ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ L04AA33 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

VEDOLIZUMAB

Βεδολιζουμάμπη

Θεραπευτικός παράγοντας σε κλινική χρήση. Δείτε το κλινικό και φαρμακολογικό προφίλ για περισσότερες λεπτομέρειες.

Εμπορικά Ονόματα

ENTYVIO

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Επιμελημένο

medication

SPC-ENTYVIO

Δοσολογία

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ελκώδης Κολίτιδα

Δόση300 mg

Ενδοφλέβια έγχυση σε μηδέν, δύο και έξι εβδομάδες και μετέπειτα κάθε οκτώ εβδομάδες. Εάν δεν παρατηρηθεί θεραπευτικό όφελος μέχρι την Εβδομάδα 10, εξετάστε τη συνέχιση. Εάν μειωθεί η ανταπόκριση, αύξηση της συχνότητας σε κάθε τέσσερις εβδομάδες. Εάν η θεραπεία διακοπεί και χρειαστεί επανάληψη, χορήγηση κάθε τέσσερις εβδομάδες.
Νόσος του Crohn

Δόση300 mg

Ενδοφλέβια έγχυση σε μηδέν, δύο και έξι εβδομάδες και στη συνέχεια κάθε οκτώ εβδομάδες. Ασθενείς χωρίς ανταπόκριση μπορεί να ωφεληθούν από δόση την Εβδομάδα 10, συνεχίστε κάθε οκτώ εβδομάδες από την Εβδομάδα 14. Εάν μειωθεί η ανταπόκριση, αύξηση της συχνότητας σε κάθε τέσσερις εβδομάδες. Εάν η θεραπεία διακοπεί και χρειαστεί επανάληψη, χορήγηση κάθε τέσσερις εβδομάδες.
Παιδιατρικός πληθυσμός (0-17 ετών)

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
Ηλικιωμένοι ασθενείς

Δεν απαιτείται καμία προσαρμογή της δόσης.
Ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία

Δεν έχουν μελετηθεί. Δεν μπορούν να γίνουν συστάσεις για τη δόση.

block

SPC-ENTYVIO

Αντενδείξεις

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Ενεργές σοβαρές λοιμώξεις, όπως φυματίωση, σηψαιμία, κυτταρομεγαλοϊός, λιστερίωση και ευκαιριακές λοιμώξεις, όπως η Προϊούσα Πολυεστιακή Λευκοεγκεφαλοπάθεια (ΠΠΛ) (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

warning

SPC-ENTYVIO

Προειδοποιήσεις

expand_more

Διαχείριση οξέων αντιδράσεων υπερευαισθησίας

Το vedolizumab πρέπει να χορηγείται σε ιατρικό χώρο εξοπλισμένο για να επιτρέπει τη διαχείριση οξέων αντιδράσεων υπερευαισθησίας συμπεριλαμβανομένης της αναφυλαξίας, εάν εμφανισθούν.
Σοβαρή αναφυλακτική αντίδραση ή άλλη σοβαρή αντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση
σοβαρή

Η χορήγηση του Entyvio πρέπει να διακοπεί αμέσως και να ξεκινήσει η κατάλληλη θεραπεία (π.χ. επινεφρίνη και αντιισταμινικά) (βλ. Αντενδείξεις).
Ήπια έως μέτρια αντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση
ήπια έως μέτρια

Πληθυσμόςασθενείς με ιστορικό ήπιας έως μέτριας αντίδρασης σχετιζόμενης με την έγχυση του vedolizumab

Μπορεί να μειωθεί ο ρυθμός έγχυσης ή να διακοπεί η έγχυση και να ξεκινήσει κατάλληλη θεραπεία. Μόλις υποχωρήσει, συνεχίστε την έγχυση. Οι ιατροί πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο χορήγησης προκαταρκτικής θεραπείας (π.χ. με αντιισταμινικό, υδροκορτιζόνη ή/και παρακεταμόλη) πριν από την επόμενη έγχυση.
Αυξημένος κίνδυνος ευκαιριακών λοιμώξεων ή λοιμώξεων για τις οποίες το έντερο αποτελεί αμυντικό φραγμό
σοβαρή

Πληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν vedolizumab

Η θεραπεία με Entyvio δεν πρέπει να ξεκινάει σε ασθενείς με ενεργές, σοβερές λοιμώξεις έως ότου οι λοιμώξεις ελεγχθούν. Οι ιατροί πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο διακοπής της θεραπείας σε ασθενείς που αναπτύσσουν σοβαρή λοίμωξη ενώ ακολουθούν χρόνια θεραπεία με Entyvio.
Χρήση του vedolizumab σε ασθενείς με ελεγχόμενη χρόνια σοβαρή λοίμωξη ή ιστορικό υποτροπιαζουσών σοβαρών λοιμώξεων

Πληθυσμόςασθενείς με ελεγχόμενη χρόνια σοβαρή λοίμωξη ή ιστορικό υποτροπιαζουσών σοβαρών λοιμώξεων

Απαιτείται προσοχή. Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά για λοιμώξεις πριν, κατά και μετά τη θεραπεία.
Φυματίωση

Το Entyvio αντενδείκνυται σε ασθενείς με ενεργό φυματίωση (βλ. Αντενδείξεις). Πριν την έναρξη της θεραπείας, οι ασθενείς πρέπει να ελέγχονται για φυματίωση. Εάν διαγνωσθεί λανθάνουσα φυματίωση, πρέπει να ξεκινήσει κατάλληλη θεραπεία πριν την έναρξη του vedolizumab. Σε ασθενείς που διαγιγνώσκονται με φυματίωση ενώ ακολουθούν θεραπεία, η θεραπεία με vedolizumab πρέπει να διακοπεί μέχρι να έχει θεραπευθεί η λοίμωξη.
Προϊούσα Πολυεστιακή Λευκοεγκεφαλοπάθεια (ΠΠΛ)
σπάνια και συχνά θανατηφόρο

Πληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν vedolizumab

Οι επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης πρέπει να παρακολουθούν τους ασθενείς για τυχόν εκδήλωση ή επιδείνωση νευρολογικών σημείων και συμπτωμάτων και να εξετάζουν το ενδεχόμενο παραπομπής σε νευρολόγο εάν τυχόν αυτά εκδηλωθούν. Εάν υπάρχει υποψία για ΠΠΛ, η θεραπεία με vedolizumab πρέπει να παύσει προσωρινά. Εάν επιβεβαιωθεί ΠΠΛ, η θεραπεία πρέπει να διακοπεί μόνιμα.
Αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης κακοήθειας

Πληθυσμόςασθενείς με ελκώδη κολίτιδα και νόσο του Crohn

Τα ανοσοτροποποιητικά φαρμακευτικά προϊόντα ενδέχεται να αυξήσουν τον κίνδυνο κακοήθειας.
Προηγούμενη θεραπεία με natalizumab ή rituximab

Πληθυσμόςασθενείς που έχουν ήδη υποβληθεί σε θεραπεία με natalizumab ή rituximab

Απαιτείται προσοχή όταν εξετάζεται το ενδεχόμενο χρήσης του Entyvio σε αυτούς τους ασθενείς. Οι ασθενείς που έχουν ήδη εκτεθεί στο natalizumab πρέπει να περιμένουν συνήθως τουλάχιστον 12 εβδομάδες πριν ξεκινήσουν θεραπεία με Entyvio, εκτός εάν υποδεικνύεται διαφορετικά από την κλινική κατάσταση του ασθενούς.
Ταυτόχρονη χρήση του vedolizumab με βιολογικά ανοσοκατασταλτικά

Η χρήση του Entyvio σε αυτούς τους ασθενείς δεν συνιστάται.
Εμβολιασμοί

Πληθυσμόςόλοι οι ασθενείς

Συνιστάται όλοι οι ασθενείς να έχουν πραγματοποιήσει τους απαραίτητους εμβολιασμούς σύμφωνα με τις ισχύουσες κατευθυντήριες οδηγίες για την ανοσοποίηση πριν την έναρξη της θεραπείας με Entyvio. Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με vedolizumab μπορούν να συνεχίσουν να λαμβάνουν εμβόλια από μη ζώντες μικροοργανισμούς. Η χορήγηση του εμβολίου της γρίπης πρέπει να γίνεται με ένεση σύμφωνα με την κλινική πρακτική ρουτίνας. Άλλα εμβόλια από ζώντες μικροοργανισμούς μπορούν να χορηγηθούν ταυτόχρονα με το vedolizumab, μόνο εάν τα οφέλη υπερτερούν σαφώς έναντι των κινδύνων.
Επαγωγή της ύφεσης της νόσου του Crohn

Πληθυσμόςορισμένοι ασθενείς, ειδικά με σοβαρή ενεργό νόσο κατά την έναρξη της θεραπείας που δεν έχουν υποβληθεί στο παρελθόν σε θεραπεία με ανταγωνιστές TNFα

Μπορεί να χρειασθούν έως 14 εβδομάδες για την επαγωγή της ύφεσης. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.
Αποτελεσματικότητα σε ασθενείς με νόσο του Crohn χωρίς ταυτόχρονη θεραπεία με κορτικοστεροειδή

Πληθυσμόςασθενείς με νόσο του Crohn χωρίς ταυτόχρονη θεραπεία με κορτικοστεροειδή

Η χορήγηση vedolizumab ενδέχεται να είναι λιγότερο αποτελεσματική ως προς την επαγωγή της ύφεσης της νόσου του Crohn απ' ό,τι σε ασθενείς που ελάμβαναν ήδη ταυτόχρονη θεραπεία με κορτικοστεροειδή (ανεξάρτητα από την ταυτόχρονη χρήση ανοσοτροποποιητικών, βλ. Φαρμακοδυναμικές).

swap_horiz

SPC-ENTYVIO

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

Κορτικοστεροειδή, ανοσοτροποποιητικά (αζαθειοπρίνης, 6-μερκαπτοπουρίνης, μεθοτρεξάτης), αμινοσαλικυλικά
παρακολούθηση

Δεν υπήρξε κλινικά αξιοσημείωτη επίδραση στη φαρμακοκινητική του vedolizumab.
Εμβόλια από ζώντες μικροοργανισμούς (ειδικότερα από του στόματος)
προσοχή

Πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή.

ΣύστασηΧρήση με προσοχή.

sick

SPC-ENTYVIO

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Λοιμώξεις

Ρινοφαρυγγίτιδα
Βρογχίτιδα
Γαστρεντερίτιδα
Λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος
Γρίππη
Παραρρινοκολπίτιδα
Φαρυγγίτιδα
Λοίμωξη αναπνευστικού συστήματος
Αιδοιοκολπική καντιντίαση
Στοματική καντιντίαση
Πνευμονία
Απόστημα πρωκτού
Θυλακίτιδα

Νευρικό

Κεφαλαλγία
Παραισθησία

Οφθαλμικές

Θαμπή όραση

Αγγειακές

Υπέρταση

Αναπνευστικό

Στοματοφαρυγγικό άλγος
Ρινική συμφόρηση
Βήχας

Γαστρεντερικό

Ραγάδα πρωκτού
Ναυτία
Δυσπεψία
Δυσκοιλιότητα
Διάταση κοιλίας
Μετεωρισμός
Αιμορροΐδες

Δέρμα

Εξάνθημα
Κνησμός
Έκζεμα
Ερύθημα
Νυκτερινοί ιδρώτες
Ακμή

Μυοσκελετικό

Αρθραλγία
Μυϊκοί σπασμοί
Οσφυαλγία
Μυϊκή αδυναμία
Πόνος άκρου

Γενικές

Κόπωση
Πυρεξία
Αντίδραση στο σημείο της έγχυσης
Άλγος στο σημείο της έγχυσης
Ερεθισμός στο σημείο της έγχυσης
Ρίγη
Αίσθηση ψυχρού

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Αρθραλγία

Μυοσκελετικό

Πολύ συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Ρινοφαρυγγίτιδα

Λοιμώξεις

Πολύ συχνές
Άλγος στο σημείο της έγχυσης

Γενικές

Συχνές
Έκζεμα

Δέρμα

Συχνές
Αιμορροΐδες

Γαστρεντερικό

Συχνές
Ακμή

Δέρμα

Συχνές
Αντίδραση στο σημείο της έγχυσης

Γενικές

Συχνές
Απόστημα πρωκτού

Λοιμώξεις

Συχνές
Βήχας

Αναπνευστικό

Συχνές
Βρογχίτιδα

Λοιμώξεις

Συχνές
Γαστρεντερίτιδα

Λοιμώξεις

Συχνές
Γρίππη

Λοιμώξεις

Συχνές
Διάταση κοιλίας

Γαστρεντερικό

Συχνές
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Δυσπεψία

Γαστρεντερικό

Συχνές
Εξάνθημα

Δέρμα

Συχνές
Ερεθισμός στο σημείο της έγχυσης

Γενικές

Συχνές
Ερύθημα

Δέρμα

Συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Συχνές
Κόπωση

Γενικές

Συχνές
Λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος

Λοιμώξεις

Συχνές
Μετεωρισμός

Γαστρεντερικό

Συχνές
Μυϊκή αδυναμία

Μυοσκελετικό

Συχνές
Μυϊκοί σπασμοί

Μυοσκελετικό

Συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Συχνές
Νυκτερινοί ιδρώτες

Δέρμα

Συχνές
Οσφυαλγία

Μυοσκελετικό

Συχνές
Παραισθησία

Νευρικό

Συχνές
Παραρρινοκολπίτιδα

Λοιμώξεις

Συχνές
Πυρεξία

Γενικές

Συχνές
Πόνος άκρου

Μυοσκελετικό

Συχνές
Ραγάδα πρωκτού

Γαστρεντερικό

Συχνές
Ρινική συμφόρηση

Αναπνευστικό

Συχνές
Στοματοφαρυγγικό άλγος

Αναπνευστικό

Συχνές
Υπέρταση

Αγγειακές

Συχνές
Φαρυγγίτιδα

Λοιμώξεις

Συχνές
Αίσθηση ψυχρού

Γενικές

Όχι συχνές
Αιδοιοκολπική καντιντίαση

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Θυλακίτιδα

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Λοίμωξη αναπνευστικού συστήματος

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Ρίγη

Γενικές

Όχι συχνές
Στοματική καντιντίαση

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Θαμπή όραση

Οφθαλμικές

Πολύ σπάνιες
Πνευμονία

Λοιμώξεις

Πολύ σπάνιες

pregnant_woman

SPC-ENTYVIO

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή expand_more

Κύηση
συνιστάται έντονα να χρησιμοποιούν επαρκή αντισύλληψη

για να αποτρέψουν την κύηση και να συνεχίσουν τη χρήση της για τουλάχιστον 18 εβδομάδες μετά την τελευταία χορήγηση του Entyvio.
Κύηση
πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο εάν τα οφέλη υπερτερούν σαφώς έναντι του πιθανού κινδύνου

Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν άμεση ή έμμεση τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα).
Γαλουχία
συνιστάται να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα διακοπεί/αποφευχθεί η θεραπεία με Entyvio

Δεν είναι γνωστό εάν το vedolizumab απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα ή εάν απορροφάται συστηματικά μετά την κατάποση. Τα διαθέσιμα φαρμακοδυναμικά/τοξικολογικά δεδομένα σε ζώα έδειξαν απέκκριση του vedolizumab στο γάλα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Επειδή τα μητρικά αντισώματα (IgG) απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα.
Γονιμότητα

Δεν υπάρχουν δεδομένα σχετικά με τις επιδράσεις του vedolizumab στην ανθρώπινη γονιμότητα. Οι επιδράσεις στην ανδρική και γυναικεία γονιμότητα δεν έχουν αξιολογηθεί τυπικά σε μελέτες με ζώα (βλ. Προκλινικά δεδομένα).

neurology

SPC-ENTYVIO

Μηχανισμός δράσης

expand_more

monitor_heart

SPC-ENTYVIO

Φαρμακοδυναμική

expand_more

biotech

SPC-ENTYVIO

Φαρμακοκινητική

expand_more

Η φαρμακοκινητική του vedolizumab για μία και για πολλαπλές δόσεις έχει μελετηθεί σε υγιή υποκείμενα και σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ενεργό ελκώδη κολίτιδα ή νόσο του Crohn. Στους ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκαν 300 mg vedolizumab ως ενδοφλέβια…

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Λοιμώξεις	coronavirusΛοιμώξεις & ιολογικός έλεγχος	πριν, κατά και μετά τη θεραπεία	—

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Αντιδράσεις οξείας υπερευαισθησίας	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	Συνεχώς κατά τη διάρκεια κάθε έγχυσης. Για τις πρώτες δύο εγχύσεις, για περίπου δύο ώρες μετά την ολοκλήρωση. Για όλες τις επακόλουθες εγχύσεις, για περίπου μία ώρα μετά την ολοκλήρωση.	—

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-ENTYVIO

expand_more

Η θεραπεία με Entyvio πρέπει να χορηγείται και να επιτηρείται από ειδικούς επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης που έχουν εμπειρία στη διάγνωση και τη θεραπεία της ελκώδους κολίτιδας ή της νόσου του Crohn (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Πρέπει να δίνεται στους ασθενείς το φύλλο οδηγιών χρήσης και η Κάρτα Προειδοποίησης του Ασθενούς.

Δοσολογία

Ελκώδης Κολίτιδα

Το συνιστώμενο δοσολογικό σχήμα του Entyvio είναι 300 mg, χορηγούμενα με ενδοφλέβια έγχυση σε μηδέν, δύο και έξι εβδομάδες και μετέπειτα κάθε οκτώ εβδομάδες.

Το ενδεχόμενο συνέχισης της θεραπείας για ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα πρέπει να εξετάζεται προσεκτικά, εάν δεν παρατηρηθεί κανένα θεραπευτικό όφελος μέχρι την Εβδομάδα 10 (βλ. Φαρμακοδυναμικές).

Μερικοί ασθενείς που έχουν εμφανίσει μείωση της ανταπόκρισής τους μπορεί να ωφεληθούν από αύξηση της συχνότητας χορήγησης δόσης του Entyvio 300 mg κάθε τέσσερις εβδομάδες.

Σε ασθενείς που έχουν ανταποκριθεί στη θεραπεία με Entyvio, τα κορτικοστεροειδή είναι δυνατό να ελαττωθούν ή/και να διακοπούν ανάλογα με το πρότυπο φροντίδας.

Επανάληψη της θεραπείας

Εάν η θεραπεία διακοπεί και παραστεί ανάγκη επανάληψης της θεραπείας με Entyvio, μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο της χορήγησης κάθε τέσσερεις εβδομάδες (βλ. Φαρμακοδυναμικές). Η περίοδος διακοπής της θεραπείας στις κλινικές δοκιμές έφθανε μέχρι το ένα έτος. Η αποτελεσματικότητα επανακτήθηκε χωρίς καμία εμφανή αύξηση των ανεπιθύμητων ενεργειών ή των αντιδράσεων που σχετίζονται με την έγχυση κατά την επανάληψη της θεραπείας με vedolizumab (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).

Νόσος του Crohn

Το συνιστώμενο δοσολογικό σχήμα του Entyvio είναι 300 mg, χορηγούμενα με ενδοφλέβια έγχυση σε μηδέν, δύο και έξι εβδομάδες και στη συνέχεια κάθε οκτώ εβδομάδες.

Ασθενείς με νόσο του Crohn, οι οποίοι δεν έχουν εμφανίσει ανταπόκριση μπορεί να ωφεληθούν από μια δόση Entyvio την Εβδομάδα 10 (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Συνεχίστε τη θεραπεία κάθε οκτώ εβδομάδες από την Εβδομάδα 14 σε ασθενείς που ανταποκρίνονται. Η θεραπεία για ασθενείς με νόσο του Crohn δεν πρέπει να συνεχίζεται, εάν δεν παρατηρηθεί κανένα θεραπευτικό όφελος μέχρι την Εβδομάδα 14 (βλ. Φαρμακοδυναμικές).

Μερικοί ασθενείς που έχουν εμφανίσει μείωση της ανταπόκρισής τους μπορεί να ωφεληθούν από την αύξηση της συχνότητας χορήγησης δόσης Entyvio 300 mg κάθε τέσσερις εβδομάδες.

Επανάληψη της θεραπείας

Εάν η θεραπεία διακοπεί και παραστεί ανάγκη επανάληψης της θεραπείας με Entyvio, μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο της χορήγησης κάθε τέσσερεις εβδομάδες (βλ. Φαρμακοδυναμικές). Η περίοδος διακοπής της θεραπείας σε κλινικές δοκιμές παρατάθηκε μέχρι ένα έτος. Η αποτελεσματικότητα επανακτήθηκε χωρίς καμία εμφανή αύξηση των ανεπιθύμητων ενεργειών ή των αντιδράσεων που σχετίζονται με την έγχυση κατά την επανάληψη της θεραπείας με vedolizumab (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του vedolizumab σε παιδιά ηλικίας 0 έως 17 ετών δεν έχει ακόμα τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

Ηλικιωμένοι ασθενείς

Δεν απαιτείται καμία προσαρμογή της δόσης σε ηλικιωμένους ασθενείς. Οι φαρμακοκινητικές αναλύσεις πληθυσμού δεν έδειξαν καμία επίδραση της ηλικίας (βλ. Φαρμακοκινητικές).

Ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία

Το Entyvio δεν έχει μελετηθεί σε αυτούς τους πληθυσμούς ασθενών. Δεν μπορούν να γίνουν συστάσεις για τη δόση.

Τρόπος χορήγησης

Το Entyvio προορίζεται μόνο για ενδοφλέβια χρήση. Προορίζεται για να ανασυσταθεί και να αραιωθεί περαιτέρω πριν από την ενδοφλέβια χορήγηση, για οδηγίες, βλ. παράγραφο 6.6.

Το Entyvio χορηγείται ως ενδοφλέβια έγχυση διαρκείας 30 λεπτών. Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται κατά τη διάρκεια και μετά την έγχυση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

block

Αντενδείξεις

SPC-ENTYVIO

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Ενεργές σοβαρές λοιμώξεις, όπως φυματίωση, σηψαιμία, κυτταρομεγαλοϊός, λιστερίωση και ευκαιριακές λοιμώξεις, όπως η Προϊούσα Πολυεστιακή Λευκοεγκεφαλοπάθεια (ΠΠΛ) (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-ENTYVIO

expand_more

Το vedolizumab πρέπει να χορηγείται σε ιατρικό χώρο εξοπλισμένο για να επιτρέπει τη διαχείριση οξέων αντιδράσεων υπερευαισθησίας συμπεριλαμβανομένης της αναφυλαξίας, εάν εμφανισθούν. Μέτρα κατάλληλης παρακολούθησης και ιατρικής υποστήριξης πρέπει να είναι διαθέσιμα για άμεση χρήση όταν γίνεται χορήγηση του vedolizumab. Όλοι οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται συνεχώς κατά τη διάρκεια κάθε έγχυσης. Για τις πρώτες δύο εγχύσεις, πρέπει επίσης να παρακολουθούνται για περίπου δύο ώρες μετά την ολοκλήρωση της έγχυσης για σημεία και συμπτώματα αντιδράσεων οξείας υπερευαισθησίας. Για όλες τις επακόλουθες εγχύσεις, οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για περίπου μία ώρα μετά την ολοκλήρωση της έγχυσης.

Αντιδράσεις που σχετίζονται με την έγχυση

Σε κλινικές μελέτες, έχουν αναφερθεί αντιδράσεις σχετιζόμενες με την έγχυση και αντιδράσεις υπερευαισθησίας, με την πλειοψηφία αυτών να είναι ήπιας έως μέτριας σοβαρότητας (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).

Εάν εκδηλωθεί σοβαρή σχετιζόμενη με την έγχυση αναφυλακτική αντίδραση ή άλλη σοβαρή αντίδραση, η χορήγηση του Entyvio πρέπει να διακοπεί αμέσως και να ξεκινήσει η κατάλληλη θεραπεία (π.χ. επινεφρίνη και αντιισταμινικά) (βλ. Αντενδείξεις).

Εάν εκδηλωθεί ήπια έως μέτρια αντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση, μπορεί να μειωθεί ο ρυθμός έγχυσης ή να διακοπεί η έγχυση και να ξεκινήσει κατάλληλη θεραπεία. Μόλις η ήπια ή η μέτρια αντίδραση η σχετιζόμενη με την έγχυση υποχωρήσει, συνεχίστε την έγχυση. Οι ιατροί πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο χορήγησης προκαταρκτικής θεραπείας (π.χ. με αντιισταμινικό, υδροκορτιζόνη ή/και παρακεταμόλη) πριν από την επόμενη έγχυση για ασθενείς με ιστορικό ήπιας έως μέτριας αντίδρασης σχετιζόμενης με την έγχυση του vedolizumab, προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι κίνδυνοι (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).

Λοιμώξεις

Το vedolizumab είναι ένας εκλεκτικός ανταγωνιστής της ιντεγκρίνης του εντέρου, χωρίς προσδιορισμένη συστηματική ανοσοκατασταλτική δραστικότητα (βλ. Φαρμακοδυναμικές). Οι ιατροί πρέπει να γνωρίζουν τον πιθανό αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης ευκαιριακών λοιμώξεων ή λοιμώξεων για τις οποίες το έντερο αποτελεί αμυντικό φραγμό (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Η θεραπεία με Entyvio δεν πρέπει να ξεκινάει σε ασθενείς με ενεργές, σοβαρές λοιμώξεις έως ότου οι λοιμώξεις ελεγχθούν και οι ιατροί πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο διακοπής της θεραπείας σε ασθενείς που αναπτύσσουν σοβαρή λοίμωξη ενώ ακολουθούν χρόνια θεραπεία με Entyvio. Απαιτείται προσοχή όταν εξετάζεται το ενδεχόμενο χρήσης του vedolizumab σε ασθενείς με ελεγχόμενη χρόνια σοβαρή λοίμωξη ή ιστορικό υποτροπιαζουσών σοβαρών λοιμώξεων. Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά για λοιμώξεις πριν, κατά και μετά τη θεραπεία. Το Entyvio αντενδείκνυται σε ασθενείς με ενεργό φυματίωση (βλ. Αντενδείξεις). Πριν την έναρξη της θεραπείας με vedolizumab, οι ασθενείς πρέπει να ελέγχονται για φυματίωση σύμφωνα με την κατά τόπους ισχύουσα πρακτική. Εάν διαγνωσθεί λανθάνουσα φυματίωση, πρέπει να ξεκινήσει κατάλληλη θεραπεία για την αντιμετώπιση της φυματίωσης σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες συστάσεις, πριν από την έναρξη του vedolizumab. Σε ασθενείς που διαγιγνώσκονται με φυματίωση ενώ ακολουθούν θεραπεία με vedolizumab, η θεραπεία με vedolizumab πρέπει να διακοπεί μέχρι να έχει θεραπευθεί η φυματιώδης λοίμωξη.

Μερικοί ανταγωνιστές της ιντεγκρίνης και μερικοί συστηματικοί ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες έχουν συσχετιστεί με την προϊούσα πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια (ΠΠΛ), μια σπάνια και συχνά θανατηφόρο ευκαιριακή λοίμωξη που προκαλείται από τον ιό του John Cunningham (JC). Δεσμευόμενο στην ιντεγκρίνη α4β7, η οποία εκφράζεται στα λεμφοκύτταρα του εντέρου, το vedolizumab ασκεί ανοσοκατασταλτική δράση στο έντερο. Παρόλο που δεν παρατηρήθηκε καμία συστηματική ανοσοκατασταλτική δράση σε υγιή υποκείμενα, οι επιδράσεις στη συστηματική λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος σε ασθενείς με Φλεγμονώδη Νόσο του Εντέρου δεν είναι γνωστές. Δεν αναφέρθηκαν περιπτώσεις ΠΠΛ σε κλινικές μελέτες του vedolizumab, ωστόσο, οι επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης πρέπει να παρακολουθούν τους ασθενείς που λαμβάνουν vedolizumab για τυχόν εκδήλωση ή επιδείνωση νευρολογικών σημείων και συμπτωμάτων, όπως αυτά περιγράφονται στο εκπαιδευτικό υλικό για τους ιατρούς, και να εξετάζουν το ενδεχόμενο παραπομπής σε νευρολόγο εάν τυχόν αυτά εκδηλωθούν. Ο ασθενής πρόκειται να λάβει μια Κάρτα Προειδοποίησης Ασθενούς (βλ. Δοσολογία). Εάν υπάρχει υποψία για ΠΠΛ, η θεραπεία με vedolizumab πρέπει να παύσει προσωρινά. Εάν η επιβεβαιωθεί ΠΠΛ, η θεραπεία πρέπει να διακοπεί μόνιμα.

Κακοήθειες

Ο κίνδυνος εμφάνισης κακοήθειας αυξάνεται σε ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα και νόσο του Crohn. Τα ανοσοτροποποιητικά φαρμακευτικά προϊόντα ενδέχεται να αυξήσουν τον κίνδυνο κακοήθειας (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).

Προηγούμενη και ταυτόχρονη χρήση βιολογικών προϊόντων

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα κλινικών δοκιμών με το vedolizumab για ασθενείς που έχουν ήδη υποβληθεί σε θεραπεία με natalizumab ή rituximab. Απαιτείται προσοχή όταν εξετάζεται το ενδεχόμενο χρήσης του Entyvio σε αυτούς τους ασθενείς. Οι ασθενείς που έχουν ήδη εκτεθεί στο natalizumab πρέπει να περιμένουν συνήθως τουλάχιστον 12 εβδομάδες πριν ξεκινήσουν θεραπεία με Entyvio, εκτός εάν υποδεικνύεται διαφορετικά από την κλινική κατάσταση του ασθενούς. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα κλινικών δοκιμών για την ταυτόχρονη χρήση του vedolizumab με βιολογικά ανοσοκατασταλτικά. Επομένως, η χρήση του Entyvio σε αυτούς τους ασθενείς δεν συνιστάται.

Εμβόλια από ζώντες μικροοργανισμούς και εμβόλια που χορηγούνται από το στόμα

Σε μια ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη σε υγιείς εθελοντές, μία εφάπαξ δόση 750 mg vedolizumab δεν μείωσε τα ποσοστά προστατευτικής ανοσίας στον ιό της ηπατίτιδας Β σε υποκείμενα που εμβολιάστηκαν ενδομυϊκά με τρεις δόσεις ανασυνδυασμένου επιφανειακού αντιγόνου ηπατίτιδας Β. Τα υποκείμενα που εκτέθηκαν στο vedolizumab εμφάνισαν χαμηλότερα ποσοστά ορομετατροπής μετά τη λήψη αδρανοποιημένου, από του στόματος εμβολίου για τη χολέρα. Η επίδραση σε άλλα από του στόματος και ρινικά εμβόλια είναι άγνωστη. Συνιστάται όλοι οι ασθενείς να έχουν πραγματοποιήσει τους απαραίτητους εμβολιασμούς σύμφωνα με τις ισχύουσες κατευθυντήριες οδηγίες για την ανοσοποίηση πριν την έναρξη της θεραπείας με Entyvio. Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με vedolizumab μπορούν να συνεχίσουν να λαμβάνουν εμβόλια από μη ζώντες μικροοργανισμούς. Δεν υπάρχουν δεδομένα σχετικά με τη δευτερογενή μετάδοση της λοίμωξης από εμβόλια από ζώντες μικροοργανισμούς σε ασθενείς που λαμβάνουν vedolizumab. Η χορήγηση του εμβολίου της γρίπης πρέπει να γίνεται με ένεση σύμφωνα με την κλινική πρακτική ρουτίνας. Άλλα εμβόλια από ζώντες μικροοργανισμούς μπορούν να χορηγηθούν ταυτόχρονα με το vedolizumab, μόνο εάν τα οφέλη υπερτερούν σαφώς έναντι των κινδύνων.

Επαγωγή της ύφεσης της νόσου του Crohn

Μπορεί να χρειασθούν έως 14 εβδομάδες σε ορισμένους ασθενείς για την επαγωγή της ύφεσης της νόσου του Crohn. Οι λόγοι δεν είναι πλήρως γνωστοί και πιθανώς να σχετίζονται με το μηχανισμό δράσης. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, ιδιαίτερα σε ασθενείς με σοβαρή ενεργό νόσο κατά την έναρξη της θεραπείας που δεν έχουν υποβληθεί στο παρελθόν σε θεραπεία με ανταγωνιστές TNFα. (Βλ. επίσης Φαρμακοδυναμικές.) Επεξηγηματικές αναλύσεις υποομάδας από τις κλινικές δοκιμές στη νόσο του Crohn έδειξαν ότι η χορήγηση vedolizumab σε ασθενείς χωρίς ταυτόχρονη θεραπεία με κορτικοστεροειδή ενδέχεται να είναι λιγότερο αποτελεσματική ως προς την επαγωγή της ύφεσης της νόσου του Crohn απ’ ό,τι σε ασθενείς που ελάμβαναν ήδη ταυτόχρονη θεραπεία με κορτικοστεροειδή (ανεξάρτητα από την ταυτόχρονη χρήση ανοσοτροποποιητικών, βλ. Φαρμακοδυναμικές).

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-ENTYVIO

expand_more

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες αλληλεπιδράσεων.

Το vedolizumab έχει μελετηθεί σε ενήλικες ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα και νόσο του Crohn με ταυτόχρονη χορήγηση κορτικοστεροειδών, ανοσοτροποποιητικών (αζαθειοπρίνης, 6-μερκαπτοπουρίνης και μεθοτρεξάτης) και αμινοσαλικυλικών. Φαρμακοκινητικές αναλύσεις πληθυσμού υποδεικνύουν ότι η συγχορήγηση αυτών των παραγόντων δεν είχε κλινικά αξιοσημείωτη επίδραση στη φαρμακοκινητική του vedolizumab. Η επίδραση του vedolizumab στη φαρμακοκινητική κοινώς συγχορηγούμενων φαρμακευτικών ενώσεων δεν έχει μελετηθεί.

Εμβολιασμοί

Τα εμβόλια από ζώντες μικροοργανισμούς, ειδικότερα τα από του στόματος χορηγούμενα εμβόλια από ζώντες μικροοργανισμούς, πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή ταυτόχρονα με το Entyvio (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-ENTYVIO

expand_more

Σύνοψη του προφίλ ασφάλειας

Το vedolizumab έχει μελετηθεί σε τρεις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές δοκιμές σε ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα (GEMINI I) ή νόσο του Crohn (GEMINI II και III). Σε δύο ελεγχόμενες μελέτες (GEMINI I και II) στις οποίες συμμετείχαν 1.434 ασθενείς που ελάμβαναν vedolizumab 300 mg την Εβδομάδα 0, την Εβδομάδα 2 και κατόπιν κάθε οκτώ εβδομάδες ή κάθε τέσσερεις εβδομάδες από την Εβδομάδα 6 για μέχρι 52 εβδομάδες, καθώς και 297 ασθενείς που ελάμβαναν εικονικό φάρμακο για μέχρι 52 εβδομάδες, αναφέρθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες στο 84% των ασθενών που ελάμβαναν vedolizumab και στο 78% των ασθενών που ελάμβαναν εικονικό φάρμακο. Σε διάστημα 52 εβδομάδων, το 19% των ασθενών που υποβάλλονταν σε θεραπεία με vedolizumab παρουσίασαν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες συγκριτικά με το 13% των ασθενών που ελάμβαναν εικονικό φάρμακο. Παρόμοια ποσοστά ανεπιθύμητων ενεργειών εμφανίστηκαν στις ομάδες που ελάμβαναν δόση κάθε οκτώ εβδομάδες και κάθε τέσσερις εβδομάδες στις κλινικές δοκιμές Φάσης 3. Το ποσοστό ασθενών που διέκοψε τη θεραπεία λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών ήταν 9% για τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με vedolizumab και 10% για τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με το εικονικό φάρμακο. Στις συνδυαστικές μελέτες GEMINI I και II οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρουσιάστηκαν στο ≥5% ήταν ναυτία, ρινοφαρυγγίτιδα, λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, αρθραλγία, πυρεξία, κόπωση, κεφαλαλγία, βήχας. Ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με την έγχυση αναφέρθηκαν στο 4% των ασθενών που ελάμβαναν vedolizumab.

Στη μικρότερης διάρκειας (10 εβδομάδων), ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, δοκιμή επαγωγής, GEMINI III, οι τύποι ανεπιθύμητων ενεργειών που αναφέρθηκαν ήταν παρόμοιοι αλλά εκδηλώθηκαν σε χαμηλότερη συχνότητα απ’ ότι στις μεγαλύτερης διάρκειας δοκιμές των 52 εβδομάδων. 279 επιπλέον ασθενείς υποβλήθηκαν σε θεραπεία με vedolizumab την Εβδομάδα 0 και την Εβδομάδα 2 και κατόπιν με εικονικό φάρμακο για διάστημα μέχρι 52 εβδομάδες. Από αυτούς τους ασθενείς, το 84% παρουσίασε ανεπιθύμητες ενέργειες και το 15% παρουσίασε σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες.

Οι ασθενείς (n=1.822) που είχαν ήδη ενταχθεί σε μελέτες Φάσης 2 ή 3 με vedolizumab ήταν κατάλληλοι να ενταχθούν σε μια συνεχιζόμενη ανοικτή μελέτη και ελάμβαναν vedolizumab 300 mg κάθε τέσσερις εβδομάδες.

Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα

Η παρακάτω κατάταξη ανεπιθύμητων ενεργειών βασίζεται στην εμπειρία από κλινικές δοκιμές και από την κυκλοφορία του προϊόντος και οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται ανά κατηγορία/οργανικό σύστημα. Στις κατηγορίες/οργανικά συστήματα, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κάτω από τους τίτλους των εξής κατηγοριών συχνότητας: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100) και πολύ σπάνιες (<1/10.000). Σε κάθε ομάδα συχνότητας, οι ανεπιθύμητες ενέργειες εμφανίζονται κατά σειρά φθίνουσας σοβαρότητας.

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών

Ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με την έγχυση

Στις ελεγχόμενες μελέτες GEMINI I και II, το 4% των ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με vedolizumab και το 3% των ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με εικονικό φάρμακο εκδήλωσε ανεπιθύμητη ενέργεια που προσδιορίστηκε από τον ερευνητή ως αντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Δεν αναφέρθηκε κανένας μεμονωμένος προτιμώμενος όρος ως αντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση που εκδηλώθηκε σε ποσοστό πάνω από 1%. Η πλειοψηφία των αντιδράσεων των σχετιζόμενων με την έγχυση ήταν ήπιες ή μέτριες σε ένταση και το <1% οδήγησε σε διακοπή της θεραπείας της μελέτης. Οι παρατηρηθείσες σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις γενικά αποκαταστάθηκαν χωρίς παρέμβαση ή με ελάχιστη παρέμβαση μετά την έγχυση. Οι περισσότερες σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις εμφανίσθηκαν μέσα στις πρώτες 2 ώρες. Από τους ασθενείς που παρουσίασαν αντιδράσεις σχετιζόμενες με την έγχυση, αυτοί που υποβάλλονταν σε θεραπεία με vedolizumab εμφάνισαν περισσότερες αντιδράσεις σχετιζόμενες με την έγχυση εντός των πρώτων δύο ωρών συγκριτικά με τους ασθενείς που υποβάλλονταν σε θεραπεία με το εικονικό φάρμακο και εμφάνισαν αντιδράσεις σχετιζόμενες με την έγχυση. Οι περισσότερες αντιδράσεις που σχετίζονταν με την έγχυση δεν ήταν σοβαρές και εμφανίσθηκαν κατά τη διάρκεια της έγχυσης ή μέσα στην πρώτη ώρα μετά την ολοκλήρωση της έγχυσης.

Μια σοβαρή ανεπιθύμητη αντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση αναφέρθηκε σε ασθενή με νόσο του Crohn στη διάρκεια της δεύτερης έγχυσης (τα συμπτώματα που αναφέρθηκαν ήταν δύσπνοια, βρογχόσπασμος, κνίδωση, έξαψη, εξάνθημα και αυξημένη πίεση του αίματος και καρδιακός παλμός) και αντιμετωπίστηκε επιτυχώς με διακοπή της έγχυσης και χορήγηση αντιισταμινικού και ενδοφλέβιας υδροκορτιζόνης. Σε ασθενείς που έλαβαν vedolizumab τις Εβδομάδες 0 και 2 και κατόπιν εικονικό φάρμακο, δεν εμφανίστηκε καμία αύξηση του ποσοστού των αντιδράσεων των σχετιζόμενων με την έγχυση κατά την επανάληψη της θεραπείας με vedolizumab μετά την απώλεια της ανταπόκρισης.

Λοιμώξεις

Στις ελεγχόμενες μελέτες GEMINI I και II, το ποσοστό των λοιμώξεων ήταν 0,85 ανά ασθενή-έτος στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με vedolizumab και 0,70 ανά ασθενή-έτος στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με εικονικό φάρμακο. Οι λοιμώξεις ήταν πρωτίστως ρινοφαρυγγίτιδα, λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, παραρρινοκολπίτιδα και λοιμώξεις των ουροφόρων οδών. Οι περισσότεροι ασθενείς συνέχισαν τη θεραπεία με vedolizumab μετά την αντιμετώπιση της λοίμωξης.

Στις ελεγχόμενες μελέτες GEMINI I και II, το ποσοστό των σοβαρών λοιμώξεων ήταν 0,07 ανά ασθενή-έτος στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με vedolizumab και 0,06 ανά ασθενή-έτος στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με εικονικό φάρμακο. Με την πάροδο του χρόνου, δεν υπήρξε καμία σημαντική αύξηση του ποσοστού των σοβαρών λοιμώξεων.

Σε ελεγχόμενες και σε ανοικτές μελέτες με vedolizumab σε ενήλικες, έχουν αναφερθεί σοβαρές λοιμώξεις, που περιλαμβάνουν φυματίωση, σηψαιμία (μερικές φορές θανατηφόρο), σηψαιμία από σαλμονέλα, μηνιγγίτιδα από λιστέρια και κολίτιδα από κυτταρομεγαλοϊό.

Ανοσογονικότητα

Στις ελεγχόμενες μελέτες GEMINI I και II, το vedolizumab έδειξε ποσοστό ανοσογονικότητας 4% (56 από τους 1.434 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε συνεχή θεραπεία με vedolizumab ήταν θετικοί στο αντίσωμα έναντι του vedolizumab σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή κατά τη διάρκεια της θεραπείας). Εννέα από τους 56 ασθενείς ήταν μόνιμα θετικοί (θετικοί στο αντίσωμα έναντι του vedolizumab σε δύο ή περισσότερες επισκέψεις της μελέτης) ενώ 33 ασθενείς ανέπτυξαν εξουδετερωτικά αντισώματα έναντι του vedolizumab.

Η συχνότητα ανίχνευσης αντισώματος έναντι του vedolizumab σε ασθενείς 16 εβδομάδες μετά την τελευταία δόση του vedolizumab (περίπου πέντε ημιζωές μετά την τελευταία δόση) ήταν περίπου 10% στις GEMINI I και II.

Στις ελεγχόμενες μελέτες GEMINI I και II, το 5% των ασθενών (3 από τους 61 ασθενείς) που εμφάνισαν ανεπιθύμητη ενέργεια που αξιολογήθηκε από τον ερευνητή ως αντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση, ήταν μόνιμα θετικοί στο αντίσωμα έναντι του vedolizumab.

Γενικά, δεν υπήρχε καμία εμφανής συσχέτιση της ανάπτυξης αντισώματος έναντι του vedolizumab με την κλινική ανταπόκριση ή τις ανεπιθύμητες ενέργειες. Ωστόσο, ο αριθμός ασθενών που ανέπτυξε αντισώματα έναντι του vedolizumab ήταν εξαιρετικά περιορισμένος για να επιτρέψει μια οριστική αξιολόγηση.

Κακοήθεια

Γενικά, τα αποτελέσματα του προγράμματος κλινικών δοκιμών μέχρι σήμερα δεν υποδεικνύουν αυξημένο κίνδυνο για ανάπτυξη κακοήθειας κατά τη θεραπεία με vedolizumab. Ωστόσο, ο αριθμός κακοηθειών ήταν μικρός και η μακροχρόνια έκθεση ήταν περιορισμένη. Οι μακροχρόνιες αξιολογήσεις για την ασφάλεια είναι σε εξέλιξη.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-ENTYVIO

expand_more

Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία

Οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία συνιστάται έντονα να χρησιμοποιούν επαρκή αντισύλληψη για να αποτρέψουν την κύηση και να συνεχίσουν τη χρήση της για τουλάχιστον 18 εβδομάδες μετά την τελευταία χορήγηση του Entyvio.

Εγκυμοσύνη

Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα από τη χρήση του vedolizumab σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν άμεση ή έμμεση τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Το Entyvio πρέπει να χρησιμοποιείται στη διάρκεια της κύησης μόνο εάν τα οφέλη υπερτερούν σαφώς έναντι του πιθανού κινδύνου και για τη μητέρα και για το έμβρυο.

Θηλασμός

Δεν είναι γνωστό εάν το vedolizumab απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα ή εάν απορροφάται συστηματικά μετά την κατάποση. Τα διαθέσιμα φαρμακοδυναμικά/τοξικολογικά δεδομένα σε ζώα έδειξαν απέκκριση του vedolizumab στο γάλα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Επειδή τα μητρικά αντισώματα (IgG) απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα, συνιστάται να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα διακοπεί/αποφευχθεί η θεραπεία με Entyvio, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για την γυναίκα.

Γονιμότητα

Δεν υπάρχουν δεδομένα σχετικά με τις επιδράσεις του vedolizumab στην ανθρώπινη γονιμότητα. Οι επιδράσεις στην ανδρική και γυναικεία γονιμότητα δεν έχουν αξιολογηθεί τυπικά σε μελέτες με ζώα (βλ. Προκλινικά δεδομένα).

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-ENTYVIO

expand_more

Το vedolizumab είναι ένας βιολογικός ανοσοκατασταλτικός παράγοντας που δρα εκλεκτικά στο έντερο. Είναι ένα ανθρωποποιημένο μονοκλωνικό αντίσωμα που συνδέεται ειδικά στην α4β7 ιντεγκρίνη, η οποία εκφράζεται κατά προτίμηση στα βοηθητικά Τ λεμφοκύτταρα του εντέρου. Συνδεόμενο στην α4β7 σε συγκεκριμένα λεμφοκύτταρα, το vedolizumab αναστέλλει την προσκόλληση αυτών των κυττάρων στο μόριο προσκόλλησης βλεννογονική αντρεσίνη-1 (MAdCAM-1) αλλά όχι στο αγγειακό μόριο προσκόλλησης-1 (VCAM-1). Το MAdCAM-1 εκφράζεται κυρίως στα ενδοθηλιακά κύτταρα του εντέρου και παίζει σημαντικό ρόλο στον αποικισμό των Τ λεμφοκυττάρων σε ιστούς της γαστρεντερικής οδού. Το vedolizumab δεν δεσμεύεται στις ιντεγκρίνες α4β1 και αEβ7 ούτε αναστέλλει τη λειτουργία τους.

Η ιντεγκρίνη α4β7 εκφράζεται σε ένα διακριτό υποσύνολο βοηθητικών Τ λεμφοκυττάρων μνήμης που μεταναστεύουν κατά προτίμηση στη γαστρεντερική οδό και προκαλούν φλεγμονή που είναι χαρακτηριστική της ελκώδους κολίτιδας και της νόσου του Crohn, που και οι δύο αποτελούν χρόνιες φλεγμονώδεις ανοσολογικές παθήσεις της γαστρεντερικής οδού. Το vedolizumab περιορίζει τη γαστρεντερική φλεγμονή σε ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα. Η αναστολή της αλληλεπίδρασης της α4β7 με MAdCAM-1 με το vedolizumab αποτρέπει τη μετάβαση των μνημονικών βοηθητικών Τ-λεμφοκυττάρων του εντέρου στο αγγειακό ενδοθήλιο του παρεγχυματικού ιστού σε πρωτεύοντα θηλαστικά εκτός του ανθρώπου και προκάλεσε αναστρέψιμη τριπλή αύξηση αυτών των κυττάρων στο περιφερικό αίμα. Ο πρόδρομος του vedolizumab στα ποντίκια καταπράυνε τη γαστρεντερική φλεγμονή στους λευκοκέφαλους ταμαρίνους, οι οποίοι αναπτύσσουν ένα πρότυπο ελκώδους κολίτιδας.

Σε υγιή υποκείμενα, ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα ή ασθενείς με νόσο του Crohn, το vedolizumab δεν αυξάνει τα ουδετερόφιλα, τα βασεόφιλα, τα ηωσινόφιλα, τα Β-βοηθητικά και κυτταροτοξικά Τ λεμφοκύτταρα, το σύνολο των βοηθητικών T λεμφοκυττάρων μνήμης, τα μονοκύτταρα ή φυσικά κύτταρα-δολοφόνους, στο περιφερικό αίμα χωρίς να παρατηρείται λευκοκυττάρωση.

Το vedolizumab δεν επηρέασε την ανοσολογική παρατήρηση και τη φλεγμονή του κεντρικού νευρικού συστήματος στην Πειραματική Αυτοάνοση Εγκεφαλομυελίτιδα σε πρωτεύοντα θηλαστικά εκτός του ανθρώπου, η οποία αποτελεί πρότυπο πολλαπλής σκλήρυνσης. Το vedolizumab δεν επηρέασε τις ανοσολογικές ανταποκρίσεις σε πρόκληση με αντιγόνο στη δερμίδα και τους μυς (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Αντίθετα, το vedolizumab ανέστειλε την ανοσολογική ανταπόκριση σε μια πρόκληση με αντιγόνο στο γαστρεντερικό σύστημα υγιών εθελοντών ανθρώπων (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Σε κλινικές δοκιμές με το vedolizumab σε δόσεις που κυμαίνονταν από 2 έως 10 mg/kg, παρατηρήθηκε >95% κορεσμός των υποδοχέων α4β7 σε υποσύνολα κυκλοφορούντων λεμφοκυττάρων που συμμετείχαν στην ανοσολογική παρατήρηση του εντέρου των ασθενών.

Το vedolizumab δεν επηρέασε την κυκλοφορία των CD4+ και CD8+ στο ΚΝΣ, όπως είναι φανερό από την μη μεταβολή στην αναλογία CD4+/CD8+ στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό πριν και μετά τη χορήγηση του vedolizumab σε υγιείς εθελοντές ανθρώπους. Αυτά τα δεδομένα συμφωνούν με έρευνες σε πρωτεύοντα θηλαστικά εκτός του ανθρώπου στις οποίες δεν ανιχνεύτηκαν επιδράσεις στην ανοσολογική παρατήρηση του ΚΝΣ.

Κλινική αποτελεσματικότητα

Ελκώδης Κολίτιδα

Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του vedolizumab για τη θεραπεία ενήλικων ασθενών με μέτρια έως σοβαρή, ενεργό ελκώδη κολίτιδα (βαθμολογία Mayo 6 έως 12 και επιμέρους βαθμολογία ≥2 ως προς τα ενδοσκοπικά ευρήματα) καταδείχθηκαν σε μια τυχαιοποιημένη, διπλά-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη που αξιολόγησε τα τελικά σημεία αποτελεσματικότητας την Εβδομάδα 6 και την Εβδομάδα 52 (GEMINI I). Οι ασθενείς που είχαν ενταχθεί στη μελέτη είχαν αποτύχει με μία τουλάχιστον συμβατική θεραπεία, συμπεριλαμβανομένων των κορτικοστεροειδών, των ανοσοτροποποιητικών ή/και του infliximab, ενός TNFα ανταγωνιστή (συμπεριλαμβανομένων των ασθενών που δεν ανταποκρίθηκαν πρωτογενώς). Επιτρεπόταν επίσης η ταυτόχρονη χορήγηση σταθερών δόσεων αμινοσαλικυλικών, κορτικοστεροειδών ή/και ανοσοτροποποιητικών από το στόμα.

Για την αξιολόγηση των τελικών σημείων της Εβδομάδας 6 τυχαιοποιήθηκαν 374 ασθενείς σε διπλά-τυφλή μελέτη (3:2), προκειμένου να λάβουν vedolizumab 300 mg ή εικονικό φάρμακο την Εβδομάδα 0 και την Εβδομάδα 2. Το πρωτεύον τελικό σημείο ήταν η αναλογία ασθενών με κλινική ανταπόκριση (ορίζεται ως η μείωση της συνολικής βαθμολογίας Mayo ≥3 βαθμούς και ≥30% από την τιμή αναφοράς με συνοδευτική μείωση της επιμέρους βαθμολογίας για την αιμορραγία του ορθού κατά ≥1 βαθμό ή της απόλυτης επιμέρους βαθμολογίας για την αιμορραγία του ορθού κατά ≤1 βαθμό) την Εβδομάδα 6. Ο Πίνακας 2 δείχνει τα αποτελέσματα από τα πρωτεύοντα και δευτερεύοντα τελικά σημεία που αξιολογήθηκαν.

Τελικό σημείο	Εικονικό φάρμακο N=149	Vedolizumab N=225
Κλινική ανταπόκριση	26%	47%*
Κλινική ύφεση§	5%	17%†
Επούλωση βλεννογόνου¶	25%	41%‡

*p<0,0001; †p≤0,001; ‡p<0,05 §Κλινική ύφεση: Συνολική βαθμολογία Mayo ≤2 βαθμούς και καμία μεμονωμένη επιμέρους βαθμολογία >1 βαθμό ¶Επούλωση βλεννογόνου: Επιμέρους βαθμολογία Mayo ως προς τα ενδοσκοπικά ευρήματα ≤1 βαθμό

Η ευεργετική δράση του vedolizumab στην κλινική ανταπόκριση, την ύφεση και την επούλωση του βλεννογόνου παρατηρήθηκε και σε ασθενείς χωρίς προηγούμενη έκθεση σε ανταγωνιστή TNFα και σε ασθενείς που είχαν αποτύχει σε προηγούμενη θεραπεία με ανταγωνιστή TNFα.

Στη μελέτη GEMINI I, δύο ομάδες ασθενών έλαβαν vedolizumab την Εβδομάδα 0 και την Εβδομάδα 2. Στην ομάδα 1 οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν είτε vedolizumab 300 mg είτε εικονικό φάρμακο με διπλά-τυφλό τρόπο και στην ομάδα 2 οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε θεραπεία με vedolizumab 300 mg με ανοιχτή χορήγηση. Για να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα την Εβδομάδα 52, 373 ασθενείς από τις ομάδες 1 και 2, οι οποίοι ελάμβαναν vedolizumab και είχαν επιτύχει κλινική ανταπόκριση την Εβδομάδα 6 τυχαιοποιήθηκαν με διπλά-τυφλό τρόπο (1:1:1) σε ένα από τα παρακάτω θεραπευτικά σχήματα που ξεκίνησε την Εβδομάδα 6: vedolizumab 300 mg κάθε οκτώ εβδομάδες, vedolizumab 300 mg κάθε τέσσερις εβδομάδες ή εικονικό φάρμακο κάθε τέσσερις εβδομάδες. Αρχίζοντας την Εβδομάδα 6, οι ασθενείς που είχαν επιτύχει κλινική ανταπόκριση και ελάμβαναν κορτικοστεροειδή χρειάστηκε να ξεκινήσουν ένα θεραπευτικό σχήμα σταδιακής μείωσης της δόσης των κορτικοστεροειδών. Το πρωτεύον τελικό σημείο ήταν η αναλογία ασθενών σε κλινική ύφεση την Εβδομάδα 52. Ο Πίνακας 3 δείχνει τα αποτελέσματα από τα πρωτεύοντα και δευτερεύοντα τελικά σημεία που αξιολογήθηκαν.

Τελικό σημείο	Εικονικό φάρμακο N = 126*	Vedolizumab Κάθε 8 εβδομάδες N = 122	Vedolizumab Κάθε 4 εβδομάδες N = 125
Κλινική ύφεση	16%	42%†	45%†
Διαρκής κλινική ανταπόκριση¶	24%	57%†	52%†
Επούλωση του βλεννογόνου	20%	52%†	56%†
Διαρκής κλινική ύφεση#	9%	20%§	24%‡
Κλινική ύφεση χωρίς κορτικοστεροειδή♠	14%	31%§	45%†

*Η ομάδα εικονικού φαρμάκου περιλαμβάνει υποκείμενα που ελάμβαναν vedolizumab την Εβδομάδα 0 και την Εβδομάδα 2 και τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν εικονικό φάρμακο από την Εβδομάδα 6 έως την Εβδομάδα 52. †p<0,0001; ‡p<0,001; §p<0,05 ¶Διαρκής κλινική ανταπόκριση: Κλινική ανταπόκριση τις Εβδομάδες 6 και 52 #Διαρκής κλινική ύφεση: Κλινική ύφεση τις Εβδομάδες 6 και 52 ♠Κλινική ύφεση χωρίς κορτικοστεροειδή: Ασθενείς που χρησιμοποιούσαν από του στόματος κορτικοστεροειδή στην περίοδο αναφοράς, οι οποίοι είχαν διακόψει τα κορτικοστεροειδή από την Εβδομάδα 6 και εμφάνισαν κλινική ύφεση την Εβδομάδα 52. Οι αριθμοί ασθενών ήταν n=72 για εικονικό φάρμακο, n=70 για vedolizumab κάθε οκτώ εβδομάδες και n=73 για vedolizumab κάθε τέσσερις εβδομάδες

Επεξηγηματικές αναλύσεις παρέχουν πρόσθετα δεδομένα για τους υποπληθυσμούς - κλειδιά που μελετήθηκαν. Περίπου το ένα τρίτο των ασθενών είχαν αποτύχει σε προηγούμενη θεραπεία με ανταγωνιστή TNF. Μεταξύ αυτών των ασθενών, το 37% που ελάμβανε vedolizumab κάθε οκτώ εβδομάδες, το 35% που ελάμβανε vedolizumab κάθε τέσσερις εβδομάδες και το 5% που ελάμβανε εικονικό φάρμακο πέτυχαν κλινική ύφεση την Εβδομάδα 52. Βελτιώσεις ως προς την διαρκή κλινική ανταπόκριση (47%, 43%, 16%), την επούλωση του βλεννογόνου (42%, 48%, 8%), την διαρκή κλινική ύφεση (21%, 13%, 3%) και την κλινική ύφεση χωρίς κορτικοστεροειδή (23%, 32%, 4%) εμφανίστηκαν στον προηγούμενο πληθυσμό που είχε αποτύχει στη θεραπεία με ανταγωνιστή TNFα και υποβλήθηκε σε θεραπεία με vedolizumab κάθε οκτώ εβδομάδες, με vedolizumab κάθε τέσσερις εβδομάδες και εικονικό φάρμακο, αντίστοιχα.

Οι ασθενείς στους οποίους δεν επιτεύχθηκε ανταπόκριση την Εβδομάδα 6 παρέμειναν στη μελέτη και ελάμβαναν vedolizumab κάθε τέσσερις εβδομάδες. Η κλινική ανταπόκριση βάσει των επιμέρους βαθμολογιών Mayo επιτεύχθηκε την Εβδομάδα 10 και την Εβδομάδα 14 με μεγαλύτερες αναλογίες των ασθενών που ελάμβαναν vedolizumab (32% και 39%, αντίστοιχα) έναντι των ασθενών που ελάμβαναν εικονικό φάρμακο (15% και 21%, αντίστοιχα).

Οι ασθενείς στους οποίους απωλέσθη η ανταπόκριση στο vedolizumab όταν υποβάλλονταν σε θεραπεία κάθε οκτώ εβδομάδες, είχαν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν σε μια μελέτη επέκτασης ανοιχτού τύπου και ελάμβαναν vedolizumab κάθε τέσσερις εβδομάδες. Σε αυτούς τους ασθενείς, η κλινική ύφεση επιτεύχθηκε στο 25% των ασθενών την Εβδομάδα 28 και την Εβδομάδα 52.

Οι ασθενείς στους οποίους επιτεύχθηκε κλινική ανταπόκριση μετά τη λήψη του vedolizumab τις Εβδομάδες 0 και 2 και οι οποίοι κατόπιν τυχαιοποιήθηκαν σε εικονικό φάρμακο (για 6 έως 52 εβδομάδες) και στους οποίους απωλέσθη η ανταπόκριση, είχαν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν στη μελέτη επέκτασης ανοιχτού τύπου και να λαμβάνουν vedolizumab κάθε τέσσερις εβδομάδες. Σε αυτούς τους ασθενείς, η κλινική ύφεση επιτεύχθηκε στο 45% των ασθενών έως τις 28 εβδομάδες και στο 36% των ασθενών έως τις 52 εβδομάδες.

Σε αυτήν τη μελέτη επέκτασης ανοιχτού τύπου, τα οφέλη της θεραπείας με vedolizumab, όπως αυτά αξιολογήθηκαν σύμφωνα με την επιμέρους βαθμολογία Mayo, η κλινική ύφεση και η κλινική ανταπόκριση εμφανίστηκαν για μέχρι 124 εβδομάδες.

Η σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής (HRQOL) αξιολογήθηκε με το Ερωτηματολόγιο για τη Φλεγμονώδη Νόσο του Εντέρου (IBDQ), ένα ειδικό εργαλείο για τη συγκεκριμένη νόσο και με τα ερωτηματολόγια SF-36 και EQ-5D, που είναι γενικοί δείκτες μέτρησης. Η επεξηγηματική ανάλυση δείχνει ότι παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές βελτιώσεις στις ομάδες του vedolizumab και οι βελτιώσεις αυτές ήταν πολύ μεγαλύτερες συγκριτικά με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου την Εβδομάδα 6 και την Εβδομάδα 52 στις βαθμολογίες των EQ-5D και EQ-5D VAS, σε όλες τις υποκλίμακες IBDQ (των εντερικών συμπτωμάτων, της συστηματικής λειτουργίας, της συναισθηματικής λειτουργίας και της κοινωνικής λειτουργίας) και όλες τις υποκλίμακες του SF-36 συμπεριλαμβανομένων της Περίληψης Σωματικών Στοιχείων (PCS) και της Περίληψης Νοητικών Στοιχείων (MCS).

Νόσος του Crohn

Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του vedolizumab για τη θεραπεία ενήλικων ασθενών με μέτρια έως σοβαρή ενεργό νόσο του Crohn (βαθμολογία 220 έως 450 σύμφωνα με τον Δείκτη Ενεργότητας της Νόσου του Crohn [CDAI]) αξιολογήθηκαν σε δύο μελέτες (GEMINI II και III). Οι ασθενείς που είχαν ενταχθεί είχαν αποτύχει σε μία τουλάχιστον συμβατική θεραπεία, συμπεριλαμβανομένων των κορτικοστεροειδών, ανοσοτροποποιητικών ή/και ανταγωνιστών TNFα (συμπεριλαμβανομένων των ασθενών που δεν ανταποκρίθηκαν πρωτογενώς). Επιτρεπόταν η ταυτόχρονη χορήγηση σταθερών δόσεων από του στόματος κορτικοστεροειδών, ανοσοτροποποιητικών και αντιβιοτικών.

Η μελέτη GEMINI II ήταν μια τυχαιοποιημένη, διπλά-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη που αξιολόγησε τα τελικά σημεία αποτελεσματικότητας την Εβδομάδα 6 και την Εβδομάδα 52. Οι ασθενείς (n=368) τυχαιοποιήθηκαν με διπλά-τυφλό τρόπο (3:2) προκειμένου να λάβουν δύο δόσεις vedolizumab 300 mg ή εικονικό φάρμακο την Εβδομάδα 0 και την Εβδομάδα 2. Τα δύο πρωτεύοντα τελικά σημεία ήταν η αναλογία ασθενών με κλινική ύφεση (ορίζεται ως βαθμολογία CDAI ≤150 βαθμούς) την Εβδομάδα 6 και η αναλογία ασθενών με βελτιωμένη κλινική ανταπόκριση (ορίζεται ως μείωση της βαθμολογίας CDAI ≥100 βαθμούς από την τιμή αναφοράς) την Εβδομάδα 6 (βλ. Πίνακα 4).

Η μελέτη GEMINI II συνίστατο σε δύο ομάδες ασθενών που ελάμβαναν vedolizumab τις Εβδομάδες 0 και 2: Στην Ομάδα 1 οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν είτε vedolizumab 300 mg είτε εικονικό φάρμακο με διπλά-τυφλό τρόπο και στην Ομάδα 2 οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε θεραπεία με vedolizumab 300 mg με ανοικτή χορήγηση. Για να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα την Εβδομάδα 52, 461 ασθενείς από τις Ομάδες 1 και 2, οι οποίοι υποβάλλονταν σε θεραπεία με vedolizumab και στους οποίους είχε επιτευχθεί κλινική ανταπόκριση (ορίστηκε ως μείωση κατά ≥70 σημεία της βαθμολογίας CDAI από την τιμή αναφοράς) την Εβδομάδα 6 τυχαιοποιήθηκαν με διπλά-τυφλό τρόπο (1:1:1) σε ένα από τα παρακάτω θεραπευτικά σχήματα που ξεκίνησε την Εβδομάδα 6: vedolizumab 300 mg κάθε οκτώ εβδομάδες, vedolizumab 300 mg κάθε τέσσερις εβδομάδες ή εικονικό φάρμακο κάθε τέσσερις εβδομάδες. Οι ασθενείς που εμφάνισαν κλινική ανταπόκριση την Εβδομάδα 6 χρειάστηκε να ξεκινήσουν σταδιακή μείωση της δόσης των κορτικοστεροειδών. Το πρωτεύον τελικό σημείο ήταν η αναλογία ασθενών με κλινική ύφεση την Εβδομάδα 52 (βλ. Πίνακα 5).

Η μελέτη GEMINI III ήταν η δεύτερη τυχαιοποιημένη, διπλά-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη που αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα την Εβδομάδα 6 και την Εβδομάδα 10 στην υποομάδα ασθενών οι οποίοι είχαν αποτύχει σε τουλάχιστον μία συμβατική θεραπεία και σε θεραπεία με ανταγωνιστή TNF (συμπεριλαμβανομένων των ασθενών που δεν ανταποκρίθηκαν πρωτογενώς) καθώς και στο γενικό πληθυσμό, που περιελάμβανε επίσης ασθενείς οι οποίοι είχαν αποτύχει σε μία συμβατική θεραπεία τουλάχιστον και δεν είχαν υποβληθεί σε θεραπεία με ανταγωνιστή TNF. Οι ασθενείς (n=416), οι οποίοι κατά περίπου 75% ήταν ασθενείς που είχαν αποτύχει σε θεραπεία με ανταγωνιστή TNF, τυχαιοποιήθηκαν με διπλά-τυφλό τρόπο (1:1), προκειμένου να λάβουν είτε vedolizumab 300 mg είτε εικονικό φάρμακο τις Εβδομάδες 0, 2 και 6. Το πρωτεύον τελικό σημείο ήταν η αναλογία ασθενών με κλινική ύφεση την Εβδομάδα 6 στον υποπληθυσμό που είχε αποτύχει στη θεραπεία με ανταγωνιστή TNF. Όπως σημειώνεται στον Πίνακα 4, παρόλο που το πρωτεύον τελικό σημείο δεν επιτεύχθηκε, οι επεξηγηματικές αναλύσεις δείχνουν ότι παρατηρήθηκαν κλινικώς σημαντικά αποτελέσματα.

Τελικό σημείο μελέτης	Εικονικό φάρμακο	Vedolizumab
Μελέτη GEMINI II
Κλινική ύφεση, Εβδομάδα 6
Συνολικά	7% (n = 148)	15%* (n = 220)
Αποτυχία σε ανταγωνιστή(ές) TNFα	4% (n = 70)	11% (n = 105)
Χωρίς θεραπεία με ανταγωνιστή(ές) TNFα	9% (n = 76)	17% (n = 109)
Βελτιωμένη κλινική ανταπόκριση, Εβδομάδα 6
Συνολικά	26% (n = 148)	31%† (n = 220)
Αποτυχία σε ανταγωνιστή(ές) TNFα	23% (n = 70)	24% (n = 105)
Χωρίς θεραπεία με ανταγωνιστή(ές) TNFα	30% (n = 76)	42% (n = 109)
Μεταβολή CRP ορού από την τιμή αναφοράς έως την Εβδομάδα 6, διάμεση (µg/mL)
Συνολικά‡	-0,5 (n = 147)	-0,9 (n = 220)
Μελέτη GEMINI III
Κλινική ύφεση, Εβδομάδα 6
Συνολικά‡	12% (n = 207)	19% (n = 209)
Αποτυχία σε ανταγωνιστή(ές) TNFα¶	12% (n = 157)	15%§ (n = 158)
Χωρίς θεραπεία με ανταγωνιστή(ές) TNFα	12% (n = 50)	31% (n = 51)
Κλινική ύφεση, Εβδομάδα 10
Συνολικά‡	13% (n = 207)	29% (n = 209)
Αποτυχία σε ανταγωνιστή(ές) TNFα¶,‡	12% (n = 157)	27% (n = 158)
Χωρίς θεραπεία με ανταγωνιστή(ές) TNFα	16% (n = 50)	35% (n = 51)
Παρατεταμένη κλινική ύφεση#,¶
Συνολικά^	8% (n = 207)	15% (n = 209)
Αποτυχία σε ανταγωνιστή(ές) TNFα‡	8% (n = 157)	12% (n = 158)
Χωρίς θεραπεία με ανταγωνιστή(ές) TNFα^	8% (n = 50)	26% (n = 51)
Βελτιωμένη κλινική ανταπόκριση, Εβδομάδα 6
Συνολικά^	23% (n = 207)	39% (n = 209)
Αποτυχία σε ανταγωνιστή(ές) TNFα‡	22% (n = 157)	39% (n = 158)
Χωρίς θεραπεία με ανταγωνιστή(ές) TNFα^	24% (n = 50)	39% (n = 51)

*p<0,05; †μη στατιστικά σημαντική; ‡δευτερεύον τελικό σημείο που προβάλλεται ως επεξηγηματικό από την προκαθορισμένη διαδικασία στατιστικού ελέγχου; §μη στατιστικά σημαντική, τα υπόλοιπα τελικά σημεία επομένως δεν εξετάστηκαν στατιστικά; ¶n=157 για το εικονικό φάρμακο και n=158 για το vedolizumab; #Παρατεταμένη κλινική ύφεση: κλινική ύφεση τις Εβδομάδες 6 και 10; ^Επεξηγηματικό Τελικό Σημείο

Τελικό σημείο	Εικονικό N=153*	Vedolizumab Κάθε 8 εβδομάδες N=154	Vedolizumab Κάθε 4 εβδομάδες N=154
Κλινική ύφεση	22%	39%†	36%‡
Βελτιωμένη κλινική ανταπόκριση	30%	44%‡	45%‡
Κλινική ύφεση χωρίς κορτικοστεροειδή§	16%	32%‡	29%‡
Διαρκής κλινική ύφεση¶	14%	21%	16%

*Η ομάδα εικονικού φαρμάκου περιλαμβάνει τα υποκείμενα που ελάμβαναν vedolizumab την Εβδομάδα 0 και την Εβδομάδα 2 και τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν εικονικό φάρμακο από την Εβδομάδα 6 έως την Εβδομάδα 52. †p<0,001; ‡p<0,05 §Κλινική ύφεση χωρίς κορτικοστεροειδή: Ασθενείς που χρησιμοποιούσαν κορτικοστεροειδή από του στόματος στην περίοδο αναφοράς, οι οποίοι είχαν διακόψει τα κορτικοστεροειδή από την Εβδομάδα 6 και εμφάνισαν κλινική ύφεση την Εβδομάδα 52. Οι αριθμοί ασθενών ήταν n=82 για το εικονικό φάρμακο, n=82 για το vedolizumab κάθε οκτώ εβδομάδες και n=80 για το vedolizumab κάθε τέσσερις εβδομάδες ¶Διαρκής κλινική ύφεση: Κλινική ύφεση σε ποσοστό ≥80% των επισκέψεων της μελέτης συμπεριλαμβανομένης της τελευταίας επίσκεψης (Εβδομάδα 52)

Επεξηγηματικές αναλύσεις εξέτασαν τις επιδράσεις της ταυτόχρονης θεραπείας με κορτικοστεροειδή και ανοσοτροποποιητικά στην επαγωγή ύφεσης με χρήση vedolizumab. Η συνδυαστική θεραπεία, κυρίως με ταυτόχρονη λήψη κορτικοστεροειδών, φάνηκε να είναι περισσότερο αποτελεσματική στην επαγωγή ύφεσης της νόσου του Crohn απ’ ό,τι η απλή θεραπεία με vedolizumab ή η ταυτόχρονη λήψη ανοσοτροποποιητικών, η οποία κατέδειξε μικρότερη διαφορά από το εικονικό φάρμακο ως προς το ποσοστό ύφεσης. Το ποσοστό κλινικής ύφεσης στη μελέτη GEMINI II κατά την Εβδομάδα 6 ήταν 10% (διαφορά από το εικονικό φάρμακο 2%, 95% CI: -6, 10) στην περίπτωση χορήγησης χωρίς κορτικοστεροειδή σε σύγκριση με ποσοστό 20% (διαφορά από εικονικό φάρμακο 14%, 95% CI: -1, 29) στην περίπτωση ταυτόχρονης χορήγησης με κορτικοστεροειδή. Στη μελέτη GEMINI III κατά τις Εβδομάδες 6 και 10, τα αντίστοιχα ποσοστά κλινικής ύφεσης ήταν 18% (διαφορά από το εικονικό φάρμακο 3%, 95% CI: -7, 13) και 22% (διαφορά από εικονικό φάρμακο 8%, 95% CI: -3, 19) στην περίπτωση χορήγησης χωρίς κορτικοστεροειδή σε σύγκριση με ποσοστό 20% (διαφορά από το εικονικό φάρμακο 11%, 95% CI: 2, 20) και 35% (διαφορά από το εικονικό φάρμακο 23%, 95% CI: 12, 33), αντίστοιχα, στην περίπτωση ταυτόχρονης χορήγησης με κορτικοστεροειδή. Οι παραπάνω επιδράσεις παρατηρήθηκαν ανεξάρτητα από την ταυτόχρονη χορήγηση ή μη χορήγηση ανοσοτροποποιητικών.

Επεξηγηματικές αναλύσεις παρέχουν πρόσθετα δεδομένα για τους βασικούς υποπληθυσμούς που μελετήθηκαν. Στην GEMINI II, περίπου οι μισοί ασθενείς είχαν ήδη αποτύχει σε θεραπεία με ανταγωνιστή TNFα. Μεταξύ αυτών των ασθενών, στο 28% που ελάμβανε vedolizumab κάθε οκτώ εβδομάδες, στο 27% που ελάμβανε vedolizumab κάθε τέσσερις εβδομάδες και στο 13% που ελάμβανε εικονικό φάρμακο, επετεύχθη κλινική ύφεση την Εβδομάδα 52. Η αυξημένη κλινική ανταπόκριση επιτεύχθηκε σε ποσοστά 29%, 38%, 21%, αντίστοιχα, και η κλινική ύφεση χωρίς κορτικοστεροειδή επιτεύχθηκε σε ποσοστά 24%, 16%, 0%, αντίστοιχα.

Οι ασθενείς που δεν κατόρθωσαν να δείξουν ανταπόκριση την Εβδομάδα 6 στη μελέτη GEMINI II παρέμειναν στη μελέτη και ελάμβαναν vedolizumab κάθε τέσσερις εβδομάδες. Αυξημένη κλινική ανταπόκριση παρατηρήθηκε την Εβδομάδα 10 και την Εβδομάδα 14 για μεγαλύτερες αναλογίες των ασθενών που ελάμβαναν vedolizumab (16% και 22%, αντίστοιχα) συγκριτικά με τα ποσοστά ασθενών που ελάμβαναν εικονικό φάρμακο (7% και 12%, αντίστοιχα). Δεν υπήρχε κλινικά σημαντική διαφορά της κλινικής ύφεσης μεταξύ των ομάδων θεραπείας σε αυτά τα χρονικά σημεία.Οι αναλύσεις κλινικής ύφεσης την Εβδομάδα 52 σε ασθενείς που δεν ανταποκρίθηκαν την Εβδομάδα 6, αλλά πέτυχαν ανταπόκριση την Εβδομάδα 10 ή την Εβδομάδα 14, υποδεικνύουν ότι οι ασθενείς με νόσο του Crohn που δεν ανταποκρίνονται μπορεί να ωφεληθούν από μια δόση vedolizumab την Εβδομάδα 10.

Οι ασθενείς που απώλεσαν την ανταπόκκριση στο vedolizumab όταν υποβάλλονταν σε θεραπεία κάθε οκτώ εβδομάδες στη μελέτη GEMINI II είχαν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν σε μια ανοικτή μελέτη επέκτασης και να λαμβάνουν vedolizumab κάθε τέσσερις εβδομάδες. Σε αυτούς τους ασθενείς, η κλινική ύφεση επιτεύχθηκε στο 23% των ασθενών την Εβδομάδα 28 και στο 32% των ασθενών την Εβδομάδα 52.

Οι ασθενείς που πέτυχαν κλινική ανταπόκριση ύστερα από λήψη του vedolizumab τις Εβδομάδες 0 και 2 και κατόπιν τυχαιοποιήθηκαν σε εικονικό φάρμακο (για 6 έως 52 εβδομάδες) και απώλεσαν την ανταπόκρισή τους είχαν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν στην ανοικτή μελέτη επέκτασης και να λαμβάνουν vedolizumab κάθε τέσσερις εβδομάδες. Σε αυτούς τους ασθενείς, η κλινική ύφεση επιτεύχθηκε στο 46% των ασθενών σε διάστημα μέχρι 28 εβδομάδων και στο 41% των ασθενών σε διάστημα μέχρι 52 εβδομάδων.

Σε αυτήν την ανοικτή μελέτη επέκτασης, κλινική ύφεση και κλινική ανταπόκριση παρατηρήθηκαν σε ασθενείς για μέχρι 124 εβδομάδες.

Η επεξηγηματική ανάλυση έδειξε ότι κλινικά σημαντικές βελτιώσεις παρατηρήθηκαν στις ομάδες που ελάμβαναν vedolizumab κάθε τέσσερις εβδομάδες και κάθε οκτώ εβδομάδες στη μελέτη GEMINI II και οι βελτιώσεις ήταν σημαντικά μεγαλύτερες σε σύγκριση με ό,τι στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου από την τιμή αναφοράς μέχρι την Εβδομάδα 52 στις βαθμολογίες των ερωτηματολογίων EQ-5D και EQ-5D VAS, στη συνολική βαθμολογία του IBDQ και στις υποκλίμακες του IBDQ για τα εντερικά συμπτώματα και τη συστηματική λειτουργία του εντέρου.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει αναβολή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το vedolizumab σε μία ή περισσότερες υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στην ελκώδη κολίτιδα και τη νόσο του Crohn (βλ. Δοσολογία).

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-ENTYVIO

expand_more

Στους ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκαν 300 mg vedolizumab ως ενδοφλέβια έγχυση 30 λεπτών τις Εβδομάδες 0 και 2, οι μέσες κατώτατες συγκεντρώσεις στον ορό την Εβδομάδα 6 ήταν 27,9 µg/ml (SD ± 15,51) στην ελκώδη κολίτιδα και 26,8 µg/ml (SD ± 17,45) στη νόσο του Crohn. Αρχίζοντας την Εβδομάδα 6, οι ασθενείς ελάμβαναν 300 mg vedolizumab κάθε οκτώ ή τέσσερις εβδομάδες. Σε ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα, οι μέσες κατώτατες συγκεντρώσεις σταθεροποιημένης κατάστασης στον ορό ήταν 11,2 µg/ml (SD ± 7,24) και 38,3 µg/ml (SD ± 24,43), αντίστοιχα. Σε ασθενείς με νόσο του Crohn, οι μέσες κατώτατες συγκεντρώσεις σταθεροποιμένης κατάστασης στον ορό ήταν 13,0 µg/ml (SD ± 9,08) και 34,8 µg/ml (SD ± 22,55), αντίστοιχα.

Κατανομή

Οι φαρμακοκινητικές αναλύσεις πληθυσμού υποδεικνύουν ότι ο όγκος κατανομής του vedolizumab είναι περίπου 5 λίτρα. Η σύνδεση του vedolizumab με τις πρωτεΐνες του πλάσματος δεν έχει αξιολογηθεί. Το vedolizumab είναι ένα θεραπευτικό μονοκλωνικό αντίσωμα και δεν αναμένεται να συνδέεται με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.

Το vedolizumab δεν διαπερνά τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό μετά από ενδοφλέβια χορήγηση. Όταν το vedolizumab 450 mg χορηγήθηκε ενδοφλέβια δεν ανιχνεύτηκε στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό υγιών υποκειμένων.

Αποβολή

Οι φαρμακοκινητικές αναλύσεις στον πληθυσμό δείχνουν ότι το vedolizumab έχει συνολική κάθαρση από τον οργανισμό περίπου 0,157 L/ημέρα και ημιζωή στον ορό 25 ημέρες. Η ακριβής οδός αποβολής του vedolizumab δεν είναι γνωστή. Οι φαρμακοκινητικές αναλύσεις στον πληθυσμό δείχνουν ότι ενώ η χαμηλή αλβουμίνη, το υψηλότερο βάρος σώματος, η προηγούμενη θεραπεία με φάρμακα έναντι του TNF και η παρουσία αντισώματος έναντι του vedolizumab μπορούν να αυξήσουν την κάθαρση του vedolizumab, η έκταση των επιδράσεών τους δεν θεωρείται κλινικά σημαντική.

Γραμμικότητα

Το vedolizumab παρουσίασε γραμμική φαρμακοκινητική σε συγκεντρώσεις ορού πάνω από 1 µg/ml.

Ειδικοί πληθυσμοί

Η ηλικία δεν επηρεάζει την κάθαρση του vedolizumab σε ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα και νόσο του Crohn με βάση τις φαρμακοκινητικές αναλύσεις στον πληθυσμό. Δεν έχουν πραγματοποιηθεί τυπικές μελέτες για να εξεταστούν οι επιδράσεις της νεφρικής ή της ηπατικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική του vedolizumab.

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Οδός χορήγησης

parenteral

Μορφή

injectable

Σκευάσματα σε κυκλοφορία

science

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Ελκώδης Κολίτιδα Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024 Ελκώδης Κολίτιδα — Διαδραστικό Εργαλείο Νόσος Crohn Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024 Αξονική Σπονδυλαρθρίτιδα Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024 / EULAR Εργαλείο Ψωριασικής Αρθρίτιδας Πρωτόκολλο 2024

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Νόσος Crohn Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Γαστρεντερολογικών Νοσημάτων

🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ Severe-No-Poor-Prognosis L04AA33

Τελική ειλεΐτιδα — βαρεία ΧΩΡΙΣ προγνωστικά σημεία δυσμενούς πορείας

L1 βαρειά νόσος, χωρίς δυσμενή προγνωστικά

Δοσολογία: 300 mg iv εβδ. 0, 2, 6 → κάθε 8 εβδ. (ή 108 mg sc εβδ. 6, κάθε 2 εβδ.) · Συντήρηση

📋 Ελκώδης Κολίτιδα Θεραπευτικό Πρωτόκολλο Συνταγογράφησης — Υπ. Υγείας, Ιανουάριος 2024

🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ Α3 L04AA33

Ελκώδης ορθίτιδα — βαριά προσβολή