MINOCYCLINE
Μινοκυκλίνη
Bλ. εισαγωγή. Xημειοπροφύλαξη και αποστείρωση φορέων μηνιγγιτιδοκόκκου σε συνδυασμό με ριφαμπικίνη. Λοιπές βλ. κεφ.13.5.2.
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
ΕΟΦ
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
medication
SPC-MINOCIN
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Από του στόματος
- Χορήγηση: Κάθε 12 ώρες, ημερησίως
- Δόση έναρξης: 200 mg
-
ΕνήλικεςΔόση200 mg αρχικώς και εν συνεχεία 100 mg κάθε 12 ώρεςΜέγ. δόση400 mg/24 ώρεςΗ συνολική δόση 24ώρου δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 400 mg.
-
Ενήλικες (Ακμή και ροδόχρους νόσος)Δόση100 mg ημερησίως σε 2 δόσειςΔιάρκεια θεραπείας τουλάχιστον 6 εβδομάδες, μέγιστη 6 μήνες.
-
Ενήλικες (Ανεπίπλεκτες γονοκοκκικές λοιμώξεις πλην ουρηθρίτιδας και πρωκτίτιδας ανδρών)Δόση200 mg αρχικώς, μετά 100 mg κάθε 12 ώρες για 4 τουλάχιστον ημέρες
-
Ενήλικες (Ανεπίπλεκτη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα και πρωκτίτιδα ανδρών)Δόση100 mg κάθε 12 ώρες για 5 ημέρες
-
Ενήλικες (Σύφιλης)ΔόσηΣυνήθης δόση μινοσυκλίνηςΓια 10 έως 15 ημέρες.
-
Ενήλικες (Φορείς μηνιγγιτιδοκόκκου)Δόση100 mg κάθε 12 ώρες για 5 ημέρες
-
Ενήλικες (Λοιμώξεις από Mycobacterium marinum)Δόση100 mg κάθε 12 ώρες για 6 έως 8 εβδομάδες
-
Ενήλικες (Ελονοσία από ανθεκτικό στην χλωροκίνη P.falciparum)Δόση100 mg κάθε 12 ώρες για 10 ημέρες
-
Ενήλικες (Ανεπίπλεκτη ουρηθρίτιδα, τραχηλίτιδα, πρωκτίτιδα οφειλόμενη σε C. trachomatis ή U.urealyticum)Δόση100 mg κάθε 12 ώρες για 7 τουλάχιστον ημέρες
-
ΥπερήλικεςΧρειάζεται προσοχή. Συνιστώνται οι χαμηλότερες δόσεις.
-
ΝεφροπαθείςΜέγ. δόση200 mg ημερησίωςΣτους πάσχοντες από νεφρική ανεπάρκεια η ημερήσια δόση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 200 mg.
-
ΠαιδιάΔόσηΑρχική δόση 4 mg/kg βάρους σώματος, ακολουθούμενη από 2 mg/kg κάθε 12 ώρεςΗ χορήγηση επιτρέπεται σε παιδιά μεγαλύτερα από 8 χρονών.
block
SPC-MINOCIN
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία σε οποιαδήποτε τετρακυκλίνη ή σε οποιοδήποτε από τα συστατικά του προϊόντος.
warning
SPC-MINOCIN
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
Βλάβη στο έμβρυοΠροσοχήΠληθυσμόςΈγκυοςΜπορεί να προκαλέσει βλάβη στο έμβρυο.
-
Επιδράσεις στην ανάπτυξη των οδόντωνΠροσοχήΠληθυσμόςΠαιδιά (έως 8 ετών), έμβρυα (τελευταίο ήμισι κύησης), νήπιαΜπορεί να προκαλέσει μόνιμο επιχρωματισμό των οδόντων (φαιοί οδόντες) και υποπλασία της αδαμαντίνης. Να μην χρησιμοποιείται κατά την ανάπτυξη των οδόντων εκτός εάν τα οφέλη υπερκαλύπτουν τους κινδύνους.
-
Ψευδοόγκος του εγκεφάλου (καλοήθης ενδοκρανιακή υπέρταση)ΠροσοχήΠληθυσμόςΓενικός πληθυσμός, βρέφηΈχει αναφερθεί. Συμπτώματα: κεφαλαλγία, θάμβος όρασης. Σε βρέφη: προβολή των πηγών του κρανίου. Συνήθως υποχωρεί μετά τη διακοπή, αλλά υπάρχει πιθανότητα μονίμων βλαβών.
-
ΦωτοευαισθησίαΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν τετρακυκλίνεςΝα ενημερώνονται για πιθανή υπερβολική αντίδραση και ηλιακό έγκαυμα. Να αποφεύγουν το άμεσο ηλιακό φως.
-
Ηπατική δυσλειτουργίαΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με ηπατική δυσλειτουργία ή όταν χορηγείται με άλλα ηπατοτοξικά φάρμακαΝα χρησιμοποιείται με προσοχή λόγω αναφερθείσας ηπατοτοξικότητας.
-
Νεφρική δυσλειτουργίαΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με σημαντικά διαταραγμένη νεφρική λειτουργίαΗ αντι-αναβολική δράση μπορεί να αυξήσει BUN. Υψηλά επίπεδα ορού μπορεί να οδηγήσουν σε αζωθαιμία, υπερφωσφαταιμία και οξέωση. Συνήθεις δόσεις μπορεί να οδηγήσουν σε υπερβολικές συσσωρεύσεις και ηπατική τοξικότητα (βλ. Δοσολογία).
-
Χρήση σε παιδιάΠροσοχήΠληθυσμόςΠαιδιά κάτω των 8 ετώνΔεν συνιστάται, εκτός εάν τα αναμενόμενα οφέλη της θεραπείας υπερκαλύπτουν τους κινδύνους (βλ. παράγραφο 4.4).
-
Χρήση σε ηλικιωμένουςΠροσοχήΠληθυσμόςΗλικιωμένοι (65 ετών και άνω)Η επιλογή της δόσης πρέπει να είναι προσεκτική, ξεκινώντας από το χαμηλό άκρο του δοσολογικού εύρους, λόγω συχνότερης μειωμένης ηπατικής, νεφρικής ή καρδιακής λειτουργίας και συνύπαρξης άλλων παθήσεων ή θεραπειών.
swap_horiz
SPC-MINOCIN
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
ΑντιπηκτικάΠροσοχήΜείωση της δράσης της προθρομβίνης του πλάσματος.ΣύστασηΜπορεί να απαιτεί προσαρμογή με μείωση της δοσολογίας του αντιπηκτικού.
-
ΠενικιλλίνηΑντένδειξηΜπορεί να παρέμβει στην βακτηριοκτόνο δράση της πενικιλλίνης.ΣύστασηΗ συγχορήγηση τετρακυκλινών με πενικιλλίνη αντενδείκνυται.
-
Αντιόξινα που περιέχουν αργίλιο, ασβέστιο, ή μαγνήσιοΠροσοχήΜείωση της απορρόφησης των τετρακυκλινών.
-
Σκευάσματα που περιέχουν σίδηροΠροσοχήΜείωση της απορρόφησης της υδροχλωρικής μινοκυκλίνης.
-
Τροφή, γάλα και άλλα γαλακτοκομικά προϊόνταΠροσοχήΜείωση της απορρόφησης της μινοκυκλίνης από τα απλά από του στόματος σκευάσματα. (Η απορρόφηση των καψακίων με μικροσφαιρίδια δε μειώνεται σημαντικά).
-
Από του στόματος αντισυλληπτικάΠροσοχήΜπορεί να καταστήσουν τα από του στόματος αντισυλληπτικά λιγότερο αποτελεσματικά.
-
ΑποφεύγεταιΚάθε φάρμακο έχει συσχετιστεί με ψευδοόγκο του εγκεφάλου.ΣύστασηΗ χορήγηση ισοτρετινοΐνης πρέπει να αποφεύγεται λίγο πριν, κατά τη διάρκεια και λίγο μετά τη θεραπεία με μινοκυκλίνη.
-
Κατεχολαμίνες (δοκιμασία φθορισμού)ΠαρακολούθησηΨευδείς αυξήσεις των επιπέδων των κατεχολαμινών στα ούρα.
sick
SPC-MINOCIN
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Ηωσινοφιλία
- Θρομβοπενία
- Λευκοπενία
- Ουδετεροπενία
- Αιμολυτική αναιμία
- Πανκυτταροπενία
- Ακοκκιοκυτταραιμία
- Μυοκαρδίτιδα
- Περικαρδίτιδα
- Έκπτωση ακουστικής οξύτητας
- Εμβοές
- Ανώμαλη λειτουργία θυρεοειδούς
- Φαιόχρους δυσχρωματισμός του θυρεοειδούς
- Διάρροια
- Ναυτία
- Στοματίτιδα
- Χρωματισμός δοντιών
- Έμετος
- Δυσπεψία
- Δυσφαγία
- Υποπλασία αδαμαντίνης
- Εντεροκολίτιδα
- Οισοφαγίτιδα
- Εξέλκωση οισοφάγου
- Γλωσσίτιδα
- Παγκρεατίτιδα
- Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα
- Πυρετός
- Δυσχρωματισμός εκκρίσεων
- Αυξημένα ηπατικά ένζυμα
- Ηπατίτιδα
- Ηπατική χολόσταση
- Ηπατική ανεπάρκεια
- Υπερχολερυθριναιμία
- Ίκτερος
- Αναφυλακτικές/αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις (περιλαμβανομένης της καταπληξίας)
- Υπερευαισθησία
- Σύνδρομο προσομοιάζον με λύκο
- Παρόξυνση συστηματικού ερυθηματώδους λύκου
- Στοματική καντιντίαση
- Πρωκτογεννητική καντιντίαση
- Αιδοιοκολπίτιδα
- Βαλανίτιδα
- Ανορεξία
- Αρθραλγία
- Μυαλγία
- Αρθρίτιδα
- Χρωματισμός οστών
- Δυσκαμψία αρθρώσεων
- Διόγκωση αρθρώσεων
- Ζάλη
- Κεφαλαλγία
- Υπαισθησία
- Παραισθησία
- Ψευδοόγκος εγκεφάλου
- Ίλιγγος
- Προβολή πηγών κρανίου
- Σπασμοί
- Καταστολή
- Αύξηση αζώτου ουρίας αίματος (BUN)
- Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
- Διάμεση νεφρίτιδα
- Βήχας
- Δύσπνοια
- Βρογχόσπασμος
- Παρόξυνση άσθματος
- Πνευμονική ηωσινοφιλία
- Πνευμονίτιδα
- Αλωπεκία
- Πολύμορφο ερύθημα
- Οζώδες ερύθημα
- Τοπικό φαρμακευτικό εξάνθημα υποτροπιάζον
- Υπέρχρωση δέρματος
- Φωτοευαισθησία
- Κνησμός
- Εξάνθημα
- Κνίδωση
- Αγγειοοίδημα
- Αποφολιδωτική δερματίτιδα
- Υπέρχρωση ονύχων
- Σύνδρομο Stevens-Johnson
- Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
- Αγγειίτιδα
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
ΣυχνέςΖάληΝευρικό
-
ΣπάνιεςΈκπτωση ακουστικής οξύτηταςΑυτί
-
ΣπάνιεςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΊλιγγοςΝευρικό
-
ΣπάνιεςΑγγειίτιδαΑγγειακές
-
ΣπάνιεςΑλωπεκίαΔέρμα
-
ΣπάνιεςΑναφυλακτικές/αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις (περιλαμβανομένης της καταπληξίας)Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΑνορεξίαΜεταβολισμός
-
ΣπάνιεςΑρθραλγίαΜυοσκελετικό
-
ΣπάνιεςΑυξημένα ηπατικά ένζυμαΉπαρ
-
ΣπάνιεςΑύξηση αζώτου ουρίας αίματος (BUN)Εργαστηριακές
-
ΣπάνιεςΒήχαςΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΔύσπνοιαΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΕμβοέςΑυτί
-
ΣπάνιεςΕξάνθημαΔέρμα
-
ΣπάνιεςΗπατίτιδαΉπαρ
-
ΣπάνιεςΗωσινοφιλίαΑίμα
-
ΣπάνιεςΘρομβοπενίαΑίμα
-
ΣπάνιεςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
ΣπάνιεςΚνίδωσηΔέρμα
-
ΣπάνιεςΚνησμόςΔέρμα
-
ΣπάνιεςΛευκοπενίαΑίμα
-
ΣπάνιεςΜυαλγίαΜυοσκελετικό
-
ΣπάνιεςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΟζώδες ερύθημαΔέρμα
-
ΣπάνιεςΟυδετεροπενίαΑίμα
-
ΣπάνιεςΠαραισθησίαΝευρικό
-
ΣπάνιεςΠολύμορφο ερύθημαΔέρμα
-
ΣπάνιεςΠυρετόςΓενικές
-
ΣπάνιεςΣτοματίτιδαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΣύνδρομο προσομοιάζον με λύκοΑνοσοποιητικό
-
ΣπάνιεςΤοπικό φαρμακευτικό εξάνθημα υποτροπιάζονΔέρμα
-
ΣπάνιεςΥπέρχρωση δέρματοςΔέρμα
-
ΣπάνιεςΥπαισθησίαΝευρικό
-
ΣπάνιεςΦωτοευαισθησίαΔέρμα
-
ΣπάνιεςΧρωματισμός δοντιώνΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΨευδοόγκος εγκεφάλουΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΊκτεροςΉπαρ
-
Πολύ σπάνιεςΑγγειοοίδημαΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΑιδοιοκολπίτιδαΑναπαραγωγικό
-
Πολύ σπάνιεςΑιμολυτική αναιμίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΑνώμαλη λειτουργία θυρεοειδούςΕνδοκρινικό
-
Πολύ σπάνιεςΑποφολιδωτική δερματίτιδαΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΑρθρίτιδαΜυοσκελετικό
-
Πολύ σπάνιεςΒαλανίτιδαΑναπαραγωγικό
-
Πολύ σπάνιεςΒρογχόσπασμοςΑναπνευστικό
-
Πολύ σπάνιεςΓλωσσίτιδαΓαστρεντερικό
-
Πολύ σπάνιεςΔιάμεση νεφρίτιδαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΔιόγκωση αρθρώσεωνΜυοσκελετικό
-
Πολύ σπάνιεςΔυσκαμψία αρθρώσεωνΜυοσκελετικό
-
Πολύ σπάνιεςΔυσπεψίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ σπάνιεςΔυσφαγίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ σπάνιεςΔυσχρωματισμός εκκρίσεωνΓενικές
-
Πολύ σπάνιεςΕντεροκολίτιδαΓαστρεντερικό
-
Πολύ σπάνιεςΕξέλκωση οισοφάγουΓαστρεντερικό
-
Πολύ σπάνιεςΗπατική ανεπάρκειαΉπαρ
-
Πολύ σπάνιεςΗπατική χολόστασηΉπαρ
-
Πολύ σπάνιεςΜυοκαρδίτιδαΚαρδιά
-
Πολύ σπάνιεςΟισοφαγίτιδαΓαστρεντερικό
-
Πολύ σπάνιεςΟξεία νεφρική ανεπάρκειαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΠαγκρεατίτιδαΓαστρεντερικό
-
Πολύ σπάνιεςΠανκυτταροπενίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΠαρόξυνση άσθματοςΑναπνευστικό
-
Πολύ σπάνιεςΠαρόξυνση συστηματικού ερυθηματώδους λύκουΑνοσοποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΠερικαρδίτιδαΚαρδιά
-
Πολύ σπάνιεςΠνευμονική ηωσινοφιλίαΑναπνευστικό
-
Πολύ σπάνιεςΠροβολή πηγών κρανίουΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΠρωκτογεννητική καντιντίασηΛοιμώξεις και παρασιτώσεις
-
Πολύ σπάνιεςΣτοματική καντιντίασηΛοιμώξεις
-
Πολύ σπάνιεςΣύνδρομο Stevens-JohnsonΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΤοξική επιδερμική νεκρόλυσηΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΥπέρχρωση ονύχωνΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΥπερχολερυθριναιμίαΉπαρ
-
Πολύ σπάνιεςΥποπλασία αδαμαντίνηςΓαστρεντερικό
-
Πολύ σπάνιεςΦαιόχρους δυσχρωματισμός του θυρεοειδούςΔιαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
-
Πολύ σπάνιεςΧρωματισμός οστώνΜυοσκελετικό
-
Πολύ σπάνιεςΨευδομεμβρανώδης κολίτιδαΓαστρεντερικό
-
Απροσδιόριστης συχνότηταςΑκοκκιοκυτταραιμίαΑίμα
-
Απροσδιόριστης συχνότηταςΚαταστολήΝευρικό
-
Απροσδιόριστης συχνότηταςΠνευμονίτιδαΑναπνευστικό
-
Απροσδιόριστης συχνότηταςΣπασμοίΝευρικό
-
Απροσδιόριστης συχνότηταςΥπερευαισθησίαΑνοσοποιητικό
pregnant_woman
SPC-MINOCIN
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΑποφεύγεταιΟι τετρακυκλίνες διαπερνούν τον πλακούντα και μπορεί να έχουν τοξική επίδραση στο αναπτυσσόμενο έμβρυο (επιβράδυνση της ανάπτυξης του σκελετού, εμβρυοτοξικότητα, βλάβη στο έμβρυο, μόνιμος χρωματισμός των οδόντων, υποπλασία της αδαμαντίνης, σχηματισμός συμπλέγματος ασβεστίου στον σκελετό του εμβρύου, μείωση στο ρυθμό ανάπτυξης της περόνης, συγγενείς ανωμαλίες όπως βράχυνση των άκρων). Η ασθενής πρέπει να ενημερωθεί για τον πιθανό κίνδυνο προς το έμβρου.
-
ΓαλουχίαΑποφεύγεταιΗ υδροχλωρική μινοκυκλίνη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Πρέπει να λαμβάνεται απόφαση σχετικά με το αν θα διακοπεί η γαλουχία ή η χορήγηση της μινοκυκλίνης.
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-MINOCIN
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
SPC-MINOCIN
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση Η υδροχλωρική μινοκυκλίνη απορροφάται ταχέως και σχεδόν πλήρως από τον γαστρεντερικό σωλήνα μετά την από του στόματος χορήγηση. Μετά από εφάπαξ δόση δύο δισκίων υδροχλωρικής μινοκυκλίνης των 100 mg, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στον ορό…
bloodtype
DrugBank
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Νεφρική λειτουργία | water_dropΝεφρική λειτουργία | Περιοδικές | — |
| Ηπατική λειτουργία (LFTs) | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | Περιοδικές | — |
| Αιμοποιητική λειτουργία | bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος | Περιοδικές | — |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-MINOCIN
expand_more
Δοσολογία
Χορηγείται από του στόματος. Το καψάκιο πρέπει να λαμβάνεται ακέραιο με άφθονο νερό (τουλάχιστον 1 ποτήρι) αμάσητο και αθρυμμάτιστο. Η διάρκεια της θεραπείας εξαρτάται από την βαρύτητα της λοιμώξεως, την κλινική και μικροβιολογική εξέλιξη του ασθενούς.
Ενήλικες
Η συνήθης από του στόματος δόση είναι 200 mg αρχικώς και εν συνεχεία 100 mg κάθε 12 ώρες. Η συνολική δόση 24ώρου δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 400 mg. Στην θεραπεία της ακμής και της ροδόχρου νόσου η συνιστώμενη δόση είναι 100 mg ημερησίως χορηγούμενη σε 2 δόσεις. Η χορήγηση πρέπει να διαρκεί τουλάχιστον 6 εβδομάδες για να διαπιστωθεί εάν φέρει αποτέλεσμα ή όχι. Μέγιστη διάρκεια θεραπείας 6 μήνες. Στην θεραπεία των ανεπίπλεκτων γονοκοκκικών λοιμώξεων πλην της ουρηθρίτιδας και της πρωκτίτιδας των ανδρών η αρχική δόση είναι 200 mg ακολουθούμενη από 100 mg κάθε 12 ώρες για 4 τουλάχιστον ημέρες. Στην θεραπεία της ανεπίπλεκτης γονοκοκκικής ουρηθρίτιδας και πρωκτίτιδας των ανδρών η συνιστώμενη δόση είναι 100 mg κάθε 12 ώρες για 5 ημέρες. Στην θεραπεία της σύφιλης η συνήθης δόση της μινοσυκλίνης πρέπει να χορηγείται για 10 έως 15 ημέρες. Στην θεραπεία των φορέων του μηνιγγιτιδοκόκκου η συνιστώμενη δόση είναι 100 mg κάθε 12 ώρες για 5 ημέρες. Στην θεραπεία των λοιμώξεων από Mycobacterium marinum χορηγούνται 100 mg κάθε 12 ώρες για 6 έως 8 εβδομάδες. Στην θεραπεία της ελονοσίας από ανθεκτικό στην χλωροκίνη P.falciparum η συνιστώμενη δόση είναι 100 mg κάθε 12 ώρες για 10 ημέρες. Στην θεραπεία της ανεπίπλεκτης ουρηθρίτιδας ή τραχηλίτιδας, ή πρωκτίτιδας που οφείλεται σε C. trachomatis ή U.urealyticum η συνιστώμενη δόση είναι 100 mg κάθε 12 ώρες για 7 τουλάχιστον ημέρες.
Υπερήλικες
Χρειάζεται προσοχή. Συνιστώνται οι χαμηλότερες δόσεις.
Νεφροπαθείς
Στους πάσχοντες από νεφρική ανεπάρκεια η ημερήσια δόση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 200 mg.
Παιδιά
Η χορήγηση του MINOCIN επιτρέπεται σε παιδιά μεγαλύτερα από 8 χρονών. Η αρχική δόση είναι 4 mg/kg βάρους σώματος, ακολουθούμενη από 2 mg/kg κάθε 12 ώρες.
block
Αντενδείξεις
SPC-MINOCIN
expand_more
Αντενδείξεις
- Υπερευαισθησία σε οποιαδήποτε τετρακυκλίνη ή σε οποιοδήποτε από τα συστατικά του προϊόντος.
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-MINOCIN
expand_more
Προειδοποιήσεις
Βλάβη στο έμβρυο και Επιδράσεις στην ανάπτυξη των οδόντων
Η υδροχλωρική μινοκυκλίνη, όπως και τα άλλα αντιβιοτικά της τάξης των τετρακυκλινών, μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο έμβρυο όταν χορηγηθεί σε έγκυο (βλ. Κύηση και γαλουχία). Η χρήση φαρμάκων της τάξης των τετρακυκλινών κατά την περίοδο ανάπτυξης των οδόντων (τελευταίο ήμισι της κύησης, νηπιακή ηλικία, και παιδική ηλικία έως την ηλικία των 8 ετών) μπορεί να προκαλέσει μόνιμο επιχρωματισμό των οδόντων (φαιοί οδόντες). Αυτή η ανεπιθύμητη δράση είναι πιο συχνή κατά την μακροχρόνια χρήση του φαρμάκου, αλλά έχει επίσης παρατηρηθεί και μετά από επαναλαμβανόμενα βραχείας διάρκειας δοσολογικά σχήματα. Έχει αναφερθεί επίσης υποπλασία της αδαμαντίνης. Τα φάρμακα που περιέχουν τετρακυκλίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά την ανάπτυξη των οδόντων εκτός εάν τα αναμενόμενα οφέλη της θεραπείας υπερκαλύπτουν τους κινδύνους.
Ψευδοόγκος του εγκεφάλου (καλοήθης ενδοκρανιακή υπέρταση)
Έχει αναφερθεί ανάπτυξη ψευδοόγκου του εγκεφάλου (καλοήθης ενδοκρανιακή υπέρταση) με τη χρήση τετρακυκλινών. Οι συνήθεις κλινικές εκδηλώσεις είναι κεφαλαλγία και θάμβος όρασης. Έχει αναφερθεί προβολή των πηγών του κρανίου με τη χρήση τετρακυκλινών σε βρέφη. Παρόλο που και οι δύο αυτές καταστάσεις και τα σχετικά συμπτώματα συνήθως υποχωρούν μετά τη διακοπή της τετρακυκλίνης, υπάρχει πιθανότητα μονίμων βλαβών.
Φωτοευαισθησία
Έχει παρατηρηθεί φωτοευαισθησία σε ορισμένα άτομα που λαμβάνουν τετρακυκλίνες. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται ότι με τις τετρακυκλίνες μπορεί να υπάρξει υπερβολική αντίδραση και πρόκληση ηλιακού εγκαύματος και πρέπει να αποφεύγουν το άμεσο ηλιακό φώς.
Χρήση σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία
Έχει αναφερθεί ηπατοτοξικότητα με την υδροχλωρική μινοκυκλίνη, επομένως η υδροχλωρική μινοκυκλίνη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία ή όταν χορηγείται σε συνδυασμό με άλλα ηπατοτοξικά φάρμακα.
Χρήση σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία
Η αντι-αναβολική δράση των τετρακυκλινών μπορεί να προκαλέσει αύξηση της συγκέντρωσης του αζώτου/ουρίας του αίματος (BUN). Σε ασθενείς με σημαντικά διαταραγμένη νεφρική λειτουργία, υψηλότερα επίπεδα ορού των τετρακυκλινών μπορεί να οδηγήσουν σε αζωθαιμία, υπερφωσφαταιμία, και οξέωση. Αν υπάρχει νεφρική δυσλειτουργία, ακόμα και οι συνήθεις από του στόματος και οι παρεντερικές δόσεις μπορεί να οδηγήσουν σε υπερβολικές συσσωρεύσεις του φαρμάκου και ηπατική τοξικότητα (βλ. Δοσολογία).
Χρήση σε παιδιά
Η υδροχλωρική μινοκυκλίνη δεν συνιστάται για χρήση σε παιδιά κάτω των 8 ετών εκτός εάν τα αναμενόμενα οφέλη της θεραπείας υπερκαλύπτουν τους κινδύνους (βλ. παράγραφο 4.4).
Χρήση σε ηλικιωμένους
Οι κλινικές μελέτες της υδροχλωρικής μινοκυκλίνης δεν περιλάμβαναν επαρκείς αριθμούς ατόμων ηλικίας 65 ετών και πάνω για να καθοριστεί εάν αποκρίνονται διαφορετικά από ότι τα νεότερα άτομα. Η επιλογή της δόσης για ένα ηλικιωμένο ασθενή πρέπει να είναι προσεκτική, ξεκινώντας από το χαμηλό άκρο του δοσολογικού εύρους, που συμβαδίζει με την μεγαλύτερη συχνότητα μειωμένης ηπατικής, νεφρικής, ή καρδιακής λειτουργίας, και συνύπαρξη άλλων παθήσεων ή άλλης φαρμακευτικής θεραπείας στα άτομα αυτά.
Εργαστηριακή παρακολούθηση
Πρέπει να διενεργούνται περιοδικές εργαστηριακές εξετάσεις της λειτουργίας των οργανικών συστημάτων, περιλαμβανομένης της αιμοποιητικής, νεφρικής και ηπατικής λειτουργίας.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-MINOCIN
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-MINOCIN
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες κατατάσσονται στον ακόλουθο Πίνακα με τη συχνότητα εμφάνισης κατά CIOMs και την ταξινόμηση ανά σύστημα κατά MedDRA:
- Συχνές: ≥ 1% (≥1/100)
- Ασυνήθεις: ≥ 0,1% και < 1% (≥1/1000 και <1/100)
- Σπάνιες: ≥ 0,01% και < 0,1% (≥1/10000 και <1/1000)
- Πολύ σπάνιες: < 0,01% (<1/10000)
| Κατηγορία/Οργανικό Σύστημα | Συχνότητα | Ανεπιθύμητη ενέργεια |
|---|---|---|
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος | Σπάνιες | Ηωσινοφιλία, θρομβοπενία, λευκοπενία, ουδετεροπενία |
| Πολύ σπάνιες | Αιμολυτική αναιμία, πανκυτταροπενία | |
| Απροσδιόριστης συχνότητας | Ακοκκιοκυτταραιμία | |
| Καρδιακές διαταραχές | Πολύ σπάνιες | Μυοκαρδίτιδα, περικαρδίτιδα |
| Διαταραχές των ώτων και των λαβυρίνθων | Σπάνιες | Έκπτωση της ακουστικής οξύτητας, εμβοές |
| Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος | Πολύ σπάνιες | Ανώμαλη λειτουργία του θυρεοειδούς, φαιόχρους δυσχρωματισμός του θυρεοειδούς |
| Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος | Σπάνιες | Διάρροια, ναυτία, στοματίτιδα, χρωματισμός δοντιών, έμετος |
| Πολύ σπάνιες | Δυσπεψία, δυσφαγία, υποπλασία της αδαμαντίνης, εντεροκολίτιδα, οισοφαγίτιδα, εξέλκωση οισοφάγου, γλωσσίτιδα, παγκρεατίτιδα, ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα | |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της θέσης χορήγησης | Σπάνιες | Πυρετός |
| Πολύ σπάνιες | Δυσχρωματισμός εκκρίσεων | |
| Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων | Σπάνιες | Αυξημένα ηπατικά ένζυμα, ηπατίτιδα |
| Πολύ σπάνιες | Ηπατική χολόσταση, ηπατική ανεπάρκεια (περιλαμβανομένων θανατηφόρων περιπτώσεων), υπερχολερυθριναιμία, ίκτερος | |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Σπάνιες | Αναφυλακτικές/αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις (περιλαμβανομένης της καταπληξίας), περιλαμβανομένων θανατηφόρων περιπτώσεων |
| Απροσδιόριστης συχνότητας | Υπερευαισθησία | |
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | Πολύ σπάνιες | Στοματική και πρωκτογεννητική καντιντίαση, αιδοιοκολπίτιδα |
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης | Σπάνιες | Ανορεξία |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος, του συνδετικού ιστού και των οστών | Σπάνιες | Αρθραλγία, σύνδρομο προσομοιάζον με λύκο, μυαλγίες |
| Πολύ σπάνιες | Αρθρίτιδα, χρωματισμός οστών, παρόξυνση συστηματικού ερυθηματώδους λύκου (SLE), δυσκαμψία των αρθρώσεων, διόγκωση αρθρώσεων | |
| Διαταραχές νευρικού συστήματος | Συχνές | Ζάλη (αδιαθεσία) |
| Σπάνιες | Κεφαλαλγία, υπαισθησία, παραισθησία, ψευδοόγκος του εγκεφάλου, ίλιγγος | |
| Πολύ σπάνιες | Προβολή των πηγών του κρανίου των βρεφών | |
| Απροσδιόριστης συχνότητας | Σπασμοί, καταστολή | |
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών | Σπάνιες | Αύξηση του αζώτου/ουρίας του αίματος (BUN) |
| Πολύ σπάνιες | Οξεία νεφρική ανεπάρκεια, διάμεση νεφρίτιδα | |
| Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και των μαστών | Πολύ σπάνιες | Βαλανίτιδα |
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου | Σπάνιες | Βήχας, δύσπνοια |
| Πολύ σπάνιες | Βρογχόσπασμος, παρόξυνση άσθματος, πνευμονική ηωσινοφιλία | |
| Απροσδιόριστης συχνότητας | Πνευμονίτιδα | |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Σπάνιες | Αλωπεκία, πολύμορφο ερύθημα, οζώδες ερύθημα, τοπικό φαρμακευτικό εξάνθημα υποτροπιάζον, υπέρχρωση δέρματος, φωτοευαισθησία, κνησμός, εξάνθημα, κνίδωση, αγγειίτιδα |
| Πολύ σπάνιες | Αγγειοοίδημα, αποφολιδωτική δερματίτις, υπέρχρωση ονύχων, σύνδρομο Stevens-Johnson, τοξική επιδερμική νεκρόλυση |
Έχουν αναφερθεί τα ακόλουθα σύνδρομα. Σε ορισμένες περιπτώσεις αυτών των συνδρόμων έχει αναφερθεί θάνατος. Όπως και με άλλες σοβαρές ανεπιθύμητες αντιδράσεις, εάν αναγνωριστεί κάποιο από αυτά τα σύνδρομα, πρέπει να διακοπεί αμέσως η χορήγηση του φαρμάκου.
- Σύνδρομο υπερευαισθησίας που αποτελείται από δερματική αντίδραση (όπως εξάνθημα ή αποφολιδωτική δερματίτιδα), ηωσινοφιλία και ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα: ηπατίτιδα, πνευμονίτιδα, νεφρίτιδα, μυοκαρδίτιδα, περικαρδίτιδα. Μπορεί να υπάρχει πυρετός και λεμφαδενοπάθεια.
- Σύνδρομο προσομοιάζον με λύκο που αποτελείται από θετικά αντιπυρηνικά αντισώματα, αρθραλγίες, αρθρίτιδα, δυσκαμψία ή διόγκωση αρθρώσεων, και ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα: πυρετός, μυαλγία, ηπατίτιδα, εξάνθημα, αγγειίτιδα.
- Σύνδρομο προσομοιάζον με ορονοσία που αποτελείται από πυρετό, κνίδωση ή εξάνθημα και αρθραλγίες, αρθρίτιδα, δυσκαμψία ή διόγκωση αρθρώσεων. Μπορεί να υπάρχει ηωσινοφιλία.
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-MINOCIN
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Τα αποτελέσματα μελετών σε ζώα δείχνουν ότι οι τετρακυκλίνες διαπερνούν τον πλακούντα, ανευρίσκονται στους ιστούς του εμβρύου και μπορεί να έχουν τοξική επίδραση στο αναπτυσσόμενο έμβρυο (η οποία συχνά σχετίζεται με επιβράδυνση της ανάπτυξης του σκελετού). Έχουν σημειωθεί στοιχεία εμβρυοτοξικότητας σε ζώα στα οποία χορηγήθηκαν τετρακυκλίνες στα πρώτα στάδια της εγκυμοσύνης.
Η υδροχλωρική μινοκυκλίνη, όπως και τα άλλα αντιβιοτικά της τάξης των τετρακυκλινών, διαπερνά τον πλακούντα και μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο έμβρυο όταν χορηγηθεί σε εγκύους. Εάν η υδροχλωρική μινοκυκλίνη χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ή εάν η γυναίκα μείνει έγκυος ενώ λαμβάνει το φάρμακο αυτό, η ασθενής πρέπει να ενημερωθεί για τον πιθανό κίνδυνο προς το έμβρυο.
Η χρήση τετρακυκλινών κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης των οδόντων (τελευταίο ήμισυ της εγκυμοσύνης) μπορεί να προκαλέσει μόνιμο χρωματισμό των οδόντων. Έχει επίσης αναφερθεί υποπλασία της αδαμαντίνης (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Οι τετρακυκλίνες που χορηγούνται κατά το τελευταίο τρίμηνο της κύησης σχηματίζουν ένα σταθερό σύμπλεγμα ασβεστίου σε όλο τον σκελετό του εμβρύου. Έχει παρατηρηθεί μείωση στο ρυθμό ανάπτυξης της περόνης σε πρόωρα νεογνά στα οποία χορηγήθηκε τετρακυκλίνη από του στόματος σε δόσεις 25 mg/kg κάθε 6 ώρες. Οι μεταβολές στο ρυθμό ανάπτυξης της περόνης ήταν αναστρέψιμες όταν σταμάτησε η χορήγηση του φαρμάκου.
Από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου έχουν διαπιστωθεί συγγενείς ανωμαλίες, περιλαμβανομένης της βράχυνσης των άκρων.
Η υδροχλωρική μινοκυκλίνη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα, επομένως, πρέπει να λαμβάνεται απόφαση σχετικά με το αν θα διακοπεί η γαλουχία ή η χορήγηση της μινοκυκλίνης (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-MINOCIN
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-MINOCIN
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση
Η υδροχλωρική μινοκυκλίνη απορροφάται ταχέως και σχεδόν πλήρως από τον γαστρεντερικό σωλήνα μετά την από του στόματος χορήγηση. Μετά από εφάπαξ δόση δύο δισκίων υδροχλωρικής μινοκυκλίνης των 100 mg, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στον ορό επιτεύχθησαν σε 2 ως 4 ώρες και κυμαίνονταν από 2,6 έως 4,17 μg/ml (μέσος όρος 3,52 μg/ml). Μετά από εφάπαξ δόση δύο καψακίων υδροχλωρικής μινοκυκλίνης των 100 mg, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στον ορό ήταν κατά μέσο όρο 3,64 μg/ml.
Κατανομή
Η υδροχλωρική μινοκυκλίνη κατανέμεται εκτεταμένα σε όλους τους ιστούς εξαιτίας του μεγάλου βαθμού της λιποφιλικότητας της. Μελέτες έδειξαν ότι η υδροχλωρική μινοκυκλίνη βρίσκεται σε υψηλές συγκεντρώσεις στον ιστό και τη βλέννη του πνεύμονα στον άνθρωπο.
Μεταβολισμός
Η υδροχλωρική μινοκυκλίνη μεταβολίζεται εκτεταμένως στον άνθρωπο.
Απομάκρυνση
Η υδροχλωρική μινοκυκλίνη απεκκρίνεται κυρίως στη χολή και μία μικρή ποσότητα ανακτάται στα ούρα σαν ενεργός μορφή. Η ποσότητα του ενεργού φαρμάκου που ανακτάται στα κόπρανα μετά την από του στόματος χορήγηση κυμαίνεται από 20 έως 34%. Ο μέσος χρόνος ημιζωής στο αίμα είναι περίπου 16 ώρες μετά την από του στόματος χορήγηση.
Επίδραση της τροφής
Η απορρόφηση των απλών από του στόματος σκευασμάτων μινοκυκλίνης μειώνεται από την τροφή, το γάλα και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα. Η απορρόφηση των καψακίων με μικροσφαιρίδια δε μειώνεται σημαντικά από τροφές ή γάλα. Όταν χορηγήθηκαν καψάκια με μικροσφαιρίδια υδροχλωρικής μινοκυκλίνης συγχρόνως με γεύμα που περιελάμβανε γαλακτοκομικά προϊόντα, ο βαθμός απορρόφησης της υδροχλωρικής μινοκυκλίνης δεν επηρεάστηκε αξιοσημείωτα. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα μειώθηκαν ελαφρώς κατά 11,2% και καθυστέρησαν περίπου 1 ώρα όταν χορηγήθηκε μαζί με τροφή, σε σύγκριση με τη χορήγηση σε συνθήκες νηστείας.
Ειδικοί πληθυσμοί
Σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία ο χρόνος ημίσειας ζωής της υδροχλωρικής μινοκυκλίνης στον ορό κυμάνθηκε από 10,7 έως 16,9 ώρες. Οι περισσότερες μελέτες σε ασθενείς με ποικίλου βαθμού νεφρική ανεπάρκεια δεν έδειξαν σημαντική διαφορά στις φαρμακοκινητικές παραμέτρους συγκριτικά με τους υγιείς εθελοντές.
ΕΟΦ · 5.1.10
Τετρακυκλίνες
expand_more
Τετρακυκλίνες
DrugBank
Description
expand_more
Description
Περιγραφή
Ανάλογο τετρακυκλίνης, με 7-διμεθυλαμινομάδα και χωρίς τις ομάδες 5-μεθυλίου και υδροξυλίου, το οποίο είναι αποτελεσματικό έναντι λοιμώξεων από σταφυλόκοκκο ανθεκτικό στις τετρακυκλίνες. [PubChem]
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
Ενδείξεις
Για τη θεραπεία λοιμώξεων που προκαλούνται από ευαίσθητα στελέχη μικροοργανισμών, όπως:
- Ανατολική Ρικέτσιωση της νόσου του Βραχώδους Όρους (Rocky Mountain spotted fever)
- Τυφοειδής πυρετός και ομάδες τυφοειδούς πυρετού
- Q fever
- Ρικετσιώδες πνιγμονόλυμα (rickettsial pox)
- Πυρετοί από τσιμπούρι (tick fevers) που προκαλούνται από Rickettsiae
- Λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος που προκαλούνται από Streptococcus pneumoniae
- Για τη θεραπεία ασυμπτωματικών φορέων του Neisseria meningitidis
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
Φαρμακολογία
Η μινοκυκλίνη, το πιο λιπόφιλο και δραστικό αντιβιοτικό τετρακυκλίνης, είναι, όπως η δοξυκυκλίνη, μια μακράς δράσης τετρακυκλίνη. Οι επιδράσεις της μινοκυκλίνης σχετίζονται με την αναστολή της πρωτεϊνοσύνθεσης. Παρόλο που το ευρύτερο φάσμα δραστηριότητας της μινοκυκλίνης, σε σύγκριση με άλλα μέλη της ομάδας, περιλαμβάνει δραστηριότητα έναντι του Neisseria meningitidis, η χρήση της ως προφύλαξη δεν συνιστάται πλέον λόγω παρενεργειών (ζάλη και ίλιγγος). Η τρέχουσα έρευνα εξετάζει τις πιθανές νευροπροστατευτικές επιδράσεις της μινοκυκλίνης έναντι της εξέλιξης της νόσου Huntington, μιας κληρονομικής νευροεκφυλιστικής διαταραχής. Η νευροπροστατευτική δράση της μινοκυκλίνης μπορεί να περιλαμβάνει την ανασταλτική της επίδραση στην 5-λιποξυγενάση, ένα φλεγμονώδες ένζυμο που σχετίζεται με τη γήρανση του εγκεφάλου.
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
Μηχανισμός Δράσης
Η μινοκυκλίνη διέρχεται απευθείας μέσω του λιπιδικού διπλοσθένους ή παθητικά διαχέεται μέσω των πόρων στα πορίνια της βακτηριακής μεμβράνης. Οι τετρακυκλίνες, όπως η μινοκυκλίνη, συνδέονται με την υπομονάδα 30S του ριβοσώματος, εμποδίζοντας τη σύνδεση του tRNA με το σύμπλεγμα mRNA-ριβοσώματος και παρεμβαίνοντας στην πρωτεϊνοσύνθεση.
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
Απορρόφηση
Απορροφάται ταχέως από το γαστρεντερικό σωλήνα και η απορρόφηση δεν επηρεάζεται σημαντικά από τη λήψη τροφής ή γάλακτος. Η από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα είναι 100%.
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
Χρόνος Ημίσειας Ζωής
11-22 ώρες
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
55% έως 76%
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
Οδός Απέκκρισης
Κυρίως μέσω του ήπατος (με χολή) και σε μικρότερο βαθμό μέσω των νεφρών. Η μινοκυκλίνη μεταβολίζεται στο ήπαρ.
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
Τοξικότητα
Η μινοκυκλίνη έχει παρατηρηθεί να προκαλεί σκούρο αποχρωματισμό του θυρεοειδούς σε πειραματόζωα (αρουραίους, μίνι χοίρους, σκύλους και πιθήκους). Στον αρουραίο, η χρόνια θεραπεία με μινοκυκλίνη είχε ως αποτέλεσμα βρογχοκήλη συνοδευόμενη από αυξημένη πρόσληψη ραδιενεργού ιωδίου και ενδείξεις παραγωγής όγκων θυρεοειδούς. Η μινοκυκλίνη έχει επίσης βρεθεί να προκαλεί θυρεοειδική υπερπλασία σε αρουραίους και σκύλους.
LD50=2380 mg/kg (αρουραίος, από το στόμα), LD50=3600 mg/kg (ποντικός, από το στόμα)