ESKETAMINE
Εσκεταμίνη
**Γενικές επιδράσεις** Η εσκεταμίνη θεωρείται παράγοντας που καταστέλλει το κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ). Μπορεί να προκαλέσει υπνηλία, ζάλη και λήθαργο, μεταξύ άλλων συμπτωμάτων. Αυτό το φάρμακο έχει αποσυνδετικές και αντικαταθλιπτικές ιδιότητες. Οξέως, η εσκεταμίνη μπορεί να …
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
medication
SPC-SPRAVATO
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: ρινική
- Δόση έναρξης: 56 mg (για ενήλικες <65 ετών με ανθεκτική στη θεραπεία Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή), 28 mg (για ενήλικες ≥65 ετών με ανθεκτική στη θεραπεία Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή)
- Τιτλοποίηση: Για ενήλικες <65 ετών, οι επόμενες δόσεις μπορούν να είναι 56 mg ή 84 mg. Για ενήλικες ≥65 ετών, οι επόμενες δόσεις αυξάνονται σε βήματα των 28 mg έως τα 56 mg ή 84 mg.
-
Ενήλικες <65 ετών με ανθεκτική στη θεραπεία Μείζονα Καταθλιπτική ΔιαταραχήΔόση56 mg ή 84 mgΜέγ. δόση84 mgΦάση επαγωγής (Εβδομάδες 1-4): Δόση έναρξης την ημέρα 1: 56 mg, Επόμενες δόσεις: 56 mg ή 84 mg δύο φορές την εβδομάδα. Φάση συντήρησης (Από την Εβδομάδα 9): 56 mg ή 84 mg κάθε 2 εβδομάδες ή μία φορά την εβδομάδα.
-
Ενήλικες ≥65 ετών με ανθεκτική στη θεραπεία Μείζονα Καταθλιπτική ΔιαταραχήΔόση28 mg, 56 mg ή 84 mgΜέγ. δόση84 mgΦάση επαγωγής (Εβδομάδες 1-4): Δόση έναρξης την ημέρα 1: 28 mg, Επόμενες δόσεις: 28 mg, 56 mg ή 84 mg δύο φορές την εβδομάδα, σε βήματα των 28 mg. Φάση συντήρησης (Από την Εβδομάδα 9): 28 mg, 56 mg ή 84 mg κάθε 2 εβδομάδες ή μία φορά την εβδομάδα, σε βήματα των 28 mg.
-
Ενήλικες <65 ετών για οξεία βραχυχρόνια θεραπεία ψυχιατρικού επείγοντος περιστατικού λόγω Μείζονος Καταθλιπτικής ΔιαταραχήςΔόση84 mgΜέγ. δόση84 mgΔύο φορές την εβδομάδα για 4 εβδομάδες. Η μείωση της δοσολογίας στα 56 mg θα πρέπει να πραγματοποιείται με βάση την ανοχή.
-
Ασθενείς με ήπια (κατηγορία Α κατά Child Pugh) ή μέτρια (κατηγορία Β κατά Child Pugh) ηπατική δυσλειτουργίαΜέγ. δόση84 mgΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης. Η μέγιστη δόση των 84 mg θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε μέτρια ηπατική δυσλειτουργία.
-
Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (κατηγορία C κατά Child-Pugh)Δεν συνιστάται η χρήση.
-
Ασθενείς με ήπια έως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργίαΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης. Δεν μελετήθηκαν ασθενείς που υποβάλλονταν σε αιμοκάθαρση.
-
Παιδιατρικός πληθυσμός (ηλικίας 17 ετών και κάτω)Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχει σχετική χρήση σε παιδιά ηλικίας κάτω των 7 ετών.
block
SPC-SPRAVATO
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, την κεταμίνη, ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
-
4.4 Ασθενείς με ανευρυσματική αγγειοπάθεια (συμπεριλαμβανομένων των ενδοκράνιων αγγείων, των θωρακικών αγγείων ή της κοιλιακής αορτής ή των περιφερικών αρτηριακών αγγείων).ΠληθυσμόςΑσθενείς για τους οποίους η αύξηση της αρτηριακής πίεσης ή της ενδοκράνιας πίεσης ενέχει σοβαρό κίνδυνο
-
Ιστορικό ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας.ΠληθυσμόςΑσθενείς για τους οποίους η αύξηση της αρτηριακής πίεσης ή της ενδοκράνιας πίεσης ενέχει σοβαρό κίνδυνο
-
Πρόσφατο (εντός 6 εβδομάδων) καρδιαγγειακό συμβάν, συμπεριλαμβανομένου εμφράγματος του μυοκαρδίου (ΕΜ).ΠληθυσμόςΑσθενείς για τους οποίους η αύξηση της αρτηριακής πίεσης ή της ενδοκράνιας πίεσης ενέχει σοβαρό κίνδυνο
swap_horiz
SPC-SPRAVATO
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Κατασταλτικά του ΚΝΣ (βενζοδιαζεπίνες, οπιοειδή, αλκοόλ)προσοχήΑύξηση της καταστολήςΣύστασηΣτενή παρακολούθηση
-
Ψυχοδιεγερτικά (αμφεταμίνες, μεθυλφαινιδάτη, μοδαφινίλη, αρμοδαφινίλη) ή άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που αυξάνουν την αρτηριακή πίεση (παράγωγα ξανθίνης, εργομετρίνη, θυρεοειδικές ορμόνες, βασοπρεσίνη ή αναστολείς MAOI όπως τρανυλκυπρομίνη, σελεγιλίνη, φαινελζίνη)προσοχήΑύξηση της αρτηριακής πίεσηςΣύστασηΣτενή παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης
sick
SPC-SPRAVATO
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- διάσχιση
- ευφορική συναισθηματική διάθεση
- αποπραγματοποίηση
- ψευδαίσθηση (συμπεριλαμβανομένης οπτικής ψευδαίσθησης)
- προσβολή πανικού
- αλλαγή της αντίληψης του χρόνου
- ψυχοκινητική επιβράδυνση
- συναισθηματική δυσφορία
- Άγχος
- Συγχυτική κατάσταση
- Ευερεθιστότητα
- Διέγερση
- Παραίσθηση
- Δυσφορία
- Επηρεασμένη διανοητική κατάσταση
- Ζάλη
- Κεφαλαλγία
- Υπνηλία
- Δυσγευσία
- Υπαισθησία
- Παραισθησία
- Καταστολή
- Τρόμος
- Λήθαργος
- Δυσαρθρία
- Διαταραχή προσοχής
- Νυσταγμός
- Ψυχοκινητική υπερδραστηριότητα
- Ίλιγγος
- Υπαισθησία στόματος
- Μη φυσιολογική αίσθηση
- Θαμπή όραση
- Εμβοές
- Υπερακοΐα
- Ταχυκαρδία
- Υπέρταση
- Αυξημένη αρτηριακή πίεση
- Ρινική δυσφορία
- Ερεθισμός λαιμού
- Στοματοφαρυγγικό άλγος
- ξηρότητα ρινικού βλεννογόνου (συμπεριλαμβανομένης ρινικής εφελκίδας)
- ρινικός κνησμός
- Ναυτία
- Έμετος
- Υπερέκκριση σιέλου
- Ξηροστομία
- Υπεριδρωσία
- Κρύος ιδρώτας
- Πολλακιουρία
- Δυσουρία
- Επιτακτική ούρηση
- Αίσθηση μέθης
- Εξασθένιση
- Αίσθηση μεταβολής της θερμοκρασίας του σώματος
- κλάμα
- διαταραχή του βαδίσματος
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΊλιγγοςΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΔυσγευσίαΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΖάληΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΥπαισθησίαΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΥπνηλίαΝευρικό
-
Πολύ συχνέςδιάσχισηΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΆγχοςΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΑίσθηση μέθηςΓενικές
-
ΣυχνέςΑίσθηση μεταβολής της θερμοκρασίας του σώματοςΓενικές
-
ΣυχνέςΑυξημένη αρτηριακή πίεσηΑγγειακές
-
ΣυχνέςΔιέγερσηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΔιαταραχή προσοχήςΝευρικό
-
ΣυχνέςΔυσαρθρίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΔυσουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
ΣυχνέςΕμβοέςΑυτί
-
ΣυχνέςΕξασθένισηΓενικές
-
ΣυχνέςΕπηρεασμένη διανοητική κατάστασηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΕπιτακτική ούρησηΝεφρά/Ουροποιητικό
-
ΣυχνέςΕρεθισμός λαιμούΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΕυερεθιστότηταΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΘαμπή όρασηΟφθαλμικές
-
ΣυχνέςΚαταστολήΝευρικό
-
ΣυχνέςΛήθαργοςΝευρικό
-
ΣυχνέςΜη φυσιολογική αίσθησηΝευρικό
-
ΣυχνέςΞηροστομίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΠαραίσθησηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΠαραισθησίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΠολλακιουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
ΣυχνέςΡινική δυσφορίαΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΣτοματοφαρυγγικό άλγοςΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΣυγχυτική κατάστασηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΤαχυκαρδίαΚαρδιά
-
ΣυχνέςΤρόμοςΝευρικό
-
ΣυχνέςΥπέρτασηΑγγειακές
-
ΣυχνέςΥπερέκκριση σιέλουΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΥπερακοΐαΑυτί
-
ΣυχνέςΥπεριδρωσίαΔέρμα
-
Συχνέςαλλαγή της αντίληψης του χρόνουΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣυχνέςαποπραγματοποίησηΨυχιατρικές διαταραχές
-
Συχνέςευφορική συναισθηματική διάθεσηΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣυχνέςκλάμαΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Συχνέςξηρότητα ρινικού βλεννογόνου (συμπεριλαμβανομένης ρινικής εφελκίδας)Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
-
Συχνέςπροσβολή πανικούΨυχιατρικές διαταραχές
-
Συχνέςρινικός κνησμόςΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
-
Συχνέςψευδαίσθηση (συμπεριλαμβανομένης οπτικής ψευδαίσθησης)Ψυχιατρικές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΔυσφορίαΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΚρύος ιδρώταςΔέρμα
-
Όχι συχνέςΝυσταγμόςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΥπαισθησία στόματοςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΨυχοκινητική υπερδραστηριότηταΝευρικό
-
Όχι συχνέςδιαταραχή του βαδίσματοςΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Όχι συχνέςσυναισθηματική δυσφορίαΨυχιατρικές διαταραχές
-
Όχι συχνέςψυχοκινητική επιβράδυνσηΨυχιατρικές διαταραχές
pregnant_woman
SPC-SPRAVATO
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΔεν συνιστάταιΔεν διατίθενται ή είναι περιορισμένα τα κλινικά δεδομένα. Μελέτες σε ζώα έδειξαν ότι η κεταμίνη προκαλεί νευροτοξικότητα στα αναπτυσσόμενα έμβρυα. Ένας παρόμοιος κίνδυνος με την εσκεταμίνη δεν μπορεί να αποκλειστεί. Εάν μία γυναίκα μείνει έγκυος, η θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί και να δοθούν συμβουλές σχετικά με τον δυνητικό κίνδυνο για το έμβρυο.
-
ΓαλουχίαΑποφεύγεταιΔεν είναι γνωστό εάν η εσκεταμίνη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Δεδομένα σε ζώα έχουν αποδείξει ότι η εσκεταμίνη απεκκρίνεται στο γάλα. Ο κίνδυνος για το παιδί που θηλάζει δεν μπορεί να αποκλειστεί. Πρέπει να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα διακοπεί/θα αποφευχθεί η θεραπεία.
-
ΓονιμότηταΔεν επηρεάστηκε δυσμενώςΜελέτες σε ζώα έδειξαν ότι η γονιμότητα και η αναπαραγωγική ικανότητα δεν επηρεάστηκαν δυσμενώς από την εσκεταμίνη.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-SPRAVATO
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Μηχανισμός δράσης Η εσκεταμίνη είναι το S-εναντιομερές της ρακεμικής κεταμίνης. Είναι ένας μη εκλεκτικός, συναγωνιστικός ανταγωνιστής του N-μεθυλ-D-ασπαρτικού (NMDA) υποδοχέα, ενός ιοντοτροπικού υποδοχέα του γλουταμινικού. Μέσω του ανταγωνισμού για τον…
biotech
SPC-SPRAVATO
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της δόσης εσκεταμίνης των 84 mg χορηγούμενης ως ρινικό εκνέφωμα είναι περίπου 48%. Η εσκεταμίνη απορροφάται ταχέως από τον ρινικό βλεννογόνο και μπορεί να μετρηθεί στο πλάσμα εντός 7 λεπτών μετά από δόση 28…
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
PubChem
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-SPRAVATO
expand_more
Δοσολογία
Η απόφαση για συνταγογράφηση του Spravato πρέπει να καθορίζεται από ψυχίατρο. Το Spravato προορίζεται για αυτό-χορήγηση από τον ίδιο τον ασθενή υπό την άμεση επίβλεψη ενός επαγγελματία υγείας. Μια θεραπευτική συνεδρία περιλαμβάνει ρινική χορήγηση του Spravato και μια περίοδο παρακολούθησης μετά τη χορήγηση. Τόσο η χορήγηση του Spravato όσο και η παρακολούθηση μετά τη χορήγηση θα πρέπει να πραγματοποιούνται σε κατάλληλο κλινικό περιβάλλον.
Αξιολόγηση πριν τη θεραπεία
Πριν από τη χορήγηση της δόσης του Spravato θα πρέπει να αξιολογείται η αρτηριακή πίεση. Εάν η αρχική αρτηριακή πίεση είναι αυξημένη θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι κίνδυνοι των βραχυχρόνιων αυξήσεων της αρτηριακής πίεσης και το όφελος από τη θεραπεία με Spravato (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Το Spravato δεν πρέπει να χορηγείται εάν η αύξηση της αρτηριακής πίεσης ή της ενδοκράνιας πίεσης ενέχει σοβαρό κίνδυνο (βλ. Αντενδείξεις). Για ασθενείς με κλινικά σημαντικές ή μη σταθεροποιημένες καρδιαγγειακές ή αναπνευστικές παθήσεις απαιτούνται επιπρόσθετες προφυλάξεις. Στους ασθενείς αυτούς, το Spravato θα πρέπει να χορηγείται σε περιβάλλον όπου κατάλληλος εξοπλισμός ανάνηψης και επαγγελματίες υγείας εκπαιδευμένοι σε καρδιοαναπνευστική ανάνηψη είναι διαθέσιμοι (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Παρακολούθηση μετά τη χορήγηση
Μετά τη χορήγηση της δόσης του Spravato, η αρτηριακή πίεση θα πρέπει να αξιολογείται ξανά σε περίπου 40 λεπτά και στη συνέχεια όπως ενδείκνυται κλινικά (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Λόγω της πιθανότητας καταστολής, διάσχισης και αυξημένης αρτηριακής πίεσης, οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται από επαγγελματία υγείας έως ότου ο ασθενής θεωρηθεί κλινικά σταθερός και έτοιμος να αποχωρήσει από τη δομή υγειονομικής περίθαλψης (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Δοσολογία
Ανθεκτική στη θεραπεία Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή Οι δοσολογικές συστάσεις για το Spravato για την ανθεκτική στη θεραπεία Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή παρουσιάζονται παρακάτω. Κατά τη φάση συντήρησης, συνιστάται να διατηρείται η δόση που λαμβάνει ο ασθενής στο τέλος της φάσης επαγωγής. Οι προσαρμογές της δόσης θα πρέπει να γίνονται με βάση την αποτελεσματικότητα και την ανοχή της προηγούμενης δόσης. Κατά τη διάρκεια της φάσης συντήρησης, η χορήγηση της δόσης του Spravato θα πρέπει να εξατομικεύεται στην κατώτατη συχνότητα που απαιτείται για τη διατήρηση της ύφεσης/ανταπόκρισης.
Ενήλικες <65 ετών
- Φάση επαγωγής (Εβδομάδες 1-4):
- Δόση έναρξης την ημέρα 1: 56 mg.
- Επόμενες δόσεις: 56 mg ή 84 mg δύο φορές την εβδομάδα.
- Φάση συντήρησης (Από την Εβδομάδα 9):
- 56 mg ή 84 mg κάθε 2 εβδομάδες ή μία φορά την εβδομάδα.
- Στο τέλος της φάσης επαγωγής, θα πρέπει να αξιολογούνται οι ενδείξεις θεραπευτικού οφέλους ώστε να καθοριστεί η ανάγκη για συνέχιση της θεραπείας. Η ανάγκη για συνέχιση της θεραπείας θα πρέπει να επανεξετάζεται περιοδικά.
Ενήλικες ≥65 ετών
- Φάση επαγωγής (Εβδομάδες 1-4):
- Δόση έναρξης την ημέρα 1: 28 mg.
- Επόμενες δόσεις: 28 mg, 56 mg ή 84 mg δύο φορές την εβδομάδα, όλες οι αλλαγές δόσης πρέπει να γίνονται με βήματα των 28 mg.
- Φάση συντήρησης (Από την Εβδομάδα 9):
- 28 mg, 56 mg ή 84 mg κάθε 2 εβδομάδες ή μία φορά την εβδομάδα, όλες οι αλλαγές δόσης πρέπει να γίνονται με βήματα των 28 mg.
- Στο τέλος της φάσης επαγωγής, θα πρέπει να αξιολογούνται οι ενδείξεις θεραπευτικού οφέλους ώστε να καθοριστεί η ανάγκη για συνέχιση της θεραπείας. Η ανάγκη για συνέχιση της θεραπείας θα πρέπει να επανεξετάζεται περιοδικά. Μετά τη βελτίωση των καταθλιπτικών συμπτωμάτων, συνιστάται θεραπεία για τουλάχιστον 6 μήνες.
Οξεία βραχυχρόνια θεραπεία ψυχιατρικού επείγοντος περιστατικού λόγω Μείζονος Καταθλιπτικής Διαταραχής Η συνιστώμενη δοσολογία του Spravato για ενήλικες ασθενείς (ηλικίας <65 ετών) είναι 84 mg δύο φορές την εβδομάδα για 4 εβδομάδες. Η μείωση της δοσολογίας στα 56 mg θα πρέπει να πραγματοποιείται με βάση την ανοχή. Μετά από 4 εβδομάδες θεραπείας με Spravato, η από στόματος χορηγούμενη αντικαταθλιπτική (AD) θεραπεία θα πρέπει να συνεχίζεται, σύμφωνα με την κλινική κρίση. Σε αυτούς τους ασθενείς, η θεραπεία με Spravato θα πρέπει να αποτελεί μέρος του ολοκληρωμένου προγράμματος κλινικής φροντίδας.
Συστάσεις για την κατανάλωση τροφής και υγρών πριν από τη χορήγηση
Καθώς ορισμένοι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν ναυτία και έμετο μετά τη χορήγηση του Spravato, θα πρέπει να συμβουλεύονται οι ασθενείς να μην καταναλώνουν τροφή για τουλάχιστον 2 ώρες πριν από τη χορήγηση και να μην πίνουν υγρά για τουλάχιστον 30 λεπτά πριν από τη χορήγηση (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Ρινικό κορτικοστεροειδές ή ρινικό αποσυμφορητικό
Οι ασθενείς που χρειάζονται ένα ρινικό κορτικοστεροειδές ή ένα ρινικό αποσυμφορητικό κατά την ημέρα της χορήγησης, θα πρέπει να συμβουλεύονται να μην χρησιμοποιούν αυτά τα φαρμακευτικά προϊόντα εντός 1 ώρας πριν από τη χορήγηση του Spravato.
Παράλειψη θεραπευτικής(ών) συνεδρία(ών)
Οι ασθενείς που έχουν παραλείψει τη(ις) θεραπευτική(ές) συνεδρία(ες) κατά τη διάρκεια των πρώτων 4 εβδομάδων της θεραπείας, θα πρέπει να συνεχίσουν το τρέχον δοσολογικό πρόγραμμα. Για ασθενείς με ανθεκτική στη θεραπεία Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή που παραλείπουν θεραπευτική(ές) συνεδρία(ες) κατά τη διάρκεια της φάσης συντήρησης και εμφανίζουν επιδείνωση των καταθλιπτικών συμπτωμάτων, σύμφωνα με την κλινική κρίση, εξετάστε το ενδεχόμενο επιστροφής στο προηγούμενο δοσολογικό πρόγραμμα.
Ειδικοί πληθυσμοί
- Ηλικιωμένοι (ηλικίας 65 ετών και άνω): Σε ηλικιωμένους ασθενείς, η αρχική δόση του Spravato για ανθεκτική στη θεραπεία Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή είναι 28 mg εσκεταμίνης (ημέρα 1, δόση έναρξης). Οι επόμενες δόσεις θα πρέπει να αυξάνονται σε βήματα των 28 mg έως τα 56 mg ή τα 84 mg, ανάλογα με την αποτελεσματικότητα και την ανοχή.
- Το Spravato δεν έχει μελετηθεί σε ηλικιωμένους ασθενείς ως οξεία βραχυχρόνια θεραπεία ψυχιατρικού επείγοντος περιστατικού λόγω Μείζονος Καταθλιπτικής Διαταραχής.
- Ηπατική δυσλειτουργία: Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια (κατηγορία Α κατά Child Pugh) ή μέτρια (κατηγορία Β κατά Child Pugh) ηπατική δυσλειτουργία. Ωστόσο, η μέγιστη δόση των 84 mg θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή στους ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. Το Spravato δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (κατηγορία C κατά Child-Pugh). Η χρήση σε αυτόν τον πληθυσμό δεν συνιστάται (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές).
- Νεφρική δυσλειτουργία: Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Δεν μελετήθηκαν ασθενείς που υποβάλλονταν σε αιμοκάθαρση.
- Ασθενείς Ιαπωνικής καταγωγής: Η αποτελεσματικότητα του Spravato σε Ιάπωνες ασθενείς έχει μελετηθεί, αλλά δεν έχει τεκμηριωθεί (βλ. Φαρμακοδυναμικές).
- Παιδιατρικός πληθυσμός: Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Spravato σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 17 ετών και κάτω δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα. Δεν υπάρχει σχετική χρήση του Spravato σε παιδιά ηλικίας κάτω των 7 ετών.
Τρόπος χορήγησης
Το Spravato προορίζεται αποκλειστικά για ρινική χρήση. Η συσκευή ρινικού εκνεφώματος είναι μία συσκευή μίας χρήσης που παρέχει συνολικά 28 mg εσκεταμίνης, σε δύο ψεκασμούς (ένας ψεκασμός σε κάθε ρουθούνι). Για την αποτροπή της απώλειας φαρμακευτικού προϊόντος, η συσκευή δεν θα πρέπει να ενεργοποιείται πριν από τη χρήση. Προορίζεται για χορήγηση από τον ίδιο τον ασθενή υπό την επίβλεψη ενός επαγγελματία υγείας, χρησιμοποιώντας 1 συσκευή (για δόση 28 mg), 2 συσκευές (για δόση 56 mg) ή 3 συσκευές (για δόση 84 mg), με πεντάλεπτη ανάπαυση μεταξύ των χρήσεων της κάθε συσκευής.
- Πταρμός μετά τη χορήγηση: Εάν αμέσως μετά τη χορήγηση ο ασθενής φτερνιστεί, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί συσκευή υποκατάστασης.
- Χρήση του ίδιου ρουθουνιού για 2 διαδοχικούς ψεκασμούς: Εάν πραγματοποιηθεί χορήγηση στο ίδιο ρουθούνι, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί συσκευή υποκατάστασης.
Η διακοπή της θεραπείας με Spravato δεν απαιτεί σταδιακή μείωση - βάσει των δεδομένων από κλινικές δοκιμές, ο κίνδυνος συμπτωμάτων απόσυρσης είναι χαμηλός.
block
Αντενδείξεις
SPC-SPRAVATO
expand_more
Αντενδείξεις
- Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, την κεταμίνη, ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
- Ασθενείς για τους οποίους η αύξηση της αρτηριακής πίεσης ή της ενδοκράνιας πίεσης ενέχει σοβαρό κίνδυνο (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες):
- 4.4 Ασθενείς με ανευρυσματική αγγειοπάθεια (συμπεριλαμβανομένων των ενδοκράνιων αγγείων, των θωρακικών αγγείων ή της κοιλιακής αορτής ή των περιφερικών αρτηριακών αγγείων).
- Ασθενείς με ιστορικό ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας.
- Πρόσφατο (εντός 6 εβδομάδων) καρδιαγγειακό συμβάν, συμπεριλαμβανομένου εμφράγματος του μυοκαρδίου (ΕΜ).
Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση
Αυτοκτονία / αυτοκτονικές σκέψεις ή κλινική επιδείνωση Η αποτελεσματικότητα του Spravato στην πρόληψη της αυτοκτονίας ή τη μείωση του αυτοκτονικού ιδεασμού ή της αυτοκτονικής συμπεριφοράς δεν έχει αποδειχθεί (βλ. Φαρμακοδυναμικές). Η χρήση του Spravato δεν αποκλείει την ανάγκη για εισαγωγή στο νοσοκομείο εάν απαιτείται κλινικά, ακόμα και εάν οι ασθενείς παρουσιάζουν βελτίωση μετά την αρχική δόση του Spravato. Η στενή επίβλεψη των ασθενών και ιδίως εκείνων που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο, θα πρέπει να συνοδεύει τη θεραπεία ειδικά κατά την πρώιμη φάση της και μετά από αλλαγές της δόσης. Οι ασθενείς (και οι φροντιστές των ασθενών) θα πρέπει να βρίσκονται σε επαγρύπνηση όσον αφορά την εκδήλωση οποιασδήποτε κλινικής επιδείνωσης, αυτοκτονικής συμπεριφοράς ή σκέψεων και οποιωνδήποτε ασυνήθιστων αλλαγών στη συμπεριφορά και να αναζητούν άμεσα ιατρική συμβουλή εάν εμφανιστούν αυτά τα συμπτώματα. Η κατάθλιψη σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονικών σκέψεων, αυτοτραυματισμού και αυτοκτονίας (συμβάντα σχετιζόμενα με αυτοκτονία). Αυτός ο κίνδυνος παραμένει μέχρι να σημειωθεί σημαντική ύφεση. Ως εκ τούτου, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά. Σύμφωνα με τη γενική κλινική εμπειρία, ο κίνδυνος αυτοκτονίας ενδέχεται να αυξηθεί κατά τα πρώτα στάδια της ανάρρωσης. Είναι γνωστό ότι οι ασθενείς με ιστορικό συμβάντων που σχετίζονται με αυτοκτονία, ή εκείνοι που παρουσιάζουν σημαντικού βαθμού αυτοκτονικό ιδεασμό πριν από την έναρξη της θεραπείας, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αυτοκτονικών σκέψεων ή απόπειρας αυτοκτονίας και θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
Νευροψυχιατρικές και κινητικές διαταραχές Έχει αναφερθεί ότι το Spravato προκάλεσε υπνηλία, καταστολή, συμπτώματα διάσχισης, διαταραχές της αντίληψης, ζάλη, ίλιγγο και άγχος κατά τη διάρκεια των κλινικών δοκιμών (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Αυτές οι επιδράσεις μπορεί να επηρεάσουν την προσοχή, την κρίση, τη σκέψη, την ταχύτητα αντίδρασης και τις κινητικές δεξιότητες. Σε κάθε θεραπευτική συνεδρία, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται υπό την επίβλεψη ενός επαγγελματία υγείας για να αξιολογηθεί πότε ο ασθενής θεωρείται σταθερός σύμφωνα με την κλινική κρίση (βλ. Οδήγηση).
Αναπνευστική καταστολή Ενδέχεται να σημειωθεί αναπνευστική καταστολή με υψηλές δόσεις μετά από ταχεία ενδοφλέβια έγχυση εσκεταμίνης ή κεταμίνης όταν αυτή χορηγείται για αναισθησία. Κανένα περιστατικό αναπνευστικής καταστολής δεν παρατηρήθηκε στις κλινικές δοκιμές με το ρινικό εκνέφωμα εσκεταμίνης (Spravato) - έχουν αναφερθεί σπάνια περιστατικά βαθιάς καταστολής. Η ταυτόχρονη χρήση του Spravato με κατασταλτικά του ΚΝΣ ενδέχεται να αυξήσει τον κίνδυνο για καταστολή (βλ. Αλληλεπιδράσεις). Απαιτείται στενή παρακολούθηση για καταστολή και αναπνευστική καταστολή.
Επίδραση στην αρτηριακή πίεση Το Spravato μπορεί να προκαλέσει παροδικές αυξήσεις στη συστολική και/ή τη διαστολική αρτηριακή πίεση, οι οποίες μεγιστοποιούνται περίπου 40 λεπτά μετά τη χορήγηση του φαρμακευτικού προϊόντος και διαρκούν περίπου 1-2 ώρες (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Σημαντική αύξηση στην αρτηριακή πίεση θα μπορούσε να προκύψει μετά από οποιαδήποτε συνεδρία θεραπείας. Το Spravato αντενδείκνυται σε ασθενείς για τους οποίους αύξηση στην αρτηριακή ή ενδοκράνια πίεση ενέχει σοβαρό κίνδυνο (βλ. Αντενδείξεις). Πριν τη συνταγογράφηση του Spravato, ασθενείς με άλλες καρδιαγγειακές και αγγειακές εγκεφαλικές παθήσεις θα πρέπει να αξιολογούνται προσεκτικά προκειμένου να καθορίζεται εάν τα πιθανά οφέλη του Spravato υπερτερούν των κινδύνων. Σε ασθενείς των οποίων η αρτηριακή πίεση πριν από τη χορήγηση δόσης κρίνεται ότι είναι αυξημένη (ως γενική καθοδήγηση: > 140/90 mmHg για ασθενείς ηλικίας < 65 ετών και > 150/90 mmHg για ασθενείς ηλικίας ≥ 65 ετών), θα πρέπει να προσαρμόζεται ο τρόπος ζωής και/ή οι φαρμακολογικές θεραπείες προκειμένου να μειωθεί η αρτηριακή πίεση πριν από την έναρξη θεραπείας με το Spravato. Εάν η αρτηριακή πίεση είναι αυξημένη πριν από τη χορήγηση του Spravato, η απόφαση για καθυστέρηση της θεραπείας με το Spravato θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη το ισοζύγιο οφέλους / κινδύνου για κάθε ασθενή. Μετά τη χορήγηση της δόσης θα πρέπει να παρακολουθείται η αρτηριακή πίεση. Η αρτηριακή πίεση θα πρέπει να μετράται περίπου 40 λεπτά μετά τη δόση και στη συνέχεια όπως ενδείκνυται κλινικά, μέχρι να μειωθούν οι τιμές. Εάν η αρτηριακή πίεση παραμένει αυξημένη για παρατεταμένο χρονικό διάστημα, θα πρέπει να αναζητείται άμεσα η βοήθεια ιατρών με εμπειρία στη διαχείριση της αρτηριακής πίεσης. Οι ασθενείς που παρουσιάζουν συμπτώματα υπερτασικής κρίσης θα πρέπει να παραπέμπονται αμέσως για επείγουσα φροντίδα.
Ασθενείς με κλινικά σημαντικές ή μη σταθεροποιημένες καρδιαγγειακές ή αναπνευστικές παθήσεις Ξεκινήστε τη θεραπεία με Spravato σε ασθενείς με κλινικά σημαντικές ή μη σταθεροποιημένες καρδιαγγειακές ή αναπνευστικές παθήσεις μόνο εφόσον το όφελος υπερτερεί του κινδύνου. Το Spravato θα πρέπει να χορηγείται σε περιβάλλον όπου κατάλληλος εξοπλισμός ανάνηψης και επαγγελματίες υγείας εκπαιδευμένοι σε καρδιοαναπνευστική ανάνηψη είναι διαθέσιμοι. Παραδείγματα καταστάσεων που θα πρέπει να εξετάζονται προσεκτικά περιλαμβάνουν, αλλά δεν περιορίζονται, στα ακόλουθα:
- Σημαντική πνευμονική ανεπάρκεια, συμπεριλαμβανομένης της ΧΑΠ,
- Υπνική άπνοια με νοσογόνο παχυσαρκία (BMI ≥35),
- Ασθενείς με μη ελεγχόμενες βράδυ- ή ταχυαρρυθμίες, οι οποίες οδηγούν σε αιμοδυναμική αστάθεια
- Ασθενείς με ιστορικό εμφράγματος του μυοκαρδίου (ΕΜ). Οι ασθενείς αυτοί θα πρέπει να είναι κλινικά σταθεροί και άνευ καρδιακών συμπτωμάτων πριν από τη χορήγηση
- Αιμοδυναμικά σημαντική βαλβιδοπάθεια ή καρδιακή ανεπάρκεια (Κατηγορίας III-IV κατά NYHA).
Κατάχρηση ουσιών, εξάρτηση, απόσυρση Τα άτομα με ιστορικό κατάχρησης ουσιών ή εξάρτησης ενδέχεται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για κατάχρηση και εσφαλμένη χρήση του Spravato. Πριν από τη συνταγογράφηση του Spravato, θα πρέπει να αξιολογείται ο κίνδυνος κάθε ασθενούς για κατάχρηση ή εσφαλμένη χρήση και οι ασθενείς που λαμβάνουν εσκεταμίνη θα πρέπει να παρακολουθούνται για ανάπτυξη συμπεριφορών ή καταστάσεων κατάχρησης ή εσφαλμένης χρήσης, συμπεριλαμβανομένης της συμπεριφοράς αναζήτησης ουσιών, κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Έχουν αναφερθεί εξάρτηση και ανοχή με την παρατεταμένη χρήση κεταμίνης. Σε άτομα που ήταν εξαρτημένα από την κεταμίνη, έχουν αναφερθεί στερητικά συμπτώματα σφοδρής επιθυμίας, άγχους, τρόμου, εφίδρωσης και αισθήματος παλμών κατά τη διακοπή της κεταμίνης. Η κεταμίνη, το ρακεμικό μείγμα αρκεταμίνης και εσκεταμίνης, είναι ένα φαρμακευτικό προϊόν για το οποίο έχει αναφερθεί κατάχρηση. Η πιθανότητα για κατάχρηση, εσφαλμένη χρήση και παρέκκλιση από τη σωστή χρήση του Spravato ελαχιστοποιείται διότι η χορήγηση λαμβάνει χώρα υπό την άμεση επίβλεψη επαγγελματία υγείας. Το Spravato περιέχει εσκεταμίνη και μπορεί να οδηγήσει σε κατάχρηση και παρέκκλιση από τη σωστή χρήση.
Άλλοι πληθυσμοί σε κίνδυνο Το Spravato πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με τις ακόλουθες καταστάσεις. Αυτοί οι ασθενείς θα πρέπει να αξιολογούνται προσεκτικά πριν από τη συνταγογράφηση του Spravato και η θεραπεία θα πρέπει να ξεκινά μόνο εάν το όφελος υπερτερεί του κινδύνου:
- Παρουσία ή ιστορικό ψύχωσης
- Παρουσία ή ιστορικό μανίας ή διπολικής διαταραχής
- Υπερθυρεοειδισμός που δεν έχει αντιμετωπιστεί επαρκώς
- Ιστορικό εγκεφαλικής κάκωσης, υπερτασικής εγκεφαλοπάθειας, ενδορραχιαίας θεραπείας με κοιλιακά συστήματα παροχέτευσης ή οποιαδήποτε άλλη κατάσταση που συσχετίζεται με αυξημένη ενδοκράνια πίεση.
Ηλικιωμένοι (ηλικίας 65 ετών και άνω) Οι ηλικιωμένοι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με Spravato ενδέχεται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο πτώσης μετά την κινητοποίηση τους, και ως εκ τούτου θα πρέπει αν παρακολουθούνται προσεκτικά.
Σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία Λόγω της αναμενόμενης αύξησης της έκθεσης και της έλλειψης κλινικής εμπειρίας, το Spravato δεν συνιστάται σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία κατηγορίας C κατά Child-Pugh (σοβαρή). Έχει αναφερθεί ηπατοτοξικότητα με τη χρόνια χρήση κεταμίνης και, επομένως, η πιθανότητα μιας τέτοιας επίδρασης από τη μακροχρόνια χρήση του Spravato δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Συμπτώματα των ουροφόρων οδών Συμπτώματα των ουροφόρων οδών και της κύστης έχουν αναφερθεί με τη χρήση του Spravato (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Συνιστάται η παρακολούθηση για συμπτώματα των ουροφόρων οδών και της κύστης κατά τη διάρκεια της θεραπείας και η παραπομπή σε κατάλληλο επαγγελματία υγείας εάν τα συμπτώματα επιμένουν.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-SPRAVATO
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-SPRAVATO
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Σύνοψη του προφίλ ασφάλειας
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρήθηκαν συχνότερα σε ασθενείς που έλαβαν Spravato ήταν ζάλη (31%), διάσχιση (27%), ναυτία (27%), κεφαλαλγία (23%), υπνηλία (18%), δυσγευσία (18%), ίλιγγος (16%), υπαισθησία (11%), έμετος (11%) και αυξημένη αρτηριακή πίεση (10%).
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
- Διάσχιση: Η διάσχιση (27%) ήταν μία από τις πιο συχνές ψυχολογικές επιδράσεις της εσκεταμίνης. Άλλοι σχετικοί όροι συμπεριελάμβαναν την αποπραγματοποίηση (2,2%), την αποπροσωποποίηση (2,2%), τις παραισθήσεις (1,3%) και τη στρέβλωση του χρόνου (1,2%). Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρθηκαν ως παροδικές και αυτοπεριοριζόμενες και εμφανίστηκαν την ημέρα χορήγησης της δόσης. Η διάσχιση αναφέρθηκε ως σοβαρή στην ένταση, με επίπτωση κάτω από 4% σε όλες τις μελέτες. Τα συμπτώματα διάσχισης υποχώρησαν κατά κανόνα μέσα σε 1,5 ώρες μετά τη δόση και η σοβαρότητα έτεινε να μειώνεται με την πάροδο του χρόνου με τις επαναλαμβανόμενες θεραπείες.
- Καταστολή/υπνηλία: Οι ανεπιθύμητες ενέργειες της καταστολής (9,3%) και της υπνηλίας (18,2%) ήταν ως επί το πλείστον ήπιας ή μέτριας βαρύτητας, εμφανίστηκαν την ημέρα χορήγησης της δόσης και υποχώρησαν αυθόρμητα την ίδια ημέρα. Οι κατασταλτικές επιδράσεις υποχώρησαν κατά κανόνα μέσα σε 1,5 ώρες μετά τη δόση. Τα ποσοστά υπνηλίας ήταν σχετικά σταθερά με την πάροδο του χρόνου κατά τη μακροχρόνια θεραπεία. Στις περιπτώσεις καταστολής, δεν παρατηρήθηκαν συμπτώματα αναπνευστικής δυσχέρειας και οι αιμοδυναμικές παράμετροι (συμπεριλαμβανομένων των ζωτικών σημείων και του κορεσμού οξυγόνου) παρέμειναν εντός του φυσιολογικού εύρους τιμών.
- Μεταβολές της αρτηριακής πίεσης: Σε κλινικές δοκιμές, οι αυξήσεις στην συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση (ΣΑΠ και ΔΑΠ) ήταν περίπου 7 έως 9 mmHg (ΣΑΠ) και 4 έως 6 mmHg (ΔΑΠ) στα 40 λεπτά μετά τη δόση και 2 έως 5 mmHg (ΣΑΠ) και 1 έως 3 mmHg (ΔΑΠ) στη 1,5 ώρα μετά τη δόση. Η συχνότητα σημαντικών μη φυσιολογικών αυξήσεων της αρτηριακής πίεσης για την ΣΑΠ (αύξηση ≥40 mmHg) κυμαινόταν από 8% (<65 ετών) έως 17% (≥65 ετών) και για την ΔΑΠ (αύξηση ≥25 mmHg) κυμαινόταν από 13% (<65 ετών) έως 14% (≥65 ετών). Η επίπτωση αύξησης της ΣΑΠ (≥180 mmHg) ήταν 3% και της ΔΑΠ (≥110 mmHg) ήταν 4%.
- Διαταραχή της γνωστικής λειτουργίας και της μνήμης: Έχει αναφερθεί διαταραχή της γνωστικής λειτουργίας και της μνήμης με τη μακροχρόνια χρήση κεταμίνης ή την κατάχρησή της. Αυτές οι επιδράσεις δεν αυξήθηκαν με την πάροδο του χρόνου και ήταν αναστρέψιμες μετά τη διακοπή της κεταμίνης. Σε μακροχρόνιες κλινικές δοκιμές, η απόδοση παρέμεινε σταθερή.
- Συμπτώματα των ουροφόρων οδών: Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις διάμεσης κυστίτιδας με την καθημερινή και μακροχρόνια χρήση κεταμίνης σε υψηλές δόσεις. Σε κλινικές μελέτες με εσκεταμίνη, δεν υπήρξαν περιπτώσεις διάμεσης κυστίτιδας, ωστόσο παρατηρήθηκε υψηλότερο ποσοστό συμπτωμάτων από το κατώτερο ουροποιητικό σύστημα (πολλακιουρία, δυσουρία, επιτακτική ούρηση, νυκτουρία και κυστίτιδα) σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με εσκεταμίνη, σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται Παράρτημα V.
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-SPRAVATO
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Γυναίκες με αναπαραγωγική ικανότητα
Το Spravato δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και σε γυναίκες με αναπαραγωγική ικανότητα που δεν χρησιμοποιούν αντισύλληψη.
Κύηση
Δεν διατίθενται ή είναι περιορισμένα τα κλινικά δεδομένα σχετικά με τη χρήση της εσκεταμίνης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα έδειξαν ότι η κεταμίνη, το ρακεμικό μείγμα αρκεταμίνης και εσκεταμίνης, προκαλεί νευροτοξικότητα στα αναπτυσσόμενα έμβρυα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Ένας παρόμοιος κίνδυνος με την εσκεταμίνη δεν μπορεί να αποκλειστεί. Εάν μία γυναίκα μείνει έγκυος ενώ λαμβάνει θεραπεία με Spravato, η θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί και στην ασθενή θα πρέπει να δοθούν συμβουλές σχετικά με τον δυνητικό κίνδυνο για το έμβρυο και τις κλινικές/θεραπευτικές επιλογές το συντομότερο δυνατό.
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό εάν η εσκεταμίνη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Δεδομένα σε ζώα έχουν αποδείξει ότι η εσκεταμίνη απεκκρίνεται στο γάλα. Ο κίνδυνος για το παιδί που θηλάζει δεν μπορεί να αποκλειστεί. Πρέπει να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα διακοπεί/θα αποφευχθεί η θεραπεία με Spravato, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.
Γονιμότητα
Μελέτες σε ζώα έδειξαν ότι η γονιμότητα και η αναπαραγωγική ικανότητα δεν επηρεάστηκαν δυσμενώς από την εσκεταμίνη.
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-SPRAVATO
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Μηχανισμός δράσης
Η εσκεταμίνη είναι το S-εναντιομερές της ρακεμικής κεταμίνης. Είναι ένας μη εκλεκτικός, συναγωνιστικός ανταγωνιστής του N-μεθυλ-D-ασπαρτικού (NMDA) υποδοχέα, ενός ιοντοτροπικού υποδοχέα του γλουταμινικού. Μέσω του ανταγωνισμού για τον υποδοχέα NMDA, η εσκεταμίνη προκαλεί μία παροδική αύξηση στην έκλυση γλουταμινικού, οδηγώντας σε αυξήσεις της διέγερσης του υποδοχέα α-αμινο-3-υδροξυ-5-μεθυλ-4-ισοξαζολοπροπιονικού οξέος (AMPAR) και ακολούθως σε αυξήσεις της νευροτροφικής σηματοδότησης που μπορεί να συμβάλλει στην αποκατάσταση της συναπτικής λειτουργίας στις περιοχές του εγκεφάλου που εμπλέκονται στη ρύθμιση της διάθεσης και τη συναισθηματική συμπεριφορά. Η αποκατάσταση της ντοπαμινεργικής νευροδιαβίβασης στις περιοχές του εγκεφάλου που εμπλέκονται στην ανταμοιβή και την κινητοποίηση και η μειωμένη διέγερση των περιοχών του εγκεφάλου που εμπλέκονται στην ανηδονία, ενδέχεται να συμβάλλουν στην ταχεία ανταπόκριση.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
- Πιθανότητα κατάχρησης: Σε μία μελέτη, εφάπαξ δόσεις του ρινικού εκνεφώματος εσκεταμίνης (84 mg και 112 mg) και του ενδοφλέβιου φαρμάκου θετικού ελέγχου κεταμίνη (0,5 mg/kg με έγχυση διάρκειας 40 λεπτών) παρείχαν σημαντικά μεγαλύτερες βαθμολογίες σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο όσον αφορά τις υποκειμενικές αξιολογήσεις της «προτίμησης στο φάρμακο» και σε άλλους δείκτες υποκειμενικών επιδράσεων των φαρμάκων.
- Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια: Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του ρινικού εκνεφώματος Spravato διερευνήθηκαν σε κλινικές μελέτες Φάσης 3 σε ενήλικες ασθενείς (18 έως 86 ετών) με ανθεκτική στη θεραπεία κατάθλιψη (TRD) και σε ασθενείς (18 έως 64 ετών) με μέτρια έως σοβαρή ΜΚΔ με άμεσο κίνδυνο αυτοκτονίας. Στις μελέτες TRD, παρατηρήθηκε μείωση των συμπτωμάτων ήδη στις 24 ώρες μετά τη δόση. Στις μελέτες για οξεία βραχυχρόνια θεραπεία ψυχιατρικού επείγοντος περιστατικού, η διαφορά θεραπείας με το Spravato σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο παρατηρήθηκε ξεκινώντας από τις 4 ώρες.
- Ιαπωνικός πληθυσμός: Η αποτελεσματικότητα του Spravato αξιολογήθηκε επίσης σε Ιάπωνες ασθενείς με TRD, αλλά δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στη μεταβολή των συνολικών βαθμολογιών MADRS.
- Επιδράσεις στην Αυτοκτονικότητα: Συνολικά, οι ασθενείς και στις δύο ομάδες θεραπείας εμφάνισαν βελτίωση στη βαρύτητα της αυτοκτονικότητας στο χρονικό σημείο των 24 ωρών, αν και δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων θεραπείας. Η μακροχρόνια αποτελεσματικότητα του Spravato για την πρόληψη της αυτοκτονίας δεν έχει τεκμηριωθεί.
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-SPRAVATO
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση
Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της δόσης εσκεταμίνης των 84 mg χορηγούμενης ως ρινικό εκνέφωμα είναι περίπου 48%. Η εσκεταμίνη απορροφάται ταχέως από τον ρινικό βλεννογόνο και μπορεί να μετρηθεί στο πλάσμα εντός 7 λεπτών μετά από δόση 28 mg. Ο χρόνος έως την επίτευξη της μέγιστης συγκέντρωσης στο πλάσμα (tmax) είναι τυπικά 20 έως 40 λεπτά μετά το τελευταίο ρινικό ψεκασμό της θεραπευτικής συνεδρίας. Δοσοεξαρτώμενες αυξήσεις της μέγιστης συγκέντρωσης στο πλάσμα (Cmax) και της περιοχής κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης πλάσματος-χρόνου (AUC∞) του ρινικού εκνεφώματος εσκεταμίνης προκλήθηκαν με δόσεις των 28 mg, 56 mg και 84 mg. Το προφίλ φαρμακοκινητικής της εσκεταμίνης είναι παρόμοιο μετά τη χορήγηση εφάπαξ δόσης και επαναλαμβανόμενων δόσεων, χωρίς να παρατηρείται συσσώρευση στο πλάσμα όταν η εσκεταμίνη χορηγείται δύο φορές την εβδομάδα.
Κατανομή
Ο μέσος όγκος κατανομής της εσκεταμίνης σε σταθεροποιημένη κατάσταση μετά από ενδοφλέβια χορήγηση είναι 709 L. Το ποσοστό της συνολικής συγκέντρωσης εσκεταμίνης που δεσμεύεται σε πρωτεΐνες στο ανθρώπινο πλάσμα είναι κατά μέσο όρο 43 έως 45%. Ο βαθμός στον οποίο η εσκεταμίνη δεσμεύεται σε πρωτεΐνες του πλάσματος δεν εξαρτάται από την ηπατική ή νεφρική λειτουργία. Η εσκεταμίνη δεν είναι υπόστρωμα των μεταφορέων της P-γλυκοπρωτεΐνης (P-gp, πρωτεΐνη αντίστασης σε πολλαπλά φάρμακα 1), της πρωτεΐνης αντίστασης στον καρκίνο του μαστού (BCRP) ή του μεταφορέα οργανικών ανιόντων (OATP) 1B1 ή του OATP1B3. Η εσκεταμίνη δεν αναστέλλει αυτούς τους μεταφορείς ή τους μεταφορείς εξώθησης πολλαπλών φαρμάκων και τοξινών 1 (MATE1) και MATE2-K ή τους μεταφορείς οργανικών κατιόντων 2 (OCT2), OAT1 ή OAT3.
Βιομετασχηματισμός
Η εσκεταμίνη μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ. Η κύρια οδός μεταβολισμού της εσκεταμίνης στα μικροσωμάτια του ανθρώπινου ήπατος είναι η N-απομεθυλίωση προς σχηματισμό νορεσκεταμίνης. Τα κύρια ένζυμα του κυτοχρώματος P450 (CYP) που ευθύνονται για τη N-απομεθυλίωση της εσκεταμίνης είναι τα CYP2B6 και CYP3A4. Άλλα ένζυμα του CYP, συμπεριλαμβανομένων των CYP2C19 και CYP2C9, συμβάλλουν σε πολύ μικρότερο βαθμό. Στη συνέχεια η νορεσκεταμίνη μεταβολίζεται μέσω οδών που εξαρτώνται από το CYP σε άλλους μεταβολίτες, μερικοί από τους οποίους υφίστανται γλυκουρονιδίωση.
Αποβολή
Η μέση κάθαρση της εσκεταμίνης χορηγούμενης δια της ενδοφλέβιας οδού ήταν περίπου 89 l/ώρα. Η μέση τελική ημίσεια ζωή μετά τη χορήγηση ως ρινικό εκνέφωμα κυμαινόταν γενικά από 7 έως 12 ώρες. Μετά την ενδοφλέβια χορήγηση ραδιοσημασμένης εσκεταμίνης, περίπου 78% και 2% της χορηγηθείσας ραδιενέργειας ανακτήθηκε στα ούρα και στα κόπρανα, αντίστοιχα. Μετά τη χορήγηση ραδιοσημασμένης εσκεταμίνης από στόματος, περίπου 86% και 2% της χορηγηθείσας ραδιενέργειας ανακτήθηκε στα ούρα και στα κόπρανα, αντίστοιχα. Η ανακτηθείσα ραδιενέργεια αποτελείτο κυρίως από μεταβολίτες της εσκεταμίνης. Για την ενδοφλέβια και την από στόματος χορήγηση, < 1% της δόσης αποβλήθηκε στα ούρα ως αμετάβλητο φάρμακο.
Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα
Η έκθεση στην εσκεταμίνη αυξάνεται με τη δόση από τα 28 mg έως τα 84 mg. Η αύξηση των τιμών Cmax και AUC ήταν λιγότερο από ανάλογη της δόσης μεταξύ των 28 mg και 56 mg ή 84 mg, αλλά ήταν σχεδόν ανάλογη προς τη δόση μεταξύ των 56 mg και 84 mg.
Αλληλεπιδράσεις
- Επίδραση άλλων φαρμακευτικών προϊόντων στην εσκεταμίνη
- Αναστολείς ηπατικών ενζύμων: Η προκαταρκτική θεραπεία με τικλοπιδίνη (αναστολέας CYP2B6) αύξησε την AUC∞ της εσκεταμίνης κατά περίπου 29%. Η προκαταρκτική θεραπεία με κλαριθρομυκίνη (αναστολέας CYP3A4) αύξησε τις μέσες τιμές Cmax και AUC∞ της ρινικά χορηγούμενης εσκεταμίνης κατά περίπου 11% και 4%, αντιστοίχως.
- Επαγωγείς ηπατικών ενζύμων: Η προκαταρκτική θεραπεία με ριφαμπικίνη (ισχυρός επαγωγέας CYP3A4 και CYP2B6) μείωσε τις μέσες τιμές Cmax και AUC∞ της εσκεταμίνης κατά περίπου 17% και 28%, αντιστοίχως.
- Άλλα ρινικά εκνεφώματα: Οξυμεταζολίνη και φουροϊκή μομεταζόνη είχαν μικρή επίδραση στη φαρμακοκινητική της εσκεταμίνης.
- Επίδραση της εσκεταμίνης σε άλλα φαρμακευτικά προϊόντα
- Η ρινική χορήγηση 84 mg εσκεταμίνης δύο φορές την εβδομάδα για 2 εβδομάδες μείωσε τη μέση AUC∞ στο πλάσμα της από στόματος χορηγούμενης μιδαζολάμης (υπόστρωμα CYP3A4) κατά περίπου 16%. Δεν επηρέασε τη μέση AUC στο πλάσμα της από στόματος χορηγούμενης βουπροπιόνης (υπόστρωμα CYP2B6).
Ειδικοί πληθυσμοί
- Ηλικιωμένοι (ηλικίας 65 ετών και άνω): Οι μέσες τιμές Cmax και AUC∞ της εσκεταμίνης ήταν υψηλότερες κατά 21% και 18% (για 28 mg) και κατά 67% και 38% (για 84 mg) σε ηλικιωμένα άτομα έναντι νεότερων ενηλίκων. Η τελική ημίσεια ζωή ήταν παρόμοια.
- Νεφρική δυσλειτουργία: Η Cmax της εσκεταμίνης ήταν κατά μέσο όρο 20% έως 26% υψηλότερη και η AUC∞ κατά 13% έως 36% υψηλότερη σε άτομα με ήπια έως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Δεν υπάρχει κλινική εμπειρία σε ασθενείς υπό αιμοκάθαρση.
- Ηπατική δυσλειτουργία: Η Cmax και η AUC∞ ήταν παρόμοιες σε άτομα με ήπια (Child-Pugh A). Η Cmax και η AUC∞ ήταν υψηλότερες κατά 8% και 103%, αντίστοιχα, σε άτομα με μέτρια (Child-Pugh B) ηπατική δυσλειτουργία. Δεν υπάρχει κλινική εμπειρία σε ασθενείς με σοβαρή (Child-Pugh C) ηπατική δυσλειτουργία.
- Φυλή: Οι μέσες τιμές Cmax και AUC∞ της εσκεταμίνης σε Κινέζους ήταν περίπου 14% και 33% υψηλότερες, αντίστοιχα, σε σχέση με τους Καυκάσιους. Σε Κορεάτες, η Cmax ήταν 10% χαμηλότερη και η AUC∞ 17% υψηλότερη. Σε Ιάπωνες, οι Cmax και AUC24h ήταν περίπου 20% υψηλότερες. Η μέση τελική ημίσεια ζωή σε Ασιάτες κυμαινόταν από 7,1 έως 8,9 ώρες, ενώ ήταν 6,8 ώρες σε Καυκάσιους.
- Φύλο και σωματικό βάρος: Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στη φαρμακοκινητική ως προς το φύλο και το συνολικό σωματικό βάρος (> 39 έως 170 kg).
- Αλλεργική ρινίτιδα: Η φαρμακοκινητική ήταν παρόμοια σε άτομα με αλλεργική ρινίτιδα έναντι υγιών ατόμων.
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Λόγω του γεγονότος ότι αυτό το φάρμακο χορηγείται μέσω ρινικού σπρέι, η απορρόφηση είναι ταχεία. Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα είναι περίπου 48% μετά τη χορήγηση ρινικού σπρέι εσκεταμίνης. Ο χρόνος για την επίτευξη της μέγιστης πλασματικής συγκέντρωσης εσκεταμίνης είναι 20 έως 40 λεπτά μετά το τελευταίο ρινικό σπρέι εσκεταμίνης. Η δια-ατομική μεταβλητότητα της εσκεταμίνης κυμαίνεται από 27% έως 66% για την Cmax (μέγιστη συγκέντρωση) και 18% έως 45% για την AUC (περιοχή κάτω από την καμπύλη). Η ενδο-ατομική μεταβλητότητα της εσκεταμίνης είναι περίπου 15% για την Cmax και 10% για την AUC.
Λιγότερο από 1% μιας δόσης ρινικής εσκεταμίνης ανιχνεύεται ως αμετάβλητο φάρμακο, που απεκκρίνεται στα ούρα. Μετά από ενδοφλέβια (IV) ή από του στόματος (PO) χορήγηση, οι μεταβολίτες που προέρχονται από την εσκεταμίνη ανακτήθηκαν κυρίως στα ούρα (≥ 78% μιας ραδιοσημασμένης δόσης), και ένα μικρότερο ποσοστό ανιχνεύτηκε στα κόπρανα (≤ 2% μιας ραδιοσημασμένης δόσης).
Ο μέσος όρος του όγκου κατανομής σε σταθερή κατάσταση της εσκεταμίνης που χορηγείται με ενδοφλέβια οδό είναι 709 L.
Ο μέσος όρος της κάθαρσης της εσκεταμίνης είναι περίπου 89 L/ώρα μετά από ενδοφλέβια χορήγηση. Η απέκκριση του κύριου μεταβολίτη της εσκεταμίνης, της νορεσκεταμίνης, από το πλάσμα είναι πιο αργή από αυτή της εσκεταμίνης. Η μείωση των πλασματικών συγκεντρώσεων της νορεσκεταμίνης συμβαίνει με διφασικό τρόπο, με ταχύτερη μείωση τις πρώτες 4 ώρες μετά τη χορήγηση, και μέσο τερματικό t1/2 περίπου 8 ωρών.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Η εσκεταμίνη μεταβολίζεται κυρίως στον μεταβολίτη νορεσκεταμίνη από ένζυμα του κυτοχρώματος P450 (CYP), CYP2B6 και CYP3A4, και σε μικρότερο βαθμό, CYP2C9 και CYP2C19. Η νορεσκεταμίνη μεταβολίζεται μέσω κυτοχρωμικών εξαρτώμενων μεταβολικών οδών ακολουθούμενων από γλυκουρονιδίωση των μεταβολιτών.
Ηπατικό. Χρόνος ημίσειας ζωής: 2,5-3 ώρες.