DEGARELIX
Δεγαρελίξη
**Ενδείξεις** Η ντεγκαρελίξη χρησιμοποιείται για τη διαχείριση του προχωρημένου καρκίνου του προστάτη. Η δράση της καταλήγει τελικά σε μείωση των κυκλοφορούντων ανδρογόνων, γεγονός που παρέχει θεραπευτικό όφελος μειώνοντας το αναπτυξιακό ερέθισμα που χρησιμοποιείται από τον …
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
DrugBank
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
medication
SPC-FIRMAGON
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: υποδόρια
- Χορήγηση: μηνιαία
- Δόση έναρξης: 240 mg
-
Ενήλικες (Αρχική δόση)Δόση240 mgΩς δύο διαδοχικές υποδόριες ενέσεις των 120 mg έκαστη.
-
Ενήλικες (Δόση συντήρησης)Δόση80 mgΩς μία υποδόρια ένεση μηνιαία. Η πρώτη δόση συντήρησης πρέπει να χορηγείται ένα μήνα μετά την αρχική δόση.
-
ΗλικιωμένοιΔεν υπάρχει ανάγκη για προσαρμογή της δόσης.
-
Ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργίαΔεν υπάρχει ανάγκη για προσαρμογή της δόσης.
-
Ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργίαΔεν υπάρχει ανάγκη για προσαρμογή της δόσης.
-
Ασθενείς με σοβαρή ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργίαΔεν υπάρχουν μελέτες, απαιτείται προσοχή (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςΔεν υπάρχει σχετική χρήση του FIRMAGON σε παιδιά και εφήβους για τη θεραπεία ενηλίκων αρρένων ασθενών με προχωρημένο ορμονοεξαρτώμενο καρκίνο του προστάτη.
block
SPC-FIRMAGON
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
warning
SPC-FIRMAGON
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
Επίδραση στο διάστημα QT/QTcπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς με ιστορικό διορθωμένου διαστήματος QT άνω των 450 msec, σε ασθενείς με ιστορικό ή ύπαρξη παραγόντων κινδύνου για κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (torsades de pointes), και σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα φαρμακευτικά προϊόντα που μπορεί να παρατείνουν το διάστημα QTο λόγος οφέλους/κινδύνου του FIRMAGON πρέπει να εκτιμάται πολύ προσεκτικά
-
Ηπατική δυσλειτουργίαΠληθυσμόςασθενείς με γνωστή ή με υποψία ηπατικής διαταραχήςΣυνιστάται παρακολούθηση της ηπατικής λειτουργίας
-
Νεφρική δυσλειτουργίαπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργίασυνιστάται προσοχή
-
ΥπερευαισθησίαΠληθυσμόςασθενείς με ιστορικό σοβαρού άσθματος που δεν υπόκειται σε θεραπευτική αγωγή, με αναφυλακτικές αντιδράσεις ή με σοβαρή κνίδωση ή αγγειοοίδημαΗ δεγαρελίξη δεν έχει μελετηθεί
-
Μεταβολές στην οστική πυκνότηταΠληθυσμόςάνδρεςαναμένεται ότι μεγάλες περίοδοι καταστολής της τεστοστερόνης θα έχουν επίδραση στην οστική πυκνότητα
-
Ανοχή στη γλυκόζηΠληθυσμόςδιαβητικοί ασθενείςμπορεί να χρειαστούν πιο συχνή παρακολούθηση της γλυκόζης του αίματος
-
Καρδιαγγειακή νόσοςΠληθυσμόςασθενής υπό θεραπεία ανδρογονικού αποκλεισμούπρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλοι οι καρδιαγγειακοί παράγοντες κινδύνου
swap_horiz
SPC-FIRMAGON
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Φαρμακευτικά προϊόντα που παρατείνουν το διάστημα QTc ή μπορούν να επάγουν κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (π.χ. αντιαρρυθμικά κατηγορίας ΙΑ, αντιαρρυθμικά κατηγορίας ΙΙΙ, μεθαδόνη, μοξιφλοξασίνη, αντιψυχωσικά)προσοχήΠαράταση διαστήματος QTc / Επαγωγή κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίουΣύστασηπρέπει να αξιολογείται προσεκτικά
sick
SPC-FIRMAGON
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Αναιμία*
- Ουδετεροπενικός πυρετός
- Υπερευαισθησία
- Αναφυλακτικές αντιδράσεις
- Σωματικό βάρος αυξημένο*
- Υπεργλυκαιμία/ Σακχαρώδης διαβήτης
- Χοληστερόλη αυξημένη
- Μεταβολές στο ασβέστιο αίματος
- Μειωμένο σωματικό βάρος
- Μειωμένη όρεξη
- Αϋπνία
- Κατάθλιψη
- Νοητική δυσλειτουργία
- Γενετήσια ορμή μειωμένη*
- Υπαισθησία
- Ζάλη
- Κεφαλαλγία
- Θαμπή όραση
- Καρδιακή αρρυθμία (συμπ. κολπικής μαρμαρυγής)
- Παράταση του διαστήματος QT*
- Αίσθημα παλμών
- Έμφραγμα του μυοκαρδίου
- Καρδιακή ανεπάρκεια
- Έξαψη
- Υπέρταση
- Αγγειοπνευμονογαστρική αντίδραση (συμπ. υπότασης)
- Δύσπνοια
- Διάρροια
- Ναυτία
- Δυσκοιλιότητα
- Έμετος
- Κοιλιακό άλγος
- Κοιλιακή δυσφορία
- Ξηροστομία
- Τρανσαμινάσες ήπατος αυξημένες
- Αυξημένη χολερυθρίνη
- Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση
- Υπερίδρωση (συμπ. νυχτερινών ιδρώτων)*
- Όζος δέρματος
- Εξάνθημα
- Κνίδωση
- Αλωπεκία
- Κνησμός
- Ερύθημα
- Μυοσκελετικός πόνος και δυσφορία
- Οστεοπόρωση/ οστεοπενία
- Οίδημα/δυσκαμψία άρθρωσης
- Αρθραλγία
- Μυϊκή αδυναμία
- Μυϊκοί σπασμοί
- Πολυουρία
- Επιτακτική ούρηση
- Δυσουρία
- Νυκτουρία
- Νεφρική δυσλειτουργία
- Ακράτεια
- Γυναικομαστία*
- Άλγος όρχεων*
- Στυτική δυσλειτουργία*
- Ατροφία
- Ερεθισμός των γεννητικών οργάνων
- Μαστοδυνία
- Άλγος πυέλου
- Αποτυχία εκσπερμάτισης
- Κόπωση
- Περιφερικό οίδημα
- Ρίγη
- Πυρεξία
- Γριππώδης συνδρομή
- Αίσθημα κακουχίας
- Άλγος θέσης ένεσης
- Ερύθημα θέσης ένεσης
- Διόγκωση θέσης ένεσης
- Σκλήρυνση θέσης ένεσης
- Όζος θέσης ένεσης
- Λοίμωξη θέσης ένεσης
- Απόστημα θέσης ένεσης
- Νέκρωση θέσης ένεσης
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΆλγος θέσης ένεσηςΑνεπιθύμητες ενέργειες της θέσης ένεσης
-
Πολύ συχνέςΆλγος όρχεων*Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
Πολύ συχνέςΈξαψηΑγγειακές
-
Πολύ συχνέςΓυναικομαστία*Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
Πολύ συχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΕρύθημα θέσης ένεσηςΑνεπιθύμητες ενέργειες της θέσης ένεσης
-
Πολύ συχνέςΚόπωσηΓενικές
-
Πολύ συχνέςΠεριφερικό οίδημαΓενικές
-
Πολύ συχνέςΣτυτική δυσλειτουργία*Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
Πολύ συχνέςΥπερίδρωση (συμπ. νυχτερινών ιδρώτων)*Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
ΣυχνέςΌζος θέσης ένεσηςΑνεπιθύμητες ενέργειες της θέσης ένεσης
-
ΣυχνέςΑγγειοπνευμονογαστρική αντίδραση (συμπ. υπότασης)Αγγειακές διαταραχές
-
ΣυχνέςΑναιμία*Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
-
ΣυχνέςΑϋπνίαΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΓριππώδης συνδρομήΓενικές
-
ΣυχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔιόγκωση θέσης ένεσηςΑνεπιθύμητες ενέργειες της θέσης ένεσης
-
ΣυχνέςΔύσπνοιαΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΖάληΝευρικό
-
ΣυχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΜυοσκελετικός πόνος και δυσφορίαΔιαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
-
ΣυχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΠυρεξίαΓενικές
-
ΣυχνέςΡίγηΓενικές
-
ΣυχνέςΣκλήρυνση θέσης ένεσηςΑνεπιθύμητες ενέργειες της θέσης ένεσης
-
ΣυχνέςΣωματικό βάρος αυξημένο*Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
ΣυχνέςΤρανσαμινάσες ήπατος αυξημένεςΔιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
-
ΣυχνέςΥπέρτασηΑγγειακές
-
Όχι συχνέςΆλγος πυέλουΑναπαραγωγικό
-
Όχι συχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΌζος δέρματοςΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Όχι συχνέςΑίσθημα κακουχίαςΓενικές
-
Όχι συχνέςΑίσθημα παλμώνΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΑκράτειαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΑλωπεκίαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΑποτυχία εκσπερμάτισηςΑναπαραγωγικό
-
Όχι συχνέςΑπόστημα θέσης ένεσηςΑνεπιθύμητες ενέργειες της θέσης ένεσης
-
Όχι συχνέςΑρθραλγίαΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΑτροφίαΔιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
Όχι συχνέςΑυξημένη αλκαλική φωσφατάσηΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΑυξημένη χολερυθρίνηΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΓενετήσια ορμή μειωμένη*Ψυχιατρικές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΔυσουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΕπιτακτική ούρησηΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΕρεθισμός των γεννητικών οργάνωνΔιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
Όχι συχνέςΕρύθημαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΘαμπή όρασηΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΚαρδιακή αρρυθμία (συμπ. κολπικής μαρμαρυγής)Καρδιακές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΚατάθλιψηΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΚνίδωσηΔέρμα
-
Όχι συχνέςΚνησμόςΔέρμα
-
Όχι συχνέςΚοιλιακή δυσφορίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΚοιλιακό άλγοςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΛοίμωξη θέσης ένεσηςΑνεπιθύμητες ενέργειες της θέσης ένεσης
-
Όχι συχνέςΜαστοδυνίαΑναπαραγωγικό
-
Όχι συχνέςΜειωμένη όρεξηΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΜειωμένο σωματικό βάροςΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΜεταβολές στο ασβέστιο αίματοςΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
Όχι συχνέςΜυϊκή αδυναμίαΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΜυϊκοί σπασμοίΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΝέκρωση θέσης ένεσηςΑνεπιθύμητες ενέργειες της θέσης ένεσης
-
Όχι συχνέςΝεφρική δυσλειτουργίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΝυκτουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΞηροστομίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΟίδημα/δυσκαμψία άρθρωσηςΔιαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
-
Όχι συχνέςΟστεοπόρωση/ οστεοπενίαΔιαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
-
Όχι συχνέςΠαράταση του διαστήματος QT*Καρδιακές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΠολυουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΥπεργλυκαιμία/ Σακχαρώδης διαβήτηςΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
Όχι συχνέςΥπερευαισθησίαΑνοσοποιητικό
-
Όχι συχνέςΧοληστερόλη αυξημένηΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
ΣπάνιεςΈμφραγμα του μυοκαρδίουΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΑναφυλακτικές αντιδράσειςΑνοσοποιητικό
-
ΣπάνιεςΚαρδιακή ανεπάρκειαΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΝοητική δυσλειτουργίαΨυχιατρικές
-
ΣπάνιεςΟυδετεροπενικός πυρετόςΔιαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΥπαισθησίαΝευρικό
pregnant_woman
SPC-FIRMAGON
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Άγνωστο
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΔεν υπάρχει σχετική ένδειξη για χρήση σε γυναίκες
-
ΓαλουχίαΔεν υπάρχει σχετική ένδειξη για χρήση σε γυναίκες
-
ΓονιμότηταΜπορεί να αναστείλει την ανδρική γονιμότηταΕφόσον η τεστοστερόνη είναι κατεσταλμένη.
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-FIRMAGON
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
SPC-FIRMAGON
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση Έπειτα από υποδόρια χορήγηση 240 mg δεγαρελίξης σε συγκέντρωση 40 mg/ml σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη στην κύρια μελέτη CS21, η ΑUC0-28 ημέρες ήταν 635 (602-668) ημέρα* ng/ml, η Cmax ήταν 66,0 (61,0-71,0) ng/ml και επετεύχθη σε tmax 40…
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
DrugBank
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Ηπατική λειτουργία | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | κατά τη διάρκεια της θεραπείας | Ασθενείς με γνωστή ή υποψία ηπατικής διαταραχής |
| Γλυκόζη αίματος | glucoseΓλυκαιμικός έλεγχος / διαβήτης | πιο συχνή | Διαβητικοί ασθενείς υπό θεραπεία ανδρογονικού αποκλεισμού |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-FIRMAGON
expand_more
Δοσολογία
Δοσολογία
Αρχική δόση 240 mg χορηγούμενα ως δύο διαδοχικές υποδόριες ενέσεις των 120 mg έκαστη.
Δόση συντήρησης - μηνιαία χορήγηση 80 mg χορηγούμενα ως μία υποδόρια ένεση. Η πρώτη δόση συντήρησης πρέπει να χορηγείται ένα μήνα μετά την αρχική δόση. Το θεραπευτικό αποτέλεσμα της δεγαρελίξης πρέπει να παρακολουθείται μέσω των κλινικών παραμέτρων και των επιπέδων του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) στον ορό. Κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι αμέσως μετά τη χορήγηση της αρχικής δόσης, επιτυγχάνεται καταστολή των επιπέδων τεστοστερόνης (Τ), με το 96% των ασθενών να έχουν επίπεδα τεστοστερόνης ορού που αντιστοιχούν σε ιατρικό ευνουχισμό (Τ≤0,5 ng/ml) μετά από τρεις ημέρες και το 100% μετά από ένα μήνα. Μακροχρόνια θεραπεία με τη δόση συντήρησης έως 1 έτος, δείχνει ότι το 97% των ασθενών διατηρεί τα κατεσταλμένα επίπεδα της τεστοστερόνης (Τ≤0,5 ng/ml). Σε περίπτωση που η κλινική απόκριση του ασθενούς φαίνεται να είναι μειωμένη, πρέπει να επιβεβαιώνεται ότι τα επίπεδα της τεστοστερόνης στον ορό παραμένουν επαρκώς κατεσταλμένα. Καθώς η δεγαρελίξη δεν επάγει απότομη αύξηση των επιπέδων τεστοστερόνης, δεν είναι απαραίτητο να προστεθεί κάποιο αντιανδρογόνο ως προφύλαξη από την απότομη αύξηση κατά την έναρξη της θεραπείας.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι, ασθενείς με ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία: Δεν υπάρχει ανάγκη για προσαρμογή της δόσης σε ηλικιωμένους ή σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία (βλ. Φαρμακοκινητικές). Δεν υπάρχουν μελέτες σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία και για αυτό απαιτείται προσοχή (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Παιδιατρικός πληθυσμός Δεν υπάρχει σχετική χρήση του FIRMAGON σε παιδιά και εφήβους για τη θεραπεία ενηλίκων αρρένων ασθενών με προχωρημένο ορμονοεξαρτώμενο καρκίνο του προστάτη.
Τρόπος χορήγησης
Πρέπει να γίνεται ανασύσταση του FIRMAGON πριν τη χορήγηση. Για οδηγίες σχετικά με την ανασύσταση και τη χορήγηση, βλ. παράγραφο 6.6. Το FIRMAGON προορίζεται για υποδόρια χρήση ΜΟΝΟ, δεν πρέπει να χορηγείται ενδοφλεβίως. Η ενδομυϊκή χορήγηση δε συνιστάται καθώς δεν έχει μελετηθεί. Το FIRMAGON χορηγείται ως υποδόρια ένεση στην κοιλιακή χώρα. Το σημείο της ένεσης πρέπει να αλλάζει περιοδικά. Οι ενέσεις πρέπει να γίνονται σε περιοχές, στις οποίες ο ασθενής δεν θα εκτεθεί σε πίεση π.χ. όχι κοντά σε ζώνη και όχι κοντά στα πλευρά.
block
Αντενδείξεις
SPC-FIRMAGON
expand_more
Αντενδείξεις
- Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα.
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-FIRMAGON
expand_more
Προειδοποιήσεις
Επίδραση στο διάστημα QT/QTc
Η μακροχρόνια θεραπεία ανδρογονικού αποκλεισμού μπορεί να παρατείνει το διάστημα QT. Στην επιβεβαιωτική μελέτη σύγκρισης του FIRMAGON με τη λευπρορελίνη, ελήφθησαν περιοδικά (μηνιαία) ηλεκτροκαρδιογραφήματα (ΗΚΓ). Και οι δύο θεραπείες έδειξαν QT/QTc διαστήματα που υπερέβαιναν τα 450 msec σε περίπου 20% των ασθενών, και τα 500 msec στο 1% και 2% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με δεγαρελίξη και λευπρορελίνη, αντίστοιχα (βλ. Φαρμακοδυναμικές).
Το FIRMAGON δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με ιστορικό διορθωμένου διαστήματος QT άνω των 450 msec, σε ασθενείς με ιστορικό ή ύπαρξη παραγόντων κινδύνου για κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (torsades de pointes), και σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα φαρμακευτικά προϊόντα που μπορεί να παρατείνουν το διάστημα QT. Επομένως για αυτούς τους ασθενείς, πρέπει ο λόγος οφέλους/κινδύνου του FIRMAGON να εκτιμάται πολύ προσεκτικά (βλ. Αλληλεπιδράσεις και Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Μια ενδελεχής μελέτη QT έδειξε ότι δεν υπήρξε ενδογενής επίδραση της δεγαρελίξης στο διάστημα QT/QTc (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Ηπατική δυσλειτουργία
Ασθενείς με γνωστή ή με υποψία ηπατικής διαταραχής δεν έχουν συμπεριληφθεί σε μακροχρόνιες κλινικές δοκιμές με δεγαρελίξη. Ήπιες, παροδικές αυξήσεις της ALT και της AST έχουν παρατηρηθεί, οι οποίες δε συνοδεύονταν από αύξηση της χολερυθρίνης ή από κλινικά συμπτώματα. Συνιστάται παρακολούθηση της ηπατικής λειτουργίας στους ασθενείς με γνωστή ή με υποψία ηπατικής διαταραχής, κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Η φαρμακοκινητική της δεγαρελίξης έχει μελετηθεί μετά από εφάπαξ ενδοφλέβια χορήγηση σε άτομα με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Φαρμακοκινητικές).
Νεφρική δυσλειτουργία
Η δεγαρελίξη δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία και για το λόγο αυτό συνιστάται προσοχή.
Υπερευαισθησία
Η δεγαρελίξη δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με ιστορικό σοβαρού άσθματος που δεν υπόκειται σε θεραπευτική αγωγή, με αναφυλακτικές αντιδράσεις ή με σοβαρή κνίδωση ή αγγειοοίδημα.
Μεταβολές στην οστική πυκνότητα
Μειωμένη οστική πυκνότητα έχει αναφερθεί στην ιατρική βιβλιογραφία σε άντρες που υπεβλήθησαν σε ορχεκτομή ή που ακολούθησαν θεραπεία με κάποιον αγωνιστή GnRH. Αναμένεται ότι μεγάλες περίοδοι καταστολής της τεστοστερόνης στους άνδρες θα έχουν επίδραση στην οστική πυκνότητα. Η οστική πυκνότητα δεν έχει μετρηθεί κατά τη διάρκεια της θεραπείας με δεγαρελίξη.
Ανοχή στη γλυκόζη
Μείωση της ανοχής στη γλυκόζη έχει παρατηρηθεί σε άντρες που υπεβλήθησαν σε ορχεκτομή ή που έλαβαν θεραπεία με κάποιον αγωνιστή GnRH. Πιθανόν να προκύψει εμφάνιση ή επιδείνωση του διαβήτη. Για το λόγο αυτό, οι διαβητικοί ασθενείς μπορεί να χρειαστούν πιο συχνή παρακολούθηση της γλυκόζης του αίματος όταν λαμβάνουν θεραπεία ανδρογονικού αποκλεισμού. Η επίδραση της δεγαρελίξης στα επίπεδα ινσουλίνης και γλυκόζης δεν έχει μελετηθεί.
Καρδιαγγειακή νόσος
Καρδιαγγειακή νόσος, όπως αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και έμφραγμα του μυοκαρδίου έχει αναφερθεί στην ιατρική βιβλιογραφία σε ασθενή υπό θεραπεία ανδρογονικού αποκλεισμού. Ως εκ τούτου, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλοι οι καρδιαγγειακοί παράγοντες κινδύνου.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-FIRMAGON
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-FIRMAGON
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Σύνοψη του προφίλ ασφαλείας
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρήθηκαν πιο συχνά κατά τη διάρκεια της θεραπείας με δεγαρελίξη, στην επιβεβαιωτική μελέτη φάσης ΙΙΙ (Ν=409) οφείλονταν στις αναμενόμενες φυσιολογικές επιδράσεις της καταστολής της τεστοστερόνης, συμπεριλαμβανομένων των εξάψεων και της αύξησης του σωματικού βάρους (που αναφέρθηκαν στο 25% και το 7% αντίστοιχα, των ασθενών που έλαβαν θεραπεία για ένα χρόνο), ή ανεπιθύμητες ενέργειες της θέσης ένεσης. Παροδικά ρίγη, πυρετός ή γριππώδης συνδρομή αναφέρθηκαν να συμβαίνουν ώρες μετά τη χορήγηση της δόσης (στο 3%, 2% και 1% των ασθενών, αντίστοιχα). Οι ανεπιθύμητες ενέργειες της θέσης ένεσης που αναφέρθηκαν ήταν κυρίως άλγος και ερύθημα, αναφέρθηκαν στο 28% και στο 17% των ασθενών αντίστοιχα, λιγότερα συχνά αναφέρθηκαν διόγκωση (6%), σκλήρυνση (4%) και όζος (3%). Τα περιστατικά αυτά συνέβησαν κυρίως με την αρχική δόση, ενώ κατά τη θεραπεία συντήρησης με τη δόση των 80 mg, η συχνότητα εμφάνισης αυτών των περιστατικών ανά 100 ενέσεις ήταν: 3 για το άλγος και <1 για το ερύθημα, τη διόγκωση, τον όζο και τη σκλήρυνση. Τα αναφερόμενα περιστατικά ήταν κυρίως παροδικά, ήπιας έως μέτριας έντασης και οδήγησαν σε πολύ λίγες διακοπές της θεραπείας (<1%). Σοβαρές αντιδράσεις της θέσης ένεσης που θα μπορούσαν να απαιτήσουν χειρουργική αντιμετώπιση/παροχέτευση όπως λοίμωξη της θέσης ένεσης, απόστημα της θέσης ένεσης ή νέκρωση της θέσης ένεσης αναφέρθηκαν πολύ σπάνια.
Συνοπτικός πίνακας των ανεπιθύμητων ενεργειών
Η συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών που παρατίθενται παρακάτω καθορίζεται με βάση την ακόλουθη σύμβαση: Πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως <1/1.000) και πολύ σπάνιες (<1/10.000). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
Πίνακας 1: Συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών του φαρμάκου που αναφέρθηκαν σε 1.259 ασθενείς οι οποίοι έλαβαν θεραπεία για σύνολο 1781 ανθρωποετών (patient years) (μελέτες φάσης ΙΙ και ΙΙΙ) και από αναφορές μετά την κυκλοφορία του προϊόντος
| Κατηγορία/οργανικό σύστημα σύμφωνα με το MedDRA | Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές | Σπάνιες |
|---|---|---|---|---|
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος | Αναιμία* | Ουδετεροπενικός πυρετός | ||
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Υπερευαισθησία | Αναφυλακτικές αντιδράσεις | ||
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης | Σωματικό βάρος αυξημένο* | Υπεργλυκαιμία/ Σακχαρώδης διαβήτης, χοληστερόλη αυξημένη, σωματικό βάρος μειωμένο, όρεξη μειωμένη, μεταβολές στο ασβέστιο αίματος | ||
| Ψυχιατρικές διαταραχές | Αϋπνία | Κατάθλιψη, γενετήσια ορμή μειωμένη* | Νοητική δυσλειτουργία, υπαισθησία | |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Ζάλη, κεφαλαλγία | |||
| Οφθαλμικές διαταραχές | Όραση θαμπή | |||
| Καρδιακές διαταραχές | Καρδιακή αρρυθμία (συμπ. κολπικής μαρμαρυγής), αίσθημα παλμών, παράταση του διαστήματος QT* (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Αλληλεπιδράσεις) | Έμφραγμα του μυοκαρδίου, καρδιακή ανεπάρκεια | ||
| Αγγειακές διαταραχές | Έξαψη* | Υπέρταση, αγγειοπνευμονογαστρική αντίδραση (συμπ. υπότασης) | ||
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου | Δύσπνοια | |||
| Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος | Διάρροια, ναυτία | Δυσκοιλιότητα, έμετος, κοιλιακό άλγος, κοιλιακή δυσφορία, ξηροστομία | ||
| Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων | Τρανσαμινάσες ήπατος αυξημένες | Χολερυθρίνη αυξημένη, αλκαλική φωσφατάση αυξημένη | ||
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Υπερίδρωση (συμπ. νυχτερινών ιδρώτων)*, εξάνθημα | Κνίδωση, όζος δέρματος, αλωπεκία, κνησμός, ερύθημα | ||
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | Μυοσκελετικός πόνος και δυσφορία | Οστεοπόρωση/ οστεοπενία, αρθραλγία, μυϊκή αδυναμία, μυϊκοί σπασμοί, οίδημα/δυσκαμψία άρθρωσης | ||
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών | Πολυουρία, επιτακτική ούρηση, δυσουρία, νυκτουρία, νεφρική δυσλειτουργία, ακράτεια | |||
| Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού | Γυναικομαστία*, άλγος όρχεων*, στυτική δυσλειτουργία* | Ατροφία, μαστοδυνία, άλγος πυέλου, ερεθισμός των γεννητικών οργάνων, αποτυχία εκσπερμάτισης | ||
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Κόπωση*, περιφερικό οίδημα | Ρίγη, πυρεξία, γριππώδης συνδρομή | Αίσθημα κακουχίας | |
| Ανεπιθύμητες ενέργειες της θέσης ένεσης | Άλγος θέσης ένεσης, ερύθημα θέσης ένεσης | Διόγκωση θέσης ένεσης, σκλήρυνση θέσης ένεσης, όζος θέσης ένεσης | Λοίμωξη θέσης ένεσης, απόστημα θέσης ένεσης, νέκρωση θέσης ένεσης |
- Γνωστή φυσιολογική συνέπεια της καταστολής της τεστοστερόνης
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Μεταβολές στις εργαστηριακές παραμέτρους Οι μεταβολές στις εργαστηριακές τιμές που παρατηρήθηκαν στη διάρκεια ενός έτους θεραπείας στην επιβεβαιωτική μελέτη φάσης ΙΙΙ (Ν=409) ήταν στο ίδιο εύρος για τη δεγαρελίξη και τον αγωνιστή GnRH (λευπρορελίνη) που χρησιμοποιήθηκε ως παράγοντας σύγκρισης. Ιδιαιτέρως μη φυσιολογικές τιμές (>3*ULN) των τρανσαμινασών ήπατος (ALT, AST και GGT) παρατηρήθηκαν στο 2-6% των ασθενών με φυσιολογικές τιμές πριν τη θεραπεία, μετά την αγωγή και με τα δύο φαρμακευτικά προϊόντα. Αξιοσημείωτη μείωση στις τιμές των αιματολογικών παραμέτρων, αιματοκρίτη (≤ 0,37) και αιμοσφαιρίνης (≤115 g/l) παρατηρήθηκαν στο 40% και στο 13-15% αντίστοιχα, των ασθενών με φυσιολογικές τιμές πριν τη θεραπεία, έπειτα από αγωγή και με τα δύο φαρμακευτικά προϊόντα. Είναι άγνωστο σε ποια έκταση αυτή η μείωση στις τιμές των αιματολογικών παραμέτρων προκλήθηκε από τον υποκείμενο καρκίνο του προστάτη και σε ποιο βαθμό ήταν συνέπεια της θεραπείας ανδρογονικού αποκλεισμού. Ιδιαιτέρως μη φυσιολογικές τιμές καλίου (≥5,8 mmol/L), κρεατινίνης (≥ 177 μmol/L) και BUN (≥ 10,7 mmol/L) σε ασθενείς με φυσιολογικές τιμές πριν τη θεραπεία, παρατηρήθηκαν στο 6%, 2% και 15% των ασθενών που έλαβαν αγωγή με δεγαρελίξη και στο 3%, 2% και 14% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με λευπρορελίνη, αντίστοιχα.
Μεταβολές στις μετρήσεις του ΗΚΓ Οι μεταβολές στις μετρήσεις του ΗΚΓ που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια ενός έτους θεραπείας στην επιβεβαιωτική μελέτη φάσης ΙΙΙ (Ν=409) ήταν στο ίδιο εύρος για τη δεγαρελίξη και για τον αγωνιστή GnRH (λευπρορελίνη) που χρησιμοποιήθηκε ως παράγοντας σύγκρισης. Τρεις (<1%) από τους 409 ασθενείς στην ομάδα της δεγαρελίξης και τέσσερεις (2%) από τους 201 ασθενείς στην ομάδα της λευπρορελίνης 7,5 mg, είχαν QTcF ≥ 500 msec. Από την έναρξη της θεραπείας μέχρι το τέλος της μελέτης η μέση αλλαγή στο QTcF για τη δεγαρελίξη ήταν 12,0 msec και για τη λευπρορελίνη ήταν 16,7 msec. Η έλλειψη ενδογενούς επίδρασης της δεγαρελίξης στην καρδιακή επαναπόλωση (QTcF), στην καρδιακή συχνότητα, στην κολποκοιλιακή αγωγιμότητα, στην καρδιακή εκπόλωση, ή στη μορφολογία του κύματος Τ ή U επιβεβαιώθηκε σε μια ενδελεχή μελέτη QT σε υγιή άτομα (N=80) που έλαβαν μια ενδοφλέβια έγχυση δεγαρελίξης διάρκειας 60 λεπτών, επιτυγχάνοντας μια μέση τιμή Cmax 222 ng/ml, περίπου 3πλάσια - 4πλάσια της Cmax που επετεύχθη κατά τη διάρκεια θεραπείας του καρκίνου του προστάτη.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-FIRMAGON
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Κύηση και θηλασμός
Δεν υπάρχει σχετική ένδειξη για χρήση του FIRMAGON σε γυναίκες.
Γονιμότητα
Το FIRMAGON μπορεί να αναστείλει την ανδρική γονιμότητα εφόσον η τεστοστερόνη είναι κατεσταλμένη.
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-FIRMAGON
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ενδοκρινική θεραπεία, άλλοι ανταγωνιστές ορμονών και συναφείς παράγοντες, κωδικός ATC: L02BX02
Μηχανισμός δράσης
Η δεγαρελίξη είναι ένας εκλεκτικός ανταγωνιστής της ορμόνης που διεγείρει την έκλυση των γοναδοτροπινών (GnRH), ο οποίος συνδέεται ανταγωνιστικά και αναστρέψιμα με τους GnRH υποδοχείς της υπόφυσης, και έτσι μειώνει ταχέως την απελευθέρωση των γοναδοτροπινών, της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) και της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH), μειώνοντας με αυτόν τον τρόπο την έκκριση της τεστοστερόνης (Τ) από τους όρχεις. Το προστατικό καρκίνωμα είναι γνωστό ότι είναι ευαίσθητο στα ανδρογόνα και ανταποκρίνεται στη θεραπεία που απομακρύνει την πηγή των ανδρογόνων. Αντίθετα με τους αγωνιστές GnRH, οι ανταγωνιστές GnRH δεν επάγουν απότομη αύξηση της LH με επακόλουθη απότομη αύξηση της τεστοστερόνης/ενεργοποίηση του όγκου και δυνητική έξαρση των συμπτωμάτων μετά την έναρξη της θεραπείας.
Μια εφάπαξ δόση 240 mg δεγαρελίξης, ακολουθούμενη από μηνιαία δόση συντήρησης 80 mg, προκαλεί ταχέως μείωση των συγκεντρώσεων της LH, της FSH και κατά συνέπεια και της τεστοστερόνης. Η συγκέντρωση της διυδροτεστοστερόνης (DHT) στον ορό μειώνεται με τρόπο ανάλογο της τεστοστερόνης.
Η δεγαρελίξη είναι αποτελεσματική στο να επιτυγχάνει και να διατηρεί καταστολή των επιπέδων τεστοστερόνης αρκετά κάτω από το επίπεδο ιατρικού ευνουχισμού των 0,5 ng/ml. Η μηνιαία δόση συντήρησης των 80 mg είχε ως αποτέλεσμα τη διατήρηση της καταστολής τεστοστερόνης στο 97% των ασθενών για τουλάχιστον ένα έτος. Δεν παρατηρήθηκαν απότομες μικροαυξήσεις της τεστοστερόνης μετά από επαναχορήγηση ένεσης κατά τη διάρκεια της θεραπείας με δεγαρελίξη. Οι μέσες τιμές τεστοστερόνης μετά από έναν χρόνο αγωγής ήταν 0,087 ng/ml (διατεταρτημοριακό εύρος 0,06-0,15) Ν=167.
Αποτελέσματα της επιβεβαιωτικής μελέτης Φάσης ΙΙΙ
Η αποτελεσματικότητα και ασφάλεια της δεγαρελίξης αξιολογήθηκαν σε μια ανοιχτή, πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη και ελεγχόμενη με δραστικό συγκριτικό φάρμακο, μελέτη παράλληλων ομάδων. Η μελέτη ερεύνησε την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια δύο διαφορετικών μηνιαίων δοσολογικών σχημάτων δεγαρελίξης με εναρκτήρια δόση 240 mg (40 mg/ml), ακολουθούμενη από μηνιαίες δόσεις υποδόριας χορήγησης 160 mg (40 mg/ml) ή 80 mg (20 mg/ml), σε σύγκριση με μηνιαία ενδομυϊκή χορήγηση 7,5 mg λευπρορελίνης σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη που χρειάζονταν θεραπεία αποκλεισμού ανδρογόνων. Συνολικά 620 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε μία από τις τρεις ομάδες, εκ των οποίων 504 (81%) ασθενείς ολοκλήρωσαν τη μελέτη. Στην ομάδα θεραπείας με δεγαρελίξη 240/80 mg 41 (20%) ασθενείς διέκοψαν τη μελέτη, σε σύγκριση με 32 (16%) ασθενείς στην ομάδα της λευπρορελίνης. Από τους 610 ασθενείς σε θεραπεία
- 31% είχαν εντοπισμένο καρκίνο του προστάτη
- 29% είχαν τοπικώς προχωρημένο καρκίνο του προστάτη
- 20% είχαν μεταστατικό καρκίνο του προστάτη
- 7% είχαν άγνωστη μεταστατική κατάσταση
- 13% είχαν υποβληθεί σε προηγούμενη στοχευμένη θεραπευτική εγχείρηση ή ακτινοβολία και είχαν αυξανόμενo PSA. Τα δημογραφικά στοιχεία κατά την έναρξη της θεραπείας ήταν παρόμοια μεταξύ των δύο ομάδων. Η μέση ηλικία ήταν 74 χρόνια (εύρος 47 έως 98 χρόνια). Ο πρωταρχικός στόχος ήταν να αποδειχθεί ότι η δεγαρελίξη είναι αποτελεσματική ως προς την επίτευξη και διατήρηση της καταστολής της τεστοστερόνης κάτω από 0,5 ng/ml, κατά τη διάρκεια 12 μηνών θεραπείας. Επιλέχθηκε η μικρότερη αποτελεσματική δόση συντήρησης δεγαρελίξης 80 mg.
Μείωση της τεστοστερόνης ορού (Τ)≤ 0,5 ng/ml
Το FIRMAGON είναι αποτελεσματικό στο να επιτυγχάνει ταχεία καταστολή της τεστοστερόνης, βλ. Πίνακα 2.
Πίνακας 2: Ποσοστό των ασθενών που επιτυγχάνουν Τ≤0,5 ng/ml μετά την έναρξη της θεραπείας.
| Χρόνος | Δεγαρελίξη 240/80 mg | Λευπρορελίνη 7,5 mg |
|---|---|---|
| Ημέρα 1 | 52% | 0% |
| Ημέρα 3 | 96% | 0% |
| Ημέρα 7 | 99% | 1% |
| Ημέρα 14 | 100% | 18% |
| Ημέρα 28 | 100% | 100% |
Αποφυγή της απότομης αύξησης τεστοστερόνης
Η απότομη αύξηση ορίστηκε ως τεστοστερόνη που ξεπερνά την τιμή κατά την έναρξη της θεραπείας κατά ≥15% εντός των πρώτων 2 εβδομάδων. Κανένας από τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με δεγαρελίξη δεν εμφάνισε απότομη αύξηση τεστοστερόνης. Υπήρξε μια μέση μείωση στην τεστοστερόνη κατά 94% την ημέρα 3. Οι περισσότεροι από τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με λευπρορελίνη εμφάνισαν απότομη αύξηση της τεστοστερόνης. Υπήρξε μια μέση αύξηση της τεστοστερόνης κατά 65% την ημέρα 3. Η διαφορά αυτή ήταν στατιστικώς σημαντική (p<0,001).
Εικόνα 1: Ποσοστιαία μεταβολή της τεστοστερόνης από την έναρξη της θεραπείας, ανά ομάδα θεραπείας έως την ημέρα 28 (διάμεση τιμή με διατεταρτημοριακά εύρη).
[GRAPHIC OMITTED]
Το πρωτεύον τελικό σημείο της μελέτης ήταν τα ποσοστά καταστολής της τεστοστερόνης έπειτα από ένα χρόνο θεραπείας με δεγαρελίξη ή λευπρορελίνη. Το κλινικό πλεονέκτημα της δεγαρελίξης σε σύγκριση με το συνδυασμό λευπρορελίνης και αντι-ανδρογόνου κατά την αρχική φάση της θεραπείας δεν έχει αποδειχθεί.
Αναστρεψιμότητα Τεστοστερόνης
Σε μια μελέτη όπου συμμετείχαν ασθενείς με αυξανόμενο PSA μετά από εντοπισμένη θεραπεία (κυρίως ριζική προστατεκτομή και ακτινοβολία) χορηγήθηκε FIRMAGON για επτά μήνες ακολουθούμενο από μια περίοδο παρακολούθησης επτά μηνών. Ο διάμεσος χρόνος έως την ανάκτηση της τεστοστερόνης (>0,5 ng/ml, πάνω από το επίπεδο ευνουχισμού) μετά από διακοπή της θεραπείας ήταν 112 ημέρες (υπολογιζόμενος από την έναρξη της περιόδου παρακολούθησης, δηλαδή 28 ημέρες μετά την τελευταία ένεση). Ο διάμεσος χρόνος έως την τιμή τεστοστερόνης >1,5 ng/ml (πάνω από το κατώτερο όριο του φυσιολογικού εύρους) ήταν 168 ημέρες.
Μακροχρόνια επίδραση
Επιτυχής απόκριση στη μελέτη ορίστηκε ως η επίτευξη ιατρικού ευνουχισμού την ημέρα 28 και διατήρηση έως την ημέρα 364, όπου ούτε μία μέτρηση συγκέντρωσης τεστοστερόνης δεν ήταν μεγαλύτερη από 0,5 ng/ml.
Πίνακας 3: Αθροιστική πιθανότητα τεστοστερόνης ≤0,5 ng/ml από την Ημέρα 28 έως την Ημέρα 364.
| Δεγαρελίξη 240/80 mg N=207 | Λευπρορελίνη 7,5 mg N=201 | |
|---|---|---|
| Αριθμός ανταποκρινόμενων | 202 | 194 |
| Ποσοστό Ανταπόκρισης | 97,2% (93,5 - 98,8%)* | 96,4% (92,5 - 98,2%)* |
*Εκτιμήσεις κατά Kaplan Meier, εντός ομάδας.
Επίτευξη μείωσης του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA)
Το μέγεθος του όγκου δεν μετρήθηκε απ’ευθείας κατά τη διάρκεια του κλινικού προγράμματος, αλλά υπήρξε μια έμμεση ωφέλιμη απόκριση του όγκου όπως φάνηκε από μια μείωση κατά 95% της διάμεσης τιμής PSA έπειτα από 12 μήνες, για τη δεγαρελίξη. Η διάμεση τιμή του PSA κατά την έναρξη της θεραπείας στη μελέτη ήταν:
- για την ομάδα της δεγαρελίξης 240/80 mg: 19,8 ng/ml (διατεταρτημοριακό εύρος: Ρ25 9,4 ng/mL, P75 46,4 ng/ml)
- για την ομάδα της λευπρορελίνης 7,5 mg: 17,4 ng/ml (διατεταρτημοριακό εύρος: P25 8,4 ng/mL, P75 56,5 ng/ml)
Εικόνα 2: Ποσοστιαία μεταβολή του PSA από την έναρξη της θεραπείας, ανά ομάδα θεραπείας έως την ημέρα 56 (διάμεση τιμή με διατεταρτημοριακά εύρη).
[GRAPHIC OMITTED]
Η διαφορά αυτή ήταν στατιστικώς σημαντική (p<0,001) για την προκαθορισμένη ανάλυση την ημέρα 14 και την ημέρα 28. Τα επίπεδα του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) μειώνονται κατά 64% δύο εβδομάδες μετά τη χορήγηση δεγαρελίξης, 85% μετά από έναν μήνα, 95% μετά από τρεις μήνες και παρέμειναν σε καταστολή (περίπου 97%) καθ’ όλη τη διάρκεια του ενός έτους της θεραπείας. Από την ημέρα 56 έως την ημέρα 364, δεν υπήρξαν σημαντικές διαφορές μεταξύ της δεγαρελίξης και του συγκριτικού φαρμάκου στην ποσοστιαία μεταβολή από την έναρξη της θεραπείας.
Επίδραση στον όγκο του προστάτη
Θεραπεία τριών μηνών με δεγαρελίξη (δοσολογικό σχήμα 240/80 mg) οδήγησε σε μια μείωση κατά 37% του όγκου του προστάτη όπως μετρήθηκε με διορθικό υπερηχογράφημα (TRUS) σε ασθενείς που χρειάζονταν ορμονoθεραπεία πριν από ακτινοθεραπεία και σε ασθενείς οι οποίοι ήταν υποψήφιοι για ιατρικό ευνουχισμό. Η μείωση του όγκου του προστάτη ήταν ανάλογη με εκείνη που επετεύχθη με γοσερελίνη και αντι-ανδρογόνο για την προστασία από την έξαρση του όγκου.
Επίδραση στα QT/QTc διαστήματα
Στην επιβεβαιωτική μελέτη σύγκρισης του FIRMAGON με τη λευπρορελίνη, ελήφθησαν περιοδικά ηλεκτροκαρδιογραφήματα. Και οι δύο θεραπείες έδειξαν QT/QTc διαστήματα που υπερέβαιναν τα 450 msec σε περίπου 20% των ασθενών. Από την έναρξη της θεραπείας έως το τέλος της μελέτης, η διάμεση μεταβολή για το FIRMAGON ήταν 12,0 msec και για την λευπρορελίνη ήταν 16,7 msec. Η έλλειψη ενδογενούς επίδρασης της δεγαρελίξης στην καρδιακή επαναπόλωση (QTcF), στην καρδιακή συχνότητα, στην κολποκοιλιακή αγωγιμότητα, στην καρδιακή εκπόλωση, ή στη μορφολογία του κύματος Τ ή U επιβεβαιώθηκε σε μια ενδελεχή μελέτη QT σε υγιή άτομα (N=80) που έλαβαν μια ενδοφλέβια έγχυση δεγαρελίξης διάρκειας 60 λεπτών, επιτυγχάνοντας μια μέση τιμή Cmax 222 ng/ml, περίπου 3πλάσια - 4πλάσια της Cmax που επετεύχθη κατά τη διάρκεια θεραπείας του καρκίνου του προστάτη.
Αντίσωμα αντι-δεγαρελίξης
Ανάπτυξη αντισώματος αντι-δεγαρελίξης παρατηρήθηκε στο 10% των ασθενών έπειτα από θεραπεία με FIRMAGON για ένα χρόνο και στο 29% των ασθενών έπειτα από θεραπεία με FIRMAGON για έως και 5,5 χρόνια. Δεν υπάρχει ένδειξη ότι η αποτελεσματικότητα ή η ασφάλεια της θεραπείας με FIRMAGON επηρεάζεται από το σχηματισμό αντισώματος μετά από έως και 5,5 χρόνια θεραπείας.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το FIRMAGON σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού (βλέπε Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-FIRMAGON
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση
Έπειτα από υποδόρια χορήγηση 240 mg δεγαρελίξης σε συγκέντρωση 40 mg/ml σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη στην κύρια μελέτη CS21, η ΑUC0-28 ημέρες ήταν 635 (602-668) ημέρα* ng/ml, η Cmax ήταν 66,0 (61,0-71,0) ng/ml και επετεύχθη σε tmax 40 (37-42) ώρες. Οι μέσες κατώτερες τιμές ήταν περίπου 11 - 12 ng/ml έπειτα από τη δόση έναρξης και 11-16 ng/ml έπειτα από τη δόση συντήρησης των 80 mg, σε συγκέντρωση 20 mg/ml. Μετά τη Cmax η συγκέντρωση δεγαρελίξης στο πλάσμα μειώνεται με διφασικό τρόπο, με μέσο τελικό χρόνο ημιζωής (t1/2) 29 ημερών για τη δόση συντήρησης. Ο μεγάλος χρόνος ημιζωής έπειτα από υποδόρια χορήγηση είναι αποτέλεσμα μιας πολύ αργής αποδέσμευσης δεγαρελίξης από την «δεξαμενή» που σχηματίζεται στη (στις) θέση (εις) ένεσης. Η φαρμακοκινητική συμπεριφορά του φαρμακευτικού προϊόντος επηρεάζεται από τη συγκέντρωσή του στο ενέσιμο διάλυμα. Έτσι, η Cmax και η βιοδιαθεσιμότητα έχουν την τάση να μειώνονται με την αυξανόμενη συγκέντρωσης της δόσης ενώ ο χρόνος ημιζωής αυξάνεται. Για το λόγο αυτό, δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται άλλες συγκεντρώσεις δόσεων εκτός από τις συνιστώμενες.
Κατανομή
Ο όγκος κατανομής σε υγιείς ηλικιωμένους άνδρες είναι περίπου 1 l/kg. Η σύνδεση με τις πρωτεΐνες του πλάσματος εκτιμάται να είναι περίπου 90%.
Βιομετασχηματισμός
Η δεγαρελίξη υπόκειται σε κοινή πεπτιδική αποικοδόμηση κατά τη διέλευσή της από το σύστημα του ήπατος και των χοληφόρων και απεκκρίνεται κυρίως με τη μορφή πεπτιδικών θραυσμάτων στα κόπρανα. Δεν ανιχνεύθηκαν σημαντικοί μεταβολίτες σε δείγματα πλάσματος έπειτα από υποδόρια χορήγηση. Μελέτες in vitro έχουν δείξει ότι η δεγαρελίξη δεν αποτελεί υπόστρωμα για το ανθρώπινο σύστημα του CYP450.
Αποβολή
Σε υγιείς άντρες, περίπου το 20-30% μιας εφάπαξ δόσης χορηγούμενης ενδοφλεβίως απεκκρίνεται στα ούρα, γεγονός που υποδηλώνει ότι το 70 - 80% απεκκρίνεται μέσω του συστήματος ήπατος- χοληφόρων. Η κάθαρση της δεγαρελίξης όταν αυτή χορηγήθηκε ως εφάπαξ ενδοφλέβιες δόσεις (0,864-49,4 μg/kg) σε υγιείς ηλικιωμένους άντρες βρέθηκε να είναι 35-50 ml/h/kg.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία Δεν έχουν πραγματοποιηθεί φαρμακοκινητικές μελέτες σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Μόνο περίπου 20-30% μιας χορηγούμενης δόσης δεγαρελίξης απεκκρίνεται αμετάβλητη από τους νεφρούς. Μια φαρμακοκινητική ανάλυση του πληθυσμού από τα στοιχεία της επιβεβαιωτικής μελέτης Φάσης ΙΙΙ έχει δείξει ότι η κάθαρση της δεγαρελίξης σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία μειώνεται κατά 23% περίπου. Συνεπώς, δε συνιστάται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία. Τα δεδομένα για ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία είναι περιορισμένα και για το λόγο αυτό συνιστάται προσοχή σε αυτό τον πληθυσμό ασθενών.
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία Η δεγαρελίξη μελετήθηκε σε μια φαρμακοκινητική μελέτη σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. Δεν παρατηρήθηκαν σημεία εκτεταμένης έκθεσης στα άτομα με ηπατική δυσλειτουργία σε σύγκριση με υγιή άτομα. Δεν είναι απαραίτητη προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. Δεν έχουν μελετηθεί ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία και συνεπώς απαιτείται προσοχή σε αυτήν την ομάδα ασθενών.
DrugBank
Description
expand_more
Description
Ντεγκαρελίξη
Η ντεγκαρελίξη χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του προχωρημένου καρκίνου του προστάτη. Η ντεγκαρελίξη είναι ένα συνθετικό φάρμακο, παράγωγο πεπτιδίου, το οποίο συνδέεται με τους υποδοχείς της ορμόνης εκλυτικής γοναδοτροπίνης (GnRH) στην υπόφυση και εμποδίζει την αλληλεπίδρασή τους με την GnRH. Αυτός ο ανταγωνισμός μειώνει τη θυλακιοτρόπο ορμόνη (FSH), την ωχρινοτρόπο ορμόνη (LH) και, κατά συνέπεια, την καταστολή της τεστοστερόνης. Η μείωση της τεστοστερόνης είναι σημαντική στη θεραπεία ανδρών με προχωρημένο καρκίνο του προστάτη.
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
Ενδείξεις
Η ντεγκαρελίξη χρησιμοποιείται για τη διαχείριση του προχωρημένου καρκίνου του προστάτη. Η δράση της καταλήγει τελικά σε μείωση των κυκλοφορούντων ανδρογόνων, γεγονός που παρέχει θεραπευτικό όφελος μειώνοντας το αναπτυξιακό ερέθισμα που χρησιμοποιείται από τον ορμονοευαίσθητο κακοήθη ιστό του προστάτη.
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
Φαρμακολογία
Η ντεγκαρελίξη είναι ένα συνθετικό παράγωγο του δεκαπεπτιδίου GnRH, το οποίο κανονικά διεγείρει τον υποδοχέα GnRH. Η παραγωγή γοναδοτροπινών και ανδρογόνων προκύπτει από τη σύνδεση της ενδογενούς GnRH με τον υποδοχέα GnRH. Η ικανότητα της ντεγκαρελίξης να ανταγωνίζεται την GnRH στον υποδοχέα της και να καταστέλλει την απελευθέρωση αυτών των ορμονών είναι αυτό που της προσδίδει ισχύ στην επιβράδυνση του προχωρημένου καρκίνου του προστάτη.
Η ντεγκαρελίξη ανταγωνίζεται τον υποδοχέα GnRH, ο οποίος με τη σειρά του εμποδίζει την απελευθέρωση LH και FSH από την υπόφυση. Η μείωση της LH οδηγεί σε μείωση της απελευθέρωσης τεστοστερόνης από τους όρχεις και, κατά συνέπεια, μειώνει το μέγεθος και την ανάπτυξη του καρκίνου του προστάτη.
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
Απορρόφηση
Η ντεγκαρελίξη σχηματίζει ένα αποθεματικό (depot) στο σημείο της ένεσης μετά από υποδόρια χορήγηση, από το οποίο το φάρμακο απελευθερώνεται αργά στην κυκλοφορία. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις της ντεγκαρελίξης στο πλάσμα γενικά παρατηρούνται εντός 2 ημερών μετά την υποδόρια χορήγηση μίας εφάπαξ δόσης 240 mg σε συγκέντρωση 40 mg/mL.
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
Χρόνος ημίσειας ζωής
23-61 ημέρες
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
Σύνδεση με πρωτεΐνες
Το 90% του φαρμάκου συνδέεται με πρωτεΐνες του πλάσματος.
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η degarelix είναι ένα συνθετικό ανάλογο του δεκαπεπτιδίου GnRH, του συνδέτη του υποδοχέα GnRH. Η παραγωγή γοναδοτροπινών και ανδρογόνων προκύπτει από τη σύνδεση του ενδογενούς GnRH με τον υποδοχέα GnRH. Η degarelix ανταγωνίζεται τον υποδοχέα GnRH, ο οποίος με τη σειρά του αναστέλλει την απελευθέρωση LH και FSH από την υπόφυση. Η LH και η FSH μειώνονται με τρόπο εξαρτώμενο από τη συγκέντρωση. Η μείωση της LH οδηγεί σε μείωση της απελευθέρωσης τεστοστερόνης από τους όρχεις.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η degarelix ανταγωνίζεται τους υποδοχείς GnRH στην υπόφυση, αναστέλλοντας την απελευθέρωση της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) και της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH). Η μειωμένη LH καταστέλλει την απελευθέρωση τεστοστερόνης, η οποία επιβραδύνει την ανάπτυξη και μειώνει το μέγεθος των καρκίνων του προστάτη.
Η degarelix είναι ένας εκλεκτικός ανταγωνιστής της ορμόνης απελευθέρωσης γοναδοτροπινών (GnRH) που δεσμεύεται ανταγωνιστικά και αναστρέψιμα στους υποδοχείς GnRH της υπόφυσης, μειώνοντας έτσι ταχέως την απελευθέρωση των γοναδοτροπινών, της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) και της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH), και κατά συνέπεια, την έκκριση τεστοστερόνης (T) από τους όρχεις. Ο καρκίνος του προστάτη είναι γνωστό ότι είναι ευαίσθητος στα ανδρογόνα και ανταποκρίνεται στη θεραπεία που αφαιρεί την πηγή των ανδρογόνων. Σε αντίθεση με τους αγωνιστές GnRH, οι ανταγωνιστές GnRH δεν προκαλούν αύξηση LH με επακόλουθη αύξηση τεστοστερόνης/διέγερση όγκου και πιθανή συμπτωματική έξαρση μετά την έναρξη της θεραπείας.
Η degarelix, ένα συνθετικό δεκαπεπτίδιο, είναι ένας ανταγωνιστής της ορμόνης απελευθέρωσης γοναδοτροπινών (GnRH, ορμόνη απελευθέρωσης ωχρινοτρόπου ορμόνης, γοναδορελίνη). Το φάρμακο δεσμεύεται άμεσα, ανταγωνιστικά και αναστρέψιμα και αναστέλλει τους υποδοχείς GnRH στην υπόφυση, μειώνοντας έτσι την απελευθέρωση γοναδοτροπινών (δηλαδή, ωχρινοτρόπου ορμόνης [LH], ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης [FSH]) και, κατά συνέπεια, την τεστοστερόνη χωρίς αρχική διέγερση του άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-γονάδων και την σχετιζόμενη αύξηση της τεστοστερόνης. Η degarelix φαίνεται να έχει χαμηλό δυναμικό απελευθέρωσης ισταμίνης σε σύγκριση με άλλους ανταγωνιστές GnRH· δεν έχουν παρατηρηθεί σημάδια άμεσης ή όψιμης συστηματικής αλλεργικής αντίδρασης με τη degarelix.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η degarelix σχηματίζει ένα αποθεματικό (depot) στο σημείο της ένεσης μετά από υποδόρια χορήγηση, από το οποίο το φάρμακο απελευθερώνεται αργά στην κυκλοφορία.
- Μετά από εφάπαξ δόση 2 mg/kg, οι μέγιστες συγκεντρώσεις της degarelix στο πλάσμα παρατηρήθηκαν εντός 6 ωρών, με συγκέντρωση 330 ng/mL.
- Ki = 0.082 ng/mL και 93% των υποδοχέων ήταν πλήρως κατασταλμένοι· MRT = 4.5 ημέρες.
- Κεντρικός χώρος κατανομής: 8.88 - 11.4 L· Περιφερικός χώρος κατανομής: 40.9 L
- Μετά από υποδόρια χορήγηση degarelix σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη, η κάθαρση είναι περίπου 9 L/hr.
- Η δέσμευση πρωτεϊνών στο πλάσμα ποντικών, αρουραίων, σκύλων, πιθήκων και ανθρώπων μετρήθηκε με χρήση (3)H-degarelix και τεχνική υπερφυγοκέντρησης. Η δέσμευση στο πλάσμα ήταν περίπου 90% σε ζώα και ανθρώπους.
- Η κατανομή της ραδιενέργειας μετά τη χορήγηση (3)H-degarelix μελετήθηκε σε αρουραίους, σκύλους και πιθήκους, με δόσεις 0.03 mg/kg, 0.003 mg/kg και 0.0082 mg/kg αντίστοιχα. Η ραδιενέργεια στους ιστούς μετρήθηκε μετά τη θανάτωση και τη νεκροψία των ζώων. Υψηλές συγκεντρώσεις παρατηρήθηκαν κυρίως στο σημείο της υποδόριας ένεσης και σε όργανα απέκκρισης. Χαμηλότερες συγκεντρώσεις, αλλά υψηλότερες από αυτές στο πλάσμα, παρατηρήθηκαν γενικά σε ορισμένα όργανα του ενδοκρινικού και αναπαραγωγικού συστήματος, πολλά από τα οποία περιέχουν ειδικούς υποδοχείς για το LHRH, και σε όργανα πλούσια σε δικτυωδοενδοθηλιακά κύτταρα κατά τη φάση της απέκκρισης. Δεν υπήρξε καμία ένδειξη κατακράτησης στους ιστούς.
- Η ισορροπία της ραδιενέργειας μετά από υποδόρια χορήγηση (3)H-degarelix μελετήθηκε σε αρουραίους, σκύλους και πιθήκους. Η degarelix απεκκρίθηκε κυρίως αμετάβλητη μέσω των ούρων και υποβλήθηκε σε διαδοχική πεπτιδική διάσπαση κατά την απέκκρισή της μέσω της ηπατοχολικής οδού τόσο σε ζώα όσο και σε ανθρώπους.
- Μετά από υποδόρια χορήγηση, η degarelix σχηματίζει ένα τοπικό αποθεματικό στο σημείο της ένεσης, οδηγώντας σε καθυστερημένη και παρατεταμένη απελευθέρωση του δραστικού φαρμάκου. Η απελευθέρωση από το αποθεματικό εξαρτάται από τη συγκέντρωση στη μορφή δοσολογίας και τον όγκο της δόσης. Επιπλέον, σε μελέτες επαναλαμβανόμενης δόσης, αυξημένες συγκεντρώσεις στη μορφή δοσολογίας οδήγησαν σε υποαναλογικές αυξήσεις στη μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (Cmax) και την περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου στο διάστημα δοσολογίας (AUC), αύξηση στην ελάχιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (Ctrough), αύξηση στον τελικό χρόνο ημίσειας ζωής (t1/2), αυξάνοντας έτσι τον χρόνο για την επίτευξη σταθερής κατάστασης, και την τάση αύξησης του χρόνου μέγιστης συγκέντρωσης στο πλάσμα (Tmax).
- Η degarelix σχηματίζει ένα αποθεματικό στο σημείο της ένεσης μετά από υποδόρια χορήγηση, από το οποίο το φάρμακο απελευθερώνεται πολύ αργά στην κυκλοφορία. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις της degarelix στο πλάσμα γενικά παρατηρούνται εντός 2 ημερών μετά από υποδόρια χορήγηση εφάπαξ δόσης 240 mg με συγκέντρωση 40 mg/mL. Η φαρμακοκινητική συμπεριφορά της degarelix επηρεάζεται έντονα από τη συγκέντρωσή της στο διάλυμα έγχυσης. Περίπου το 90% του φαρμάκου δεσμεύεται σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Δεν έχουν ανιχνευθεί ποσοτικά σημαντικοί μεταβολίτες στο πλάσμα μετά από υποδόρια χορήγηση. Η degarelix δεν φαίνεται να είναι υπόστρωμα, επαγωγέας ή αναστολέας των ενζύμων κυτοχρώματος P-450 (CYP) ή των συστημάτων μεταφοράς P-glycoprotein βάσει in vitro μελετών. Η degarelix αποβάλλεται με διφασικό τρόπο, με διάμεση τελική ημίσεια ζωή περίπου 53 ημερών μετά από υποδόρια χορήγηση δόσης 240 mg με συγκέντρωση 40 mg/mL σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη. Η degarelix υφίσταται υδρόλυση πεπτιδίων κατά τη διέλευσή της από το ηπατοχολικό σύστημα και απεκκρίνεται κυρίως ως πεπτιδικά θραύσματα στα κόπρανα. Περίπου 20-30% μιας δεδομένης δόσης degarelix αποβάλλεται νεφρικά, υποδηλώνοντας ότι περίπου 70-80% απεκκρίνεται μέσω του ηπατοχολικού συστήματος.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη degarelix (6 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Δέσμευση Πρωτεϊνών
Το 90% του φαρμάκου δεσμεύεται σε πρωτεΐνες του πλάσματος.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Το 70% - 80% της degarelix υφίσταται υδρόλυση πεπτιδίων κατά τη διέλευσή της από το ηπατοχολικό σύστημα και στη συνέχεια αποβάλλεται με τα κόπρανα. Δεν υπάρχουν ενεργοί ή ανενεργοί μεταβολίτες ούτε εμπλοκή ισοενζύμων CYP450.
Η σταθερότητα της degarelix μελετήθηκε σε μικροσωμάματα ήπατος από αρσενικά ζώα (αρουραίοι, ινδικά χοιρίδια, κουνέλια, σκύλοι, πίθηκοι) και ανθρώπους, για έως και 60 λεπτά. Δεν ανιχνεύθηκε αποικοδόμηση της degarelix σε μικροσωμάματα ήπατος από κουνέλι, σκύλο, πίθηκο και άνθρωπο. Παρατηρήθηκε τάση για ήσσονος σημασίας αποικοδόμηση της degarelix σε μικροσωμάματα ήπατος από ινδικό χοιρίδιο και αρουραίο. Ο in vitro μεταβολισμός της degarelix διερευνήθηκε περαιτέρω σε ανθρώπινα μικροσωμάματα ήπατος για έως και 60 λεπτά. Το πρότυπο μεταβολισμού της degarelix αναφέρθηκε ότι ήταν παρόμοιο σε ανθρώπους και ζώα. Η degarelix δεν ήταν ουσιαστικά υπόστρωμα οξειδωτικού μεταβολισμού, αλλά αποδομήθηκε από πεπτιδάσες με παραγωγή διαφόρων αποκομμένων πεπτιδίων. Μόνο χαμηλή συγκέντρωση ενός μεταβολίτη παρατηρήθηκε σε ανθρώπινο πλάσμα, και αυτός ο μεταβολίτης παρατηρήθηκε επίσης σε αρουραίους, σκύλους και πιθήκους.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
- Τελικός χρόνος ημίσειας ζωής: 41.5 - 70.2 ημέρες
- Χρόνος ημίσειας ζωής απορρόφησης: 32.9 ώρες
- Χρόνος ημίσειας ζωής από το σημείο ένεσης: 1.17 ημέρες.
Η degarelix αποβάλλεται με διφασικό τρόπο, με διάμεση τελική ημίσεια ζωή περίπου 53 ημερών μετά από υποδόρια χορήγηση δόσης 240 mg με συγκέντρωση 40 mg/mL σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA
SX0XJI3A11
DEGARELIX
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Ανταγωνιστής Υποδοχέα Ορμόνης Απελευθέρωσης Γοναδοτροπινών
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Ανταγωνιστές Υποδοχέα Ορμόνης Απελευθέρωσης Γοναδοτροπινών
Φυσιολογικά Αποτελέσματα [PE] - Μειωμένη Έκκριση GnRH
Η degarelix είναι Ανταγωνιστής Υποδοχέα Ορμόνης Απελευθέρωσης Γοναδοτροπινών. Ο μηχανισμός δράσης της degarelix είναι ως Ανταγωνιστής Υποδοχέα Ορμόνης Απελευθέρωσης Γοναδοτροπινών. Το φυσιολογικό αποτέλεσμα της degarelix είναι μέσω της Μειωμένης Έκκρισης GnRH.