SYNERCID/Monarch Ireland: pd.c.so.in (150 +350)mg/vial x 1

Ciprofloxacin Hydrochloride Monohydrate DROLL/Galenica: ear.so.sd 1mg/0.5ml 20s.d x 0.5ml 12.1.3 Aφαίρεση κυψελίδας Συσσώρευση μεγάλης ποσότητας κυψελίδας στον έξω ακουστικό πόρο προδιαθέτει σε βαρηκοΐα, εμβοές και ενίοτε ίλιγγο. Για την αφαίρεση του βύσματος της κυψελίδας προηγείται ενστάλαξη 2-3 σταγόνων διαλύματος 0.5-1% οξυγονούχου ύδατος, συμπλέγματος ουρίας-υπεροξειδίου του υδρογόνου, ελαιόλαδου, γλυκερίνης ή αμυγδαλέλαιου 2-3 φορές την ημέρα. Aκολούθως διενεργείται πλύση με χλιαρό ύδωρ ή αναρρόφηση. Nα σημειωθεί ότι το σύμπλεγμα ουρίας-υπεροξειδίου του υδρογόνου ενδέχεται να προκαλέσει διάβρωση του δέρματος του έξω ακουστικού πόρου και αλλεργικές αντιδράσεις. Aφαίρεση βύσματος με πλύση αντενδείκνυται σε ρήξη του τυμπάνου, ενώ σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη επιβάλλεται ιδιαίτερη προσοχή να μην τραυματιστεί το δέρμα του εξω ακουστικού πόρου, λόγω του κινδύνου ανάπτυξης βαριάς εξωτερικής ωτίτιδας. 12. 2 Φάρμακα παθήσεων ρινός και παραρρινίων κόλπων H οξεία ρινίτιδα αποτελεί μέρος των εκδηλώσεων του κοινού κρυολογήματος που οφείλεται σε διάφορους ιούς και κυρίως ρινοϊούς, είναι αυτοπεριοριζόμενη πάθηση και δεν απαιτεί συνήθως θεραπεία με ρινικές σταγόνες ή ψεκασμούς. H αλλεργική ρινίτιδα είναι αρκετά συχνή εποχιακή ή διαρκής πάθηση και αντιμετωπίζεται με αντιαλλεργικά ή αποσυμφορητικά του ρινικού βλεννογόνου φάρμακα. Σε επίμονες ή βαριές καταστάσεις συνιστάται αλλεργιολογικός έλεγχος και θεραπεία με τα ειδικά εμβόλια. H ιγμορίτιδα προκαλείται συνήθως από πνευμονιόκοκκο και αιμόφιλο ινφλουέντσας. Oλιγότερο συχνά οφείλεται σε Branhamella catarrhalis (συχνότερη στα παιδιά), πυογόνο στρεπτόκοκκο και σταφυλοκόκκους. H θεραπεία, συνήθως εμπειρική στις περιπτώσεις αυτές, συνίσταται στη χορήγηση από το στόμα αμπικιλλίνης ή αμοξυκιλλίνης, αμοξυκιλλίνης-κλαβουλανικού οξέος, νεωτέρων μακρολιδών, κεφαλοσπορινών σε συνδυασμό με αποσυμφορητικές ρινικές σταγόνες. Σε ανθεκτικές περιπτώσεις ή σε άτομα ευαίσθητα στις πενικιλλίνες εναλλακτικά μπορεί να χορηγηθεί δοξυκυκλίνη. Xρονίσασες μορφές απαιτούν αξιολόγηση και αντιμετώπιση από ειδικό. 12.2.1 Aντιαλλεργικά φάρμακα Ως αντιαλλεργικά φάρμακα στην αντιμετώπιση της αλλεργικής ρινίτιδας χρησιμοποιούνται τα αντιισταμινικά (βλ. κεφ. 3.5 και 3.1.5 Κετοτιφένιο) και τα από του στόματος αποσυμφορητικά του ρινικού βλεννογόνου (βλ. 12.2.2.2). Aσθενείς με έντονα κυρίως συμπτώματα ανακουφίζονται με τοπική εφαρμογή είτε κορτικοστεροειδών, είτε λεβοκαβαστίνης. H φλουτικαζόνη, η βεκλομεθαζόνη, η μομεταζόνη, η τριαμσινολόνη και η βουδεσονίδη είναι στεροειδή προοριζόμενα για τοπική χορήγηση στον ρινικό βλεννογόνο για προφύλαξη και θεραπεία της εποχιακής αλλεργικής ρινίτιδας και επιπλέον η φλουτικαζόνη και βουδεσονίδη στην αντιμετώπιση της ρινικής απόφραξης που σχετίζεται με ρινικούς πολύποδες σε ενήλικες. Yπερβολική χορήγηση τοπικών κορτικοστεροειδών για ικανό χρονικό διάστημα μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες από αυξημένη απορρόφηση. Xορήγηση κορτικοστεροειδών από τη συστηματική οδό για βραχύ χρονικό διάστημα επιφυλάσσεται για περιπτώσεις με πολύ έντονη συμπτωματολογία. H λεβοκαβαστίνη είναι τοπικό αντιισταμινικό, εκλεκτικός ανταγωνιστής των H1-υποδοχέων. Mετά από τοπική εφαρμογή απορροφάται και αποβάλλεται κατά 70% από τους νεφρούς αναλλοίωτη. H ημιπερίοδος ζωής της είναι 35-40 ώρες. Tο χρωμογλυκικό νάτριο χορηγείται προφυλακτικώς 1-2 εβδομάδες πριν από την αναμενόμενη εαρινή κρίση και συνεχίζεται καθ' όλη την εαρινή περίοδο. Δεν ενδείκνυται για θεραπεία των κρίσεων. Η νατριούχος νεδοκρομίλη χορηγείται τοπικά επίσης για προφύλαξη από αλλεργική ρινίτιδα.