Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ L01AA03 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

MELPHALAN

Μελφαλάνη

Για την παρηγορητική θεραπεία του πολλαπλού μυελώματος και για την παρηγορητική θεραπεία μη εξαιρέσιμου επιθηλιακού καρκινώματος των ωοθηκών. Έχει επίσης χρησιμοποιηθεί μόνο του ή ως μέρος διαφόρων χημειοθεραπευτικών σχημάτων ως συμπληρωματική θεραπεία της χειρουργικής επέμβασης …

Chemical structure of MELPHALAN

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Επιμελημένο
clinical_notes
DrugBank

Ενδείξεις

expand_more
Για την παρηγορητική θεραπεία του πολλαπλού μυελώματος και για την παρηγορητική θεραπεία μη εξαιρέσιμου επιθηλιακού καρκινώματος των ωοθηκών. Έχει επίσης χρησιμοποιηθεί μόνο του ή ως μέρος διαφόρων χημειοθεραπευτικών σχημάτων ως συμπληρωματική θεραπεία της…
medication
SPC-DEMEPHAN

Δοσολογία

expand_more
Οδός:
ενδοφλέβια, περιφερειακή αρτηριακή διάχυση
Χορήγηση:
ανά διαστήματα 4 εβδομάδων, ανά διαστήματα 4 έως 6 εβδομάδων
Δόση έναρξης:
0,4 mg/kg σωματικού βάρους (16 mg/m2 επιφάνειας σώματος)
Τιτλοποίηση:
Εάν είναι απαραίτητο, διακόψτε τη χορήγηση ή προσαρμόστε τη δόση. Εάν ο αριθμός των λευκοκυττάρων ή των αιμοπεταλίων μειωθεί ασυνήθιστα, η θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί προσωρινά. Για νεφρική δυσλειτουργία: αρχικά μειωμένη δοσολογία έως ότου επιτευχθεί ανοχή. Για συμβατική ενδοφλέβια δόση σε νεφρική δυσλειτουργία: αρχική δόση μειωμένη κατά 50%, επακόλουθη δόση καθορίζεται ανάλογα με το βαθμό της αιματολογικής καταστολής. Για υψηλές ενδοφλέβιες δόσεις σε νεφρική δυσλειτουργία: η ανάγκη μείωσης της δόσης εξαρτάται από το βαθμό της νεφρικής δυσλειτουργίας, εάν αιμοποιητικά βλαστικά κύτταρα επανα-εγχυθούν και από την θεραπευτική ανάγκη. Για μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης 30-50 ml/min) με υψηλή δόση χωρίς διάσωση αιμοποιητικών αρχέγονων κυττάρων: συνήθης μείωση της δόσης κατά 50%.
  • Ενήλικες (Πολλαπλό μυέλωμα, ως μονοθεραπεία)
    Δόση0,4 mg/kg σωματικού βάρους (16 mg/m2 επιφάνειας σώματος)
    επαναλαμβανόμενο σε κατάλληλα χρονικά διαστήματα (π.χ. μία φορά κάθε 4 εβδομάδες), υπό την προϋπόθεση ότι οι τιμές στις αναλύσεις του περιφερικού αίματος κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έχουν επανέλθει στα φυσιολογικά επίπεδα.
  • Ενήλικες (Πολλαπλό μυέλωμα, υψηλές δόσεις)
    Δόσημεταξύ 100 και 200 mg/m2 επιφάνειας σώματος (περίπου 2,5 έως 5,0 mg/kg σωματικού βάρους)
    Μέγ. δόση200 mg/m2 επιφάνειας σώματος
    προηγούμενη διάσωση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων καθίσταται απαραίτητη μετά από δόσεις που υπερβαίνουν τα 140 mg/m2 επιφάνειας σώματος. Συνιστάται επίσης η ενυδάτωση και η αναγκαστική διούρηση.
  • Ενήλικες (Αδενοκαρκίνωμα ωοθηκών, ως μονοθεραπεία)
    Δόση1 mg/kg σωματικού βάρους (περίπου 40 mg/m2 επιφανείας σώματος)
    χορηγείται ανά διαστήματα 4 εβδομάδων.
  • Ενήλικες (Αδενοκαρκίνωμα ωοθηκών, σε συνδυασμό)
    Δόσημεταξύ 0,3 και 0,4 mg/kg σωματικού βάρους (12 έως 16 mg/m2 επιφάνειας σώματος)
    σε διαστήματα 4 έως 6 εβδομάδων.
  • Ενήλικες (Προχωρημένο νευροβλάστωμα)
    Δόσημεταξύ 100 και 240 mg/m2 επιφάνειας σώματος
    Μέγ. δόση240 mg/m2 επιφάνειας σώματος
    (κάποιες φορές διαιρούμενο ισόποσα για 3 διαδοχικές ημέρες) μαζί με προηγούμενη διάσωση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων, έχουν χρησιμοποιηθεί είτε μόνες τους είτε σε συνδυασμό με ακτινοθεραπεία ή/και άλλα κυτταροτοξικά φάρμακα.
  • Ενήλικες (Κακόηθες μελάνωμα, διάχυση άνω άκρων)
    Δόση0,6-1,0 mg/kg σωματικού βάρους
    Υπερθερμική περιφερειακή διάχυση.
  • Ενήλικες (Κακόηθες μελάνωμα, διάχυση κάτω άκρων)
    Δόση0,8-1,5 mg/kg σωματικού βάρους
    Υπερθερμική περιφερειακή διάχυση.
  • Ενήλικες (Σάρκωμα μαλακών μορίων, διάχυση άνω άκρων)
    Δόση0,6-1,0 mg/kg σωματικού βάρους
    Υπερθερμική περιφερειακή διάχυση, συνήθως σε συνδυασμό με χειρουργική επέμβαση.
  • Ενήλικες (Σάρκωμα μαλακών μορίων, διάχυση κάτω άκρων)
    Δόση1-1.4 mg/kg σωματικού βάρους
    Υπερθερμική περιφερειακή διάχυση, συνήθως σε συνδυασμό με χειρουργική επέμβαση.
  • Παιδιατρικός πληθυσμός (συμβατική δόση)
    σπάνια ενδείκνυται, κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με τη δόση δεν μπορούν να αναφερθούν.
  • Παιδιατρικός πληθυσμός (υψηλή δόση για νευροβλάστωμα)
    Δόσηόπως στους ενήλικες (με βάση το εμβαδόν της επιφάνειας του σώματος)
    σε συνδυασμό με προηγούμενη διάσωση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων.
  • Ηλικιωμένοι (συμβατική δόση)
    χρησιμοποιείται συχνά, δεν υπάρχουν διαθέσιμα συγκεκριμένα στοιχεία που να σχετίζονται με τη χορήγησή της σε αυτή την υποομάδα των ασθενών.
  • Ηλικιωμένοι (υψηλή δόση)
    περιορισμένη εμπειρία. Θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η διασφάλιση ικανοποιητικής κατάστασης του οργανισμού και λειτουργίας των οργάνων, πριν από τη χορήγηση.
  • Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (συμβατική ενδοφλέβια δόση)
    Δόσηαρχική δόση μειωμένη κατά 50%
    η επακόλουθη δόση καθορίζεται ανάλογα με το βαθμό της αιματολογικής καταστολής.
  • Ασθενείς με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης 30 έως 50 ml/min, υψηλή δόση χωρίς διάσωση αιμοποιητικών αρχέγονων κυττάρων)
    Δόσημείωση της δόσης κατά 50%
    ως οδηγός.
  • Ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (υψηλή δόση >140 mg/m2 χωρίς διάσωση αιμοποιητικών αρχέγονων κυττάρων)
    δεν πρέπει να χρησιμοποιείται.
  • Ασθενείς που εξαρτώνται από αιμοκάθαρση με νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου (υψηλή δόση με διάσωση αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων)
    έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία. Αναφορά στη σχετική βιβλιογραφία.
block
SPC-DEMEPHAN

Αντενδείξεις

expand_more
  • Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1
  • Θηλασμός
  • Σοβαρή μυελοκαταστολή (λευκοκύτταρα <2000 / mm³, θρομβοκύτταρα <50.000 /mm³)
swap_horiz
SPC-DEMEPHAN

Αλληλεπιδράσεις

expand_more
  • Ζώντες οργανισμοί (εμβόλια)
    αντένδειξη
    Δεν συνιστώνται σε ανοσοκατασταλμένα άτομα
    ΣύστασηΑποφυγή
  • Ναλιδιξικό οξύ
    προσοχή
    Θάνατοι σε παιδιά λόγω αιμορραγικής εντεροκολίτιδας (με υψηλή δόση ενδοφλέβιας μελφαλάνης)
    ΣύστασηΑποφυγή συγχορήγησης σε παιδιά
  • Βουσουλφάνη
    προσοχή
    Επίδραση στην εμφάνιση τοξικότητας εάν χορηγηθεί μελφαλάνη σε διάστημα μικρότερο των 24 ωρών μετά την τελευταία από του στόματος χορήγηση βουσουλφάνης
    ΣύστασηΔιατήρηση μεσοδιαστήματος > 24 ώρες μεταξύ της τελευταίας δόσης βουσουλφάνης και μελφαλάνης
  • Κυκλοσπορίνη
    προσοχή
    Διαταραγμένη νεφρική λειτουργία σε ασθενείς με μεταμόσχευση μυελού των οστών, οι οποίοι έλαβαν υψηλή δόση ενδοφλέβιας μελφαλάνης και στη συνέχεια κυκλοσπορίνη
    ΣύστασηΠαρακολούθηση νεφρικής λειτουργίας
sick
SPC-DEMEPHAN

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
  • καταστολή του μυελού των οστών, που οδηγεί σε λευκοκυτταροπενία, θρομβοπενία και αναιμία
Αίμα
  • Αιμολυτική αναιμία
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
  • αλλεργικές αντιδράσεις (κνίδωση, οίδημα, δερματικά εξανθήματα και αναφυλακτικό σοκ)
Καρδιά
  • Καρδιακή ανακοπή
Διαταραχές του αναπνευστικού, του θώρακα και του μεσοθωράκίιγυ
  • διάμεση πνευμονίτιδα
Αναπνευστικό
  • Πνευμονική ίνωση
Γαστρεντερικό
  • Ναυτία
  • Έμετος
  • Διάρροια
  • Στοματίτιδα
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
  • ηπατικές διαταραχές (μη φυσιολογικές εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας, ηπατίτιδα, ίκτερος)
Ήπαρ
  • Φλεβοαποφρακτική νόσος
Δέρμα
  • Αλωπεκία
  • Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα
  • Κνησμός
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
  • μυϊκή ατροφία
  • μυϊκή ίνωση
  • αύξηση της φωσφοκινάσης της κρεατινίνης στο αίμα
  • σύνδρομο διαμερίσματος
  • μυϊκή νέκρωση
Μυοσκελετικό
  • Μυαλγία
  • Ραβδομυόλυση
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
  • αύξηση της ουρίας στο αίμα
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις του σημείου χορήγησης
  • υποκειμενική και παροδική αίσθηση θερμότητας ή/και μυρμηκίαση
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
  • Έμετος
    Γαστρεντερικό
    Πολύ συχνές
  • Αναιμία
    Αίμα
    Πολύ συχνές
  • Διάρροια
    Γαστρεντερικό
    Πολύ συχνές
  • Θρομβοπενία
    Αίμα
    Πολύ συχνές
  • Καταστολή του μυελού των οστών
    Αίμα
    Πολύ συχνές
  • Ναυτία
    Γαστρεντερικό
    Πολύ συχνές
  • αλωπεκία σε υψηλές δόσεις
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Πολύ συχνές
  • αύξηση της φωσφοκινάσης της κρεατινίνης στο αίμα (μετά από απομονωμένη διάχυση μέλους)
    Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
    Πολύ συχνές
  • λευκοκυτταροπενία
    Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
    Πολύ συχνές
  • μυαλγία (μετά από απομονωμένη διάχυση μέλους)
    Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
    Πολύ συχνές
  • μυϊκή ίνωση (μετά από απομονωμένη διάχυση μέλους)
    Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
    Πολύ συχνές
  • μυϊκή ατροφία (μετά από απομονωμένη διάχυση μέλους)
    Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
    Πολύ συχνές
  • στοματίτιδα σε υψηλές δόσεις
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Πολύ συχνές
  • υποκειμενική και παροδική αίσθηση θερμότητας ή/και μυρμηκίαση
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις του σημείου χορήγησης
    Πολύ συχνές
  • αλωπεκία σε συμβατικές δόσεις
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Συχνές
  • παροδικά σημαντική αύξηση της ουρίας στο αίμα (σε ασθενείς με μυέλωμα και νεφρική δυσλειτουργία)
    Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
    Συχνές
  • σύνδρομο διαμερίσματος (μετά από απομονωμένη διάχυση μέλους)
    Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
    Συχνές
  • Αιμολυτική αναιμία
    Αίμα
    Σπάνιες
  • Καρδιακή ανακοπή
    Καρδιά
    Σπάνιες
  • Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα
    Δέρμα
    Σπάνιες
  • Κνησμός
    Δέρμα
    Σπάνιες
  • Πνευμονική ίνωση
    Αναπνευστικό
    Σπάνιες
  • Φλεβοαποφρακτική νόσος
    Ήπαρ
    Σπάνιες
  • αλλεργικές αντιδράσεις (κνίδωση, οίδημα, δερματικά εξανθήματα και αναφυλακτικό σοκ)
    Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
    Σπάνιες
  • διάμεση πνευμονίτιδα
    Διαταραχές του αναπνευστικού, του θώρακα και του μεσοθωράκίιγυ
    Σπάνιες
  • ηπατικές διαταραχές (μη φυσιολογικές εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας, ηπατίτιδα, ίκτερος)
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Σπάνιες
  • στοματίτιδα σε συμβατικές δόσεις
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Σπάνιες
  • μυϊκή νέκρωση (μετά από απομονωμένη διάχυση μέλους)
    Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
    Μη γνωστές
  • ραβδομυόλυση (μετά από απομονωμένη διάχυση μέλους)
    Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
    Μη γνωστές
pregnant_woman
SPC-DEMEPHAN

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more
  • Κύηση
    Αποφεύγεται
    Δεν υπάρχει ή είναι περιορισμένος ο αριθμός των δεδομένων από τη χρήση της μελφαλάνης σε έγκυες γυναίες. Μελέτες σε ζώα έδειξαν τοξικότητα κατά την αναπαραγωγή (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Ο κίνδυνος για τον άνθρωπο δεν είναι γνωστός, αλλά λόγω των μεταλλαξιογόνων ιδιοτήτων και της δομικής ομοιότητας της μελφαλάνης με γνωστές τερατογόνες ενώσεις, είναι πιθανόν η μελφαλάνη να μπορεί να προκαλέσει συγγενείς δυσπλασίες στους απογόνους των ασθενών που έλαβαν θεραπεία. Σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση, ο πιθανός κίνδυνος για το έμβρυο πρέπει να αντισταθμίζεται έναντι του αναμενόμενου οφέλους για τη μητέρα.
  • Γαλουχία
    Αντενδείκνυται
    Δεν είναι γνωστό εάν η μελφαλάνη ή οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα.
  • Γονιμότητα
    Να μην τεκνοποιούν
    Η μελφαλάνη προκαλεί καταστολή της λειτουργίας των ωοθηκών σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με αποτέλεσμα την εμφάνιση αμηνόρροιας σε μεγάλο αριθμό ασθενών. Υπάρχουν στοιχεία από ορισμένες μελέτες σε ζώα ότι η μελφαλάνη μπορεί να έχει δυσμενή επίδραση στη σπερματογένεση (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Επομένως, είναι πιθανό η μελφαλάνη να προκαλέσει προσωρινή ή μόνιμη στειρότητα σε άνδρες ασθενείς. Συνιστάται οι άνδρες που λαμβάνουν θεραπεία με μελφαλάνη να μην τεκνοποιούν κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για διάστημα έως και 6 μήνες μετά και να αναζητήσουν συμβουλές σχετικά με την αποθήκευση σπέρματος πριν από τη θεραπεία, λόγω της πιθανότητας μη αναστρέψιμης στειρότητας ως αποτέλεσμα της θεραπείας με μελφαλάνη.
neurology
DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more
Οι αλκυλιωτικοί παράγοντες λειτουργούν μέσω τριών διαφορετικών μηχανισμών: 1) προσάρτηση αλκυλομάδων στις βάσεις του DNA (κυρίως στη θέση N-7 της γουανίνης και σε μικρότερο βαθμό, στη θέση N-3 της αδεvίνης), σχηματίζοντας μονοπροσθέσεις και οδηγώντας στο…
monitor_heart
SPC-DEMEPHAN

Φαρμακοδυναμική

expand_more
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντινεοπλασματικοί και ανοσοτροποποιητικοί παράγοντες, αλκυλιωτικοί παράγοντες, ανάλογα του αζωθυπερίτη, κωδικός ATC: L01AA03. Η μελφαλάνη είναι ένας δι-λειτουργικός αλκυλιούντας παράγοντας. Ο σχηματισμός ενδιάμεσων του…
biotech
SPC-DEMEPHAN

Φαρμακοκινητική

expand_more

Απορρόφηση Η απορρόφηση της από του στόματος μελφαλάνης είναι εξαιρετικά μεταβλητή σε σχέση τόσο με το χρόνο έως την πρώτη εμφάνιση του φαρμάκου στο πλάσμα όσο και με τη μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα. Σε μελέτες σχετικά με την απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα…

hub
PubChem

Μεταβολισμός

expand_more
Μεταβολισμός Η μελφαλάνη υφίσταται κυρίως χημική υδρόλυση σε ανενεργούς μεταβολίτες, τη μονοϋδροξυμελφαλάνη και τη διυδροξυμελφαλάνη. Δεν έχουν παρατηρηθεί άλλοι μεταβολίτες της μελφαλάνης σε ανθρώπους. … Το μεγαλύτερο μέρος της χορηγηθείσας δόσης…
bloodtype
DrugBank

Απέκκριση

expand_more
Νεφρά

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-DEMEPHAN
expand_more

Το DEMEPHAN πρέπει να συνταγογραφείται σε ασθενείς μόνο από ειδικό ιατρό με εμπειρία στην αντιμετώπιση της κακοήθους νόσου. Δεδομένου ότι το DEMEPHAN είναι μυελοκατασταλτικός παράγοντας, είναι απαραίτητο να διεξάγεται ανάλυση αίματος κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Εάν είναι απαραίτητο, διακόψτε τη χορήγηση ή προσαρμόστε τη δόση. Η χρήση του DEMEPHAN πρέπει να γίνεται μόνο με προσεκτικό αιματολογικό έλεγχο. Εάν ο αριθμός των λευκοκυττάρων ή των αιμοπεταλίων μειωθεί ασυνήθιστα, η θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί προσωρινά (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Δοσολογία

Παρεντερική χορήγηση

Το DEMEPHAN ενδείκνυται για ενδοφλέβια χρήση και για χρήση μέσω περιφερειακής αρτηριακής διάχυσης μόνο. Το DEMEPHAN δεν πρέπει να χορηγείται χωρίς προηγούμενη διάσωση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων σε δόσεις άνω των 140 mg/m2.

Πολλαπλό μυέλωμα

Το DEMEPHAN χορηγείται σε διαλείπουσα βάση μόνο του, ή σε συνδυασμό με άλλα κυτταροτοξικά φάρμακα. Η χορήγηση πρεδνιζόνης έχει επίσης συμπεριληφθεί σε μια σειρά από θεραπευτικά σχήματα.

Όταν χρησιμοποιείται ως ένας και μόνο παράγοντας, ένα τυπικό ενδοφλέβιο δοσολογικό σχήμα μελφαλάνης είναι 0,4 mg/kg σωματικού βάρους (16 mg/m2 επιφάνειας σώματος) επαναλαμβανόμενο σε κατάλληλα χρονικά διαστήματα (π.χ. μία φορά κάθε 4 εβδομάδες), υπό την προϋπόθεση ότι οι τιμές στις αναλύσεις του περιφερικού αίματος κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έχουν επανέλθει στα φυσιολογικά επίπεδα.

Τα σχήματα υψηλών δόσεων γενικά σχετίζονται με εφάπαξ ενδοφλέβιες δόσεις μεταξύ 100 και 200 mg/m2 επιφάνειας σώματος (περίπου 2,5 έως 5,0 mg/kg σωματικού βάρους), αλλά η προηγούμενη διάσωση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων καθίσταται απαραίτητη μετά από δόσεις που υπερβαίνουν τα 140 mg/m2 επιφάνειας σώματος. Συνιστάται επίσης η ενυδάτωση και η αναγκαστική διούρηση.

Αδενοκαρκίνωμα ωοθηκών

Όταν χρησιμοποιείται ενδοφλεβίως ως ένας και μόνο παράγοντας, έχει συχνά χρησιμοποιηθεί σε δόση 1 mg/kg σωματικού βάρους (περίπου 40 mg/m2 επιφανείας σώματος) που χορηγείται ανά διαστήματα 4 εβδομάδων.

Όταν συνδυάζεται με άλλα κυτταροτοξικά φαρμακευτικά προϊόντα, έχουν χρησιμοποιηθεί ενδοφλέβιες δόσεις μεταξύ 0,3 και 0,4 mg/kg σωματικού βάρους (12 έως 16 mg/m2 επιφάνειας σώματος) σε διαστήματα 4 έως 6 εβδομάδων.

Προχωρημένο νευροβλάστωμα

Δόσεις μεταξύ 100 και 240 mg/m2 επιφάνειας σώματος (κάποιες φορές διαιρούμενο ισόποσα για 3 διαδοχικές ημέρες) μαζί με προηγούμενη διάσωση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων, έχουν χρησιμοποιηθεί είτε μόνες τους είτε σε συνδυασμό με ακτινοθεραπεία ή/και άλλα κυτταροτοξικά φάρμακα.

Κακόηθες μελάνωμα

Η υπερθερμική περιφερειακή διάχυση με μελφαλάνη έχει χρησιμοποιηθεί ως ανοσοενισχυτικό στην χειρουργική επέμβαση πρώιμου κακοήθους μελανώματος και ως παρηγορητική θεραπεία για προχωρημένη αλλά εντοπισμένη νόσο. Λεπτομέρειες για την τεχνική διάχυσης και τη δόση θα πρέπει να αναζητούνται στην επιστημονική βιβλιογραφία. Ένα τυπικό εύρος δόσης διαχύσεων για τα άνω άκρα είναι 0,6-1,0 mg/kg σωματικού βάρους και για διαχύσεις των κάτω άκρων είναι 0,8-1,5 mg/kg σωματικού βάρους.

Σάρκωμα μαλακών μορίων

Υπερθερμική περιφερειακή διάχυση με μελφαλάνη έχει χρησιμοποιηθεί για τη διαχείριση όλων των σταδίων των εντοπισμένων σαρκωμάτων μαλακών μορίων, συνήθως σε συνδυασμό με χειρουργική επέμβαση. Ένα τυπικό εύρος δόσης για διαχύσεις άνω άκρων είναι 0,6-1,0 mg/kg σωματικού βάρους και για διαχύσεις των κάτω άκρων είναι 1-1.4 mg/kg σωματικού βάρους.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Το DEMEPHAN στη συμβατική δόση, σπάνια ενδείκνυται σε παιδιατρικό πληθυσμό και οι κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με τη δόση δεν μπορούν να αναφερθούν. Υψηλή δόση μελφαλάνης, σε συνδυασμό με προηγούμενη διάσωση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων, έχει χρησιμοποιηθεί σε παιδιατρικό νευροβλάστωμα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με τη δόση, με βάση το εμβαδόν της επιφάνειας του σώματος, όπως στους ενήλικες.

Ηλικιωμένοι

Αν και η μελφαλάνη χρησιμοποιείται συχνά σε συμβατική δόση σε ηλικιωμένους, δεν υπάρχουν διαθέσιμα συγκεκριμένα στοιχεία που να σχετίζονται με τη χορήγησή της σε αυτή την υποομάδα των ασθενών.

Η εμπειρία με τη χρήση υψηλών δόσεων μελφαλάνης σε ηλικιωμένους ασθενείς είναι περιορισμένη. Θα πρέπει συνεπώς να λαμβάνεται υπόψη η διασφάλιση ικανοποιητικής κατάστασης του οργανισμού και λειτουργίας των οργάνων, πριν από τη χορήγηση υψηλής δόσης του DEMEPHAN σε ηλικιωμένους ασθενείς.

Νεφρική δυσλειτουργία

Η κάθαρση της μελφαλάνης αν και μεταβλητή, μπορεί να μειωθεί στην νεφρική δυσλειτουργία. Τα τρέχοντα διαθέσιμα φαρμακοκινητικά δεδομένα δεν δικαιολογούν απόλυτη σύσταση για τη μείωση της δοσολογίας κατά τη χορήγηση δισκίων μελφαλάνης σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, αλλά μπορεί να είναι συνετό να χρησιμοποιείτε αρχικά μειωμένη δοσολογία έως ότου επιτευχθεί ανοχή.

Όταν το DEMEPHAN χρησιμοποιείται σε συμβατική ενδοφλέβια δόση (16 έως 40 mg/m2 επιφάνειας σώματος), συνιστάται η αρχική δόση να είναι μειωμένη κατά 50% και η επακόλουθη δόση να καθορίζεται ανάλογα με το βαθμό της αιματολογικής καταστολής.

Σε υψηλές ενδοφλέβιες δόσεις μελφαλάνης (100 έως 240 mg/m2 επιφανείας σώματος), η ανάγκη μείωσης της δόσης εξαρτάται από το βαθμό της νεφρικής δυσλειτουργίας, εάν αιμοποιητικά βλαστικά κύτταρα επανα-εγχυθούν και από την θεραπευτική ανάγκη. Το DEMEPHAN δεν πρέπει να χορηγείται χωρίς προηγούμενη διάσωση αιμοποιητικών αρχέγονων κυττάρων σε δόσεις άνω των 140 mg/m2.

Ως οδηγός, για τη θεραπεία υψηλής δόσης μελφαλάνης χωρίς προηγούμενη διάσωση αιμοποιητικών αρχέγονων κυττάρων σε ασθενείς με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης 30 έως 50 ml/min), είναι συνήθης μία μείωση της δόσης κατά 50%.

Υψηλή δόση μελφαλάνης (άνω 140 mg/m2) χωρίς προηγούμενη διάσωση αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με πιο σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία.

Υψηλή δόση μελφαλάνης με προηγούμενη διάσωση αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία ακόμα και σε ασθενείς που εξαρτώνται από αιμοκάθαρση με νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου. Θα πρέπει να γίνεται αναφορά στη σχετική βιβλιογραφία για λεπτομέρειες.

Θρομβοεμβολικά γεγονότα

Η μελφαλάνη σε συνδυασμό με λεναλιδομίδη και πρεδνιζόνη ή θαλιδομίδη και πρεδνιζόνη ή δεξαμεθαζόνη σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο φλεβικής θρομβοεμβολής (κυρίως εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και πνευμονικής εμβολής). Η θρομβοπροφύλαξη πρέπει να χορηγείται για τους 5 πρώτους μήνες της θεραπείας τουλάχιστον, ιδίως σε ασθενείς με επιπρόσθετους θρομβωτικούς παράγοντες κινδύνου. Η απόφαση λήψης αντιθρομβωτικών προφυλακτικών μέτρων θα πρέπει να ληφθεί μετά από προσεκτική αξιολόγηση των υποκείμενων παραγόντων κινδύνου ενός μεμονωμένου ασθενούς (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Ανεπιθύμητες ενέργειες). Εάν ο ασθενής εμφανίσει θρομβοεμβολικά συμβάντα, η θεραπεία πρέπει να διακοπεί και να ξεκινήσει η τυπική αντιπηκτική θεραπεία. Μόλις ο ασθενής σταθεροποιηθεί στη αντιπηκτική θεραπεία και αντιμετωπιστούν τυχόν επιπλοκές του θρομβοεμβολικού συμβάντος, η χορήγηση μελφαλάνης σε συνδυασμό με λεναλιδομίδη και πρεδνιζόνη ή θαλιδομίδη και πρεδνιζόνη ή δεξαμεθαζόνη μπορεί να επανεκκινηθεί στην αρχική δόση ανάλογα με την εκτίμηση του οφέλους-κινδύνου. Ο ασθενής πρέπει να συνεχίσει την αντιπηκτική θεραπεία κατά τη διάρκεια της θεραπείας με μελφαλάνη.

Τρόπος Χορήγησης

Για ενδοφλέβια χορήγηση, συνιστάται το διάλυμα DEMEPHAN να ενίεται αργά σε ένα ταχέως τρεχούμενο διάλυμα έγχυσης μέσω μιας θυρίδας έγχυσης. Εάν η άμεση ένεση σε μια έγχυση ταχείας λειτουργίας δεν είναι κατάλληλη, το διάλυμα DEMEPHAN μπορεί να χορηγηθεί αραιωμένο σε σάκο έγχυσης. Το DEMEPHAN δεν είναι συμβατό με διαλύματα έγχυσης που περιέχουν δεξτρόζη και συνίσταται να χρησιμοποιείται μόνο με διάλυμα για ενδοφλέβια έγχυση χλωριούχου νατρίου 0,9% w/v. Για οδηγίες σχετικά με την αραίωση πριν από τη χορήγηση, (βλ. παράγραφο 6.6). Όταν αραιώνεται περαιτέρω σε ένα διάλυμα έγχυσης, το DEMEPHAN έχει μειωμένη σταθερότητα και ο ρυθμός αποδόμησης αυξάνεται ραγδαία με την άνοδο της θερμοκρασίας. Εάν εγχέεται το DEMEPHAN σε θερμοκρασία δωματίου περίπου 25°C, ο συνολικός χρόνος από την παρασκευή του ενέσιμου διαλύματος μέχρι την ολοκλήρωση της έγχυσης δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τις 1,5 ώρες. Εάν τα ανασυσταθέντα ή αραιωμένα διαλύματα παρουσιάζουν ορατή θολερότητα ή κρυστάλλους, το παρασκευάσμα θα πρέπει να απορρίπτεται. Απαιτείται προσοχή ώστε να αποφευχθεί πιθανή εξαγγείωση του DEMEPHAN και σε περιπτώσεις κακής περιφερικής φλεβικής πρόσβασης, πρέπει να εξεταστεί η χορήγηση μέσω κεντρικής φλεβικής γραμμής. Εάν υψηλή δόση του DEMEPHAN χορηγείται σε αυτόλογη ή μη μεταμόσχευση μυελού των οστών, συνίσταται η χορήγηση μέσω κεντρικής φλεβικής γραμμής. Για την περιφερειακή αρτηριακή διάχυση, θα πρέπει να γίνεται αναφορά στη βιβλιογραφία για την αναλυτική μεθοδολογία.

block

Αντενδείξεις

SPC-DEMEPHAN
expand_more
  • Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
  • Θηλασμός (βλ. Κύηση και γαλουχία).
  • Σοβαρή μυελοκαταστολή (λευκοκύτταρα <2000 / mm³, θρομβοκύτταρα <50.000 /mm³).
swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-DEMEPHAN
expand_more

Εμβολιασμοί με ζώντες οργανισμούς, δεν συνιστώνται σε ανοσοκατασταλμένα άτομα (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Συγχορήγηση ναλιδιξικού οξέος με υψηλή δόση ενδοφλέβιας μελφαλάνης έχει προκαλέσει θανάτους σε παιδιά λόγω αιμορραγικής εντεροκολίτιδας.

Στον παιδιατρικό πληθυσμό, για το σχήμα βουσουλφάνης-μελφαλάνης έχει αναφερθεί ότι η χορήγηση μελφαλάνης σε διάστημα μικρότερο των 24 ωρών μετά την τελευταία από του στόματος χορήγηση βουσουλφάνης μπορεί να έχει κάποια επίδραση στην εμφάνιση τοξικότητας.

Διαταραγμένη νεφρική λειτουργία έχει αναφερθεί σε ασθενείς με μεταμόσχευση μυελού των οστών, οι οποίοι έλαβαν υψηλή δόση ενδοφλέβιας μελφαλάνης και οι οποίοι στη συνέχεια έλαβαν κυκλοσπορίνη για την πρόληψη της νόσου του μοσχεύματος έναντι του ξενιστή.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-DEMEPHAN
expand_more

Για αυτό το προϊόν δεν υπάρχει σύγχρονη κλινική τεκμηρίωση που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως υποστήριξη για τον καθορισμό της συχνότητας των ανεπιθύμητων ενεργειών. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να ποικίλουν ως προς τη συχνότητα εμφάνισης τους, ανάλογα με την ένδειξη και τη δόση που λαμβάνεται και επίσης όταν η μελφαλάνη χορηγείται σε συνδυασμό με άλλους θεραπευτικούς παράγοντες.

Η ακόλουθη σύμβαση έχει χρησιμοποιηθεί για την ταξινόμηση της συχνότητας: Πολύ συχνές ≥1/10, συχνές ≥1/100 έως <1/10, όχι συχνές ≥1/1.000 έως <1/100, σπάνιες ≥ 1/10.000 έως <1/1.000, πολύ σπάνιες <1/10.000.

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

  • Πολύ συχνές: καταστολή του μυελού των οστών, που οδηγεί σε λευκοκυτταροπενία, θρομβοπενία και αναιμία
  • Σπάνιες: αιμολυτική αναιμία

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

  • Σπάνιες: αλλεργικές αντιδράσεις (βλ. Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού). Δεν έχουν αναφερθεί συχνά αλλεργικές αντιδράσεις στη μελφαλάνη όπως κνίδωση, οίδημα, δερματικά εξανθήματα και αναφυλακτικό σοκ μετά την αρχική ή την επακόλουθη δόση, ιδιαίτερα μετά από ενδοφλέβια χορήγηση. Καρδιακή ανακοπή έχει επίσης αναφερθεί σπάνια σε σχέση με αυτά τα γεγονότα.

Διαταραχές του αναπνευστικού, του θώρακα και του μεσοθωράκίιγυ

  • Σπάνιες: διάμεση πνευμονίτιδα και πνευμονική ίνωση (συμπεριλαμβανομένων θανατηφόρων αναφορών)

Διαταραχές του γαστρεντερικού

  • Πολύ συχνές: ναυτία, έμετος και διάρροια, στοματίτιδα σε υψηλές δόσεις
  • Σπάνιες: στοματίτιδα σε συμβατικές δόσεις

Η συχνότητα εμφάνισης της διάρροιας, του εμέτου και της στοματίτιδας αποτελεί την τοξικότητα που περιορίζει τη δόση σε ασθενείς που λαμβάνουν υψηλές ενδοφλέβιες δόσεις μελφαλάνης σε συνδυασμό με αυτόλογη μεταμόσχευση μυελού των οστών. Η προκαταρκτική θεραπεία με κυκλοφωσφαμίδη φαίνεται να μειώνει τη σοβαρότητα της γαστρεντερικής βλάβης που προκαλείται από τις υψηλές δόσεις μελφαλάνης και για λεπτομέρειες θα πρέπει να ανασκοπείται η σχετική βιβλιογραφία.

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

  • Σπάνιες: ηπατικές διαταραχές που κυμαίνονται από μη φυσιολογικές εξετάσεις της ηπατικής λειτουργίας έως κλινικές εκδηλώσεις όπως ηπατίτιδα και ίκτερος; φλεβοαποφρακτική νόσο μετά από θεραπεία υψηλών δόσεων

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

  • Πολύ συχνές: αλωπεκία σε υψηλές δόσεις
  • Συχνές: αλωπεκία σε συμβατικές δόσεις
  • Σπάνιες: κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα και κνησμός (βλ. Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος).

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Ένεση, που ακολουθεί την απομονωμένη διάχυση μέλους:

  • Πολύ συχνές: μυϊκή ατροφία, μυϊκή ίνωση, μυαλγία, αύξηση της φωσφοκινάσης της κρεατινίνης στο αίμα.
  • Συχνές: σύνδρομο διαμερίσματος
  • Μη γνωστές: μυϊκή νέκρωση, ραβδομυόλυση

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

  • Συχνές: Σε ασθενείς με μυέλωμα και νεφρική δυσλειτουργία παρατηρήθηκε παροδικά σημαντική αύξηση της ουρίας στο αίμα στα αρχικά στάδια της θεραπείας με μελφαλάνη.

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις του σημείου χορήγησης

  • Πολύ συχνές: υποκειμενική και παροδική αίσθηση θερμότητας ή/και μυρμηκίαση

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους/κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων (Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040380/337, Φαξ: + 30 21 06549585, Ιστότοπος: http://www.eof.gr).

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-DEMEPHAN
expand_more

Αντισύλληψη σε άνδρες και γυναίκες με δυνατότητα τεκνοποίησης

Όπως συμβαίνει με όλες τις κυτταροτοξικές θεραπείες, άνδρες και γυναίκες ασθενείς που χρησιμοποιούν τη μελφαλάνη θα πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματικές και αξιόπιστες μεθόδους αντισύλληψης έως τρεις μήνες μετά τη διακοπή της θεραπείας.

Εγκυμοσύνη

Δεν υπάρχει ή είναι περιορισμένος ο αριθμός των δεδομένων από τη χρήση της μελφαλάνης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα έδειξαν τοξικότητα κατά την αναπαραγωγή (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Ο κίνδυνος για τον άνθρωπο δεν είναι γνωστός, αλλά λόγω των μεταλλαξιογόνων ιδιοτήτων και της δομικής ομοιότητας της μελφαλάνης με γνωστές τερατογόνες ενώσεις, είναι πιθανόν η μελφαλάνη να μπορεί να προκαλέσει συγγενείς δυσπλασίες στους απογόνους των ασθενών που έλαβαν θεραπεία. Η χρήση μελφαλάνης πρέπει να αποφεύγεται όποτε είναι δυνατόν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ιδιαίτερα κατά το πρώτο τρίμηνο. Σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση, ο πιθανός κίνδυνος για το έμβρυο πρέπει να αντισταθμίζεται έναντι του αναμενόμενου οφέλους για τη μητέρα.

Θηλασμός

Δεν είναι γνωστό εάν η μελφαλάνη ή οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Οι μητέρες που λαμβάνουν μελφαλάνη δεν πρέπει να θηλάζουν.

Γονιμότητα

Η μελφαλάνη προκαλεί καταστολή της λειτουργίας των ωοθηκών σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με αποτέλεσμα την εμφάνιση αμηνόρροιας σε μεγάλο αριθμό ασθενών. Υπάρχουν στοιχεία από ορισμένες μελέτες σε ζώα ότι η μελφαλάνη μπορεί να έχει δυσμενή επίδραση στη σπερματογένεση (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Επομένως, είναι πιθανό η μελφαλάνη να προκαλέσει προσωρινή ή μόνιμη στειρότητα σε άνδρες ασθενείς. Συνιστάται οι άνδρες που λαμβάνουν θεραπεία με μελφαλάνη να μην τεκνοποιούν κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για διάστημα έως και 6 μήνες μετά και να αναζητήσουν συμβουλές σχετικά με την αποθήκευση σπέρματος πριν από τη θεραπεία, λόγω της πιθανότητας μη αναστρέψιμης στειρότητας ως αποτέλεσμα της θεραπείας με μελφαλάνη.

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-DEMEPHAN
expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντινεοπλασματικοί και ανοσοτροποποιητικοί παράγοντες, αλκυλιωτικοί παράγοντες, ανάλογα του αζωθυπερίτη, κωδικός ATC: L01AA03.

Η μελφαλάνη είναι ένας δι-λειτουργικός αλκυλιούντας παράγοντας. Ο σχηματισμός ενδιάμεσων του αζιριδινίου από καθεμία από τις δύο δις-2-χλωροαιθυλ-ομάδες επιτρέπει την αλκυλίωση μέσω ομοιοπολικού δεσμού με το 7-άζωτο της γουανίνης στο DNA με αποτέλεσμα τη διασταυρούμενη σύνδεση των δύο αλυσίδων του DNA αποτρέποντας έτσι τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων.

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-DEMEPHAN
expand_more

Απορρόφηση

Η απορρόφηση της από του στόματος μελφαλάνης είναι εξαιρετικά μεταβλητή σε σχέση τόσο με το χρόνο έως την πρώτη εμφάνιση του φαρμάκου στο πλάσμα όσο και με τη μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα. Σε μελέτες σχετικά με την απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της μελφαλάνης η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα κυμαινόταν από 56 έως 85%. Η ενδοφλέβια χορήγηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί, για να αποφευχθεί η μεταβλητότητα της απορρόφησης που σχετίζεται με τη μυελοαφανιστική θεραπεία.

Κατανομή

Η μελφαλάνη συνδέεται σε μέτριο βαθμό με τις πρωτεΐνες του πλάσματος με το ποσοστό σύνδεσης να κυμαίνεται από 69% έως 78%. Υπάρχουν ενδείξεις ότι η σύνδεση με τις πρωτεΐνες είναι γραμμική στο εύρος των συγκεντρώσεων στο πλάσμα που επιτυγχάνονται συνήθως με τις συνήθεις θεραπευτικές δόσεις, αλλά ότι η σύνδεση μπορεί να καταστεί εξαρτώμενη από τη συγκέντρωση, στις συγκεντρώσεις που παρατηρούνται σε θεραπεία υψηλών δόσεων. Η αλβουμίνη ορού είναι η κύρια πρωτεΐνη σύνδεσης, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 55 έως 60% της σύνδεσης, ενώ το 20% βρίσκεται συνδεδεμένο με την α1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη. Επιπλέον, μελέτες σύνδεσης της μελφαλάνης αποκάλυψαν την ύπαρξη ενός μη αναστρέψιμου παράγοντα που αποδίδεται στην αντίδραση αλκυλίωσης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.

Μετά τη χορήγηση μέσω έγχυσης διάρκειας δύο λεπτών, δόσεων που κυμαίνονται από 5 έως 23 mg/m2 επιφάνειας σώματος (περίπου 0,1 έως 0,6 mg/kg σωματικού βάρους) σε 10 ασθενείς με καρκίνο των ωοθηκών ή πολλαπλούν μυέλωμα, οι μέσοι όγκοι κατανομής στη σταθεροποιημένη κατάσταση και στο κεντρικό διαμέρισμα ήταν 29,1 ± 13,6 λίτρα και 12,2 ± 6,5 λίτρα, αντίστοιχα.

Σε 28 ασθενείς με διάφορες κακοήθειες, στους οποίους χορηγήθηκαν δόσεις μεταξύ 70 και 200 mg/m2 επιφάνειας σώματος, ως έγχυση διάρκειας 2 έως 20 λεπτών, οι μέσοι όγκοι κατανομής στη σταθεροποιημένη κατάσταση και στο κεντρικό διαμέρισμα ήταν, αντίστοιχα, 40,2 ± 18,3 λίτρα και 18,2 ± 11,7 λίτρα.

Η μελφαλάνη παρουσιάζει περιορισμένη διείσδυση στον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Αρκετοί ερευνητές πραγματοποίησαν δειγματοληψία εγκεφαλονωτιαίου υγρού και δεν βρήκαν μετρήσιμη ποσότητα φαρμάκου. Χαμηλές συγκεντρώσεις (~ 10% αυτής στο πλάσμα) παρατηρήθηκαν σε μία μελέτη με εφάπαξ υψηλή δόση σε παιδιά.

Βιομετασχηματισμός

Τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η αυθόρμητη αποδόμηση παρά ο ενζυμικός μεταβολισμός είναι ο κύριος καθοριστικός παράγοντας της ημίσειας ζωής στον άνθρωπο. Μετά από ένεση μελφαλάνης, ανιχνεύθηκαν μονοϋδροξυμελφαλάνη και η διϋδροξυμελφαλάνη στο πλάσμα των ασθενών, με τα μέγιστα επίπεδα να επιτυγχάνονται μετά από περίπου 60 και 105 λεπτά αντίστοιχα. Παρόμοιος χρόνος ημιζωής 126 ± 6 λεπτών παρατηρήθηκε όταν προστέθηκε μελφαλάνη σε ορό ασθενών in vitro (37 °C), υποδηλώνοντας ότι η αυθόρμητη αποδόμηση παρά ο ενζυματικός μεταβολισμός μπορεί να είναι ο κύριος καθοριστικός παράγοντας της ημιζωής του φαρμάκου στον άνθρωπο.

Αποβολή

Σε 13 ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε από του στόματος μελφαλάνη 0,6 mg/kg σωματικού βάρους, ο μέσος τελικός χρόνος ημίσειας ζωής απομάκρυνσης από το πλάσμα ήταν 90 ± 57 λεπτά με το 11% του φαρμάκου να ανακτάται στα ούρα σε διάστημα 24 ωρών.

Σε 8 ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε μία εφάπαξ δόση εφόδου (bolus) 0,5 έως 0,6 mg/kg σωματικού βάρους, ο αρχικός και τελικός χρόνος ημίσειας ζωής αναφέρθηκαν να είναι 7,7 ± 3,3 λεπτά και 108 ± 20,8 λεπτά, αντίστοιχα.

Μετά τη χορήγηση, με έγχυση διάρκειας δύο λεπτών, δόσεων που κυμαίνονται από 5 έως 23 mg/m2 επιφάνειας σώματος (περίπου 0,1 έως 0,6 mg/kg σωματικού βάρους) σε 10 ασθενείς με καρκίνο των ωοθηκών ή πολλαπλούν μυέλωμα, ο συγκεντρωτικός αρχικός και τελικός χρόνος ημίσειας ζωής ήταν, αντίστοιχα, 8,1 ± 6,6 λεπτά και 76,9 ± 40,7 λεπτά. Καταγράφηκε μια μέση κάθαρση των 342,7 ± 96,8 ml/min.

Σε 15 παιδιά και 11 ενήλικες, στους οποίους χορηγήθηκε ενδοφλεβίως υψηλή δόση μελφαλάνης (140 mg/m2 επιφάνειας σώματος), με εξαναγκασμένη διούρηση, ο μέσος αρχικός και τελικός χρόνος ημίσειας ζωής βρέθηκαν να είναι 6,5 ± 3,6 λεπτά και 41,4 ± 16,5 λεπτά, αντίστοιχα. Μέσοι αρχικοί και τελικοί χρόνοι ημίσειας ζωής 8,8 ± 6,6 και 73,1 ± 45,9 λεπτών αντίστοιχα, καταγράφηκαν σε 28 ασθενείς με διάφορες κακοήθειες, στους οποίους χορηγήθηκαν δόσεις μεταξύ 70 και 200 mg/m2 επιφάνειας σώματος, ως έγχυση διάρκειας 2 έως 20λεπτών. Η μέση κάθαρση ήταν 564,6 ± 159,1 ml/min.

Μετά από υπερθερμική (39°C) διάχυση στο κάτω άκρο σε 11 ασθενείς με προχωρημένο κακοήθες μελάνωμα με δόσεις 1,75 mg/kg σωματικού βάρους, καταγράφηκαν ένας μέσος αρχικός και τελικός χρόνος ημίσειας ζωής 3,6 ± 1,5 και 46,5 ± 17,2 λεπτών, αντίστοιχα. Καταγράφηκε μια μέση κάθαρση των 55,0 ± 9,4 ml/min.

Ειδικοί πληθυσμοί ασθενών

Νεφρική δυσλειτουργία

Η κάθαρση της μελφαλάνης μπορεί να επιβραδυνθεί σε νεφρική δυσλειτουργία (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις).

Ηλικιωμένοι

Δεν καταδείχθηκε κανένας συσχετισμός μεταξύ της ηλικίας και της κάθαρσης της μελφαλάνης ή ως προς τον τελικό χρόνο ημίσειας ζωής της μελφαλάνης (βλ. Δοσολογία).

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

1.5-2.3 ώρες
DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

60-90%
DrugBank

Βιοδιαθεσιμότητα

25-89%
DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά
DrugBank
science

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more
CID
460612
Μοριακός τύπος
C13H18Cl2N2O2
Μοριακό βάρος
305.2
IUPAC
(2S)-2-amino-3-[4-[bis(2-chloroethyl)amino]phenyl]propanoic acid
InChIKey
SGDBTWWWUNNDEQ-LBPRGKRZSA-N
Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH

Μια κατηγορία φαρμάκων που διαφέρει από άλλους αλκυλιωτικούς παράγοντες που χρησιμοποιούνται κλινικά, καθώς είναι μονολειτουργικά και επομένως ανίκανα να προκαλέσουν διασταυρούμενες συνδέσεις σε κυτταρομοριακά μακρομόρια. Μεταξύ των κοινών ιδιοτήτων τους είναι η ανάγκη για μεταβολική ενεργοποίηση σε ενδιάμεσα προϊόντα με αντικαρκινική αποτελεσματικότητα και η παρουσία ομάδων N-μεθυλίου στη χημική τους δομή, οι οποίες μετά το μεταβολισμό, μπορούν να τροποποιήσουν ομοιοπολικά το κυτταρικό DNA. Οι ακριβείς μηχανισμοί με τους οποίους καθένα από αυτά τα φάρμακα σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα δεν έχουν κατανοηθεί πλήρως. (Από AMA, Drug Evaluations Annual, 1994, σ. 2026)

Παράγοντες που καταστρέφουν τη δραστηριότητα του μυελού των οστών. Χρησιμοποιούνται για την προετοιμασία των ασθενών για ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ ΜΥΕΛΟΥ ΤΩΝ ΟΣΤΩΝ ή ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ ΒΛΑΣΤΟΚΥΤΤΑΡΩΝ.