ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ C01BG11 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

VERNAKALANT

Βερνακαλάντη

**Φαρμακοδυναμική** Ο βερνακαλάντη μπλοκάρει ρεύματα σε όλες τις φάσεις του δυναμικού ενέργειας του κόλπου, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών για τους κόλπους ρευμάτων καλίου (τα υπερταχέως διεγειρόμενα καθυστερημένης εκπόλωσης και τα ρεύματα καλίου που εξαρτώνται από την …

Εμπορικά Ονόματα

BRINAVESS

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Επιμελημένο

medication

SPC-BRINAVESS

Δοσολογία

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικες

ΔόσηΑρχική έγχυση: 3 mg/kg. Δεύτερη έγχυση (αν απαιτείται): 2 mg/kg.

Μέγ. δόσηΑθροιστικές δόσεις όχι μεγαλύτερες από 5 mg/kg εντός 24 ωρών. Μέγιστη αθροιστική δόση 565 mg δεν έχει αξιολογηθεί.

Η αρχική έγχυση χορηγείται σε 10 λεπτά. Εάν δεν πραγματοποιηθεί ανάταση σε φλεβοκομβικό ρυθμό εντός 15 λεπτών μετά την αρχική έγχυση, χορηγείται η δεύτερη έγχυση σε 10 λεπτά.
Ασθενείς που ζυγίζουν ≥ 113 kg

Μέγ. δόσηΑρχική δόση: 339 mg (84,7 ml διαλύματος 4 mg/ml). Δεύτερη δόση: 226 mg (56,5 ml διαλύματος 4 mg/ml).

Δεν θα πρέπει να γίνεται υπέρβαση των μέγιστων αυτών δόσεων.
Ασθενείς ύστερα από χειρουργική επέμβαση καρδιάς

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης (βλ. Φαρμακοκινητικές).
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές).
Ηλικιωμένοι (≥ 65 ετών)

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
Παιδιατρικός πληθυσμός (< 18 ετών)

Δεν υπάρχει σχετική χρήση του **BRINAVESS** σε παιδιά και εφήβους ηλικίας < 18 ετών για την τρέχουσα ένδειξη και συνεπώς το **BRINAVESS** δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε αυτόν τον πληθυσμό.

block

SPC-BRINAVESS

Αντενδείξεις

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα (βλ. παράγραφο 6.1)
Σοβαρή στένωση της αορτής

ΠληθυσμόςΑσθενείς
Συστολική αρτηριακή πίεση < 100 mm Hg

ΠληθυσμόςΑσθενείς
Καρδιακή ανεπάρκεια κατηγορίας NYHA IΙΙ και NYHA IV

ΠληθυσμόςΑσθενείς
Παρατεταμένο διάστημα QT στην αρχική κατάσταση (μη διορθωμένο > 440 msec)

ΠληθυσμόςΑσθενείς
Σοβαρή βραδυκαρδία

ΠληθυσμόςΑσθενείς
Δυσλειτουργία του φλεβόκομβου

ΠληθυσμόςΑσθενείς
Δεύτερου βαθμού και τρίτου βαθμού καρδιακό αποκλεισμό με απουσία βηματοδότου

ΠληθυσμόςΑσθενείς
Χρήση ενδοφλέβιων αντιαρρυθμικών που ελέγχουν το ρυθμό (κατηγορία I και κατηγορία III)

ΠληθυσμόςΑσθενείς
Οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (που περιλαμβάνει έμφραγμα του μυοκαρδίου)

ΠληθυσμόςΑσθενείς

warning

SPC-BRINAVESS

Προειδοποιήσεις

expand_more

Σοβαρή υπόταση

Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά καθ' όλη τη διάρκεια της έγχυσης και για τουλάχιστον 15 λεπτά μετά την ολοκλήρωση της έγχυσης, με αξιολόγηση των ζωτικών σημείων και συνεχή έλεγχο του καρδιακού ρυθμού.
Εμφάνιση ανεπιθύμητων συμβάντων κατά την έγχυση

Εάν παρατηρηθεί μία απότομη πτώση της αρτηριακής πίεσης ή του καρδιακού ρυθμού, με ή χωρίς συμπτωματική υπόταση ή βραδυκαρδία, υπόταση, βραδυκαρδία, ή αλλαγές στο ΗΚΓ (όπως κλινικά σημαντική φλεβοκομβική παύση, πλήρη καρδιακό αποκλεισμό, νέο σκελικό αποκλεισμό, σημαντική παράταση του διαστήματος QRS ή QT, αλλαγές που συνάδουν με ισχαιμία ή έμφραγμα και κοιλιακή αρρυθμία), η χορήγηση του BRINAVESS θα πρέπει να διακόπτεται και οι ασθενείς θα πρέπει να λαμβάνουν κατάλληλη ιατρική φροντίδα. Εάν αυτά τα επεισόδια εμφανισθούν κατά τη διάρκεια της πρώτης έγχυσης, οι ασθενείς δεν θα πρέπει να λάβουν τη δεύτερη δόση.
Παρακολούθηση μετά την έγχυση

Ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται περαιτέρω για 2 ώρες μετά την έναρξη της έγχυσης και μέχρι οι κλινικές παράμετροι και οι παράμετροι του ΗΚΓ να έχουν σταθεροποιηθεί.
Ηλεκτρική καρδιακή ανάταξη

Μπορεί να αξιολογηθεί για ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία. Δεν υπάρχει κλινική εμπειρία με την ηλεκτρική καρδιακή ανάταξη σε λιγότερο από δύο ώρες μετά τη δόση.
Προετοιμασία πριν τη χορήγηση

Προτού επιχειρήσετε φαρμακολογική καρδιακή ανάταση, οι ασθενείς θα πρέπει να είναι επαρκώς ενυδατωμένοι και αιμοδυναμικά βελτιστοποιημένοι και, εάν είναι απαραίτητο, οι ασθενείς θα πρέπει να λαμβάνουν αντιπηκτική αγωγή σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της θεραπείας.
Υποκαλιαιμία
προσοχή

Τα επίπεδα καλίου θα πρέπει να διορθώνονται πριν τη χρήση του BRINAVESS.
Υπόταση
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς

Ο ασθενής είναι απαραίτητο να παρακολουθείται για σημεία και συμπτώματα απότομης μείωσης της αρτηριακής πίεσης ή του καρδιακού ρυθμού κατά τη διάρκεια της έγχυσης και για τουλάχιστον 15 λεπτά μετά την ολοκλήρωση της έγχυσης.
Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (CHF)
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με CHF λειτουργικές κατηγορίες NYHA I έως II

Η βερνακαλάντη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή.
Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (CHF)

ΠληθυσμόςΑσθενείς με προηγουμένως τεκμηριωμένο κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας (LVEF) ≤ 35%

Η χρήση της δεν συνιστάται.
Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (CHF)

ΠληθυσμόςΑσθενείς με CHF που αντιστοιχεί σε NYHA III ή NYHA IV

Η χρήση αντενδείκνυται (βλ. Αντενδείξεις).
Κολπικός πτερυγισμός
προσοχή

Το BRINAVESS δεν βρέθηκε να είναι αποτελεσματικό στην ανάταξη του τυπικού πρωτοπαθούς κολπικού πτερυγισμού σε φλεβοκομβικό ρυθμό. Εάν παρατηρηθεί κολπικός πτερυγισμός ως δευτερογενής στη θεραπεία, θα πρέπει να εξετάζεται η συνέχιση της έγχυσης (βλ. Δοσολογία).
Χρήση AADs (αντιαρρυθμικών φαρμάκων) πριν από ή μετά το BRINAVESS

ΠληθυσμόςΑσθενείς στους οποίους χορηγήθηκαν προηγουμένως ενδοφλέβια AADs (κατηγορίας I και III) 4-24 ώρες πριν τη βερνακαλάντη

Το BRINAVESS δεν μπορεί να συστηθεί.
Χρήση AADs (αντιαρρυθμικών φαρμάκων) πριν από ή μετά το BRINAVESS

ΠληθυσμόςΑσθενείς που έλαβαν ενδοφλέβια AADs (κατηγορίας I και III) εντός 4 ωρών πριν τη βερνακαλάντη

Το BRINAVESS δεν πρέπει να χορηγείται (βλ. Αντενδείξεις).
Χρήση AADs (αντιαρρυθμικών φαρμάκων) πριν από ή μετά το BRINAVESS
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν από στόματος AADs (κατηγορίας I και III)

Το BRINAVESS θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή.
Χρήση AADs (αντιαρρυθμικών φαρμάκων) πριν από ή μετά το BRINAVESS

Η επανάληψη ή η έναρξη από στόματος αντιαρρυθμικής θεραπείας συντήρησης θα πρέπει να εξετάζεται ξεκινώντας 2 ώρες μετά τη χορήγηση της βερνακαλάντης.
Βαλβιδοπάθεια
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με βαλβιδοπάθεια

Οι ασθενείς αυτοί θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.
Άλλες νόσοι και καταστάσεις που δεν μελετήθηκαν

ΠληθυσμόςΑσθενείς με κλινικά σημαντική στένωση της βαλβίδας, υπερτροφική αποφρακτική καρδιομυοπάθεια, περιοριστική καρδιομυοπάθεια, ή συμπιεστική περικαρδίτιδα

Η χρήση του δεν μπορεί να συσταθεί σε τέτοιες περιπτώσεις.
Άλλες νόσοι και καταστάσεις που δεν μελετήθηκαν

ΠληθυσμόςΑσθενείς με βηματοδότες

Υπάρχει περιορισμένη εμπειρία με το BRINAVESS.
Άλλες νόσοι και καταστάσεις που δεν μελετήθηκαν

ΠληθυσμόςΑσθενείς με προχωρημένη ηπατική δυσλειτουργία

Η βερνακαλάντη δεν συνιστάται σε αυτούς τους ασθενείς.
Περιεκτικότητα σε νάτριο

Το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει νάτριο (1,4 mmol/32 mg σε φιαλίδιο 200 mg, 3,5 mmol/80 mg σε φιαλίδιο 500 mg). Αυτό θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από ασθενείς σε δίαιτα με ελεγχόμενη ποσότητα νατρίου.

swap_horiz

SPC-BRINAVESS

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

Ενδοφλέβια AADs (αντιαρρυθμικά φάρμακα) κατηγορίας I και III
αντένδειξη

Απαγορεύεται η ταυτόχρονη χορήγηση

ΣύστασηΔεν πρέπει να χορηγείται BRINAVESS εντός 4 ωρών μετά τη λήψη αυτών των φαρμάκων.
Από στόματος αντιαρρυθμική θεραπεία συντήρησης
προσοχή

Διακοπή θεραπείας πριν τη χορήγηση βερνακαλάντης

ΣύστασηΗ από στόματος αντιαρρυθμική θεραπεία συντήρησης σταμάτησε για τουλάχιστον 2 ώρες μετά τη χορήγηση του BRINAVESS. Η επανάληψη ή η έναρξη μπορεί να εξετάζεται μετά από αυτή τη χρονική περίοδο.
Αναστολείς του CYP2D6
αμελητέα

Καμία σημαντική αλλαγή στην οξεία έκθεση της βερνακαλάντης

ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της βερνακαλάντης.
Υποστρώματα του CYP2D6 (χρονίως χορηγούμενα)
αμελητέα

Δεν αναμένεται σημαντική επίδραση στην PK
Ένζυμα CYP P450 (CYP3A4, 1A2, 2C9, 2C19 ή 2E1)
αμελητέα

Έλλειψη αναστολής
P-γλυκοπρωτεΐνη
αμελητέα

Έλλειψη αναστολής

sick

SPC-BRINAVESS

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Νευρικό

Δυσγευσία
Παραισθησία
Ζάλη
Κεφαλαλγία
Υπαισθησία
Αίσθηση καύσου
Παροσμία
Υπνηλία
Αγγειοπνευμονογαστρική συγκοπή
Στοματική παραισθησία
Υπαισθησία στόματος

Οφθαλμικές

Ερεθισμός οφθαλμού
Αυξημένη δακρύρροια
Οπτική δυσλειτουργία

Καρδιά

Βραδυκαρδία
Κολπικός πτερυγισμός
Φλεβοκομβική ανακοπή
Πλήρης κολποκοιλιακός αποκλεισμός
Κολποκοιλιακός αποκλεισμός πρώτου βαθμού
Αριστερός σκελικός αποκλεισμός
Δεξιός σκελικός αποκλεισμός
Κοιλιακές έκτακτες συστολές
Αίσθημα παλμών
Φλεβοκομβική βραδυκαρδία
Κοιλιακή ταχυκαρδία
Παρατεταμένο σύμπλεγμα QRS στο ΗΚΓ
Παράταση διαστήματος QT στο ΗΚΓ
Καρδιογενής καταπληξία

Αγγειακές

Υπόταση
Έξαψη
Εξάψεις
Ωχρότητα

Αναπνευστικό

Πταρμός
Βήχας
Ρινική δυσφορία
Δύσπνοια
Αίσθημα ασφυξίας
Ρινόρροια
Ερεθισμός του λαιμού
Αίσθημα πνιγμονής
Ρινική συμφόρηση

Γαστρεντερικό

Ναυτία
Έμετος
Διάρροια
Επιτακτική κένωση
Ξηροστομία

Δέρμα

Κνησμός
Υπεριδρωσία
Γενικευμένος κνησμός
Κρύος ιδρώτας

Μυοσκελετικό

Πόνος στα άκρα

Γενικές

Άλγος της θέσης έγχυσης
Αίσθηση θερμού
Ερεθισμός στη θέση έγχυσης
Υπερευαισθησία της θέσης έγχυσης
Παραισθησία στη θέση έγχυσης
Αίσθημα κακουχίας
Θωρακική δυσφορία
Κόπωση

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Δυσγευσία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Πταρμός

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Άλγος της θέσης έγχυσης

Γενικές

Συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Αίσθηση θερμού

Γενικές

Συχνές
Βήχας

Αναπνευστικό

Συχνές
Βραδυκαρδία

Καρδιά

Συχνές
Ζάλη

Νευρικό

Συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Συχνές
Κολπικός πτερυγισμός

Καρδιά

Συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Συχνές
Παραισθησία

Νευρικό

Συχνές
Ρινική δυσφορία

Αναπνευστικό

Συχνές
Στοματική παραισθησία

Νευρικό

Συχνές
Υπαισθησία

Νευρικό

Συχνές
Υπεριδρωσία

Δέρμα

Συχνές
Υπόταση

Αγγειακές

Συχνές
Έξαψη

Αγγειακές

Όχι συχνές
Αίσθημα ασφυξίας

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Αίσθημα κακουχίας

Γενικές

Όχι συχνές
Αίσθημα παλμών

Καρδιά

Όχι συχνές
Αίσθημα πνιγμονής

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Αίσθηση καύσου

Νευρικό

Όχι συχνές
Αγγειοπνευμονογαστρική συγκοπή

Νευρικό

Όχι συχνές
Αριστερός σκελικός αποκλεισμός

Καρδιά

Όχι συχνές
Αυξημένη δακρύρροια

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Γενικευμένος κνησμός

Δέρμα

Όχι συχνές
Δεξιός σκελικός αποκλεισμός

Καρδιά

Όχι συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Δύσπνοια

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Εξάψεις

Αγγειακές

Όχι συχνές
Επιτακτική κένωση

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Ερεθισμός οφθαλμού

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Ερεθισμός στη θέση έγχυσης

Γενικές

Όχι συχνές
Ερεθισμός του λαιμού

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Θωρακική δυσφορία

Γενικές

Όχι συχνές
Καρδιογενής καταπληξία

Καρδιά

Όχι συχνές
Κοιλιακές έκτακτες συστολές

Καρδιά

Όχι συχνές
Κοιλιακή ταχυκαρδία

Καρδιά

Όχι συχνές
Κολποκοιλιακός αποκλεισμός πρώτου βαθμού

Καρδιά

Όχι συχνές
Κρύος ιδρώτας

Δέρμα

Όχι συχνές
Κόπωση

Γενικές

Όχι συχνές
Ξηροστομία

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Οπτική δυσλειτουργία

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Παράταση διαστήματος QT στο ΗΚΓ

Καρδιά

Όχι συχνές
Παραισθησία στη θέση έγχυσης

Γενικές

Όχι συχνές
Παρατεταμένο σύμπλεγμα QRS στο ΗΚΓ

Καρδιά

Όχι συχνές
Παροσμία

Νευρικό

Όχι συχνές
Πλήρης κολποκοιλιακός αποκλεισμός

Καρδιά

Όχι συχνές
Πόνος στα άκρα

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Ρινική συμφόρηση

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Ρινόρροια

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Υπαισθησία στόματος

Νευρικό

Όχι συχνές
Υπερευαισθησία της θέσης έγχυσης

Γενικές

Όχι συχνές
Υπνηλία

Νευρικό

Όχι συχνές
Φλεβοκομβική ανακοπή

Καρδιά

Όχι συχνές
Φλεβοκομβική βραδυκαρδία

Καρδιά

Όχι συχνές
Ωχρότητα

Αγγειακές

Όχι συχνές

pregnant_woman

SPC-BRINAVESS

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Ως προληπτικό μέτρο, προτιμάται η αποφυγή της χρήσης της βερνακαλάντης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Δεν υπάρχουν στοιχεία από τη χρήση της υδροχλωρικής βερνακαλάντης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν δυσπλασίες μετά από παρατεταμένη από στόματος έκθεση (βλ. Προκλινικά δεδομένα).
Γαλουχία
Η χρήση σε γυναίκες που θηλάζουν πρέπει να πραγματοποιείται με ιδιαίτερη προσοχή.

Δεν είναι γνωστό εάν η βερνακαλάντη/οι μεταβολίτες απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την απέκκριση της βερνακαλάντης/των μεταβολιτών στο γάλα των ζώων. Ο κίνδυνος για το παιδί που θηλάζει δεν μπορεί να αποκλεισθεί.
Γονιμότητα
Η βερνακαλάντη δεν φάνηκε να μεταβάλει τη γονιμότητα σε μελέτες σε ζώα.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης Ο βερνακαλάντη μπλοκάρει τα διακολπικά, εξαρτώμενα από την τάση κανάλια νατρίου κατά τρόπο εξαρτώμενο από τη δόση και τη συχνότητα, και αναστέλλει το όψιμο ρεύμα νατρίου (INa) που προσδίδει την επίδρασή του στην ενδοκολπική αγωγιμότητα….

monitor_heart

SPC-BRINAVESS

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Καρδιακή θεραπεία, άλλα αντιαρρυθμικά κατηγορίας Ι και ΙΙΙ· κωδικός ATC: C01BG11. ### Μηχανισμός δράσης Η βερνακαλάντη είναι ένα αντιαρρυθμικό φάρμακο που δρα επιλεκτικά στους κόλπους για να παρατείνει την κολπική…

biotech

SPC-BRINAVESS

Φαρμακοκινητική

expand_more

Απορρόφηση Στους ασθενείς, ο μέσος όρος των μέγιστων συγκεντρώσεων στο πλάσμα της βερνακαλάντης ήταν 3,9 μg/ml ύστερα από μία εφάπαξ έγχυση 10 λεπτών των 3 mg/kg υδροχλωρικής βερνακαλάντης και 4,3 μg/ml ύστερα από μία δεύτερη έγχυση των 2 mg/kg…

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός Ο βερνακαλάντη αποβάλλεται κυρίως μέσω O-απομεθυλίωσης που μεσολαβείται από το CYP2D6 σε εκτεταμένους μεταβολιστές του CYP2D6. Η γλυκουρονιδίωση είναι η κύρια οδός μεταβολισμού σε φτωχούς μεταβολιστές του CYP2D6.

bloodtype

PubChem

Απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση Σε ασθενείς, οι μέσες μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα του βερνακαλάντη ήταν 3.9 μg/ml μετά από μία εφάπαξ έγχυση 3 mg/kg υδροχλωρικής βερνακαλάντης διάρκειας 10 λεπτών, και 4.3 μg/ml μετά από δεύτερη έγχυση 2 mg/kg με…

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Κάλιο ορού (K⁺)	scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά	—	Μη διορθωμένη υποκαλιαιμία

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Αρτηριακή πίεση	monitor_heartΑρτηριακή πίεση & ζωτικά σημεία	κατά τη διάρκεια της έγχυσης και για τουλάχιστον 15 λεπτά μετά την ολοκλήρωση της έγχυσης	Υπόταση
Ζωτικά σημεία	monitor_heartΑρτηριακή πίεση & ζωτικά σημεία	καθ' όλη τη διάρκεια της έγχυσης και για τουλάχιστον 15 λεπτά μετά την ολοκλήρωση της έγχυσης	Έγχυση BRINAVESS
Κλινική παρακολούθηση (γενική)	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	για 2 ώρες μετά την έναρξη της έγχυσης	Έως σταθεροποίηση

cardiology

ΗΚΓ / Καρδιολογικός έλεγχος

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ)	cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά)	για 2 ώρες μετά την έναρξη της έγχυσης	Έως σταθεροποίηση
Καρδιακός ρυθμός	cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά)	συνεχής έλεγχος καθ' όλη τη διάρκεια της έγχυσης και για τουλάχιστον 15 λεπτά μετά την ολοκλήρωση της έγχυσης	Έγχυση BRINAVESS
Καρδιακός ρυθμός	cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά)	κατά τη διάρκεια της έγχυσης και για τουλάχιστον 15 λεπτά μετά την ολοκλήρωση της έγχυσης	Υπόταση
Κοιλιακή αρρυθμία	cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά)	στενά	Βαλβιδοπάθεια

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-BRINAVESS

expand_more

Το BRINAVESS θα πρέπει να χορηγείται με ενδοφλέβια έγχυση σε ένα κλινικά ελεγχόμενο περιβάλλον κατάλληλο για καρδιακή ανάταξη. Μόνο ένας καλά καταρτισμένος επαγγελματίας του τομέα υγειονομικής περίθαλψης θα πρέπει να χορηγεί το BRINAVESS και να παρακολουθεί συχνά τον ασθενή κατά τη διάρκεια της έγχυσης και για τουλάχιστον 15 λεπτά μετά την ολοκλήρωση της έγχυσης για σημεία και συμπτώματα απότοπης μείωσης της αρτηριακής πίεσης ή του καρδιακού ρυθμού (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Μαζί με το φαρμακευτικό προϊόν παρέχεται ένας κατάλογος ελέγχου πριν την έγχυση. Πριν τη χορήγηση, ζητείται από τον συνταξιογράφο γιατρό να καθορίσει την επιλεξιμότητα του ασθενή μέσω της χρήσης του παρεχόμενου καταλόγου ελέγχου. Ο κατάλογος ελέγχου θα πρέπει να τοποθετηθεί πάνω στον περιέκτη του διαλύματος προς έγχυση για να διαβαστεί από τον επαγγελματία του τομέα υγειονομικής περίθαλψης που θα χορηγήσει το BRINAVESS.

Δοσολογία

Το BRINAVESS χορηγείται βάσει του σωματικού βάρους του ασθενούς, με μέγιστη υπολογιζόμενη δόση με βάση τα 113 kg.

Η συνιστώμενη αρχική έγχυση είναι 3 mg/kg να εγχύονται εντός ενός διαστήματος 10 λεπτών. Για ασθενείς που ζυγίζουν ≥ 113 kg, δεν θα πρέπει να γίνεται υπέρβαση της μέγιστης αρχικής δόσης των 339 mg (84,7 ml διαλύματος 4 mg/ml). Εάν δεν πραγματοποιηθεί ανάταση σε φλεβοκομβικό ρυθμό εντός 15 λεπτών μετά το τέλος της αρχικής έγχυσης, μπορεί να χορηγηθεί μία δεύτερη έγχυση 10 λεπτών των 2 mg/kg. Για ασθενείς που ζυγίζουν ≥ 113 kg, δεν θα πρέπει να γίνεται υπέρβαση της μέγιστης δεύτερης έγχυσης των 226 mg (56,5 ml διαλύματος 4 mg/ml). Δεν θα πρέπει να χορηγούνται αθροιστικές δόσεις μεγαλύτερες από 5 mg/kg εντός 24 ωρών. Δεν έχουν αξιολογηθεί αθροιστικές δόσεις άνω των 565 mg.

Δεν υπάρχουν κλινικά δεδομένα για επαναλαμβανόμενες δόσεις μετά την αρχική και τη δεύτερη έγχυση. Μετά από 24 ώρες φαίνεται να μην υπάρχουν σημαντικά επίπεδα βερνακαλάντης.

Η αρχική έγχυση του BRINAVESS χορηγείται ως μία δόση 3 mg/kg για 10 λεπτά. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά για τυχόν ενδείξεις ή συμπτώματα απότοπης μείωσης της αρτηριακής πίεσης ή του καρδιακού ρυθμού. Εάν εκδηλωθούν τέτοιες ενδείξεις, με ή χωρίς συμπτωματική υπόταση ή βραδυκαρδία, η έγχυση θα πρέπει να σταματήσει αμέσως.

Εάν δεν πραγματοποιηθεί ανάταση σε φλεβοκομβικό ρυθμό, παρακολουθήστε τα ζωτικά σημεία του ασθενούς και τον καρδιακό ρυθμό για 15 λεπτά επιπλέον.

Εάν δεν πραγματοποιήθηκε ανάταση σε φλεβοκομβικό ρυθμό με την αρχική έγχυση ή εντός της περιόδου παρακολούθησης των 15 λεπτών, χορηγήστε μία δεύτερη έγχυση των 2 mg/kg για 10 λεπτά.

Εάν πραγματοποιηθεί ανάταση σε φλεβοκομβικό ρυθμό κατά τη διάρκεια είτε της αρχικής ή της δεύτερης έγχυσης, αυτή η έγχυση θα πρέπει να συνεχιστεί μέχρι το τέλος. Εάν παρατηρηθεί αιμοδυναμικά σταθερός κολπικός πτερυγισμός μετά την αρχική έγχυση, μπορεί να χορηγηθεί η δεύτερη έγχυση του BRINAVESS καθώς οι ασθενείς μπορεί να αναταχθούν σε φλεβοκομβικό ρυθμό (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Ανεπιθύμητες ενέργειες).

Ασθενείς ύστερα από χειρουργική επέμβαση καρδιάς: Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.

Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία: Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης (βλ. Φαρμακοκινητικές).

Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία: Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές).

Ηλικιωμένοι (≥ 65 ετών): Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.

Παιδιατρικός πληθυσμός: Δεν υπάρχει σχετική χρήση του BRINAVESS σε παιδιά και εφήβους ηλικίας < 18 ετών για την τρέχουσα ένδειξη και συνεπώς το BRINAVESS δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε αυτόν τον πληθυσμό.

Τρόπος χορήγησης

Ενδοφλέβια χρήση.

Μία αντλία έγχυσης είναι η προτιμώμενη συσκευή χορήγησης. Ωστόσο, μία αντλία σύριγγας είναι αποδεκτή με την προϋπόθεση ότι ο υπολογιζόμενος όγκος μπορεί να χορηγηθεί με ακρίβεια εντός του καθορισμένου χρόνου έγχυσης.

Το BRINAVESS δεν θα πρέπει να χορηγείται ως ταχεία ενδοφλέβια έγχυση ή δόση εφόδου (bolus).

Τα φιαλίδια BRINAVESS προορίζονται μόνο για εφάπαξ χρήση και πρέπει να αραιώνονται πριν από τη χορήγηση.

Συνιστώμενοι διαλύτες είναι Ενέσιμο Χλωριούχο Νάτριο 0,9%, Ενέσιμο Lactated Ringers, ή Ενέσιμη Γλυκόζη 5%.

Για οδηγίες σχετικά με τη διάλυση του φαρμακευτικού προϊόντος πριν από τη χορήγηση, βλ. παράγραφο 6.6.

block

Αντενδείξεις

SPC-BRINAVESS

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Ασθενείς με σοβαρή στένωση της αορτής.
Ασθενείς με συστολική αρτηριακή πίεση < 100 mm Hg.
Ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια κατηγορίας NYHA IΙΙ και NYHA IV.
Ασθενείς με παρατεταμένο διάστημα QT στην αρχική κατάσταση (μη διορθωμένο > 440 msec), ή σοβαρή βραδυκαρδία, δυσλειτουργία του φλεβόκομβου ή δεύτερου βαθμού και τρίτου βαθμού καρδιακό αποκλεισμό με απουσία βηματοδότη.
Χρήση ενδοφλέβιων αντιαρρυθμικών που ελέγχουν το ρυθμό (κατηγορία I και κατηγορία III) εντός 4 ωρών πριν, καθώς και τις πρώτες 4 ώρες μετά, τη χορήγηση του BRINAVESS.
Οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (που περιλαμβάνει έμφραγμα του μυοκαρδίου) εντός των τελευταίων 30 ημερών.

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-BRINAVESS

expand_more

Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις σοβαρής υπότασης κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά από έγχυση του BRINAVESS. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά καθ’ όλη τη διάρκεια της έγχυσης και για τουλάχιστον 15 λεπτά μετά την ολοκλήρωση της έγχυσης, με αξιολόγηση των ζωτικών σημείων και συνεχή έλεγχο του καρδιακού ρυθμού. Εάν παρατηρηθεί οποιοδήποτε από τα ακόλουθα σημεία ή συμπτώματα, η χορήγηση του BRINAVESS θα πρέπει να διακόπτεται και αυτοί οι ασθενείς θα πρέπει να λαμβάνουν κατάλληλη ιατρική φροντίδα:

Μία απότομη πτώση της αρτηριακής πίεσης ή του καρδιακού ρυθμού, με ή χωρίς συμπτωματική υπόταση ή βραδυκαρδία
Υπόταση
Βραδυκαρδία
Αλλαγές στο ΗΚΓ (όπως κλινικά σημαντική φλεβοκομβική παύση, πλήρη καρδιακό αποκλεισμό, νέο σκελικό αποκλεισμό, σημαντική παράταση του διαστήματος QRS ή QT, αλλαγές που συνάδουν με ισχαιμία ή έμφραγμα και κοιλιακή αρρυθμία) Εάν αυτά τα επεισόδια εμφανισθούν κατά τη διάρκεια της πρώτης έγχυσης του BRINAVESS, οι ασθενείς δεν θα πρέπει να λάβουν τη δεύτερη δόση του BRINAVESS. Ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται περαιτέρω για 2 ώρες μετά την έναρξη της έγχυσης και μέχρι οι κλινικές παράμετροι και οι παράμετροι του ΗΚΓ να έχουν σταθεροποιηθεί. Η ηλεκτρική καρδιακή ανάταξη μπορεί να αξιολογηθεί για ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία. Δεν υπάρχει κλινική εμπειρία με την ηλεκτρική καρδιακή ανάταξη σε λιγότερο από δύο ώρες μετά τη δόση.

Προετοιμασία πριν τη χορήγηση

Προτού επιχειρήσετε φαρμακολογική καρδιακή ανάταση, οι ασθενείς θα πρέπει να είναι επαρκώς ενυδατωμένοι και αιμοδυναμικά βελτιστοποιημένοι και, εάν είναι απαραίτητο, οι ασθενείς θα πρέπει να λαμβάνουν αντιπηκτική αγωγή σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της θεραπείας.

Υποκαλιαιμία

Σε ασθενείς με μη διορθωμένη υποκαλιαιμία (κάλιο στον ορό λιγότερο από 3,5 mmol/l), τα επίπεδα καλίου θα πρέπει να διορθώνονται πριν τη χρήση του BRINAVESS.

Υπόταση

Υπόταση μπορεί να εμφανισθεί σε έναν μικρό αριθμό ασθενών (βερνακαλάντη 7,6%, εικονικό φάρμακο 5,1%). Η υπόταση τυπικά εμφανίζεται νωρίς, είτε κατά τη διάρκεια της έγχυσης ή σύντομα μετά το τέλος της έγχυσης και μπορεί συνήθως να διορθωθεί από καθιερωμένα υποστηρικτικά μέτρα. Όχι συχνά, έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις σοβαρής υπότασης. Οι ασθενείς με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (CHF) έχουν ταυτοποιηθεί ως πληθυσμός σε υψηλότερο κίνδυνο για υπόταση (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Ο ασθενής είναι απαραίτητο να παρακολουθείται για σημεία και συμπτώματα απότομης μείωσης της αρτηριακής πίεσης ή του καρδιακού ρυθμού κατά τη διάρκεια της έγχυσης και για τουλάχιστον 15 λεπτά μετά την ολοκλήρωση της έγχυσης.

Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

Οι ασθενείς με CHF έδειξαν συνολικά μία υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης υποτασικών επεισοδίων, κατά τις πρώτες 2 ώρες μετά τη δόση σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με βερνακαλάντη συγκριτικά με τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο (16,1% έναντι 4,7%, αντιστοίχως). Σε ασθενείς χωρίς CHF η συχνότητα εμφάνισης υπότασης δεν ήταν σημαντικά διαφορετική κατά τις πρώτες 2 ώρες μετά τη δόση σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με βερνακαλάντη συγκριτικά με τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο (5,7% έναντι 5,2%, αντιστοίχως). Υπόταση που αναφέρθηκε ως σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργεια ή που οδήγησε σε τερματισμό του φαρμακευτικού προϊόντος εμφανίσθηκε σε ασθενείς με CHF μετά την έκθεση στο BRINAVESS στο 2,9% αυτών των ασθενών συγκριτικά με 0% στο εικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς με ιστορικό CHF παρουσίασαν υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης κοιλιακής αρρυθμίας τις πρώτες δύο ώρες μετά τη χορήγηση της δόσης (7,3% για το BRINAVESS συγκριτικά με 1,6% για το εικονικό φάρμακο). Αυτές οι αρρυθμίες τυπικά παρουσιάστηκαν ως ασυμπτωματικές, μονόμορφες, μη παρατεταμένες (μέσος όρος 3-4 παλμοί) κοιλιακές ταχυκαρδίες. Σε αντίθεση, κοιλιακές αρρυθμίες αναφέρθηκαν με παρόμοιες συχνότητες σε ασθενείς χωρίς ιστορικό CHF οι οποίοι έλαβαν θεραπεία είτε με BRINAVESS ή με εικονικό φάρμακο (3,2% για το BRINAVESS έναντι 3,6% για το εικονικό φάρμακο). Λόγω της μεγαλύτερης συχνότητας εμφάνισης των ανεπιθύμητων αντιδράσεων υπότασης και κοιλιακής αρρυθμίας σε ασθενείς με CHF, η βερνακαλάντη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε αιμοδυναμικά σταθερούς ασθενείς με CHF λειτουργικές κατηγορίες NYHA I έως II. Υπάρχει περιορισμένη εμπειρία με τη χρήση της βερνακαλάντης σε ασθενείς με προηγουμένως τεκμηριωμένο κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας (LVEF) ≤ 35%. Η χρήση της σε αυτούς τους ασθενείς δεν συνιστάται. Η χρήση σε ασθενείς με CHF που αντιστοιχεί σε NYHA III ή NYHA IV αντενδείκνυται (βλ. Αντενδείξεις).

Κολπικός πτερυγισμός

Το BRINAVESS δεν βρέθηκε να είναι αποτελεσματικό στην ανάταξη του τυπικού πρωτοπαθούς κολπικού πτερυγισμού σε φλεβοκομβικό ρυθμό. Οι ασθενείς που λαμβάνουν BRINAVESS έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα ανάταξης σε κολπικό πτερυγισμό εντός των πρώτων 2 ωρών μετά τη δόση. Αυτός ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος σε ασθενείς που χρησιμοποιούν αντιαρρυθμικά Κατηγορίας I (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Εάν παρατηρηθεί κολπικός πτερυγισμός ως δευτερογενής στη θεραπεία, θα πρέπει να εξετάζεται η συνέχιση της έγχυσης (βλ. Δοσολογία). Κατά την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου παρατηρούνται πολύ σπάνιες περιπτώσεις κολπικού πτερυγισμού με 1:1 κολποκοιλιακή αγωγιμότητα.

Χρήση AADs (αντιαρρυθμικών φαρμάκων) πριν από ή μετά το BRINAVESS

Το BRINAVESS δεν μπορεί να συστηθεί σε ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκαν προηγουμένως ενδοφλέβια AADs (κατηγορίας I και III) 4-24 ώρες πριν τη βερνακαλάντη λόγω έλλειψης δεδομένων. Το BRINAVESS δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς που έλαβαν ενδοφλέβια AADs (κατηγορίας I και III) εντός 4 ωρών πριν τη βερνακαλάντη (βλ. Αντενδείξεις). Το BRINAVESS θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν από στόματος AADs (κατηγορίας I και III), λόγω περιορισμένης εμπειρίας. Ο κίνδυνος κολπικού πτερυγισμού μπορεί να αυξηθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν AADs κατηγορίας Ι (βλ. παραπάνω). Υπάρχει περιορισμένη εμπειρία με τη χρήση ενδοφλέβιων αντιαρρυθμικών που ελέγχουν τον ρυθμό (κατηγορίας I και κατηγορίας III) τις πρώτες 4 ώρες μετά τη χορήγηση του BRINAVESS, συνεπώς αυτοί οι παράγοντες δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται μέσα σε αυτήν την περίοδο (βλ. Αντενδείξεις). Η επανάληψη ή η έναρξη από στόματος αντιαρρυθμικής θεραπείας συντήρησης θα πρέπει να εξετάζεται ξεκινώντας 2 ώρες μετά τη χορήγηση της βερνακαλάντης.

Βαλβιδοπάθεια

Σε ασθενείς με βαλβιδοπάθεια, υπήρχε υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης επεισοδίων κοιλιακής αρρυθμίας σε ασθενείς με βερνακαλάντη. Αυτοί οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.

Άλλες νόσοι και καταστάσεις που δεν μελετήθηκαν

Το BRINAVESS χορηγήθηκε σε ασθενείς με μη διορθωμένο QT κάτω από 440 msec χωρίς αυξημένο κίνδυνο για κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (torsade de pointes). Το BRINAVESS δεν έχει αξιολογηθεί σε ασθενείς με κλινικά σημαντική στένωση της βαλβίδας, υπερτροφική αποφρακτική καρδιομυοπάθεια, περιοριστική καρδιομυοπάθεια, ή συμπιεστική περικαρδίτιδα και η χρήση του δεν μπορεί να συσταθεί σε τέτοιες περιπτώσεις. Υπάρχει περιορισμένη εμπειρία με το BRINAVESS σε ασθενείς με βηματοδότες. Καθώς η κλινική εμπειρία σε ασθενείς με προχωρημένη ηπατική δυσλειτουργία είναι περιορισμένη, η βερνακαλάντη δεν συνιστάται σε αυτούς τους ασθενείς.

Περιεκτικότητα σε νάτριο

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει περίπου 1,4 mmol (32 mg) νατρίου σε κάθε φιαλίδιο 200 mg. Κάθε φιαλίδιο των 500 mg περιέχει περίπου 3,5 mmol (80 mg) νατρίου. Αυτό θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από ασθενείς σε δίαιτα με ελεγχόμενη ποσότητα νατρίου.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-BRINAVESS

expand_more

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί επίσημες μελέτες αλληλεπιδράσεων με την ενέσιμη βερνακαλάντη.

Το BRINAVESS δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς που έλαβαν ενδοφλέβια AADs (κατηγορίας I και III) εντός 4 ωρών πριν από τη βερνακαλάντη (βλ. Αντενδείξεις).

Εντός των προγραμμάτων κλινικής ανάπτυξης, η από στόματος αντιαρρυθμική θεραπεία συντήρησης σταμάτησε για τουλάχιστον 2 ώρες μετά τη χορήγηση του BRINAVESS. Η επανάληψη ή η έναρξη από στόματος αντιαρρυθμικής θεραπείας συντήρησης μπορεί να εξετάζεται μετά από αυτή τη χρονική περίοδο (βλ. Αντενδείξεις και Ειδικές προειδοποιήσεις).

Παρόλο που η βερνακαλάντη είναι υπόστρωμα του CYP2D6, η φαρμακοκινητική (PK) ανάλυση του πληθυσμού έδειξε ότι δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στην οξεία έκθεση της βερνακαλάντης (Cmax και AUC0-90min) όταν ασθενείς ή ισχυροί αναστολείς του CYP2D6 χορηγήθηκαν εντός 1 ημέρας πριν από την έγχυση της βερνακαλάντης συγκριτικά με τους ασθενείς που δεν ήταν σε ταυτόχρονη θεραπεία με αναστολείς του CYP2D6. Επιπλέον, η οξεία έκθεση της βερνακαλάντης σε φτωχούς μεταβολιστές του CYP2D6 είναι μόνο ελάχιστα διαφορετική συγκριτικά με αυτή των ευρύτερων μεταβολιστών. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της βερνακαλάντης στη βάση της κατάστασης του μεταβολιστή του CYP2D6, ή όταν η βερνακαλάντη χορηγείται ταυτόχρονα με αναστολείς του 2D6.

Η βερνακαλάντη είναι ένας μέτριος, ανταγωνιστικός αναστολέας του CYP2D6. Ωστόσο, η ταχεία ενδοφλέβια χορήγηση της βερνακαλάντης δεν αναμένεται να επηρεάσει σημαντικά τη PK των χρονίως χορηγούμενων υποστρωμάτων του 2D6, ως αποτέλεσμα του μικρού χρόνου ημίσειας ζωής της βερνακαλάντης και της επακόλουθης παροδικής φύσης αναστολής του 2D6. Η βερνακαλάντη που χορηγείται με έγχυση δεν αναμένεται να επιφέρει σημαντικές αλληλεπιδράσεις με φάρμακα λόγω της ταχείας κατανομής και της παροδικής έκθεσης, της χαμηλής δέσμευσης με πρωτεΐνες, της έλλειψης αναστολής άλλων ενζύμων του CYP P450 που εξετάσθηκαν (CYP3A4, 1A2, 2C9, 2C19 ή 2E1) και της έλλειψης αναστολής της P-γλυκοπρωτεΐνης σε μία δοκιμή μεταφοράς διγοξίνης.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-BRINAVESS

expand_more

Σύνοψη χαρακτηριστικών ασφαλείας

Η ασφάλεια του BRINAVESS αξιολογήθηκε σε κλινικές μελέτες που εμπεριείχαν 1148 άτομα (ασθενείς και υγιείς εθελοντές) που έλαβαν θεραπεία με BRINAVESS. Με βάση τα στοιχεία από 1018 ασθενείς σε οκτώ δοκιμές φάσης 2 και φάσης 3, οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες αντιδράσεις (> 5%) που εμφανίσθηκαν τις πρώτες 24 ώρες μετά τη λήψη του BRINAVESS ήταν δυσγευσία (διαταραχή γεύσης) (16,0%), πταρμός (12,5%) και παραισθησία (6,9%). Αυτές οι αντιδράσεις εμφανίσθηκαν κατά τη στιγμή της έγχυσης, ήταν παροδικά και ήταν σπανίως περιοριστικά της θεραπείας.

Κατάλογος ανεπιθύμητων αντιδράσεων σε μορφή πίνακα

Οι συχνότητες ορίζονται ως: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100, < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000, < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000, < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000) και μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα)

Πίνακας 1: Ανεπιθύμητες αντιδράσεις με το BRINAVESS *

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που περιλαμβάνονται στον πίνακα εμφανίσθηκαν εντός 24 ωρών από τη χορήγηση του BRINAVESS (βλ. Δοσολογία και Φαρμακοκινητικές)

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων αντιδράσεων

Οι κλινικά σημαντικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις που παρατηρήθηκαν στις κλινικές δοκιμές περιελάμβαναν υπόταση και κοιλιακή αρρυθμία. (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις Υπόταση, Συμφορητική Καρδιακή Ανεπάρκεια).

Βραδυκαρδία παρατηρήθηκε κυρίως τη στιγμή της ανάταξης σε φλεβοκομβικό ρυθμό. Με σημαντικά υψηλότερο ρυθμό ανάταξης σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με BRINAVESS, η συχνότητα εμφάνισης επεισοδίων βραδυκαρδίας ήταν υψηλότερη εντός των πρώτων 2 ωρών στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με βερνακαλάντη από ό,τι στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με εικονικό φάρμακο (5,4% έναντι 3,8%, αντιστοίχως). Από τους ασθενείς που δεν ανετάχθησαν σε φλεβοκομβικό ρυθμό, η συχνότητα εμφάνισης επεισοδίων βραδυκαρδίας τις πρώτες 2 ώρες μετά τη χορήγηση ήταν παρόμοια στις ομάδες που έλαβαν θεραπεία με εικονικό φάρμακο και βερνακαλάντη (4,0% και 3,8% αντιστοίχως). Γενικώς, η βραδυκαρδία ανταποκρίθηκε καλά στη διακοπή του BRINAVESS και/ή στη χορήγηση ατροπίνης.

Κολπικός Πτερυγισμός Οι ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή που λαμβάνουν BRINAVESS έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα ανάταξης σε κολπικό πτερυγισμό εντός των πρώτων 2 ωρών μετά τη χορήγηση (10% έναντι 2,5% με εικονικό φάρμακο). Με συνέχιση της έγχυσης του φαρμάκου όπως συνιστάται παραπάνω, η πλειοψηφία αυτών των ασθενών συνεχίζει να ανατάσσεται σε φλεβοκομβικό ρυθμό. Στους εναπομείναντες ασθενείς, μπορεί να συσταθεί ηλεκτρική καρδιακή ανάταξη. Στις κλινικές μελέτες μέχρι σήμερα, οι ασθενείς που ανάπτυξαν κολπικό πτερυγισμό μετά τη θεραπεία με BRINAVESS δεν ανέπτυξαν 1:1 κολποκοιλιακή αγωγιμότητα. Ωστόσο, από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου παρατηρούνται πολύ σπάνιες περιπτώσεις κολπικού πτερυγισμού με 1:1 κολποκοιλιακή αγωγιμότητα.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-BRINAVESS

expand_more

Εγκυμοσύνη

Δεν υπάρχουν στοιχεία από τη χρήση της υδροχλωρικής βερνακαλάντης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν δυσπλασίες μετά από παρατεταμένη από στόματος έκθεση (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Ως προληπτικό μέτρο, προτιμάται η αποφυγή της χρήσης της βερνακαλάντης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Θηλασμός

Δεν είναι γνωστό εάν η βερνακαλάντη/οι μεταβολίτες απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την απέκκριση της βερνακαλάντης/των μεταβολιτών στο γάλα των ζώων. Ο κίνδυνος για το παιδί που θηλάζει δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Η χρήση σε γυναίκες που θηλάζουν πρέπει να πραγματοποιείται με ιδιαίτερη προσοχή.

Γονιμότητα

Η βερνακαλάντη δεν φάνηκε να μεταβάλει τη γονιμότητα σε μελέτες σε ζώα.

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-BRINAVESS

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Καρδιακή θεραπεία, άλλα αντιαρρυθμικά κατηγορίας Ι και ΙΙΙ· κωδικός ATC: C01BG11.

Μηχανισμός δράσης

Η βερνακαλάντη είναι ένα αντιαρρυθμικό φάρμακο που δρα επιλεκτικά στους κόλπους για να παρατείνει την κολπική ανερεθιστότητα και για να επιβραδύνει την αγωγιμότητα των ώσεων με συχνοεξαρτώμενο τρόπο. Αυτές οι αντι-μαρμαρυγικές δράσεις στην ανερεθιστότητα και την αγωγιμότητα θεωρείται ότι καταστέλλουν την επανεισαγωγή και ενισχύονται στους κόλπους κατά τη διάρκεια της κολπικής μαρμαρυγής. Η σχετική εκλεκτικότητα της βερνακαλάντης για την κολπική έναντι της κοιλιακής ανερεθιστότητας φαίνεται να είναι αποτέλεσμα του αποκλεισμού των ρευμάτων που εκφράζονται στους κόλπους, αλλά όχι στις κοιλίες, καθώς και της μοναδικής ηλεκτροφυσιολογικής κατάστασης των μαρμαρυγικών κόλπων. Ωστόσο, έχει τεκμηριωθεί αποκλεισμός των κατιονικών ρευμάτων, συμπεριλαμβανομένων των καναλιών hERG και των καρδιακών διαύλων νατρίου των εξαρτώμενων από την τάση, τα οποία βρίσκονται στις κοιλίες.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Στις προκλινικές μελέτες, η βερνακαλάντη αποκλείει τα ρεύματα σε όλες τις φάσεις του δυναμικού δράσης των κόλπων, συμπεριλαμβανομένων των ρευμάτων καλίου που εκφράζονται ειδικά στους κόλπους (π.χ., υπερταχέα όψιμα υποκατάστασης και τα ρεύματα καλίου εξαρτώμενα από ακετυλοχολίνη). Κατά την κολπική μαρμαρυγή, ο αποκλεισμός των διαύλων νατρίου που εξαρτάται από τη συχνότητα και την τάση εστιάζει περαιτέρω τη δράση του φαρμάκου προς τον ταχέως ενεργοποιούμενο και μερικώς εκπολωμένο κολπικό ιστό από ότι προς την φυσιολογικώς πολωμένη κοιλία που χτυπά σε χαμηλότερους καρδιακούς ρυθμούς. Επιπλέον, η ικανότητα της βερνακαλάντης να αποκλείει το τελευταίο τμήμα του ρεύματος νατρίου περιορίζει τη δράση της κοιλιακής επαναπόλωσης που επάγεται από τον αποκλεισμό των ρευμάτων καλίου στην κοιλία. Οι εστιασμένες επιδράσεις στον κολπικό ιστό συνδυασμένες με παρεμπόδιση του όψιμου ρεύματος νατρίου υποδεικνύει ότι η βερνακαλάντη έχει χαμηλό προαρρυθμικό δυναμικό. Συνολικά, ο συνδυασμός των επιδράσεων της βερνακαλάντης στα καρδιακά ρεύματα καλίου και νατρίου οδηγεί σε σημαντικές αντιαρρυθμικές επιδράσεις που εστιάζονται κυρίως στους κόλπους.

Σε μία ηλεκτροφυσιολογική μελέτη σε ασθενείς, η βερνακαλάντη παρέτεινε σημαντικά την απόλυτη ανερέθιστη περίοδο του κόλπου με έναν δοσο-εξαρτώμενο τρόπο, που δεν σχετίσθηκε με σημαντική αύξηση της απόλυτης ανερέθιστης περιόδου των κοιλιών. Σε όλον τον πληθυσμό Φάσης 3, οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με βερνακαλάντη είχαν μία αύξηση στο διορθωμένο QT κατά τον καρδιακό ρυθμό (χρησιμοποιώντας διόρθωση κατά Fridericia, QTcF) συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο (22,1 msec και 18,8 msec κορυφές αφαιρούμενες από το εικονικό φάρμακο μετά την πρώτη και τη δεύτερη έγχυση, αντιστοίχως). Στα 90 λεπτά μετά την έναρξη της έγχυσης, αυτή η διαφορά μειώθηκε στα 8,1 msec.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Σχεδιασμός Κλινικής Δοκιμής: Η κλινική επίδραση του BRINAVESS στη θεραπεία των ασθενών με κολπική μαρμαρυγή αξιολογήθηκε σε τρεις, τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες, (ACT I, ACT II και ACT III) και σε μία ενεργή συγκριτική δοκιμή έναντι ενδοφλέβιας αμιωδαρόνης (AVRO). Ορισμένοι ασθενείς με τυπικό κολπικό πτερυγισμό συμπεριελήφθησαν στις ACT II και ACT III και το BRINAVESS δεν φάνηκε να είναι αποτελεσματικό στην ανάταξη του κολπικού πτερυγισμού. Στις κλινικές μελέτες, αξιολογήθηκε η ανάγκη για αντιπηκτική θεραπεία πριν από τη χορήγηση της βερνακαλάντης σύμφωνα με τις κλινικές πρακτικές του θεράποντος ιατρού. Για την κολπική μαρμαρυγή διάρκειας μικρότερης από 48 ώρες, επετράπη άμεση καρδιακή ανάταξη. Για την κολπική μαρμαρυγή διάρκειας μεγαλύτερης από 48 ώρες, απαιτήθηκε αντιπηκτική αγωγή σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της θεραπείας.

Οι ACT I και ACT III μελέτησαν τη δράση του BRINAVESS στη θεραπεία των ασθενών με εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή > 3 ώρες αλλά όχι περισσότερο σε διάρκεια από 45 ημέρες. Η ACT II εξέτασε τη δράση του BRINAVESS σε ασθενείς που ανέπτυξαν κολπική μαρμαρυγή διάρκειας < 3 ημέρες ύστερα από πρόσφατη υποβολή σε παρακαμπτήριο μόσχευμα στεφανιαίας αρτηρίας (CABG) και/ή βαλβιδική χειρουργική επέμβαση (η κολπική μαρμαρυγής εμφανίσθηκε πάνω από 1 ημέρα αλλά κάτω από 7 ημέρες μετά τη χειρουργική επέμβαση). Η AVRO μελέτησε την επίδραση της βερνακαλάντης έναντι της ενδοφλέβιας αμιωδαρόνης σε ασθενείς με πρόσφατη έναρξη κολπικής μαρμαρυγής (3 ώρες έως 48 ώρες). Σε όλες τις μελέτες, οι ασθενείς έλαβαν μία 10-λεπτη έγχυση των 3,0 mg/kg BRINAVESS (ή αντίστοιχο εικονικό φάρμακο) ακολουθούμενη από μία 15-λεπτη περίοδο παρακολούθησης. Εάν ο ασθενής ήταν σε κολπική μαρμαρυγή ή κολπικό πτερυγισμό στο τέλος της 15-λεπτης περιόδου παρακολούθησης, χορηγήθηκε μία δεύτερη 10-λεπτη έγχυση των 2,0 mg/kg BRINAVESS (ή αντίστοιχο εικονικό φάρμακο). Η επιτυχία της θεραπείας (ανταπόκριση) ορίσθηκε ως η ανάταξη της κολπικής μαρμαρυγής σε φλεβοκομβικό ρυθμό εντός 90 λεπτών. Οι ασθενείς που δεν ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία αντιμετωπίσθηκαν από το γιατρό χρησιμοποιώντας συνήθη φροντίδα.

Αποτελεσματικότητα σε ασθενείς με εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή, (ACT I και ACT III) Το κύριο τελικό σημείο της αποτελεσματικότητας ήταν το ποσοστό των ατόμων με μικρής διάρκειας κολπική μαρμαρυγή (3 ώρες έως 7 ημέρες) οι οποίοι είχαν επαγόμενη από τη θεραπεία ανάταξη της κολπικής μαρμαρυγής σε φλεβοκομβικό ρυθμό για μία ελάχιστη διάρκεια του ενός λεπτού εντός 90 λεπτών από την πρώτη έκθεση στο φάρμακο της μελέτης. Η αποτελεσματικότητα μελετήθηκε σε ένα σύνολο 390 αιμοδυναμικά σταθερών ενήλικων ασθενών με κολπική μαρμαρυγή μικρής διάρκειας συμπεριλαμβανομένων ασθενών με υπέρταση (40,5%), ισχαιμική καρδιοπάθεια (12,8%), βαλβιδική καρδιοπάθεια (9,2%) και CHF (10,8%). Σε αυτές τις μελέτες η θεραπεία με BRINAVESS ανέταξε αποτελεσματικά την κολπική μαρμαρυγή σε φλεβοκομβικό ρυθμό συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο (βλ. Πίνακα 2). Η ανάταξη της κολπικής μαρμαρυγής σε φλεβοκομβικό ρυθμό συνέβη ταχέως (στους ανταποκριθέντες ο διάμεσος χρόνος ως την ανάταξη ήταν 10 λεπτά από την έναρξη της πρώτης έγχυσης) και ο φλεβοκομβικός ρυθμός διατηρήθηκε για 24 ώρες (97%). Η συνιστώμενη δόση για τη βερνακαλάντη είναι μία τιτλοποιημένη θεραπεία με δύο πιθανά βήματα για τη δόση. Στις πραγματοποιηθείσες κλινικές μελέτες, η αθροιστική επίδραση της δεύτερης δόσης, εάν υπάρχει, δεν μπορεί να τεκμηριωθεί ανεξάρτητα.

Πίνακας 2: Ανάταξη της Κολπικής Μαρμαρυγής σε Φλεβοκομβικό Ρυθμό στις ACT I και ACT III

Διάρκεια της Κολπικής Μαρμαρυγής	ACT I BRINAVESS	ACT I Εικονικό φάρμακο	Τιμή-P†	ACT III BRINAVESS	ACT III Εικονικό φάρμακο	Τιμή-P†
> 3 ώρες έως ≤ 7 ημέρες	74/145 (51,0%)	3/75 (4,0%)	< 0,0001	44/86 (51,2%)	3/84 (3,6%)	< 0,0001
†δοκιμασία Cochran-Mantel-Haenszel

Το BRINAVESS φάνηκε να παρέχει ανακούφιση των συμπτωμάτων κολπικής μαρμαρυγής σε συσχέτιση με την ανάταξη σε φλεβοκομβικό ρυθμό.

Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στην ασφάλεια ή την αποτελεσματικότητα με βάση την ηλικία, το φύλο, τη χρήση φαρμάκων που ελέγχουν τη συχνότητα, τη χρήση αντιαρρυθμικών φαρμάκων, τη χρήση βαρφαρίνης, το ιστορικό ισχαιμικής καρδιοπάθειας, νεφρικής δυσλειτουργίας ή την έκφραση του ενζύμου του κυτοχρώματος P450 2D6.

Η θεραπεία με BRINAVESS δεν επηρέασε το ρυθμό ανταπόκρισης σε ηλεκτρική καρδιακή ανάταξη (συμπεριλαμβανομένου του διάμεσου αριθμού καταπληξιών ή τζάουλ που απαιτούνται για επιτυχή καρδιακή ανάταξη) σε περιπτώσεις όπου επιχειρήθηκε εντός 2 έως 24 ωρών από τη χορήγηση του υπό μελέτη φαρμάκου.

Η ανάταξη της κολπικής μαρμαρυγής σε ασθενείς με μεγαλύτερης διάρκειας κολπική μαρμαρυγή (> 7 ημέρες και ≤ 45 ημέρες) που αξιολογήθηκε ως δευτερεύον τελικό σημείο αποτελεσματικότητας σε ένα σύνολο 185 ασθενών δεν έδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ του BRINAVESS και του εικονικού φαρμάκου.

Αποτελεσματικότητα σε ασθενείς που ανέπτυξαν κολπική μαρμαρυγή μετά από καρδιακή χειρουργική επέμβαση (ACT II) Η αποτελεσματικότητα μελετήθηκε σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή μετά από καρδιακή χειρουργική επέμβαση στην ACT II, μία μελέτη φάσης 3, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη από εικονικό φάρμακο, παράλληλων ομάδων (ACT II) σε 150 ασθενείς με εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή (διάρκειας 3 ωρών έως 72 ώρες) η οποία έλαβε χώρα μεταξύ 24 ωρών και 7 ημερών μετά από παρακαμπτήριο μόσχευμα στεφανιαίας αρτηρίας και/ή βαλβιδική χειρουργική επέμβαση. Η θεραπεία με BRINAVESS ανέταξε αποτελεσματικά την κολπική μαρμαρυγή σε φλεβοκομβικό ρυθμό (47,0% BRINAVESS, 14,0% εικονικό φάρμακο, τιμή P = 0,0001). Η ανάταξη της κολπικής μαρμαρυγής σε φλεβοκομβικό ρυθμό συνέβη ταχέως (διάμεσος χρόνος για την ανάταξη 12 λεπτά από την έναρξη της έγχυσης).

Αποτελεσματικότητα έναντι αμιωδαρόνης (AVRO): Η βερνακαλάντη μελετήθηκε σε 116 ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή (3 ώρες έως 48 ώρες) συμπεριλαμβανομένων ασθενών με υπέρταση (74,1%), IHD (19%), βαλβιδική καρδιοπάθεια (3,4%) και CHF (17,2%). Δεν συμπεριελήφθησαν στη μελέτη ασθενείς με NYHA III/IV. Στην AVRO, η έγχυση με αμιωδαρόνη χορηγήθηκε για 2 ώρες (δηλ., 1 ώρα δόση εφόδου των 5 mg/kg, ακολουθούμενη από 1 ώρα έγχυση συντήρησης των 50 mg). Το κύριο τελικό σημείο ήταν το ποσοστό των ασθενών που πέτυχε φλεβοκομβικό ρυθμό (SR) στα 90 λεπτά μετά την έναρξη της θεραπείας, περιορίζοντας τα συμπεράσματα στις επιπτώσεις που εμφανίσθηκαν σε αυτήν τη χρονική περίοδο. Η θεραπεία με βερνακαλάντη ανέταξε το 51,7% των ασθενών σε SR στα 90 λεπτά έναντι 5,2% με την αμιωδαρόνη οδηγώντας σε σημαντικά ταχύτερο ρυθμό ανάταξης από AF (κολπική μαρμαρυγή) σε SR εντός των πρώτων 90 λεπτών συγκριτικά με την αμιωδαρόνη (log-rank τιμή-P < 0,0001).

Παιδιατρικός πληθυσμός Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το BRINAVESS σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στην κολπική μαρμαρυγή (βλ. Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-BRINAVESS

expand_more

Απορρόφηση

Στους ασθενείς, ο μέσος όρος των μέγιστων συγκεντρώσεων στο πλάσμα της βερνακαλάντης ήταν 3,9 μg/ml ύστερα από μία εφάπαξ έγχυση 10 λεπτών των 3 mg/kg υδροχλωρικής βερνακαλάντης και 4,3 μg/ml ύστερα από μία δεύτερη έγχυση των 2 mg/kg με ένα διάλειμμα 15 λεπτών μεταξύ των δόσεων.

Κατανομή

Η βερνακαλάντη κατανέμεται εκτεταμένα και γρήγορα στο σώμα, με έναν όγκο κατανομής της τάξεως περίπου των 2 l/kg. Η Cmax και η AUC ήταν ανάλογες της δόσης μεταξύ 0,5 mg/kg και 5 mg/kg. Στους ασθενείς, η ολική σωματική κάθαρση της βερνακαλάντης εκτιμήθηκε να είναι 0,41 l/hr/kg. Το ελεύθερο κλάσμα της βερνακαλάντης στον ανθρώπινο ορό είναι 53-63% σε ένα εύρος συγκεντρώσεων 1-5 μg/ml.

Αποβολή/απέκκριση

Η βερνακαλάντη αποβάλλεται κυρίως από το CYP2D6 με τη μεσολάβηση O-διμεθυλίωσης στους ευρύτερους μεταβολιστές του CYP2D6. Η γλυκουρονιδίωση και η ρινική απέκκριση είναι οι κύριοι μηχανισμοί αποβολής στους φτωχούς μεταβολιστές του CYP2D6. Ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της βερνακαλάντης στους ασθενείς ήταν περίπου 3 ώρες στους ευρύτερους μεταβολιστές του CYP2D6 και περίπου 5,5 ώρες στους φτωχούς μεταβολιστές.

Ειδικές ομάδες ασθενών

Η οξεία έκθεση δεν επηρεάζεται σημαντικά από το φύλο, το ιστορικό συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας, τη νεφρική δυσλειτουργία, ή την ταυτόχρονη χορήγηση των βήτα αναστολέων και άλλων φαρμάκων, που περιλαμβάνουν βαρφαρίνη, μετοπρολόλη, φουροσεμίδη και διγοξίνη. Σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία, οι εκθέσεις αυξήθηκαν κατά 9 έως 25%. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης του BRINAVESS για αυτές τις καταστάσεις, ούτε βάσει του ορίου ηλικίας, της κρεατινίνης ορού ή της κατάστασης του μεταβολιστή του CYP2D6.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Ο βερνακαλάντη μπλοκάρει ρεύματα σε όλες τις φάσεις του δυναμικού ενέργειας του κόλπου, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών για τους κόλπους ρευμάτων καλίου (τα υπερταχέως διεγειρόμενα καθυστερημένης εκπόλωσης και τα ρεύματα καλίου που εξαρτώνται από την ακετυλοχολίνη) και παρατείνει την περίοδο απανταλλαγής. Παρατείνει τη κολπική απανταλλαγή κατά τρόπο εξαρτώμενο από τη δόση, παρατείνει την αγωγιμότητα και την απανταλλαγή της κολποκοιλιακής σύναψης, και παρατείνει ελαφρώς τη διάρκεια του QRS χωρίς σημαντική επίδραση στην κοιλιακή περίοδο απανταλλαγής. Ο βερνακαλάντη έχει υψηλή συγγένεια για τα ιοντικά κανάλια που εμπλέκονται ειδικά στην επαναπόλωση του κολπικού ιστού και θεωρείται ότι έχει χαμηλό προαρρυθμικό δυναμικό.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Ο βερνακαλάντη μπλοκάρει τα διακολπικά, εξαρτώμενα από την τάση κανάλια νατρίου κατά τρόπο εξαρτώμενο από τη δόση και τη συχνότητα, και αναστέλλει το όψιμο ρεύμα νατρίου (INa) που προσδίδει την επίδρασή του στην ενδοκολπική αγωγιμότητα. Αυτό το μπλοκάρισμα ρεύματος ενισχύει την έναρξη της δράσης του φαρμάκου και την επιταχύνει σε υψηλότερους καρδιακούς ρυθμούς, καθώς η συγγένεια του βερνακαλάντη για το INa αυξάνεται επίσης. Η αποδέσμευσή του είναι γρήγορη μόλις ο καρδιακός ρυθμός μειωθεί. Επίσης, μπλοκάρει το κανάλι Kv 1.5 και τα πρώιμα διεγερτικά κανάλια καλίου του (IKur) και αναστέλλει τα κανάλια καλίου που ενεργοποιούνται από ακετυλοχολίνη (IKAch), τα οποία είναι ειδικά για τον κόλπο και προκαλούν παράταση της κολπικής απανταλλαγής. Ο βερνακαλάντη μπλοκάρει επίσης το κανάλι Kv4.3 και το καρδιακό του ρεύμα καλίου προς τα έξω (Ito), το οποίο εμπλέκεται περισσότερο στην κολπική παρά στην κοιλιακή απανταλλαγή. Ο βερνακαλάντη μπλοκάρει ελάχιστα τα κανάλια hERG και το ταχέως διεγερτικό/καθυστερημένα ανορθωτικό ρεύμα καλίου του (IKr), το οποίο ευθύνεται για ήπια παράταση του QT. Η διεύρυνση του QRS λόγω μπλοκαρίσματος του INa συμβάλλει επίσης στην παράταση του QT.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Σε ασθενείς, οι μέσες μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα του βερνακαλάντη ήταν 3.9 μg/ml μετά από μία εφάπαξ έγχυση 3 mg/kg υδροχλωρικής βερνακαλάντης διάρκειας 10 λεπτών, και 4.3 μg/ml μετά από δεύτερη έγχυση 2 mg/kg με διάστημα 15 λεπτών μεταξύ των δόσεων.

Κυρίως αποβάλλεται μέσω νεφρικής απέκκρισης.

Περίπου 2L/kg.

Η τυπική συνολική κάθαρση του σώματος του βερνακαλάντη εκτιμήθηκε σε 0.41 l/hr/kg.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Σύνδεση με Πρωτεΐνες

Εμφανίζει χαμηλή σύνδεση με πρωτεΐνες και το ελεύθερο κλάσμα του βερνακαλάντη στον ανθρώπινο ορό είναι 53-63% σε εύρος συγκεντρώσεων 1-5 μg/ml.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Ο βερνακαλάντη αποβάλλεται κυρίως μέσω O-απομεθυλίωσης που μεσολαβείται από το CYP2D6 σε εκτεταμένους μεταβολιστές του CYP2D6. Η γλυκουρονιδίωση είναι η κύρια οδός μεταβολισμού σε φτωχούς μεταβολιστές του CYP2D6.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής σε εκτεταμένους μεταβολιστές του CYP2D6 είναι 3 ώρες και 5.5 ώρες σε φτωχούς μεταβολιστές.

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

3 ώρες, 5.5 ώρες

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

53-63%

PubChem

Απέκκριση

Νεφρά

PubChem

science

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

9930049

Μοριακός τύπος

C20H31NO4

Μοριακό βάρος

349.5

IUPAC

(3R)-1-[(1R,2R)-2-[2-(3,4-dimethoxyphenyl)ethoxy]cyclohexyl]pyrrolidin-3-ol

InChIKey

VBHQKCBVWWUUKN-KZNAEPCWSA-N