ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ L01FA02 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

OFATUMUMAB

Οφατουμουμάμπη

Θεραπευτικός παράγοντας σε κλινική χρήση. Δείτε το κλινικό και φαρμακολογικό προφίλ για περισσότερες λεπτομέρειες.

Εμπορικά Ονόματα

ARZERRA KESIMPTA

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Επιμελημένο

medication

SPC-KESIMPTA

Δοσολογία

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικες

Δόση20 mg

αρχική χορήγηση τις εβδομάδες 0, 1 και 2, και στη συνέχεια επακόλουθη μηνιαία χορήγηση, με έναρξη την εβδομάδα 4.
Ενήλικες άνω των 55 ετών

Δεν θεωρείται απαραίτητη κάποια προσαρμογή της δόσης.
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία

Δεν αναμένεται να χρειαστούν τροποποίηση της δόσης.
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία

Δεν αναμένεται να χρειαστούν τροποποίηση της δόσης.
Παιδιατρικός πληθυσμός (0-18 ετών)

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

block

SPC-KESIMPTA

Αντενδείξεις

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1
Σοβαρή ανοσοκαταστολή

Πληθυσμόςασθενείς
Σοβαρή ενεργός λοίμωξη έως την αποδρομή

Πληθυσμόςασθενείς
Γνωστή ενεργός κακοήθεια

Πληθυσμόςασθενείς

warning

SPC-KESIMPTA

Προειδοποιήσεις

expand_more

Ιχνηλασιμότητα

το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
Αντιδράσεις σχετιζόμενες με την ένεση

Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται ότι οι σχετιζόμενες με την ένεση αντιδράσεις (συστηματικές) θα μπορούσαν να εμφανισθούν γενικά εντός 24 ωρών και κυρίως μετά την πρώτη ένεση (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Οι σχετιζόμενες με την ένεση αντιδράσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με συμπτωματική θεραπεία, σε περίπτωση που εμφανιστούν. Δεν απαιτείται η χρήση προληπτικής φαρμακευτικής αγωγής. Η πρώτη ένεση θα πρέπει να γίνεται υπό την καθοδήγηση ενός καταλλήλως εκπαιδευμένου επαγγελματία υγείας (βλ. Δοσολογία).
Λοιμώξεις

Συνιστάται η αξιολόγηση της ανοσολογικής κατάστασης του ασθενούς πριν από την έναρξη της θεραπείας. Η χορήγηση θα πρέπει να καθυστερεί σε ασθενείς με ενεργό λοίμωξη μέχρι την υποχώρηση της λοίμωξης. Η οφατουμουμάμπη δεν πρέπει να χορηγείται σε σοβαρά ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς (π.χ. σοβαρή ουδετεροπενία ή λεμφοπενία).
Προϊούσα πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια (PML)

οι ιατροί θα πρέπει να επαγρυπνούν για ιατρικό ιστορικό PML και για τυχόν κλινικά συμπτώματα ή ευρήματα στην MRI που μπορεί να υποδηλώνουν PML. Αν υπάρχει υποψία για PML, η θεραπεία με οφατουμουμάμπη θα πρέπει να αναστέλλεται έως ότου αποκλειστεί η PML.
Επανενεργοποίηση του ιού της ηπατιτιδάς B

Οι ασθενείς με ενεργό νόσο ηπατίτιδας B δεν θα πρέπει να λαμβάνουν θεραπεία με οφατουμουμάμπη. Θα πρέπει να διενεργείται έλεγχος για HBV σε όλους τους ασθενείς πριν από την έναρξη της θεραπείας. Οι οροθετικοί ασθενείς για ηπατίτιδα B (είτε HBsAg είτε HBcAb) θα πρέπει να συμβουλεύονται ειδικό ηπατολόγο πριν από την έναρξη της θεραπείας και θα πρέπει να παρακολουθούνται και να αντιμετωπίζονται με βάση τα τοπικά ιατρικά πρότυπα για πρόληψη της επανενεργοποίησης της ηπατίτιδας Β.
Θεραπεία των σοβαρά ανοσοκατεσταλμένων ασθενών

Πληθυσμόςασθενείς που βρίσκονται σε σοβαρή ανοσοκαταστολή

δεν πρέπει να λαμβάνουν θεραπεία έως ότου αποδράμει η κατάσταση (βλ. Αντενδείξεις). Δεν συνιστάται η χρήση άλλων ανοσοκατασταλτικών ταυτόχρονα με την οφατουμουμάμπη εκτός των κορτικοστεροειδών για την συμπτωματική θεραπεία των υποτροπών.
Εμβολιασμοί

Όλοι οι εμβολιασμοί θα πρέπει να χορηγούνται σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες ανοσοποίησης τουλάχιστον 4 εβδομάδες πριν από την έναρξη της οφατουμουμάμπης για τα εμβόλια με ζώντες ή ζώντες-εξασθενημένους μικροοργανισμούς και, όποτε είναι δυνατόν, τουλάχιστον 2 εβδομάδες πριν από την έναρξη της οφατουμουμάμπης για τα αδρανοποιημένα εμβόλια. Η οφατουμουμάμπη μπορεί να επηρεάσει την αποτελεσματικότητα των αδρανοποιημένων εμβολίων. Ο εμβολιασμός με ζώντες ή ζώντες-εξασθενημένους μικροοργανισμούς δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια της θεραπείας και μετά τη διακοπή της θεραπείας έως την ομαλοποίηση του αριθμού των B-κυττάρων (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Εμβολιασμός βρεφών που γεννιούνται από μητέρες υπό θεραπεία με οφατουμουμάμπη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

Πληθυσμόςβρέφη από μητέρες που λάμβαναν θεραπεία με οφατουμουμάμπη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

τα εμβόλια με ζώντες ή ζώντες-εξασθενημένους μικροοργανισμούς δεν θα πρέπει να χορηγούνται πριν από την επιβεβαίωση της αποκατάστασης του αριθμού των B-κυττάρων. Η μείωση των B-κυττάρων σε αυτά τα βρέφη μπορεί να αυξήσει τους κινδύνους των εμβολίων με ζώντες ή ζώντες-εξασθενημένους μικροοργανισμούς. Τα αδρανοποιημένα εμβόλια μπορούν να χορηγηθούν σύμφωνα με τις ενδείξεις τους πριν από την ομαλοποίηση του αριθμού των B-κυττάρων, ωστόσο θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο της αξιολόγησης των ανοσιακών ανταποκρίσεων στο εμβόλιο, συμπεριλαμβανομένης της συμβουλής ενός ειδικού, ώστε να διαπιστωθεί αν έχει επιτευχθεί η ανάπτυξη προστατευτικής ανοσιακής ανταπόκρισης (βλ. Κύηση και γαλουχία).
Περιεκτικότητα σε νάτριο

Το φάρμακο αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δόση, είναι αυτό που ονομάζουμε “ελεύθερο νατρίου”.

swap_horiz

SPC-KESIMPTA

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

Εμβόλια (ζώντα, ζώντα-εξασθενημένα, αδρανοποιημένα μικροοργανισμών)
προσοχή

Διαταραχή της ανταπόκρισης στον εμβολιασμό λόγω μείωσης των Β κυττάρων.

ΣύστασηΣυνιστάται οι ασθενείς να ολοκληρώσουν τις ανοσοποιήσεις πριν από την έναρξη της θεραπείας με οφατουμουμάμπη (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Άλλες ανοσοκατασταλτικές ή ανοσοτροποποιητικές θεραπείες
προσοχή

Πρόσθετες επιδράσεις στο ανοσοποιητικό σύστημα, πιθανές πρόσθετες ανοσοκατασταλτικές επιδράσεις.

ΣύστασηΟ κίνδυνος πρόσθετων επιδράσεων στο ανοσοποιητικό σύστημα θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τη συγχορήγηση. Θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η διάρκεια και ο τρόπος δράσης αυτών των φαρμακευτικών προϊόντων.

sick

SPC-KESIMPTA

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Λοιμώξεις

Λοίμωξη του άνω αναπνευστικού συστήματος
Ουρολοίμωξη
Στοματικός έρπης

Γενικές

Τοπική αντίδραση στο σημείο ένεσης

Τραυματισμοί

Σχετιζόμενες με την ένεση αντιδράσεις

Εργαστηριακές

Μειωμένη ανοσοσφαιρίνη Μ στο αίμα

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Λοίμωξη του άνω αναπνευστικού συστήματος

Λοιμώξεις

Πολύ συχνές
Ουρολοίμωξη

Λοιμώξεις

Πολύ συχνές
Σχετιζόμενες με την ένεση αντιδράσεις

Τραυματισμοί

Πολύ συχνές
Τοπική αντίδραση στο σημείο ένεσης

Γενικές

Πολύ συχνές
Μειωμένη ανοσοσφαιρίνη Μ στο αίμα

Εργαστηριακές

Συχνές
Στοματικός έρπης

Λοιμώξεις

Συχνές

pregnant_woman

SPC-KESIMPTA

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Αποφεύγεται

Η οφατουμουμάμπη μπορεί να διαπεράσει τον πλακούντα και να προκαλέσει μείωση του αριθμού των Β-κυττάρων του εμβρύου. Έχει αναφερθεί παροδική μείωση των περιφερικών Β-κυττάρων και λεμφοπενία σε βρέφη. Να αποφεύγεται εκτός εάν το πιθανό όφελος για τη μητέρα υπερτερεί του πιθανού κινδύνου για το έμβρυο. Να χρησιμοποιείται αποτελεσματική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της λήψης και για 6 μήνες μετά την τελευταία χορήγηση.
Γαλουχία
Με προσοχή

Είναι άγνωστο αν απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Ο κίνδυνος για το παιδί που θηλάζει δεν μπορεί να αποκλειστεί κατά τις πρώτες ημέρες μετά τον τοκετό. Μετά, η οφατουμουμάμπη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια του θηλασμού αν είναι κλινικά αναγκαίο. Αν η ασθενής λάμβανε θεραπεία έως και τους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης, ο θηλασμός μπορεί να ξεκινήσει αμέσως μετά τον τοκετό.
Γονιμότητα

Δεν υπάρχουν δεδομένα για την επίδραση της οφατουμουμάμπης στην ανθρώπινη γονιμότητα. Μη κλινικά δεδομένα δεν ανέδειξαν πιθανούς κινδύνους.

neurology

SPC-KESIMPTA

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: εκλεκτικά ανοσοκατασταλτικά, κωδικός ATC: L04AA52 ### Μηχανισμός δράσης Η οφατουμουμάμπη είναι ένα πλήρως ανθρώπινο αντί-CD20 μονοκλωνικό αντίσωμα ανοσοσφαιρίνης G1 (IgG1). Το μόριο CD20 είναι μια διαμεμβρανική φωσφοπρωτεΐνη που…

monitor_heart

SPC-KESIMPTA

Φαρμακοδυναμική

expand_more

biotech

SPC-KESIMPTA

Φαρμακοκινητική

expand_more

Απορρόφηση Μια μηνιαία υποδόρια δόση 20 mg οδηγεί σε μέση AUCtau 483 µg*h/ml και μέση Cmax 1,43 µg/ml σε σταθερή κατάσταση. Μετά την υποδόρια χορήγηση, η οφατουμουμάμπη θεωρείται ότι απορροφάται κυρίως μέσω του λεμφικού συστήματος όπως και άλλα…

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Έλεγχος HBV	coronavirusΛοιμώξεις & ιολογικός έλεγχος	—	Πριν την έναρξη της θεραπείας
Αντίσωμα πυρήνα ηπατίτιδας B (HBcAb)	coronavirusΛοιμώξεις & ιολογικός έλεγχος	—	Πριν την έναρξη της θεραπείας
Επιφανειακό αντιγόνο ηπατίτιδας B (HBsAg)	coronavirusΛοιμώξεις & ιολογικός έλεγχος	—	Πριν την έναρξη της θεραπείας

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-KESIMPTA

expand_more

Η θεραπεία πρέπει να ξεκινάει από ιατρό με εμπειρία στην αντιμετώπιση νευρολογικών παθήσεων.

Δοσολογία

Η συνιστώμενη δόση είναι 20 mg οφατουμουμάμπης χορηγούμενη με υποδόρια ένεση με:

αρχική χορήγηση τις εβδομάδες 0, 1 και 2, και στη συνέχεια
επακόλουθη μηνιαία χορήγηση, με έναρξη την εβδομάδα 4.

Παραλειφθείσες δόσεις

Εάν παραλειφθεί μια ένεση, θα πρέπει να χορηγηθεί το συντομότερο δυνατόν χωρίς αναμονή μέχρι την επόμενη προγραμματισμένη δόση. Οι επόμενες δόσεις θα πρέπει να χορηγηθούν στα συνιστώμενα χρονικά διαστήματα.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ενήλικες άνω των 55 ετών

Δεν έχουν διενεργηθεί μελέτες σε ασθενείς με ΠΣ άνω των 55 ετών. Με βάση τα περιορισμένα διαθέσιμα δεδομένα, δεν θεωρείται απαραίτητη κάποια προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς άνω των 55 ετών (βλ. Φαρμακοκινητικές).

Νεφρική δυσλειτουργία

Οι ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία δεν αναμένεται να χρειαστούν τροποποίηση της δόσης (βλ. Φαρμακοκινητικές).

Ηπατική δυσλειτουργία

Οι ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία δεν αναμένεται να χρειαστούν τροποποίηση της δόσης (βλ. Φαρμακοκινητικές).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Kesimpta σε παιδιά ηλικίας 0 έως 18 ετών δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

Τρόπος χορήγησης

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν προορίζεται για αυτοχορήγηση από τους ασθενείς με υποδόρια ένεση. Τα συνήθη σημεία για τις υποδόριες ενέσεις είναι η κοιλιακή χώρα, ο μηρός και ο άνω έξω βραχίονας. Η πρώτη ένεση θα πρέπει να γίνεται υπό την καθοδήγηση ενός επαγγελματία υγείας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Αναλυτικές οδηγίες για τη χορήγηση παρέχονται στο φύλλο οδηγιών χρήσης.

block

Αντενδείξεις

SPC-KESIMPTA

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Σοβαρά ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Σοβαρή ενεργός λοίμωξη έως την αποδρομή (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Γνωστή ενεργός κακοήθεια.

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-KESIMPTA

expand_more

Ιχνηλασιμότητα

Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.

Αντιδράσεις σχετιζόμενες με την ένεση

Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται ότι οι σχετιζόμενες με την ένεση αντιδράσεις (συστηματικές) θα μπορούσαν να εμφανισθούν γενικά εντός 24 ωρών και κυρίως μετά την πρώτη ένεση (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Έχει παρατηρηθεί μόνο περιορισμένο όφελος με την προληπτική χορήγηση στεροειδών σε κλινικές μελέτες υποτροπιάζουσας πολλαπλής σκλήρυνσης. Οι σχετιζόμενες με την ένεση αντιδράσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με συμπτωματική θεραπεία, σε περίπτωση που εμφανιστούν. Επομένως, δεν απαιτείται η χρήση προληπτικής φαρμακευτικής αγωγής. Τα (τοπικά) συμπτώματα αντίδρασης στο σημείο της ένεσης που παρατηρήθηκαν σε κλινικές μελέτες περιελάμβαναν ερύθημα, οίδημα, κνησμό και πόνο (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Η πρώτη ένεση θα πρέπει να γίνεται υπό την καθοδήγηση ενός καταλλήλως εκπαιδευμένου επαγγελματία υγείας (βλ. Δοσολογία).

Λοιμώξεις

Συνιστάται η αξιολόγηση της ανοσολογικής κατάστασης του ασθενούς πριν από την έναρξη της θεραπείας. Με βάση τον τρόπο δράσης της και τη διαθέσιμη κλινική εμπειρία, με την οφατουμουμάμπη υπάρχει πιθανότητα αυξημένου κινδύνου λοιμώξεων (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Η χορήγηση θα πρέπει να καθυστερεί σε ασθενείς με ενεργό λοίμωξη μέχρι την υποχώρηση της λοίμωξης. Η οφατουμουμάμπη δεν πρέπει να χορηγείται σε σοβαρά ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς (π.χ. σοβαρή ουδετεροπενία ή λεμφοπενία).

Προϊούσα πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια

Επειδή έχει παρατηρηθεί ιογενής λοίμωξη John Cunningham (JC) που οδήγησε σε προϊούσα πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια (PML) σε ασθενείς που λάμβαναν αντισώματα αντί-CD20, άλλες θεραπείες της ΠΣ και οφατουμουμάμπη σε σημαντικά υψηλότερες δόσεις σε ογκολογικές ενδείξεις, οι ιατροί θα πρέπει να επαγρυπνούν για ιατρικό ιστορικό PML και για τυχόν κλινικά συμπτώματα ή ευρήματα στην MRI που μπορεί να υποδηλώνουν PML. Αν υπάρχει υποψία για PML, η θεραπεία με οφατουμουμάμπη θα πρέπει να αναστέλλεται έως ότου αποκλειστεί η PML.

Επανενεργοποίηση του ιού της ηπατιτιδάς B

Επανενεργοποίηση της ηπατίτιδας B έχει παρατηρηθεί σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με αντισώματα αντί-CD20, η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις οδήγησε σε κεραυνοβόλο ηπατίτιδα, ηπατική ανεπάρκεια και θάνατο. Οι ασθενείς με ενεργό νόσο ηπατίτιδας B δεν θα πρέπει να λαμβάνουν θεραπεία με οφατουμουμάμπη. Θα πρέπει να διενεργείται έλεγχος για HBV σε όλους τους ασθενείς πριν από την έναρξη της θεραπείας. Κατ’ ελάχιστο, ο έλεγχος θα πρέπει να περιλαμβάνει εξέταση για επιφανειακό αντιγόνο ηπατίτιδας B (HBsAg) και πυρηνικό αντίσωμα ηπατίτιδας B (HBcAb). Συμπληρωματικά μπορεί να χρησιμοποιηθούν και άλλοι κατάλληλοι δείκτες σύμφωνα με τις τοπικές κατευθυντήριες οδηγίες. Οι οροθετικοί ασθενείς για ηπατίτιδα B (είτε HBsAg είτε HBcAb) θα πρέπει να συμβουλεύονται ειδικό ηπατολόγο πριν από την έναρξη της θεραπείας και θα πρέπει να παρακολουθούνται και να αντιμετωπίζονται με βάση τα τοπικά ιατρικά πρότυπα για πρόληψη της επανενεργοποίησης της ηπατίτιδας Β.

Θεραπεία των σοβαρά ανοσοκατεσταλμένων ασθενών

Οι ασθενείς που βρίσκονται σε σοβαρή ανοσοκαταστολή δεν πρέπει να λαμβάνουν θεραπεία έως ότου αποδράμει η κατάσταση (βλ. Αντενδείξεις). Δεν συνιστάται η χρήση άλλων ανοσοκατασταλτικών ταυτόχρονα με την οφατουμουμάμπη εκτός των κορτικοστεροειδών για την συμπτωματική θεραπεία των υποτροπών.

Εμβολιασμοί

Όλοι οι εμβολιασμοί θα πρέπει να χορηγούνται σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες ανοσοποίησης τουλάχιστον 4 εβδομάδες πριν από την έναρξη της οφατουμουμάμπης για τα εμβόλια με ζώντες ή ζώντες-εξασθενημένους μικροοργανισμούς και, όποτε είναι δυνατόν, τουλάχιστον 2 εβδομάδες πριν από την έναρξη της οφατουμουμάμπης για τα αδρανοποιημένα εμβόλια. Η οφατουμουμάμπη μπορεί να επηρεάσει την αποτελεσματικότητα των αδρανοποιημένων εμβολίων. Η ασφάλεια της ανοσοποίησης με εμβόλια με ζώντες ή ζώντες-εξασθενημένους μικροοργανισμούς μετά από θεραπεία με οφατουμουμάμπη δεν έχει μελετηθεί. Ο εμβολιασμός με ζώντες ή ζώντες-εξασθενημένους μικροοργανισμούς δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια της θεραπείας και μετά τη διακοπή της θεραπείας έως την ομαλοποίηση του αριθμού των B-κυττάρων (βλ. Αλληλεπιδράσεις). Ο διάμεσος χρόνος έως την ανάκαμψη των Β-κυττάρων στο κατώτερο φυσιολογικό όριο (LLN, οριζόμενο ως 40 κύτταρα/µl) ή την τιμή έναρξης είναι 24,6 εβδομάδες μετά την διακοπή της θεραπείας βάσει των δεδομένων από τις μελέτες φάσης ΙΙΙ (βλ. Φαρμακοδυναμικές).

Εμβολιασμός βρεφών που γεννιούνται από μητέρες υπό θεραπεία με οφατουμουμάμπη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

Στα βρέφη από μητέρες που λάμβαναν θεραπεία με οφατουμουμάμπη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τα εμβόλια με ζώντες ή ζώντες-εξασθενημένους μικροοργανισμούς δεν θα πρέπει να χορηγούνται πριν από την επιβεβαίωση της αποκατάστασης του αριθμού των B-κυττάρων. Η μείωση των B-κυττάρων σε αυτά τα βρέφη μπορεί να αυξήσει τους κινδύνους των εμβολίων με ζώντες ή ζώντες-εξασθενημένους μικροοργανισμούς. Τα αδρανοποιημένα εμβόλια μπορούν να χορηγηθούν σύμφωνα με τις ενδείξεις τους πριν από την ομαλοποίηση του αριθμού των B-κυττάρων, ωστόσο θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο της αξιολόγησης των ανοσιακών ανταποκρίσεων στο εμβόλιο, συμπεριλαμβανομένης της συμβουλής ενός ειδικού, ώστε να διαπιστωθεί αν έχει επιτευχθεί η ανάπτυξη προστατευτικής ανοσιακής ανταπόκρισης (βλ. Κύηση και γαλουχία).

Περιεκτικότητα σε νάτριο

Το φάρμακο αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δόση, είναι αυτό που ονομάζουμε “ελεύθερο νατρίου”.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-KESIMPTA

expand_more

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες αλληλεπιδράσεων, καθώς δεν αναμένονται αλληλεπιδράσεις μέσω των ενζύμων του κυτοχρώματος P450, άλλων μεταβολικών ενζύμων ή μεταφορέων.

Εμβολιασμοί

Η ασφάλεια και η ικανότητα ανάπτυξης πρωτογενούς ή αναμνηστικής (ανάκληση) απάντησης κατά την ανοσοποίηση με εμβόλια με ζώντες, ζώντες-εξασθενημένους ή αδρανοποιημένους μικροοργανισμούς κατά τη διάρκεια της θεραπείας με οφατουμουμάμπη δεν έχει διερευνηθεί. Η ανταπόκριση στον εμβολιασμό θα μπορούσε να διαταραχθεί από τη μείωση των B κυττάρων. Οι ασθενείς συνιστάται να ολοκληρώσουν τις ανοσοποιήσεις πριν από την έναρξη της θεραπείας με οφατουμουμάμπη (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Άλλες ανοσοκατασταλτικές ή ανοσοτροποποιητικές θεραπείες

Ο κίνδυνος πρόσθετων επιδράσεων στο ανοσοποιητικό σύστημα θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τη συγχορήγηση ανοσοκατασταλτικών θεραπειών μαζί με οφατουμουμάμπη. Κατά την έναρξη της οφατουμουμάμπης μετά από άλλες ανοσοκατασταλτικές θεραπείες με παρατεταμένες ανοσολογικές επιδράσεις ή κατά την έναρξη άλλων ανοσοκατασταλτικών θεραπειών με παρατεταμένες ανοσολογικές επιδράσεις μετά την οφατουμουμάμπη, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η διάρκεια και ο τρόπος δράσης αυτών των φαρμακευτικών προϊόντων εξαιτίας των πιθανών πρόσθετων ανοσοκατασταλτικών επιδράσεων (βλ. Φαρμακοδυναμικές).

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-KESIMPTA

expand_more

Σύνοψη του προφίλ ασφάλειας

Οι πιο σημαντικές και συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος (39,4%), συστηματικές αντιδράσεις σχετιζόμενες με την ένεση (20,6%), αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης (10,9%) και ουρολοιμώξεις (11,9%) (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και στη συνέχεια την υποενότητα “Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών” για περαιτέρω λεπτομέρειες).

Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν αναφερθεί σε συσχέτιση με τη χρήση της οφατουμουμάμπης σε βασικές κλινικές μελέτες στην υποτροπιάζουσα πολλαπλή σκλήρυνση (RMS) παρουσιάζονται κατά κατηγορία οργανικού συστήματος MedDRA στον Πίνακα 1. Εντός κάθε κατηγορίας οργανικού συστήματος οι ανεπιθύμητες ενέργειες ταξινομούνται κατά συχνότητα, με τις συχνότερες να παρουσιάζονται πρώτες. Εντός της κάθε ομάδας συχνότητας οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρουσιάζονται με σειρά φθίνουσας σοβαρότητας. Επιπροσθέτως, η αντίστοιχη κατηγορία συχνότητας για κάθε ανεπιθύμητη ενέργεια βασίζεται στην ακόλουθη συνθήκη: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000).

Πίνακας 1 Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Πολύ συχνές
- Λοιμώξεις του άνω αναπνευστικού συστήματος
- Ουρολοιμώξεις
Συχνές
- Στοματικός έρπης

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Πολύ συχνές
- Αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης (τοπικές)

Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών

Πολύ συχνές
- Σχετιζόμενες με την ένεση αντιδράσεις (συστηματικές)

Παρακλινικές εξετάσεις

Συχνές
- Μειωμένη ανοσοσφαιρίνη Μ στο αίμα

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών

Λοιμώξεις

Στις κλινικές μελέτες φάσης III στην υποτροπιάζουσα πολλαπλή σκλήρυνση, η συνολική επίπτωση των λοιμώξεων και των σοβαρών λοιμώξεων σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με οφατουμουμάμπη ήταν παρόμοια με εκείνη που παρατηρήθηκε σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με τεριφλουνομίδη (51,6% έναντι 52,7%, και 2,5% έναντι 1,8%, αντίστοιχα). Δύο ασθενείς (0,2%) διέκοψαν και 11 ασθενείς (1,2%) διέκοψαν προσωρινά την υπό μελέτη θεραπεία λόγω κάποιας σοβαρής λοίμωξης.

Λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού

Σε αυτές τις μελέτες το 39,4% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με οφατουμουμάμπη εμφάνισαν λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος σε σύγκριση με το 37,8% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με τεριφλουνομίδη. Οι λοιμώξεις ήταν κυρίως ήπιες έως μέτριες και ως επί το πλείστον περιελάμβαναν ρινοφαρυγγίτιδα, λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού και γρίπη.

Σχετιζόμενες με την ένεση αντιδράσεις

Στις κλινικές μελέτες φάσης III στην υποτροπιάζουσα πολλαπλή σκλήρυνση αναφέρθηκαν σχετιζόμενες με την ένεση αντιδράσεις (συστηματικές) στο 20,6% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με οφατουμουμάμπη. Η επίπτωση των σχετιζόμενων με την ένεση αντιδράσεων ήταν υψηλότερη κατά την πρώτη ένεση (14,4%) και μειώθηκε σημαντικά στις επόμενες ενέσεις (4,4% στη δεύτερη, <3% από την τρίτη ένεση). Οι σχετιζόμενες με την ένεση αντιδράσεις ήταν κυρίως (99,8%) ήπιας έως μέτριας βαρύτητας. Δύο (0,2%) ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση που έλαβαν θεραπεία με οφατουμουμάμπη ανέφεραν σοβαρές σχετιζόμενες με την ένεση αντιδράσεις αλλά όχι απειλητικές για τη ζωή. Τα πιο συχνά αναφερόμενα συμπτώματα (≥2%) περιελάμβαναν πυρετό, κεφαλαλγία, μυαλγία, ρίγη και κόπωση.

Αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης

Στις κλινικές μελέτες φάσης III στην υποτροπιάζουσα πολλαπλή σκλήρυνση αναφέρθηκαν αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης (τοπικές) στο 10,9% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με οφατουμουμάμπη. Οι τοπικές αντιδράσεις στο σημείο της χορήγησης ήταν πολύ συχνές. Οι αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης ήταν όλες ήπιες έως μέτριας βαρύτητας και μη σοβαρής φύσεως. Τα πιο συχνά αναφερόμενα συμπτώματα (≥2%) περιελάμβαναν ερύθημα, πόνο, κνησμό και οίδημα.

Μη φυσιολογικές εργαστηριακές τιμές

Ανοσοσφαιρίνες

Κατά τη διάρκεια των κλινικών μελετών φάσης III στην υποτροπιάζουσα πολλαπλή σκλήρυνση παρατηρήθηκε μείωση στη μέση τιμή της ανοσοσφαιρίνης M (IgM) (30,9% μείωση μετά από 48 εβδομάδες και 38,8% μείωση μετά από 96 εβδομάδες) και δεν καταδείχθηκε συσχέτιση με κίνδυνο λοιμώξεων, συμπεριλαμβανομένων των σοβαρών λοιμώξεων. Στο 14,3% των ασθενών η θεραπεία με οφατουμουμάμπη οδήγησε σε μείωση της IgM που έφτασε σε τιμή κάτω από 0,34 g/l. Η οφατουμουμάμπη συσχετίστηκε με παροδική μείωση κατά 4,3% στα μέσα επίπεδα ανοσοσφαιρίνης G (IgG) μετά από 48 εβδομάδες θεραπείας αλλά με αύξηση κατά 2,2% μετά από 96 εβδομάδες.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-KESIMPTA

expand_more

Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία

Οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη (μεθόδους που οδηγούν σε ποσοστά εγκυμοσύνης χαμηλότερα του 1%) κατά τη διάρκεια της λήψης του Kesimpta και για 6 μήνες μετά την τελευταία χορήγηση του Kesimpta.

Κύηση

Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα από τη χρήση οφατουμουμάμπης σε έγκυες γυναίκες. Η οφατουμουμάμπη μπορεί να διαπεράσει τον πλακούντα και να προκαλέσει μείωση του αριθμού των Β-κυττάρων του εμβρύου βάσει των ευρημάτων μελετών σε ζώα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Δεν παρατηρήθηκε τερατογένεση μετά την ενδοφλέβια χορήγηση οφατουμουμάμπης σε έγκυους πιθήκους κατά τη διάρκεια της οργανογένεσης.

Έχει αναφερθεί παροδική μείωση των περιφερικών Β-κυττάρων και λεμφοπενία σε βρέφη που γεννήθηκαν από μητέρες που είχαν εκτεθεί σε άλλα αντισώματα αντί-CD20 κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η πιθανή διάρκεια της μείωσης των Β-κυττάρων στα βρέφη που εκτέθηκαν στην οφατουμουμάμπη in utero και ο αντίκτυπος της μείωσης των Β-κυττάρων στην ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των εμβολίων είναι άγνωστα (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοδυναμικές).

Η θεραπεία με οφατουμουμάμπη θα πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός εάν το πιθανό όφελος για τη μητέρα υπερτερεί του πιθανού κινδύνου για το έμβρυο.

Για να διευκολυνθεί ο καθορισμός των επιδράσεων της οφατουμουμάμπης σε έγκυες γυναίκες, οι επαγγελματίες υγείας ενθαρρύνονται να αναφέρουν όλες τις περιπτώσεις εγκυμοσύνης και τις επιπλοκές που παρατηρούνται κατά τη διάρκεια της θεραπείας ή εντός 6 μηνών μετά την τελευταία δόση οφατουμουμάμπης στον τοπικό αντιπρόσωπο του κατόχου της άδειας κυκλοφορίας, ώστε να είναι εφικτή η παρακολούθηση αυτών των ασθενών μέσω του προγράμματος Εντατικής Παρακολούθησης Εκβάσεων Εγκυμοσύνης (PRIM). Επιπροσθέτως, όλα τα ανεπιθύμητα συμβάντα εγκυμοσύνης θα πρέπει να αναφέρονται μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναφέρεται στο Παράρτημα V.

Θηλασμός

Η χρήση οφατουμουμάμπης σε γυναίκες κατά τη διάρκεια της γαλουχίας δεν έχει μελετηθεί. Είναι άγνωστο αν η οφατουμουμάμπη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Στους ανθρώπους, η απέκκριση αντισωμάτων IgG στο γάλα παρατηρείται κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών μετά τον τοκετό και αυτή στη συνέχεια μειώνεται πολύ σύντομα σε χαμηλές συγκεντρώσεις. Κατά συνέπεια, ο κίνδυνος για το παιδί που θηλάζει δεν μπορεί να αποκλειστεί κατά τη διάρκεια αυτής της σύντομης περιόδου. Μετά, η οφατουμουμάμπη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια του θηλασμού αν είναι κλινικά αναγκαίο. Ωστόσο, αν η ασθενής λάμβανε θεραπεία με οφατουμουμάμπη έως και τους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης, ο θηλασμός μπορεί να ξεκινήσει αμέσως μετά τον τοκετό.

Γονιμότητα

Δεν υπάρχουν δεδομένα για την επίδραση της οφατουμουμάμπης στην ανθρώπινη γονιμότητα. Μη κλινικά δεδομένα δεν ανέδειξαν πιθανούς κινδύνους για τους ανθρώπους με βάση τις παραμέτρους αντρικής και γυναικείας γονιμότητας που αξιολογήθηκαν σε πιθήκους.

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-KESIMPTA

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: εκλεκτικά ανοσοκατασταλτικά, κωδικός ATC: L04AA52

Μηχανισμός δράσης

Η οφατουμουμάμπη είναι ένα πλήρως ανθρώπινο αντί-CD20 μονοκλωνικό αντίσωμα ανοσοσφαιρίνης G1 (IgG1). Το μόριο CD20 είναι μια διαμεμβρανική φωσφοπρωτεΐνη που εκφράζεται στα Β λεμφοκύτταρα από το στάδιο του προ-Β έως το στάδιο του ώριμου Β λεμφοκυττάρου. Το μόριο CD20 εκφράζεται επίσης σε ένα μικρό κλάσμα των ενεργοποιημένων Τ κυττάρων. Η δέσμευση της οφατουμουμάμπης στο CD20 επάγει τη λύση των Β CD20+ κυττάρων κυρίως μέσω της εξαρτώμενης από το συμπλήρωμα κυτταροτοξικότητας (CDC) και σε μικρότερο βαθμό μέσω της αντισωματοεξαρτώμενης κυτταρικής κυτταροτοξικότητας (ADCC). Η οφατουμουμάμπη έχει επίσης αποδειχθεί ότι επάγει τη λύση των κυττάρων τόσο με υψηλή όσο και με χαμηλή έκφραση του CD20. Τα Τ κύτταρα που εκφράζουν το CD20 επίσης μειώνονται από την οφατουμουμάμπη.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Μείωση του αριθμού των Β-κυττάρων

Στις κλινικές μελέτες στην υποτροπιάζουσα πολλαπλή σκλήρυνση με χρήση οφατουμουμάμπης 20 mg κάθε 4 εβδομάδες, μετά το αρχικό δοσολογικό σχήμα των 20 mg τις ημέρες 1, 7 και 14, η χορήγηση οδήγησε σε ταχεία και παρατεταμένη μείωση του αριθμού των Β-κυττάρων έως κάτω του LLN (οριζόμενου ως 40 κύτταρα/µl) ήδη από τις δύο εβδομάδες μετά την έναρξη της θεραπείας. Πριν από την έναρξη της φάσης συντήρησης την εβδομάδα 4, επιτεύχθηκαν συνολικά επίπεδα Β-κυττάρων της τάξεως των <10 κυττάρων/µl στο 94% των ασθενών, με το ποσοστό των ασθενών να αυξάνεται στο 98% την εβδομάδα 12, και διατηρήθηκαν επί 120 εβδομάδες (δηλαδή καθ’ όλη τη διάρκεια της υπό μελέτη θεραπείας).

Ανάκαμψη των B-κυττάρων

Δεδομένα από κλινικές μελέτες φάσης III στην υποτροπιάζουσα πολλαπλή σκλήρυνση υποδηλώνουν διάμεσο χρόνο έως την ανάκαμψη των Β-κυττάρων στο LLN ή στην τιμή έναρξης 24,6 εβδομάδες μετά τη διακοπή της θεραπείας. Η δημιουργία μοντέλου PK-Β κυττάρων και η προσομοίωση για την μείωση των Β-κυττάρων επικυρώνουν αυτά τα δεδομένα, προβλέποντας διάμεσο χρόνο έως την ανάκαμψη των Β-κυττάρων στο LLN 23 εβδομάδες μετά την διακοπή της θεραπείας.

Ανοσογονικότητα

Στις μελέτες φάσης III στην υποτροπιάζουσα πολλαπλή σκλήρυνση, η συνολική επίπτωση των επαγόμενων από τη θεραπεία αντισωμάτων κατά του φαρμάκου (ADAs) ήταν 0,2% (2 από 914) σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με οφατουμουμάμπη και δεν ανευρέθησαν ασθενείς με ενισχυτικά της θεραπείας ή εξουδετερωτικά ADA. Η επίδραση των θετικών τίτλων ADA στη φαρμακοκινητική, στο προφίλ ασφάλειας ή στην κινητική των B-κυττάρων δεν μπορεί να αξιολογηθεί δεδομένης της χαμηλής επίπτωσης των ADA των σχετιζόμενων με την οφατουμουμάμπη.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της οφατουμουμάμπης αξιολογήθηκαν σε δύο τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με δραστική ουσία βασικές μελέτες φάσης III με ίδιο σχεδιασμό (Μελέτη 1 [ASCLEPIOS I] και Μελέτη 2 [ASCLEPIOS II]) σε ασθενείς με υποτροπιάζουσες μορφές πολλαπλής σκλήρυνσης (RMS) ηλικίας 18 έως 55 ετών, κατάσταση αναπηρίας κατά τη διαλογή με βαθμολογία στην Διευρυμένη Κλίμακα Κατάστασης Αναπηρίας (EDSS) από 0 έως 5,5 και που είχαν εμφανίσει μία τουλάχιστον τεκμηριωμένη υποτροπή κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους ή δύο υποτροπές κατά τη διάρκεια των προηγούμενων δύο ετών ή μαγνητική τομογραφία (MRI) θετική για βλάβες προσλαμβάνουσες γαδολίνιο (Gd) κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους. Εντάχθηκαν τόσο νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς όσο και ασθενείς οι οποίοι άλλαξαν την τρέχουσα θεραπεία τους. Στις δύο μελέτες, 927 και 955 ασθενείς με υποτροπιάζουσα πολλαπλή σκλήρυνση, αντίστοιχα, τυχαιοποιήθηκαν 1:1 ώστε να λάβουν είτε υποδόριες ενέσεις οφατουμουμάμπης 20 mg κάθε 4 εβδομάδες, ξεκινώντας την εβδομάδα 4 μετά το αρχικό δοσολογικό σχήμα τριών δόσεων 20 mg εβδομαδιαίως τις πρώτες 14 ημέρες (τις ημέρες 1, 7 και 14) είτε καψάκια τεριφλουνομίδης 14 mg από το στόμα μία φορά ημερησίως. Οι ασθενείς έλαβαν επίσης αντίστοιχα το εικονικό φάρμακο που αναλογούσε στο άλλο θεραπευτικό σκέλος ώστε να διασφαλισθεί η τυφλοποίηση (σχεδιασμός με διπλό εικονικό φάρμακο). Η διάρκεια της θεραπείας διέφερε για μεμονωμένους ασθενείς με βάση το πότε πληρούνταν τα κριτήρια για το τέλος της μελέτης. Και στις δύο μελέτες, η διάμεση διάρκεια θεραπείας ήταν 85 εβδομάδες, 33,0% των ασθενών στην ομάδα της οφατουμουμάμπης έναντι 23,2% των ασθενών στην ομάδα της τεριφλουνομίδης έλαβαν θεραπεία για περισσότερο από 96 εβδομάδες. Τα δημογραφικά στοιχεία και τα χαρακτηριστικά κατά την έναρξη ήταν καλά ισορροπημένα σε όλα τα θεραπευτικά σκέλη και στις δύο μελέτες (βλ. Πίνακα 2). Η μέση ηλικία ήταν τα 38 έτη, η μέση διάρκεια της νόσου ήταν τα 8,2 έτη από την εμφάνιση του πρώτου συμπτώματος και η μέση βαθμολογία EDSS ήταν 2,9. Το 40% των ασθενών δεν είχαν λάβει προηγούμενη αγωγή με τροποποιητική της νόσου θεραπεία (DMT) και το 40% είχαν βλάβες Τ1 προσλαμβάνουσες γαδολίνιο (Gd) στην αρχική τους μαγνητική τομογραφία (MRI). Το κύριο καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας και στις δύο μελέτες ήταν το ετησιοποιημένο ποσοστό επιβεβαιωμένων υποτροπών (ARR) με βάση την EDSS. Τα βασικά δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας περιελάμβαναν τον χρόνο έως την επιδείνωση της αναπηρίας στην EDSS (επιβεβαιωμένη στους 3 μήνες και στους 6 μήνες), οριζόμενη ως αύξηση στην EDSS κατά ≥1,5, ≥1 ή ≥0,5 σε ασθενείς με αρχική EDSS 0, 1 έως 5 ή ≥5,5, αντίστοιχα. Τα πρόσθετα βασικά δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιελάμβαναν τον αριθμό των βλαβών Τ1 προσλαμβανουσών γαδολίνιο ανά μαγνητική τομογραφία (MRI) και το ετησιοποιημένο ποσοστό νέων ή μεγεθυμένων βλαβών Τ2. Τα σχετιζόμενα με την αναπηρία βασικά δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία αξιολογήθηκαν σε μετα-ανάλυση συνδυασμένων δεδομένων από την Μελέτη 1 και την Μελέτη 2 ASCLEPIOS, όπως οριζόταν στα πρωτόκολλα των μελετών. Τα στοιχεία για την αποτελεσματικότητα και για τις δύο μελέτες συνοψίζονται στον Πίνακα 3 και το Διάγραμμα 1. Και στις δύο μελέτες φάσης III, η οφατουμουμάμπη σε σύγκριση με την τεριφλουνομίδη παρουσίασε σημαντική μείωση στο ετησιοποιημένο ποσοστό υποτροπών κατά 50,5% και 58,5%, αντίστοιχα. Η προκαθορισμένη μετα-ανάλυση συνδυασμένων δεδομένων έδειξε ότι η οφατουμουμάμπη σε σύγκριση με την τεριφλουνομίδη μείωσε σημαντικά τον κίνδυνο της επιβεβαιωμένης στους 3 μήνες εξέλιξης της αναπηρίας (CDP) κατά 34,4% και τον κίνδυνο της επιβεβαιωμένης στους 6 μήνες εξέλιξης της αναπηρίας κατά 32,5% (βλ. Διάγραμμα 1). Η οφατουμουμάμπη σε σύγκριση με την τεριφλουνομίδη μείωσε σημαντικά τον αριθμό των βλαβών που προσλαμβάνουν γαδολίνιο στην ακολουθία Τ1 κατά 95,9% και το ποσοστό των νέων ή των μεγεθυμένων βλαβών T2 κατά 83,5% (οι τιμές αντιπροσωπεύουν μέσες μειώσεις για τις συνδυασμένες μελέτες). Kαθόλη τη διάρκεια των δύο μελετών φάσης ΙΙΙ παρατηρήθηκε στα κύρια αποτελέσματα αποτελεσματικότητας συγκριτικά με την τεριφλουνομίδη παρόμοια επίδραση της οφατουμουμάμπης και σε διερευνητικές υποομάδες, καθοριζόμενες από το φύλο, την ηλικία, το σωματικό βάρος, την προηγούμενη θεραπεία της ΠΣ με μη-στεροειδή και την αναπηρία και την ενεργότητα της νόσου κατά την έναρξη. Στις μελέτες φάσης III, τα ποσοστά των ασθενών με ανεπιθύμητες ενέργειες (ΑΕ) (83,6% έναντι 84,2%) και οι ΑΕ που οδήγησαν σε διακοπή της θεραπείας (5,7% έναντι 5,2%) ήταν παρόμοια στις ομάδες οφατουμουμάμπης και τεριφλουνομίδης.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει αναβολή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Kesimpta σε μία ή περισσότερες υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στην θεραπεία της πολλαπλής σκλήρυνσης (βλ. Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-KESIMPTA

expand_more

Απορρόφηση

Μια μηνιαία υποδόρια δόση 20 mg οδηγεί σε μέση AUCtau 483 µg*h/ml και μέση Cmax 1,43 µg/ml σε σταθερή κατάσταση. Μετά την υποδόρια χορήγηση, η οφατουμουμάμπη θεωρείται ότι απορροφάται κυρίως μέσω του λεμφικού συστήματος όπως και άλλα θεραπευτικά μονοκλωνικά αντισώματα.

Κατανομή

Ο όγκος κατανομής σε σταθερή κατάσταση εκτιμήθηκε ότι ήταν 5,42 λίτρα μετά από επαναλαμβανόμενη υποδόρια χορήγηση οφατουμουμάμπης σε δόση 20 mg.

Βιομετασχηματισμός

Η οφατουμουμάμπη είναι μια πρωτεΐνη για την οποία το αναμενόμενο μεταβολικό μονοπάτι είναι η αποδόμηση σε μικρά πεπτίδια και αμινοξέα από πανταχού ευρισκόμενα πρωτεολυτικά ένζυμα.

Αποβολή

Η οφατουμουμάμπη αποβάλλεται με δύο τρόπους: μια οδό διαμεσολαβούμενη από το στόχο που σχετίζεται με τη δέσμευση σε Β-κύτταρα και μια οδό ανεξάρτητη από το στόχο που διαμεσολαβείται από μη ειδική ενδοκυττάρωση η οποία συνοδεύεται από ενδοκυττάριο καταβολισμό, όπως συμβαίνει και με άλλα μόρια IgG. Τα Β-κύτταρα που υπάρχουν κατά την έναρξη οδηγούν σε μεγαλύτερη συμμετοχή της κάθαρσης της οφατουμουμάμπης που διαμεσολαβείται από το στόχο κατά την έναρξη της θεραπείας. Η χορήγηση της οφατουμουμάμπης οδηγεί σε ισχυρή μείωση του αριθμού των Βκυττάρων με αποτέλεσμα τη μειωμένη συνολική κάθαρση. Ο χρόνος ημιζωής σε σταθερή κατάσταση εκτιμήθηκε ότι ήταν περίπου 16 ημέρες μετά την επαναλαμβανόμενη υποδόρια χορήγηση οφατουμουμάμπης σε δόση 20 mg.

Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα

Η οφατουμουμάμπη είχε μη γραμμική φαρμακοκινητική σχετιζόμενη με την μειωμένη κάθαρσή της με την πάροδο του χρόνου.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ενήλικες άνω των 55 ετών

Δεν υπάρχουν ειδικές φαρμακοκινητικές μελέτες της οφατουμουμάμπης σε ασθενείς άνω των 55 ετών λόγω της περιορισμένης κλινικής εμπειρίας (βλ. Δοσολογία).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες για τη διερεύνηση της φαρμακοκινητικής της οφατουμουμάμπης σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας κάτω των 18 ετών.

Φύλο

Το φύλο είχε μέτρια (12%) επίδραση στον κεντρικό όγκο κατανομής της οφατουμουμάμπης σε ανάλυση πληθυσμών μεταξύ μελετών, με υψηλότερες τιμές Cmax και AUC να παρατηρούνται σε γυναίκες ασθενείς (48% των ασθενών σε αυτή την ανάλυση ήταν άντρες και 52% ήταν γυναίκες). Αυτές οι επιδράσεις δεν θεωρούνται κλινικά σημαντικές και δεν συνιστάται καμία προσαρμογή της δόσης.

Σωματικό βάρος

Με βάση τα αποτελέσματα μιας ανάλυσης πληθυσμού διαμέσου των μελετών, το σωματικό βάρος ταυτοποιήθηκε ως συμμεταβλητή της έκθεσης (Cmax και AUC) στην οφατουμουμάμπη σε άτομα με υποτροπιάζουσα πολλαπλή σκλήρυνση. Ωστόσο, το σωματικό βάρος δεν επηρέασε τις μετρήσεις ασφάλειας και αποτελεσματικότητας που αξιολογήθηκαν στις κλινικές μελέτες. Συνεπώς, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.

Νεφρική δυσλειτουργία

Δεν έχουν διεξαχθεί εξειδικευμένες μελέτες της οφατουμουμάμπης σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Στις κλινικές μελέτες συμπεριελήφθησαν ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία. Δεν υπάρχει εμπειρία με ασθενείς με μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Ωστόσο, επειδή η οφατουμουμάμπη δεν απεκκρίνεται μέσω των ούρων, οι ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία δεν αναμένεται να χρειαστούν τροποποίηση δόσης.

Ηπατική δυσλειτουργία

Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες της οφατουμουμάμπης σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία. Δεδομένου ότι ο ηπατικός μεταβολισμός των μονοκλωνικών αντισωμάτων όπως η οφατουμουμάμπη είναι αμελητέος, η ηπατική δυσλειτουργία δεν αναμένεται να επηρεάσει την φαρμακοκινητική της. Επομένως, οι ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία δεν αναμένεται να χρειάζονται τροποποίηση της δόσης.

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Οδός χορήγησης

parenteral

Μορφή

injectable

Σκευάσματα σε κυκλοφορία

science

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Πολλαπλή Σκλήρυνση Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Εργασίας Νευρολογικών Νοσημάτων

🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ RRMS-2 L04AA52

RRMS Βήμα 2 — EDSS < 3.0 με δυσμενείς παράγοντες ή ενεργή νόσος
- ≥ 2 υποτροπές/έτος, ή μέτρια/σοβαρή υποτροπή, ή μερική αποκατάσταση, ή ενεργή νόσος απεικονιστικά
Δοσολογία: Κατά ΠΧΠ · Συνεχής
ΒΗΜΑ RRMS-3 L04AA52

RRMS Βήμα 3 — EDSS ≥ 3.0 και ≤ 7.5
- Υποβέλτιστη αποτελεσματικότητα υπό θεραπεία βάσης — εντατικοποίηση με παράγοντες υψηλής αποτελεσματικότητας
Δοσολογία: Κατά ΠΧΠ · Συνεχής
ΒΗΜΑ RMS-PROG L04AA52

Υποτροπιάζουσα ΠΣ με ταυτόχρονη προοδευτική εξέλιξη (G35.1 ή G35.3)
- Παρουσία ενεργούς νόσου το τελευταίο έτος ΚΑΙ προοδευτική εξέλιξη της αναπηρίας
Δοσολογία: Κατά ΠΧΠ · Συνεχής