ONASEMNOGENE ABEPARVOVEC
Ονασεμνογένη αμπεπαρβοβέκη
Θεραπευτικός παράγοντας σε κλινική χρήση. Δείτε το κλινικό και φαρμακολογικό προφίλ για περισσότερες λεπτομέρειες.
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
medication
SPC-ZOLGENSMA
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Ενδοφλέβια
- Χορήγηση: Εφάπαξ, με αργή έγχυση διάρκειας περίπου 60 λεπτών
- Δόση έναρξης: 1,1 x 10^14 vg/kg
-
Ασθενείς με σωματικό βάρος 2,6 kg έως 21,0 kgΔόση1,1 x 10^14 vg/kgΗ ονομαστική δόση είναι 1,1 x 10^14 vg/kg. Ο συνολικός όγκος καθορίζεται από το σωματικό βάρος του ασθενούς σύμφωνα με τον Πίνακα 1. Ο όγκος δόσης υπολογίζεται χρησιμοποιώντας το ανώτατο όριο του εύρους βάρους του ασθενούς.
-
Νεφρική δυσλειτουργίαΗ ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί. Η θεραπεία πρέπει να μελετάται προσεκτικά. Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης.
-
Ηπατική δυσλειτουργίαΑσθενείς με επίπεδα ALT, AST ή ολικής χολερυθρίνης >2 × ULN (εκτός νεογνικού ίκτερου) δεν έχουν μελετηθεί. Η θεραπεία πρέπει να μελετάται προσεκτικά. Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης.
-
Γονότυπος 0SMN1/1SMN2Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με διαλληλική μετάλλαξη στο γονίδιο SMN1 και μόνο ένα αντίγραφο του SMN2.
-
Αντισώματα αντι-AAV9Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με τίτλους αντισώματος AAV9 στη γραμμή βάσης πάνω από 1:50.
-
Πρόωρα νεογνά προτού αποκτήσουν τελειόμηνη ηλικία κύησηςΗ ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
-
Παιδιατρικός πληθυσμός (ηλικίας 2 ετών και άνω ή >13,5 κιλών)Υπάρχει περιορισμένη εμπειρία. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης.
block
SPC-ZOLGENSMA
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα (αναφέρονται στην παράγραφο 6.1)
warning
SPC-ZOLGENSMA
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
ΙχνηλασιμότηταΤο όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
-
Προϋπάρχουσα ανοσία έναντι του AAV9ΠληθυσμόςΑσθενείςΘα πρέπει να εξετάζονται για την παρουσία αντισωμάτων AAV9 πριν από την έγχυση του onasemnogene abeparvovec. Επανεξέταση μπορεί να πραγματοποιηθεί εάν οι τίτλοι του αντισώματος AAV9 αναφέρονται άνω του 1:50. Δεν είναι ακόμα γνωστό εάν ή υπό ποιες συνθήκες το onasemnogene abeparvovec μπορεί να χορηγηθεί με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα παρουσία αντισωμάτων αντι-AAV9 άνω του 1:50.
-
Προχωρημένη SMAΠληθυσμόςΑσθενείς με προχωρημένη SMA, ιδιαίτερα με έντονη μυϊκή αδυναμία, αναπνευστική ανεπάρκεια, μόνιμη μηχανική υποστήριξη αναπνοής, ή αδυναμία κατάποσηςΟ θεράπων ιατρός θα πρέπει να λάβει υπόψη ότι το όφελος μειώνεται σημαντικά σε ασθενείς με έντονη μυϊκή αδυναμία και αναπνευστική ανεπάρκεια, ασθενείς με μόνιμη μηχανική υποστήριξη αναπνοής, και ασθενείς που αδυνατούν να καταπιούν.
-
ΑνοσογονικότηταΜια ανοσοαπόκριση στο καψίδιο του AAV9 θα συμβεί μετά από την έγχυση του onasemnogene abeparvovec, συμπεριλαμβάνοντας το σχηματισμό αντισωμάτων έναντι του καψιδίου AAV9 παρά το ανοσορρυθμιστικό σχήμα που συστήθηκε (βλ. Δοσολογία), και ανοσοαπάντηση μεσολαβούμενη από Τ-κύτταρα.
-
Ανοσομεσολαβούμενη ηπατοτοξικότηταΣοβαρήΠληθυσμόςΑσθενείςΗ ανοσοδιαμεσολαβούμενη ηπατοτοξικότητα ενδέχεται να απαιτεί προσαρμογή του ανοσορρυθμιστικού σχήματος συμπεριλαμβάνοντας μεγαλύτερη διάρκεια, αυξημένη δόση ή παράταση της σταδιακής μείωσης του κορτικοστεροειδούς.
-
ΗπατοτοξικότηταΣοβαρήΗ χορήγηση του φορέα AAV ενδέχεται να καταλήξει σε αυξήσεις των αμινοτρανσφερασών, το οποίο μπορεί να είναι σοβαρό. Έχουν παρουσιαστεί οξεία, βαριά ηπατική βλάβη και οξεία ηπατική ανεπάρκεια.
-
Ηπατοτοξικότητα σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία ή ιογενή λοίμωξηΥψηλός κίνδυνοςΠληθυσμόςΑσθενείς με προϋπάρχουσα ηπατική δυσλειτουργία ή οξεία ηπατική ιογενή λοίμωξηΕνδέχεται να διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο οξείας σοβαρής ηπατικής βλάβης.
-
Αξιολόγηση ηπατικής λειτουργίαςΠληθυσμόςΌλοι οι ασθενείςΠριν από την έγχυση, η ηπατική λειτουργία θα πρέπει να αξιολογείται μέσω κλινικής εξέτασης και εργαστηριακών εξετάσεων (π.χ. ηπατικές αμινοτρανσφεράσες AST και ALT, και ολική χολερυθρίνη).
-
Προφύλαξη από αυξήσεις αμινοτρανσφερασώνΠληθυσμόςΌλοι οι ασθενείςΘα πρέπει να χορηγηθεί ένα συστηματικό κορτικοστεροειδές σε όλους τους ασθενείς πριν και μετά την έγχυση του onasemnogene abeparvovec.
-
Στάθμιση κινδύνου/οφέλους σε προϋπάρχουσα ηπατική δυσλειτουργίαΠληθυσμόςΑσθενείς με προϋπάρχουσα ηπατική δυσλειτουργίαΟι κίνδυνοι και τα οφέλη της έγχυσης με onasemnogene abeparvovec θα πρέπει να σταθμίζονται προσεκτικά έναντι των κινδύνων από τη μη χορήγηση θεραπείας στον ασθενή.
-
Σταδιακή μείωση πρεδνιζολόνηςΗ σταδιακή μείωση της πρεδνιζολόνης δεν θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη μέχρι τα επίπεδα των AST/ALT να είναι μικρότερα από 2 × ULN.
-
ΘρομβοκυτοπενίαΠληθυσμόςΑσθενείςΠαρατηρήθηκαν παροδικές μειώσεις στον αριθμό των αιμοπεταλίων, ορισμένες από τις οποίες πληρούσαν τα κριτήρια για θρομβοκυτοπενία. Ο αριθμός των αιμοπεταλίων θα πρέπει να λαμβάνεται πριν την έγχυση του onasemnogene abeparvovec και να παρακολουθείται στενά.
-
Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια (ΤΜΑ)Απειλητική για τη ζωήΠληθυσμόςΑσθενείςΈχουν αναφερθεί περιπτώσεις πρόκλησης ΤΜΑ. Η ΤΜΑ είναι μία οξεία και απειλητική για την ζωή κατάσταση. Εάν οι ασθενείς παρουσιάζουν κλινικά σημεία, συμπτώματα ή εργαστηριακά ευρήματα συμβατά με ΤΜΑ, θα πρέπει ένας ειδικός να κληθεί άμεσα. Σε περίπτωση θρομβοκυτοπενίας, πρέπει να πραγματοποιείται περαιτέρω αξιολόγηση συμπεριλαμβανομένου διαγνωστικού ελέγχου για αιμολυτική αναιμία και νεφρική δυσλειτουργία.
-
Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια (ΤΜΑ) - Ενημέρωση φροντιστώνΠληθυσμόςΦροντιστέςΟι φροντιστές θα πρέπει να είναι ενήμεροι για τα σημεία και συμπτώματα της ΤΜΑ και να αναζητήσουν επείγουσα ιατρική φροντίδα εάν προκληθούν τέτοια συμπτώματα.
-
Αυξημένη τροπονίνη-ΙΠιθανή βλάβη μυοκαρδίουΠληθυσμόςΑσθενείςΤα αυξημένα επίπεδα τροπονίνης-Ι μπορεί να υποδεικνύουν πιθανή βλάβη στον ιστό του μυοκαρδίου. Μελετήστε το ενδεχόμενο διαβούλευσης με ειδικό καρδιολόγο όπως απαιτείται.
-
Ανοσορρυθμιστική θεραπεία και λοιμώξειςΜπορεί να οδηγήσει σε πιο βαριάς μορφής κλινική πορεία της ταυτόχρονης λοίμωξης.ΠληθυσμόςΑσθενείςΗ ανοσορρυθμιστική θεραπεία δεν θα πρέπει να ξεκινά ταυτόχρονα με ενεργές λοιμώξεις (οξείες ή μη ελεγχόμενες χρόνιες). Συνιστάται επιπλέον προσοχή σχετικά με το χρόνο χορήγησης της δόσης του onasemnogene abeparvovec παρουσία πρόδρομου ή υπό επίλυση λοίμωξης. Συνιστάται αυξημένη επαγρύπνηση στη διάγνωση και την ενεργή διαχείριση της λοίμωξης.
-
Εποχικές προφυλακτικές θεραπείες και εμβολιασμοίΠληθυσμόςΑσθενείςΕποχικές προφυλακτικές θεραπείες που αποτρέπουν λοιμώξεις από τον αναπνευστικό συγκυτιακό ιό (RSV) συνιστώνται και θα πρέπει να είναι επικαιροποιημένες. Το πρόγραμμα εμβολιασμών του ασθενούς θα πρέπει να ρυθμίζεται προκειμένου να πραγματοποιείται ταυτόχρονη χορήγηση κορτικοστεροειδών πριν και μετά την έγχυση.
-
Επινεφριδιακή ανεπάρκειαΠιθανότητα επινεφριδιακής ανεπάρκειαςΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν κορτικοστεροειδήΕάν η διάρκεια της θεραπείας με κορτικοστεροειδή παρατείνεται ή η δόση αυξάνεται, ο θεράπων ιατρός θα πρέπει να γνωρίζει την πιθανότητα επινεφριδιακής ανεπάρκειας.
-
Αποβολή - Χειρισμός κοπράνωνΠληθυσμόςΦροντιστές και οικογένειες ασθενώνΑπαιτείται καλή υγιεινή των χεριών όταν έρχονται σε άμεση επαφή με σωματικές απεκκρίσεις του ασθενούς για τουλάχιστον 1 μήνα μετά τη θεραπεία. Οι πάνες μίας χρήσης μπορούν να σφραγίζονται σε διπλές πλαστικές σακούλες και να απορρίπτονται στα οικιακά απορρίμματα.
-
Δωρεά αίματος, οργάνων, ιστών και κυττάρωνΠληθυσμόςΑσθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με ZolgensmaΔεν πρέπει να δίνουν αίμα, όργανα, ιστούς ή κύτταρα για μεταμόσχευση.
-
Περιεκτικότητα σε νάτριοΑυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 4,6 mg νατρίου ανά mL.
swap_horiz
SPC-ZOLGENSMA
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Ηπατοτοξικά φαρμακευτικά προϊόντα ή ουσίεςΠροσοχήΠιθανή επίδραση στην ασφάλεια του onasemnogene abeparvovecΣύστασηΗ εμπειρία είναι περιορισμένη και η ασφάλεια δεν έχει τεκμηριωθεί. Χρειάζεται προσοχή.
-
Ταυτόχρονοι παράγοντες που στοχεύουν στην 5q SMAΠροσοχήΆγνωστες αλληλεπιδράσειςΣύστασηΗ εμπειρία είναι περιορισμένη. Χρειάζεται προσοχή.
-
Ζώντα εμβόλια (π.χ. MMR, ανεμοβλογιάς)ΑντένδειξηΚίνδυνος απόκτησης νόσου από ζώντα εμβόλια λόγω ανοσοκαταστολήςΣύστασηΔεν πρέπει να χορηγούνται σε ασθενείς που λαμβάνουν ανοσοκατασταλτική δόση στεροειδών (δηλ. ≥ 2 εβδομάδες ημερήσιας λήψης 20 mg ή 2 mg/kg σωματικού βάρους πρεδνιζολόνης ή ισοδύναμου).
sick
SPC-ZOLGENSMA
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Θρομβοκυτοπενία
- Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια
- Μειωμένος αριθμός αιμοπεταλίων
- Έμετος
- Ηπατοτοξικότητα
- Οξεία ηπατική ανεπάρκεια
- Οξεία ηπατική βλάβη
- Πυρεξία
- Αυξημένο ηπατικό ένζυμο
- Αυξημένη τροπονίνη
- Αυξημένη τροπονίνη Τ
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΑυξημένο ηπατικό ένζυμοΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΑυξημένη τροπονίνηΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΑυξημένη τροπονίνη ΤΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΗπατοτοξικότηταΉπαρ
-
ΣυχνέςΘρομβοκυτοπενίαΑίμα
-
ΣυχνέςΜειωμένος αριθμός αιμοπεταλίωνΑίμα
-
ΣυχνέςΠυρεξίαΓενικές
-
Μη γνωστέςΘρομβωτική μικροαγγειοπάθειαΑίμα
-
Μη γνωστέςΟξεία ηπατική ανεπάρκειαΉπαρ
-
Μη γνωστέςΟξεία ηπατική βλάβηΉπαρ
pregnant_woman
SPC-ZOLGENSMA
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Άγνωστο
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΔεν είναι διαθέσιμα δεδομέναΑνθρώπινα δεδομένα σχετικά με τη χρήση κατά την κύηση δεν είναι διαθέσιμα.
-
ΓαλουχίαΔεν είναι διαθέσιμα δεδομέναΑνθρώπινα δεδομένα σχετικά με τη χρήση κατά το θηλασμό δεν είναι διαθέσιμα.
-
ΓονιμότηταΔεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτεςΔεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες γονιμότητας ή αναπαραγωγής σε ζώα.
neurology
SPC-ZOLGENSMA
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-ZOLGENSMA
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
SPC-ZOLGENSMA
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Νεφρική λειτουργία | water_dropΝεφρική λειτουργία | Στενά την εβδομάδα μετά την έγχυση και σε τακτική βάση στη συνέχεια | Θρομβοκυτοπενία |
| Αμινοτρανσφεράσες (AST/ALT) | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | Πριν την έγχυση | — |
| Πριν την έγχυση | — | ||
| Εβδομαδιαίως για 30 ημέρες, κάθε δύο εβδομάδες για 60 επιπλέον ημέρες | Μετά τη χορήγηση, έως το τέλος της περιόδου σταδιακής μείωσης κορτικοστεροειδών | ||
| Ηπατική λειτουργία | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | Τουλάχιστον 3 μήνες μετά την έγχυση | — |
| Ολική χολερυθρίνη | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | Πριν την έγχυση | — |
| Χολερυθρίνη | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | Εβδομαδιαίως για 30 ημέρες, κάθε δύο εβδομάδες για 60 επιπλέον ημέρες | Μετά τη χορήγηση, έως το τέλος της περιόδου σταδιακής μείωσης κορτικοστεροειδών |
| Έλεγχος αιμολυτικής αναιμίας | bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος | Στενά την εβδομάδα μετά την έγχυση και σε τακτική βάση στη συνέχεια | Θρομβοκυτοπενία |
| Αιμοπετάλια | bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος | Πριν την έγχυση, στενά κατά την εβδομάδα που ακολουθεί την έγχυση, εβδομαδιαίως για τον πρώτο μήνα και κάθε δεύτερη εβδομάδα για τον δεύτερο και τον τρίτο μήνα | Έως επιστροφή αιμοπεταλίων στη γραμμή βάσης |
| Στενά την εβδομάδα μετά την έγχυση και σε τακτική βάση στη συνέχεια | Θρομβοκυτοπενία | ||
| Αντισώματα AAV9 | vaccinesΑνοσολογικός έλεγχος | Πριν την έγχυση και επανεξέταση | Τίτλοι αντισώματος AAV9 > 1:50 |
ΗΚΓ / Καρδιολογικός έλεγχος
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Τροπονίνη-Ι | cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά) | Πριν την έγχυση και για τουλάχιστον 3 μήνες μετά την έγχυση | Έως επιστροφή επιπέδων εντός φυσιολογικού εύρους για ασθενείς με SMA |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-ZOLGENSMA
expand_more
Δοσολογία
Η θεραπεία θα πρέπει να ξεκινά και να χορηγείται σε κλινικά κέντρα και να επιβλέπεται από γιατρό πεπειραμένο στη διαχείριση ασθενών με SMA. Πριν τη χορήγηση του onasemnogene abeparvovec, απαιτούνται εργαστηριακές εξετάσεις στη γραμμή βάσης, συμπεριλαμβάνοντας:
- εξέταση των αντισωμάτων AAV9 χρησιμοποιώντας έναν κατάλληλα επικυρωμένο προσδιορισμό
- ηπατική λειτουργία: αλανινική αμινοτρανσφεράση (AST), ασπαρτική αμινοτρανσφεράση (ALT), και ολική χολερυθρίνη
- κρεατινίνη
- πλήρη εξέταση αίματος (συμπεριλαμβανομένης αιμοσφαιρίνης και αριθμού αιμοπεταλίων)
- τροπονίνη-Ι
Η ανάγκη για στενή παρακολούθηση της ηπατικής λειτουργίας, του αριθμού των αιμοπεταλίων και της τροπονίνης-Ι μετά από τη χορήγηση και η ανάγκη για θεραπεία με κορτικοστεροειδή πρέπει να μελετηθούν όταν καθορίζεται ο χρόνος χορήγησης της θεραπείας με onasemnogene abeparvovec (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Σε περίπτωση οξείων ή χρόνιων μη ελεγχόμενων ενεργών λοιμώξεων, η θεραπεία θα πρέπει να αναβληθεί μέχρι η λοίμωξη να επιλυθεί ή να ελέγχεται (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις – ανοσορρυθμιστικό σχήμα).
Δοσολογία
Για εφάπαξ δόση ενδοφλέβιας έγχυσης μόνο. Οι ασθενείς θα λάβουν μια ονομαστική δόση 1,1 x 10^14 vg/kg onasemnogene abeparvovec. Ο συνολικός όγκος καθορίζεται από το σωματικό βάρος του ασθενούς.
Πίνακας 1: Συνιστώμενη δοσολογία με βάση το σωματικό βάρος του ασθενούς
| Εύρος βάρους ασθενούς (kg) | Δόση (vg) | Συνολικός όγκος δόσης α (mL) |
|---|---|---|
| 2,6 - 3,0 | 3,3 × 10^14 | 16,5 |
| 3,1 - 3,5 | 3,9 × 10^14 | 19,3 |
| 3,6 - 4,0 | 4,4 × 10^14 | 22,0 |
| 4,1 - 4,5 | 5,0 × 10^14 | 24,8 |
| 4,6 - 5,0 | 5,5 × 10^14 | 27,5 |
| 5,1 - 5,5 | 6,1 × 10^14 | 30,3 |
| 5,6 - 6,0 | 6,6 × 10^14 | 33,0 |
| 6,1 - 6,5 | 7,2 × 10^14 | 35,8 |
| 6,6 - 7,0 | 7,7 × 10^14 | 38,5 |
| 7,1 - 7,5 | 8,3 × 10^14 | 41,3 |
| 7,6 - 8,0 | 8,8 × 10^14 | 44,0 |
| 8,1 - 8,5 | 9,4 × 10^14 | 46,8 |
| 8,6 - 9,0 | 9,9 × 10^14 | 49,5 |
| 9,1 - 9,5 | 1,05 × 10^15 | 52,3 |
| 9,6 - 10,0 | 1,10 × 10^15 | 55,0 |
| 10,1 - 10,5 | 1,16 × 10^15 | 57,8 |
| 10,6 - 11,0 | 1,21 × 10^15 | 60,5 |
| 11,1 - 11,5 | 1,27 × 10^15 | 63,3 |
| 11,6 - 12,0 | 1,32 × 10^15 | 66,0 |
| 12,1 - 12,5 | 1,38 × 10^15 | 68,8 |
| 12,6 - 13,0 | 1,43 × 10^15 | 71,5 |
| 13,1 - 13,5 | 1,49 × 10^15 | 74,3 |
| 13,6 - 14,0 | 1,54 × 10^15 | 77,0 |
| 14,1 - 14,5 | 1,60 × 10^15 | 79,8 |
| 14,6 - 15,0 | 1,65 × 10^15 | 82,5 |
| 15,1 - 15,5 | 1,71 × 10^15 | 85,3 |
| 15,6 - 16,0 | 1,76 × 10^15 | 88,0 |
| 16,1 - 16,5 | 1,82 × 10^15 | 90,8 |
| 16,6 - 17,0 | 1,87 × 10^15 | 93,5 |
| 17,1 - 17,5 | 1,93 × 10^15 | 96,3 |
| 17,6 - 18,0 | 1,98 × 10^15 | 99,0 |
| 18,1 - 18,5 | 2,04 × 10^15 | 101,8 |
| 18,6 - 19,0 | 2,09 × 10^15 | 104,5 |
| 19,1 - 19,5 | 2,15 × 10^15 | 107,3 |
| 19,6 - 20,0 | 2,20 × 10^15 | 110,0 |
| 20,1 - 20,5 | 2,26 × 10^15 | 112,8 |
| 20,6 - 21,0 | 2,31 × 10^15 | 115,5 |
| α ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο αριθμός των φιαλιδίων ανά κιτ και ο απαιτούμενος αριθμός κιτ είναι εξαρτώμενα από το βάρος. Ο όγκος δόσης υπολογίζεται χρησιμοποιώντας το ανώτατο όριο του εύρους βάρους του ασθενούς. |
Ανοσορρυθμιστικό σχήμα
Μια ανοσοαπόκριση στο καψίδιο του AAV9 θα συμβεί μετά από τη χορήγηση του onasemnogene abeparvovec (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξήσεις στις ηπατικές αμινοτρανσφεράσες, αυξήσεις στην τροπονίνη Ι, ή σε μειωμένο αριθμό αιμοπεταλίων (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Ανεπιθύμητες ενέργειες). Προκειμένου να μετριαστεί η ανοσοαπόκριση συνιστάται ανοσορρύθμιση με κορτικοστεροειδή. Όταν είναι εφικτό, το πρόγραμμα εμβολιασμών του ασθενή θα πρέπει να ρυθμίζεται προκειμένου να πραγματοποιείται ταυτόχρονη χορήγηση κορτικοστεροειδών πριν και μετά την έγχυση του onasemnogene abeparvovec (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Πριν από την έναρξη του ανοσορρυθμιστικού σχήματος και πριν από τη χορήγηση του onasemnogene abeparvovec, ο ασθενής πρέπει να ελέγχεται για συμπτώματα ενεργών λοιμωδών νόσων οποιασδήποτε φύσης.
Ξεκινώντας 24 ώρες πριν από την έγχυση του onasemnogene abeparvovec συνιστάται να ξεκινά το ανοσορρυθμιστικό σχήμα ακολουθώντας το χρονοδιάγραμμα παρακάτω (Πίνακας 2). Αποκλίσεις από αυτές τις συστάσεις είναι στη διακριτική ευχέρεια του θεράποντος ιατρού (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Πίνακας 2: Ανοσορρυθμιστικό σχήμα πριν και μετά την έγχυση
| Πριν την έγχυση | 24 ώρες πριν το onasemnogene abeparvovec: Πρεδνιζολόνη από του στόματος 1 mg/kg/ημέρα (ή ισοδύναμο εάν χρησιμοποιείται κάποιο άλλο κορτικοστεροειδές) |
| Μετά την έγχυση | 30 ημέρες (συμπεριλαμβάνοντας την ημέρα χορήγησης του onasemnogene abeparvovec): Πρεδνιζολόνη από του στόματος 1 mg/kg/ημέρα (ή ισοδύναμο εάν χρησιμοποιείται κάποιο άλλο κορτικοστεροειδές) |
| Ακολουθούμενη από 28 ημέρες: Τα συστηματικά κορτικοστεροειδή θα πρέπει να μειωθούν σταδιακά. | |
| Για ασθενείς με ασήμαντα ευρήματα (φυσιολογική κλινική εξέταση, φυσιολογική ολική χολερυθρίνη, και των οποίων οι τιμές των ALT και AST είναι αμφότερες κάτω από 2 × ανώτατο φυσιολογικό όριο (ULN)) στο τέλος της περιόδου των 30 ημερών: Σταδιακή μείωση της πρεδνιζολόνης (ή ισοδύναμου εάν χρησιμοποιείται κάποιο άλλο κορτικοστεροειδές), π.χ. 2 εβδομάδες στα 0,5 mg/kg/ημέρα και κατόπιν 2 εβδομάδες στα 0,25 mg/kg/ημέρα από του στόματος πρεδνιζολόνη. | |
| Για ασθενείς με ανωμαλίες της ηπατικής λειτουργίας στο τέλος της περιόδου των 30 ημερών: Συνέχιση συστηματικών κορτικοστεροειδών (ισοδύναμα με από του στόματος πρεδνιζολόνη 1 mg/kg/ημέρα) έως ότου οι τιμές των AST και ALT είναι κάτω από 2 × ULN και όλες οι άλλες αξιολογήσεις επιστρέψουν στο φυσιολογικό εύρος, ακολουθούμενη από σταδιακή μείωση επί 28 ημέρες ή περισσότερο εάν απαιτείται. |
Η ηπατική λειτουργία θα πρέπει να παρακολουθείται για τουλάχιστον 3 μήνες έπειτα από την έγχυση του onasemnogene abeparvovec (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Θα πρέπει να ζητηθεί η συμβουλή ενός παιδο-γαστρεντερολόγου ή παιδο-ηπατολόγου εάν οι ασθενείς δεν ανταποκρίνονται επαρκώς στο ισοδύναμο του 1 mg/kg/ημέρα από του στόματος πρεδνιζολόνης (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Εάν η θεραπεία με από στόματος κορτικοστεροειδές δεν είναι ανεκτή, μπορεί να εξεταστεί η χρήση ενδοφλέβιου κορτικοστεροειδούς καθώς ενδείκνυται κλινικά. Εάν χρησιμοποιείται κάποιο άλλο κορτικοστεροειδές από το γιατρό στη θέση της πρεδνιζολόνης, πρέπει να γίνουν παρόμοιες εκτιμήσεις και προσέγγιση για σταδιακή μείωση της δόσης μετά από 30 ημέρες.
Ειδικοί πληθυσμοί
- Νεφρική δυσλειτουργία: Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του onasemnogene abeparvovec δεν έχουν τεκμηριωθεί σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία και το ενδεχόμενο θεραπείας με onasemnogene abeparvovec θα πρέπει να μελετάται προσεκτικά. Δεν θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο προσαρμογής της δόσης.
- Ηπατική δυσλειτουργία: Στις κλινικές μελέτες με το onasemnogene abeparvovec δεν έχουν μελετηθεί ασθενείς με επίπεδα ALT, AST ή ολικής χολερυθρίνης (με εξαίρεση την αιτιολογία του νεογνικού ίκτερου) >2 × ULN. Η θεραπεία με το onasemnogene abeparvovec θα πρέπει να μελετάται προσεκτικά σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Ανεπιθύμητες ενέργειες). Δεν θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο προσαρμογής της δόσης.
- Γονότυπος 0SMN1/1SMN2: Δεν θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο προσαρμογής της δόσης σε ασθενείς με διαλληλική μετάλλαξη στο γονίδιο SMN1 και μόνο ένα αντίγραφο του SMN2 (βλ. Φαρμακοδυναμικές).
- Αντισώματα αντι-AAV9: Δεν θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο προσαρμογής της δόσης σε ασθενείς με τίτλους του αντισώματος AAV9 στη γραμμή βάσης πάνω από 1:50 (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
- Παιδιατρικός πληθυσμός:
- Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του onasemnogene abeparvovec σε πρόωρα νεογνά προτού αποκτήσουν τελειόμηνη ηλικία κύησης δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
- Η χορήγηση του onasemnogene abeparvovec θα πρέπει να μελετάται προσεκτικά επειδή η συγχορηγούμενη θεραπεία με κορτικοστεροειδή ενδέχεται να επηρεάσει δυσμενώς τη νευρολογική ανάπτυξη.
- Υπάρχει περιορισμένη εμπειρία σε ασθενείς ηλικίας 2 ετών και άνω ή με σωματικό βάρος άνω των 13,5 κιλών. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του onasemnogene abeparvovec σε αυτούς τους ασθενείς δεν έχουν τεκμηριωθεί. Τα παρόντα διαθέσιμα δεδομένα περιγράφονται στην (βλ. Φαρμακοδυναμικές). Δεν θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο προσαρμογής της δόσης (βλ. Πίνακας 1).
Τρόπος χορήγησης
Για ενδοφλέβια χρήση. Το onasemnogene abeparvovec χορηγείται ως εφάπαξ δόση ενδοφλέβιας έγχυσης. Θα πρέπει να χορηγείται με την αντλία σύριγγας χορηγούμενο ως εφάπαξ ενδοφλέβια έγχυση με αργή έγχυση διάρκειας περίπου 60 λεπτών. Δεν πρέπει να χορηγείται ως ενδοφλέβια δόση εφόδου ή ταχεία έγχυση (bolus). Συνιστάται η εισαγωγή ενός δευτερεύοντος («εφεδρικού») καθετήρα σε περίπτωση απόφραξης στον κύριο καθετήρα. Μετά την ολοκλήρωση της έγχυσης, θα πρέπει να γίνεται έκπλυση της γραμμής με ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 9 mg/mL (0,9%).
Προφυλάξεις που πρέπει να ληφθούν πριν από τον χειρισμό ή τη χορήγηση του φαρμακευτικού προϊόντος
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει ένα γενετικά τροποποιημένο οργανισμό. Κατά συνέπεια, οι επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να λάβουν κατάλληλες προφυλάξεις (χρήση γαντιών, γυαλιών ασφαλείας, εργαστηριακής ποδιάς και μανικιών) κατά το χειρισμό ή τη χορήγηση του προϊόντος (βλ. Λίστα εκδόχων). Για λεπτομερείς οδηγίες σχετικά με την προετοιμασία, το χειρισμό, την τυχαία έκθεση και την απόρριψη (συμπεριλαμβανομένου του σωστού χειρισμού των σωματικών απεκκρίσεων) του onasemnogene abeparvovec, (βλ. Λίστα εκδόχων).
block
Αντενδείξεις
SPC-ZOLGENSMA
expand_more
Αντενδείξεις
- Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-ZOLGENSMA
expand_more
Προειδοποιήσεις
Ιχνηλασιμότητα
Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
Προϋπάρχουσα ανοσία έναντι του AAV9
Ο σχηματισμός αντισωμάτων αντι-AAV9 μπορεί να λάβει χώρα μετά από φυσική έκθεση. Έχουν γίνει αρκετές μελέτες όσον αφορά τον επιπολασμό των αντισωμάτων AAV9 στο γενικό πληθυσμό οι οποίες δείχνουν χαμηλά ποσοστά προηγούμενης έκθεσης στο AAV9 στον παιδιατρικό πληθυσμό.
Οι ασθενείς θα πρέπει να εξετάζονται για την παρουσία αντισωμάτων AAV9 πριν από την έγχυση του onasemnogene abeparvovec. Επανεξέταση μπορεί να πραγματοποιηθεί εάν οι τίτλοι του αντισώματος AAV9 αναφέρονται άνω του 1:50. Δεν είναι ακόμα γνωστό εάν ή υπό ποιες συνθήκες το onasemnogene abeparvovec μπορεί να χορηγηθεί με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα παρουσία αντισωμάτων αντι-AAV9 άνω του 1:50 (βλ. Δοσολογία και Φαρμακοδυναμικές).
Προχωρημένη SMA
Καθώς η SMA καταλήγει σε προϊούσα και μη αναστρέψιμη βλάβη των κινητικών νευρώνων, το όφελος του onasemnogene abeparvovec σε συμπτωματικούς ασθενείς εξαρτάται από το βαθμό του φορτίου της νόσου κατά το χρόνο της θεραπείας, και όσο συντομότερα ξεκινήσει η θεραπεία θα υπάρξει ενδεχομένως μεγαλύτερο όφελος. Ενώ συμπτωματικοί ασθενείς με προχωρημένη SMA δεν θα επιτύχουν την ίδια μακροσκοπική κινητική ανάπτυξη με εκείνη των μη προσβεβλημένων υγιών συνομηλίκων τους, ενδέχεται να ωφεληθούν κλινικά από γονιδιακή θεραπεία υποκατάστασης, γεγονός που θα εξαρτάται από την εξέλιξη της νόσου κατά το χρόνο της θεραπείας (βλ. Φαρμακοδυναμικές).
Ο θεράπων ιατρός θα πρέπει να λάβει υπόψη ότι το όφελος μειώνεται σημαντικά σε ασθενείς με έντονη μυϊκή αδυναμία και αναπνευστική ανεπάρκεια, ασθενείς με μόνιμη μηχανική υποστήριξη αναπνοής, και ασθενείς που αδυνατούν να καταπιούν.
Η σχέση οφέλους-κινδύνου του onasemnogene abeparvovec σε ασθενείς με προχωρημένη SMA, οι οποίοι διατηρούνται στη ζωή μέσω μόνιμης μηχανικής υποστήριξης και χωρίς την ικανότητα ανάπτυξης, δεν έχει τεκμηριωθεί.
Ανοσογονικότητα
Μια ανοσοαπόκριση στο καψίδιο του AAV9 θα συμβεί μετά από την έγχυση του onasemnogene abeparvovec, συμπεριλαμβάνοντας το σχηματισμό αντισωμάτων έναντι του καψιδίου AAV9 παρά το ανοσορρυθμιστικό σχήμα που συστήθηκε (βλ. Δοσολογία), και ανοσοαπάντηση μεσολαβούμενη από Τ-κύτταρα.
Συστηματική ανοσοαπόκριση, συμπεριλαμβανομένης της ανοσομεσολαβούμενης ηπατοτοξικότητας, η οποία γενικά εκδηλώνεται με αυξημένα επίπεδα ALT ή/και AST και ορισμένες φορές ως οξεία σοβαρή ηπατική βλάβη ή οξεία ηπατική ανεπάρκεια, έχει αναφερθεί με την χρήση του onasemnogene abeparvovec. Η ανοσοδιαμεσολαβούμενη ηπατοτοξικότητα ενδέχεται να απαιτεί προσαρμογή του ανοσορρυθμιστικού σχήματος συμπεριλαμβάνοντας μεγαλύτερη διάρκεια, αυξημένη δόση ή παράταση της σταδιακής μείωσης του κορτικοστεροειδούς. Ανατρέξτε (βλ. Δοσολογία) για το ανοσορρυθμιστικό σχήμα, και στις υποπαραγράφους «Ηπατοτοξικότητα» και «ανοσορρυθμιστικό σχήμα» παρακάτω για λεπτομέρειες.
Ηπατοτοξικότητα
- Η χορήγηση του φορέα AAV ενδέχεται να καταλήξει σε αυξήσεις των αμινοτρανσφερασών, το οποίο μπορεί να είναι σοβαρό.
- Έχουν παρουσιαστεί οξεία, βαριά ηπατική βλάβη και οξεία ηπατική ανεπάρκεια (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
- Οι ασθενείς με προϋπάρχουσα ηπατική δυσλειτουργία ή οξεία ηπατική ιογενή λοίμωξη ενδέχεται να διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο οξείας σοβαρής ηπατικής βλάβης (βλ. Δοσολογία).
- Πριν από την έγχυση, η ηπατική λειτουργία όλων των ασθενών θα πρέπει να αξιολογείται μέσω κλινικής εξέτασης και εργαστηριακών εξετάσεων (π.χ. ηπατικές αμινοτρανσφεράσες AST και ALT, και ολική χολερυθρίνη (βλ. Δοσολογία)).
- Προκειμένου να μετριαστούν οι πιθανές αυξήσεις των αμινοτρανσφερασών, θα πρέπει να χορηγηθεί ένα συστηματικό κορτικοστεροειδές σε όλους τους ασθενείς πριν και μετά την έγχυση του onasemnogene abeparvovec (βλ. Δοσολογία).
- Η ηπατική λειτουργία θα πρέπει να παρακολουθείται για τουλάχιστον 3 μήνες μετά την έγχυση.
- Οι κίνδυνοι και τα οφέλη της έγχυσης με onasemnogene abeparvovec σε ασθενείς με προϋπάρχουσα ηπατική δυσλειτουργία θα πρέπει να σταθμίζονται προσεκτικά έναντι των κινδύνων από τη μη χορήγηση θεραπείας στον ασθενή.
Οι AST/ALT/χολερυθρίνη θα πρέπει να αξιολογούνται εβδομαδιαίως για 30 ημέρες και κάθε δύο εβδομάδες για 60 επιπλέον ημέρες μετά τη χορήγηση του onasemnogene abeparvovec έως το τέλος της περιόδου σταδιακής μείωσης των κορτικοστεροειδών, ή για μεγαλύτερο διάστημα εάν χρειάζεται.
Η σταδιακή μείωση της πρεδνιζολόνης δεν θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη μέχρι τα επίπεδα των AST/ALT να είναι μικρότερα από 2 × ULN.
Θρομβοκυτοπενία
Παροδικές μειώσεις στον αριθμό των αιμοπεταλίων, ορισμένες από τις οποίες πληρούσαν τα κριτήρια για θρομβοκυτοπενία, παρατηρήθηκε σε κλινικές μελέτες με το onasemnogene abeparvovec. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η χαμηλότερη τιμή αιμοπεταλίων εμφανίστηκε την πρώτη εβδομάδα μετά την έγχυση του onasemnogene abeparvovec. Ο αριθμός των αιμοπεταλίων θα πρέπει να λαμβάνεται πριν την έγχυση του onasemnogene abeparvovec και θα πρέπει να παρακολουθείται στενά κατά την εβδομάδα που ακολουθεί την έγχυση και σε τακτική βάση μετέπειτα, εβδομαδιαίως για τον πρώτο μήνα και κάθε δεύτερη εβδομάδα για τον δεύτερο και τον τρίτο μήνα έως ότου ο αριθμός των αιμοπεταλίων επιστρέψει στη γραμμή βάσης.
Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια
Μετά την κυκλοφορία έχουν αναφερθεί περιπτώσεις πρόκλησης θρομβωτικής μικροαγγειοπάθειας (ΤΜΑ) περίπου μία εβδομάδα μετά την έγχυση του onasemnogene abeparvovec (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Η ΤΜΑ είναι μία οξεία και απειλητική για την ζωή κατάσταση, η οποία χαρακτηρίζεται από θρομβοκυτοπενία και μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία. Έχει παρατηρηθεί επίσης οξεία νεφρική βλάβη. Σε μερικές περιπτώσεις, έχει αναφερθεί ταυτόχρονη ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος (π.χ. λοιμώξεις, εμβολιασμοί) (βλ. Δοσολογία και Αλληλεπιδράσεις για πληροφορίες στη χορήγηση των εμβολιασμών).
Η θρομβοκυτοπενία είναι ένα κύριο χαρακτηριστικό της ΤΜΑ, κατά συνέπεια ο αριθμός των αιμοπεταλίων θα πρέπει να παρακολουθείται στενά την εβδομάδα μετά την έγχυση και σε τακτική βάση στη συνέχεια (βλ. υποπαράγραφο «Θρομβοκυτοπενία»). Σε περίπτωση θρομβοκυτοπενίας, πρέπει να πραγματοποιείται περαιτέρω αξιολόγηση συμπεριλαμβανομένου διαγνωστικού ελέγχου για αιμολυτική αναιμία και νεφρική δυσλειτουργία. Εάν οι ασθενείς παρουσιάζουν κλινικά σημεία, συμπτώματα ή εργαστηριακά ευρήματα συμβατά με ΤΜΑ, θα πρέπει ένας ειδικός να κληθεί άμεσα ώστε να διαχειριστεί την ΤΜΑ όπως ενδείκνυται κλινικά. Οι φροντιστές θα πρέπει να είναι ενήμεροι για τα σημεία και συμπτώματα της ΤΜΑ και θα πρέπει να καθοδηγηθούν ώστε να αναζητήσουν επείγουσα ιατρική φροντίδα εάν προκληθούν τέτοια συμπτώματα.
Αυξημένη τροπονίνη-Ι
Παρατηρήθηκαν αυξήσεις στα επίπεδα της καρδιακής τροπονίνης-Ι μετά την έγχυση του onasemnogene abeparvovec (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Τα αυξημένα επίπεδα τροπονίνης-Ι που βρέθηκαν σε ορισμένους ασθενείς μπορεί να υποδεικνύουν πιθανή βλάβη στον ιστό του μυοκαρδίου. Βάσει αυτών των ευρημάτων και της παρατηρούμενης καρδιακής τοξικότητας σε ποντικούς, τα επίπεδα της τροπονίνης-Ι θα πρέπει να λαμβάνονται πριν την έγχυση του onasemnogene abeparvovec και να παρακολουθούνται για τουλάχιστον 3 μήνες μετά την έγχυση του onasemnogene abeparvovec ή μέχρι τα επίπεδα να επιστρέψουν εντός του φυσιολογικού εύρους αναφοράς για τους ασθενείς με SMA.
Μελετήστε το ενδεχόμενο διαβούλευσης με ειδικό καρδιολόγο όπως απαιτείται.
Ανοσορρυθμιστικό σχήμα
Η ανοσορρυθμιστική θεραπεία δεν θα πρέπει να ξεκινά ταυτόχρονα με ενεργές λοιμώξεις, είτε οξείες (όπως οξείες αναπνευστικές λοιμώξεις ή οξεία ηπατίτιδα) ή μη ελεγχόμενες χρόνιες (όπως χρόνια ενεργός ηπατίτιδα Β) (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις).
Το ανοσορρυθμιστικό σχήμα (βλ. Δοσολογία) ενδέχεται επίσης να έχει επίδραση στην ανοσοαπόκριση σε ταυτόχρονες λοιμώξεις (π.χ. αναπνευστικές), καταλήγοντας ενδεχομένως σε πιο βαριάς μορφής κλινική πορεία της ταυτόχρονης λοίμωξης. Συνιστάται επιπλέον προσοχή σχετικά με το χρόνο χορήγησης της δόσης του onasemnogene abeparvovec παρουσία πρόδρομου ή υπό επίλυση λοίμωξης. Συνιστάται αυξημένη επαγρύπνηση στη διάγνωση και την ενεργή διαχείριση της λοίμωξης.
Εποχικές προφυλακτικές θεραπείες οι οποίες αποτρέπουν λοιμώξεις από τον αναπνευστικό συγκυτιακό ιό (RSV) συνιστώνται και θα πρέπει να είναι επικαιροποιημένες. Όταν είναι εφικτό, το πρόγραμμα εμβολιασμών του ασθενούς θα πρέπει να ρυθμίζεται προκειμένου να πραγματοποιείται ταυτόχρονη χορήγηση κορτικοστεροειδών πριν και μετά την έγχυση του onasemnogene abeparvovec (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Εάν η διάρκεια της θεραπείας με κορτικοστεροειδή παρατείνεται ή η δόση αυξάνεται, ο θεράπων ιατρός θα πρέπει να γνωρίζει την πιθανότητα επινεφριδιακής ανεπάρκειας.
Αποβολή
Παρουσιάζεται προσωρινή αποβολή του onasemnogene abeparvovec, κυρίως μέσω των σωματικών απεκκρίσεων. Οι φροντιστές και οι οικογένειες των ασθενών θα πρέπει να συμβουλεύονται τις ακόλουθες οδηγίες σχετικά με τον σωστό χειρισμό των κοπράνων του ασθενούς:
- Απαιτείται καλή υγιεινή των χεριών όταν έρχονται σε άμεση επαφή με σωματικές απεκκρίσεις του ασθενούς για τουλάχιστον 1 μήνα μετά τη θεραπεία με το onasemnogene abeparvovec.
- Οι πάνες μίας χρήσης μπορούν να σφραγίζονται σε διπλές πλαστικές σακούλες και να απορρίπτονται στα οικιακά απορρίμματα.
Δωρεά αίματος, οργάνων, ιστών και κυττάρων
Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με Zolgensma δεν πρέπει να δίνουν αίμα, όργανα, ιστούς ή κύτταρα για μεταμόσχευση.
Περιεκτικότητα σε νάτριο
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 4,6 mg νατρίου ανά mL, που ισοδυναμεί με 0,23% της συνιστώμενης από τον ΠΟΥ μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης 2 g νατρίου μέσω διατροφής, για έναν ενήλικα. Κάθε φιαλίδιο των 5,5 mL περιέχει 25,3 mg νατρίου, και κάθε φιαλίδιο των 8,3 mL περιέχει 38,2 mg νατρίου.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-ZOLGENSMA
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες αλληλεπιδράσεων. Η εμπειρία με τη χρήση του onasemnogene abeparvovec σε ασθενείς που λαμβάνουν ηπατοτοξικά φαρμακευτικά προϊόντα ή χρησιμοποιούν ηπατοτοξικές ουσίες είναι περιορισμένη. Η ασφάλεια του onasemnogene abeparvovec σε αυτούς τους ασθενείς δεν έχει τεκμηριωθεί. Η εμπειρία με τη χρήση ταυτόχρονων παραγόντων που στοχεύουν στην 5q SMA είναι περιορισμένη.
Εμβολιασμοί
Όπου είναι εφικτό, το πρόγραμμα εμβολιασμών του ασθενή θα πρέπει να ρυθμίζεται προκειμένου να πραγματοποιείται ταυτόχρονη χορήγηση κορτικοστεροειδών πριν και μετά την έγχυση του onasemnogene abeparvovec (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις). Συνιστάται εποχική προφύλαξη από τον RSV (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Ζώντα εμβόλια, όπως το MMR (ιλαράς, παρωτίτιδας, ερυθράς) και της ανεμοβλογιάς, δεν θα πρέπει να χορηγούνται σε ασθενείς που λαμβάνουν ανοσοκατασταλτική δόση στεροειδών (δηλ. ≥ 2 εβδομάδες ημερήσιας λήψης 20 mg ή 2 mg/kg σωματικού βάρους πρεδνιζολόνης ή ισοδύναμου).
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-ZOLGENSMA
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Περίληψη του προφίλ ασφαλείας
Η ασφάλεια του onasemnogene abeparvovec αξιολογήθηκε σε 99 ασθενείς οι οποίοι έλαβαν onasemnogene abeparvovec στη συνιστώμενη δόση (1,1 x 10^14 vg/kg) σε 5 κλινικές μελέτες ανοιχτής επισήμανσης. Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες έπειτα από τη χορήγηση ήταν αύξηση των ηπατικών ενζύμων (24,2%), ηπατοτοξικότητα (9,1%), έμετος (8,1%) και πυρεξία (5,1%) (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Kατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που προσδιορίστηκαν με το onasemnogene abeparvovec σε όλους τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ενδοφλέβια έγχυση στη συνιστώμενη δόση με αιτιώδη συνάφεια στη θεραπεία παρουσιάζονται στον Πίνακα 3. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ταξινομήθηκαν σύμφωνα με την ταξινόμηση κατηγορία/οργανικό σύστημα και συχνότητα κατά MedDRA. Οι κατηγορίες συχνότητας καθορίζονται σύμφωνα με τις ακόλουθες συμβάσεις: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000) μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
Πίνακας 3: Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών του onasemnogene abeparvovec σε μορφή πίνακα
| Ανεπιθύμητες ενέργειες κατά MedDRA SOC/PT και συχνότητα |
|---|
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος |
| Συχνές: Θρομβοκυτοπενία |
| Μη γνωστές: Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια^1 |
| Διαταραχές του γαστρεντερικού |
| Συχνές: Έμετος |
| Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων |
| Συχνές: Ηπατοτοξικότητα^2 |
| Μη γνωστές: Οξεία ηπατική ανεπάρκεια^1 |
| Μη γνωστές: Οξεία ηπατική βλάβη^1 |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης |
| Συχνές: Πυρεξία |
| Παρακλινικές εξετάσεις |
| Πολύ συχνές: Αυξημένο ηπατικό ένζυμο^3 |
| Συχνές: Αυξημένη τροπονίνη^4 |
| Συχνές: Αυξημένη τροπονίνη Τ |
| Συχνές: Μειωμένος αριθμός αιμοπεταλίων |
^1 Ανεπιθύμητες ενέργειες σχετιζόμενες με τη θεραπεία οι οποίες αναφέρθηκαν εκτός των κλινικών μελετών, συμπεριλαμβανομένων των αναφορών μετά την κυκλοφορία. ^2 Η ηπατοξικότητα περιλαμβάνει ηπατική στεάτωση και υπερτρανσαμιναιμία. ^3 Το αυξημένο ηπατικό ένζυμο περιλαμβάνει: αυξημένη αλανινική αμινοτρανσφεράση, αυξημένη αμμωνία, αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση, αυξημένη γαμμα-γλουταμυλοτρανσφεράση, αυξημένο ηπατικό ένζυμο, αυξημένη δοκιμασία της ηπατικής λειτουργίας και αυξημένες τρανσαμινάσες. ^4 Η αυξημένη τροπονίνη περιλαμβάνει αυξημένη τροπονίνη και αυξημένη τροπονίνη-Ι.
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
- Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων: Σε κλινικές μελέτες, αυξημένες τρανσαμινάσες > 2 × ULN (και σε ορισμένες περιπτώσεις > 20 × ULN) παρατηρήθηκαν σε ποσοστό 31% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία στη συνιστώμενη δόση. Αυτοί οι ασθενείς ήταν κλινικά ασυμπτωματικοί και κανένας από αυτούς δεν παρουσίασε κλινικά σημαντικές αυξήσεις της χολερυθρίνης. Οι αυξήσεις της τρανσαμινάσης ορού συνήθως αντιμετωπίστηκαν με θεραπεία πρεδνιζολόνης και οι ασθενείς ανέκαμψαν χωρίς κλινικά επακόλουθα (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις). Εκτός των κλινικών μελετών, συμπεριλαμβανομένων των αναφορών μετά την κυκλοφορία, έχουν υπάρξει αναφορές για παιδιά που εμφανίζουν σημεία και συμπτώματα οξείας ηπατικής ανεπάρκειας (π.χ. ίκτερο, διαταραχές πήξης, εγκεφαλοπάθεια) εντός 2 μηνών από τη θεραπεία με το onasemnogene abeparvovec, παρά τη λήψη κορτικοστεροειδών πριν και μετά την έγχυση. Σύμφωνα με τις αναφορές περιστατικών, χορηγήθηκε ένα τροποποιημένο θεραπευτικό σχήμα με κορτικοστεροειδή όταν διαγνώστηκε η ηπατική ανεπάρκεια. Αυτά τα παιδιά ανέκαμψαν.
- Παροδική θρομβοκυτοπενία: Σε κλινικές μελέτες, παροδικές μειώσεις από τη γραμμή βάσης στο μέσο αριθμό των αιμοπεταλίων (4,0%) παρατηρήθηκαν σε πολλαπλά χρονικά σημεία μετά τη δόση και συνήθως επιλύθηκαν εντός δύο εβδομάδων. Οι μειώσεις στον αριθμό των αιμοπεταλίων ήταν πιο έντονες κατά την πρώτη εβδομάδα της θεραπείας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
- Αυξήσεις στα επίπεδα της τροπονίνης-Ι: Παρατηρήθηκαν αυξήσεις στα επίπεδα της καρδιακής τροπονίνης-Ι (3,0%) έως και 0,2 mcg/L έπειτα από έγχυση του onasemnogene abeparvovec. Στο πρόγραμμα κλινικής μελέτης, δεν παρατηρήθηκαν κλινικώς εμφανή καρδιακά ευρήματα έπειτα από χορήγηση του onasemnogene abeparvovec (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
- Ανοσογονικότητα: Οι τίτλοι των αντισωμάτων αντι-AAV9 πριν και μετά τη γονιδιακή θεραπεία μετρώνται στις κλινικές μελέτες (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Όλοι οι ασθενείς που έλαβαν το onasemnogene abeparvovec είχαν τίτλους αντι-AAV9 ίσο ή λιγότερο από 1:50 πριν τη θεραπεία. Μέσες αυξήσεις από τη γραμμή βάσης στους τίτλους AAV9 παρατηρήθηκαν σε όλους τους ασθενείς σε όλα εκτός από 1 χρονικό σημείο για επίπεδα τίτλων αντισωμάτων στο πεπτίδιο AAV9, αντικατοπτρίζοντας φυσιολογική απόκριση σε ξένα ιογενή αντιγόνα. Ορισμένοι ασθενείς παρουσίασαν τίτλους AAV9 που υπερβαίνουν το επίπεδο της ποσοτικοποίησης, ωστόσο οι περισσότεροι από αυτούς τους ασθενείς δεν είχαν δυνητικά κλινικώς σημαντικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις. Επομένως, δεν έχει τεκμηριωθεί σχέση μεταξύ των υψηλών τίτλων αντισωμάτων αντι-AAV9 και της δυνατότητας για ανεπιθύμητες ενέργειες ή παραμέτρους αποτελεσματικότητας.
Στην κλινική μελέτη AVXS-101-CL-101, έγινε εξέταση διαλογής σε 16 ασθενείς για τίτλους αντισωμάτων αντι-AAV9: οι 13 είχαν τίτλους λιγότερο από 1:50 και εγγράφηκαν στη μελέτη, τρεις ασθενείς είχαν τίτλους περισσότερο από 1:50, δύο εκ των οποίων επανεξετάστηκαν μετά από διακοπή του θηλασμού και οι τίτλοι τους μετρήθηκαν σε λιγότερο από 1:50 και αμφότεροι εγγράφηκαν στη μελέτη. Δεν υπάρχουν πληροφορίες εάν θα πρέπει να περιοριστεί ο θηλασμός σε μητέρες οι οποίες ενδέχεται να είναι οροθετικές για αντισώματα αντι-AAV9. Όλοι οι ασθενείς είχαν λιγότερο ή ίσο με 1:50 τίτλους αντισωμάτων αντι-AAV9 πριν από τη θεραπεία με onasemnogene abeparvovec και ακολούθως κατέδειξαν μία αύξηση στους τίτλους αντισωμάτων AAV9 σε τουλάχιστον 1:102.400 και έως σε μεγαλύτερη από 1:819.200. Η ανίχνευση του σχηματισμού αντισωμάτων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ευαισθησία και την ειδικότητα του προσδιορισμού. Επιπλέον, η παρατηρούμενη επίπτωση θετικότητας στο αντίσωμα (συμπεριλαμβανομένου του εξουδετερωτικού αντισώματος) σε έναν προσδιορισμό μπορεί να επηρεαστεί από αρκετούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων της μεθοδολογίας του προσδιορισμού, του χειρισμού του δείγματος, του χρόνου συλλογής του δείγματος, των συγχορηγούμενων φαρμακευτικών αγωγών και της υποκείμενης νόσου. Κανένας ασθενής που έλαβε θεραπεία με onasemnogene abeparvovec δεν κατέδειξε ανοσοαπόκριση στο διαγονίδιο.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-ZOLGENSMA
expand_more
Κύηση / γαλουχία
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-ZOLGENSMA
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Λοιπά φάρμακα για τη θεραπεία των μυοσκελετικών παθήσεων, κωδικός ATC: M09AX09
Μηχανισμός δράσης
Το onasemnogene abeparvovec είναι μια γονιδιακή θεραπεία σχεδιασμένη να εισαγάγει ένα λειτουργικό αντίγραφο του γονιδίου επιβίωσης του κινητικού νευρώνα (SMN1) στα διαμολυσμένα κύτταρα προκειμένου να αντιμετωπίσει τη μονογονιδιακή αιτία της νόσου. Παρέχοντας μια εναλλακτική πηγή έκφρασης της πρωτεΐνης SMN στους κινητικούς νευρώνες, αναμένεται να προωθηθεί η επιβίωση και η λειτουργία των κινητικών νευρώνων που έχουν υποστεί μεταγωγή.
Το onasemnogene abeparvovec είναι ένας μη αντιγραφόμενος, ανασυνδυασμένος φορέας AAV που χρησιμοποιεί το καψίδιο AAV9 για να διανείμει ένα σταθερό, πλήρως λειτουργικό ανθρώπινο διαγονίδιο SMN. Η ικανότητα του καψιδίου AAV9 να διαπεράσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να προκαλέσει μεταγωγή σε κινητικούς νευρώνες έχει καταδειχθεί. Το γονίδιο SMN1 που υπάρχει στο onasemnogene abeparvovec είναι σχεδιασμένο να παραμένει ως επισωματικό DNA στον πυρήνα των κυττάρων που έχουν υποστεί μεταγωγή και αναμένεται να εκφράζεται σταθερά για παρατεταμένο χρονικό διάστημα σε μεταμιτωτικά κύτταρα. Ο ιός AAV9 δεν είναι γνωστό ότι προκαλεί ασθένεια στον άνθρωπο. Το διαγονίδιο εισάγεται στα κύτταρα-στόχους ως αυτοσυμπληρωματικό μόριο διπλής έλικας. Η έκφραση του διαγονιδίου καθοδηγείται από ένα συνεχή υποκινητή (υβρίδιο β-ακτίνης όρνιθας, όπου η β-ακτίνη όρνιθας έχει ενισχυθεί από κυτταρομεγαλοϊό), που καταλήγει σε συνεχή και διατηρούμενη έκφραση της πρωτεΐνης SMN. Η απόδειξη για το μηχανισμό δράσης υποστηρίζεται από μη κλινικές μελέτες και από ανθρώπινα δεδομένα βιοκατανομής.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
- Μελέτη AVXS-101-CL-303, φάσης 3, σε ασθενείς με SMA Τύπου 1: Ανοικτή, μονού σκέλους, μίας δόσης μελέτη ενδοφλέβιας χορήγησης onasemnogene abeparvovec στη θεραπευτική δόση (1,1 Χ 10^14 vg/kg). 22 ασθενείς με SMA Τύπου 1 και 2 αντίγραφα SMN2, μέση ηλικία 3,7 μήνες. 20 ασθενείς επέζησαν ελεύθεροι συμβάντων έως την ηλικία των 18 μηνών. 14 ασθενείς πέτυχαν ανεξάρτητο κάθισμα για τουλάχιστον 30 δευτερόλεπτα (διάμεση ηλικία 12,6 μηνών). Βελτιώσεις στην κινητική λειτουργία παρατηρήθηκαν επίσης σύμφωνα με την κλίμακα CHOP-INTEND (21 ασθενείς βαθμολογία ≥ 40, 14 ασθενείς ≥ 50, 9 ασθενείς ≥ 58).
- Μελέτη AVXS-101-CL-101, φάσης 1, σε ασθενείς με SMA Τύπου 1: Εφάπαξ ενδοφλέβια έγχυση σε 12 ασθενείς (3,6 kg έως 8,4 kg, ηλικίας 0,9 έως 7,9 μηνών). Όλοι οι ασθενείς ήταν χωρίς συμβάματα (επιβίωση χωρίς μόνιμη μηχανική υποστήριξη αναπνοής) σε ηλικία 14 μηνών και 24 μηνών. Στους 24 μήνες, 10 από τους 12 ασθενείς ήταν σε θέση να κάθονται χωρίς υποστήριξη για ≥ 10 δευτερόλεπτα, 9 για ≥ 30 δευτερόλεπτα, και 2 μπορούσαν να στέκονται και να περπατούν χωρίς βοήθεια. 10 ασθενείς συνέχισαν σε μακροπρόθεσμη μελέτη, διατηρώντας ή αποκτώντας νέα ορόσημα. Η συγχορήγηση νουσινερσένης σε 4 ασθενείς επηρεάζει την αποκλειστική απόδοση στο onasemnogene abeparvovec.
- Μελέτη AVXS-101-CL-304, φάσης 3, σε προσυμπτωματικούς ασθενείς με SMA: Διεθνής, ανοικτή, μονού σκέλους, μίας δόσης, πολυκεντρική μελέτη ενδοφλέβιας χορήγησης σε προσυμπτωματικούς νεογέννητους (έως 6 εβδομάδων) με 2 (n=14) ή 3 (n=15) αντίγραφα του SMN2. Όλοι οι ασθενείς ήταν ζωντανοί και χωρίς μόνιμη μηχανική υποστήριξη αναπνοής.
- Κοόρτη 1 (2 αντίγραφα SMN2): 11 ασθενείς πέτυχαν ανεξάρτητο κάθισμα (5,7 έως 11,8 μηνών). 4 ασθενείς περπατούσαν μόνοι τους. 13 ασθενείς (92,9%) πέτυχαν βαθμολογία CHOP-INTEND ≥ 58.
- Κοόρτη 2 (3 αντίγραφα SMN2): 13 από 15 ασθενείς κάθονταν χωρίς υποστήριξη για ≥ 30 δευτερόλεπτα. 8 ασθενείς στέκονταν μόνοι τους για ≥ 3 δευτερόλεπτα. 6 ασθενείς έκαναν ανεξάρτητοι τουλάχιστον πέντε βήματα. Δεν μπορούν να εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα λόγω ετερογένειας στην κλινική παρουσίαση.
Το onasemnogene abeparvovec δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με διαλληλική μετάλλαξη στο γονίδιο SMN1 και μόνο ένα αντίγραφο του SMN2 σε κλινικές μελέτες. Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν έχει εγκριθεί με τη διαδικασία που αποκαλείται «έγκριση υπό όρους». Αυτό σημαίνει ότι αναμένονται περισσότερες αποδείξεις σχετικά με το φαρμακευτικό προϊόν. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων θα αξιολογεί τουλάχιστον ετησίως τις νέες πληροφορίες για το παρόν φαρμακευτικό προϊόν και η παρούσα Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος θα επικαιροποιείται αναλόγως. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει αναβολή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το onasemnogene abeparvovec σε μία ή περισσότερες υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στην νωτιαία μυϊκή ατροφία (βλέπε Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).