OXYCODONE
Οξυκωδόνη
**Ενδείξεις** Για τη θεραπεία της διάρροιας, του πνευμονικού οιδήματος και για την ανακούφιση από μέτριο έως μέτρια σοβαρό πόνο.
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
DrugBank
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
medication
SPC-VILOXIDON
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Από του στόματος
- Χορήγηση: ανά 4-6 ώρες
- Δόση έναρξης: 5 mg
- Τιτλοποίηση: Οι ασθενείς θα πρέπει να τιτλοποιούνται για επαρκή αναλγησία. Η δόση θα πρέπει να ρυθμίζεται προσεκτικά, καθημερινά αν είναι απαραίτητο, ώστε να επιτευχθεί αναλγησία. Πρέπει να γίνεται προσεκτική τιτλοποίηση για κάθε ασθενή.
-
Ενήλικοι άνω των 18 ετώνΔόση5 mgΜέγ. δόση400 mg ημερησίωςΗ δόση εξατομικεύεται ανάλογα με την ένταση του πόνου και το ιστορικό απαιτήσεων σε αναλγησία του ασθενούς. Πρέπει να επιλέγεται η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση. Η δόση ρυθμίζεται προσεκτικά, καθημερινά αν είναι απαραίτητο. Για την πλειονότητα των ασθενών δεν απαιτείται ημερήσια δόση μεγαλύτερη των 400 mg. Η δόση μπορεί να χρειαστεί να αυξηθεί για αυξημένη ένταση πόνου.
-
Μετατροπή από μορφίνη από του στόματοςΔόση10 mg από του στόματος οξυκωδόνης ισοδύναμα με 20 mg από του στόματος μορφίνηςΑυτή είναι μια οδηγία για τον προσδιορισμό της δόσης. Πρέπει να γίνεται προσεκτική τιτλοποίηση για κάθε ασθενή.
-
Μεταφορά ασθενών μεταξύ από του στόματος και παρεντερικής οξυκωδόνηςΔόση2 mg από του στόματος οξυκωδόνης ισοδυναμούν με 1 mg παρεντερικής οξυκωδόνηςΑυτή είναι μια οδηγία για τον προσδιορισμό της δόσης. Πρέπει να γίνεται προσεκτική τιτλοποίηση για κάθε ασθενή.
-
Ηλικιωμένοι ασθενείςΣυνήθως δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης. Η δοσολογία και τα διαστήματα χορήγησης που αναφέρονται για τους ενήλικες κρίνονται κατάλληλα.
-
Ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργίαΔόσηΜείωση της δόσης έναρξης κατά 50% (π.χ. συνολική ημερήσια δόση 10 mg για ασθενείς που τους χορηγούνται πρώτη φορά οπιοειδή)Η συγκέντρωση πλάσματος μπορεί να είναι αυξημένη. Η δόση έναρξης πρέπει να ακολουθεί συντηρητική προσέγγιση. Κάθε ασθενής πρέπει να τιτλοποιείται για επαρκή αναλγησία ανάλογα με την κλινική του κατάσταση.
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςΔεν θα πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς κάτω των 18 ετών.
block
SPC-VILOXIDON
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
-
Σοβαρή αναπνευστική καταστολή με υποξία
-
Παραλυτικός ειλεός
-
Οξύ κοιλιακό άλγος
-
Καθυστερημένη γαστρική εκκένωση
-
Σοβαρή χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια
-
Πνευμονική καρδία
-
Σοβαρό βρογχικό άσθμα
-
Υπερκαπνία
-
Μέτρια έως σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία
-
Χρόνια δυσκοιλιότητα
warning
SPC-VILOXIDON
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
Αναπνευστική καταστολή
-
Χορήγηση σε ευαίσθητους ασθενείς/καταστάσειςπροσοχήΠληθυσμόςκαταβεβλημένοι ηλικιωμένοι, ασθενείς εξαρτημένοι από οπιοειδή, ασθενείς με σοβαρά επηρεασμένη πνευμονική λειτουργία, ασθενείς με επηρεασμένη ηπατική ή νεφρική λειτουργία, ασθενείς με μυξοίδημα, υποθυρεοειδισμό, νόσο του Addison, τοξική ψύχωση, υπερτροφία του προστάτη, φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια, αλκοολισμό, τρομώδες παραλήρημα, νόσους των χοληφόρων, παγκρεατίτιδα, φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου, υπόταση, υποογκαιμία, αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση, ενδοκρανιακές βλάβες ή κάκωση της κεφαλής, μειωμένα επίπεδα συνείδησης αβέβαιης προέλευσης, υπνική άπνοια, ασθενείς που λαμβάνουν βενζοδιαζεπίνες, άλλα κατασταλτικά του ΚΝΣ (συμπεριλαμβανομένου του αλκοόλ) ή αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (MAO)Πρέπει να δίνεται προσοχή (βλ. Αλληλεπιδράσεις)
-
Αναπνευστικές διαταραχές σχετιζόμενες με τον ύπνο (CSA, υποξαιμία)προσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που παρουσιάζουν Κεντρική Υπνική Άπνοια (CSA)Εξετάστε το ενδεχόμενο μείωσης της συνολικής δοσολογίας οπιοειδών (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες)
-
Ταυτόχρονη χρήση με ηρεμιστικά φάρμακα (π.χ. βενζοδιαζεπίνες)προσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που χρειάζονται ηρεμιστικά και οξυκωδόνηΗ ταυτόχρονη συνταγογράφηση πρέπει να περιορίζεται σε ασθενείς για τους οποίους δεν είναι δυνατές εναλλακτικές επιλογές θεραπείας. Χρησιμοποιείται η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση και η διάρκεια της θεραπείας να είναι όσο το δυνατόν συντομότερη (βλ. Δοσολογία).
-
Χορήγηση με αναστολείς MAOπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν αναστολείς της ΜΑΟ ή έχουν λάβει εντός δύο εβδομάδωνΧορηγείται με προσοχή
-
Παραλυτικός ειλεόςαντένδειξηΠληθυσμόςΑσθενείς με υποψία παραλυτικού ειλεού ή συμβάν κατά τη θεραπείαΔεν πρέπει να χορηγείται. Εάν συμβεί, διακοπή άμεσα.
-
Περιεγχειρητική χρήσηπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς προεγχειρητικά και στις πρώτες 12-24 ώρες μετεγχειρητικάΧορηγείται με προσοχή
-
Μετα-χειρουργική επέμβαση στην κοιλιακή χώραπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς μετά από χειρουργική επέμβαση στην κοιλιακή χώραΧρησιμοποιείται με προσοχή και όχι έως ότου ο γιατρός βεβαιωθεί για τη φυσιολογική λειτουργία του εντέρου.
-
Πρόσθετες επεμβάσεις για ανακούφιση πόνουπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που πρόκειται να υποβληθούν σε πρόσθετες επεμβάσεις (χειρουργική επέμβαση, plexus blockade)Δεν θα πρέπει να λαμβάνουν Viloxidon για 6 ώρες πριν την επέμβαση. Μετά, ρύθμιση δόσης.
-
Χρόνιος καλοήθους αιτιολογίας πόνοςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με χρόνιο καλοήθους αιτιολογίας πόνοΧορήγηση ως μέρος ολοκληρωμένου προγράμματος θεραπείας, εκτίμηση ιστορικού κατάχρησης/εξάρτησης, στόχος επαρκής αναλγησία με ελάχιστες ανεπιθύμητες ενέργειες, συχνή επικοινωνία, καθορισμός στόχων, δυνατότητα διακοπής.
-
Κατάχρηση από του στόματος μορφών για παρεντερική χορήγησηπροσοχήΠροειδοποίηση για σοβαρές, πιθανώς θανατηφόρες, ανεπιθύμητες ενέργειες.
-
Ταυτόχρονη χρήση με οινόπνευμαπροσοχήΠρέπει να αποφεύγεται.
-
Επίδραση σε ορμονικούς άξονες
-
Έκδοχα (Sunset Yellow E110)προσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με αλλεργίεςΠροσοχή, μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις.
-
Διαταραχή χρήσης οπιοειδών (OUD), ανοχή, εξάρτηση, ιατρογενής εθισμόςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με προσωπικό ή οικογενειακό ιστορικό διαταραχής χρήσης ουσιών, χρήστες καπνού, ιστορικό ψυχικών διαταραχώνΠροσοχή, κίνδυνος ανάπτυξης OUD, ανοχής, εξάρτησης.
-
Σύνδρομο απόσυρσηςπροσοχήΣυζήτηση για στρατηγική απόσυρσης πριν την έναρξη. Σταδιακή μείωση της δόσης για την ελαχιστοποίηση συμπτωμάτων απόσυρσης.
-
Σύνδρομο νεογνικής απόσυρσηςΠληθυσμόςΝεογνά γυναικών που λαμβάνουν οξυκωδόνη κατά την εγκυμοσύνη
-
ΥπεραλγησίαπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς σε μακροχρόνια θεραπεία με οπιοειδήΔιάγνωση αν παρουσιάζει αυξημένο πόνο. Τα συμπτώματα μπορεί να υποχωρήσουν με μείωση της δόσης οπιοειδών.
swap_horiz
SPC-VILOXIDON
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Οπιοειδή και ηρεμιστικά φάρμακα (π.χ. βενζοδιαζεπίνες, συναφή φάρμακα)ΠροσοχήΑυξημένος κίνδυνος καταστολής, αναπνευστικής καταστολής, κώματος και θανάτου λόγω πρόσθετης κατασταλτικής δράσης στο ΚΝΣΣύστασηΗ δόση και η διάρκεια της ταυτόχρονης χρήσης πρέπει να είναι περιορισμένα.
-
Φάρμακα που επηρεάζουν το ΚΝΣ (π.χ. άλλα οπιοειδή, γκαμπαπεντινοειδή όπως πρεγαβαλίνη, αγχολυτικά, υπνωτικά, ηρεμιστικά, αντιψυχωσικά, αντικαταθλιπτικά, φαινοθειαζίνες, αναισθητικά, μυοχαλαρωτικά, αντιυπερτασικά, αλκοόλ)ΠροσοχήΠρόσθετη κατασταλτική δράση στο ΚΝΣ
-
Παράγοντες σεροτονίνης (π.χ. SSRI, SNRI)ΠροσοχήΤοξικότητα σεροτονίνης (αλλαγές στην ψυχική κατάσταση, αυτόνομη αστάθεια, νευρομυϊκές ανωμαλίες, γαστρεντερικά συμπτώματα)ΣύστασηΗ οξυκωδόνη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και η δοσολογία μπορεί να χρειαστεί να μειωθεί.
-
Αντιχολινεργικά ή φάρμακα με αντιχολινεργική δράση (π.χ. τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, αντιισταμινικά, αντιψυχωτικά, μυοχαλαρωτικά, αντιπαρκινσονικά)ΠροσοχήΑυξημένες αντιχολινεργικές ανεπιθύμητες ενέργειεςΣύστασηΗ οξυκωδόνη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και η δοσολογία μπορεί να χρειαστεί να μειωθεί.
-
Αναστολείς της ΜΑΟΑντένδειξηΔιέγερση του ΚΝΣ ή καταστολή που συνδέεται με υπερτασική ή υποτασική κρίσηΣύστασηΘα πρέπει να αποφεύγεται η συγχορήγηση με αναστολείς της ΜΑΟ ή η χορήγηση εντός δύο εβδομάδων από τον τερματισμό χρήσης τους.
-
ΑλκοόλΠροσοχήΕνισχύει τη φαρμακοδυναμική επίδραση του ViloxidonΣύστασηΗ ταυτόχρονη χρήση πρέπει να αποφεύγεται.
-
Αναστολείς CYP3A4 (π.χ. μακρολιδικά αντιβιοτικά, αζολο-αντιμυκητιασικά, αναστολείς πρωτεάσης, σιμετιδίνη, χυμός γκρέιπφρουτ, ιτρακοναζόλη, βορικοναζόλη, τελιθρομυκίνη)ΠροσοχήΜειωμένη κάθαρση της οξυκωδόνης, αύξηση συγκεντρώσεων οξυκωδόνης στο πλάσμαΣύστασηΗ δόση της οξυκωδόνης μπορεί να χρειαστεί να ρυθμιστεί αναλόγως.
-
ΠροσοχήΑυξημένη κάθαρση της οξυκωδόνης, μείωση συγκεντρώσεων οξυκωδόνης στο πλάσμαΣύστασηΗ δόση της οξυκωδόνης μπορεί να χρειαστεί να ρυθμιστεί αναλόγως.
-
Αναστολείς CYP2D6 (π.χ. παροξετίνη, κινιδίνη)ΠροσοχήΜειωμένη κάθαρση της οξυκωδόνης, αύξηση συγκέντρωσης οξυκωδόνης στο πλάσμα
sick
SPC-VILOXIDON
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Υπερευαισθησία
- Αναφυλακτοειδής αντίδραση
- Αναφυλακτική αντίδραση
- Μειωμένη όρεξη
- Αφυδάτωση
- Άγχος
- Συγχυτική κατάσταση
- Κατάθλιψη
- Αϋπνία
- Νευρικότητα
- Μη φυσιολογική σκέψη
- Μη φυσιολογικά όνειρα
- Διέγερση
- Συναισθηματική αστάθεια
- Παραισθήσεις
- Ανησυχία
- Επιθετικότητα
- Εξάρτηση
- Ευφορία
- Υπνηλία
- Ζάλη
- Κεφαλαλγία
- Τρόμος
- Λήθαργος
- Νάρκωση
- Αμνησία
- Σπασμοί
- Υπερτονία
- Υπαισθησία
- Συγκοπή
- Παραισθησία
- Δυσγευσία
- Υποτονία
- Ίλιγγος
- Μειωμένη libido
- Έλλειψη προσανατολισμού
- Απότομες αλλαγές διάθεσης
- Δυσφορία
- Αδυναμία
- Κούραση
- Σύνδρομο απόσυρσης
- Κακουχία
- Οίδημα
- Περιφερικό οίδημα
- Ανοχή στο φάρμακο
- Δίψα
- Πυρεξία
- Ρίγος
- Ακούσιες μυϊκές συσπάσεις
- Διαταραχή του λόγου
- Υπεραλγησία
- Οπτική διαταραχή
- Μύση
- Αίσθημα παλμών (στα πλαίσια του συνδρόμου απόσυρσης)
- Υπερκοιλιακή ταχυκαρδία
- Αγγειοδιαστολή
- Υπόταση
- Ορθοστατική υπόταση
- Εξανθήματα προσώπου
- Δύσπνοια
- Βρογχόσπασμος
- Αναπνευστική καταστολή
- Λόξυγγας
- Σύνδρομο κεντρικής υπνικής άπνοιας
- Μειωμένο αντανακλαστικό του βήχα
- Δυσκοιλιότητα
- Ναυτία
- Έμετος
- Κοιλιακό άλγος
- Διάρροια
- Ξηροστομία
- Δυσπεψία
- Δυσφαγία
- Μετεωρισμός
- Ερυγή
- Ειλεός
- Γαστρίτιδα
- Τερηδόνα
- Αυξημένα ηπατικά ένζυμα
- Χολόσταση
- Κολικός των χοληφόρων
- Κνησμός
- Εξάνθημα
- Υπερίδρωση
- Ξηρότητα του δέρματος
- Αποφολιδωτική δερματίτιδα
- Κνίδωση
- Κατακράτηση ούρων
- Σπασμός ουρήθρας
- Στυτική δυσλειτουργία
- Αμηνόρροια
- Νεογνικό σύνδρομο απόσυρσης
- Υπογοναδισμός
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΖάληΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΚνησμόςΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΥπνηλίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΆγχοςΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΑδυναμίαΓενικές
-
ΣυχνέςΑϋπνίαΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΒρογχόσπασμοςΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔυσπεψίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔύσπνοιαΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
ΣυχνέςΚατάθλιψηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΚοιλιακό άλγοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΚούρασηΓενικές
-
ΣυχνέςΛήθαργοςΝευρικό
-
ΣυχνέςΜειωμένη όρεξηΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΜειωμένο αντανακλαστικό του βήχαΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
-
ΣυχνέςΜη φυσιολογικά όνειραΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΜη φυσιολογική σκέψηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΝάρκωσηΝευρικό
-
ΣυχνέςΝευρικότηταΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΞηροστομίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΣυγχυτική κατάστασηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΤρόμοςΝευρικό
-
ΣυχνέςΥπερίδρωσηΔέρμα
-
Όχι συχνέςΈλλειψη προσανατολισμούΨυχιατρικές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΊλιγγοςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΑίσθημα παλμών (στα πλαίσια του συνδρόμου απόσυρσης)Καρδιακές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΑγγειοδιαστολήΑγγειακές
-
Όχι συχνέςΑκούσιες μυϊκές συσπάσειςΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΑμνησίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΑναπνευστική καταστολήΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΑνησυχίαΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΑνοχή στο φάρμακοΓενικές
-
Όχι συχνέςΑποφολιδωτική δερματίτιδαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΑπότομες αλλαγές διάθεσηςΨυχιατρικές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΑυξημένα ηπατικά ένζυμαΉπαρ
-
Όχι συχνέςΑφυδάτωσηΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΓαστρίτιδαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΔίψαΓενικές
-
Όχι συχνέςΔιέγερσηΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΔιαταραχή του λόγουΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Όχι συχνέςΔυσγευσίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΔυσφαγίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΔυσφορίαΓενικές
-
Όχι συχνέςΕιλεόςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΕξανθήματα προσώπουΑγγειακές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΕρυγήΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΕυφορίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΚακουχίαΓενικές
-
Όχι συχνέςΚατακράτηση ούρωνΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΚολικός των χοληφόρωνΔιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
-
Όχι συχνέςΛόξυγγαςΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΜειωμένη libidoΨυχιατρικές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΜετεωρισμόςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΜύσηΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΞηρότητα του δέρματοςΔέρμα
-
Όχι συχνέςΟίδημαΓενικές
-
Όχι συχνέςΟπτική διαταραχήΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΠαραισθήσειςΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΠαραισθησίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΠεριφερικό οίδημαΓενικές
-
Όχι συχνέςΠυρεξίαΓενικές
-
Όχι συχνέςΡίγοςΓενικές
-
Όχι συχνέςΣπασμοίΝευρικό
-
Όχι συχνέςΣπασμός ουρήθραςΔιαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
-
Όχι συχνέςΣτυτική δυσλειτουργίαΑναπαραγωγικό
-
Όχι συχνέςΣυγκοπήΝευρικό
-
Όχι συχνέςΣυναισθηματική αστάθειαΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΣύνδρομο απόσυρσηςΓενικές
-
Όχι συχνέςΥπαισθησίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΥπερευαισθησίαΑνοσοποιητικό
-
Όχι συχνέςΥπερκοιλιακή ταχυκαρδίαΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΥπερτονίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΥπογοναδισμόςΔιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
Όχι συχνέςΥποτονίαΝευρικό
-
ΣπάνιεςΚνίδωσηΔέρμα
-
ΣπάνιεςΟρθοστατική υπότασηΑγγειακές
-
ΣπάνιεςΥπότασηΑγγειακές
-
Μη γνωστέςΑμηνόρροιαΑναπαραγωγικό
-
Μη γνωστέςΑναφυλακτική αντίδρασηΑνοσοποιητικό
-
Μη γνωστέςΑναφυλακτοειδής αντίδρασηΑνοσοποιητικό
-
Μη γνωστέςΕξάρτησηΨυχιατρικές
-
Μη γνωστέςΕπιθετικότηταΨυχιατρικές
-
Μη γνωστέςΝεογνικό σύνδρομο απόσυρσηςΑναπαραγωγικό
-
Μη γνωστέςΣύνδρομο κεντρικής υπνικής άπνοιαςΑναπνευστικό
-
Μη γνωστέςΤερηδόναΓαστρεντερικό
-
Μη γνωστέςΥπεραλγησίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Μη γνωστέςΧολόστασηΉπαρ
pregnant_woman
SPC-VILOXIDON
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΑποφεύγεταιΤο Viloxidon πόσιμο διάλυμα δεν συνιστάται για χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ούτε κατά τον τοκετό. Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα από τη χρήση οξυκωδόνης σε έγκυες γυναίκες. Η τακτική χρήση κατά την εγκυμοσύνη μπορεί να προκαλέσει εξάρτηση στο έμβρυο, οδηγώντας σε συμπτώματα απόσυρσης στο νεογνό. Εάν απαιτείται χρήση οπιοειδών για παρατεταμένη περίοδο σε έγκυες γυναίκες, ενημερώστε τον ασθενή για τον κίνδυνο εμφάνισης συνδρόμου απόσυρσης από οπιοειδή σε νεογνά και βεβαιωθείτε ότι θα υπάρχει διαθέσιμη κατάλληλη θεραπεία. Η χορήγηση κατά τη διάρκεια του τοκετού μπορεί να καταστείλει την αναπνοή στο νεογνό και θα πρέπει να είναι άμεσα διαθέσιμο ένα αντίδοτο για το παιδί.
-
ΓαλουχίαΑποφεύγεταιΗ οξυκωδόνη μπορεί να απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα και μπορεί να προκαλέσει αναπνευστική καταστολή στο νεογέννητο. Συνεπώς, το Viloxidon πόσιμο διάλυμα δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε θηλάζουσες μητέρες.
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-VILOXIDON
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
SPC-VILOXIDON
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση Μέσες μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα περίπου 20 ng/ml επιτεύχθηκαν εντός 1,5 ώρας από τη χορήγηση, ενώ μέσες τιμές tmax και από τις δύο περιεκτικότητες του υγρού ήταν μικρότερες από 1 ώρα. Μια φαρμακοκινητική μελέτη σε υγιείς εθελοντές έχει…
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
DrugBank
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Αναπνευστική καταστολή | pulmonologyΑναπνευστική λειτουργία | στενά | Θεραπεία με οξυκωδόνη (ιδιαίτερα με ηρεμιστικά) |
| Συμπεριφορά αναζήτησης ναρκωτικών | neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος | — | Θεραπεία με οξυκωδόνη |
| Χρήση οπιοειδών | neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος | — | Θεραπεία με οξυκωδόνη |
| Χρήση ψυχοδραστικών φαρμάκων | neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος | — | Θεραπεία με οξυκωδόνη |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-VILOXIDON
expand_more
Δοσολογία
Δοσολογία
Ενήλικοι άνω των 18 ετών: Το Viloxidon πόσιμο διάλυμα θα πρέπει να χορηγείται ανά 4-6 ώρες. Η δόση εξατομικεύεται ανάλογα με την ένταση του πόνου και το ιστορικό απαιτήσεων σε αναλγησία του ασθενούς. Γενικώς, θα πρέπει να επιλέγεται η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση για αναλγησία. Η αυξανόμενη ένταση του πόνου αντιμετωπίζεται με αυξημένη δόση του Viloxidon πόσιμου διαλύματος. Η σωστή δόση για κάθε ασθενή είναι εκείνη που εξασφαλίζει επαρκή αναλγησία και είναι καλά ανεκτή. Οι ασθενείς θα πρέπει να τιτλοποιούνται για επαρκή αναλγησία εκτός κι εάν μη διαχειρίσιμες ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου το εμποδίζουν. Η συνήθης δόση έναρξης για ασθενείς που δεν έχουν λάβει οπιοειδή στο παρελθόν ή ασθενείς με έντονο πόνο που δεν αντιμετωπίζεται από ασθενέστερα οπιοειδή είναι 5 mg ανά 4 - 6 ώρες. Η δόση θα πρέπει να ρυθμίζεται προσεκτικά, καθημερινά αν είναι απαραίτητο, ώστε να επιτευχθεί αναλγησία. Για την πλειονότητα των ασθενών δεν απαιτείται ημερήσια δόση μεγαλύτερη των 400 mg. Ωστόσο, κάποιοι μπορεί να χρειάζονται μεγαλύτερη δόση. Πριν από την έναρξη της θεραπείας με οπιοειδή θα πρέπει να προηγηθεί συζήτηση με τον ασθενή για την εφαρμογή στρατηγικής τερματισμού της θεραπείας με οξυκωδόνη, ώστε να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος εξάρτησης και συνδρόμου απόσυρσης (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Μετατροπή από μορφίνη από του στόματος: Ασθενείς που λάμβαναν από του στόματος μορφίνη πριν τη θεραπεία οξυκωδόνης θα πρέπει να ρυθμίσουν την ημερήσια δόση τους σύμφωνα με την εξής αναλογία: 10 mg από του στόματος οξυκωδόνης είναι ισοδύναμα με 20 mg από του στόματος μορφίνης. Επισημαίνεται πως αυτή είναι μία οδηγία για τον προσδιορισμό της απαιτούμενης δόσης του Viloxidon πόσιμο διάλυμα. Εξαιτίας της μεταβλητότητας που εμφανίζεται μεταξύ των ασθενών, πρέπει να γίνεται προσεκτική τιτλοποίηση για κάθε ασθενή, ώστε να επιτυγχάνεται η κατάλληλη δόση.
Μεταφορά ασθενών μεταξύ από του στόματος και παρεντερικής οξυκωδόνης: Η δόση πρέπει να βασίζεται στην ακόλουθη αναλογία: 2 mg από του στόματος οξυκωδόνης ισοδυναμούν με 1 mg παρεντερικής οξυκωδόνης. Επισημαίνεται πως αυτή είναι μία οδηγία για τον προσδιορισμό της απαιτούμενης δόσης του Viloxidon πόσιμο διάλυμα. Εξαιτίας της μεταβλητότητας που εμφανίζεται μεταξύ των ασθενών, πρέπει να γίνεται προσεκτική τιτλοποίηση για κάθε ασθενή, ώστε να επιτυγχάνεται η κατάλληλη δόση.
Ηλικιωμένοι ασθενείς: Συνήθως δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ηλικιωμένους ασθενείς. Ελεγχόμενες φαρμακοκινητικές μελέτες σε ηλικιωμένους ασθενείς (ηλικίας άνω των 65 ετών) έχουν δείξει πως, σε σχέση με νεότερους ενήλικες, η κάθαρση της οξυκωδόνης είναι ελάχιστα μειωμένη. Δεν έχει παρατηρηθεί καμία ανεπιθύμητη ενέργεια που να οφείλεται στην ηλικία, γι’ αυτό και η δοσολογία και τα διαστήματα χορήγησης που αναφέρονται για τους ενήλικες, κρίνονται κατάλληλα και για τους ηλικιωμένους ασθενείς.
Ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία: Η συγκέντρωση πλάσματος σε αυτή την ομάδα ασθενών μπορεί να είναι αυξημένη. Η δόση έναρξης θα πρέπει να ακολουθεί μια συντηρητική προσέγγιση. Η συνιστώμενη δόση έναρξης για ενήλικες πρέπει να μειώνεται κατά 50% (για παράδειγμα συνολική ημερήσια δόση 10 mg) από του στόματος για ασθενείς που τους χορηγούνται πρώτη φορά οπιοειδή), και κάθε ασθενής πρέπει να τιτλοποιείται για επαρκή αναλγησία ανάλογα με την κλινική του κατάσταση.
Παιδιατρικός πληθυσμός: Το Viloxidon πόσιμο διάλυμα δεν θα πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς κάτω των 18 ετών.
Χρήση στον πόνο καλοήθους αιτιολογίας: Τα οπιοειδή δεν είναι πρώτης γραμμής θεραπεία για τον χρόνιο πόνο καλοήθους αιτιολογίας και ούτε συνιστώνται ως μοναδική θεραπεία. Διάφοροι τύποι χρόνιου πόνου που έχει αποδειχτεί πως ανταποκρίνονται στα ισχυρά οπιοειδή περιλαμβάνουν τον χρόνιο οστεοαρθριτικό πόνο και την ασθένεια μεσοσπονδύλιου δίσκου. Η ανάγκη για συνέχιση της θεραπείας στον καλοήγη πόνο πρέπει να εκτιμάται σε τακτά χρονικά διαστήματα.
Τρόπος χορήγησης Το Viloxidon πόσιμο διάλυμα χορηγείται από του στόματος. Μπορεί να αναμιχθεί με αναψυκτικό για ευκολία στη χορήγηση και για βελτίωση της γευστικότητας.
Διάρκεια της θεραπείας Η οξυκωδόνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από όσο χρειάζεται. Όπως συμβαίνει και με τα υπόλοιπα ισχυρά οπιοειδή, η ανάγκη για συνέχιση της χορήγησής τους θα πρέπει να αξιολογείται ανά τακτά χρονικά διαστήματα.
Διακοπή της θεραπείας Όταν ένας ασθενής δεν χρειάζεται πλέον θεραπεία με οξυκωδόνη, προτείνεται να μειωθεί η δόση σταδιακά, προκειμένου να αποφευχθούν συμπτώματα απόσυρσης.
block
Αντενδείξεις
SPC-VILOXIDON
expand_more
Αντενδείξεις
- Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα.
- Σοβαρή αναπνευστική καταστολή με υποξία.
- Παραλυτικός ειλεός.
- Οξύ κοιλιακό άλγος.
- Καθυστερημένη γαστρική εκκένωση.
- Σοβαρή χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια.
- Πνευμονική καρδία.
- Σοβαρό βρογχικό άσθμα.
- Υπερκαπνία.
- Μέτρια έως σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
- Χρόνια δυσκοιλιότητα.
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-VILOXIDON
expand_more
Προειδοποιήσεις
Ο βασικός κίνδυνος από υπερβολική δόση οπιοειδούς είναι η αναπνευστική καταστολή.
Πρέπει να δίνεται προσοχή όταν χορηγείται οξυκωδόνη σε:
- καταβεβλημένους ηλικιωμένους ασθενείς
- ασθενείς εξαρτημένους από τα οπιοειδή
- ασθενείς με σοβαρά επηρεασμένη πνευμονική λειτουργία
- ασθενείς με επηρεασμένη ηπατική ή νεφρική λειτουργία
- ασθενείς με μυξοίδημα, υποθυρεοειδισμό, νόσο του Addison, τοξική ψύχωση, υπερτροφία του προστάτη, φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια, αλκοολισμό, τρομώδες παραλήρημα, νόσους των χοληφόρων, παγκρεατίτιδα, φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου, υπόταση, υποογκαιμία, αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση, ενδοκρανιακές βλάβες ή κάκωση της κεφαλής (λόγω του κινδύνου αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης), μειωμένα επίπεδα συνείδησης αβέβαιης προέλευσης, υπνική άπνοια
- ασθενείς που λαμβάνουν βενζοδιαζεπίνες, άλλα κατασταλτικά του ΚΝΣ (συμπεριλαμβανομένου του αλκοόλ) ή αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (MAO) (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Τα οπιοειδή μπορεί να προκαλέσουν αναπνευστικές διαταραχές που σχετίζονται με τον ύπνο, συμπεριλαμβανομένων της κεντρικής υπνικής άπνοας (CSA) και της σχετιζόμενης με τον ύπνο υποξαιμίας. Η χρήση οπιοειδών μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο CSA με δοσοεξαρτώμενο τρόπο σε ορισμένους ασθενείς. Τα οπιοειδή μπορεί επίσης να προκαλέσουν επιδείνωση της προϋπάρχουσας υπνικής άπνοας (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Σε ασθενείς που παρουσιάζουν CSA, εξετάστε το ενδεχόμενο μείωσης της συνολικής δοσολογίας οπιοειδών.
Η ταυτόχρονη χρήση οξυκωδόνης και ηρεμιστικών φαρμάκων, όπως οι βενζοδιαζεπίνες ή συναφή φάρμακα, μπορεί να οδηγήσει σε καταστολή, αναπνευστική καταστολή, κώμα και θάνατο. Λόγω αυτών των κινδύνων, η ταυτόχρονη συνταγογράφηση με αυτά τα ηρεμιστικά φάρμακα πρέπει να περιορίζεται σε ασθενείς για τους οποίους δεν είναι δυνατές εναλλακτικές επιλογές θεραπείας.
Εάν ληφθεί απόφαση για συνταγογράφηση οξυκωδόνης ταυτόχρονα με ηρεμιστικά φάρμακα, θα πρέπει να χρησιμοποιείται η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση και η διάρκεια της θεραπείας θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν συντομότερη (βλ. επίσης γενική σύσταση για τη δοσολογία στην Δοσολογία).
Ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται στενά για σημεία και συμπτώματα αναπνευστικής καταστολής. Συνιστάται να ενημερώνετε τους ασθενείς και τους φροντιστές τους, ώστε να γνωρίζουν αυτά τα συμπτώματα (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Το Viloxidon πόσιμο διάλυμα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν αναστολείς της ΜΑΟ ή που έχουν λάβει αναστολείς της ΜΑΟ εντός των προηγούμενων δύο εβδομάδων.
Το Viloxidon πόσιμο διάλυμα δεν πρέπει να χορηγείται σε όποιον υπάρχει υποψία ότι πάσχει από παραλυτικό ειλεό. Εάν υπάρξει τέτοια υποψία ή συμβάν κατά τη διάρκεια της θεραπείας, τότε η χορήγηση του Viloxidon πόσιμου διαλύματος θα πρέπει να διακοπεί άμεσα.
Το Viloxidon πόσιμο διάλυμα θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή προεγχειρητικά και μέσα στις πρώτες 12-24 ώρες μετεγχειρητικά.
Όπως συμβαίνει με όλα τα οπιοειδή σκευάσματα, τα προϊόντα οξυκωδόνης θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή μετά από χειρουργική επέμβαση στην κοιλιακή χώρα, καθώς τα οπιοειδή είναι γνωστό ότι επηρεάζουν την κινητικότητα του εντέρου και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται έως ότου ο γιατρός βεβαιωθεί για τη φυσιολογική λειτουργία του εντέρου.
Ασθενείς που πρόκειται να υποβληθούν σε πρόσθετες επεμβάσεις με σκοπό την ανακούφιση από τον πόνο (π.χ. χειρουργική επέμβαση, plexus blockade) δεν θα πρέπει να λαμβάνουν Viloxidon πόσιμο διάλυμα για 6 ώρες πριν από την επέμβαση. Αν ενδείκνυται περαιτέρω θεραπεία με οξυκωδόνη, τότε η δόση θα πρέπει να ρυθμιστεί σύμφωνα με τις νέες μετεγχειρητικές απαιτήσεις.
Σε ασθενείς που υποφέρουν από χρόνιο καλοήθους αιτιολογίας πόνο, τα οπιοειδή θα πρέπει να χορηγούνται ως μέρος ενός ολοκληρωμένου προγράμματος θεραπείας που θα περιλαμβάνει κι άλλες φαρμακευτικές ουσίες και τρόπους χορήγησης. Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο για την εκτίμηση ενός ασθενή με χρόνιο πόνο καλοήθους αιτιολογίας είναι το ιστορικό κατάχρησης και εξάρτησης από ουσίες του ασθενή. Εάν η θεραπεία με οπιοειδή κριθεί κατάλληλη για τον ασθενή, τότε ο κύριος στόχος της θεραπείας δεν είναι να χορηγηθεί η μικρότερη δυνατή δόση του οπιοειδούς, αλλά να επιτευχθεί μια δόση που θα προσφέρει επαρκή αναλγησία με τις ελάχιστες ανεπιθύμητες ενέργειες. Πρέπει να υπάρχει συχνή επικοινωνία μεταξύ γιατρού και ασθενή, έτσι ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί η δόση κατάλληλα. Είναι πολύ σημαντικό ο γιατρός να καθορίζει τους στόχους της θεραπείας σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές για τον έλεγχο του πόνου. Γιατρός και ασθενής μπορούν να συμφωνήσουν να διακόψουν τη θεραπεία, αν αυτοί οι στόχοι δεν επιτυγχάνονται.
Η κατάχρηση των από του στόματος μορφών για παρεντερική χορήγηση αναμένεται να προκαλέσει σοβαρές, πιθανώς θανατηφόρες, ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως τοπική νέκρωση ιστών, λοίμωξη, πνευμονικά κοκκιώματα, αυξημένος κίνδυνος ενδοκαρδίτιδας και βαλβιδική καρδιακή βλάβη.
Η ταυτόχρονη χρήση οινοπνεύματος και Viloxidon πόσιμου διαλύματος μπορεί να αυξήσει τις ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου και συνεπώς θα πρέπει να αποφεύγεται.
Τα οπιοειδή, όπως η υδροχλωρική οξυκωδόνη, μπορεί να επηρεάσουν τον άξονα υποθαλάμου-υπόφυσηςεπινεφριδίων ή τον άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-γονάδων. Μερικές αλλαγές που παρατηρούνται περιλαμβάνουν αύξηση της προλακτίνης στον ορό και μείωση της τεστοστερόνης και κορτιζόλης στο πλάσμα. Κλινικά συμπτώματα μπορεί να εκδηλωθούν από αυτές τις ορμονικές αλλαγές.
Το φάρμακο αυτό περιέχει αζώχρωμα Sunset Yellow (Ε110), το οποίο μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις.
Το φάρμακο αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά ml, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».
Διαταραχή χρήσης οπιοειδών (κατάχρηση και εξάρτηση)
Κατά την επαναλαμβανόμενη χορήγηση οπιοειδών, όπως η οξυκωδόνη, ενδέχεται να αναπτυχθεί ανοχή και σωματική ή/και ψυχολογική εξάρτηση. Είναι γνωστό ότι προκύπτει ιατρογενής εθισμός μετά από θεραπευτική χρήση οπιοειδών. Η επαναλαμβανόμενη χρήση του Viloxidon ενδέχεται να οδηγήσει σε διαταραχή χρήσης οπιοειδών (OUD). Η κατάχρηση ή εκούσια κακή χρήση του Viloxidon ενδέχεται να οδηγήσει σε υπερδοσολογία ή/και θάνατο. Ο κίνδυνος εκδήλωσης OUD είναι αυξημένος σε ασθενείς με προσωπικό ή οικογενειακό ιστορικό (γονείς ή αδέρφια) διαταραχής χρήσης ουσιών (συμπεριλαμβανομένης της διαταραχής χρήσης αλκοόλ), τρέχοντες χρήστες προϊόντων καπνού ή ασθενείς με προσωπικό ιστορικό άλλων διαταραχών ψυχικής υγείας (π.χ. μείζονα καταθλιπτική διαταραχή, άγχος και διαταραχές της προσωπικότητας).
Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία συμπεριφοράς αναζήτησης ναρκωτικών (π.χ. υπερβολικά πρόωρα αιτήματα συνταγογράφησης). Αυτό περιλαμβάνει τον έλεγχο για ταυτόχρονη χρήση οπιοειδών και ψυχοδραστικών φαρμάκων (όπως βενζοδιαζεπίνες). Για ασθενείς με σημεία και συμπτώματα OUD, θα πρέπει να εξετάζεται η χρήση συμβουλευτικής με ειδικό σε θέματα εξαρτήσεων.
Σχετιζόμενες με τον ύπνο αναπνευστικές διαταραχές
Τα οπιοειδή μπορεί να προκαλέσουν σχετιζόμενες με τον ύπνο αναπνευστικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένων της κεντρικής υπνικής άπνοας (CSA) και της σχετιζόμενης με τον ύπνο υποξαιμίας. Η χρήση οπιοειδών αυξάνει τον κίνδυνο CSA με δοσοεξαρτώμενο τρόπο. Σε ασθενείς που εμφανίζουν CSA, εξετάστε τη μείωση της συνολικής δοσολογίας οπιοειδών.
Σύνδρομο απόσυρσης
Πριν από την έναρξη της θεραπείας με οποιαδήποτε οπιοειδή θα πρέπει να προηγηθεί συζήτηση με τον ασθενή για την εφαρμογή στρατηγικής απόσυρσης για τον τερματισμό της θεραπείας με οξυκωδόνη. Το σύνδρομο απόσυρσης μπορεί να εμφανιστεί με απότομη διακοπή της θεραπείας ή μείωση της δόσης. Όταν ένας ασθενής δεν χρειάζεται πλέον θεραπεία, συνιστάται η σταδιακή μείωση της δόσης για την ελαχιστοποίηση των συμπτωμάτων απόσυρσης. Η μείωση από υψηλή δόση μπορεί να διαρκέσει εβδομάδες έως μήνες. Το σύνδρομο απόσυρσης από οπιοειδή χαρακτηρίζεται από ορισμένα ή όλα τα ακόλουθα: ανησυχία, δακρύρροια, ρινόρροια, χασμουρητό, εφίδρωση, ρίγη, μυαλγία, μυδρίαση και αίσθημα παλμών. Άλλα συμπτώματα μπορεί επίσης να εμφανιστούν όπως ευερεθιστότητα, διέγερση, άγχος, υπερκινησία, τρόμος, αδυναμία, αϋπνία, ανορεξία, κοιλιακές κράμπες, ναυτία, έμετος, διάρροια, αυξημένη αρτηριακή πίεση, αυξημένος αναπνευστικός ρυθμός ή καρδιακός ρυθμός. Εάν οι γυναίκες παίρνουν αυτό το φάρμακο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, υπάρχει κίνδυνος τα νεογνά τους να παρουσιάσουν σύνδρομο νεογνικής απόσυρσης.
Υπεραλγησία
Η υπεραλγησία μπορεί να διαγνωστεί εάν ο ασθενής σε μακροχρόνια θεραπεία με οπιοειδή παρουσιάζει αυξημένο πόνο. Αυτό μπορεί να διακρίνεται ποιοτικά και ανατομικά από τον πόνο που σχετίζεται με την εξέλιξη της νόσου ή από τον πόνο που προκαλείται από την ανάπτυξη ανοχής στα οπιοειδή. Ο πόνος που σχετίζεται με την υπεραλγησία τείνει να είναι πιο διάχυτος από τον προϋπάρχοντα πόνο και λιγότερο καθορισμένος στην ποιότητα. Τα συμπτώματα της υπεραλγησίας μπορεί να υποχωρήσουν με μείωση της δόσης οπιοειδών.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-VILOXIDON
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
Η ταυτόχρονη χρήση οπιοειδών και ηρεμιστικών φαρμάκων, όπως οι βενζοδιαζεπίνες ή συναφή φάρμακα, αυξάνει τον κίνδυνο καταστολής, αναπνευστικής καταστολής, κώματος και θανάτου λόγω της πρόσθετης κατασταλτικής δράσης στο ΚΝΣ. Η δόση και η διάρκεια της ταυτόχρονης χρήσης πρέπει να είναι περιορισμένα (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Φάρμακα που επηρεάζουν το ΚΝΣ περιλαμβάνουν, αλλά δεν περιορίζονται σε, άλλα οπιοειδή, γκαμπαπεντινοειδή όπως η πρεγαβαλίνη, αγχολυτικά, υπνωτικά και ηρεμιστικά (συμπεριλαμβανομένων των βενζοδιαζεπινών), αντιψυχωσικά, αντικαταθλιπτικά, φαινοθειαζίνες, αναισθητικά, μυοχαλαρωτικά, αντιυπερτασικά και αλκοόλ. Η ταυτόχρονη χορήγηση οξυκωδόνης με παράγοντες σεροτονίνης, όπως ένας εκλεκτικός αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRI) ή ένας αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης/νορεπινεφρίνης (SNRI), μπορεί να προκαλέσει τοξικότητα σεροτονίνης. Τα συμπτώματα της τοξικότητας της σεροτονίνης μπορεί να περιλαμβάνουν αλλαγές στην ψυχική κατάσταση (π.χ. διέγερση, ψευδαισθήσεις, κώμα), αυτόνομη αστάθεια (π.χ. ταχυκαρδία, ασταθή αρτηριακή πίεση, υπερθερμία), νευρομυϊκές ανωμαλίες (π.χ. υπερρεφλεξία, έλλειψη συντονισμού, ακαμψία) ή/και γαστρεντερικά συμπτώματα (π.χ. ναυτία, έμετος, διάρροια). Η οξυκωδόνη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και η δοσολογία μπορεί να χρειαστεί να μειωθεί σε ασθενείς που χρησιμοποιούν αυτά τα φάρμακα. Ταυτόχρονη χορήγηση οξυκωδόνης με αντιχολινεργικά ή φάρμακα με αντιχολινεργική δράση (π.χ. τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, αντιισταμινικά, αντιψυχωτικά, μυοχαλαρωτικά, αντιπαρκινσονικά) μπορεί να οδηγήσουν σε αυξημένες αντιχολενεργικές ανεπιθύμητες ενέργειες. Σε ασθενείς που λαμβάνουν αυτά τα φάρμακα η οξυκωδόνη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και η δοσολογία μπορεί να χρειαστεί να μειωθεί. Οι αναστολείς της ΜΑΟ είναι γνωστό ότι αλληλοεπιδρούν με τα ναρκωτικά αναλγητικά και προκαλούν διέγερση του ΚΝΣ ή καταστολή που συνδέεται με υπερτασική ή υποτασική κρίση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Θα πρέπει να αποφεύγεται η συγχορήγηση με αναστολείς της ΜΑΟ ή η χορήγηση εντός δύο εβδομάδων από τον τερματισμό χρήσης τους. Το αλκοόλ μπορεί να ενισχύσει τη φαρμακοδυναμική επίδραση του Viloxidon, συνεπώς η ταυτόχρονη χρήση πρέπει να αποφεύγεται. Η οξυκωδόνη μεταβολίζεται κυρίως από το CYP3A4, με συμβολή του CYP2D6. Οι δραστηριότητες αυτών των μεταβολικών οδών μπορεί να αναστέλλονται ή να επάγονται από διάφορα συγχορηγούμενα φάρμακα ή διαιτητικά στοιχεία. Η δόση της οξυκωδόνης μπορεί να χρειαστεί να ρυθμιστεί αναλόγως.
Οι αναστολείς του CYP3Α4, όπως τα μακρολιδικά αντιβιοτικά (π.χ. κλαριθρομυκίνη, ερυθρομυκίνη και τελιθρομυκίνη), τα αζολο-αντιμυκητιασικά (π.χ. κετοκοναζόλη, βορικοναζόλη, ιτρακοναζόλη και ποσακοναζόλη), οι αναστολείς της πρωτεάσης (π.χ. βοσεπρεβίρη, ριτοναβίρη, ινδιναβίρη, νελφιναβίρη και σακιναβίρη), η σιμετιδίνη και ο χυμός γκρέιπφρουτ μπορεί να προκαλέσουν μειωμένη κάθαρση της οξυκωδόνης που μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των συγκεντρώσεων της οξυκωδόνης στο πλάσμα. Επομένως η δόση της οξυκωδόνης μπορεί να χρειαστεί να ρυθμιστεί αναλόγως. Μερικά συγκεκριμένα παραδείγματα παρέχονται παρακάτω:
- Η ιτρακοναζόλη, ένας ισχυρός αναστολέας του CYP3A4, χορηγούμενη από του στόματος σε δόση 200 mg για 5 ημέρες, αύξησε την AUC της από του στόματος χορηγούμενης οξυκωδόνης. Κατά μέσο όρο η τιμή της AUC ήταν σχεδόν 2,4 φορές υψηλότερη (εύρος 1,5 - 3,4).
- Η βορικοναζόλη, ένας αναστολέας του CYP3A4, χορηγούμενη σε δόση 200 mg δύο φορές ημερησίως για 4 ημέρες (400 mg χορηγήθηκαν ως πρώτες δύο δόσεις), αύξησε την AUC της από του στόματος χορηγούμενης οξυκωδόνης. Κατά μέσο όρο, η AUC ήταν περίπου 3,6 φορές υψηλότερη (εύρος 2,7 - 5,6).
- Η τελιθρομυκίνη, ένας αναστολέας του CYP3A4, χορηγούμενη από του στόματος σε δόση 800 mg για 4 ημέρες, αύξησε την AUC της από του στόματος χορηγούμενης οξυκωδόνης. Κατά μέσο όρο, η AUC ήταν περίπου 1,8 φορές υψηλότερη (εύρος 1,3 - 2,3).
- Ο χυμός γκρέιπφρουτ, ένας αναστολέας του CYP3A4, χορηγούμενος ως 200 ml τρεις φορές ημερησίως για 5 ημέρες, αύξησε την AUC της από του στόματος χορηγούμενης οξυκωδόνης. Κατά μέσο όρο, η AUC ήταν περίπου 1,7 φορές υψηλότερη (εύρος 1,1 - 2,1).
Οι επαγωγείς του CYP3A4, όπως η ριφαμπικίνη, η καρβαμαζεπίνη, η φαινυτοΐνη και το βαλσαμόχορτο (St John’s Wort) μπορούν να επάγουν τον μεταβολισμό της οξυκωδόνης και να προκαλέσουν αυξημένη κάθαρση της οξυκωδόνης που μπορεί να οδηγήσει σε μείωση των συγκεντρώσεων της οξυκωδόνης στο πλάσμα. Η δόση της οξυκωδόνης μπορεί να χρειαστεί να ρυθμιστεί αναλόγως. Μερικά συγκεκριμένα παραδείγματα παρέχονται παρακάτω:
- Το βαλσαμόχορτο (St John’s Wort), ένας επαγωγέας του CYP3A4, χορηγούμενο ως 300 mg τρεις φορές ημερησίως για 15 ημέρες, μείωσε την AUC της από του στόματος χορηγούμενης οξυκωδόνης. Κατά μέσο όρο, η AUC ήταν περίπου 50% χαμηλότερη (εύρος 37 - 57%).
- Η ριφαμπικίνη, ένας επαγωγέας του CYP3A4, χορηγούμενη ως 600 mg μία φορά ημερησίως για 7 ημέρες, μείωσε την AUC της από του στόματος χορηγούμενης οξυκωδόνης. Κατά μέσο όρο, η AUC ήταν περίπου 86% χαμηλότερη.
Φάρμακα τα οποία αναστέλλουν τη δράση του CYP2D6, όπως η παροξετίνη και η κινιδίνη, μπορεί να προκαλέσουν μειωμένη κάθαρση της οξυκωδόνης η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της συγκέντρωσης της οξυκωδόνης στο πλάσμα. Ταυτόχρονη χορήγηση κινιδίνης είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της Cmax της οξυκωδόνης κατά 11%, της AUC κατά 13% και του χρόνου ημιζωής της απομάκρυνσης κατά 14%. Παρατηρήθηκε επίσης αύξηση σε νοροξυκωδόνη (της Cmax κατά 50%, της AUC κατά 85% και του χρόνου ημιζωής της απομάκρυνσης κατά 42%). Οι φαρμακοδυναμικές επιδράσεις της οξυκωδόνης δεν τροποποιήθηκαν.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-VILOXIDON
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου είναι οι τυπικές των πλήρων αγωνιστών οπιοειδών. Μπορεί να παρατηρηθούν συμπτώματα ανοχής και εξάρτησης (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Η δυσκοιλιότητα μπορεί να αποφευχθεί με το κατάλληλο καθαρτικό. Εάν η ναυτία κι ο έμετος είναι ενοχλητικά, η οξυκωδόνη μπορεί να συνδυαστεί με κάποιο αντιεμετικό.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ταξινομούνται με βάση τη συχνότητα:
- Πολύ συχνές: ≥ 1/10
- Συχνές: ≥ 1/100 ως <1/10
- Όχι συχνές: ≥ 1/1.000 ως <1/100
- Σπάνιες: ≥ 1/10.000 ως <1/1.000
- Πολύ σπάνιες: < 1/10.000
- Μη γνωστές: Η συχνότητα δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα υπάρχοντα δεδομένα
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος:
- Όχι συχνές: υπερευαισθησία.
- Μη γνωστής συχνότητας: αναφυλακτοειδής αντίδραση, αναφυλακτική αντίδραση.
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης:
- Συχνές: μειωμένη όρεξη.
- Όχι συχνές: αφυδάτωση.
Ψυχιατρικές διαταραχές:
- Συχνές: άγχος, συγχυτική κατάσταση, κατάθλιψη, αϋπνία, νευρικότητα, μη φυσιολογική σκέψη, μη φυσιολογικά όνειρα.
- Όχι συχνές: διέγερση, συναισθηματική αστάθεια, ευφορία, παραισθήσεις, μειωμένη libido, έλλειψη προσανατολισμού, απότομες αλλαγές διάθεσης, ανησυχία, δυσφορία.
- Μη γνωστής συχνότητας: επιθετικότητα, εξάρτηση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Διαταραχές του νευρικού συστήματος:
- Πολύ συχνές: υπνηλία, ζάλη, κεφαλαλγία.
- Συχνές: τρόμος, λήθαργος, νάρκωση.
- Όχι συχνές: αμνησία, σπασμοί, υπερτονία, υπαισθησία, ακούσιες μυϊκές συσπάσεις, διαταραχή του λόγου, συγκοπή, παραισθησία, δυσγευσία, υποτονία.
- Μη γνωστής συχνότητας: υπεραλγησία.
Οφθαλμικές διαταραχές:
- Όχι συχνές: οπτική διαταραχή, μύση.
Διαταραχές ώτων και λαβύρινθου:
- Όχι συχνές: ίλιγγος.
Καρδιακές διαταραχές:
- Όχι συχνές: αίσθημα παλμών (στα πλαίσια του συνδρόμου απόσυρσης), υπερκοιλιακή ταχυκαρδία.
Αγγειακές διαταραχές:
- Όχι συχνές: αγγειοδιαστολή, εξανθήματα προσώπου.
- Σπάνιες: υπόταση, ορθοστατική υπόταση.
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου:
- Συχνές: δύσπνοια, βρογχόσπασμος, μειωμένο αντανακλαστικό του βήχα.
- Όχι συχνές: αναπνευστική καταστολή, λόξυγγας.
- Μη γνωστής συχνότητας: Σύνδρομο κεντρικής υπνικής άπνοιας.
Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος:
- Πολύ συχνές: δυσκοιλιότητα, ναυτία, έμετος.
- Συχνές: κοιλιακό άλγος, διάρροια, ξηροστομία, δυσπεψία.
- Όχι συχνές: δυσφαγία, μετεωρισμός, ερυγή, ειλεός, γαστρίτιδα.
- Μη γνωστής συχνότητας: τερηδόνα.
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων:
- Όχι συχνές: αυξημένα ηπατικά ένζυμα, κολικός των χοληφόρων.
- Μη γνωστής συχνότητας: χολόσταση
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού:
- Πολύ συχνές: κνησμός.
- Συχνές: εξάνθημα, υπερίδρωση.
- Όχι συχνές: ξηρότητα του δέρματος, αποφολιδωτική δερματίτιδα.
- Σπάνιες: κνίδωση.
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών:
- Όχι συχνές: κατακράτηση ούρων, σπασμός ουρήθρας.
Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού:
- Όχι συχνές: στυτική δυσλειτουργία, υπογοναδισμός.
- Μη γνωστής συχνότητας: αμηνόρροια.
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης:
- Συχνές: αδυναμία, κούραση.
- Όχι συχνές: σύνδρομο απόσυρσης, κακουχία, οίδημα, περιφερικό οίδημα, ανοχή στο φάρμακο, δίψα, πυρεξία, ρίγος.
- Μη γνωστής συχνότητας: νεογνικό σύνδρομο απόσυρσης.
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-VILOXIDON
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Εγκυμοσύνη
Το Viloxidon πόσιμο διάλυμα δεν συνιστάται για χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ούτε κατά τον τοκετό. Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα από τη χρήση οξυκωδόνης σε έγκυες γυναίκες. Η τακτική χρήση κατά την εγκυμοσύνη μπορεί να προκαλέσει εξάρτηση στο έμβρυο, οδηγώντας σε συμπτώματα απόσυρσης στο νεογνό. Εάν απαιτείται χρήση οπιοειδών για παρατεταμένη περίοδο σε έγκυες γυναίκες, ενημερώστε τον ασθενή για τον κίνδυνο εμφάνισης συνδρόμου απόσυρσης από οπιοειδή σε νεογνά και βεβαιωθείτε ότι θα υπάρχει διαθέσιμη κατάλληλη θεραπεία. Η χορήγηση κατά τη διάρκεια του τοκετού μπορεί να καταστείλει την αναπνοή στο νεογνό και θα πρέπει να είναι άμεσα διαθέσιμο ένα αντίδοτο για το παιδί.
Θηλασμός
Η οξυκωδόνη μπορεί να απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα και μπορεί να προκαλέσει αναπνευστική καταστολή στο νεογέννητο. Συνεπώς, το Viloxidon πόσιμο διάλυμα δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε θηλάζουσες μητέρες.
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-VILOXIDON
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: φυσικά αλκαλοειδή του οπίου. Κωδικός ATC: N02AA05
Η οξυκωδόνη είναι ένας πλήρης αγωνιστής των οπιοειδών χωρίς ανταγωνιστικές ιδιότητες. Η οξυκωδόνη έχει συγγένεια με τους κ, μ και δ υποδοχείς οπιοειδών στον εγκέφαλο και στον νωτιαίο μυελό. Η θεραπευτική της δράση είναι κυρίως αναλγητική, αγχολυτική και ηρεμιστική.
Γαστρεντερικό Σύστημα
Τα οπιοειδή μπορεί να προκαλέσουν σπασμούς στον σφιγκτήρα του Oddi.
Ενδοκρινικό Σύστημα
(βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Άλλες φαρμακολογικές επιδράσεις
Μελέτες αλληλεπίδρασης in vitro και σε ζώα έχουν δείξει διάφορες επιδράσεις των φυσικών οπιοειδών, όπως η μορφίνη, σε συστατικά του ανοσοποιητικού συστήματος. Η κλινική σημασία αυτών των αποτελεσμάτων είναι ακόμα άγνωστη. Είναι άγνωστο αν η οξυκωδόνη, ένα ημισυνθετικό οπιοειδές, έχει παρόμοια επίδραση στο ανοσοποιητικό με τη μορφίνη.
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-VILOXIDON
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση
Μέσες μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα περίπου 20 ng/ml επιτεύχθηκαν εντός 1,5 ώρας από τη χορήγηση, ενώ μέσες τιμές tmax και από τις δύο περιεκτικότητες του υγρού ήταν μικρότερες από 1 ώρα. Μια φαρμακοκινητική μελέτη σε υγιείς εθελοντές έχει δείξει πως κατόπιν χορήγησης εφάπαξ δόσης 10 mg, τα πόσιμα διαλύματα οξυκωδόνης 1 mg/ml και 10 mg/ml, παρουσίασαν έναν ισοδύναμο ρυθμό και βαθμό απορρόφησης της οξυκωδόνης.
Κατανομή
Μετά την απορρόφηση, η οξυκωδόνη κατανέμεται σε ολόκληρο το σώμα. Περίπου το 45% συνδέεται με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.
Βιομετασχηματισμός
Η οξυκωδόνη βιομετασχηματίζεται στο ήπαρ μέσω των CYP3A4 και CYP2D6 σε νοροκυκωδόνη, οξυμορφόνη και νοροξυμορφόνη, τα οποία στη συνέχεια συζευγνύονται με γλυκουρονίδια. Η νοροξυκωδόνη και η νοροξυμορφόνη είναι οι κύριοι μεταβολίτες στην κυκλοφορία. Η νοροξυκωδόνη είναι ασθενής αγωνιστής του μ υποδοχέα των οπιοειδών. Η νοροξυμορφόνη είναι ισχυρός αγωνιστής του μ υποδοχέα των οπιοειδών, ωστόσο δεν διαπερνά τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό σε σημαντικό βαθμό. Η οξυμορφόνη είναι ισχυρός αγωνιστής του μ υποδοχέα των οπιοειδών, αλλά υπάρχει σε πολύ χαμηλές συγκεντρώσεις μετά τη χορήγηση οξυκωδόνης. Κανένας από αυτούς τους μεταβολίτες δεν θεωρείται ότι συμβάλλει σημαντικά στην αναλγητική δράση της οξυκωδόνης.
Αποβολή
Η οξυκωδόνη έχει χρόνο ημιζωής της αποβολής περίπου 3-4 ώρες. Το δραστικό φάρμακο και οι μεταβολίτες του απεκκρίνονται στα ούρα. Μελέτες που αφορούν στην οξυκωδόνη ελεγχόμενης αποδέσμευσης έχουν δείξει πως η βιοδιαθεσιμότητα της οξυκωδόνης σε από του στόματος χορήγηση είναι ελαφρώς αυξημένη (16%) στους ηλικιωμένους. Σε ασθενείς με νεφρική και ηπατική ανεπάρκεια, η βιοδιαθεσιμότητα της οξυκωδόνης ήταν αυξημένη κατά 60% και 90%, αντιστοίχως, με αποτέλεσμα να συνιστάται μια μειωμένη δόση έναρξης σε αυτές τις ομάδες ασθενών.
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
Όγκος Κατανομής
- 2.6 L/kg
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
Κάθαρση
- 0.8 L/min [ενήλικες]
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η οξυκωδόνη δρα άμεσα σε διάφορους ιστούς πέραν της αναλγητικής της δράσης. Αυτοί οι ιστοί περιλαμβάνουν το αναπνευστικό κέντρο στον προμήκη μυελό, το κέντρο του βήχα στον προμήκη, τους μύες των κόρoν, το γαστρεντερικό σωλήνα, το καρδιαγγειακό σύστημα, το ενδοκρινικό σύστημα και το ανοσοποιητικό σύστημα.
- Η επίδραση της οξυκωδόνης στο αναπνευστικό κέντρο είναι εξαρτώμενη από τη δόση καταστολή της αναπνοής.
- Η δράση στο κέντρο του βήχα είναι καταστολή του αντανακλαστικού του βήχα.
- Οι κόρες των οφθαλμών γίνονται μυωπικές ή μειώνουν το μέγεθός τους, η περισταλτικότητα του γαστρεντερικού σωλήνα επιβραδύνεται και ο μυϊκός τόνος στο παχύ έντερο μπορεί να αυξηθεί προκαλώντας δυσκοιλιότητα.
- Στο καρδιαγγειακό σύστημα, η ισταμίνη μπορεί να απελευθερωθεί, οδηγώντας σε κνησμό, ερυθρότητα των ματιών, έξαψη, εφίδρωση και μειωμένη αρτηριακή πίεση.
- Οι ενδοκρινικές επιδράσεις μπορεί να περιλαμβάνουν αύξηση της προλακτίνης, μείωση της κορτιζόλης και μείωση της τεστοστερόνης.
- Δεν είναι ακόμη γνωστό εάν οι επιδράσεις των οπιοειδών στο ανοσοποιητικό σύστημα είναι κλινικά σημαντικές.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Ο πλήρης μηχανισμός της οξυκωδόνης δεν είναι γνωστός. Υπό συνθήκες φλεγμονής ή υπεραλγησίας, οι οπιοειδείς υποδοχείς στην καρδιά, τους πνεύμονες, το ήπαρ, το γαστρεντερικό σωλήνα και το αναπαραγωγικό σύστημα υπερεκφράζονται και μεταφέρονται σε νευρικά τερματικά.
Η οξυκωδόνη και οι ενεργοί μεταβολίτες της, νοροξυκωδόνη, οξυμορφόνη και νοροξυμορφόνη, είναι οπιοειδείς αγωνιστές. Αυτές οι ενώσεις διαχέονται παθητικά μέσω του αιματοεγκεφαλικού φραγμού ή μπορεί να μεταφερθούν ενεργά μέσω ενός άγνωστου μηχανισμού. Η οξυκωδόνη και οι ενεργοί μεταβολίτες της μπορούν να συνδεθούν επιλεκτικά με τον μ-οπιοειδή υποδοχέα, αλλά και με τους κάππα και δέλτα οπιοειδείς υποδοχείς στο κεντρικό νευρικό σύστημα και την περιφέρεια, προκαλώντας οδό σηματοδότησης μέσω πρωτεϊνών G.
Η ενεργοποίηση των μ-οπιοειδών υποδοχέων αναστέλλει τους ν-τύπου υποδοχείς τάσης-ελεγχόμενων διαύλων ασβεστίου, αναστέλλοντας τις αποκρίσεις στον πόνο.
Η οξυκωδόνη είναι ένας πλήρης οπιοειδής αγωνιστής και είναι σχετικά επιλεκτική για τον μ-οπιοειδή υποδοχέα, αν και μπορεί να συνδεθεί με άλλους οπιοειδείς υποδοχείς σε υψηλότερες δόσεις. Η κύρια θεραπευτική δράση της οξυκωδόνης είναι η αναλγησία. Όπως όλοι οι πλήρεις οπιοειδείς αγωνιστές, δεν υπάρχει «ταβάνι» (ceiling effect) για την αναλγησία με την οξυκωδόνη. Κλινικά, η δοσολογία τιτλοποιείται για να παρέχει επαρκή αναλγησία και μπορεί να περιοριστεί από ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένης της καταστολής του αναπνευστικού και του ΚΝΣ.
Ο ακριβής μηχανισμός της αναλγητικής δράσης είναι άγνωστος. Ωστόσο, έχουν αναγνωριστεί συγκεκριμένοι οπιοειδείς υποδοχείς στο ΚΝΣ για ενδογενείς ενώσεις με οπιοειδή δράση σε ολόκληρο τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό και πιστεύεται ότι παίζουν ρόλο στις αναλγητικές επιδράσεις αυτού του φαρμάκου.
… Η οξυκωδόνη έχει τον ίδιο μηχανισμό δράσης με άλλα οπιοειδή: σύνδεση με υποδοχέα, αναστολή της αδενυλικής κυκλάσης και υπερπόλωση νευρώνων, και μειωμένη διεγερσιμότητα. Αυτοί οι μηχανισμοί παίζουν επίσης ρόλο στην έναρξη εξάρτησης και ανοχής. …
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η οξυκωδόνη έχει από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα 60% έως 87%, η οποία δεν επηρεάζεται από την τροφή.
- Η περιοχή κάτω από την καμπύλη (AUC) είναι 135 ng/mL*hr.
- Η μέγιστη πλασματική συγκέντρωση (Cmax) είναι 11.5 ng/mL.
- Ο χρόνος για τη μέγιστη συγκέντρωση (Tmax) είναι 5.11 ώρες σε ασθενείς που έλαβαν δόση 10 mg από του στόματος άμεσης απελευθέρωσης οξυκωδόνης.
Η οξυκωδόνη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται στα ούρα.
- Η μη δεσμευμένη νοροξυκωδόνη αποτελεί το 23% της δόσης που ανακτάται στα ούρα.
- Η οξυμορφόνη αποτελεί <1%.
- Η συζευγμένη οξυμορφόνη αποτελεί το 10% της ανακτηθείσας δόσης.
- Η ελεύθερη και συζευγμένη οξυκωδόνη αποτελεί το 8.9% της ανακτηθείσας δόσης.
- Η νοροξυμορφόνη αποτελεί το 14%.
- Οι αναγμένοι μεταβολίτες αποτελούν το 18%.
Ο όγκος κατανομής (Vd) είναι 2.6 L/kg.
Η συνολική κάθαρση πλάσματος είναι 1.4 L/min σε ενήλικες.
Περίπου 60% έως 87% μιας από του στόματος δόσης φτάνει στη συστηματική κυκλοφορία σε σύγκριση με μια παρεντερική δόση. Αυτή η υψηλή από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα (σε σύγκριση με άλλα οπιοειδή) οφείλεται σε χαμηλότερο προ-συστηματικό ή/και μεταβολισμό πρώτης διόδου της οξυκωδόνης.
Η από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα της οξυκωδόνης είναι 60-87%. Η σχετική από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα των δισκίων παρατεταμένης αποδέσμευσης υδροχλωρικής οξυκωδόνης σε σύγκριση με τα συμβατικά από του στόματος σκευάσματα είναι 100%. Τα δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης είναι σχεδιασμένα για ελεγχόμενη απελευθέρωση της οξυκωδόνης για 12 ώρες. Η απελευθέρωση του φαρμάκου από τα δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης είναι ανεξάρτητη από το pH.
Μετά από ορθική χορήγηση δισκίων παρατεταμένης αποδέσμευσης υδροχλωρικής οξυκωδόνης σε υγιείς ενήλικες, η περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου στο πλάσμα (AUC) και η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα αυξήθηκαν κατά 39% και 9%, αντίστοιχα, σε σύγκριση με την από του στόματος χορήγηση.
Με πολλαπλές από του στόματος δόσεις, οι σταθερές συγκεντρώσεις στο πλάσμα συνήθως επιτυγχάνονται εντός 24-36 ωρών σε υγιή άτομα που λαμβάνουν δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης υδροχλωρικής οξυκωδόνης.
Η χορήγηση των δισκίων παρατεταμένης αποδέσμευσης με τροφή δεν επηρεάζει σημαντικά την έκταση της απορρόφησης.
Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, ο όγκος κατανομής (Vss) για την οξυκωδόνη ήταν 2.6 L/kg. Η δέσμευση πρωτεϊνών πλάσματος της οξυκωδόνης στους 37 °C και σε pH 7.4 ήταν περίπου 45%.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Δέσμευση Πρωτεϊνών
45%. Η οξυκωδόνη δεσμεύεται κυρίως με την αλβουμίνη του ορού και σε μικρότερο βαθμό με την α1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Ο ηπατικός μεταβολισμός της οξυκωδόνης είναι εκτεταμένος και ολοκληρώνεται μέσω 4 κύριων αντιδράσεων:
- CYP3A4 και 3A5 προκαλούν N-απομεθυλίωση.
- CYP2D6 προκαλεί O-απομεθυλίωση.
- Άγνωστα ένζυμα προκαλούν 6-κέτο-αναγωγή.
- Άγνωστα ένζυμα προκαλούν συζεύξη.
Η οξυκωδόνη μεταβολίζεται από CYP3A4 και CYP3A5 σε νοροξυκωδόνη και στη συνέχεια από CYP2D6 σε νοροξυμορφόνη. Η νοροξυκωδόνη και η νοροξυμορφόνη είναι οι κύριοι μεταβολίτες που κυκλοφορούν. Η νοροξυκωδόνη μπορεί επίσης να υποστεί 6-κέτο-αναγωγή σε άλφα ή βήτα νοροξυκοδόλη. Η οξυκωδόνη μπορεί να μεταβολιστεί από CYP2D6 σε οξυμορφόνη και στη συνέχεια από CYP3A4 σε νοροξυμορφόνη. Η οξυμορφόνη μπορεί επίσης να υποστεί 6-κέτο-αναγωγή σε άλφα ή βήτα οξυμορφόλη. Η οξυκωδόνη μπορεί επίσης να υποστεί 6-κέτο-αναγωγή σε άλφα και βήτα οξυκοδόλη.
Οι ενεργοί μεταβολίτες νοροξυκωδόνη, οξυμορφόνη και νοροξυμορφόνη μπορούν όλοι να συζευχθούν πριν από την απέκκριση.
Ο ηπατικός μεταβολισμός της οξυκωδόνης από κυτοχρώματα P450 (CYP) και ουριδινο-διφωσφο-γλυκουρονυλο-τρανσφεράσες (UGT), τα κύρια μεταβολικά ένζυμα της φάσης Ι και φάσης ΙΙ, αντίστοιχα, αξιολογήθηκε in vitro. Η N-απομεθυλίωση από CYP3A4/5 και η O-απομεθυλίωση από CYP2D6 σε μικροσώματα ανθρώπινου ήπατος (HLM) ακολούθησαν κινητική Michaelis-Menten, με εγγενείς κάθαρσεις 1.46 μL/min/mg και 0.35 μL/min/mg, αντίστοιχα. Αν και η νοροξυκωδόνη και η οξυμορφόνη συμβάλλουν κυρίως στην απέκκριση της οξυκωδόνης, η προσομοιούμενη συνολική in vivo κάθαρση χρησιμοποιώντας in vitro μεταβολισμό φάσης Ι υποεκτιμήθηκε.
Για πρώτη φορά, ο μεταβολισμός της οξυκωδόνης από UGT διερευνήθηκε διεξοδικά χρησιμοποιώντας HLM, ανασυνδυασμένα ένζυμα και εκλεκτικούς αναστολείς. Η οξυκωδονη-γλυκουρονίδιο παρήχθη κυρίως από UGT2B7 (Km=762 ± 153 μM, Vmax=344 ± 20 peak area/min/mg) και σε μικρότερο βαθμό από UGT2B4 (Km=2454 ± 497 μM, Vmax=201 ± 19 peak area/min/mg).
Τέλος, αξιολογήθηκε η κινητική των αλληλεπιδράσεων φαρμάκων χρησιμοποιώντας δύο προσεγγίσεις cocktail CYP και UGT. Επωάσεις HLM με ανιχνευτές φαρμάκων φάσης Ι και φάσης ΙΙ έδειξαν ότι η οξυκωδόνη μείωσε κυρίως τις in vitro δραστηριότητες των CYP2D6, CYP3A4/5, UGT1A3, UGT1A6 και της υποοικογένειας UGT2B με σημαντικό αντίκτυπο στην UGT2B7.
Η υδροχλωρική οξυκωδόνη μεταβολίζεται εκτενώς μέσω πολλαπλών μεταβολικών οδών σε νοροξυκωδόνη, οξυμορφόνη και νοροξυμορφόνη, οι οποίες στη συνέχεια γλυκουρονιδοποιούνται. Η N-απομεθυλίωση μέσω CYP3A4 σε νοροξυκωδόνη είναι η κύρια μεταβολική οδός της οξυκωδόνης, με μικρότερη συμβολή από την O-απομεθυλίωση μέσω CYP2D6 σε οξυμορφόνη. Επομένως, ο σχηματισμός αυτών και σχετικών μεταβολιτών μπορεί, θεωρητικά, να επηρεαστεί από άλλα φάρμακα. Ο κύριος μεταβολίτης που κυκλοφορεί είναι η νοροξυκωδόνη με λόγο AUC 0.6 σε σχέση με αυτόν της οξυκωδόνης. Η νοροξυκωδόνη αναφέρεται ότι είναι σημαντικά ασθενέστερη αναλγητική από την οξυκωδόνη. Η οξυμορφόνη, αν και έχει αναλγητική δράση, βρίσκεται σε χαμηλές συγκεντρώσεις στο πλάσμα. Η συσχέτιση μεταξύ των συγκεντρώσεων οξυμορφόνης και των οπιοειδών επιδράσεων ήταν πολύ μικρότερη από αυτή που παρατηρήθηκε με τις συγκεντρώσεις οξυκωδόνης στο πλάσμα. Το προφίλ αναλγητικής δράσης άλλων μεταβολιτών δεν είναι γνωστό.
… Οι δύο κύριοι μεταβολίτες [της οξυκωδόνης] είναι η οξυμορφόνη - η οποία είναι επίσης ένας πολύ ισχυρός αναλγητικός - και η νοροξυκωδόνη, ένας ασθενής αναλγητικός. …
Η οξυκωδόνη υφίσταται N-απομεθυλίωση σε νοροξυκωδόνη και O-απομεθυλίωση σε οξυμορφόνη. Οι ισομορφές του κυτοχρώματος P450 (P450) που είναι ικανές να διαμεσολαβούν την οξείδωση της οξυκωδόνης σε οξυμορφόνη και νοροξυκωδόνη αναγνωρίστηκαν χρησιμοποιώντας ένα πάνελ ανασυνδυασμένων ανθρώπινων P450. Οι CYP3A4 και CYP3A5 εμφάνισαν την υψηλότερη δραστηριότητα για την N-απομεθυλίωση της οξυκωδόνης· η εγγενής κάθαρση για την CYP3A5 ήταν ελαφρώς υψηλότερη από αυτή για την CYP3A4. Η CYP2D6 είχε την υψηλότερη δραστηριότητα για την O-απομεθυλίωση. Παρατηρήθηκε πολυενζυμική κινητική Michaelis-Menten και για τις δύο οξειδωτικές αντιδράσεις σε μικροσώματα από πέντε ανθρώπινα ήπατα. Η αναστολή με κετοκοναζόλη έδειξε ότι η CYP3A είναι το ένζυμο υψηλής συγγένειας για την N-απομεθυλίωση της οξυκωδόνης· η κετοκοναζόλη ανέστειλε >90% του σχηματισμού νοροξυκωδόνης σε χαμηλές συγκεντρώσεις υποστρώματος. Ο σχηματισμός νοροξυκωδόνης που διαμεσολαβείται από CYP3A εμφάνισε μέσο K(m) 600 ± 119 μM και V(max) που κυμαινόταν από 716 έως 14523 pmol/mg/min. Η συμβολή των ενζύμων χαμηλής συγγένειας δεν υπερέβαινε το 8% της συνολικής εγγενούς κάθαρσης για την N-απομεθυλίωση. Η αναστολή με κινιδίνη έδειξε ότι η CYP2D6 είναι το ένζυμο υψηλής συγγένειας για την O-απομεθυλίωση με μέσο K(m) 130 ± 33 μM και V(max) που κυμαινόταν από 89 έως 356 pmol/mg/min. Η δραστηριότητα των ενζύμων χαμηλής συγγένειας αντιπροσώπευε 10% έως 26% της συνολικής εγγενούς κάθαρσης για την O-απομεθυλίωση. Κατά μέσο όρο, η συνολική εγγενής κάθαρση για τον σχηματισμό νοροξυκωδόνης ήταν 8 φορές μεγαλύτερη από αυτή για τον σχηματισμό οξυμορφόνης στις πέντε μικροσωμικές παρασκευές ήπατος (10.5 μL/min/mg έναντι 1.5 μL/min/mg). Πειράματα με μικροσώματα ανθρώπινης εντερικής βλεννογόνου έδειξαν χαμηλότερη δραστηριότητα N-απομεθυλίωσης (20-50%) σε σύγκριση με τα ηπατικά μικροσώματα και αμελητέα δραστηριότητα O-απομεθυλίωσης, γεγονός που προβλέπει ελάχιστη συμβολή της εντερικής βλεννογόνου στον μεταβολισμό οξειδώσεως πρώτης διόδου της οξυκωδόνης.
Η οξυκωδόνη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν τη νοροξυκωδόνη και την οξυμορφόνη.
Ήπαρ
Οδός Απέκκρισης: Η οξυκωδόνη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται κυρίως μέσω των νεφρών.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
- Ο φαινομενικός χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της οξυκωδόνης είναι 3.2 ώρες για σκευάσματα άμεσης αποδέσμευσης και 4.5 ώρες για σκευάσματα παρατεταμένης αποδέσμευσης.
- Η νοροξυκωδόνη έχει χρόνο ημίσειας ζωής 5.8 ώρες.
- Η οξυμορφόνη έχει χρόνο ημίσειας ζωής 8.8 ώρες.
- Η νοροξυμορφόνη έχει χρόνο ημίσειας ζωής 9 ώρες.
Η παρούσα μελέτη είχε ως στόχο τον χαρακτηρισμό της φαρμακοκινητικής της οξυκωδόνης και των κύριων μεταβολιτών της σε βρέφη, καλύπτοντας την ηλικιακή περιοχή από εξαιρετικά πρόωρα νεογνά έως βρέφη 2 ετών. Εβδομήντα εννέα βρέφη (ηλικία κύησης 23-42 εβδομάδων, ηλικία μετά τη γέννηση 0-650 ημερών) έλαβαν ενδοφλέβια υδροχλωρική οξυκωδόνη τριένυδρη σε δόση 0.1 mg/kg κατά τη διάρκεια ή μετά από χειρουργική επέμβαση.
- Σε εξαιρετικά πρόωρα νεογνά (n = 6) η διάμεση τιμή του χρόνου ημίσειας ζωής αποβολής ήταν 8.8 ώρες (εύρος 6.8-12.5).
- Σε πρόωρα (n = 11) ήταν 7.4 ώρες (4.2-11.6).
- Σε μεγαλύτερα νεογνά (n = 22) ήταν 4.1 ώρες (2.4-5.8).
Όλα αυτά ήταν σημαντικά μεγαλύτερα από ό,τι σε βρέφη ηλικίας 6-24 μηνών (n = 12), όπου ήταν 2.0 ώρες (1.7-2.6).
Ο φαινομενικός χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής μετά από από του στόματος χορήγηση των δισκίων παρατεταμένης αποδέσμευσης ή των συμβατικών σκευασμάτων είναι 4.5 ή 3.2 ώρες, αντίστοιχα.
Ο φαινομενικός χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής μετά από από του στόματος χορήγηση των καψουλών παρατεταμένης αποδέσμευσης υπό συνθήκες λήψης τροφής είναι 5.6 ώρες, σε σύγκριση με 3.2 ώρες μετά τη χορήγηση συμβατικών σκευασμάτων του φαρμάκου.
Ο φαινομενικός χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της οξυκωδόνης μετά από από του στόματος χορήγηση των δισκίων σταθερού συνδυασμού παρατεταμένης αποδέσμευσης είναι 4.5 ώρες, σε σύγκριση με 3.9 ώρες μετά τη χορήγηση συμβατικών σκευασμάτων του φαρμάκου.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
- Φαρμακολογική Ταξινόμηση: Ενώσεις με δράση παρόμοια με ΑΛΚΑΛΟΕΙΔΗ ΟΠΙΟΥ, που δρουν σε ΟΠΙΟΕΙΔΕΙΣ ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ. Οι ιδιότητες περιλαμβάνουν την πρόκληση ΑΝΑΛΓΗΣΙΑΣ ή ΝΑΡΚΩΣΗΣ.
- Ουσίες που προκαλούν ΝΑΡΚΩΣΗ: Τα ναρκωτικά περιλαμβάνουν ουσίες που προκαλούν υπνηλία ή επάγουσα ύπνο (λήθαργο)· φυσικά ή συνθετικά παράγωγα του ΟΠΙΟΥ ή της ΜΟΡΦΙΝΗΣ ή οποιαδήποτε ουσία έχει τέτοιες επιδράσεις. Είναι ισχυροί επαγωγείς ΑΝΑΛΓΗΣΙΑΣ και ΔΙΑΤ harapan ΟΠΙΟΕΙΔΩΝ.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA
- CD35PMG570
- OXYCODONE
- Μηχανισμός Δράσης [MoA] - Πλήρεις Οπιοειδείς Αγωνιστές
- Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κλάση [EPC] - Οπιοειδής Αγωνιστής
Η οξυκωδόνη είναι Οπιοειδής Αγωνιστής. Ο μηχανισμός δράσης της οξυκωδόνης είναι ως Πλήρης Οπιοειδής Αγωνιστής.
- OXYCODONE
- Πλήρεις Οπιοειδείς Αγωνιστές [MoA]
- Οπιοειδής Αγωνιστής [EPC]
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Βιοδιαθεσιμότητα
Απέκκριση
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ταξινόμηση MeSH
- Φαρμακολογική Ταξινόμηση: Ενώσεις με δράση παρόμοια με ΑΛΚΑΛΟΕΙΔΗ ΟΠΙΟΥ, που δρουν σε ΟΠΙΟΕΙΔΕΙΣ ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ. Οι ιδιότητες περιλαμβάνουν την πρόκληση ΑΝΑΛΓΗΣΙΑΣ ή ΝΑΡΚΩΣΗΣ.
- Ουσίες που προκαλούν ΝΑΡΚΩΣΗ: Τα ναρκωτικά περιλαμβάνουν ουσίες που προκαλούν υπνηλία ή επάγουσα ύπνο (λήθαργο)· φυσικά ή συνθετικά παράγωγα του ΟΠΙΟΥ ή της ΜΟΡΦΙΝΗΣ ή οποιαδήποτε ουσία έχει τέτοιες επιδράσεις. Είναι ισχυροί επαγωγείς ΑΝΑΛΓΗΣΙΑΣ και ΔΙΑΤ harapan ΟΠΙΟΕΙΔΩΝ.