 17, 13 και 11% της δόσης αντίστοιχα. Ο σχηματισμός του κύριου μεταβολίτη στα ούρα Μ16,5 (άμεσο Ν-γλυκουρονίδιο) καταλύεται από τα UGT1A4, 2B7 και 2B10. Λιγότερο από 1% της δόσης απεκκρίθηκε ως Μ34,5 (δι-οξυγονωμένη οσιλοδροστάτη) στα ούρα αλλά το 13% της δόσης ταυτοποιήθηκε ως Μ22 (γλυκορουνίδιο του Μ34,5). Ο σχηματισμός του Μ34,5 ήταν μη μεσολαβούμενος από CYP.
Πολλαπλά ένζυμα CYP και γλυκουρονοσιλοτρανσφεράσες UDP συνεισφέρουν στο μεταβολισμό της οσιλοδροστάτης και κανένα ένζυμο δεν συμετάχει μόνο του περισσότερο από 25% στη συνολική κάθαρση. Τα κύρια CYP ένζυμα που εμπλέκονται στον μεταβολισμό της οσιλοδροστάτης είναι τα CYP3A4, 2B6 και 2D6. Η συνολική συνεισφορά των CYP είναι 26%, η συνολική συνεισφορά των UGT είναι 19% και ο μη μεσολαβούμενος από CYP ή UGT μεταβολισμός φάνηκε να συνεισφέρει στο 50% περίπου της συνολικής κάθαρσης. Επιπλέον η οσιλοδροστάτη έδειξε υψηλή εγγενή διαπερατότητα, χαμηλή αναλογία εκροής και μέτρια επίπτωση των αναστολέων στην αναλογία εκροής in vitro. Αυτό καταδεικνύει ότι η δυνατότητα για κλινικές αλληλεπιδράσεις φαρμάκων μεταξύ ταυτόχρονα χορηγούμενων φαρμακευτικών προϊόντων που αναστέλλουν μεταφορείς ή μονήρες ένζυμο CYP ή UGT είναι μικρή.
Τα in vitro δεδομένα δείχνουν ότι οι μεταβολίτες δεν συμβάλλουν στη φαρμακολογική επίδραση της οσιλοδροστάτης.
Αποβολή
Η ημιζωή αποβολής της οσιλοδροστάτης είναι περίπου 4 ώρες.
Σε μελέτη ADME το μεγαλύτερο μέρος (91%) της ραδιενεργής δόσης της οσιλοδροστάτης αποβλήθηκε με τα ούρα και μόνο μια μικρή ποσότητα αποβλήθηκε στα κόπρανα (1,6% της δόσης). Το χαμηλό ποσοστό της δόσης που αποβλήθηκε με τα ούρα ως αμετάβλητη οσιλοδροστάτη (5,2%) υποδηλώνει ότι ο μεταβολισμός είναι η πιο σημαντική οδός κάθαρσης στους ανθρώπους.
Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα
Η έκθεση (AUCinf και Cmax) αυξήθηκε περισσότερο από δοσο-αναλογικά στο πλαίσιο του εύρους θεραπευτικών δόσεων.
Αλληλεπιδράσεις φαρμάκων (βλ. επίσης Αλληλεπιδράσεις)
In vitro δεδομένα καταδυκνείουν ότι ούτε η οσιλοδροστάτη ούτε o κύριος μεταβολίτης της Μ34,5 αναστέλλει τα παρακάτω ένζυμα και μεταφορείς σε κλινικά σημαντικές συγκεντρώσεις: CYP2A6, CYP2C8, CYP2C9, UGT2B7, P-gp, BCRP, BSEP, MRP2, OATP1B3 και MATE2-K. Καθώς η έκθεση στο Μ34,5 δεν έχει ακόμα καθοριστεί μετά από επαναλαμβανόμενη δόση, η κλινική σχετικότητα των in vitro αποτελεσμάτων αλληλεπιδράσεων φαρμάκων για το Μ34,5 είναι άγνωστη.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηπατική δυσλειτουργία Σε μελέτη φάσης I με 33 άτομα με ποικίλους βαθμούς ηπατικής λειτουργίας με τη χρήση εφάπαξ δόσης 30 mg οσιλοδροστάτης η AUCinf ήταν 1,4- και 2,7-φορές υψηλότερη στις ομάδες μέτριας (Child-Pugh B) και σοβαρής (Child-Pugh C) ηπατικής δυσλειτουργίας, αντίστοιχα. Η Cmax ήταν 15 και 20% χαμηλότερη στις ομάδες μέτριας και σοβαρής δυσλειτουργίας. Η τελική ημιζωή αυξήθηκε στις 9,3 ώρες και 19,5 ώρες στις ομάδες μέτριας και σοβαρής δυσλειτουργίας. Η ήπια ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh A) δεν επηρέασε την έκθεση σε κάποιο σημαντικό βαθμό. Ο ρυθμός απορρόφησης δεν επηρεάστηκε από το βαθμό ηπατικής δυσλειτουργίας.
Νεφρική δυσλειτουργία Σε μελέτη φάσης I σε 15 άτομα με ποικίλους βαθμούς νεφρικής λειτουργίας με τη χρήση εφάπαξ δόσης 30 mg οσιλοδροστάτης, παρατηρήθηκε συγκρίσιμη συστημική έκθεση σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, νεφρική νόσο τελικού σταδίου και φυσιολογική νεφρική λειτουργία.
Φυλή/εθνικότητα και σωματικό βάρος Η σχετική βιοδιαθεσιμότητα ήταν περίπου 20% υψηλότερη σε Ασιάτες ασθενείς σε σύγκριση με άλλες εθνικότητες. Το σωματικό βάρος δεν διαπιστώθηκε να είναι σημαντικός καθοριστικός παράγοντας σε αυτή τη διαφορά.
Ηλικία και φύλο Η ηλικία και το φύλο δεν είχαν σημαντική επίπτωση στην έκθεση στην οσιλοδροστάτη σε ενήλικες. Ο αριθμός ηλικιωμένων ασθενών στις κλινικές μελέτες ήταν περιορισμένος (βλ. Δοσολογία).