ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ N07BB05 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

NALMEFENE

Ναλμεφένη

Ο **ναλμεφένη** είναι ανταγωνιστής των οπιοειδών χωρίς αγωνιστική δράση. Λειτουργεί για την πρόληψη ή την αντιστροφή των επιδράσεων των οπιοειδών, συμπεριλαμβανομένης της αναπνευστικής καταστολής, της καταστολής και της υπότασης. Ο ναλμεφένης έχει μεγαλύτερη διάρκεια δράσης από …

Εμπορικά Ονόματα

SELINCRO

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Επιμελημένο

medication

SPC-SELINCRO

Δοσολογία

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:

Ενήλικες

Δόσηένα δισκίο

Μέγ. δόσηένα δισκίο την ημέρα

κατ’ επίκληση, δηλαδή, κάθε ημέρα που ο ασθενής αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο της κατανάλωσης οινοπνεύματος, θα πρέπει να λαμβάνεται ένα δισκίο, κατά προτίμηση 1-2 ώρες πριν από την προβλεπόμενη ώρα της κατανάλωσης. Εάν ο ασθενής έχει αρχίσει την κατανάλωση οινοπνεύματος, χωρίς να έχει λάβει το Selincro, θα πρέπει να λάβει ένα δισκίο το συντομότερο δυνατόν.
Ηλικιωμένοι (≥65 ετών)

Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης.
Νεφρική δυσλειτουργία

Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία.
Ηπατική δυσλειτουργία

Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική δυσλειτουργία.
Παιδιατρικός πληθυσμός (<18 ετών)

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Selincro σε παιδιά και εφήβους ηλικίας <18 ετών δεν έχουν ακόμη τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

block

SPC-SELINCRO

Αντενδείξεις

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Λήψη οπιοειδών αγωνιστών (όπως οπιοειδή αναλγητικά, οπιοειδή για θεραπεία υποκατάστασης με αγωνιστές οπιοειδών (π.χ. μεθαδόνη) ή μερικός αγωνιστές (π.χ. βουπρενορφίνη))
Τρέχουσα ή πρόσφατη εξάρτηση από οπιοειδή
Οξέα συμπτώματα στέρησης οπιοειδών
Υπόνοια πρόσφατης χρήσης οπιοειδών
Σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (ταξινόμηση κατά Child-Pugh)
Σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (eGFR <30 ml/λεπτό ανά 1,73 m2)
Πρόσφατο ιστορικό οξέος συνδρόμου στέρησης οινοπνεύματος (συμπεριλαμβανομένων ψευδαισθήσεων, κρίσεων και τρομώδους παραληρήματος)

warning

SPC-SELINCRO

Προειδοποιήσεις

expand_more

Στόχος θεραπείας

Το Selincro δεν ενδείκνυται για ασθενείς για τους οποίους ο στόχος της θεραπείας είναι η άμεση αποχή. Η μείωση της κατανάλωσης οινοπνεύματος είναι ένας ενδιάμεσος στόχος.
Χορήγηση οπιοειδών
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν Selincro και χρειάζονται οπιοειδή

Η ποσότητα των οπιοειδών που απαιτείται ενδέχεται να είναι μεγαλύτερη. Ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται στενά για συμπτώματα αναπνευστικής καταστολής και άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες. Η δόση θα πρέπει να τιτλοποιείται εξατομικευμένα. Το Selincro θα πρέπει να διακόπτεται προσωρινά για 1 εβδομάδα πριν από την αναμενόμενη χρήση οπιοειδών. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνουν τον επαγγελματία φροντίδας υγείας για την τελευταία λήψη του Selincro. Προσοχή κατά τη χρήση φαρμακευτικών προϊόντων που περιέχουν οπιοειδή.
Ψυχιατρικές διαταραχές
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με ψυχιατρικά συμπτώματα, ασθενείς με ασταθή ψυχιατρική νόσο, ασθενείς με τρέχουσα ψυχιατρική συνοσηρότητα (όπως μείζων καταθλιπτική διαταραχή), χρήστες που κάνουν κατάχρηση οινοπνεύματος και ουσιών

Εάν οι ασθενείς εμφανίσουν ψυχιατρικά συμπτώματα που δεν σχετίζονται με την έναρξη της θεραπείας και/ή δεν είναι παροδικά, να εξεταστούν εναλλακτικές αιτίες και να αξιολογηθεί η συνέχιση της θεραπείας. Απαιτείται προσοχή. Ο αυξημένος κίνδυνος αυτοκτονιών δεν μειώνεται.
Επιληπτικές διαταραχές
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με ιστορικό επιληπτικών διαταραχών, συμπεριλαμβανομένων των επιληπτικών κρίσεων από σύνδρομο στέρησης οινοπνεύματος

Συνιστάται προσοχή εάν ξεκινήσει θεραπεία που έχει ως στόχο τη μείωση της κατανάλωσης οινοπνεύματος.
Νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική ή ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία, ασθενείς με αυξημένα επίπεδα ALAT ή ASAT (>3 x ULN)

Απαιτείται προσοχή κατά τη συνταγογράφηση.
Ηλικιωμένοι ασθενείς (≥65 ετών)
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς ≥65 ετών

Προσοχή κατά τη συνταγογράφηση.
Συγχορήγηση με ισχυρό αναστολέα του ενζύμου UGT2B7
προσοχή

Συνιστάται προσοχή.
Δυσανεξία στη λακτόζη

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκεια λακτάσης Lapp, ή δυσαπορρόφηση στη γλυκόζη-γαλακτόζη

Δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.

swap_horiz

SPC-SELINCRO

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

ισχυροί αναστολείς του ενζύμου UGT2B7 (π.χ. δικλοφαινάκη, φλουκοναζόλη, οξική μεδροξυπρογεστερόνη, μεκλοφαιναμικό οξύ)
προσοχή

αύξηση της έκθεσης στη nalmefene

ΣύστασηΑυτό είναι απίθανο να αποτελέσει πρόβλημα κατά την περιστασιακή χρήση, αλλά αν ξεκινήσει μακροχρόνια παράλληλη θεραπεία με ισχυρό αναστολέα του UGT2B7, δεν μπορεί να αποκλειστεί η πιθανότητα αύξησης της έκθεσης στη nalmefene.
επαγωγείς του UGT (π.χ. δεξαμεθαζόνη, φαινοβαρβιτάλη, ριφαμπικίνη, ομεπραζόλη)
προσοχή

υπο-θεραπευτικές συγκεντρώσεις της nalmefene στο πλάσμα
αγωνιστές οπιοειδών (π.χ. ορισμένα είδη φαρμακευτικών προϊόντων για το βήχα και το κρυολόγημα, ορισμένα αντιδιαρροϊκά φαρμακευτικά προϊόντα και τα οπιοειδή αναλγητικά)
προσοχή

ο ασθενής ενδέχεται να μην ωφεληθεί από τον αγωνιστή οπιοειδών
οινόπνευμα
προσοχή

μικρή έκπτωση της γνωστικής και ψυχοκινητικής δραστηριότητας, δεν αποτρέπει τις τοξικές επιδράσεις του οινοπνεύματος

sick

SPC-SELINCRO

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Μεταβολισμός

Μειωμένη όρεξη
Μειωμένο σωματικό βάρος

Ψυχιατρικές

Αϋπνία
Διαταραχές ύπνου
Συγχυτική κατάσταση
Ανησυχία
Μειωμένη γενετήσια ορμή
Απώλεια γενετήσιας ορμής
Διάσχιση

Ψυχιατρικές διαταραχές

Ψευδαίσθηση (συμπεριλαμβανομένων της ακουστικής ψευδαίσθησης, της απτικής ψευδαίσθησης, της οπτικής ψευδαίσθησης και της ψευδαίσθησης σωματικού τύπου)

Νευρικό

Ζάλη
Κεφαλαλγία
Υπνηλία
Τρόμος
Διαταραχή προσοχής
Παραισθησία
Υπαισθησία
Μη φυσιολογική αίσθηση

Καρδιά

Ταχυκαρδία
Αίσθημα παλμών

Γαστρεντερικό

Ναυτία
Έμετος
Ξηροστομία
Διάρροια

Δέρμα

Υπερίδρωση
Κνησμός
Εξάνθημα
Ερύθημα
Αγγειοοίδημα
Κνίδωση

Μυοσκελετικό

Μυϊκοί σπασμοί
Μυαλγία

Αναπαραγωγικό

Πριαπισμός

Γενικές

Κόπωση
Εξασθένιση
Αίσθημα κακουχίας

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Αϋπνία

Ψυχιατρικές

Πολύ συχνές
Ζάλη

Νευρικό

Πολύ συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Υπνηλία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Αίσθημα κακουχίας

Γενικές

Συχνές
Αίσθημα παλμών

Καρδιά

Συχνές
Ανησυχία

Ψυχιατρικές

Συχνές
Απώλεια γενετήσιας ορμής

Ψυχιατρικές

Συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Συχνές
Διαταραχές ύπνου

Ψυχιατρικές

Συχνές
Διαταραχή προσοχής

Νευρικό

Συχνές
Εξάνθημα

Δέρμα

Συχνές
Εξασθένιση

Γενικές

Συχνές
Ερύθημα

Δέρμα

Συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Συχνές
Κόπωση

Γενικές

Συχνές
Μειωμένη γενετήσια ορμή

Ψυχιατρικές

Συχνές
Μειωμένη όρεξη

Μεταβολισμός

Συχνές
Μειωμένο σωματικό βάρος

Μεταβολισμός

Συχνές
Μη φυσιολογική αίσθηση

Νευρικό

Συχνές
Μυϊκοί σπασμοί

Μυοσκελετικό

Συχνές
Ξηροστομία

Γαστρεντερικό

Συχνές
Παραισθησία

Νευρικό

Συχνές
Συγχυτική κατάσταση

Ψυχιατρικές

Συχνές
Ταχυκαρδία

Καρδιά

Συχνές
Τρόμος

Νευρικό

Συχνές
Υπαισθησία

Νευρικό

Συχνές
Υπερίδρωση

Δέρμα

Συχνές
Αγγειοοίδημα

Δέρμα

Μη γνωστές
Διάσχιση

Ψυχιατρικές

Μη γνωστές
Κνίδωση

Δέρμα

Μη γνωστές
Μυαλγία

Μυοσκελετικό

Μη γνωστές
Πριαπισμός

Αναπαραγωγικό

Μη γνωστές
Ψευδαίσθηση (συμπεριλαμβανομένων της ακουστικής ψευδαίσθησης, της απτικής ψευδαίσθησης, της οπτικής ψευδαίσθησης και της ψευδαίσθησης σωματικού τύπου)

Ψυχιατρικές διαταραχές

Μη γνωστές
Ψευδαισθήσεις

Ψυχιατρικές

Μη γνωστές

pregnant_woman

SPC-SELINCRO

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Δεν συνιστάται

Δεν διατίθενται ή είναι περιορισμένα τα δεδομένα (περιπτώσεις έκβασης κύησης λιγότερες από 300) από την χρήση της nalmefene σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει τοξικότητα στην αναπαραγωγή (βλ. Προκλινικά δεδομένα).
Γαλουχία
Πρέπει να λαμβάνεται απόφαση για το εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα υπάρξει διακοπή της θεραπείας με Selincro ή αποχή από αυτή, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος από το θηλασμό για το παιδί και το όφελος από τη θεραπεία για τη γυναίκα.

Τα διαθέσιμα φαρμακοδυναμικά/τοξικολογικά στοιχεία σε ζώα έχουν δείξει απέκκριση της nalmefene/των μεταβολιτών στο γάλα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Δεν είναι γνωστό εάν η nalmefene απεκκρίνεται στο ανθρώπινο μητρικό γάλα. Ο κίνδυνος στα νεογέννητα/βρέφη δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Γονιμότητα
Δεν παρατηρήθηκαν επιδράσεις της nalmefene στη γονιμότητα, στο ζευγάρωμα, στην εγκυμοσύνη ή στις παραμέτρους του σπέρματος.

Σε μελέτες γονιμότητας σε αρουραίους, δεν παρατηρήθηκαν επιδράσεις της nalmefene στη γονιμότητα, στο ζευγάρωμα, στην εγκυμοσύνη ή στις παραμέτρους του σπέρματος.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

monitor_heart

SPC-SELINCRO

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Άλλα φάρμακα που δρουν στο νευρικό σύστημα, φάρμακα που χρησιμοποιούνται στην εξάρτηση από το οινόπνευμα. Κωδικός ATC: Ν07ΒΒ05 ### Μηχανισμός δράσης Η nalmefene είναι ένας ρυθμιστής του οπιοειδούς συστήματος με…

biotech

SPC-SELINCRO

Φαρμακοκινητική

expand_more

Απορρόφηση Η nalmefene απορροφάται ταχέως μετά από εφάπαξ από του στόματος χορήγηση δόσης 18,06 mg, με μέγιστη συγκέντρωση (Cmax) 16,5 ng/ml μετά από περίπου 1,5 ώρες και έκθεση (AUC) 131 ng*h/ml. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της nalmefene από του…

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

bloodtype

PubChem

Απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση Ο ναλμεφένης απορροφάται ταχέως μετά από εφάπαξ από του στόματος χορήγηση 18,06 mg με απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα από του στόματος 41%. Η Cmax ήταν 16,5 ng/mL και η Tmax περίπου 1,5 ώρα. Η έκθεση (AUC) ήταν 131 ng x…

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Κλινική παρακολούθηση	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	Πιο συχνή	Ήπια ή μέτρια ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-SELINCRO

expand_more

Δοσολογία

Κατά την αρχική επίσκεψη θα πρέπει να αξιολογούνται η κλινική κατάσταση του ασθενούς, η εξάρτηση από το οινόπνευμα και το επίπεδο κατανάλωσης οινοπνεύματος (βάσει των αναφορών του ασθενούς). Έπειτα θα πρέπει να ζητηθεί από τον ασθενή η καταγραφή της κατανάλωσης οινοπνεύματος για μία χρονική περίοδο διάρκειας περίπου δύο εβδομάδων.

Κατά την επόμενη επίσκεψη, το Selincro μπορεί να ξεκινήσει σε ασθενείς που εξακολουθούν να έχουν υψηλό DRL (βλ. Φαρμακοδυναμικές) σε αυτό το διάστημα των δύο εβδομάδων, σε συνδυασμό με ψυχοκοινωνική παρέμβαση που εστιάζει στη συμμόρφωση με τη θεραπεία και στη μείωση της κατανάλωσης οινοπνεύματος.

Το Selincro πρέπει να λαμβάνεται κατ’ επίκληση, δηλαδή, κάθε ημέρα που ο ασθενής αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο της κατανάλωσης οινοπνεύματος, θα πρέπει να λαμβάνεται ένα δισκίο, κατά προτίμηση 1-2 ώρες πριν από την προβλεπόμενη ώρα της κατανάλωσης. Εάν ο ασθενής έχει αρχίσει την κατανάλωση οινοπνεύματος, χωρίς να έχει λάβει το Selincro, θα πρέπει να λάβει ένα δισκίο το συντομότερο δυνατόν.

Η μέγιστη δόση του Selincro είναι ένα δισκίο την ημέρα. Το Selincro μπορεί να ληφθεί με ή χωρίς τροφή (βλ. Φαρμακοκινητικές).

Κατά τη διάρκεια δοκιμών, το καλύτερο αποτέλεσμα παρατηρήθηκε μέσα στις πρώτες 4 εβδομάδες. Η ανταπόκριση του ασθενούς στη θεραπεία θα πρέπει να αξιολογείται σε τακτική (για παράδειγμα, μηνιαία) βάση (βλ. Φαρμακοδυναμικές). Ο γιατρός θα πρέπει να αξιολογήσει την πρόοδο του ασθενούς ως προς τη μείωση της κατανάλωσης οινοπνεύματος, τη συνολική λειτουργικότητα, τη συμμόρφωση με τη θεραπεία και οποιεσδήποτε πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες. Κλινικά δεδομένα για τη χρήση του Selincro σε τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες συνθήκες είναι διαθέσιμα για μια περίοδο 6 έως 12 μηνών. Απαιτείται προσοχή όταν το Selincro συνταγογραφείται για περισσότερο από 1 έτος.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι (≥65 ετών) Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης για αυτό τον πληθυσμό ασθενών (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές).
Νεφρική δυσλειτουργία Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές).
Ηπατική δυσλειτουργία Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές).
Παιδιατρικός πληθυσμός Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Selincro σε παιδιά και εφήβους ηλικίας <18 ετών δεν έχουν ακόμη τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα (βλ. Φαρμακοδυναμικές).

Τρόπος χορήγησης

Το Selincro προορίζεται για χρήση από του στόματος.

Το επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο πρέπει να καταπίνεται ολόκληρο.

Το επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο δεν πρέπει να διαιρείται ή να θρυμματίζεται διότι η nalmefene μπορεί να προκαλέσει δερματική ευαισθητοποίηση αν έλθει σε άμεση επαφή με το δέρμα (βλ. Προκλινικά δεδομένα).

block

Αντενδείξεις

SPC-SELINCRO

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Οι ασθενείς που λαμβάνουν οπιοειδή αγωνιστές (τέτοια όπως οπιοειδή αναλγητικά, οπιοειδή για θεραπεία υποκατάστασης με αγωνιστές οπιοειδών (π.χ. μεθαδόνη) ή μερικός αγωνιστές (π.χ. βουπρενορφίνη)) (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Ασθενείς με τρέχουσα ή πρόσφατη εξάρτηση από οπιοειδή.
Ασθενείς με οξέα συμπτώματα στέρησης οπιοειδών.
Ασθενείς για τους οποίους υπάρχει υπόνοια πρόσφατης χρήσης οπιοειδών.
Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (ταξινόμηση κατά Child-Pugh).
Ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (eGFR <30 ml/λεπτό ανά 1,73 m2).
Ασθενείς με πρόσφατο ιστορικό οξέος συνδρόμου στέρησης οινοπνεύματος (συμπεριλαμβανομένων ψευδαισθήσεων, κρίσεων και τρομώδους παραληρήματος).

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-SELINCRO

expand_more

Το Selincro δεν ενδείκνυται για ασθενείς για τους οποίους ο στόχος της θεραπείας είναι η άμεση αποχή. Η μείωση της κατανάλωσης οινοπνεύματος είναι ένας ενδιάμεσος στόχος στο δρόμο προς την αποχή.

Χορήγηση οπιοειδών

Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης όταν πρέπει να χορηγηθούν οπιοειδή σε έναν ασθενή ο οποίος λαμβάνει Selincro, η ποσότητα των οπιοειδών που απαιτείται για να ληφθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα ενδέχεται να είναι μεγαλύτερη από τη συνήθη. Ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται στενά για συμπτώματα αναπνευστικής καταστολής ως αποτέλεσμα της χορήγησης οπιοειδών καθώς και για άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες. Αν απαιτείται η χορήγηση οπιοειδών σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, η δόση θα πρέπει πάντα να τιτλοποιείται εξατομικευμένα. Αν απαιτούνται ασυνήθιστα μεγάλες δόσεις τότε είναι απαραίτητη η στενή παρακολούθηση. Το Selincro θα πρέπει να διακόπτεται προσωρινά για 1 εβδομάδα πριν από την αναμενόμενη χρήση οπιοειδών, για παράδειγμα, σε περίπτωση χρήσης οπιοειδών αναλγητικών κατά τη διάρκεια εκλεκτικής χειρουργικής επέμβασης. Ο συνταγογράφων ιατρός θα πρέπει να συμβουλέψει τους ασθενείς ότι είναι σημαντικό να ενημερώσουν τον επαγγελματία φροντίδας υγείας σχετικά με την τελευταία λήψη του Selincro σε περίπτωση που η χρήση οπιοειδών καταστεί απαραίτητη. Πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή κατά τη χρήση φαρμακευτικών προϊόντων που περιέχουν οπιοειδή (για παράδειγμα, φάρμακα για το βήχα, οπιοειδή αναλγητικά (βλ. Αλληλεπιδράσεις)).

Συνοσηρότητα

Ψυχιατρικές διαταραχές

Έχουν αναφερθεί ψυχιατρικές επιδράσεις σε βασικές μελέτες (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Αν οι ασθενείς εμφανίσουν ψυχιατρικά συμπτώματα που δεν σχετίζονται με την έναρξη της θεραπείας με Selincro, και/ή τα οποία δεν είναι παροδικά, ο συνταγογράφων γιατρός θα πρέπει να εξετάσει εναλλακτικές αιτίες για τα συμπτώματα και να αξιολογήσει την ανάγκη για τη συνέχιση της θεραπείας με Selincro. Το Selincro δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με ασταθή ψυχιατρική νόσο. Απαιτείται προσοχή σε περίπτωση που το Selincro συνταγογραφείται σε ασθενείς με τρέχουσα ψυχιατρική συνοσηρότητα, όπως η μείζων καταθλιπτική διαταραχή. Ο αυξημένος κίνδυνος αυτοκτονιών σε χρήστες που κάνουν κατάχρηση οινοπνεύματος και ουσιών, με ή χωρίς συνοδό κατάθλιψη, δεν μειώνεται με την πρόσληψη της ναλμεφένης.

Επιληπτικές διαταραχές

Υπάρχει περιορισμένη εμπειρία σε ασθενείς με ιστορικό επιληπτικών διαταραχών, συμπεριλαμβανομένων των επιληπτικών κρίσεων από σύνδρομο στέρησης οινοπνεύματος. Συνιστάται προσοχή εάν σε αυτούς τους ασθενείς ξεκινήσει θεραπεία που έχει ως στόχο τη μείωση της κατανάλωσης οινοπνεύματος.

Νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία

Το Selincro μεταβολίζεται εκτεταμένα από το ήπαρ και απεκκρίνεται κυρίως στα ούρα. Συνεπώς απαιτείται προσοχή κατά τη συνταγογράφηση του Selincro σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική ή ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία, για παράδειγμα με πιο συχνή παρακολούθηση. Θα πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή κατά τη συνταγογράφηση του Selincro σε ασθενείς με αυξημένα επίπεδα ALAT ή ASAT (>3 x ULN) καθώς οι συγκεκριμένοι ασθενείς αποκλείστηκαν από το πρόγραμμα κλινικής ανάπτυξης.

Ηλικιωμένοι ασθενείς (≥65 ετών)

Διατίθενται περιορισμένα κλινικά δεδομένα σχετικά με τη χρήση του Selincro σε ασθενείς ≥65 ετών με εξάρτηση από το οινόπνευμα. Θα πρέπει να δίνεται προσοχή κατά τη συνταγογράφηση του Selincro σε ασθενείς ≥65 ετών (βλ. Δοσολογία και Φαρμακοκινητικές).

Άλλα

Συνιστάται προσοχή εάν το Selincro συγχορηγείται με έναν ισχυρό αναστολέα του ενζύμου UGT2B7 (βλ. Αλληλεπιδράσεις).

Λακτόζη

Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκεια λακτάσης Lapp, ή δυσαπορρόφηση στη γλυκόζη-γαλακτόζη δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-SELINCRO

expand_more

Δεν έχουν διεξαχθεί in vivo μελέτες φαρμακευτικής αλληλεπίδρασης.

Με βάση in vitro μελέτες, δεν αναμένονται κλινικά σημαντικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ της nalmefene, ή των μεταβολιτών της και ταυτόχρονα χορηγούμενων φαρμακευτικών προϊόντων που μεταβολίζονται από τα πιο κοινά ένζυμα CYP450 και UGT ή τους μεμβρανικούς μεταφορείς.

Η συγχορήγηση με φαρμακευτικά προϊόντα που είναι ισχυροί αναστολείς του ενζύμου UGT2B7 (για παράδειγμα, δικλοφαινάκη, φλουκοναζόλη, οξική μεδροξυπρογεστερόνη, μεκλοφαιναμικό οξύ) μπορεί να αυξήσει σημαντικά την έκθεση στη nalmefene. Αυτό είναι απίθανο να αποτελέσει πρόβλημα κατά την περιστασιακή χρήση, αλλά αν ξεκινήσει μακροχρόνια παράλληλη θεραπεία με ισχυρό αναστολέα του UGT2B7, δεν μπορεί να αποκλειστεί η πιθανότητα αύξησης της έκθεσης στη nalmefene (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Αντιστρόφως, η ταυτόχρονη χορήγηση με έναν επαγωγέα του UGT (για παράδειγμα, δεξαμεθαζόνη, φαινοβαρβιτάλη, ριφαμπικίνη, ομεπραζόλη) μπορεί ενδεχομένως να οδηγήσει σε υπο-θεραπευτικές συγκεντρώσεις της nalmefene στο πλάσμα.

Αν το Selincro λαμβάνεται παράλληλα με αγωνιστές οπιοειδών (για παράδειγμα, ορισμένα είδη φαρμακευτικών προϊόντων για το βήχα και το κρυολόγημα, ορισμένα αντιδιαρροϊκά φαρμακευτικά προϊόντα και τα οπιοειδή αναλγητικά), ο ασθενής ενδέχεται να μην ωφεληθεί από τον αγωνιστή οπιοειδών.

Δεν υπάρχει κλινικά σημαντική φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση μεταξύ nalmefene και οινοπνεύματος. Φαίνεται ότι υπάρχει μία μικρή έκπτωση της γνωστικής και ψυχοκινητικής δραστηριότητας μετά τη χορήγηση της nalmefene. Ωστόσο, η συνδυαστική επίδραση nalmefene και οινοπνεύματος δεν υπερβαίνει το άθροισμα των επιδράσεων της κάθε ουσίας όταν λαμβάνεται μεμονωμένα.

Η ταυτόχρονη λήψη οινοπνεύματος και Selincro δεν αποτρέπει τις τοξικές επιδράσεις του οινοπνεύματος.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-SELINCRO

expand_more

Περίληψη του προφίλ ασφάλειας

Η συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών στον Πίνακα 1 υπολογίστηκε βάσει τριών τυχαιοποιημένων, διπλά τυφλών, ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο μελετών σε ασθενείς με εξάρτηση από το οινόπνευμα.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν ναυτία, ζάλη, υπνηλία και κεφαλαλγία. Η πλειονότητα αυτών των ανεπιθύμητων ενεργειών ήταν ήπιες ή μέτριες, σχετιζόμενες με την έναρξη της θεραπείας και μικρής διάρκειας.

Στις κλινικές μελέτες αναφέρθηκαν συγχυτική κατάσταση και σπανίως ψευδαισθήσεις και διάσχιση. Η πλειονότητα αυτών των ανεπιθύμητων ενεργειών ήταν ήπιες ή μέτριες, σχετιζόμενες με την έναρξη της θεραπείας και μικρής διάρκειας (λίγες ώρες έως μερικές ημέρες). Οι περισσότερες από αυτές τις ανεπιθύμητες ενέργειες υποχώρησαν κατά τη συνέχιση της θεραπείας και δεν επανεμφανίστηκαν μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση. Παρόλο που αυτές οι ενέργειες ήταν γενικά βραχείας διάρκειας, θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν αλκοολική ψύχωση, σύνδρομο στέρησης του οινοπνεύματος ή συνοδό ψυχιατρική νόσο.

Πίνακας ανεπιθύμητων ενεργειών

Η συχνότητα ορίζεται ως εξής: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), ή μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Πίνακας 1 Συχνότητες ανεπιθύμητων ενεργειών

Κατηγορία Οργανικού Συστήματος	Συχνότητα	Ανεπιθύμητη ενέργεια
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης	Συχνή	Μειωμένη όρεξη
Ψυχιατρικές διαταραχές	Πολύ συχνή	Αϋπνία
	Συχνή	Διαταραχές ύπνου, Συγχυτική κατάσταση, Ανησυχία, Μειωμένη γενετήσια ορμή (συμπεριλαμβανομένης της απώλειας της γενετήσιας ορμής)
	Μη γνωστές	Ψευδαίσθηση (συμπεριλαμβανομένων της ακουστικής ψευδαίσθησης, της απτικής ψευδαίσθησης, της οπτικής ψευδαίσθησης και της ψευδαίσθησης σωματικού τύπου), Διάσχιση
Διαταραχές του νευρικού συστήματος	Πολύ συχνή	Ζάλη, Κεφαλαλγία, Υπνηλία
	Συχνή	Τρόμος, Διαταραχή της προσοχής, Παραισθησία, Υπαισθησία
Καρδιακές διαταραχές	Συχνή	Ταχυκαρδία, Αίσθημα παλμών
Διαταραχές του γαστρεντερικού	Πολύ συχνή	Ναυτία
	Συχνή	Έμετος, Ξηροστομία, Διάρροια
Διαταραχές του δέρματος και του υποδορίου ιστού	Συχνή	Υπερίδρωση, Κνησμός, Εξάνθημα, Ερύθημα
	Μη γνωστές	Αγγειοοίδημα, Κνίδωση
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού	Συχνή	Μυϊκοί σπασμοί
	Μη γνωστές	Μυαλγία
Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού	Μη γνωστές	Πριαπισμός
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης	Συχνή	Κόπωση, Εξασθένιση, Αίσθημα κακουχίας, Μη φυσιολογική αίσθηση
Παρακλινικές εξετάσεις	Συχνή	Μειωμένο σωματικό βάρος

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-SELINCRO

expand_more

Εγκυμοσύνη

Δεν διατίθενται ή είναι περιορισμένα τα δεδομένα (περιπτώσεις έκβασης κύησης λιγότερες από 300) από την χρήση της nalmefene σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει τοξικότητα στην αναπαραγωγή (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Το Selincro δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Θηλασμός

Τα διαθέσιμα φαρμακοδυναμικά/τοξικολογικά στοιχεία σε ζώα έχουν δείξει απέκκριση της nalmefene/των μεταβολιτών στο γάλα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Δεν είναι γνωστό εάν η nalmefene απεκκρίνεται στο ανθρώπινο μητρικό γάλα. Ο κίνδυνος στα νεογέννητα/βρέφη δεν μπορεί να αποκλειστεί. Πρέπει να λαμβάνεται απόφαση για το εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα υπάρξει διακοπή της θεραπείας με Selincro ή αποχή από αυτή, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος από το θηλασμό για το παιδί και το όφελος από τη θεραπεία για τη γυναίκα.

Γονιμότητα

Σε μελέτες γονιμότητας σε αρουραίους, δεν παρατηρήθηκαν επιδράσεις της nalmefene στη γονιμότητα, στο ζευγάρωμα, στην εγκυμοσύνη ή στις παραμέτρους του σπέρματος.

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-SELINCRO

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία

Άλλα φάρμακα που δρουν στο νευρικό σύστημα, φάρμακα που χρησιμοποιούνται στην εξάρτηση από το οινόπνευμα. Κωδικός ATC: Ν07ΒΒ05

Μηχανισμός δράσης

Η nalmefene είναι ένας ρυθμιστής του οπιοειδούς συστήματος με διακριτό προφίλ για τους υποδοχείς μ, δ, και κ. Μελέτες in vitro έχουν καταδείξει ότι η nalmefene είναι ένας εκλεκτικός συνδέτης του υποδοχέα οπιοειδών με ανταγωνιστική δράση στους υποδοχείς μ και δ και μερική αγωνιστική δράση στον υποδοχέα κ. Μελέτες in vivo έχουν καταδείξει ότι η nalmefene μειώνει την κατανάλωση οινοπνεύματος, πιθανώς ρυθμίζοντας τις κορτικο-μεσομεταιχμιακές λειτουργίες.

Τα δεδομένα από τις μη κλινικές μελέτες, τις κλινικές μελέτες και τη βιβλιογραφία δεν υποδηλώνουν καμία μορφή εξάρτησης ή ενδεχόμενης κατάχρησης με το Selincro.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Η αποτελεσματικότητα του Selincro στη μείωση της κατανάλωσης οινοπνεύματος σε ασθενείς με εξάρτηση από το οινόπνευμα (DSM-IV) αξιολογήθηκε σε δύο μελέτες αποτελεσματικότητας. Οι ασθενείς με ιστορικό τρομώδους παραληρήματος, ψευδαισθήσεων, επιληπτικών κρίσεων, σημαντική ψυχιατρική συννοσηρότητα, ή σημαντικές ανωμαλίες της ηπατικής λειτουργίας καθώς και οι ασθενείς με σημαντικά σωματικά συμπτώματα στέρησης κατά την προκαταρκτική αξιολόγηση ή την τυχαιοποίηση, αποκλείστηκαν. Η πλειοψηφία (80%) των ασθενών που συμπεριλήφθηκαν είχαν υψηλό ή πολύ υψηλό DRL (κατανάλωση οινοπνεύματος >60 g/ημέρα για τους άνδρες και >40 g/ημέρα για τις γυναίκες σύμφωνα με τα επίπεδα κατανάλωσης DRL κατά ΠΟΥ) κατά την προκαταρκτική αξιολόγηση, το 65% των οποίων διατήρησαν υψηλό ή πολύ υψηλό DRL μεταξύ της προκαταρκτικής αξιολόγησης και της τυχαιοποίησης.

Και οι δύο μελέτες ήταν τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, παράλληλων-ομάδων, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο και έπειτα από 6 μήνες θεραπείας οι ασθενείς που έλαβαν Selincro τυχαιοποιήθηκαν εκ νέου για να λάβουν είτε εικονικό φάρμακο είτε Selincro για μία περίοδο ολοκλήρωσης διάρκειας 1 μηνός. Η αποτελεσματικότητα του Selincro αξιολογήθηκε επίσης σε μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, παράλληλων-ομάδων, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη διάρκειας 1 έτους. Συνολικά, οι μελέτες συμπεριέλαβαν 1.941 ασθενείς, από τους οποίους οι 1.144 έλαβαν θεραπεία με Selincro 18 mg κατ’ επίκληση.

Κατά την αρχική επίσκεψη, αξιολογήθηκε η κλινική κατάσταση, η κοινωνική κατάσταση και το μοντέλο κατανάλωσης οινοπνεύματος των ασθενών (βάσει αναφοράς του ασθενούς). Κατά την επίσκεψη τυχαιοποίησης που πραγματοποιήθηκε 1 έως 2 εβδομάδες αργότερα, το DRL αξιολογήθηκε εκ νέου και ξεκίνησε η θεραπεία με το Selincro σε συνδυασμό με ψυχοκοινωνική παρέμβαση (BRENDA) δίνοντας έμφαση στη συμμόρφωση με τη θεραπεία και στη μείωση της κατανάλωσης οινοπνεύματος. Το Selincro συνταγογραφήθηκε κατ’ επίκληση, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα οι ασθενείς να λάβουν το Selincro τις μισές περίπου ημέρες, κατά μέσο όρο.

Η αποτελεσματικότητα του Selincro μετρήθηκε με τη χρήση δύο συν-πρωτευόντων καταληκτικών σημείων: τη μεταβολή από την έναρξη έως τον Μήνα 6 στο μηνιαίο αριθμό ημερών υψηλής κατανάλωσης οινοπνεύματος (HDD) και τη μεταβολή από την έναρξη έως το Μήνα 6 στη συνολική ημερήσια κατανάλωση οινοπνεύματος (TAC). Ως HDD ορίστηκε μία ημέρα με κατανάλωση καθαρού οινοπνεύματος ≥ 60 g για τους άνδρες και ≥ 40 g για τις γυναίκες.

Σε ορισμένους ασθενείς παρατηρήθηκε σημαντική μείωση του αριθμού των HDD και TAC κατά την περίοδο μεταξύ της αρχικής επίσκεψης (προκαταρκτική αξιολόγηση) και της τυχαιοποίησης που οφείλεται σε μη-φαρμακολογικές επιδράσεις.

Στις μελέτες 1 (n=579) και 2 (n=655), το 18% και 33% του συνολικού πληθυσμού αντίστοιχα, μείωσαν σημαντικά την κατανάλωση οινοπνεύματος κατά την περίοδο μεταξύ της προκαταρκτικής αξιολόγησης και της τυχαιοποίησης. Όσον αφορά τους ασθενείς με υψηλή ή πολύ υψηλή DRL κατά την έναρξη, το 35% των ασθενών εμφάνισαν βελτίωση λόγω των μη φαρμακολογικών επιδράσεων κατά την περίοδο μεταξύ της αρχικής επίσκεψης (screening) και της τυχαιοποίησης. Κατά την τυχαιοποίηση, η ποσότητα του οινοπνεύματος που κατανάλωναν αυτοί οι ασθενείς ήταν τόσο λίγη που το περιθώριο για περαιτέρω βελτίωση ήταν μικρό (φαινόμενο «δαπέδου»). Ως εκ τούτου, οι ασθενείς που εξακολουθούσαν να έχουν υψηλό ή πολύ υψηλό DRL κατά την τυχαιοποίηση ορίστηκαν post hoc ως ο πληθυσμός στόχος. Σε αυτό τον post hoc πληθυσμό, το θεραπευτικό αποτέλεσμα ήταν μεγαλύτερο σε σχέση με εκείνο στο συνολικό πληθυσμό.

Η κλινική αποτελεσματικότητα και η κλινική σημασία του Selincro αναλύθηκαν σε ασθενείς με υψηλό ή πολύ υψηλό DRL κατά την προκαταρκτική αξιολόγηση και την τυχαιοποίηση. Κατά την έναρξη της μελέτης, οι ασθενείς είχαν, κατά μέσο όρο 23 HDD ανά μήνα (το 11% των ασθενών είχαν λιγότερες από 14 HDD ανά μήνα) και κατανάλωναν 106 g/ημέρα. Η πλειοψηφία των ασθενών παρουσίαζαν χαμηλή (το 55% είχαν βαθμολογία 0-13) ή ενδιάμεση (το 36% είχαν βαθμολογία 14-21) εξάρτηση από το οινόπνευμα σύμφωνα με την Κλίμακα Εξάρτησης από το Οινόπνευμα.

Ρost hoc ανάλυση της αποτελεσματικότητας στους ασθενείς που διατήρησαν υψηλό ή πολύ υψηλό DRL κατά την τυχαιοποίηση

Στη Μελέτη 1, το ποσοστό των ασθενών που αποσύρθηκαν ήταν μεγαλύτερο στην ομάδα του Selincro σε σχέση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου (50% έναντι 32%, αντίστοιχα). Όσον αφορά τις HDDs υπήρχαν 23 ημέρες/μήνα κατά την έναρξη στην ομάδα του Selincro (n = 171) και 23 ημέρες/μήνα κατά την έναρξη στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (n = 167). Για τους ασθενείς που συνέχισαν τη μελέτη και συνεισέφεραν στα στοιχεία αποτελεσματικότητας τον Μήνα 6, ο αριθμός των HDDs ήταν 9 ημέρες/μήνα ομάδα του Selincro (n = 85) και 14 ημέρες/μήνα στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (n = 114). Η TAC ήταν 102 g/ημέρα κατά την έναρξη στην ομάδα του Selincro (n = 171) και 99g/ημέρα κατά την έναρξη στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (n = 167). Για τους ασθενείς που συνέχισαν στη μελέτη και συνεισέφεραν στα στοιχεία αποτελεσματικότητας τον Μήνα 6, η TAC ήταν 40g/ημέρα στην ομάδα του Selincro (n = 85) και 57g/ημέρα στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (n = 114).

Στη Μελέτη 2, το ποσοστό των ασθενών που αποσύρθηκαν ήταν μεγαλύτερο στην ομάδα του Selincro σε σχέση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου (30% έναντι 28%, αντίστοιχα). Για τις HDDs υπήρχαν 23 ημέρες/μήνα κατά την έναρξη στην ομάδα του Selincro (n = 148) και 22 ημέρες/μήνα κατά την έναρξη στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (n = 155). Για τους ασθενείς που συνέχισαν στη μελέτη και συνεισέφεραν στα στοιχεία αποτελεσματικότητας τον Μήνα 6, ο αριθμός των HDDs ήταν 10 ημέρες/μήνα ομάδα του Selincro (n = 103) και 12 ημέρες/μήνα στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (n = 111). Η TAC ήταν 113 g/ημέρα κατά την έναρξη στην ομάδα του Selincro (n = 148) και 108g/ημέρα κατά την έναρξη στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (n = 155). Για τους ασθενείς που συνέχισαν στη μελέτη και συνεισέφεραν στα στοιχεία αποτελεσματικότητας τον Μήνα 6, η TAC ήταν 44g/ημέρα στην ομάδα του Selincro (n = 103) και 52g/ημέρα στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (n = 111).

Οι ασθενείς που ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία με βάση τα συγκεντρωτικά στοιχεία από τις δύο μελέτες παρατίθενται στον Πίνακα 2.

Πίνακας 2 Συγκεντρωτικά αποτελέσματα ανταπόκρισης στην θεραπεία σε Ασθενείς με Υψηλό ή Πολύ Υψηλό DRL κατά την Προκαταρκτική Αξιολόγηση και την Τυχαιοποίηση

Ανταπόκρισηα	Εικονικό φάρμακο	Nalmefene	Λόγος Πιθανοτήτων (95% CI)	Τιμή p
TAC R70β	19,9%	25,4%	1,44 (0,97, 2,13)	0,067
0-4 HDDγ	16,8%	22,3%	1,54 (1,02, 2,35)	0,040

α Ανάλυση ασθενών που αποσύρθηκαν ως μη-ανταποκρινόμενοι β ≥70% μείωση από την έναρξη στην TAC κατά το Μήνα 6 (περίοδος διάρκειας 28 ημερών) γ 0 έως 4 HDD/μήνα κατά το Μήνα 6 (περίοδος διάρκειας 28 ημερών)

Διατίθενται περιορισμένα στοιχεία για το Selincro στην περίοδο ολοκλήρωσης της μελέτης, διάρκειας 1 μηνός.

Μελέτη διάρκειας 1 έτους

Η μελέτη αυτή περιελάμβανε ένα σύνολο 665 ασθενών. Το 52% των ασθενών αυτών είχαν υψηλό ή πολύ υψηλό DRL κατά την έναρξη; το 52% (που αντιπροσωπεύει το 27% του συνολικού πληθυσμού) συνέχισαν να έχουν υψηλό ή πολύ υψηλό DRL κατά την τυχαιοποίηση. Σε αυτόν τον post hoc πληθυσμό στόχο, περισσότεροι ασθενείς που λάμβαναν nalmefene διέκοψαν τη θεραπεία (45%) συγκριτικά με εκείνους που λάμβαναν εικονικό φάρμακο (31%). Για τις HDDs υπήρχαν 19 ημέρες/μήνα κατά την έναρξη στην ομάδα του Selincro (n = 141) και 19 ημέρες/μήνα κατά την έναρξη στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (n = 42). Για τους ασθενείς που συνέχισαν τη μελέτη και συνεισέφεραν στα στοιχεία αποτελεσματικότητας το έτος 1, ο αριθμός των HDDs ήταν 5 ημέρες/μήνα στην ομάδα του Selincro (n = 78) και 10 ημέρες/μήνα στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (n = 29). Η TAC ήταν 100 g/ημέρα κατά την έναρξη στην ομάδα του Selincro (n = 141) και 101g/ημέρα κατά την έναρξη στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (n = 42). Για τους ασθενείς που συνέχισαν στη μελέτη και παρείχαν στοιχεία αποτελεσματικότητας το έτος 1, η TAC ήταν 24g/ημέρα στην ομάδα του Selincro (n = 78) και 47g/ημέρα στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (n = 29).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Selincro σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού για τη θεραπεία της εξάρτησης από το οινόπνευμα (βλ. Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-SELINCRO

expand_more

Απορρόφηση

Η nalmefene απορροφάται ταχέως μετά από εφάπαξ από του στόματος χορήγηση δόσης 18,06 mg, με μέγιστη συγκέντρωση (Cmax) 16,5 ng/ml μετά από περίπου 1,5 ώρες και έκθεση (AUC) 131 ng*h/ml.

Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της nalmefene από του στόματος είναι 41%. Η χορήγηση τροφής υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά αυξάνει τη συνολική έκθεση (AUC) κατά 30% και τη μέγιστη συγκέντρωση (Cmax) κατά 50%. Ο χρόνος έως τη μέγιστη συγκέντρωση (tmax) καθυστερείται κατά 30 λεπτά (η tmax είναι 1,5 ώρες). Θεωρείται απίθανο η μεταβολή αυτή να παρουσιάζει κλινική σημασία.

Κατανομή

Το μέσο κλάσμα σύνδεσης της nalmefene με πρωτεΐνες στο πλάσμα είναι περίπου 30%. Ο εκτιμώμενος όγκος κατανομής (Vd/F) είναι περίπου 3200 l.

Τα δεδομένα κατάληψης που ελήφθησαν από μία μελέτη με PET μετά από εφάπαξ και επαναλαμβανόμενη ημερήσια χορήγηση δόσεως 18,06 mg nalmefene δείχνουν 94% έως 100% κατάληψη του υποδοχέα εντός 3 ωρών μετά τη χορήγηση, γεγονός που υποδηλώνει ότι η nalmefene διαπερνά εύκολα τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό.

Βιομετασχηματισμός

Μετά από χορήγηση από του στόματος, η nalmefene υφίσταται εκτεταμένο, ταχύ μεταβολισμό σχηματίζοντας τον κύριο μεταβολίτη nalmefene 3-O-glucuronide, με το UGT2B7 να αποτελεί το κύριο υπεύθυνο ένζυμο για τη μεταβολή και τα ένζυμα UGT1A3 και UGT1A8 να αποτελούν τους ήσσονες συνεισφέροντες παράγοντες. Ένα μικρό ποσοστό nalmefene μετατρέπεται σε nalmefene 3-O-sulphate μέσω θείωσης και σε nornalmefene από το CYP3A4/5. Η nornalmefene μετατρέπεται περαιτέρω σε nornalmefene 3-O-glucuronide και nornalmefene 3O-sulphate. Δεν θεωρείται ότι οι μεταβολίτες συμβάλλουν με σημαντική φαρμακολογική επίδραση στους υποδοχείς οπιοειδών στον άνθρωπο, εκτός από τη nalmefene 3-O-sulphate, η οποία διαθέτει δραστικότητα συγκρίσιμη με αυτή της nalmefene. Ωστόσο, η nalmefene 3-O-sulphate βρίσκεται σε συγκεντρώσεις μικρότερες από 10% σε σχέση με τη nalmefene και, ως εκ τούτου, θεωρείται εξαιρετικά απίθανο να συμβάλλει σημαντικά στη φαρμακολογική επίδραση της nalmefene.

Αποβολή

Ο μεταβολισμός με γλυκουρονική σύζευξη αποτελεί τον κύριο μηχανισμό κάθαρσης για τη nalmefene, με την νεφρική απέκκριση να αποτελεί την κύρια απεκκριτική οδό της nalmefene και των μεταβολιτών της. Το 54% της συνολικής δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως nalmefene 3-O-glucuronide, ενώ η nalmefene και οι άλλοι μεταβολίτες της βρίσκονται στα ούρα σε ποσότητες μικρότερες από 3% ο καθένας.

Η από του στόματος κάθαρση της nalmefene (CL/F) εκτιμήθηκε ως 169 l/h και ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής εκτιμήθηκε ως 12,5 ώρες.

Από τα δεδομένα κατανομής, μεταβολισμού και αποβολής προκύπτει ότι η nalmefene διαθέτει υψηλή αναλογία ηπατικής εξαγωγής.

Γραμμικότητα/μη-γραμμικότητα

Η nalmefene επιδεικνύει γραμμικό φαρμακοκινητικό προφίλ ανεξαρτήτως της δόσης στο φάσμα δόσεων από 18,06 mg έως 72.24 mg, με 4,4 φορές αύξηση στη Cmax και 4,3 φορές αύξηση στην AUC0-tau (σε ή κοντά σε σταθερή κατάσταση). Η nalmefene δεν παρουσιάζει ουσιαστικές φαρμακοκινητικές διαφορές μεταξύ των φύλων, μεταξύ των νέων και των ηλικιωμένων ή μεταξύ εθνικών ομάδων.

Ωστόσο, το σωματικό μέγεθος φαίνεται να επηρεάζει σε μικρό βαθμό την κάθαρση της nalmefene (η κάθαρση αυξάνεται με την αύξηση του σωματικού μεγέθους), ωστόσο αυτό θεωρείται απίθανο να έχει κλινική σημασία.

Νεφρική δυσλειτουργία

Η χορήγηση εφάπαξ δόσης nalmefene 18,06 mg από του στόματος σε ασθενείς με ήπια, μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, που κατηγοριοποιήθηκε με χρήση του εκτιμώμενου ρυθμού σπειραματικής διήθησης, επέφερε αυξημένη έκθεση στη nalmefene σε σχέση με αυτήν των υγιών ασθενών. Για τους ασθενείς με ήπια, μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, η AUC για τη nalmefene ήταν 1,1 φορές, 1,4 φορές και 2,4 φορές υψηλότερη, αντίστοιχα. Επίσης, η Cmax και ο χρόνος ημίσειας ζωής της αποβολής για τη nalmefene ήταν έως και 1,6 φορές υψηλότερη στους ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές μεταβολές στην τιμή tmax για οποιαδήποτε από τις ομάδες. Για τον ανενεργό κύριο μεταβολίτη nalmefene 3-O-glucuronide, οι τιμές AUC και Cmax ήταν έως 5,1 φορές και 1,8 φορές υψηλότερες στους ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, αντίστοιχα (βλ. Αντενδείξεις και Ειδικές προειδοποιήσεις).

Ηπατική δυσλειτουργία

Η χορήγηση εφάπαξ δόσης 18,06 mg nalmefene σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική δυσλειτουργία οδήγησε σε αύξηση της έκθεσης σε σχέση με αυτή που παρατηρήθηκε σε υγιή άτομα. Σε ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία, η έκθεση αυξήθηκε 1,5 φορές και η από του στόματος κάθαρση μειώθηκε κατά περίπου 35%. Σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία, η έκθεση αυξήθηκε 2,9 φορές για την AUC και 1,7 φορές για τη Cmax, ενώ η από του στόματος κάθαρση μειώθηκε κατά περίπου 60%. Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές μεταβολές στο tmax ή στο χρόνο ημίσειας ζωής της απέκκρισης για οποιαδήποτε από τις ομάδες.

Φαρμακοκινητικά δεδομένα μετά από του στόματος χορήγηση της nalmefene σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία δεν είναι διαθέσιμα (βλ. Αντενδείξεις και Ειδικές προειδοποιήσεις).

Ηλικιωμένοι

Δεν έχει διεξαχθεί ειδική μελέτη με από του στόματος χορήγηση σε ασθενείς ≥65 ετών. Μία μελέτη με ενδοφλέβια χορήγηση έδειξε ότι δεν υπάρχουν σημαντικές μεταβολές στη φαρμακοκινητική σε ηλικιωμένους σε σύγκριση με μη-ηλικιωμένους ενήλικες (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις).

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Ο ναλμεφένη είναι ανταγωνιστής των οπιοειδών χωρίς αγωνιστική δράση. Λειτουργεί για την πρόληψη ή την αντιστροφή των επιδράσεων των οπιοειδών, συμπεριλαμβανομένης της αναπνευστικής καταστολής, της καταστολής και της υπότασης. Ο ναλμεφένης έχει μεγαλύτερη διάρκεια δράσης από την [ναλοξόνη], έναν άλλο ανταγωνιστή των οπιοειδών που χρησιμοποιείται για την αντιστροφή της υπερδοσολογίας οπιοειδών. Σε μελέτη κατάληψης εγκεφαλικών υποδοχέων, μια δόση 1 mg ναλμεφένης μπλόκαρε πάνω από το 80% των εγκεφαλικών υποδοχέων οπιοειδών εντός πέντε λεπτών μετά τη χορήγηση. Ο ναλμεφένης δεν έχει αγωνιστική δράση στα οπιοειδή και δεν σχετίζεται με ανοχή στα φάρμακα, σωματική εξάρτηση ή δυνατότητα κατάχρησης. Ο ναλμεφένης δεν είναι γνωστό ότι προκαλεί αναπνευστική καταστολή, ψυχομιμητικές επιδράσεις ή σύσπαση της κόρης. Δεν παρατηρήθηκε φαρμακολογική δραστηριότητα όταν χορηγήθηκε ναλμεφένης απουσία αγωνιστών οπιοειδών. Ωστόσο, όπως με όλους τους ανταγωνιστές των οπιοειδών, ο ναλμεφένης μπορεί να προκαλέσει οξεία συμπτώματα στέρησης σε άτομα με εξάρτηση από οπιοειδή. Αυτά τα συμπτώματα στέρησης πρέπει να αντιμετωπίζονται με συμπτωματική και υποστηρικτική θεραπεία: η χορήγηση μεγάλων ποσοτήτων οπιοειδών σε ασθενείς που λαμβάνουν ανταγωνιστές οπιοειδών σε μια προσπάθεια να ξεπεραστεί ένας πλήρης αποκλεισμός έχει οδηγήσει σε δυσμενείς αναπνευστικές και κυκλοφορικές αντιδράσεις.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Το σύστημα των οπιοειδών αποτελείται από τρεις υποδοχείς οπιοειδών - μ (mu), δ (delta) και κ (kappa) - οι οποίοι είναι υποδοχείς συζευγμένοι με πρωτεΐνη G. Οι υποδοχείς οπιοειδών ενεργοποιούνται από ενδογενή πεπτίδια οπιοειδών και εκφράζονται σε ολόκληρο τον εγκέφαλο για να διαδραματίσουν κρίσιμο ρόλο στη ρύθμιση της διάθεσης, στον πόνο, στην ανταμοιβή, στις εθιστικές συμπεριφορές και στις διαταραχές χρήσης ουσιών. Οι υποδοχείς οπιοειδών εμπλέκονται σε διάφορες εγκεφαλικές οδούς σηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένης της μεσοlimbic οδού, που μερικές φορές αναφέρεται ως οδός ανταμοιβής. Η μεσοlimbic οδός διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη θετική ενίσχυση φυσικών ανταμοιβών όπως η τροφή και τα ναρκωτικά κατάχρησης όπως τα εξωγενή οπιοειδή φάρμακα. Πολλά ναρκωτικά κατάχρησης ενεργοποιούν τους υποδοχείς μ-οπιοειδών, οδηγώντας σε θετικές ενισχυτικές επιδράσεις. Η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί επίσης να προκαλέσει την απελευθέρωση ενδογενών οπιοειδών, τα οποία συνδέονται με τους υποδοχείς μ και δ, αυξάνοντας έτσι την απελευθέρωση ντοπαμίνης στον πυρήνα accumbens για την πρόκληση ανταμοιβής και θετικών ενισχυτικών επιδράσεων.

Ο ναλμεφένης είναι ανταγωνιστής στους υποδοχείς μ και δ-οπιοειδών και μερικός αγωνιστής στον υποδοχέα κ-οπιοειδών. Ως ανταγωνιστής, ο ναλμεφένης εμποδίζει τη σύνδεση των συνδετών στους υποδοχείς οπιοειδών. Μελέτες σε ζώα υποδεικνύουν ότι η σηματοδότηση του υποδοχέα κ-οπιοειδών εμποδίζει τις οξείες επιδράσεις ανταμοιβής και θετικής ενίσχυσης φαρμάκων με δυνατότητα κατάχρησης, μειώνοντας τη ντοπαμίνη στον πυρήνα accumbens. Μελέτες in vivo έχουν αποδείξει ότι ο ναλμεφένης μειώνει την κατανάλωση αλκοόλ, πιθανώς με την τροποποίηση των φλοιωδών-μεσοlimbic λειτουργιών. Προκλινικές μελέτες υποδεικνύουν ότι ο ναλμεφένης αποκαθιστά τις προκλητές από το αλκοόλ απορρυθμίσεις του συστήματος MOR/ενδορφινών και KOR/δυνατορφυνης.

Ο ναλμεφένης προλαμβάνει ή αντιστρέφει τις επιδράσεις των οπιοειδών, συμπεριλαμβανομένης της αναπνευστικής καταστολής, της καταστολής και της υπότασης. Φαρμακοδυναμικές μελέτες έχουν δείξει ότι ο ναλμεφένης έχει μεγαλύτερη διάρκεια δράσης από τη ναλοξόνη σε πλήρως αντιστρεπτικές δόσεις. Ο ναλμεφένης δεν έχει αγωνιστική δράση στα οπιοειδή.

Στους ανθρώπους, οι αγωνιστές των υποδοχέων μ- και κ-οπιοειδών μειώνουν την τουμπερο-διοχετική ντοπαμίνη, η οποία αναστέλλει τονικό τη δράση της προλακτίνης. Η ορλική προλακτίνη είναι, επομένως, ένας χρήσιμος βιοδείκτης για την τουμπερο-διοχετική ντοπαμίνη. Η παρούσα μελέτη αξιολόγησε το απροσδόκητο εύρημα ότι ο σχετικός ανταγωνιστής των υποδοχέων μ- και κ-οπιοειδών, ναλμεφένης, αυξάνει την ορλική προλακτίνη, υποδεικνύοντας πιθανή αγωνιστική δράση στον υποδοχέα κ-οπιοειδών. Συνολικά, 33 υγιείς εθελοντές (14 γυναίκες) χωρίς ιστορικό ψυχιατρικών διαταραχών ή διαταραχών χρήσης ουσιών έλαβαν εικονικό φάρμακο, ναλμεφένη 3 mg και ναλμεφένη 10 mg με διπλή-τυφλή μέθοδο. Τα φάρμακα χορηγήθηκαν μεταξύ 09:00 και 10:00 σε ξεχωριστές ημέρες μέσω ενδοφλέβιας έγχυσης 2 λεπτών. Αναλύθηκαν σειριακά δείγματα αίματος για τα ορικά επίπεδα προλακτίνης. Πραγματοποιήθηκαν πρόσθετες μελέτες in vitro της σύνδεσης του ναλμεφένη σε κλωνοποιημένους ανθρώπινους υποδοχείς κ-οπιοειδών που μεταφέρθηκαν σε κύτταρα ωοθηκών κινέζικων χάμστερ. Σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, και οι δύο δόσεις ναλμεφένης προκάλεσαν σημαντικές αυξήσεις στην ορλική προλακτίνη (p<0,002 για ναλμεφένη 3 mg και p<0,0005 για ναλμεφένη 10 mg). Δεν υπήρχε διαφορά στην απόκριση προλακτίνης μεταξύ των δόσεων 3 και 10 mg. Οι δοκιμές σύνδεσης επιβεβαίωσαν την συγγένεια του ναλμεφένη στους υποδοχείς κ-οπιοειδών και τον ανταγωνισμό στους υποδοχείς μ-οπιοειδών. Μελέτες σύνδεσης [(35)S]GTPγS κατέδειξαν ότι ο ναλμεφένης είναι πλήρης ανταγωνιστής στους υποδοχείς μ-οπιοειδών και έχει μερικές αγωνιστικές ιδιότητες στους υποδοχείς κ-οπιοειδών. Οι αυξήσεις στην ορλική προλακτίνη μετά τη χορήγηση ναλμεφένης είναι σύμφωνες με αυτή τη μερική αγωνιστική δράση στους υποδοχείς κ-οπιοειδών. Δεδομένου ότι η ενεργοποίηση του υποδοχέα κ-οπιοειδών μπορεί να μειώσει την ντοπαμίνη σε εγκεφαλικές περιοχές σημαντικές για την εμμονή της εξάρτησης από αλκοόλ και κοκαΐνη, η μερική αγωνιστική δράση στον κ-υποδοχέα του ναλμεφένη μπορεί να ενισχύσει τη θεραπευτική του αποτελεσματικότητα σε επιλεγμένες εθιστικές ασθένειες.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Ο ναλμεφένης απορροφάται ταχέως μετά από εφάπαξ από του στόματος χορήγηση 18,06 mg με απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα από του στόματος 41%. Η Cmax ήταν 16,5 ng/mL και η Tmax περίπου 1,5 ώρα. Η έκθεση (AUC) ήταν 131 ng x h/mL. Το γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά αύξησε την AUC κατά 30% και την Cmax κατά 50% και καθυστέρησε την Tmax κατά 30 λεπτά· ωστόσο, αυτό είναι απίθανο να έχει κλινική σημασία.

Ο ναλμεφένης παρουσιάζει δοσοαναλογική φαρμακοκινητική μετά από ενδοφλέβια χορήγηση 0,5 mg έως 2 mg. Η Tmax ήταν 2,3 ± 1,1 ώρες μετά από ενδομυϊκή χορήγηση και 1,5 ± 1,2 ώρες μετά από υποδόρια χορήγηση. Θεραπευτικές συγκεντρώσεις στο πλάσμα είναι πιθανό να επιτευχθούν εντός 5 έως 15 λεπτών μετά από δόση 1 mg σε επείγουσα κατάσταση. Υπάρχει μεταβλητότητα στην ταχύτητα απορρόφησης για ενδομυϊκή και υποδόρια χορήγηση.

Η νεφρική απέκκριση είναι η κύρια οδός αποβολής για τον ναλμεφένη και τους μεταβολίτες του. Περίπου το 54% της συνολικής δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως ναλμεφένης 3-O-γλυκουρονίδιο. Λιγότερο από το 3% της δόσης απεκκρίνεται ως ναλμεφένης ή άλλοι μεταβολίτες. Περίπου το 17% της δόσης απεκκρίνεται στα κόπρανα.

Μετά από παρεντερική δόση 1 mg, ο ναλμεφένης κατανεμήθηκε ταχέως. Οι φαινομενικοί όγκοι κατανομής κεντρικά (Vc) και σε κατάσταση ισορροπίας (Vdss) είναι 3,9 ± 1,1 L/kg και 8,6 ± 1,7 L/kg, αντίστοιχα. Ο ναλμεφένης διαπερνά εύκολα τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό.

Η από του στόματος κάθαρση του ναλμεφένη (CL/F) εκτιμήθηκε σε 169 L/h. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση 1 mg ναλμεφένη, η συστηματική κάθαρση του ναλμεφένη ήταν 0,8 ± 0,2 L/h/kg και η νεφρική κάθαρση ήταν 0,08 ± 0,04 L/h/kg.

Ο ναλμεφένης ήταν πλήρως βιοδιαθέσιμος μετά από ενδομυϊκή ή υποδόρια χορήγηση σε 12 άνδρες εθελοντές σε σύγκριση με τον ενδοφλέβιο ναλμεφένη. Οι σχετικές βιοδιαθεσιμότητες των ενδομυϊκών και υποδόριων οδών χορήγησης ήταν 101,5% +/- 8,1% (Μέσος όρος +/- Τυπική Απόκλιση) και 99,7% +/- 6,9%, αντίστοιχα.

Ο ναλμεφένης χορηγείται κυρίως ως ενδοφλέβια βολή, ωστόσο, ο ναλμεφένης μπορεί να χορηγηθεί ενδομυϊκά (IM) ή υποδόρια (SC) εάν δεν είναι δυνατή η φλεβική πρόσβαση. Ενώ ο χρόνος μέχρι τη μέγιστη πλάσμικη συγκέντρωση ναλμεφένη ήταν 2,3 +/- 1,1 ώρες μετά από ενδομυϊκή και 1,5 +/- 1,2 ώρες μετά από υποδόρια χορήγηση, οι θεραπευτικές πλάσμικες συγκεντρώσεις είναι πιθανό να επιτευχθούν εντός 5-15 λεπτών μετά από δόση 1 mg σε επείγουσα κατάσταση. Λόγω της μεταβλητότητας στην ταχύτητα απορρόφησης για IM και SC χορήγηση, και της αδυναμίας τιτλοποίησης ανάλογα με την επίδραση, πρέπει να λαμβάνεται μεγάλη προσοχή εάν πρέπει να χορηγηθούν επαναλαμβανόμενες δόσεις μέσω αυτών των οδών.

Μετά από παρεντερική δόση 1 mg, ο ναλμεφένης κατανεμήθηκε ταχέως. Σε μελέτη κατάληψης εγκεφαλικών υποδοχέων, μια δόση 1 mg ναλμεφένης μπλόκαρε πάνω από το 80% των εγκεφαλικών υποδοχέων οπιοειδών εντός 5 λεπτών μετά τη χορήγηση. Οι φαινομενικοί όγκοι κατανομής κεντρικά (Vc) και σε κατάσταση ισορροπίας (Vdss) είναι 3,9 +/- 1,1 L/kg και 8,6 +/- 1,7 L/kg, αντίστοιχα.

Μελέτες υπερδιήθησης του ναλμεφένη έχουν δείξει ότι το 45% (CV 4,1%) δεσμεύεται σε πρωτεΐνες πλάσματος σε εύρος συγκεντρώσεων 0,1 έως 2 ug/mL. Εργαστηριακός προσδιορισμός της κατανομής του ναλμεφένη στο ανθρώπινο αίμα έδειξε ότι ο ναλμεφένης κατανεμήθηκε 67% (CV 8,7%) στα ερυθρά αιμοσφαίρια και 39% (CV 6,4%) στο πλάσμα. Ο λόγος ολικού αίματος προς πλάσμα ήταν 1,3 (CV 6,6%) σε ονομαστικό εύρος συγκεντρώσεων στο ολικό αίμα από 0,376 έως 30 ng/mL.

Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για το NALMEFENE (14 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Η πρωτεϊνική δέσμευση του ναλμεφένη κυμαίνεται από 30% έως 45%. In vitro, το 67% (CV 8,7%) του ναλμεφένη κατανεμήθηκε στα ερυθρά αιμοσφαίρια και το 39% (CV 6,4%) κατανεμήθηκε στο πλάσμα. Ο λόγος ολικού αίματος προς πλάσμα ήταν 1,3 (CV 6,6%) σε ονομαστικό εύρος συγκεντρώσεων στο ολικό αίμα από 0,376 έως 30 ng/mL.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Ο ναλμεφένης μεταβολίζεται εκτενώς από το ήπαρ, κυρίως μέσω γλυκουρονιδικής σύζευξης που διαμεσολαβείται κυρίως από τις UGT2B7 και UGT1A3 και σε μικρότερο βαθμό από την UGT1A8. Ο κύριος μεταβολίτης είναι το φαρμακολογικά ανενεργό ναλμεφένης 3-O-γλυκουρονίδιο. Ο ναλμεφένης μεταβολίζεται επίσης σε ίχνη ενός N-απελκυλιωμένου μεταβολίτη, ο οποίος έχει ελάχιστη φαρμακολογική δραστηριότητα. Ο ναλμεφένης μπορεί να υποστεί αποαλκυλίωση που διαμεσολαβείται από CYP3A4/5 για να σχηματίσει νορναλμεφένη. Η νορναλμεφένης μπορεί να μετατραπεί περαιτέρω σε νορναλμεφένη 3-O-γλυκουρονίδιο και νορναλμεφένη 3-θειικό άλας, τα οποία είναι γενικά ανενεργοί μεταβολίτες. Ο ναλμεφένης μπορεί επίσης να υποστεί θειική σύζευξη που διαμεσολαβείται από CYP3A4/5 για να σχηματίσει ναλμεφένης 3-O-θειικό άλας, το οποίο διατηρεί κάποια φαρμακολογική δραστηριότητα. Ωστόσο, το ναλμεφένης 3-O-θειικό άλας βρίσκεται στο κυκλοφορούν αίμα σε ποσότητα μικρότερη του 10% από αυτή του ναλμεφένη· επομένως, είναι απίθανο να συμβάλλει σημαντικά στη φαρμακολογική δραστηριότητα του ναλμεφένη. Το προφίλ συγκέντρωσης-χρόνου στο πλάσμα σε ορισμένους ασθενείς υποδηλώνει ότι ο ναλμεφένης υφίσταται εντεροηπατική ανακύκλωση.

Ο ναλμεφένης μεταβολίζεται από το ήπαρ, κυρίως με γλυκουρονιδική σύζευξη, και απεκκρίνεται στα ούρα. Ο ναλμεφένης μεταβολίζεται επίσης σε ίχνη ενός N-απελκυλιωμένου μεταβολίτη. Το ναλμεφένης γλυκουρονίδιο είναι ανενεργό και ο N-απελκυλιωμένος μεταβολίτης έχει ελάχιστη φαρμακολογική δραστηριότητα. … Το προφίλ συγκέντρωσης-χρόνου στο πλάσμα σε ορισμένους ασθενείς υποδηλώνει ότι ο ναλμεφένης υφίσταται εντεροηπατική ανακύκλωση.

Η κατανομή του ναλμεφένη σε αρουραίο και σκύλο μελετήθηκε χρησιμοποιώντας μεθοδολογία in vitro και in vivo. Τα προφίλ μεταβολιτών in vitro ελήφθησαν μετά από επώαση ναλμεφένη με μικροσώματα ήπατος και βιολογικά υγρά αναλύθηκαν για τον προσδιορισμό των μεταβολιτών in vivo. Ο χαρακτηρισμός των μεταβολιτών πραγματοποιήθηκε με hplc, συγχρωματογραφία με συνθετικά πρότυπα ή LC/MS. Σε αρουραίους, η κατανομή στους ιστούς και τα δεδομένα συγκέντρωσης-χρόνου μεταβολιτών στο πλάσμα ελήφθησαν μετά από ενδοφλέβια χορήγηση βολών ναλμεφένη. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι ο κύριος μεταβολίτης φάσης Ι του ναλμεφένη από επωάσεις μικροσώματος ήπατος ήταν ο N-απελκυλιωμένος μεταβολίτης, νορναλμεφένης. Η ποσοτική παραγωγή μεταβολιτών ήταν αρουραίος » σκύλος. In vivo, η νορναλμεφένη γλυκουρονίδιο ήταν ο κύριος μεταβολίτης στα ούρα αρουραίων, ενώ το ναλμεφένης γλυκουρονίδιο(α) ήταν κυρίαρχο στα ούρα σκύλων. Πάνω από το 90% της ραδιενεργού δόσης ανακτήθηκε στα εκκρίματα και τους ιστούς αρουραίων 24 ώρες μετά από ενδοφλέβια χορήγηση βολών 14C-ναλμεφένη, χωρίς εμφανή οργανοειδική κατακράτηση ραδιενέργειας. Η φαρμακοκινητική ανάλυση των δεδομένων μεταβολιτών στο πλάσμα αρουραίων έδειξε ότι οι τελικοί χρόνοι ημιζωής για τη ναλμεφένη και τη νορναλμεφένη ήταν συγκρίσιμοι (περίπου 1 ώρα). Ωστόσο, η Cmax και η AUC της νορναλμεφένης ήταν <= 7% των αντίστοιχων τιμών της ναλμεφένης.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Ο τελικός χρόνος ημιζωής είναι περίπου 12,5 ώρες μετά από από του στόματος χορήγηση. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση 1 mg ναλμεφένης σε υγιείς ενήλικες άνδρες, οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα μειώθηκαν διεκθετικά με ανακατανομή και τελικό χρόνο ημιζωής αποβολής 41 ± 34 λεπτά και 10,8 ± 5,2 ώρες, αντίστοιχα.

Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση 1 mg ναλμεφένης σε φυσιολογικούς άνδρες (ηλικίας 19-32 ετών), οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα μειώθηκαν διεκθετικά με ανακατανομή και τελικό χρόνο ημιζωής αποβολής 41 +/- 34 λεπτά και 10,8 +/- 5,2 ώρες, αντίστοιχα.

Ο χρόνος ημιζωής αποβολής αυξήθηκε από 10,2 +/- 2,2 ώρες σε 11,9 +/- 2,0 ώρες σε ηπατικά ανεπαρκείς ασθενείς.

Ο χρόνος ημιζωής αποβολής παρατάθηκε σε ασθενείς με ESRD από 10,2 +/- 2,2 ώρες σε φυσιολογικούς ασθενείς σε 26,1 +/- 9,9 ώρες.

Ο χρόνος ημιζωής είναι 10,3 έως 12,9 ώρες.

MeSH classification

expand_more

Παράγοντες που αναστέλλουν τη δράση των ναρκωτικών στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

TOV02TDP9I

NALMEFENE

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Ανταγωνιστής Οπιοειδών

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Ανταγωνιστές Οπιοειδών

Ο ναλμεφένης είναι Ανταγωνιστής Οπιοειδών. Ο μηχανισμός δράσης του ναλμεφένη είναι ως Ανταγωνιστής Οπιοειδών.

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

10.3-12.9 ώρες

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

30-45%

PubChem

Απέκκριση

Νεφρά

PubChem

science

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

5284594

Μοριακός τύπος

C21H25NO3

Μοριακό βάρος

339.4

IUPAC

(4R,4aS,7aS,12bS)-3-(cyclopropylmethyl)-7-methylidene-2,4,5,6,7a,13-hexahydro-1H-4,12-methanobenzofuro[3,2-e]isoquinoline-4a,9-diol

InChIKey

WJBLNOPPDWQMCH-MBPVOVBZSA-N

Κατάταξη MeSH

Παράγοντες που αναστέλλουν τη δράση των ναρκωτικών στο κεντρικό νευρικό σύστημα.