ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ R07AX01 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

NITRIC OXIDE

Μονοξείδιο του αζώτου (NO)

Για τη θεραπεία νεογνών τελειόμηνων και εγγύς τελειόμηνων (>34 εβδομάδων) με υποξική αναπνευστική ανεπάρκεια.

Εμπορικά Ονόματα

INOMAX

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Επιμελημένο

clinical_notes

DrugBank

Ενδείξεις

expand_more

Για τη θεραπεία νεογνών τελειόμηνων και εγγύς τελειόμηνων (>34 εβδομάδων) με υποξική αναπνευστική ανεπάρκεια.

medication

SPC-INOMAX

Δοσολογία

expand_more

Οδός:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Νεογνά με Επίμονη Πνευμονική Υπέρταση (PPHN)

Δόση5 ppm

Μέγ. δόση20 ppm

Αρχική δόση 20 ppm. Μείωση στα 5 ppm εντός 4-24 ωρών εφόσον η αρτηριακή οξυγόνωση είναι επαρκής. Θεραπεία έως 96 ώρες. Πριν τη διακοπή, μείωση στα 1 ppm για 30 λεπτά έως μία ώρα.
Νεογνά, βρέφη, νήπια, παιδιά και έφηβοι (0-17 ετών) με πνευμονική υπέρταση λόγω καρδιοχειρουργικής επέμβασης

Δόση5 ppm

Μέγ. δόση20 ppm

Αρχική δόση 10 ppm. Μπορεί να αυξηθεί έως 20 ppm. Μείωση στα 5 ppm εφόσον η πνευμονική αρτηριακή πίεση και η συστημική αρτηριακή οξυγόνωση παραμένουν επαρκείς. Κλινικά δεδομένα για 12-17 ετών είναι περιορισμένα.
Ενήλικες με πνευμονική υπέρταση λόγω καρδιοχειρουργικής επέμβασης

Δόση5 ppm

Μέγ. δόση40 ppm

Αρχική δόση 20 ppm. Μπορεί να αυξηθεί έως 40 ppm. Μείωση στα 5 ppm εφόσον η πνευμονική αρτηριακή πίεση και η συστημική αρτηριακή οξυγόνωση παραμένουν επαρκείς. Δόση μπορεί να τιτλοποιηθεί μετά από τουλάχιστον 10 λεπτά σε περίπτωση ανεπαρκούς απόκρισης. Θεραπεία έως 7 ημερών, συνηθέστερα 24-48 ώρες. Διακοπή σταδιακά στο 1 ppm για 30 λεπτά.
Πρόωρα βρέφη (διάρκεια κύησης <34 εβδομάδων)

Δεν έχει αποδειχθεί η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα. Δεν είναι δυνατή η σύσταση ή η εκτίμηση δοσολογίας.

block

SPC-INOMAX

Αντενδείξεις

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
Καρδιαγγειακή διαφυγή της ροής του αίματος από δεξιά στα αριστερά, ή από αριστερά προς τα δεξιά σε σημαντικό βαθμό

ΠληθυσμόςΝεογνά

warning

SPC-INOMAX

Προειδοποιήσεις

expand_more

Ανεπαρκής κλινική απόκριση

Εάν η κλινική απόκριση κριθεί ανεπαρκής μετά από 4-6 ώρες χορήγησης, εξετάστε το ενδεχόμενο εφαρμογής δραστικής παρέμβασης όπως ECMO. Εξασφαλίστε τη διαθεσιμότητα μονοξειδίου του αζώτου κατά τη μεταφορά ασθενών σε άλλο νοσοκομείο για αποφυγή επιδείνωσης από απότομη διακοπή.
Αποτελεσματικότητα σε Συγγενή Διαφραγματοκήλη

Πληθυσμόςασθενείς με Συγγενή Διαφραγματοκήλη

Δεν έχει καταδειχθεί η αποτελεσματικότητα της χρήσης εισπνεόμενου NO σε κλινικές δοκιμές.
Επιδείνωση καρδιακής ανεπάρκειας
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς με διαφυγή του αίματος από τα αριστερά προς τα δεξιά

Η θεραπεία μπορεί να επιδεινώσει την καρδιακή ανεπάρκεια λόγω ανεπιθύμητης πνευμονικής αγγειοδιαστολής. Πριν τη χορήγηση, συνιστάται καθετηριασμός της πνευμονικής αρτηρίας ή ηχοκαρδιογραφική εξέταση της κεντρικής αιμοδυναμικής.
Χρήση σε σύνθετα καρδιακά ελαττώματα
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς με σύνθετα καρδιακά ελαττώματα όπου η υψηλή πίεση της πνευμονικής αρτηρίας είναι σημαντική για τη διατήρηση της κυκλοφορίας

Να χρησιμοποιείται προσεκτικά.
Χρήση σε μειωμένη λειτουργία αριστερής κοιλίας και υψηλή PCWP
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς με μειωμένη λειτουργία της αριστερής κοιλίας και υψηλή αρχική πνευμονική τριχοειδική πίεση (PCWP)

Να χρησιμοποιείται προσεκτικά, καθώς μπορεί να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιακής ανεπάρκειας (π.χ. πνευμονικό οίδημα).
Διακοπή της θεραπείας

Η δόση του INOmax δεν θα πρέπει να διακόπτεται αιφνίδια, καθώς ενδέχεται να οδηγήσει σε αύξηση της PAP ή/και μείωση της PaO2. Η διακοπή πρέπει να γίνεται με προσοχή. Εξασφαλίστε συνεχή παροχή μονοξειδίου του αζώτου κατά τη μεταφορά ασθενών και πρόσβαση σε αποθεματικό σύστημα στο κρεβάτι του ασθενούς.
Σχηματισμός μεταιμοσφαιρίνης

Οι συγκεντρώσεις της μεταιμοσφαιρίνης στο αίμα θα πρέπει να μετρώνται.
Σχηματισμός NO2

Εάν η συγκέντρωση του NO2 υπερβεί τα 0,5 ppm, η δόση του μονοξειδίου του αζώτου θα πρέπει να μειωθεί. Το NO2 μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή του αεραγωγού και βλάβη.
Επιδράσεις στα αιμοπετάλια / Αιμόσταση

Πληθυσμόςασθενείς με λειτουργικές ή ποσοτικές διαταραχές των αιμοπεταλίων, χαμηλά επίπεδα παράγοντα πήξης ή υπό αντιπηκτική αγωγή

Συνιστάται τακτική παρακολούθηση της αιμόστασης και μέτρηση του χρόνου αιμορραγίας κατά τη διάρκεια της χορήγησης του INOmax για διάστημα άνω των 24 ωρών.

swap_horiz

SPC-INOMAX

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

Ενώσεις δότη μονοξειδίου του αζώτου (π.χ. νιτροπρωσσικό νάτριο, νιτρογλυκερίνη)
προσοχή

Αυξημένος κίνδυνος ανάπτυξης μεταιμοσφαιριναιμίας
Άλλοι αγγειοδιασταλτικοί παράγοντες (π.χ. σιλντεναφίλη)
προσοχή

Αθροιστική δράση στην κεντρική κυκλοφορία, την πνευμονική αρτηριακή πίεση και την απόδοση της δεξιάς κοιλίας

ΣύστασηΟ συνδυασμός με αγγειοδιασταλτικούς παράγοντες που δρουν μέσω των συστημάτων cGMP ή cAMP πρέπει να πραγματοποιείται με προσοχή.
Φάρμακα που αυξάνουν τις συγκεντρώσεις μεταιμοσφαιρίνης (π.χ. νιτρικά αλκύλια, σουλφοναμίδια)
προσοχή

Αυξημένος κίνδυνος σχηματισμού μεταιμοσφαιρίνης

ΣύστασηΠρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή.
Πριλοκαΐνη
προσοχή

Μπορεί να προκαλέσει μεθαιμοσφαιριναιμία

ΣύστασηΠρέπει να ασκείται προσοχή όταν το INOmax χορηγείται ταυτόχρονα με φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν πριλοκαΐνη.
Οξυγόνο
προσοχή

Οξείδωση του μονοξειδίου του αζώτου σε διοξείδιο του αζώτου (NO2), τοξικό για το βρογχικό επιθήλιο και την κυψελο-τριχοειδή μεμβράνη. Μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή αεραγωγού και βλάβη, αυξημένη ευαισθησία σε λοίμωξη αεραγωγού.

ΣύστασηΗ συγκέντρωση του NO2 πρέπει να διατηρείται < 0,5 ppm. Εάν > 1 ppm, η δόση του νιτρικού οξέως πρέπει να μειωθεί αμέσως.

sick

SPC-INOMAX

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Περίληψη των χαρακτηριστικών ασφαλείας Η αιφνίδια αναστολή της θεραπείας με εισπνεόμενο μονοξείδιο του αζώτου ενδέχεται να προκαλέσει αντιδράσεις επανάκαμψης∙ μείωση της οξυγόνωσης και αύξηση της κεντρικής πίεσης και κατεπέκταση μείωση της συστημικής…

pregnant_woman

SPC-INOMAX

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται

Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για τη χρήση του μονοξείδιου του αζώτου στις γυναίκες κατά την κύηση. Ο δυνητικός κίνδυνος στον άνθρωπο δεν είναι γνωστός.
Γαλουχία
Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται

Δεν είναι γνωστό εάν το μονοξείδιο του αζώτου εκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα.
Γονιμότητα

Δεν έχουν διενεργηθεί μελέτες γονιμότητας.

neurology

DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more

monitor_heart

SPC-INOMAX

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλα προϊόντα του αναπνευστικού συστήματος- Κωδικός ATC R07 AX01. Το μονοξείδιο του αζώτου είναι μία ένωση που παράγεται από πολλά κύτταρα του οργανισμού. Χαλαρώνει το λείο μυ των αγγείων, συνδεόμενο με το τμήμα αίμης της…

biotech

SPC-INOMAX

Φαρμακοκινητική

expand_more

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός μέσω του πνευμονικού τριχοειδούς δικτύου Ανασκοπήθηκε ο βιομετασχηματισμός του μονοξειδίου του αζώτου (NO) και των ενδιάμεσων μεταβολιτών του, ιόντων νιτρώδους και νιτρικών, συμπεριλαμβανομένης της απορρόφησης και μετατροπής του NO στο αίμα,…

bloodtype

DrugBank

Απέκκριση

expand_more

Νεφρά

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Μεθαιμοσφαιρίνη	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	—	—
Αιμόσταση	water_dropΠηκτικότητα αίματος	τακτική	Κατά τη χορήγηση INOmax >24 ωρών σε ασθενείς με διαταραχές αιμοπεταλίων, χαμηλά επίπεδα παράγοντα πήξης ή υπό αντιπηκτική αγωγή
Χρόνος αιμορραγίας	water_dropΠηκτικότητα αίματος	τακτική	Κατά τη χορήγηση INOmax >24 ωρών σε ασθενείς με διαταραχές αιμοπεταλίων, χαμηλά επίπεδα παράγοντα πήξης ή υπό αντιπηκτική αγωγή

cardiology

ΗΚΓ / Καρδιολογικός έλεγχος

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Ηχοκαρδιογράφημα	cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά)	—	Πριν τη χορήγηση σε ασθενείς με διαφυγή αίματος από αριστερά προς δεξιά
Καθετηριασμός πνευμονικής αρτηρίας	cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά)	—	Πριν τη χορήγηση σε ασθενείς με διαφυγή αίματος από αριστερά προς δεξιά
Κεντρική αιμοδυναμική	cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά)	—	Πριν τη χορήγηση σε ασθενείς με διαφυγή αίματος από αριστερά προς δεξιά

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-INOMAX

expand_more

Επίμονη πνευμονική υπέρταση του νεογνού (PPHN)

Η συνταγογράφηση του μονοξειδίου του αζώτου θα πρέπει να επιβλέπεται από ιατρό, έμπειρο στην εντατική θεραπεία νεογνών. Η συνταγογράφηση θα πρέπει να περιορίζεται στις μονάδες νεογνών που έχουν εκπαιδευτεί κατάλληλα στη χρήση του συστήματος χορήγησης μονοξειδίου του αζώτου. Το INOmax θα πρέπει να χορηγείται αποκλειστικά σύμφωνα με συνταγή νεογνολόγου.

Το INOmax θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε βρέφη στα οποία έχει τοποθετηθεί αναπνευστήρας και αναμένεται να χρειαστούν υποστήριξη για > 24 ώρες. Το INOmax θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο εφόσον η αναπνευστική υποστήριξη έχει βελτιστοποιηθεί. Εδώ συμπεριλαμβάνεται βελτιστοποίηση του αναπνεόμενου όγκου/των πιέσεων και των εφεδρειών του πνεύμονα (επιφανειακά δραστικός, αερισμός υψηλής συχνότητας, καθώς και θετική και τελεοεκπνευστική πίεση).

Πνευμονική υπέρταση που σχετίζεται με χειρουργική επέμβαση στην καρδιά

Η συνταγογράφηση του μονοξειδίου του αζώτου θα πρέπει να επιβλέπεται από ιατρό, έμπειρο στην καρδιοθωρακική αναισθησία και την εντατική θεραπεία. Η συνταγογράφηση θα πρέπει να περιορίζεται στις καρδιοθωρακικές μονάδες που έχουν εκπαιδευτεί κατάλληλα στη χρήση συστήματος χορήγησης μονοξειδίου του αζώτου. Το INOmax πρέπει να χορηγείται αποκλειστικά σύμφωνα με συνταγή αναισθησιολόγου ή ιατρού εντατικής θεραπείας.

Δοσολογία

Επίμονη πνευμονική υπέρταση του νεογνού (PPHN) Η μέγιστη συνιστώμενη δόση του INOmax είναι 20 ppm και η δόση αυτή δεν πρέπει να υπερβαίνεται. Στις βασικές κλινικές δοκιμές, η αρχική δόση έναρξης ήταν 20 ppm. Aρχίζοντας όσο το δυνατό πιο νωρίς και εντός των 4-24 ωρών της θεραπείας, η δόση θα πρέπει να μειώνεται στα 5 ppm, με την προϋπόθεση ότι η αρτηριακή οξυγόνωση θα είναι επαρκής και σε αυτή τη χαμηλότερη δόση. Η θεραπεία με εισπνεόμενο μονοξείδιο του αζώτου θα πρέπει να διατηρείται στα 5 ppm, ωσότου παρουσιαστεί βελτίωση στην οξυγόνωση του νεογνού τέτοια ώστε το FiO2 (το κλάσμα του εισπνεόμενου αέρα) να είναι < 0,60.

Η θεραπεία μπορεί να συνεχιστεί έως και 96 ώρες ή ωσότου ο υποκείμενος αποκορεσμός του οξυγόνου αποκατασταθεί και το νεογνό είναι πλέον έτοιμο για τη διακοπή της θεραπείας με INOmax. Η διάρκεια της θεραπείας είναι μεταβλητή, αλλά, τυπικά, διαρκεί λιγότερο από τέσσερις ημέρες. Σε περίπτωση μη ανταπόκρισης στο εισπνεόμενο μονοξείδιο του αζώτου, (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Διακοπή Απόπειρες διακοπής του INOmax θα πρέπει να επιχειρηθούν αφού η αναπνευστική υποστήριξη μειωθεί σημαντικά ή έπειτα από 96 ώρες θεραπείας. Όταν ληφθεί η απόφαση της διακοπής της θεραπείας με εισπνεόμενο μονοξείδιο του αζώτου, η δόση θα πρέπει να μειωθεί στα 1 ppm επί 30 λεπτά έως μία ώρα. Εάν κατά τη διάρκεια της χορήγησης του INOmax σε δόση 1 ppm δεν παρατηρηθεί αλλαγή στην οξυγόνωση, το FiO2 θα πρέπει να αυξηθεί κατά 10%, η χορήγηση του INOmax θα πρέπει να διακοπεί και το νεογνό θα πρέπει να παρακολουθείται στενά για ενδείξεις υποξαιμίας. Εάν προκύψει μείωση της οξυγόνωσης μεγαλύτερη από 20%, η θεραπεία με INOmax θα πρέπει να επανέλθει στα 5 ppm, ενώ η διακοπή της θεραπείας με INOmax θα πρέπει να επανεξεταστεί μετά την παρέλευση 12 έως 24 ωρών. Βρέφη στα οποία δεν μπορεί να διακοπεί το INOmax, μέσα σε 4 ημέρες θα πρέπει να έχουν υποβληθεί σε προσεχτικό διαγνωστικό έλεγχο για άλλες ασθένειες.

Πνευμονική υπέρταση που σχετίζεται με χειρουργική επέμβαση στην καρδιά Το INOmax θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο εφόσον η συντηρητική υποστήριξη έχει βελτιστοποιηθεί. Στις κλινικές δοκιμές, το INOmax χορηγήθηκε σε συνδυασμό με άλλα τυπικά θεραπευτικά σχήματα σε περιεγχειρητικό περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων ινότροπων και αγγειοδραστικών φαρμακευτικών προϊόντων. Το INOmax θα πρέπει να χορηγείται υπό στενή παρακολούθηση των αιμοδυναμικών παραμέτρων και της οξυγόνωσης.

Νεογνά, βρέφη και νήπια, παιδιά και έφηβοι ηλικίας 0-17 ετών: Η αρχική δόση του εισπνεόμενου μονοξειδίου του αζώτου είναι 10 ppm (μέρη ανά εκατομμύριο) εισπνεόμενου αερίου. Η δόση μπορεί να αυξηθεί έως 20 ppm, εάν η χαμηλότερη δόση δεν παρέχει ικανοποιητικά κλινικά αποτελέσματα. Θα πρέπει να χορηγείται η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση, η οποία θα πρέπει να μειώνεται στα 5 ppm, εφόσον η πνευμονική αρτηριακή πίεση και η συστημική αρτηριακή οξυγόνωση παραμένουν επαρκείς σε αυτήν τη χαμηλότερη δόση. Τα κλινικά δεδομένα που υποστηρίζουν τη συνιστώμενη δόση στο ηλικιακό εύρος 12-17 ετών είναι περιορισμένα.
Ενήλικες: Η αρχική δόση του εισπνεόμενου μονοξειδίου του αζώτου είναι 20 ppm (μέρη ανά εκατομμύριο) εισπνεόμενου αερίου. Η δόση μπορεί να αυξηθεί έως 40 ppm, εάν η χαμηλότερη δόση δεν παρέχει ικανοποιητικά κλινικά αποτελέσματα. Θα πρέπει να χορηγείται η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση, η οποία θα πρέπει να μειώνεται στα 5 ppm, εφόσον η πνευμονική αρτηριακή πίεση και η συστημική αρτηριακή οξυγόνωση παραμένουν επαρκείς σε αυτήν τη χαμηλότερη δόση. Η δράση του εισπνεόμενου μονοξειδίου του αζώτου είναι ταχεία. Μείωση της πνευμονικής αρτηριακής πίεσης και βελτίωση της οξυγόνωσης παρατηρείται εντός 5-20 λεπτών. Σε περίπτωση ανεπαρκούς απόκρισης, η δόση μπορεί να τιτλοποιηθεί μετά από τουλάχιστον 10 λεπτά.

Θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο διακοπής της θεραπείας εάν δεν προκύψουν ευεργετικά φυσιολογικά αποτελέσματα έπειτα από 30 λεπτά θεραπείας.

Η θεραπεία μπορεί να ξεκινήσει οποιαδήποτε στιγμή κατά την περιεγχειρητική περίοδο για μείωση της πνευμονικής πίεσης. Στις κλινικές μελέτες, η θεραπεία συχνά ξεκινούσε πριν από το διαχωρισμό από τη συσκευή Cardio Pulmonary Bypass. Το εισπνεόμενο NO χορηγήθηκε για χρονικό διάστημα έως 7 ημερών σε περιεγχειρητικό περιβάλλον, ωστόσο το συνηθέστερο διάστημα θεραπείας είναι 24-48 ώρες.

Διακοπή Οι απόπειρες διακοπής του INOmax θα πρέπει να ξεκινήσουν μόλις σταθεροποιηθούν οι αιμοδυναμικές παράμετροι, σε συνδυασμό με διακοπή της αναπνευστικής και της ινότροπης υποστήριξης. Η διακοπή της θεραπείας με εισπνεόμενο μονοξείδιο του αζώτου θα πρέπει να γίνεται βαθμιαία. Η δόση θα πρέπει να μειώνεται σταδιακά στο 1 ppm για 30 λεπτά υπό στενή παρακολούθηση της συστημικής και κεντρικής πίεσης και, στη συνέχεια, θα πρέπει να διακόπτεται η χορήγηση.

Απόπειρες διακοπής της θεραπείας θα πρέπει να γίνονται τουλάχιστον κάθε 12 ώρες, όταν ο ασθενής είναι σταθερός και λαμβάνει χαμηλή δόση INOmax.

Η υπερβολικά γρήγορη διακοπή της θεραπείας με εισπνεόμενο μονοξείδιο του αζώτου ενέχει τον κίνδυνο νέας αύξησης της πνευμονικής αρτηριακής πίεσης με επακόλουθη κυκλοφορική αστάθεια.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Δεν έχει ακόμη αποδειχτεί η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του INOmax σε πρόωρα βρέφη διάρκειας κύησης κάτω των 34 εβδομάδων. Τρέχοντα διαθέσιμα δεδομένα περιγράφονται στην (βλ. Φαρμακοδυναμικές) ωστόσο δεν είναι δυνατή η σύσταση ή η εκτίμηση δοσολογίας.

Μέθοδος Χορήγησης

Για ενδοτραχειοπνευμονική χρήση.

Το μονοξείδιο του αζώτου χορηγείται στον ασθενή μέσω μηχανικού αερισμού μετά από αραίωση με μίγμα οξυγόνου/αέρα, με τη χρήση εγκεκριμένου (με σήμανση CE) συστήματος χορήγησης μονοξειδίου του αζώτου. Πριν την έναρξη της θεραπείας, κατά την εγκατάσταση, βεβαιωθείτε ότι η ρύθμιση της συσκευής είναι σύμφωνη με τη συγκέντρωση του κυλίνδρου αερίων.

Το σύστημα χορήγησης θα πρέπει να παρέχει μία σταθερή εισπνεόμενη συγκέντρωση INOmax ασχέτως αναπνευστήρα. Με έναν αναπνευστήρα νεογνού συνεχούς ροής, αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την έγχυση χαμηλής ροής INOmax στο αναπνευστικό σκέλος του κυκλώματος του αναπνευστήρα. Ο νεογνικός αερισμός διαλείπουσας ροής ενδέχεται να σχετίζεται με αιχμές στη συγκέντρωση του μονοξειδίου του αζώτου. Το σύστημα χορήγησης του μονοξειδίου του αζώτου για τον αερισμό διαλείπουσας ροής θα πρέπει να είναι επαρκές, προς αποφυγή αιχμών στη συγκέντρωση του μονοξειδίου του αζώτου.

Η εισπνεόμενη συγκέντρωση INOmax θα πρέπει να μετράται συνεχώς στο αναπνευστικό σκέλος του κυκλώματος, κοντά στον ασθενή. Η συγκέντρωση του διοξειδίου του αζώτου (NO2) και του FiO2 θα πρέπει επίσης να μετράται στο ίδιο σημείο, με τη χρήση βαθμονομημένου και εγκεκριμένου εξοπλισμού παρακολούθησης (με σήμανση CE). Για την ασφάλεια των ασθενών, θα πρέπει να ορίζονται οι κατάλληλες τιμές συναγερμού για το INOmax (± 2 ppm της συνταγογραφηθείσας δόσης), NO2 (1 ppm) και FiO2 (± 0,05). Η πίεση του κυλίνδρου αερίου του INOmax θα πρέπει να εμφανίζεται έτσι ώστε να επιτρέπεται η έγκαιρη αντικατάσταση της φιάλης αερίων, χωρίς τη συνακόλουθη απώλεια της θεραπείας, ενώ θα πρέπει να υπάρχουν διαθέσιμοι εφεδρικοί κύλινδροι αερίων, για την έγκαιρη αντικατάσταση. Η θεραπεία με INOmax θα πρέπει να είναι διαθέσιμη και για μη αυτόματο αερισμό σε περιπτώσεις αναρρόφησης, μεταφοράς ασθενών και αναζωογόνηση.

Στην περίπτωση βλάβης του συστήματος ή βλάβης της εξόδου ισχύος (πρίζα), θα πρέπει να υπάρχουν διαθέσιμη εφεδρική μπαταρία και αποθεματικό σύστημα χορήγησης μονοξειδίου του αζώτου. Η παροχή ρεύματος του εξοπλισμού παρακολούθησης θα πρέπει να είναι ανεξάρτητη από τη λειτουργία της συσκευής χορήγησης.

Το άνω όριο έκθεσης (μέση έκθεση) στο μονοξείδιο του αζώτου για το προσωπικό, όπως καθορίζεται από την εργατική νομοθεσία, είναι 25 ppm επί 8 ώρες (30 mg/m3) στις περισσότερες χώρες, ενώ το αντίστοιχο όριο για το NO2 είναι 2-3 ppm (4-6 mg/m3).

Εκπαίδευση στη χορήγηση

Τα βασικά σημεία τα οποία θα πρέπει να καλύπτονται κατά την εκπαίδευση νοσοκομειακού προσωπικού είναι τα ακόλουθα:

Σωστή εγκατάσταση και συνδέσεις
Συνδέσεις στον κύλινδρο αερίων και στο αναπνευστικό κύκλωμα του ασθενή.
Λειτουργία
Προκαταρκτικός έλεγχος (μια σειρά βημάτων που απαιτείται να λάβει χώρα πριν από την εφαρμογή, σε κάθε ασθενή, ώστε να εξασφαλιστεί ότι το σύστημα λειτουργεί ομαλά και έχει εκκενωθεί από NO2)
Ρύθμιση της συσκευής για τη χορήγηση της σωστής συγκέντρωσης μονοξειδίου του αζώτου
Ρύθμιση των μόνιτορ παρακολούθησης NO, NO2 και O2 σε σχέση με τις ανώτερες και κατώτερες τιμές συναγερμού
Χρησιμοποίηση του χειροκίνητου εφεδρικού συστήματος χορήγησης
Διαδικασίες για τη σωστή αλλαγή των κυλίνδρων αερίων και για την εκκένωση του συστήματος
Συναγερμοί εντοπισμού βλάβης
Βαθμονόμηση των μόνιτορ παρακολούθησης NO, NO2 και O2
Έλεγχος απόδοσης του συστήματος σε μηνιαία βάση

Παρακολούθηση του σχηματισμού μεταιμοσφαιρίνης (MetHb)

Τα νεογνά και τα βρέφη είναι γνωστό ότι έχουν μειωμένη δραστικότητα MetHb ρεδουκτάσης σε σχέση με τους ενήλικες. Το επίπεδο της μεταιμοσφαιρίνης θα πρέπει να μετράται μέσα σε μία ώρα από την έναρξη της θεραπείας με INOmax, με τη χρήση αναλυτή που να μπορεί να διακρίνει με ασφάλεια την αιμοσφαιρίνη από την μεταιμοσφαιρίνη. Εάν η δόση του INOmax είναι > 2,5%, η δόση θα πρέπει να μειώνεται και θα πρέπει να εξετάζεται η χορήγηση αναγωγικών φαρμακευτικών προϊόντων όπως το κυανό του μεθυλαινίου. Παρόλο που η σημαντική αύξηση των επιπέδων της μεταιμοσφαιρίνης -εάν το πρώτο επίπεδο είναι χαμηλό- είναι ασυνήθιστη, είναι σώφρον οι μετρήσεις της μεταιμοσφαιρίνης να επαναλαμβάνονται κάθε μία με δύο ημέρες.

Στους ενήλικες που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση στην καρδιά, τα επίπεδα της μεταιμοσφαιρίνης θα πρέπει να μετρώνται εντός μίας ώρας από την έναρξη της θεραπείας με το INOmax. Εάν το κλάσμα μεταιμοσφαιρίνης αυξηθεί σε σημείο στο οποίο ενδέχεται να τεθεί σε κίνδυνο η χορήγηση επαρκούς ποσότητας οξυγόνου, η δόση του INOmax θα πρέπει να μειώνεται και θα πρέπει να εξετάζεται η χορήγηση αναγωγικών παραγόντων, όπως κυανού του μεθυλαινίου.

Παρακολούθηση του σχηματισμού διοξειδίου του αζώτου (NO2)

Αμέσως πριν από την εφαρμογή, σε κάθε ασθενή, θα πρέπει να προβαίνετε στην κατάλληλη διαδικασία ώστε το σύστημα να εκκενώνεται από NO2. Η συγκέντρωση του NO2 θα πρέπει να διατηρείται στα χαμηλότερα δυνατά επίπεδα και πάντοτε < 0,5 ppm. Εάν το NO2 είναι > 0,5 ppm, το σύστημα χορήγησης θα πρέπει να αξιολογείται για τυχόν δυσλειτουργία, ο αναλυτής του NO2 θα πρέπει να επαναβαθμονομείται και, εάν είναι δυνατόν, θα πρέπει να μειώνεται η δόση του INOmax ή/και του FiO2. Εάν υπάρξει αιφνίδια αλλαγή στη συγκέντρωση του INOmax, το σύστημα χορήγησης θα πρέπει να αξιολογείται για τυχόν δυσλειτουργία και ο αναλυτής θα πρέπει να επαναβαθμονομείται.

block

Αντενδείξεις

SPC-INOMAX

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα (βλ. παράγραφο 6.1).
Νεογνά τα οποία είναι γνωστό ότι παρουσιάζουν καρδιαγγειακή διαφυγή της ροής του αίματος από δεξιά στα αριστερά, ή από αριστερά προς τα δεξιά σε σημαντικό βαθμό.

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-INOMAX

expand_more

Ανεπαρκής απόκριση

Αν 4-6 ώρες έπειτα από την έναρξη χορήγησης INOmax, η κλινική απόκριση κριθεί ανεπαρκής, θα πρέπει να εξεταστούν τα ακόλουθα.

Όσον αφορά ασθενείς που θα παραπεμφθούν σε άλλο νοσοκομείο, προς αποφυγή επιδείνωσης της κατάστασής τους λόγω απότομης διακοπής του INOmax, θα πρέπει να εξασφαλίζεται η διαθεσιμότητα μονοξειδίου του αζώτου κατά τη μεταφορά. Το ενδεχόμενο εφαρμογής δραστικής παρέμβασης, όπως η εξωσωματική οξυγόνωση δια μεμβράνης (ECMO) όπου αυτή είναι εφικτή, θα πρέπει να εξετάζεται βάσει της συνεχούς επιδείνωσης ή αποτυχίας βελτίωσης, όπως ορίζουν τα κριτήρια, βάσει των κατά περίπτωση συνθηκών.

Ειδικοί πληθυσμοί ασθενών

Σε κλινικές δοκιμές, η αποτελεσματικότητα της χρήσης εισπνεόμενου NO σε ασθενείς με Συγγενή Διαφραγματοκήλη δεν έχει καταδειχθεί.

Η θεραπεία με εισπνεόμενο μονοξείδιο του αζώτου ενδέχεται να επιδεινώσει την καρδιακή ανεπάρκεια σε περίπτωση διαφυγής του αίματος από τα αριστερά προς τα δεξιά. Το γεγονός αυτό οφείλεται σε ανεπιθύμητη πνευμονική αγγειοδιαστολή, η οποία προκαλείται από το εισπνεόμενο μονοξείδιο του αζώτου και οδηγεί σε περαιτέρω αύξηση της ήδη υπάρχουσας πνευμονικής υπεραιμάτωσης. Συνεπώς, είναι πιθανό να προκληθεί πρόσθια ή οπίσθια ανεπάρκεια. Κατά συνέπεια, πριν τη χορήγηση μονοξειδίου του αζώτου, συνιστάται να διεξάγεται καθετηριασμός της πνευμονικής αρτηρίας ή ηχοκαρδιογραφική εξέταση της κεντρικής αιμοδυναμικής.

Το εισπνεόμενο μονοξείδιο του αζώτου θα πρέπει να χρησιμοποιείται προσεκτικά σε ασθενείς με σύνθετα καρδιακά ελαττώματα όπου η υψηλή πίεση της πνευμονικής αρτηρίας είναι ιδιαίτερα σημαντική για τη διατήρηση της κυκλοφορίας.

Επίσης, το εισπνεόμενο μονοξείδιο του αζώτου θα πρέπει να χρησιμοποιείται προσεκτικά σε ασθενείς με μειωμένη λειτουργία της αριστερής κοιλίας και υψηλή αρχική πνευμονική τριχοειδική πίεση (PCWP), καθώς μπορεί να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιακής ανεπάρκειας (π.χ. πνευμονικό οίδημα).

Διακοπή της θεραπείας

Η δόση του INOmax δεν θα πρέπει να διακόπτεται αιφνίδια, καθώς κάτι τέτοιο ενδέχεται να οδηγήσει σε αύξηση της πνευμονικής αρτηριακής πίεσης (PAP) ή/και μείωση της οξυγόνωσης του αίματος (PaO2). Μείωση της οξυγόνωσης και αύξηση της PAP ενδέχεται επίσης να προκύψει σε παιδιά τα οποία δεν έχουν εμφανή απόκριση στο INOmax. Η διακοπή των εισπνοών μονοξειδίου του αζώτου θα πρέπει να γίνεται με προσοχή. Στους ασθενείς που μεταφέρονται σε άλλες εγκαταστάσεις για επιπλέον θεραπεία και οι οποίοι χρειάζεται να συνεχίσουν να υποβάλλονται σε θεραπεία με εισπνεόμενο μονοξείδιο του αζώτου, θα πρέπει να γίνουν οι κατάλληλες ενέργειες ώστε να εξασφαλιστεί η συνεχής παροχή εισπνεόμενου μονοξειδίου του αζώτου κατά τη διάρκεια της μεταφοράς. Ο ιατρός θα πρέπει να έχει πρόσβαση σε αποθεματικό σύστημα χορήγησης μονοξειδίου του αζώτου, στο κρεβάτι του ασθενούς.

Σχηματισμός μεταιμοσφαιρίνης

Ένα μεγάλο μέρος του μονοξειδίου του αζώτου για εισπνοή απορροφάται από τον οργανισμό. Τα τελικά προϊόντα του μονοξειδίου του αζώτου που εισέρχονται στην κυκλοφορία του οργανισμού είναι κυρίως η μεταιμοσφαιρίνη και τα νιτρικά. Οι συγκεντρώσεις της μεταιμοσφαιρίνης στο αίμα θα πρέπει να μετρώνται (βλ. Δοσολογία).

Σχηματισμός NO2

Το ΝΟ2 σχηματίζεται ταχύτατα σε αέρια μίγματα που περιέχουν μονοξείδιο του αζώτου και Ο2, και κατά συνέπεια το μονοξείδιο του αζώτου ενδέχεται να προκαλέσει φλεγμονή του αεραγωγού και βλάβη. Αν η συγκέντρωση του ΝΟ2 υπερβεί τα 0,5 ppm, η δόση του μονοξειδίου του αζώτου θα πρέπει να μειωθεί.

Επιδράσεις στα αιμοπετάλια

Δοκιμές σε ζώα έχουν καταδείξει ότι το NO ενδέχεται να αλληλεπιδράσει με τη διαδικασία της αιμόστασης, καταλήγοντας σε αύξηση του χρόνου αιμορραγίας. Τα στοιχεία που προέκυψαν από δοκιμές σε ενήλικους ανθρώπους είναι αντικρουόμενα και, από τις τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες δοκιμές σε νεογνά που υποφέρουν από υποξική αναπνευστική ανεπάρκεια, δεν διαπιστώθηκε αύξηση στις αιμορραγικές επιπλοκές σε νεογνά πλήρους και σχεδόν πλήρους κυήσεως.

Συνιστάται τακτική παρακολούθηση της αιμόστασης και μέτρηση του χρόνου αιμορραγίας κατά τη διάρκεια της χορήγησης του INOmax για διάστημα άνω των 24 ωρών σε ασθενείς με λειτουργικές ή ποσοτικές διαταραχές των αιμοπεταλίων, χαμηλά επίπεδα παράγοντα πήξης ή υπό αντιπηκτική αγωγή.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-INOMAX

expand_more

Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες αλληλεπίδρασης.

Δεν μπορούν να αποκλειστούν κλινικώς σημαντικές αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της υποξικής αναπνευστικής ανεπάρκειας βάσει των διαθέσιμων δεδομένων. Ενδεχομένως να έχουν προσθετική δράση σε συνδυασμό με το INOmax, με κίνδυνο ανάπτυξης μεταιμοσφαιριναιμίας, οι ενώσεις δότη του μονοξειδίου του αζώτου, οι οποίες περιέχουν νιτροπρωσσικό νάτριο και νιτρογλυκερίνη. Το INOmax έχει χορηγηθεί με τολαζολίνη, ντοπαμίνη, ντοβουταμίνη, στεροειδή, επιφανειακά δραστικές ουσίες και αερισμό υψηλής συχνότητας.

Η συνδυαστική χρήση με άλλους αγγειοδιασταλτικούς παράγοντες (π.χ. σιλντεναφίλη) δεν έχει μελετηθεί εκτενώς. Τα διαθέσιμα δεδομένα καταδεικνύουν αθροιστική δράση στην κεντρική κυκλοφορία, την πνευμονική αρτηριακή πίεση και την απόδοση της δεξιάς κοιλίας. Ο συνδυασμός του εισπνεόμενου μονοξειδίου του αζώτου με άλλους αγγειοδιασταλτικούς παράγοντες που δρουν μέσω των συστημάτων cGMP ή cAMP πρέπει να πραγματοποιείται με προσοχή.

Εάν κάποια φάρμακα, που έχουν γνωστή τάση αύξησης των συγκεντρώσεων της μεταιμοσφαιρίνης, χορηγηθούν συγχρόνως με το μονοξείδιο του αζώτου (π.χ. νιτρικά αλκύλια και σουλφοναμίδια), υφίσταται αυξημένος κίνδυνος σχηματισμού μεταιμοσφαιρίνης. Για το λόγο αυτόν, οι ουσίες που είναι γνωστό πως αυξάνουν τα επίπεδα της μεταιμοσφαιρίνης θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή κατά τη διάρκεια της θεραπείας με εισπνεόμενο μονοξείδιο του αζώτου. Η πριλοκαΐνη, είτε χορηγείται από το στόμα, παρεντερικώς ή τοπικά μπορεί να προκαλέσει μεθαιμοσφαιριναιμία. Θα πρέπει να ασκείται προσοχή όταν το INOmax χορηγείται ταυτόχρονα με φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν πριλοκαΐνη.

Παρουσία οξυγόνου, το μονοξείδιο του αζώτου οξειδώνεται ταχέως σε παράγωγα τα οποία είναι τοξικά για το βρογχικό επιθήλιο και την κυψελο-τριχοειδή μεμβράνη. Το διοξείδιο του αζώτου (NO2) είναι η κύρια ένωση που σχηματίζεται και ενδέχεται να προκαλέσει φλεγμονή του αεραγωγού και βλάβη. Υπάρχουν επίσης δεδομένα από μελέτες σε ζώα που υποδεικνύουν ότι η έκθεση σε χαμηλά επίπεδα ΝΟ2 συνοδεύεται από αυξημένη ευαισθησία στη λοίμωξη του αεραγωγού. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με μονοξείδιο του αζώτου, η συγκέντρωση του NO2 θα πρέπει να είναι < 0,5 ppm στην κλίμακα δοσολογίας μονοξειδίου του αζώτου < 20 ppm. Εάν σε οποιαδήποτε στιγμή η συγκέντρωση του NO2 υπερβεί το 1 ppm, η δόση του νιτρικού οξέως θα πρέπει να μειωθεί αμέσως. Για πληροφορίες σχετικά με την παρακολούθηση του NO2, (βλ. Δοσολογία).

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-INOMAX

expand_more

Περίληψη των χαρακτηριστικών ασφαλείας

Η αιφνίδια αναστολή της θεραπείας με εισπνεόμενο μονοξείδιο του αζώτου ενδέχεται να προκαλέσει αντιδράσεις επανάκαμψης∙ μείωση της οξυγόνωσης και αύξηση της κεντρικής πίεσης και κατεπέκταση μείωση της συστημικής αρτηριακής πίεσης. Η αντίδραση επανάκαμψης είναι η πιο διαδεδομένη δυσμενής αντίδραση που σχετίζεται με τη χρήση του INOmax. Η αντίδραση μπορεί να εμφανιστεί νωρίς ή αργά κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Σε μία ορισμένη κλινική μελέτη (NINOS), οι ομάδες θεραπείας ήταν παρόμοιες, αναφορικά με την επίπτωση και τη σοβαρότητα ενδοκρανιακής αιμορραγίας, αιμορραγίας Κατηγορίας IV, περικοιλιακής λευκομαλακίας, εγκεφαλικού εμφράγματος, κρίσεων οι οποίες απαιτούν αντισπασμωδική θεραπεία, πνευμονικής αιμορραγίας ή γαστρεντερικής αιμορραγίας.

Πίνακας ανεπιθύμητων ενεργειών

Στον ακόλουθο πίνακα παρουσιάζονται οι ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν αναφερθεί με τη χρήση του INOmax είτε από τη δοκιμή CINGRI σε 212 νεογνά είτε από την εμφάνιση σε νεογνά (ηλικίας <1 μήνα) μετά την κυκλοφορία του προϊόντος στην αγορά. Στις κατηγορίες συχνότητας χρησιμοποιείται η ακόλουθη συνθήκη: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), ασυνήθιστες (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), Άγνωστες (δεν μπορούν να εκτιμηθούν βάσει των διαθέσιμων δεδομένων).

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-INOMAX

expand_more

Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για τη χρήση του μονοξείδιου του αζώτου στις γυναίκες κατά την κύηση. Ο δυνητικός κίνδυνος στον άνθρωπο δεν είναι γνωστός. Δεν είναι γνωστό εάν το μονοξείδιο του αζώτου εκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Το INOmax δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή της γαλουχίας. Δεν έχουν διενεργηθεί μελέτες γονιμότητας.

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-INOMAX

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλα προϊόντα του αναπνευστικού συστήματος- Κωδικός ATC R07 AX01.

Το μονοξείδιο του αζώτου είναι μία ένωση που παράγεται από πολλά κύτταρα του οργανισμού. Χαλαρώνει το λείο μυ των αγγείων, συνδεόμενο με το τμήμα αίμης της κυτοσολικής γουανιλικής κυκλάσης, που ενεργοποιεί τη γουανιλική κυκλάση και αυξάνει τα ενδοκυτταρικά επίπεδα της 3,5-μονοφωσφορικής κυκλικής γουανοσίνης, η οποία δημιουργεί αγγειοδιάταση. Όταν εισπνέεται, το μονοξείδιο του αζώτου προκαλεί εκλεκτική πνευμονική αγγειοδιάταση. Το INOmax φαίνεται να αυξάνει τη μερική πίεση του αρτηριακού οξυγόνου (PaO2), δημιουργώντας διάταση των πνευμονικών αγγείων σε καλύτερα αεριζόμενες περιοχές του πνεύμονα, ανακατανέμοντας τη ροή του αίματος διαμέσου των πνευμόνων από τις περιοχές του πνεύμονα που παρουσιάζουν χαμηλούς λόγους αερισμού/αιμάτωσης (V/Q) προς τις περιοχές που εμφανίζουν φυσιολογικούς λόγους.

Η επίμονη πνευμονική υπέρταση του νεογνού (PPHN) προκύπτει ως πρωτογενής ασθένεια ή ως δευτεροπαθής κατάσταση άλλων ασθενειών όπως είναι το σύνδρομο αναρρόφησης μηκονίου (MAS), η πνευμονία, η σηψαιμία, η νόσος της υαλοειδούς μεμβράνης, συγγενής διαφραγματοκήλη (CDH) και η πνευμονική υποπλασία. Στις καταστάσεις αυτές, η πνευμονική αγγειακή αντίσταση (PVR) είναι υψηλή και οδηγεί σε υποξαιμία, δευτεροπαθή της διαφυγής του αίματος από αριστερά προς τα δεξιά, διαμέσου του προδήλου αρτηριακού πόρου και του ωοειδούς τρήματος. Στα νεογνά που πάσχουν από PPHN, το INOmax βελτιώνει την οξυγόνωση (όπως καταδεικνύεται από τις σημαντικές αυξήσεις στο PaO2).

Η αποτελεσματικότητα του INOmax έχει ερευνηθεί σε νεογνά τελειόμηνης και σχεδόν τελειόμηνης κύησης με υποξική αναπνευστική ανεπάρκεια ως αποτέλεσμα διαφόρων αιτιολογιών.

Στη δοκιμή NINOS, 235 νεογνά με υποξική αναπνευστική ανεπάρκεια τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν 100% O2 με (n=114) ή δίχως (n=121) μονοξείδιο του αζώτου, τα περισσότερα με μια αρχική συγκέντρωση 20 ppm και στα πλαίσια μιας προσπάθειας ελάττωσης των δόσεων το δυνατόν περισσότερο με μέση διάρκεια έκθεσης τις 40 ώρες. Στόχος αυτής της διπλής-τυφλής, τυχαιοποιημένης, ελεγχόμενης με placebo, δοκιμής ήταν να καθορίσει αν το εισπνεόμενο μονοξείδιο του αζώτου θα μείωνε τα περιστατικά θανάτου ή/και την έναρξη εξωσωματικής οξυγόνωσης μεμβράνης (ECMO). Τα νεογνά με μικρότερη από πλήρη ανταπόκριση στα 20 ppm αξιολογήθηκαν για απόκριση στα 80 ppm μονοξειδίου του αζώτου ή αερίου ελέγχου. Τα περιστατικά θανάτου ή/και έναρξης ECMO (το προοπτικά ορισμένο αρχικό τελικό σημείο), συνδυαστικά, κατέδειξαν ένα σημαντικό πλεονέκτημα για την ομάδα στην οποία χορηγήθηκε το μονοξείδιο του αζώτου ((46% έναντι 64%, p=0,006). Τα δεδομένα υποδεικνύουν έλλειψη πρόσθετου οφέλους για την υψηλότερη δόση μονοξειδίου του αζώτου. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σημειώθηκαν ήταν παρόμοιας συχνότητας και για τις δύο ομάδες. Τα αποτελέσματα εξετάσεων παρακολούθησης σε ηλικία 18-24 μηνών, αναφορικά με τις νοητικές, κινητικές, ακοολογικές, και νευρολογικές αξιολογήσεις, ήταν παρόμοια μεταξύ των δύο ομάδων.

Στη δοκιμή CINRGI, 186 νεογνά τελειόμηνης και σχεδόν τελειόμηνης κύησης με υποξική αναπνευστική ανεπάρκεια και άνευ πνευμονικής υποπλασίας τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν είτε INOmax (n=97) είτε αέριο άζωτο (placebo, n=89) με αρχική συγκέντρωση 20 ppm, ελάττωση στα 5 ppm εντός 4-24 ωρών και μέση διάρκεια έκθεσης τις 44 ώρες. Το προοπτικά ορισμένο αρχικό τελικό σημείο ήταν η λήψη ECMO. Ο αριθμός των νεογνών της ομάδας του INOmax που χρειάστηκαν ECMO ήταν σημαντικά μικρότερος σε σχέση με τον αντίστοιχο της ομάδας ελέγχου (31% έναντι 57%, p<0,001). Η ομάδα του INOmax σημείωσε σημαντικά βελτιωμένη οξυγόνωση σύμφωνα με τις μετρήσεις PaO2, OI, και κυψελιδικής-αρτηριακής κλίσης (p<0,001 για όλες τις παραμέτρους). Από τους 97 ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε το INOmax, 2 (2%) αποσύρθηκαν από τη μελέτη του φαρμάκου λόγω των επιπέδων μεταιμοσφαιρίνης >4%. Η συχνότητα και ο αριθμός των ανεπιθύμητων ενεργειών που σημειώθηκαν ήταν παρόμοια και για τις δύο ομάδες.

Σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση στην καρδιά, παρατηρείται συχνά αύξηση της πνευμονικής αρτηριακής πίεσης λόγω πνευμονικής αγγειοσύσπασης. Το εισπνεόμενο μονοξείδιο του αζώτου έχει αποδειχθεί ότι μειώνει εκλεκτικά την πνευμονική αγγειακή αντίσταση και την αυξημένη πνευμονική αρτηριακή πίεση. Συνεπώς, μπορεί να αυξηθεί το κλάσμα εξώθησης της δεξιάς κοιλίας. Οι επιδράσεις αυτές οδηγούν, με τη σειρά τους, σε βελτίωση της αιματικής κυκλοφορίας και της οξυγόνωσης στην πνευμονική κυκλοφορία.

Στη δοκιμή INOT27, 795 πρόωρα βρέφη (ηλικία κύησης <29 εβδομάδες) με υποξική αναπνευστική ανεπάρκεια τυχαιοποιήθηκαν, ώστε να λάβουν είτε INOmax (n=395) σε δόσεις 5 ppm είτε άζωτο (εικονικό φάρμακο n=400). Η θεραπεία ξεκίνησε εντός των πρώτων 24 ωρών της ζωής τους και είχε διάρκεια τουλάχιστον 7 ημέρες, με έως 21 ημέρες το μέγιστο. Η κύρια έκβαση των συνδυασμένων τελικών σημείων αποτελεσματικότητας για θάνατο ή BPD σε ηλικία κύησης 36 εβδομάδων δεν ήταν σημαντικά διαφορετική μεταξύ των ομάδων, ακόμη και με προσαρμογή για την ηλικία κύησης ως συμμεταβλητή (p = 0,40) ή το βάρος γέννησης ως συμμεταβλητή (p = 0,41). Ο συνολικός αριθμός περιστατικών εμφάνισης ενδοκοιλιακής αιμορραγίας ήταν 114 (28,9%) στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με το iNO σε σύγκριση με 91 (22,9%) στα νεογνά ελέγχου. Ο συνολικός αριθμός θανάτων κατά την εβδομάδα 36 ήταν ελαφρώς υψηλότερος στην ομάδα iNO, 53/395 (13,4%), σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου 42/397 (10,6%). Η δοκιμή INOT25, στην οποία μελετήθηκαν οι επιδράσεις του iNO σε υποξικά πρόωρα νεογνά, δεν κατέδειξε βελτίωση στα ζώντα νεογνά χωρίς BPD. Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκε καμία διαφορά στη συχνότητα εμφάνισης IVH ή θανάτου στην παρούσα μελέτη. Στη μελέτη BALLR1, στην οποία επίσης αξιολογήθηκαν οι επιδράσεις του iNO σε πρόωρα νεογνά, αλλά η θεραπεία με iNO ξεκίνησε στις 7 ημέρες και με δόση 20 ppm, διαπιστώθηκε σημαντική αύξηση στα ζώντα νεογνά χωρίς BPD κατά την εβδομάδα κύησης 36, 121 (45% έναντι 95 (35,4%) p<0,028. Δεν παρατηρήθηκαν ενδείξεις αύξησης των ανεπιθύμητων ενεργειών στην παρούσα μελέτη.

Το μονοξείδιο του αζώτου αντιδρά χημικά με το οξυγόνο και σχηματίζει διοξείδιο του αζώτου.

Το μονοξείδιο του αζώτου διαθέτει ένα ασύζευκτο ηλεκτρόνιο, το οποίο καθιστά το μόριό του δραστικό. Στον βιολογικό ιστό, το μονοξείδιο του αζώτου ενδέχεται να σχηματίσει υπεροξυνιτρώδη με υπεροξείδιο (O2-), μία ασταθή ένωση η οποία ενδέχεται να δημιουργήσει ζημιές στον ιστό μέσω περαιτέρω αντιδράσεων οξειδαναγωγής. Επιπλέον, το μονοξείδιο του αζώτου παρουσιάζει συγγένεια με τις μεταλλοπρωτεΐνες και ενδέχεται επίσης να αντιδράσει με τις ομάδες των σωματοτροπινών, σχηματίζοντας παράγωγα αλάτων του μονοξειδίου που σχηματίζουν πρωτεΐνες. Η κλινική σημασία της χημικής δραστικότητας του μονοξειδίου του αζώτου στον ιστό είναι άγνωστη. Μελέτες έχουν καταδείξει ότι το μονοξείδιο του αζώτου παρουσιάζει πνευμονικές φαρμακοδυναμικές επιδράσεις στις συγκεντρώσεις εντός του αεραγωγού μέχρι 1 ppm.

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει παραιτηθεί της υποχρέωσης να υποβάλει τα αποτελέσματα των μελετών με το INOmax σε όλες τις υποομάδες του παιδιατρικού πληθυσμού στην επίμονη πνευμονική υπέρταση και άλλη πνευμονική καρδιοπάθεια. (βλ. Δοσολογία) για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση.

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-INOMAX

expand_more

Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες του μονοξειδίου του αζώτου έχουν μελετηθεί σε ενήλικους. Το μονοξείδιο του αζώτου απορροφάται από τον οργανισμό μετά από την εισπνοή. Το μεγαλύτερο μέρος του διασχίζει το πνευμονικό τριχοειδές στρώμα, όπου ενώνεται με την αιμοσφαιρίνη η οποία είναι κορεσμένη σε οξυγόνο κατά 60% έως 100%. Σε αυτό το επίπεδο κορεσμού σε οξυγόνο, το μονοξείδιο του αζώτου ενώνεται κυρίως με την οξυγοναιμοσφαιρίνη και παράγει μεταιμοσφαιρίνη και νιτρικά. Σε χαμηλά επίπεδα κορεσμού σε οξυγόνο, το μονοξείδιο του αζώτου μπορεί να ενωθεί με τη διοξυαιμοσφαιρίνη για να δημιουργήσει ένα μεταβατικό παράγωγο, την αζωτοσυλαιμοσφαιρίνη, η οποία, με την έκθεση σε οξυγόνο, μετατρέπεται σε οξείδια του αζώτου και μεταιμοσφαιρίνη. Στο εσωτερικό του πνευμονικού συστήματος, το μονοξείδιο του αζώτου μπορεί να ενωθεί με το οξυγόνο και να παράγει διοξείδιο του αζώτου και νιτρώδη, αντίστοιχα, τα οποία αντιδρούν με την οξυαιμοσφαιρίνη για να παράγουν μεταιμοσφαιρίνη και νιτρικά. Έτσι, τα τελικά προϊόντα του μονοξειδίου του αζώτου που εισέρχονται στη συστημική κυκλοφορία είναι κυρίως η μεταιμοσφαιρίνη και τα νιτρικά.

Η κατάσταση της μεταιμοσφαιρίνης έχει διερευνηθεί σε συνάρτηση με το χρόνο και τη συγκέντρωση έκθεσης του μονοξειδίου του αζώτου σε νεογνά με αναπνευστική ανεπάρκεια. Οι συγκεντρώσεις της μεταιμοσφαιρίνης αυξάνονται κατά τη διάρκεια των πρώτων 8 ωρών έκθεσης σε μονοξείδιο του αζώτου. Τα μέσα επίπεδα μεταιμοσφαιρίνης παρέμειναν κάτω από το 1% στην ομάδα που έλαβε placebo, καθώς και στις ομάδες που έλαβαν 5 ppm και 20 ppm INOmax, αλλά έφθασαν περίπου το 5% στην ομάδα που έλαβε 80 ppm INOmax. Επίπεδα μεταιμοσφαιρίνης > 7% επιτεύχθηκαν μόνον σε ασθενείς που έλαβαν 80 ppm, οι οποίοι αποτελούσαν το 35% της ομάδας. Ο μέσος χρόνος που χρειάζεται για την επίτευξη της μέγιστης τιμής της μεταιμοσφαιρίνης ήταν 10 ± 9 (SD) ώρες (διάμεση, 8 ώρες) σε αυτούς τους 13 ασθενείς, αλλά μόνον ένας ασθενής δεν υπερέβη το 7% έως τις 40 ώρες.

Τα νιτρικά έχουν αναγνωριστεί ως ο κυριότερος μεταβολίτης του μονοξειδίου του αζώτου στα ούρα, ο οποίος αντιπροσωπεύει το > 70% της δόσης του μονοξειδίου του αζώτου που εισπνεύσθηκε. Τα νιτρικά καθαίρονται από το πλάσμα μέσω του νεφρού, σε ρυθμούς που προσεγγίζουν το ρυθμό της σπειραματικής διήθησης.

DrugBank

Description

expand_more

Νιτρικό οξείδιο ή μονοξείδιο του αζώτου είναι μια χημική ένωση με χημικό τύπο NO. Αυτό το αέριο αποτελεί σημαντικό μόριο σηματοδότη στον οργανισμό των θηλαστικών, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων, και είναι ένας εξαιρετικά σημαντικός ενδιάμεσος στην χημική βιομηχανία. Είναι επίσης ένας τοξικός ατμοσφαιρικός ρύπος που παράγεται από τους κινητήρες αυτοκινήτων και τους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

Το νιτρικό οξείδιο (NO) δεν πρέπει να συγχέεται με το υποξείδιο του αζώτου (N2O), ένα αναισθητικό, ή με το διοξείδιο του αζώτου (NO2), το οποίο είναι ένας άλλος δηλητηριώδης ατμοσφαιρικός ρύπος.

Το μόριο του νιτρικού οξειδίου είναι μια ελεύθερη ρίζα, γεγονός που είναι σχετικό για την κατανόηση της υψηλής του δραστικότητας. Αντιδρά με το όζον στον αέρα για να σχηματίσει διοξείδιο του αζώτου, το οποίο σηματοδοτείται από την εμφάνιση κοκκινωπού-καφέ χρώματος.

DrugBank

Indication

expand_more

Για τη θεραπεία νεογνών τελειόμηνων και εγγύς τελειόμηνων (>34 εβδομάδων) με υποξική αναπνευστική ανεπάρκεια.

DrugBank

Pharmacology

expand_more

Η εμμένουσα πνευμονική υπέρταση του νεογνού (PPHN) εμφανίζεται ως πρωτοπαθής αναπτυξιακή ανωμαλία ή ως κατάσταση δευτεροπαθής σε άλλες παθήσεις όπως το σύνδρομο εισρόφησης μηκωνίου (MAS), πνευμονία, σηψαιμία, νόσο υμενωδών υαλωδών, συγγενές διάφραγματικό κήλο (CDH) και πνευμονική υποπλασία. Σε αυτές τις καταστάσεις, η πνευμονική αγγειακή αντίσταση (PVR) είναι υψηλή, με αποτέλεσμα την υποξαιμία λόγω δεξιοαριστερής διαφυγής αίματος μέσω του ανοικτού αρτηριακού πόρου και του ωοειδούς τρήματος. Σε νεογνά με PPHN, το Νιτρικό Οξείδιο βελτιώνει την οξυγόνωση (όπως υποδεικνύεται από σημαντικές αυξήσεις στην PaO2). Το νιτρικό οξείδιο φαίνεται να αυξάνει την μερική πίεση του αρτηριακού οξυγόνου (PaO2) προκαλώντας αγγειοδιαστολή των πνευμονικών αγγείων σε καλύτερα αεριζόμενες περιοχές του πνεύμονα, ανακατανέμοντας τη ροή του αίματος από περιοχές του πνεύμονα με χαμηλούς λόγους αερισμού/διαφυγής (V/Q) προς περιοχές με φυσιολογικούς λόγους.

DrugBank

Mechanism of action

expand_more

Το νιτρικό οξείδιο είναι μια ένωση που παράγεται από πολλά κύτταρα του σώματος. Χαλαρώνει τον αγγειακό λείο μυ με δέσμευση στην αίμη της κυτοσολικής γουανυλικής κυκλάσης, ενεργοποιώντας την γουανυλική κυκλάση και αυξάνοντας τα ενδοκυτταρικά επίπεδα της κυκλικής μονοφωσφορικής γουανοσίνης, η οποία στη συνέχεια οδηγεί σε αγγειοδιαστολή. Όταν εισπνέεται, το νιτρικό οξείδιο προκαλεί πνευμονική αγγειοδιαστολή.

DrugBank

Absorption

expand_more

Το νιτρικό οξείδιο απορροφάται συστηματικά μετά από εισπνοή.

DrugBank

Half life

expand_more

2–6 δευτερόλεπτα

DrugBank

Route of elimination

expand_more

Το νιτρικό άλας (nitrate) έχει ταυτοποιηθεί ως ο κυρίαρχος μεταβολίτης του νιτρικού οξειδίου που απεκκρίνεται στα ούρα, αντιπροσωπεύοντας >70% της δόσης νιτρικού οξειδίου που εισπνεύστηκε.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η εμμένουσα πνευμονική υπέρταση των νεογνών (PPHN) εμφανίζεται ως πρωτοπαθής αναπτυξιακή ανωμαλία ή ως κατάσταση δευτεροπαθής σε άλλες ασθένειες, όπως το σύνδρομο εισρόφησης μηκωνίου (MAS), η πνευμονία, η σηψαιμία, η νόσος της υαλώδους μεμβράνης, η συγγενής διαφραγματοκήλη (CDH) και η πνευμονική υποπλασία. Σε αυτές τις καταστάσεις, η πνευμονική αγγειακή αντίσταση (PVR) είναι υψηλή, με αποτέλεσμα την υποξαιμία που οφείλεται σε δεξιοαριστερή παροχέτευση αίματος μέσω του ανοικτούς αρτηριακού πόρου (ductus arteriosus) και του ωοειδούς τρήματος (foramen ovale). Σε νεογνά με PPHN, το μονοξείδιο του αζώτου βελτιώνει την οξυγόνωση (όπως υποδεικνύεται από σημαντικές αυξήσεις στην PaO2).

Το μονοξείδιο του αζώτου φαίνεται να αυξάνει τη μερική πίεση του αρτηριακού οξυγόνου (PaO2) με διάταση των πνευμονικών αγγείων σε καλύτερα αεριζόμενες περιοχές του πνεύμονα, ανακατανέμοντας τη ροή του πνευμονικού αίματος από τις περιοχές του πνεύμονα με χαμηλούς λόγους αερισμού/αιμάτωσης (V/Q) προς τις περιοχές με φυσιολογικούς λόγους.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Το μονοξείδιο του αζώτου (NO) είναι μια ουσία που παράγεται από πολλά κύτταρα του σώματος. Χαλαρώνει τον αγγειακό λείο μυ με δέσμευση στο αιμικό τμήμα της κυτοσολικής γουανυλικής κυκλάσης, ενεργοποιώντας τη γουανυλική κυκλάση και αυξάνοντας τα ενδοκυτταρικά επίπεδα της κυκλικής γουανοσίνης 3’,5’-μονοφωσφορικής, η οποία στη συνέχεια οδηγεί σε αγγειοδιαστολή.

Κατά την εισπνοή, το μονοξείδιο του αζώτου προκαλεί πνευμονική αγγειοδιαστολή.

Η επίδραση του μονοξειδίου του αζώτου (NO) στην αιμοσφαιρίνη του αίματος μελετήθηκε in vitro. Προηγουμένως αποοξυγονωμένο ανθρώπινο αίμα εξισορροπήθηκε με συνεχή ροή 1.000 ppm NO, 5,6% διοξειδίου του άνθρακα σε άζωτο για 3 ώρες και ξεπλύθηκε για 30 λεπτά με 5,6% διοξείδιο του άνθρακα σε άζωτο. Το αίμα που περιείχε νιτροσυλαιμοσφαιρίνη εξισορροπήθηκε για διάφορες χρονικές περιόδους με 21% οξυγόνο και 5,6% διοξείδιο του άνθρακα σε άζωτο ή 100% μονοξείδιο του άνθρακα για 1 ώρα. Μετρήθηκε η μεθαιμοσφαιρίνη με αναερόβια μέθοδο. Μετρήθηκε η καρβοξυλαιμοσφαιρίνη. Το αναερόβιο διάλυμα αίματος/ρυθμιστικού διαλύματος νιτροσυλαιμοσφαιρίνης εξισορροπήθηκε με μονοξείδιο του άνθρακα και άζωτο. Οι μεταβολές του pH/αλκαλικής εφεδρείας στο αίμα στη σχηματιζόμενη νιτροσυλαιμοσφαιρίνη και μεθαιμοσφαιρίνη καθορίστηκαν μετά από 1 ώρα εξισορρόπησης με άζωτο, μετά από 3 ώρες εξισορρόπησης με NO και μετά από έκθεση στον αέρα. Η ποσότητα της σχηματιζόμενης μεθαιμοσφαιρίνης παρακολουθήθηκε με φασματοφωτομετρικές αλλαγές του αναερόβιου διαλύματος νιτροσυλαιμοσφαιρίνης μετά την έκθεση στον αέρα. Η έκθεση σε οξυγόνο της νιτροσυλαιμοσφαιρίνης αύξησε τη σχηματιζόμενη μεθαιμοσφαιρίνη, με 59% και 78% της ολικής αιμοσφαιρίνης να οξειδώνεται στα πρώτα 15 λεπτά και μετά από 120 λεπτά έκθεσης σε οξυγόνο, αντίστοιχα. Δεν σχηματίστηκε σημαντική μεθαιμοσφαιρίνη με έκθεση νιτροσυλαιμοσφαιρίνης σε διοξείδιο του άνθρακα. Συνολικά 42% της ολικής αιμοσφαιρίνης στο διάλυμα αίματος/ρυθμιστικού διαλύματος νιτροσυλαιμοσφαιρίνης μετατράπηκε σε μεθαιμοσφαιρίνη μετά από 30 λεπτά έκθεσης στον αέρα και σε 55% μετά από 60 λεπτά έκθεσης στον αέρα. Η έκθεση σε NO μείωσε σημαντικά το pH και την αλκαλική εφεδρεία μετά από 3 ώρες έκθεσης σε NO. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές αλλαγές μετά την έκθεση στον αέρα. … Συμπεράστηκε ότι μόνο υπό αυστηρές αναερόβιες συνθήκες μπορεί το NO να συνδυαστεί με την αιμοσφαιρίνη ως νιτροσυλαιμοσφαιρίνη χωρίς καμία μεθαιμοσφαιρίνη. Το NO δεν είναι οξειδωτικό της αιμοσφαιρίνης· απαιτεί την παρουσία οξυγόνου.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Το μονοξείδιο του αζώτου απορροφάται συστηματικά μετά από εισπνοή.

Η νιτρική ουσία έχει αναγνωριστεί ως ο κυρίαρχος μεταβολίτης του μονοξειδίου του αζώτου που απεκκρίνεται στα ούρα, αντιπροσωπεύοντας >70% της εισπνεόμενης δόσης μονοξειδίου του αζώτου.

Η ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΟΝΩΝ.

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΠΝΟΗ, ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΠΟΣΟΣΤΟ … ΑΠΟΡΡΟΦΑΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΩΤΕΡΗ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗ ΟΔΟ.

Το μεγαλύτερο μέρος του εισπνεόμενου μονοξειδίου του αζώτου τελικά αποβάλλεται από τον οργανισμό ως νιτρική ουσία.

… απορροφάται αποτελεσματικά (>80%) μέσω εισπνοής …

Όταν επτά εθελοντές εισέπνευσαν 0,33, 0,5, 1 ή 5 ppm, διατηρήθηκε το 85% έως 93% του εισπνεόμενου μονοξειδίου του αζώτου.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

μέσω του πνευμονικού τριχοειδούς δικτύου

Ανασκοπήθηκε ο βιομετασχηματισμός του μονοξειδίου του αζώτου (NO) και των ενδιάμεσων μεταβολιτών του, ιόντων νιτρώδους και νιτρικών, συμπεριλαμβανομένης της απορρόφησης και μετατροπής του NO στο αίμα, του μεταβολισμού και της απέκκρισης του εισπνεόμενου NO, και της μετατροπής των νιτρωδών και νιτρικών στο πεπτικό σύστημα. … Η κύρια αναλογία του εισπνεόμενου NO φτάνει στο βαθύτερο τμήμα του πνεύμονα και αντιδρά με την αιμοσφαιρίνη στα ερυθροκύτταρα σχηματίζοντας νιτροσυλαιμοσφαιρίνη, η οποία μετατρέπεται αμέσως σε νιτρώδη και νιτρικά. Τα νιτρικά και νιτρώδη στη συνέχεια μεταφέρονται στον ορό, και το μεγαλύτερο μέρος των νιτρικών απεκκρίνεται στα ούρα μέσω των νεφρών. … Ένα μέρος των νιτρικών στο αίμα εκκρίνεται στην στοματική κοιλότητα μέσω του σάλιου και μετατρέπεται σε νιτρώδη από τα στοματικά βακτήρια, ένα μέρος των νιτρωδών που φτάνει στο στομάχι μετατρέπεται σε αέριο άζωτο μαζί με τις πρωτεΐνες της διατροφής και εξαφανίζεται, τα εντερικά νιτρικά που μεταφέρονται από το αίμα και το στομάχι μετατρέπονται σε αμμωνία ή άγνωστες ενώσεις μέσω νιτρωδών από τα εντερικά βακτήρια, η παραγόμενη έτσι αμμωνία απορροφάται μέσω του εντερικού τοιχώματος στον οργανισμό, και αυτή η αμμωνία μεταβολίζεται σε ουρία μέσω του κύκλου της ουρίας και απεκκρίνεται στα ούρα.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

2–6 δευτερόλεπτα

MeSH classification

expand_more

Ταξινόμηση MeSH

Παράγοντες που προκαλούν αύξηση της διαστολής ενός βρόγχου ή βρογχικών σωλήνων.
Ουσίες που εξαλείφουν τις ελεύθερες ρίζες. Μεταξύ άλλων επιδράσεων, προστατεύουν τα νησίδια του ΠΑΓΚΡΕΑΤΟΣ από βλάβη από ΚΥΤΟΚΙΝΕΣ και προλαμβάνουν την ΚΑΡΔΙΑΚΗ και ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗ ΤΡΑΥΜΑΤΙΚΗ ΕΠΑΝΟΣΦΑΛΙΣΗ.
Ουσίες που χρησιμοποιούνται για τις φαρμακολογικές τους δράσεις σε οποιαδήποτε πτυχή των συστημάτων νευροδιαβιβαστών. Οι νευροδιαβιβαστικοί παράγοντες περιλαμβάνουν αγωνιστές, ανταγωνιστές, αναστολείς αποδόμησης, αναστολείς επαναπρόσληψης, καταλύτες, προδρόμους και ρυθμιστές της λειτουργίας των υποδοχέων.
Παρακρινείς ουσίες που παράγονται από το ΑΓΓΕΙΑΚΟ ΕΝΔΟΘΗΛΙΟ με δράσεις χαλάρωσης του ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΛΕΙΟΥ ΜΥΟΣ (ΑΓΓΕΙΟΔΙΑΣΤΟΛΗ). Έχουν αναγνωριστεί διάφοροι παράγοντες, συμπεριλαμβανομένου του ΜΟΝΟΞΕΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΖΩΤΟΥ και της ΠΡΟΣΤΑΚΥΚΛΙΝΗΣ.
Ενδογενώς παραγόμενα αέρια μόρια διαλυτά στα λιπίδια που λειτουργούν ως νευροδιαβιβαστές και μεσολαβητές σηματοδότησης που στοχεύουν σε ΙΟΝΤΙΚΑ ΚΑΝΑΛΙΑ και μεταφορείς.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

Ταξινόμηση FDA

31C4KY9ESH

MONOΞΕΙΔΙΟ ΤΟΥ ΑΖΩΤΟΥ

Φυσιολογικές Επιπτώσεις [PE] - Αγγειοδιαστολή

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κλάση [EPC] - Αγγειοδιαστολέας

Το μονοξείδιο του αζώτου είναι Αγγειοδιαστολέας. Η φυσιολογική επίπτωση του μονοξειδίου του αζώτου είναι μέσω Αγγειοδιαστολής.

MONOΞΕΙΔΙΟ ΤΟΥ ΑΖΩΤΟΥ

Αγγειοδιαστολέας [EPC]; Αγγειοδιαστολή [PE]

NOXIVENT 102

Αγγειοδιαστολέας [EPC]; Αγγειοδιαστολή [PE]

ULSPIRA

Αγγειοδιαστολή [PE]; Αγγειοδιαστολέας [EPC]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

2-6 δευτερόλεπτα

DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά

DrugBank

science

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

145068

Μοριακός τύπος

Μοριακό βάρος

30.006

IUPAC

nitric oxide

InChIKey

MWUXSHHQAYIFBG-UHFFFAOYSA-N

Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH

Παράγοντες που προκαλούν αύξηση της διαστολής ενός βρόγχου ή βρογχικών σωλήνων.
Ουσίες που εξαλείφουν τις ελεύθερες ρίζες. Μεταξύ άλλων επιδράσεων, προστατεύουν τα νησίδια του ΠΑΓΚΡΕΑΤΟΣ από βλάβη από ΚΥΤΟΚΙΝΕΣ και προλαμβάνουν την ΚΑΡΔΙΑΚΗ και ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗ ΤΡΑΥΜΑΤΙΚΗ ΕΠΑΝΟΣΦΑΛΙΣΗ.
Ουσίες που χρησιμοποιούνται για τις φαρμακολογικές τους δράσεις σε οποιαδήποτε πτυχή των συστημάτων νευροδιαβιβαστών. Οι νευροδιαβιβαστικοί παράγοντες περιλαμβάνουν αγωνιστές, ανταγωνιστές, αναστολείς αποδόμησης, αναστολείς επαναπρόσληψης, καταλύτες, προδρόμους και ρυθμιστές της λειτουργίας των υποδοχέων.
Παρακρινείς ουσίες που παράγονται από το ΑΓΓΕΙΑΚΟ ΕΝΔΟΘΗΛΙΟ με δράσεις χαλάρωσης του ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΛΕΙΟΥ ΜΥΟΣ (ΑΓΓΕΙΟΔΙΑΣΤΟΛΗ). Έχουν αναγνωριστεί διάφοροι παράγοντες, συμπεριλαμβανομένου του ΜΟΝΟΞΕΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΖΩΤΟΥ και της ΠΡΟΣΤΑΚΥΚΛΙΝΗΣ.
Ενδογενώς παραγόμενα αέρια μόρια διαλυτά στα λιπίδια που λειτουργούν ως νευροδιαβιβαστές και μεσολαβητές σηματοδότησης που στοχεύουν σε ΙΟΝΤΙΚΑ ΚΑΝΑΛΙΑ και μεταφορείς.