INSULIN DEGLUDEC
Ινσουλίνη degludec
**Φαρμακοδυναμική** Η ινσουλίνη είναι μια φυσική ορμόνη που παράγεται από τα β-κύτταρα του παγκρέατος. Σε άτομα χωρίς διαβήτη, το πάγκρεας παράγει μια συνεχή παροχή χαμηλών βασικών επιπέδων ινσουλίνης και αιχμές ινσουλίνης μετά τα γεύματα. Η αυξημένη έκκριση ινσουλίνης μετά τα …
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
medication
SPC-TRESIBA
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Υποδόρια
- Χορήγηση: Άπαξ ημερησίως οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας, κατά προτίμηση την ίδια χρονική στιγμή κάθε ημέρα. Ευελιξία ως προς τον χρόνο χορήγησης με διάστημα τουλάχιστον 8 ωρών μεταξύ των ενέσεων.
- Δόση έναρξης: 10 μονάδες
- Τιτλοποίηση: Ατομικές προσαρμογές της δοσολογίας βάσει της γλυκόζης στο πλάσμα μετά από νηστεία. Η προσαρμογή της δόσης μπορεί να χρειαστεί αν οι ασθενείς αναλάβουν αυξημένη σωματική δραστηριότητα, αλλάξουν το συνηθισμένο διαιτολόγιό τους ή κατά την ταυτόχρονη παρουσία άλλων νόσων.
-
Ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2Συνιστώμενη ημερήσια δόση έναρξης 10 μονάδες. Μπορεί να χορηγηθεί μόνο του ή σε συνδυασμό με από του στόματος αντιδιαβητικά φαρμακευτικά προϊόντα, αγωνιστές υποδοχέα GLP-1 και γευματική ινσουλίνη. Κατά τη μετάταξη από βασική ινσουλίνη μία φορά ημερησίως, basal-bolus, προμείγμα ή αυτο-αναμεμειγμένη ινσουλίνη, η αλλαγή μπορεί να γίνει μονάδα προς μονάδα. Μείωση δόσης κατά 20% κατά τη μετάταξη από βασική ινσουλίνη δύο φορές ημερησίως ή ινσουλίνη glargine (300 μονάδες/ml). Κατά την προσθήκη Tresiba σε αγωνιστές GLP-1, συνιστώμενη δόση έναρξης 10 μονάδες. Κατά την προσθήκη αγωνιστών GLP-1 στο Tresiba, μείωση δόσης Tresiba κατά 20%.
-
Ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1Να συνδυάζεται με βραχείας/ταχείας δράσης ινσουλίνη για την κάλυψη των αναγκών ινσουλίνης την ώρα του γεύματος. Μείωση δόσης κατά 20% κατά τη μετάταξη από προηγούμενη βασική ινσουλίνη ή το βασικό συστατικό ενός σχήματος συνεχούς έγχυσης υποδόριας ινσουλίνης.
-
Ηλικιωμένοι (≥65 ετών)Εντατικοποιημένη παρακολούθηση γλυκόζης, ρύθμιση δόσης σε εξατομικευμένη βάση.
-
Νεφρική και ηπατική δυσλειτουργίαΕντατικοποιημένη παρακολούθηση γλυκόζης, ρύθμιση δόσης σε εξατομικευμένη βάση.
-
Παιδιά και έφηβοι (≥1 έτους)Δεν υπάρχει κλινική εμπειρία σε παιδιά κάτω του 1 έτους. Κατά τη μετάταξη από τη βασική ινσουλίνη, μείωση της δόσης της βασικής και bolus ινσουλίνης εξατομικευμένα για ελαχιστοποίηση του κινδύνου υπογλυκαιμίας.
block
SPC-TRESIBA
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
warning
SPC-TRESIBA
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
ΥπογλυκαιμίαΗ παράλειψη κάποιου γεύματος ή η μη προγραμματισμένη, εντατική φυσική άσκηση μπορεί να οδηγήσουν σε υπογλυκαιμία. Η υπογλυκαιμία μπορεί να συμβεί εάν η δόση της ινσουλίνης είναι πολύ υψηλή σε σχέση με την ανάγκη σε ινσουλίνη (βλ. Αλληλεπιδράσεις, Ανεπιθύμητες ενέργειες και Υπερδοσολογία).
-
ΥπογλυκαιμίαπροσοχήΠληθυσμόςΠαιδιάΘα πρέπει να δίνεται προσοχή ώστε να αντιστοιχίζονται οι δόσεις της ινσουλίνης (ιδίως σε σχήματα βασικής-bolus) με την πρόσληψη τροφής και τις σωματικές δραστηριότητες έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας.
-
Μεταβολή προειδοποιητικών συμπτωμάτων υπογλυκαιμίαςπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς των οποίων ο έλεγχος της γλυκόζης στο αίμα βελτιώνεται σημαντικά (π.χ. μέσω εντατικοποιημένης θεραπείας με ινσουλίνη)Μπορεί να εμφανίσουν μεταβολή των συνήθων προειδοποιητικών συμπτωμάτων της υπογλυκαιμίας και θα πρέπει να ενημερώνονται σχετικά. Τα συνήθη προειδοποιητικά συμπτώματα μπορεί να εξαφανιστούν σε ασθενείς με μακροχρόνιο διαβήτη.
-
Ταυτόχρονες νόσοι και ανάγκη ινσουλίνηςπροσοχήΗ ταυτόχρονη παρουσία άλλων νόσων, ιδίως λοιμώξεων και εμπύρετων καταστάσεων, συνήθως αυξάνει τις ανάγκες του ασθενή σε ινσουλίνη. Ταυτόχρονες νόσοι των νεφρών, του ήπατος ή νόσοι που επηρεάζουν τα επινεφρίδια, την υπόφυση ή τον θυρεοειδή αδένα, μπορεί να απαιτούν αλλαγές στη δόση της ινσουλίνης.
-
Ανάνηψη από υπογλυκαιμίαΌπως και με άλλα προϊόντα βασικής ινσουλίνης, η παρατεταμένη επίδραση του Tresiba μπορεί να καθυστερήσει την ανάνηψη από την υπογλυκαιμία.
-
ΥπεργλυκαιμίαΣε καταστάσεις σοβαρής υπεργλυκαιμίας, συνιστάται η χορήγηση ινσουλίνης ταχείας δράσης. Η ανεπαρκής δόση ή/και η διακοπή της θεραπείας σε ασθενείς που απαιτούν ινσουλίνη, μπορεί να οδηγήσει σε υπεργλυκαιμία και δυνητικώς σε διαβητική κετοξέωση. Επιπλέον, η ταυτόχρονη παρουσία άλλων νόσων, ιδίως λοιμώξεων, μπορεί να οδηγήσει σε υπεργλυκαιμία και συνεπώς να προκαλέσει αυξημένη ανάγκη για ινσουλίνη.
-
Συμπτώματα υπεργλυκαιμίας και διαβητική κετοξέωσηΤα πρώτα συμπτώματα της υπεργλυκαιμίας συνήθως αναπτύσσονται σταδιακά, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου ωρών ή ημερών. Περιλαμβάνουν δίψα, αυξημένη συχνότητα ούρησης, ναυτία, έμετο, υπνηλία, ερυθηματώδη ξηροδερμία, ξηροστομία και απώλεια όρεξης, καθώς και αναπνοή με οσμή ακετόνης. Στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, τα υπεργλυκαιμικά συμβάντα που δεν αντιμετωπίζονται θεραπευτικά, οδηγούν τελικά σε διαβητική κετοξέωση, η οποία είναι δυνητικά θανατηφόρα.
-
Μετάταξη από άλλα φαρμακευτικά προϊόντα ινσουλίνηςπροσοχήΗ μετάταξη ενός ασθενή σε άλλο τύπο, όνομα ή παραγωγό προϊόντος ινσουλίνης πρέπει να γίνεται υπό ιατρική παρακολούθηση και ενδέχεται να οδηγήσει στην ανάγκη αλλαγής της δόσης.
-
Λιποδυστροφία και δερματική αμυλοείδωσηπροσοχήΟι ασθενείς πρέπει να λαμβάνουν οδηγίες σχετικά με τη διαρκή εναλλαγή των σημείων χορήγησης της ένεσης για τον περιορισμό του κινδύνου λιποδυστροφίας και δερματικής αμυλοείδωσης. Σε περίπτωση χορήγησης της ινσουλίνης σε σημεία που εμφανίζουν τις εν λόγω αντιδράσεις υπάρχει κίνδυνος καθυστερημένης απορρόφησης ινσουλίνης και επιδείνωσης του γλυκαιμικού ελέγχου. Σύμφωνα με αναφορές, η αιφνίδια αλλαγή του σημείου χορήγησης της ένεσης και η χορήγηση σε σημείο που δεν έχει επηρεαστεί είχε ως αποτέλεσμα την εμφάνιση υπογλυκαιμίας. Μετά την αλλαγή του σημείου χορήγησης της ένεσης από σημείο που έχει επηρεαστεί σε σημείο που δεν έχει επηρεαστεί, μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο τροποποίησης της δόσης της αντιδιαβητικής αγωγής.
-
Καρδιακή ανεπάρκεια με συνδυασμό πιογλιταζόνης και ινσουλίνηςπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς με παράγοντες κινδύνου για ανάπτυξη καρδιακής ανακοπήςΈχουν αναφερθεί περιπτώσεις καρδιακής ανεπάρκειας όταν η πιογλιταζόνη χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με ινσουλίνη. Αυτό θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τη χορήγηση θεραπείας πιογλιταζόνης σε συνδυασμό με το Tresiba. Η πιογλιταζόνη πρέπει να διακόπτεται σε περίπτωση επιδείνωσης των καρδιακών συμπτωμάτων.
-
Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθειαΗ εντατικοποίηση της θεραπείας ινσουλίνης με απότομη βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου μπορεί να συσχετιστεί με προσωρινή επιδείνωση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, ενώ ο μακροπρόθεσμος βελτιωμένος γλυκαιμικός έλεγχος μειώνει τον κίνδυνο εξέλιξης της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.
-
Σφάλματα στην αγωγή / Λάθος ινσουλίνηπροσοχήΟι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται ότι πρέπει να ελέγχουν πάντα την ετικέτα της ινσουλίνης πριν από κάθε ένεση για να αποφεύγεται η τυχαία ανάμειξη μεταξύ των δύο διαφορετικών περιεκτικοτήτων του Tresiba καθώς και με άλλα προϊόντα ινσουλίνης.
-
Σφάλματα στην αγωγή / Οπτική επιβεβαίωση δόσηςπροσοχήΟι ασθενείς θα πρέπει να επιβεβαιώνουν οπτικά τις επιλεγμένες μονάδες στον μετρητή δόσεων της συσκευής τύπου πένας. Σε ασθενείς που πάσχουν από τύφλωση ή έχουν σοβαρά προβλήματα όρασης θα πρέπει να δίνεται η οδηγία να αναζητούν πάντοτε βοήθεια από άλλο άτομο που έχει καλή όραση και είναι εκπαιδευμένο στη χρήση της συσκευής ινσουλίνης.
-
Σφάλματα στην αγωγή / Χρήση σύριγγαςπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς και επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψηςΔεν πρέπει ποτέ να χρησιμοποιούν σύριγγα για την αναρρόφηση του φαρμακευτικού προϊόντος από το φυσίγγιο στην προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας, προκειμένου να αποφεύγονται σφάλματα στη δοσολογία και πιθανή υπερδοσολογία.
-
Φραγμένες βελόνεςΣε περίπτωση φραγμένων βελονών, οι ασθενείς πρέπει να ακολουθούν τις οδηγίες που περιγράφονται στις οδηγίες χρήσης που συνοδεύουν το φύλλο οδηγιών χρήσης (βλ. παράγραφο 6.6).
-
Αντισώματα ινσουλίνηςΗ χορήγηση ινσουλίνης μπορεί να προκαλέσει τον σχηματισμό αντισωμάτων της ινσουλίνης. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η παρουσία τέτοιων αντισωμάτων ινσουλίνης ενδέχεται να απαιτήσει προσαρμογή της δόσης της ινσουλίνης ούτως ώστε να διορθωθεί μια τάση προς την υπερ- ή υπογλυκαιμία.
-
ΝάτριοΑυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δόση, δηλαδή ουσιαστικά είναι «ελεύθερο νατρίου».
-
ΙχνηλασιμότηταΠροκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
swap_horiz
SPC-TRESIBA
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Από του στόματος αντιδιαβητικά φαρμακευτικά προϊόνταπροσοχήΜείωση της ανάγκης σε ινσουλίνη
-
Αγωνιστές υποδοχέα GLP-1προσοχήΜείωση της ανάγκης σε ινσουλίνη
-
Αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (αναστολείς MAO)προσοχήΜείωση της ανάγκης σε ινσουλίνη
-
Β-αναστολείςπροσοχήΜείωση της ανάγκης σε ινσουλίνη
-
Αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (ΜΕΑ)προσοχήΜείωση της ανάγκης σε ινσουλίνη
-
ΣαλικυλικάπροσοχήΜείωση της ανάγκης σε ινσουλίνη
-
Αναβολικά στεροειδήπροσοχήΜείωση της ανάγκης σε ινσουλίνη
-
ΣουλφοναμίδεςπροσοχήΜείωση της ανάγκης σε ινσουλίνη
-
Από του στόματος αντισυλληπτικάπροσοχήΑύξηση των αναγκών σε ινσουλίνη
-
Θειαζιδικά διουρητικάπροσοχήΑύξηση των αναγκών σε ινσουλίνη
-
ΓλυκοκορτικοειδήπροσοχήΑύξηση των αναγκών σε ινσουλίνη
-
Θυρεοειδικές ορμόνεςπροσοχήΑύξηση των αναγκών σε ινσουλίνη
-
ΣυμπαθομιμητικάπροσοχήΑύξηση των αναγκών σε ινσουλίνη
-
Αυξητική ορμόνηπροσοχήΑύξηση των αναγκών σε ινσουλίνη
-
προσοχήΑύξηση των αναγκών σε ινσουλίνη
-
Β-αναστολείςπροσοχήΣυγκάλυψη των συμπτωμάτων της υπογλυκαιμίας
-
προσοχήΜπορεί είτε να αυξήσει είτε να μειώσει τις ανάγκες σε ινσουλίνη
-
ΑλκοόλπροσοχήΜπορεί να ενισχύσει ή να μειώσει την υπογλυκαιμική δράση της ινσουλίνης
sick
SPC-TRESIBA
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Υπερευαισθησία
- Κνίδωση
- Λιποδυστροφία
- Δερματική αμυλοείδωση
- Υπογλυκαιμία
- Αντιδράσεις της θέσης ένεσης
- Περιφερικό οίδημα
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΥπογλυκαιμίαΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΛιποδυστροφίαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΑντιδράσεις της θέσης ένεσηςΓενικές
-
Όχι συχνέςΠεριφερικό οίδημαΓενικές
-
ΣπάνιεςΚνίδωσηΔέρμα
-
ΣπάνιεςΥπερευαισθησίαΑνοσοποιητικό
-
Μη γνωστέςΔερματική αμυλοείδωσηΔέρμα
pregnant_woman
SPC-TRESIBA
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΔεν υπάρχει κλινική εμπειρία με τη χρήση του Tresiba σε έγκυες γυναίκες. Ωστόσο, μελέτες αναπαραγωγής σε ζώα δεν έχουν αποκαλύψει καμία διαφορά μεταξύ της ινσουλίνης degludec και της ανθρώπινης ινσουλίνης, όσον αφορά στην εμβρυοτοξικότητα και την τερατογένεση. Συνιστάται εντατικός έλεγχος των επιπέδων της γλυκόζης του αίματος και παρακολούθηση των εγκύων γυναικών με διαβήτη.Οι ανάγκες σε ινσουλίνη συνήθως μειώνονται κατά το πρώτο τρίμηνο και αυξάνονται εν συνεχεία κατά το δεύτερο και τρίτο τρίμηνο. Μετά τον τοκετό, οι ανάγκες σε ινσουλίνη επανέρχονται φυσιολογικά ταχέως στα επίπεδα προ της εγκυμοσύνης.
-
ΘηλασμόςΔεν υπάρχει κλινική εμπειρία με το Tresiba κατά το θηλασμό. Δεν είναι γνωστό εάν η ινσουλίνη degludec απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα, αν και στους ποντικούς απεκκρίθηκε σε χαμηλότερη συγκέντρωση από εκείνη στο πλάσμα. Δεν αναμένονται μεταβολικές επιδράσεις στα νεογέννητα/βρέφη που θηλάζουν.
-
ΓονιμότηταΜελέτες αναπαραγωγής σε ζώα με ινσουλίνη degludec δεν έχουν αποκαλύψει ανεπιθύμητες ενέργειες στη γονιμότητα.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-TRESIBA
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
SPC-TRESIBA
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση Έπειτα από υποδόρια ένεση σχηματίζονται διαλυτά και σταθερά πολυεξαμερή, δημιουργώντας δεξαμενή ινσουλίνης στον υποδόριο ιστό. Τα μονομερή της ινσουλίνης degludec αποχωρίζονται σταδιακά από τα πολυεξαμερή, οδηγώντας έτσι σε μια αργή και συνεχή…
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
PubChem
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Γλυκόζη αίματος | glucoseΓλυκαιμικός έλεγχος / διαβήτης | — | Μετά την αλλαγή σημείου χορήγησης ένεσης |
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Σωματικό βάρος | monitor_weightΣωματομετρικά (βάρος/ΔΜΣ) | — | Συγχορήγηση πιογλιταζόνης και ινσουλίνης degludec |
| Κλινική παρακολούθηση | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | — | Συγχορήγηση πιογλιταζόνης και ινσουλίνης degludec |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-TRESIBA
expand_more
Δοσολογία
Δοσολογία
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν είναι μια βασική ινσουλίνη για υποδόρια χορήγηση άπαξ ημερησίως οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας, κατά προτίμηση την ίδια χρονική στιγμή κάθε ημέρα.
Η δραστικότητα των αναλόγων ινσουλίνης, συμπεριλαμβανομένης της ινσουλίνης degludec, εκφράζεται σε μονάδες. Μία (1) μονάδα ινσουλίνης degludec αντιστοιχεί σε 1 διεθνή μονάδα ανθρώπινης ινσουλίνης, 1 μονάδα ινσουλίνης glargine (100 μονάδες/ml) ή 1 μονάδα ινσουλίνης detemir.
Σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, αυτό το φαρμακευτικό προϊόν μπορεί να χορηγηθεί μόνο του ή σε οποιονδήποτε συνδυασμό με από του στόματος αντιδιαβητικά φαρμακευτικά προϊόντα, αγωνιστές υποδοχέα GLP-1 και γευματική ινσουλίνη (βλέπε Φαρμακοδυναμικές).
Στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, το Tresiba πρέπει να συνδυάζεται με βραχείας/ταχείας δράσης ινσουλίνη για την κάλυψη των αναγκών ινσουλίνης την ώρα του γεύματος.
Η δοσολογία του Tresiba πρέπει να βασίζεται στις ατομικές ανάγκες του ασθενούς. Συνιστάται η βελτιστοποίηση του γλυκαιμικού ελέγχου μέσω προσαρμογής της δόσης βάσει της γλυκόζης στο πλάσμα μετά από νηστεία.
Η προσαρμογή της δόσης μπορεί να χρειαστεί αν οι ασθενείς αναλάβουν αυξημένη σωματική δραστηριότητα, αλλάξουν το συνηθισμένο διαιτολόγιό τους ή κατά την ταυτόχρονη παρουσία άλλων νόσων.
Tresiba 100 μονάδες/ml και Tresiba 200 μονάδες/ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας
Το Tresiba διατίθεται σε δύο περιεκτικότητες. Και για τις δύο, η απαιτούμενη δόση επιλέγεται σε μονάδες. Ωστόσο, τα βήματα δόσης διαφέρουν μεταξύ των δύο περιεκτικοτήτων του φαρμακευτικού προϊόντος.
- Με το Tresiba 100 μονάδες/ml μπορεί να χορηγηθεί δόση 1-80 μονάδων ανά ένεση, σε βήματα 1 μονάδας.
- Με το Tresiba 200 μονάδες/ml μπορεί να χορηγηθεί δόση 2-160 μονάδων ανά ένεση, σε βήματα των 2 μονάδων. Η δόση παρέχεται στο ήμισυ του όγκου των προϊόντων βασικής ινσουλίνης των 100 μονάδων/ml.
Ο επιλογέας δόσης δείχνει τον αριθμό των μονάδων, ανεξάρτητα από την περιεκτικότητα και δε θα πρέπει να γίνει μετατροπή της δόσης όταν γίνεται μετάταξη του ασθενή σε νέα περιεκτικότητα.
Ευελιξία ως προς το χρόνο της δόσης
Όταν δεν είναι δυνατή η χορήγηση την ίδια χρονική στιγμή κάθε ημέρα, το Tresiba επιτρέπει μια ευελιξία ως προς τον χρόνο χορήγησης της ινσουλίνης (βλέπε Φαρμακοδυναμικές). Πρέπει πάντα να διασφαλίζεται διάστημα τουλάχιστον 8 ωρών μεταξύ των ενέσεων. Δεν υπάρχει κλινική εμπειρία με ευελιξία ως προς τον χρόνο της δόσης του Tresiba σε παιδιά και εφήβους.
Σε ασθενείς που έχουν ξεχάσει μία δόση, συνιστάται να την πάρουν μόλις το συνειδητοποιήσουν και να συνεχίσουν το σύνηθες πρόγραμμα χορήγησης της μίας φοράς ημερησίως.
Έναρξη
Ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 Η συνιστώμενη ημερήσια δόση έναρξης είναι 10 μονάδες ακολουθούμενη από ατομικές προσαρμογές της δοσολογίας.
Ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 Το Tresiba πρέπει να χρησιμοποιείται εφάπαξ ημερησίως με ινσουλίνη κατά το χρόνο του γεύματος και απαιτεί μεταγενέστερες ατομικές προσαρμογές της δοσολογίας.
Μετάταξη από άλλα φαρμακευτικά προϊόντα ινσουλίνης
Συνιστάται στενή παρακολούθηση της γλυκόζης κατά τη διάρκεια της μετάταξης και στις επόμενες εβδομάδες. Οι δόσεις και η χρονική στιγμή λήψης παράλληλα χορηγούμενων προϊόντων ινσουλίνης βραχείας ή ταχείας δράσης ή άλλη συγχορηγούμενη αντιδιαβητική θεραπεία ενδέχεται να χρειαστούν προσαρμογή.
Ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 Για ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 που λαμβάνουν άπαξ ημερησίως θεραπεία βασικής ινσουλίνης, βασικής ινσουλίνης-γευματικής ινσουλίνης (basal-bolus), προμείγματος ινσουλίνης ή θεραπεία όπου αναμειγνύουν οι ίδιοι την ινσουλίνη, η αλλαγή από τη βασική ινσουλίνη στο Tresiba μπορεί να πραγματοποιηθεί μονάδα προς μονάδα με βάση την προηγούμενη δόση βασικής ινσουλίνης ακολουθούμενη από ατομικές προσαρμογές δόσης.
Πρέπει να εξετάζεται μείωση της δόσης κατά 20% με βάση την προηγούμενη δόση βασικής ινσουλίνης ακολουθούμενη από ατομική προσαρμογή της δοσολογίας κατά τη
- μετάταξη στο Tresiba από τη βασική ινσουλίνη που χορηγείται δύο φορές ημερησίως
- μετάταξη στο Tresiba από την ινσουλίνη glargine (300 μονάδες/ml)
Ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 Για τους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, πρέπει να εξετάζεται μείωση της δόσης κατά 20% με βάση την προηγούμενη δόση βασικής ινσουλίνης ή το βασικό συστατικό ενός σχήματος συνεχούς έγχυσης υποδόριας ινσουλίνης με μεταγενέστερες ατομικές προσαρμογές δόσης με βάση τη γλυκαιμική απόκριση.
Χρήση του Tresiba σε συνδυασμό με αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2
Κατά την προσθήκη Tresiba σε αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1, η συνιστώμενη ημερήσια δόση έναρξης είναι 10 μονάδες και ακολουθείται από εξατομικευμένες προσαρμογές στη δοσολογία.
Κατά την προσθήκη αγωνιστών του υποδοχέα GLP-1 στο Tresiba, συστήνεται να μειωθεί η δόση του Tresiba κατά 20% για την ελαχιστοποίηση του κινδύνου υπογλυκαιμίας. Ακολούθως, η δοσολογία πρέπει να προσαρμόζεται εξατομικευμένα.
Ειδικές κατηγορίες πληθυσμού
Ηλικιωμένοι (≥65 ετών) Το Tresiba μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ηλικιωμένους. Η παρακολούθηση της γλυκόζης θα πρέπει να εντατικοποιείται και η δόση της να ρυθμίζεται σε εξατομικευμένη βάση (βλέπε Φαρμακοκινητικές).
Νεφρική και ηπατική δυσλειτουργία Το Tresiba μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς με νεφρική και ηπατική βλάβη. Η παρακολούθηση της γλυκόζης θα πρέπει να εντατικοποιείται και η δόση της να ρυθμίζεται σε εξατομικευμένη βάση (βλέπε Φαρμακοκινητικές).
Παιδιατρικός πληθυσμός Δεν υπάρχει κλινική εμπειρία με τη χρήση αυτού φαρμακευτικού προϊόντος σε παιδιά ηλικίας κάτω του 1 έτους. Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε εφήβους και παιδιά από την ηλικία του 1 έτους (βλέπε Φαρμακοδυναμικές). Κατά τη μετάταξη από τη βασική ινσουλίνη στο Tresiba, η μείωση της δόσης της βασικής και bolus ινσουλίνης χρειάζεται να εκτιμηθεί σε εξατομικευμένη βάση έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας (βλέπε Ειδικές προειδοποιήσεις).
Τρόπος χορήγησης
Μόνο για υποδόρια χρήση.
Το Tresiba δεν πρέπει να χορηγείται ενδοφλεβίως, αφού μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή υπογλυκαιμία.
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να χορηγείται ενδομυϊκώς, αφού μπορεί να μεταβάλει την απορρόφηση.
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν δεν προορίζεται για χρήση σε αντλίες έγχυσης ινσουλίνης.
To Tresiba δεν πρέπει να αναρροφάται από το φυσίγγιο της προγεμισμένης συσκευής τύπου πένας μέσα σε σύριγγα (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Το Tresiba χορηγείται με υποδόρια ένεση στον μηρό, στο άνω τμήμα του βραχίονα ή στο κοιλιακό τοίχωμα. Τα σημεία χορήγησης της ένεσης πρέπει να εναλλάσσονται συνεχώς εντός της ίδιας περιοχής για τον περιορισμό του κινδύνου λιποδυστροφίας και δερματικής αμυλοείδωσης (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Πρέπει να δίνεται οδηγία στους ασθενείς να χρησιμοποιούν πάντα μια νέα βελόνα. Η επαναχρησιμοποίηση των βελονών της συσκευής τύπου πένας ινσουλίνης αυξάνει τον κίνδυνο φραγμένων βελονών, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν υπο- ή υπερδοσολογία. Σε περίπτωση φραγμένων βελονών, οι ασθενείς πρέπει να ακολουθούν τις οδηγίες που περιγράφονται στις οδηγίες χρήσης που συνοδεύουν το φύλλο οδηγιών χρήσης (βλ. παράγραφο 6.6).
Tresiba 100 μονάδες/ml και Tresiba 200 μονάδες/ml ενέσιμο διάλυμα σε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας
Το Tresiba κυκλοφορεί σε προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας (FlexTouch) σχεδιασμένη για χρήση με βελόνες NovoFine ή NovoTwist.
- Η προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας των 100 μονάδων/ml παρέχει 1-80 μονάδες σε βήματα της 1 μονάδας.
- Η προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας των 200 μονάδων/ml παρέχει 2-160 μονάδες σε βήματα των 2 μονάδων.
Tresiba 100 μονάδες/ml ενέσιμο διάλυμα σε φυσίγγιο
Το Tresiba κυκλοφορεί σε φυσίγγιο (Penfill) σχεδιασμένο για χρήση με τα συστήματα χορήγησης ινσουλίνης της Novo Nordisk και με τις βελόνες ένεσης NovoFine ή NovoTwist.
block
Αντενδείξεις
SPC-TRESIBA
expand_more
Αντενδείξεις
Αντενδείξεις
- Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-TRESIBA
expand_more
Προειδοποιήσεις
Ειδικές προειδοποιήσεις
Υπογλυκαιμία
Η παράλειψη κάποιου γεύματος ή η μη προγραμματισμένη, εντατική φυσική άσκηση μπορεί να οδηγήσουν σε υπογλυκαιμία. Η υπογλυκαιμία μπορεί να συμβεί εάν η δόση της ινσουλίνης είναι πολύ υψηλή σε σχέση με την ανάγκη σε ινσουλίνη (βλ. Αλληλεπιδράσεις, Ανεπιθύμητες ενέργειες και Υπερδοσολογία). Στα παιδιά, θα πρέπει να δίνεται προσοχή ώστε να αντιστοιχίζονται οι δόσεις της ινσουλίνης (ιδίως σε σχήματα βασικής-bolus) με την πρόσληψη τροφής και τις σωματικές δραστηριότητες έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας. Οι ασθενείς, των οποίων ο έλεγχος της γλυκόζης στο αίμα βελτιώνεται σημαντικά (π.χ. μέσω εντατικοποιημένης θεραπείας με ινσουλίνη), μπορεί να εμφανίσουν μεταβολή των συνήθων προειδοποιητικών συμπτωμάτων της υπογλυκαιμίας και θα πρέπει να ενημερώνονται σχετικά. Τα συνήθη προειδοποιητικά συμπτώματα μπορεί να εξαφανιστούν σε ασθενείς με μακροχρόνιο διαβήτη. Η ταυτόχρονη παρουσία άλλων νόσων, ιδίως λοιμώξεων και εμπύρετων καταστάσεων, συνήθως αυξάνει τις ανάγκες του ασθενή σε ινσουλίνη. Ταυτόχρονες νόσοι των νεφρών, του ήπατος ή νόσοι που επηρεάζουν τα επινεφρίδια, την υπόφυση ή τον θυρεοειδή αδένα, μπορεί να απαιτούν αλλαγές στη δόση της ινσουλίνης. Όπως και με άλλα προϊόντα βασικής ινσουλίνης, η παρατεταμένη επίδραση του Tresiba μπορεί να καθυστερήσει την ανάνηψη από την υπογλυκαιμία.
Υπεργλυκαιμία
Σε καταστάσεις σοβαρής υπεργλυκαιμίας, συνιστάται η χορήγηση ινσουλίνης ταχείας δράσης. Η ανεπαρκής δόση ή/και η διακοπή της θεραπείας σε ασθενείς που απαιτούν ινσουλίνη, μπορεί να οδηγήσει σε υπεργλυκαιμία και δυνητικώς σε διαβητική κετοξέωση. Επιπλέον, η ταυτόχρονη παρουσία άλλων νόσων, ιδίως λοιμώξεων, μπορεί να οδηγήσει σε υπεργλυκαιμία και συνεπώς να προκαλέσει αυξημένη ανάγκη για ινσουλίνη. Τα πρώτα συμπτώματα της υπεργλυκαιμίας συνήθως αναπτύσσονται σταδιακά, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου ωρών ή ημερών. Περιλαμβάνουν δίψα, αυξημένη συχνότητα ούρησης, ναυτία, έμετο, υπνηλία, ερυθηματώδη ξηροδερμία, ξηροστομία και απώλεια όρεξης, καθώς και αναπνοή με οσμή ακετόνης. Στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, τα υπεργλυκαιμικά συμβάντα που δεν αντιμετωπίζονται θεραπευτικά, οδηγούν τελικά σε διαβητική κετοξέωση, η οποία είναι δυνητικά θανατηφόρα.
Μετάταξη από άλλα φαρμακευτικά προϊόντα ινσουλίνης
Η μετάταξη ενός ασθενή σε άλλο τύπο, όνομα ή παραγωγό προϊόντος ινσουλίνης πρέπει να γίνεται υπό ιατρική παρακολούθηση και ενδέχεται να οδηγήσει στην ανάγκη αλλαγής της δόσης.
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
Οι ασθενείς πρέπει να λαμβάνουν οδηγίες σχετικά με τη διαρκή εναλλαγή των σημείων χορήγησης της ένεσης για τον περιορισμό του κινδύνου λιποδυστροφίας και δερματικής αμυλοείδωσης. Σε περίπτωση χορήγησης της ινσουλίνης σε σημεία που εμφανίζουν τις εν λόγω αντιδράσεις υπάρχει κίνδυνος καθυστερημένης απορρόφησης ινσουλίνης και επιδείνωσης του γλυκαιμικού ελέγχου. Σύμφωνα με αναφορές, η αιφνίδια αλλαγή του σημείου χορήγησης της ένεσης και η χορήγηση σε σημείο που δεν έχει επηρεαστεί είχε ως αποτέλεσμα την εμφάνιση υπογλυκαιμίας. Μετά την αλλαγή του σημείου χορήγησης της ένεσης από σημείο που έχει επηρεαστεί σε σημείο που δεν έχει επηρεαστεί, συνιστάται παρακολούθηση της γλυκόζης του αίματος, ενώ μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο τροποποίησης της δόσης της αντιδιαβητικής αγωγής.
Συνδυασμός πιογλιταζόνης και φαρμακευτικών προϊόντων ινσουλίνης
Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις καρδιακής ανεπάρκειας όταν η πιογλιταζόνη χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με ινσουλίνη, ιδίως σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου για ανάπτυξη καρδιακής ανακοπής. Αυτό θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τη χορήγηση θεραπείας πιογλιταζόνης σε συνδυασμό με το Tresiba. Εάν χρησιμοποιηθεί ο εν λόγω συνδυασμός, οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για ενδείξεις και συμπτώματα καρδιακής ανεπάρκειας, αύξησης βάρους και οιδήματος. Η πιογλιταζόνη πρέπει να διακόπτεται σε περίπτωση επιδείνωσης των καρδιακών συμπτωμάτων.
Διαταραχή των οφθαλμών
Η εντατικοποίηση της θεραπείας ινσουλίνης με απότομη βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου μπορεί να συσχετιστεί με προσωρινή επιδείνωση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, ενώ ο μακροπρόθεσμος βελτιωμένος γλυκαιμικός έλεγχος μειώνει τον κίνδυνο εξέλιξης της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.
Αποφυγή σφαλμάτων στην αγωγή
Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται ότι πρέπει να ελέγχουν πάντα την ετικέτα της ινσουλίνης πριν από κάθε ένεση για να αποφεύγεται η τυχαία ανάμειξη μεταξύ των δύο διαφορετικών περιεκτικοτήτων του Tresiba καθώς και με άλλα προϊόντα ινσουλίνης. Οι ασθενείς θα πρέπει να επιβεβαιώνουν οπτικά τις επιλεγμένες μονάδες στον μετρητή δόσεων της συσκευής τύπου πένας. Επομένως, προαπαιτούμενο για να εκτελούν οι ασθενείς μόνοι τους την ένεση είναι να μπορούν να διαβάσουν τον μετρητή δόσεων στη συσκευή τύπου πένας. Σε ασθενείς που πάσχουν από τύφλωση ή έχουν σοβαρά προβλήματα όρασης θα πρέπει να δίνεται η οδηγία να αναζητούν πάντοτε βοήθεια από άλλο άτομο που έχει καλή όραση και είναι εκπαιδευμένο στη χρήση της συσκευής ινσουλίνης. Προκειμένου να αποφεύγονται σφάλματα στη δοσολογία και πιθανή υπερδοσολογία, οι ασθενείς και οι επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης δεν πρέπει ποτέ να χρησιμοποιούν σύριγγα για την αναρρόφηση του φαρμακευτικού προϊόντος από το φυσίγγιο στην προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας. Σε περίπτωση φραγμένων βελονών, οι ασθενείς πρέπει να ακολουθούν τις οδηγίες που περιγράφονται στις οδηγίες χρήσης που συνοδεύουν το φύλλο οδηγιών χρήσης (βλ. παράγραφο 6.6).
Αντισώματα ινσουλίνης
Η χορήγηση ινσουλίνης μπορεί να προκαλέσει τον σχηματισμό αντισωμάτων της ινσουλίνης. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η παρουσία τέτοιων αντισωμάτων ινσουλίνης ενδέχεται να απαιτήσει προσαρμογή της δόσης της ινσουλίνης ούτως ώστε να διορθωθεί μια τάση προς την υπερ- ή υπογλυκαιμία.
Νάτριο
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δόση, δηλαδή ουσιαστικά είναι «ελεύθερο νατρίου».
Ιχνηλασιμότητα
Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-TRESIBA
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
Είναι γνωστό ότι ένας αριθμός φαρμακευτικών προϊόντων αλληλεπιδρά με το μεταβολισμό της γλυκόζης.
Ουσίες που μπορεί να μειώσουν την ανάγκη σε ινσουλίνη
Από του στόματος αντιδιαβητικά φαρμακευτικά προϊόντα, αγωνιστές υποδοχέα GLP-1, αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (αναστολείς MAO), β-αναστολείς, αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (ΜΕΑ), σαλικυλικά, αναβολικά στεροειδή και σουλφοναμίδες.
Ουσίες που μπορεί να αυξήσουν τις ανάγκες του ασθενούς σε ινσουλίνη
Από του στόματος αντισυλληπτικά, θειαζιδικά διουρητικά, γλυκοκορτικοειδή, θυρεοειδικές ορμόνες, συμπαθομιμητικά, αυξητική ορμόνη και δαναζόλη.
Οι β-αναστολείς ενδέχεται να συγκαλύψουν τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας.
Η οκτρεοτίδη/λανρεοτίδη μπορεί είτε να αυξήσει είτε να μειώσει τις ανάγκες σε ινσουλίνη.
Το αλκοόλ ενδέχεται να ενισχύσει ή να μειώσει την υπογλυκαιμική δράση της ινσουλίνης.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-TRESIBA
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Περίληψη του προφίλ ασφαλείας
Η υπογλυκαιμία είναι η συχνότερα αναφερόμενη ανεπιθύμητη ενέργεια κατά τη διάρκεια της θεραπείας (βλέπε την παράγραφο «Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών» παρακάτω).
Kατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρονται παρακάτω βασίζονται σε δεδομένα κλινικών δοκιμών και ταξινομούνται σύμφωνα με την κατηγορία/οργανικό σύστημα (system organ class) MedDRA. Οι κατηγορίες συχνότητας ορίζονται σύμφωνα με την ακόλουθη σύμβαση: Πολύ συχνές (≥1/10), Συχνές (≥1/100 έως <1/10), Όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), Σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), Πολύ σπάνιες (<1/10.000) και Μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).
| Kατηγορία/οργανικό σύστημα | Συχνότητα | Ανεπιθύμητη ενέργεια |
|---|---|---|
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Σπάνιες | Υπερευαισθησία |
| Κνίδωση | ||
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης | Πολύ συχνές | Υπογλυκαιμία |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Συχνές | Λιποδυστροφία |
| Μη γνωστές | Δερματική αμυλοείδωση† | |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Όχι συχνές | Αντιδράσεις της θέσης ένεσης |
| Περιφερικό οίδημα |
† Ανεπιθύμητες ενέργειες από πηγές μετά την κυκλοφορία.
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος Ενδέχεται να εμφανιστούν αλλεργικές αντιδράσεις με τα σκευάσματα ινσουλίνης. Οι αλλεργικές αντιδράσεις άμεσου τύπου είτε στην ινσουλίνη αυτή καθαυτή είτε στα έκδοχα μπορεί δυνητικά να είναι απειλητικές για τη ζωή.
Σπάνια αναφέρθηκαν υπερευαισθησία στο Tresiba (η οποία εκδηλώνεται με οίδημα της γλώσσας και των χειλιών, διάρροια, ναυτία, κόπωση και κνησμό) και κνίδωση.
Υπογλυκαιμία Η υπογλυκαιμία μπορεί να προκύψει εάν η δόση ινσουλίνης είναι πολύ υψηλή σε σχέση με την ανάγκη του ασθενή σε ινσουλίνη. Η σοβαρή υπογλυκαιμία μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια των αισθήσεων ή/και σπασμούς και ενδέχεται να προκαλέσει παροδική ή μόνιμη βλάβη της εγκεφαλικής λειτουργίας ή ακόμη και θάνατο. Τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας συνήθως εμφανίζονται αιφνίδια. Μπορεί να περιλαμβάνουν κρύο ιδρώτα, κρύο και ωχρό δέρμα, κόπωση, νευρικότητα ή τρόμο, αίσθημα άγχους, ασυνήθη κούραση ή αδυναμία, σύγχυση, δυσκολία στη συγκέντρωση, υπνηλία, αίσθημα μεγάλης πείνας, διαταραχές της όρασης, κεφαλαλγία, ναυτία και αίσθημα παλμών.
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού Η λιποδυστροφία (συμπεριλαμβανομένης της λιποϋπερτροφίας, λιποατροφίας) και η δερματική αμυλοείδωση ενδέχεται να εμφανιστούν στο σημείο χορήγησης της ένεσης και να καθυστερήσουν την τοπική απορρόφηση της ινσουλίνης. Η διαρκής εναλλαγή των σημείων χορήγησης της ένεσης σε μια συγκεκριμένη περιοχή ενδέχεται να συμβάλλει στη μείωση ή πρόληψη των εν λόγω αντιδράσεων (βλέπε Ειδικές προειδοποιήσεις).
Αντιδράσεις της θέσης ένεσης Σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με το Tresiba παρουσιάστηκαν αντιδράσεις της θέσης ένεσης (συμπεριλαμβανομένων αιματώματος στο σημείο της ένεσης, άλγους, αιμορραγίας, ερυθήματος, οζιδίων, οιδήματος, αποχρωματισμού, κνησμού, αίσθησης θερμότητας και μάζας στο σημείο). Οι αντιδράσεις αυτές είναι συνήθως ήπιες και παροδικές και φυσιολογικά υποχωρούν κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
Παιδιατρικός πληθυσμός Το Tresiba έχει χορηγηθεί σε παιδιά και εφήβους ηλικίας έως 18 ετών για τη διερεύνηση των φαρμακοκινητικών ιδιοτήτων (βλέπε Φαρμακοκινητικές). Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα έχουν αποδειχθεί σε μια μακροχρόνια δοκιμή σε παιδιά ηλικίας 1 έως κάτω των 18 ετών. Η συχνότητα, ο τύπος και η σοβαρότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών στον παιδιατρικό πληθυσμό δεν υποδεικνύουν διαφορές με την εμπειρία στο γενικό πληθυσμό του διαβήτη (βλέπε Φαρμακοδυναμικές).
Άλλοι ειδικοί πληθυσμοί Με βάση τα αποτελέσματα κλινικών δοκιμών, η συχνότητα, ο τύπος και η σοβαρότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών που παρατηρήθηκαν σε ηλικιωμένους και σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική βλάβη δε δείχνουν διαφορές με την ευρύτερη εμπειρία στο γενικό πληθυσμό.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-TRESIBA
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Εγκυμοσύνη
Δεν υπάρχει κλινική εμπειρία με τη χρήση του Tresiba σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες αναπαραγωγής σε ζώα δεν έχουν αποκαλύψει καμία διαφορά μεταξύ της ινσουλίνης degludec και της ανθρώπινης ινσουλίνης, όσον αφορά στην εμβρυοτοξικότητα και την τερατογένεση. Γενικά, συνιστάται εντατικός έλεγχος των επιπέδων της γλυκόζης του αίματος και παρακολούθηση των εγκύων γυναικών με διαβήτη καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και κατά το διάστημα προγραμματισμού μίας εγκυμοσύνης. Οι ανάγκες σε ινσουλίνη συνήθως μειώνονται κατά το πρώτο τρίμηνο και αυξάνονται εν συνεχεία κατά το δεύτερο και τρίτο τρίμηνο. Μετά τον τοκετό, οι ανάγκες σε ινσουλίνη επανέρχονται φυσιολογικά ταχέως στα επίπεδα προ της εγκυμοσύνης.
Θηλασμός
Δεν υπάρχει κλινική εμπειρία με το Tresiba κατά το θηλασμό. Στους ποντικούς, η ινσουλίνη degludec απεκκρίθηκε στο γάλα και η συγκέντρωση στο γάλα ήταν χαμηλότερη από εκείνη στο πλάσμα. Δεν είναι γνωστό εάν η ινσουλίνη degludec απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Δεν αναμένονται μεταβολικές επιδράσεις στα νεογέννητα/βρέφη που θηλάζουν.
Γονιμότητα
Μελέτες αναπαραγωγής σε ζώα με ινσουλίνη degludec δεν έχουν αποκαλύψει ανεπιθύμητες ενέργειες στη γονιμότητα.
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-TRESIBA
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στο διαβήτη. Ινσουλίνες και ανάλογα για ένεση, μακράς δράσης. Κωδικός ATC: A10AE06.
Μηχανισμός δράσης
Η ινσουλίνη degludec δεσμεύεται ειδικά στον υποδοχέα ανθρώπινης ινσουλίνης και έχει την ίδια φαρμακολογική δράση με την ανθρώπινη ινσουλίνη.
Η υπογλυκαιμική δράση της ινσουλίνης οφείλεται στη διευκόλυνση της πρόσληψης της γλυκόζης μετά τη δέσμευση της ινσουλίνης στους υποδοχείς στα μυϊκά και λιπώδη κύτταρα και στην ταυτόχρονη αναστολή της απελευθέρωσης γλυκόζης από το ήπαρ.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Το Tresiba είναι μια βασική ινσουλίνη που σχηματίζει διαλυτά πολυεξαμερή κατά την υποδόρια ένεση, δημιουργώντας μια δεξαμενή από την οποία ινσουλίνη degludec απορροφάται συνεχώς και αργά στην κυκλοφορία οδηγώντας στην ομοιόμορφη και σταθερή μείωση της γλυκόζης (βλέπε εικόνα 1). Κατά τη διάρκεια 24ωρης περιόδου με θεραπεία εφάπαξ ημερησίως, η υπογλυκαιμική δράση του Tresiba, σε αντίθεση με την ινσουλίνη glargine, ήταν ομοιόμορφα κατανεμημένη μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου 12ωρου (AUCGIR,0-12h,SS/AUCGIR,ολικός,SS = 0,5).
Η διάρκεια της δράσης του Tresiba εκτείνεται πέραν των 42 ωρών εντός του εύρους των θεραπευτικών δόσεων.
Η σταθερή κατάσταση επέρχεται μετά 2-3 ημέρες χορήγησης δόσης.
Η υπογλυκαιμική δράση της ινσουλίνης degludec σε σταθερή κατάσταση παρουσιάζει τέσσερις φορές χαμηλότερη διακύμανση από ημέρα σε ημέρα όσον αφορά τους συντελεστές μεταβλητότητας (CV) για την υπογλυκαιμική δράση κατά τη διάρκεια 0-24 ωρών(AUCGIR,τ,SS) και 2-24 ωρών (AUCGIR2-24h,SS) συγκριτικά με την ινσουλίνη glargine, βλέπε Πίνακα 1.
Πίνακας 1 Διακύμανση από ημέρα σε ημέρα μεταξύ ασθενών στην υπογλυκαιμική δράση του Tresiba και της ινσουλίνης glargine (100 μονάδες/ml) σε σταθερή κατάσταση σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1
| Ινσουλίνη degludec (N26) (CV%) | Ινσουλίνη glargine (100 μονάδες/ml) (N27) (CV%) | |
|---|---|---|
| Διακύμανση από ημέρα σε ημέρα της υπογλυκαιμικής δράσης κατά τη διάρκεια ενός διαστήματος χορήγησης δόσης (AUCGIR,τ,SS) | 20 | 82 |
| Διακύμανση από ημέρα σε ημέρα της υπογλυκαιμικής δράσης έπειτα από 2-24 ώρες (AUCGIR2-24h,SS) | 22 | 92 |
CV: συντελεστής μεταβλητότητας μεταξύ ασθενών ως% SS: σταθερή κατάσταση AUCGIR,2-24h: η μεταβολική δράση εντός των τελευταίων 22 ωρών του διαστήματος χορήγησης δόσης (δηλαδή, δεν έχει επηρεαστεί από την ενδοφλέβια ινσουλίνη κατά τη διάρκεια της προκαταρκτικής περιόδου ινσουλινικού αποκλεισμού)
Η συνολική υπογλυκαιμική δράση του Tresiba αυξάνεται γραμμικά με την αύξηση των δόσεων.
Η συνολική υπογλυκαιμική δράση είναι συγκρίσιμη για το Tresiba 100 μονάδες/ml και 200 μονάδες/ml μετά τη χορήγηση των ίδιων δόσεων των δύο προϊόντων.
Κλινικώς δεν υπάρχει σημαντική διαφορά στη φαρμακοδυναμική αυτού του φαρμακευτικού προϊόντος μεταξύ ηλικιωμένων και νεαρότερων ενήλικων ασθενών.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Έντεκα πολυεθνικές κλινικές δοκιμές διάρκειας 26 ή 52 εβδομάδων διεξήχθησαν ως ελεγχόμενες, ανοικτές, τυχαιοποιημένες, παράλληλες δοκιμές θεραπευτικών στόχων, όπου 4.275 ασθενείς εκτέθηκαν στο Tresiba (1.102 με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 και 3.173 με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2).
Στις δοκιμές ανοικτής επισήμανσης, η δράση του Tresiba δοκιμάστηκε σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 (Πίνακας 3), σε ασθενείς που δεν είχαν λάβει ποτέ ινσουλίνη (έναρξη ινσουλίνης σε σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, Πίνακας 4) και σε ασθενείς που έκαναν χρήση ινσουλίνης προηγουμένως (εντατικοποίηση ινσουλίνης σε σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, Πίνακας 5) με συγκεκριμένη καθώς επίσης και με ευέλικτη ώρα δοσολογίας (Πίνακας 6), και επιβεβαιώθηκε η μη κατωτερότητα στη μείωση της HbA1c από την αρχή έως το τέλος της δοκιμής σε όλες τις δοκιμές, έναντι όλων των φαρμάκων σύγκρισης (ινσουλίνη detemir και ινσουλίνη glargine (100 μονάδες/ml). Ενώ οι βελτιώσεις στην HbA1c ήταν μη κατώτερες σε σύγκριση με άλλα προϊόντα ινσουλίνης, το Tresiba ήταν στατιστικώς σημαντικά ανώτερο έναντι της σιταγλιπτίνης στη μείωση της HbA1c (Πίνακας 5).
Σε μια προοπτικά προγραμματισμένη μετα-ανάλυση επτά επιβεβαιωτικών ανοιχτής επισήμανσης δοκιμών θεραπευτικών στόχων σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 και τύπου 2, το Tresiba ήταν ανώτερο ως προς τον μικρότερο αριθμό επεισοδίων επιβεβαιωμένης υπογλυκαιμίας οφειλόμενης στη θεραπεία (λόγω πλεονεκτήματος στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, βλέπε Πίνακα 2) και επεισοδίων νυκτερινής επιβεβαιωμένης υπογλυκαιμίας συγκριτικά με την ινσουλίνη glargine (100 μονάδες/ml) (χορηγούμενη σύμφωνα με την επισήμανση). Η μείωση της υπογλυκαιμίας επιτεύχθηκε σε χαμηλότερο μέσο επίπεδο γλυκόζης πλάσματος μετά από νηστεία (FPG) με το Tresiba έναντι της ινσουλίνης glargine.
Πίνακας 2 Αποτελέσματα της μετα-ανάλυσης υπογλυκαιμίας
| Επιβεβαιωμένη υπογλυκαιμίαα | ||
|---|---|---|
| Ολική | Νυκτερινή | |
| Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1 και τύπου 2 (συνδυαστικά) | ||
| Περίοδος συντήρησης β | 0,91* | 0,74* |
| Ηλικιωμένοι ασθενείς ≥65 ετών | 0,84* | 0,68* |
| Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1 | ||
| Περίοδος συντήρησης β | 0,82 | 0,65* |
| Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 | ||
| Περίοδος συντήρησης β | 1,10 | 0,83 |
| Θεραπεία μόνο με βασική ινσουλίνη σε ασθενείς που δεν είχαν λάβει ποτέ ινσουλίνη | 1,02 | 0,75* |
| 0,83* | 0,68* | |
| 0,75* | 0,62* | |
| 0,83* | 0,64* |
*Στατιστικά σημαντική α Η επιβεβαιωμένη υπογλυκαιμία ορίστηκε ως επεισόδια επιβεβαιωμένα από γλυκόζη πλάσματος <3,1 mmol/l ή από την ανάγκη του ασθενούς για βοήθεια από τρίτους. Η νυκτερινή επιβεβαιωμένη υπογλυκαιμία ορίστηκε ως επεισόδια τα οποία παρουσιάζονται από τα μεσάνυκτα έως τις 6 π.μ. β Επεισόδια από τη 16η εβδομάδα.
Δεν υπάρχει κλινικά σημαντική ανάπτυξη αντισωμάτων ινσουλίνης έπειτα από μακροχρόνια θεραπεία με το Tresiba.
Πίνακας 3 Αποτελέσματα κλινικών δοκιμών ανοικτής επισήμανσης σε σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1
| Θεραπεία 52 εβδομάδων | Θεραπεία 26 εβδομάδων | |||
|---|---|---|---|---|
| Tresiba1 | Ινσουλίνη glargine (100 μονάδες/ml) | Tresiba1 | Ινσουλίνη detemir1 | |
| N | 472 | 157 | 302 | 153 |
| HbA1γ(%) | ||||
| Τέλος της δοκιμής | 7,3 | 7,3 | 7,3 | 7,3 |
| Μέση μεταβολή | -0,40 | -0,39 | -0,73 | -0,65 |
| Διαφορά: -0,01 [-0,14, 0,11] | Διαφορά: -0,09[-0,23, 0,05] | |||
| Γλυκόζη πλάσματος μετά από νηστεία (FPG) (mmol/l) | ||||
| Τέλος της δοκιμής | 7,8 | 8,3 | 7,3 | 8,9 |
| Μέση μεταβολή | -1,27 | -1,39 | -2,60 | -0,62 |
| Διαφορά: -0,33 [-1,03, 0,36] | Διαφορά: -1,66 [-2,37, -0,95] | |||
| Ποσοστό υπογλυκαιμίας (ανά ασθενή κατά το έτος έκθεσης) | ||||
| Σοβαρή | 0,21 | 0,16 | 0,31 | 0,39 |
| Επιβεβαιωμένη2 | 42,54 | 40,18 | 45,83 | 45,69 |
| Αναλογία: 1,07 [0,89, 1,28] | Αναλογία: 0,98 [0,80, 1,20] | |||
| Νυκτερινή επιβεβαιωμένη2 | 4,41 | 5,86 | 4,14 | 5,93 |
| Αναλογία: 0,75 [0,59, 0,96] | Αναλογία: 0,66 [0,49, 0,88] |
1 Σε εφάπαξ ημερησίως δοσολογικό σχήμα + ινσουλίνη aspart για την κάλυψη των αναγκών ινσουλίνης την ώρα του γεύματος 2 Η επιβεβαιωμένη υπογλυκαιμία ορίστηκε ως επεισόδια επιβεβαιωμένα από γλυκόζη πλάσματος < 3,1 mmol/l ή από την ανάγκη του ασθενούς για βοήθεια από τρίτους. Η νυκτερινή επιβεβαιωμένη υπογλυκαιμία ορίστηκε ως επεισόδια τα οποία παρουσιάζονται από τα μεσάνυκτα έως τις 6 π.μ.
Πίνακας 4 Αποτελέσματα κλινικών δοκιμών ανοικτής επισήμανσης σε ασθενείς που δεν είχαν λάβει ποτέ ινσουλίνη σε σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (έναρξη ινσουλίνης)
| Θεραπεία 52 εβδομάδων | Θεραπεία 26 εβδομάδων | |||
|---|---|---|---|---|
| Tresiba1 | Ινσουλίνη glargine (100 μονάδες/ml)1 | Tresiba1 | Ινσουλίνη glargine (100 μονάδες/ml)1 | |
| N | 773 | 257 | 228 | 229 |
| HbA1γ(%) | ||||
| Τέλος της δοκιμής | 7,1 | 7,0 | 7,0 | 6,9 |
| Μέση μεταβολή | -1,06 | -1,19 | -1,30 | -1,32 |
| Διαφορά: 0,09 [-0,04, 0,22] | Διαφορά: 0,04 [-0,11, 0,19] | |||
| Γλυκόζη πλάσματος μετά από νηστεία (FPG) (mmol/l) | ||||
| Τέλος της δοκιμής | 5,9 | 6,4 | 5,9 | 6,3 |
| Μέση μεταβολή | -3,76 | -3,30 | -3,70 | -3,38 |
| Διαφορά: -0,43 [-0,74, -0,13] | Διαφορά: -0,42 [-0,78, -0,06] | |||
| Ποσοστό υπογλυκαιμίας (ανά ασθενή κατά το έτος έκθεσης) | ||||
| Σοβαρή | 0 | 0,02 | 0 | 0 |
| Επιβεβαιωμένη2 | 1,52 | 1,85 | 1,22 | 1,42 |
| Αναλογία: 0,82 [0,64, 1,04] | Αναλογία: 0,86 [0,58, 1,28] | |||
| Νυκτερινή επιβεβαιωμένη2 | 0,25 | 0,39 | 0,18 | 0,28 |
| Αναλογία: 0,64 [0,42, 0,98] | Αναλογία: 0,64 [0,30, 1,37] |
1 Εφάπαξ ημερησίως δοσολογικό σχήμα + μετφορμίνη ± αναστολέας DPP-IV 2 Η επιβεβαιωμένη υπογλυκαιμία ορίστηκε ως επεισόδια επιβεβαιωμένα από γλυκόζη πλάσματος <3,1 mmol/l ή από την ανάγκη του ασθενούς για βοήθεια από τρίτους. Η νυκτερινή επιβεβαιωμένη υπογλυκαιμία ορίστηκε ως επεισόδια τα οποία παρουσιάζονται από τα μεσάνυκτα έως τις 6 π.μ.
Πίνακας 5 Αποτελέσματα κλινικών δοκιμών ανοικτής επισήμανσης σε σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2: αριστερά - ασθενείς που έκαναν χρήση ινσουλίνης, δεξιά: ασθενείς που δεν είχαν λάβει ποτέ ινσουλίνη
| Θεραπεία 52 εβδομάδων | Θεραπεία 26 εβδομάδων | |||
|---|---|---|---|---|
| Tresiba1 | Ινσουλίνη glargine (100 μονάδες/ml)1 | Tresiba2 | Σιταγλιπτίνη2 | |
| N | 744 | 248 | 225 | 222 |
| HbA1γ(%) | ||||
| Τέλος της δοκιμής | 7,1 | 7,1 | 7,2 | 7,7 |
| Μέση μεταβολή | -1,17 | -1,29 | -1,56 | -1,22 |
| Διαφορά: 0,08 [-0,05, 0,21] | Διαφορά: -0,43 [-0,61, -0,24] | |||
| Γλυκόζη πλάσματος μετά από νηστεία (FPG) (mmol/l) | ||||
| Τέλος της δοκιμής | 6,8 | 7,1 | 6,2 | 8,5 |
| Μέση μεταβολή | -2,44 | -2,14 | -3,22 | -1,39 |
| Διαφορά: -0,29 [-0,65, 0,06] | Διαφορά: -2,17 [-2,59, -1,74] | |||
| Ποσοστό υπογλυκαιμίας (ανά ασθενή κατά το έτος έκθεσης) | ||||
| Σοβαρή υπογλυκαιμία | 0,06 | 0,05 | 0,01 | 0 |
| Επιβεβαιωμένη3 | 11,09 | 13,63 | 3,07 | 1,26 |
| Αναλογία: 0,82 [0,69, 0,99] | Αναλογία: 3,81 [2,40, 6,05] | |||
| Νυκτερινή επιβεβαιωμένη3 | 1,39 | 1,84 | 0,52 | 0,30 |
| Αναλογία: 0,75 [0,58, 0,99] | Αναλογία: 1,93 [0,90, 4,10] |
1 Εφάπαξ ημερησίως δοσολογικό σχήμα + ινσουλίνη aspart για την κάλυψη των αναγκών ινσουλίνης την ώρα του γεύματος ± μετφορμίνη ± πιογλιταζόνη 2 Εφάπαξ ημερησίως δοσολογικό σχήμα ± μετφορμίνη σουλφονυλουρία (SU)/γλινίδη ± πιογλιταζόνη 3 Η επιβεβαιωμένη υπογλυκαιμία ορίστηκε ως επεισόδια επιβεβαιωμένα από γλυκόζη πλάσματος <3,1 mmol/l ή από την ανάγκη του ασθενούς για βοήθεια από τρίτους. Η νυκτερινή επιβεβαιωμένη υπογλυκαιμία ορίστηκε ως επεισόδια τα οποία παρουσιάζονται από τα μεσάνυκτα έως τις 6 π.μ.
Πίνακας 6 Αποτελέσματα κλινικής δοκιμής ανοικτής επισήμανσης με ευέλικτη ώρα δοσολογίας τουTresiba σε σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2
| Θεραπεία 26 εβδομάδων | |||
|---|---|---|---|
| Tresiba1 | Tresiba Flex2 | Ινσουλίνη glargine (100 μονάδες/ml)3 | |
| N | 228 | 229 | 230 |
| HbA1c(%) | |||
| Τέλος της δοκιμής | 7,3 | 7,2 | 7,1 |
| Μέση μεταβολή | -1,07 | -1,28 | -1,26 |
| Διαφορά: -0,13 [Διαφορά: 0,04 [0,29, 0,03]5 | 0,12, 0,20] | ||
| Γλυκόζη πλάσματος μετά από νηστεία (FPG) (mmol/l) | |||
| Τέλος της δοκιμής | 5,8 | 5,8 | 6,2 |
| Μέση μεταβολή από τη βασική τιμή | -2,91 | -3,15 | -2,78 |
| Διαφορά: 0,05 [Διαφορά: -0,42 [0,45, -0,35]5 | 0,82, -0,02] | ||
| Ποσοστό υπογλυκαιμίας (ανά ασθενή κατά το έτος έκθεσης) | |||
| Σοβαρή | 0,02 | 0,02 | 0,02 |
| Επιβεβαιωμένη4 | 3,63 | 3,64 | 3,48 |
| Αναλογία: 1,10 [0,79, 1,52]6 | Αναλογία: 1,03 [0,75, 1,40] | ||
| Νυκτερινή επιβεβαιωμένη4 | 0,56 | 0,63 | 0,75 |
| Αναλογία: 1,18 [0,66, 2,12]6 | Αναλογία: 0,77 [0,44, 1,35] |
1 Άπαξ ημερησίως δοσολογικό σχήμα (με το κύριο βραδινό γεύμα) + έναν ή δύο από τους ακόλουθους από του στόματος χορηγούμενους αντιδιαβητικούς παράγοντες: σουλφονυλουρία (SU), μετφορμίνη ή αναστολέας DPP-4 2 Ευέλικτο άπαξ ημερησίως δοσολογικό σχήμα (διαστήματα περίπου 8-40 ωρών μεταξύ των δόσεων) + έναν ή δύο από τους ακόλουθους από του στόματος χορηγούμενους αντιδιαβητικούς παράγοντες: σουλφονυλουρία (SU), μετφορμίνη ή αναστολέας DPP-4 3 Άπαξ ημερησίως δοσολογικό σχήμα + έναν ή δύο από τους ακόλουθους από του στόματος χορηγούμενους αντιδιαβητικούς παράγοντες: σουλφονυλουρία (SU), μετφορμίνη ή αναστολέας DPP-4 4 Η επιβεβαιωμένη υπογλυκαιμία ορίστηκε ως επεισόδια επιβεβαιωμένα από γλυκόζη πλάσματος <3,1 mmol/l ή από την ανάγκη του ασθενούς για βοήθεια από τρίτους. Η νυκτερινή επιβεβαιωμένη υπογλυκαιμία ορίστηκε ως επεισόδια τα οποία παρουσιάζονται από τα μεσάνυκτα έως τις 6 π.μ. 5 Η διαφορά είναι για τα Tresiba Flex - Tresiba 6 Η αναλογία είναι για τα Tresiba Flex/Tresiba.
Σε μια κλινική δοκιμή 104 εβδομάδων, 57% των ασθενών με διαβήτη τύπου 2 που έλαβαν ως θεραπεία το Tresiba (ινσουλίνη degludec) σε συνδυασμό με μετφορμίνη πέτυχε τον στόχο για HbA1c <7,0% και οι εναπομείναντες ασθενείς συνέχισαν σε μια δοκιμή ανοικτής επισήμανσης 26 εβδομάδων και τυχαιοποιήθηκαν στην προσθήκη λιραγλουτίδης ή σε εφάπαξ δόση ινσουλίνης aspart (με το μεγαλύτερο γεύμα). Στο σχήμα ινσουλίνη degludec + λιραγλουτίδη, η δόση της ινσουλίνης μειώθηκε κατά 20% ώστε να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας. Η προσθήκη λιραγλουτίδης είχε ως αποτέλεσμα μια στατιστικά σημαντική μεγαλύτερη μείωση της HbA1c (-0,73% για την λιραγλουτίδη έναντι -0,40% του συγκρινόμενου, εκτιμώμενα μέσα) και του σωματικού βάρους (-3,03 έναντι 0,72 kg, εκτιμώμενα μέσα). Η αναλογία των υπογλυκαιμικών επεισοδίων (ανά έτος έκθεσης ασθενούς) ήταν στατιστικά σημαντικά μικρότερη όταν προστίθεται λιραγλουτίδη σε σύγκριση με την προσθήκη εφάπαξ δόσης ινσουλίνης aspart (1,0 έναντι 8,15, αναλογία: 0,13, 95% CI: 0,08 έως 0,21).
Επιπλέον, δύο ελεγχόμενες, διπλά τυφλές, τυχαιοποιημένες, διασταυρούμενες δοκιμές θεραπευτικών στόχων 64 εβδομάδων διεξήχθησαν σε ασθενείς με τουλάχιστον έναν παράγοντα κινδύνου για υπογλυκαιμία και με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 (501 ασθενείς) ή σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (721 ασθενείς). Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν είτε σε Tresiba είτε σε ινσουλίνη glargine (100 μονάδες/ml) και στη συνέχεια διασταυρώθηκαν. Οι δοκιμές αξιολόγησαν το ποσοστό υπογλυκαιμίας κατά τη θεραπεία με Tresiba σε σύγκριση με την ινσουλίνη glargine (100 μονάδες/ml) (βλ. Πίνακα 7).
Πίνακας 7 Αποτελέσματα διπλά τυφλών, διασταυρούμενων κλινικών δοκιμών σε σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 και τύπου 2
| Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1 | Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 | |||
|---|---|---|---|---|
| Tresiba1 | Ινσουλίνη glargine (100 μονάδες/ml)1 | Tresiba2 | Ινσουλίνη glargine (100 μονάδες/ml)2 | |
| N | 501 | 721 | ||
| HbA1c (%) | ||||
| Bασική τιμή | 7,6 | 7,6 | ||
| Τέλος της θεραπείας | 6,9 | 6,9 | 7,1 | 7,0 |
| Γλυκόζη πλάσματος μετά από νηστεία (FPG) (mmol/l) | ||||
| Bασική τιμή | 9,4 | 7,6 | ||
| Τέλος της θεραπείας | 7,5 | 8,4 | 6,0 | 6,1 |
| Ποσοστό σοβερής υπογλυκαιμίας3 | 0,69 | 0,92 | 0,05 | 0,09 |
| Περίοδος συντήρησης4 | Αναλογία: 0,65 [0,48, 0,89] | Αναλογία: 0,54 [0,21, 1,42] | ||
| Ποσοστό σοβαρής ή επιβεβαιωμένης από γλυκόζη αίματος (BG) συμπτωματικής υπογλυκαιμίας3,5 | 22,01 | 24,63 | 1,86 | 2,65 |
| Περίοδος συντήρησης4 | Αναλογία: 0,89 [0,85, 0,94] | Αναλογία: 0,70 [0,61, 0,80] | ||
| Ποσοστό σοβαρής ή επιβεβαιωμένης από γλυκόζη αίματος (BG) συμπτωματικής νυκτερινής υπογλυκαιμίας3.5 | 2,77 | 4,29 | 0,55 | 0,94 |
| Περίοδος συντήρησης4 | Αναλογία: 0,64 [0,56, 0,73] | Αναλογία: 0,58 [0,46, 0,74] |
1 Άπαξ ημερησίως δοσολογικό σχήμα + ινσουλίνη aspart για την κάλυψη των αναγκών ινσουλίνης την ώρα του γεύματος 2 Άπαξ ημερησίως δοσολογικό σχήμα ± από του στόματος αντιδιαβητικά φάρμακα (OADs) (οποιοσδήποτε συνδυασμός μετφορμίνης, αναστολέας διπεπτιδικής πεπτιδάσης-4, αναστολέας άλφα-γλυκοσιδάσης, θειαζολιδινεδιόνες και αναστολέας συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης 2) 3 Ανά έτος έκθεσης του ασθενή 4 Επεισόδια από την εβδομάδα 16 κάθε περιόδου θεραπείας 5 Η συμπτωματική υπογλυκαιμία επιβεβαιωμένη από γλυκόζη αίματος (BG) ορίστηκε ως επεισόδια επιβεβαιωμένα από γλυκόζη πλάσματος με τιμή μικρότερη από 3,1 mmol/l, με συμπτώματα που συνάδουν με υπογλυκαιμία. Η νυκτερινή επιβεβαιωμένη υπογλυκαιμία ορίστηκε ως επεισόδια τα οποία παρουσιάζονται από τα μεσάνυκτα έως τις 6 π.μ.
Καρδιαγγειακή αξιολόγηση Η DEVOTE ήταν μια τυχαιοποιημένη, διπλά-τυφλή και καθοδηγούμενη από τα συμβάματα κλινική δοκιμή με μέση διάρκεια 2 ετών, η οποία σύγκρινε την καρδιαγγειακή ασφάλεια του Tresiba έναντι της ινσουλίνης glargine (100 μονάδες/ml) σε 7.637 ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 που διέτρεχαν υψηλό κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών συμβαμάτων.
Η πρωτεύουσα ανάλυση ήταν το χρονικό διάστημα από την τυχαιοποίηση έως την πρώτη εμφάνιση μείζονος ανεπιθύμητου καρδιαγγειακού συμβάματος (MACE) που περιλάμβανε 3 εκδηλώσεις οριζόμενου ως θάνατος από καρδιαγγειακά αίτια, μη θανατηφόρο έμφραγμα μυοκαρδίου ή μη θανατηφόρο εγκεφαλικό επεισόδιο. Η δοκιμή ήταν σχεδιασμένη ως δοκιμή μη-ανωτερότητας ώστε να αποκλείσει ένα προκαθορισμένο περιθώριο κινδύνου 1,3 για την αναλογία κινδύνου (ΗR) εμφάνισης MACE συγκρίνοντας το Tresiba με την ινσουλίνη glargine. Η καρδιαγγειακή ασφάλεια του Tresiba σε σύγκριση με την ινσουλίνη glargine επιβεβαιώθηκε (HR 0,91 [0,78… 1,06]) (Εικόνα 2).
Τα αποτελέσματα από τις αναλύσεις των υποομάδων (π.χ. φύλο, διάρκεια διαβήτη, ομάδα καρδιαγγειακού κινδύνου και προηγούμενο σχήμα ινσουλίνης) ήταν ευθυγραμμισμένα με την πρωτεύουσα ανάλυση.
Πρωτεύουσα ανάλυση (MACE 3 εκδηλώσεων)
| Tresiba N (%) | Ινσουλίνη glargine N (%) | Αναλογία Κινδύνου (95% CI) | |
|---|---|---|---|
| Θάνατος από καρδιαγγειακά αίτια | 136 (3,56) | 142 (3,72) | 0,96 (0,76-1,21) |
| Μη θανατηφόρο εγκεφαλικό επεισόδιο | 71 (1,86) | 79 (2,07) | 0,90 (0,65-1,23) |
| Μη θανατηφόρο έμφραγμα μυοκαρδίου | 144 (3,77) | 169 (4,43) | 0,85 (0,68-1,06) |
| Θάνατος κάθε αιτιολογίας | 202 (5,29) | 221 (5,79) | 0,91 (0,76-1,11) |
N: Αριθμός ατόμων με πρώτο συμβάν επιβεβαιωμένο από την επιτροπή αξιολόγησης κατά τη διάρκεια της δοκιμής.%: Ποσοστό ατόμων με πρώτο συμβάν επιβεβαιωμένο από την επιτροπή αξιολόγησης σε σχέση με τον αριθμό τυχαιοποιημένων ατόμων. CI: διάστημα εμπιστοσύνης 95%.
Εικόνα 2 Διάγραμμα ανάλυσης σύνθετου MACE 3 εκδηλώσεων και εξατομικευμένα καταληκτικά σημεία που σχετίζονται με το καρδιαγγειακό στην DEVOTE
Κατά την έναρξη, η HbA1c ήταν 8,4% και στις δύο ομάδες θεραπείας και μετά από 2 έτη η HbA1c ήταν 7,5% τόσο με το Tresiba όσο και με την ινσουλίνη glargine.
Το Tresiba ήταν ανώτερο συγκρινόμενο με την ινσουλίνη glargine αναφορικά με τη χαμηλότερη συχνότητα σοβαρών υπογλυκαιμικών επεισοδίων και τα χαμηλότερα ποσοστά ατόμων που εμφάνισαν σοβαρή υπογλυκαιμία. Η συχνότητα εμφάνισης σοβαρής νυκτερινής υπογλυκαιμίας ήταν σημαντικά χαμηλότερη για το Tresiba σε σύγκριση με την ινσουλίνη glargine (Πίνακας 8).
Πίνακας 8 Αποτελέσματα από την DEVOTE
| Tresiba1 | Ινσουλίνη glargine (100 μονάδες/ml)1 | |
|---|---|---|
| N | 3.818 | 3.819 |
| Συνότητα υπογλυκαιμίας (ανά 100 ασθενοέτη παρατήρησης) | ||
| Σοβαρή | 3,70 | 6,25 |
| Αναλογία συχνοτήτων: 0,60 [0,48… 0,76] | ||
| Νυκτερινή σοβαρή2 | 0,65 | 1,40 |
| Αναλογία συχνοτήτων: 0,47 [0,31… 0,73] | ||
| Ποσοστά ασθενών με υπογλυκαιμία (επί τοις εκατό των ασθενών) | ||
| Σοβαρή | 4,9 | 6,6 |
| Αναλογία πιθανοτήτων: 0,73 [0,60… 0,89] |
1 Επιπροσθέτως της πρότυπης φροντίδας για τον διαβήτη και την καρδιαγγειακή νόσο 2 Η σοβαρή νυκτερινή υπογλυκαιμία ορίστηκε ως επεισόδια ανάμεσα στα μεσάνυκτα και τις 6 π.μ.
Παιδιατρικός πληθυσμός Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των δοκιμών με το Tresiba σε:
- Νεογνά και βρέφη ηλικίας από τη γέννηση έως και κάτω των 12 μηνών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 και παιδιά ηλικίας από τη γέννηση έως και κάτω των 10 ετών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, καθώς η ασθένεια ή η πάθηση για την οποία προορίζεται το συγκεκριμένο φαρμακευτικό προϊόν δεν εμφανίζεται στο συγκεκριμένο παιδιατρικό υποσύνολο (βλέπε Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).
Η αποτελεσματικότητα και ασφάλεια του Tresiba έχουν μελετηθεί σε μια 1:1 τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη κλινική δοκιμή σε παιδιά και εφήβους με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 για μια περίοδο 26 εβδομάδων (n=350), ακολουθούμενη από μια περίοδο επέκτασης 26 εβδομάδων (n=280). Οι ασθενείς στο σκέλος Tresiba περιελάμβαναν 43 παιδιά ηλικίας 1-5 ετών, 70 παιδιά ηλικίας 6-11 ετών και 61 εφήβους ηλικίας 12-17 ετών. Η δόση Tresiba που χορηγούνταν άπαξ ημερησίως έδειξε παρόμοια μείωση της HbA1c στην εβδομάδα 52 και μεγαλύτερη μείωση της FPG από την αρχική τιμή έναντι της συγκριτικής ινσουλίνης detemir, η δόση της οποίας χορηγούνταν άπαξ ή δύο φορές ημερησίως. Αυτό επιτεύχθηκε με 30% χαμηλότερες ημερήσιες δόσεις Tresiba σε σύγκριση με την ινσουλίνη detemir. Τα ποσοστά (περιστατικά ανά ασθενή-έτος της έκθεσης) της σοβαρής υπογλυκαιμίας (ορισμός ISPAD, 0,51 έναντι 0,33), επιβεβαιωμένης υπογλυκαιμίας (57,71 έναντι 54,05) και νυκτερινής επιβεβαιωμένης υπογλυκαιμίας (6,03 έναντι 7,60) ήταν συγκρίσιμα με το Tresiba έναντι της ινσουλίνης detemir. Και στα δύο θεραπευτικά σκέλη, τα παιδιά ηλικίας 6-11 ετών είχαν ένα αριθμητικά υψηλότερο ποσοστό επιβεβαιωμένης υπογλυκαιμίας σε σχέση με τις λοιπές ηλικιακές ομάδες. Ένα αριθμητικά υψηλότερο ποσοστό σοβαρής υπογλυκαιμίας σε παιδιά ηλικίας 6-11 ετών παρατηρήθηκε στο σκέλος του Tresiba. Το ποσοστό επεισοδίων υπεργλυκαιμίας με κέτωση ήταν σημαντικά χαμηλότερο για το Tresiba έναντι της ινσουλίνης detemir, 0,68 και 1,09, αντίστοιχα.
Δεν αναγνωρίσθηκαν θέματα ασφαλείας με το Tresiba όσον αφορά τις ανεπιθύμητες ενέργειες και τις τυπικές παραμέτρους ασφαλείας. Η ανάπτυξη αντισωμάτων ήταν αραιή και δεν είχε καμία κλινική σημασία. Τα δεδομένα αποτελεσματικότητας και ασφαλείας για τους εφήβους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 έχουν προεκταθεί από δεδομένα για εφήβους και ενήλικες ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 και ενήλικες ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Τα αποτελέσματα υποστηρίζουν τη χρήση του Tresiba σε εφήβους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-TRESIBA
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση
Έπειτα από υποδόρια ένεση σχηματίζονται διαλυτά και σταθερά πολυεξαμερή, δημιουργώντας δεξαμενή ινσουλίνης στον υποδόριο ιστό. Τα μονομερή της ινσουλίνης degludec αποχωρίζονται σταδιακά από τα πολυεξαμερή, οδηγώντας έτσι σε μια αργή και συνεχή παροχή ινσουλίνης degludec στην κυκλοφορία.
Η συγκέντρωση στον ορό σε σταθερή κατάσταση επιτυγχάνεται έπειτα από τη χορήγηση καθημερινής δόσης Tresiba για 2-3 ημέρες.
Κατά τη διάρκεια 24ωρης περιόδου με θεραπεία εφάπαξ ημερησίως, η έκθεση της ινσουλίνης degludec ήταν ομοιόμορφα κατανεμημένη μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου 12ώρου. Η αναλογία μεταξύ AUCGIR,0-12h,SS και AUCGIR,τ,SS ήταν 0,5.
Κατανομή
Η συγγένεια της ινσουλίνης degludec με τη λευκωματίνη του πλάσματος αντιστοιχεί σε δέσμευση πρωτεΐνης πλάσματος >99% στο ανθρώπινο πλάσμα.
Βιομετασχηματισμός
Η αποδόμηση της ινσουλίνης degludec είναι παρόμοια με εκείνη της ανθρώπινης ινσουλίνης. Όλοι οι μεταβολίτες που σχηματίζονται είναι ανενεργοί.
Αποβολή
Ο χρόνος ημίσειας ζωής του Tresiba μετά από υποδόρια χορήγηση καθορίζεται από το ρυθμό απορρόφησης από τον υποδόριο ιστό. Ο χρόνος ημίσειας ζωής του Tresiba είναι περίπου 25 ώρες ανεξαρτήτως της δόσης.
Γραμμικότητα
Παρατηρείται αναλογικότητα των δόσεων σε πλήρη έκθεση μετά από υποδόρια χορήγηση εντός του εύρους θεραπευτικών δόσεων. Σε απευθείας σύγκριση, οι απαιτήσεις βιοϊσοδυναμίας πληρούνται για το Tresiba 100 μονάδες/ml και το Tresiba 200 μονάδες/ml (βάσει των AUCIDeg,τ,SS και Cmax IDeg,SS).
Φύλο
Δεν υπάρχει διαφορά ως προς το φύλο στις φαρμακοκινητικές ιδιότητες αυτού του φαρμακευτικού προϊόντος.
Ηλικιωμένοι, φυλή, νεφρική και ηπατική βλάβη
Δεν υπάρχει διαφορά στη φαρμακοκινητική της ινσουλίνης degludec μεταξύ ηλικιωμένων και νέων ενήλικων ασθενών, μεταξύ φυλών ή μεταξύ υγιών ατόμων και ασθενών με νεφρική ή ηπατική βλάβη.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της ινσουλίνης degludec σε παιδιά (1-11 ετών) και εφήβους (12-18 ετών) ήταν σε σταθερή κατάσταση συγκριτικά με αυτές που παρατηρήθηκαν στους ενήλικες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1. Ωστόσο, η ολική έκθεση έπειτα από μια εφάπαξ δόση ήταν υψηλότερη στα παιδιά και τους εφήβους σε σχέση με τους ενήλικες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1.
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η ινσουλίνη είναι μια φυσική ορμόνη που παράγεται από τα β-κύτταρα του παγκρέατος. Σε άτομα χωρίς διαβήτη, το πάγκρεας παράγει μια συνεχή παροχή χαμηλών βασικών επιπέδων ινσουλίνης και αιχμές ινσουλίνης μετά τα γεύματα. Η αυξημένη έκκριση ινσουλίνης μετά τα γεύματα είναι υπεύθυνη για τις μεταβολικές αλλαγές που συμβαίνουν καθώς το σώμα μεταβαίνει από μια μετα-απορροφητική σε μια απορροφητική κατάσταση. Η ινσουλίνη προάγει την κυτταρική πρόσληψη γλυκόζης, ιδιαίτερα στους μυϊκούς και λιπώδεις ιστούς, προάγει την αποθήκευση ενέργειας μέσω της γλυκογένεσης, αντιτίθεται στον καταβολισμό των αποθεμάτων ενέργειας, αυξάνει την αντιγραφή του DNA και τη σύνθεση πρωτεϊνών διεγείροντας την πρόσληψη αμινοξέων από το ήπαρ, τον μυ και τον λιπώδη ιστό, και τροποποιεί τη δραστηριότητα πολλών ενζύμων που εμπλέκονται στη σύνθεση γλυκογόνου και τη γλυκόλυση. Η ινσουλίνη προάγει επίσης την ανάπτυξη και απαιτείται για τις δράσεις της αυξητικής ορμόνης (π.χ. σύνθεση πρωτεϊνών, κυτταρική διαίρεση, σύνθεση DNA).
Η ινσουλίνη detemir είναι ένα μακράς δράσης ανάλογο ινσουλίνης με ένα επίπεδο και προβλέψιμο προφίλ δράσης. Μιμείται τα βασικά επίπεδα ινσουλίνης σε άτομα με διαβήτη. Η έναρξη δράσης της ινσουλίνης detemir είναι 1 έως 2 ώρες και η διάρκεια δράσης της είναι έως 24 ώρες. Ενδιαφέρον, έχει χαμηλότερη συγγένεια (30%) για τον υποδοχέα ινσουλίνης από την ανθρώπινη ινσουλίνη.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η ινσουλίνη detemir δεσμεύεται στον υποδοχέα ινσουλίνης (IR), μια ετεροτετραμερή πρωτεΐνη που αποτελείται από δύο εξωκυτταρικές άλφα μονάδες και δύο διαμεμβρανικές βήτα μονάδες. Η δέσμευση της ινσουλίνης στην άλφα υπομονάδα του IR διεγείρει την ενδογενή δραστηριότητα της τυροσινικής κινάσης της βήτα υπομονάδας του υποδοχέα. Ο δεσμευμένος υποδοχέας αυτοφωσφορυλιώνεται και φωσφορυλιώνει πολυάριθμα ενδοκυτταρικά υποστρώματα όπως οι πρωτεΐνες υποστρωμάτων του υποδοχέα ινσουλίνης (IRS), Cbl, APS, Shc και Gab 1. Η ενεργοποίηση αυτών των πρωτεϊνών οδηγεί στην ενεργοποίηση μορίων σηματοδότησης κατάντη, συμπεριλαμβανομένης της PI3 κινάσης και της Akt. Η Akt ρυθμίζει τη δραστηριότητα του μεταφορέα γλυκόζης 4 (GLUT4) και της πρωτεϊνικής κινάσης C (PKC), οι οποίοι διαδραματίζουν κρίσιμους ρόλους στον μεταβολισμό και τον καταβολισμό.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 1, μετά από 8 ημέρες ημερήσιας υποδόριας χορήγησης 0,4 U/kg, οι μέγιστες συγκεντρώσεις ινσουλίνης degludec 4472 pmol/L επιτεύχθηκαν σε διάμεσο χρόνο 9 ωρών (tmax). Μετά την πρώτη δόση, η διάμεση έναρξη εμφάνισης ήταν περίπου μία ώρα. Η υπογλυκαιμική δράση διήρκεσε τουλάχιστον 42 ώρες μετά την τελευταία από τις 8 ημερήσιες ενέσεις. Η συγκέντρωση ινσουλίνης degludec έφτασε σε επίπεδα σταθερής κατάστασης μετά από 3-4 ημέρες.
30 έως 80% της κυκλοφορούσας ινσουλίνης απομακρύνεται από τους νεφρούς.
Χρησιμοποιώντας ένα φαρμακοκινητικό μοντέλο ενός διαμερίσματος, ο φαινομενικός όγκος κατανομής εκτιμήθηκε σε 10,6 L για τον παιδιατρικό πληθυσμό και 13,9 L για τον ενήλικο πληθυσμό.
Η μέση φαινομενική κάθαρση της ινσουλίνης degludec είναι 0,03 L/kg (2,1 L/h σε άτομα 70 kg) μετά από μία εφάπαξ υποδόρια δόση 0,4 μονάδες/kg.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
Η συγγένεια της ινσουλίνης degludec με την αλβουμίνη του ορού αντιστοιχεί σε δέσμευση πρωτεϊνών πλάσματος >99% στο ανθρώπινο πλάσμα. Τα αποτελέσματα των in vitro μελετών δέσμευσης πρωτεϊνών καταδεικνύουν ότι δεν υπάρχει κλινικά σχετική αλληλεπίδραση μεταξύ της ινσουλίνης degludec και άλλων φαρμάκων που δεσμεύονται σε πρωτεΐνες.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Όλοι οι μεταβολίτες της ινσουλίνης degludec είναι ανενεργοί. Το ήπαρ και οι νεφροί διαδραματίζουν τον κύριο ρόλο στον μεταβολισμό της ινσουλίνης. Ωστόσο, ενώ το ήπαρ μεταβολίζει κυρίως την ενδογενή ινσουλίνη, η εξωγενής ινσουλίνη μεταβολίζεται πρωτίστως λόγω των νεφρών, καθώς δεν παραδίδεται απευθείας στο πυλαίο σύστημα.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Ο χρόνος ημίσειας ζωής μετά από υποδόρια χορήγηση καθορίζεται κυρίως από τον ρυθμό απορρόφησης από τον υποδόριο ιστό. Κατά μέσο όρο, ο χρόνος ημίσειας ζωής σε σταθερή κατάσταση είναι περίπου 25 ώρες ανεξαρτήτως δόσης.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Φαρμακολογική Ταξινόμηση FDA
54Q18076QB
INSULIN DEGLUDEC
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Ομάδα [EPC] - Insulin Analog
Η ινσουλίνη degludec είναι ένα Insulin Analog.
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Απέκκριση
Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης
Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:
-
ΒΗΜΑ ΣΔ1 A10AE06ΣΔ τύπου 1
- Απόλυτη έλλειψη ενδογενούς ινσουλίνης — αναπλήρωση
Δοσολογία: Εξατομικευμένα · Συνεχής -
ΒΗΜΑ ΚΥΗ A10AE06ΣΔ κατά την κύηση
- ΣΔ κύησης ή προϋπάρχων ΣΔ σε εγκυμοσύνη
Δοσολογία: — · Κύηση