MIFAMURTIDE
Μιφαμουρτίδη
**Φαρμακοδυναμική** Η μιφαμυρτίδη διεγείρει την έμφυτη ανοσία ενεργοποιώντας μονοκύτταρα και μακροφάγα. Εντός ωρών μετά τη χορήγηση μιφαμυρτίδης σε υγιείς ενήλικες ή ασθενείς με οστεοσάρκωμα NOS, παρατηρήθηκαν αυξημένα επίπεδα προφλεγμονωδών μορίων στο πλάσμα, όπως TNF-α, IL-6 …
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
medication
SPC-MEPACT
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: ενδοφλέβια έγχυση
- Χορήγηση: επί 12 εβδομάδες, δύο φορές την εβδομάδα, μεταξύ των οποίων μεσολαβεί περίοδος διάρκειας τουλάχιστον 3 ημερών και, στη συνέχεια, μια φορά την εβδομάδα για άλλες 24 εβδομάδες, ήτοι συνολικά 48 εγχύσεις σε διάστημα 36 εβδομάδων
- Δόση έναρξης: 2 mg/m2
- Τιτλοποίηση: Επί 12 εβδομάδες, δύο φορές την εβδομάδα, μεταξύ των οποίων μεσολαβεί περίοδος διάρκειας τουλάχιστον 3 ημερών, και στη συνέχεια, μια φορά την εβδομάδα για άλλες 24 εβδομάδες, ήτοι συνολικά 48 εγχύσεις σε διάστημα 36 εβδομάδων.
-
Όλοι οι ασθενείςΔόση2 mg/m2Ως συμπληρωματική θεραπεία μετά από την εκτομή.
-
Ενήλικες άνω των 30 ετώνΔεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για τη σύσταση της χρήσης του MEPACT σε ασθενείς ηλικίας άνω των 30 ετών.
-
Ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (CrCL ≥ 30 ml/min)Προσαρμογή της δόσης δεν είναι απαραίτητη.
-
Ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh κατηγορία Α ή Β)Προσαρμογή της δόσης δεν είναι απαραίτητη. Συνιστάται προσοχή κατά τη χορήγηση σε ασθενείς με μέτρια ηπατική ανεπάρκεια λόγω μεγαλύτερης μεταβλητότητας στη φαρμακοκινητική και περιορισμένων δεδομένων ασφάλειας.
-
Ασθενείς με σοβαρή νεφρική ή ηπατική ανεπάρκειαΣυνιστάται προσοχή κατά τη χορήγηση λόγω έλλειψης φαρμακοκινητικών δεδομένων. Συνεχής παρακολούθηση της νεφρικής και ηπατικής λειτουργίας.
-
Παιδιά κάτω των 2 ετώνΗ ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
block
SPC-MEPACT
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
-
Ταυτόχρονη χρήση με κυκλοσπορίνη ή άλλους αναστολείς καλσινευρίνης
-
Ταυτόχρονη χρήση με υψηλές δόσεις μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ, αναστολείς κυκλοοξυγενάσης)
warning
SPC-MEPACT
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
Αναπνευστική δυσχέρειαΠληθυσμόςασθενείς με ιστορικό άσθματος ή άλλων χρόνιων αποφρακτικών πνευμονοπαθειώνΠρέπει να δίδεται ιδιαίτερη προσοχή στη χορήγηση βρογχοδιασταλτικών παραγόντων σε προφυλακτική βάση. Σε περίπτωση εμφάνισης σοβαρής αναπνευστικής αντίδρασης, η χορήγηση της mifamurtide πρέπει να διακόπτεται και να χορηγείται η κατάλληλη θεραπεία.
-
ΟυδετεροπενίαΤα επεισόδια ουδετεροπενικού πυρετού πρέπει να παρακολουθούνται και να αντιμετωπίζονται κατάλληλα. Η mifamurtide μπορεί να χορηγείται κατά τη διάρκεια περιόδων ουδετεροπενίας, αλλά ο επακόλουθος πυρετός που οφείλεται στη θεραπεία πρέπει να παρακολουθείται στενά. Ο πυρετός ή τα ρίγη που παρατείνονται πέραν των 8 ωρών από τη χορήγηση της mifamurtide πρέπει να αξιολογούνται για την πιθανότητα σηψαιμίας.
-
Φλεγμονώδης απόκρισηπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς με ιστορικό αυτοάνοσων, φλεγμονωδών ή άλλων νοσημάτων του κολλαγόνουΤο φάρμακο πρέπει να χορηγείται με προσοχή. Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για ασυνήθιστα σημεία ή συμπτώματα, όπως αρθρίτιδα ή υμενίτιδα, τα οποία υποδηλώνουν ανεξέλεγκτες φλεγμονώδεις αντιδράσεις.
-
Καρδιαγγειακές διαταραχέςΠληθυσμόςασθενείς με ιστορικό φλεβικής θρόμβωσης, αγγειίτιδας ή ασταθών καρδιαγγειακών διαταραχώνΠρέπει να παρακολουθούνται στενά. Εάν τα συμπτώματα παρατείνονται και επιδεινώνονται, η χορήγηση πρέπει να αναβάλλεται ή να διακόπτεται.
-
Αλλεργικές αντιδράσειςΟι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για τυχόν σημεία αλλεργικών αντιδράσεων.
-
Γαστρεντερική τοξικότηταΗ ναυτία, ο έμετος και η απώλεια όρεξης είναι πολύ συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες. Η γαστρεντερική τοξικότητα μπορεί να επιδεινωθεί όταν η mifamurtide χορηγείται σε συνδυασμό με υψηλές δόσεις χημειοθεραπευτικών σχημάτων πολλαπλών παραγόντων και σχετίζεται με αυξημένη χρήση παρεντερικής θρέψης.
swap_horiz
SPC-MEPACT
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Δοξορουμπικίνη ή άλλα λιποφιλικά φαρμακευτικά προϊόνταπροσοχήΔεν αναφέρεται συγκεκριμένο ανεπιθύμητο αποτέλεσμα, συνιστάται διαχωρισμός του χρόνου χορήγησης.ΣύστασηΣυνιστάται να διαφοροποιείται ο χρόνος χορήγησης.
-
Κυκλοσπορίνη ή άλλοι αναστολείς καλσινευρίνηςαντένδειξηΥποτιθέμενη επίδραση στη μακροφαγική και μονοπυρηνική φαγοκυτταρική λειτουργία του σπλήνα.ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χορήγηση αντενδείκνυται.
-
Υψηλές δόσεις ΜΣΑΦ (αναστολείς κυκλοοξυγενάσης)αντένδειξηΑναστολή της επίδρασης μακροφαγικής ενεργοποίησης της λιποσωματικής mifamurtide.ΣύστασηΗ χρήση υψηλών δόσεων ΜΣΑΦ αντενδείκνυται.
-
Κορτικοστεροειδή (χρόνια ή καθιερωμένη χρήση)προσοχήΗ mifamurtide δρα διεγείροντας το ανοσοποιητικό σύστημα, η χρήση κορτικοστεροειδών μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα.ΣύστασηΠρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με mifamurtide.
-
Φαρμακευτικά προϊόντα που μεταβολίζονται μέσω κυτοχρώματος P450αμελητέαΔεν αναμένεται να αλληλεπιδράσει με τον μεταβολισμό τους.
-
κανέναΔεν επιδείνωσε τις νεφρικές ή ηπατικές τοξικότητες.ΣύστασηΔεν παρέστη ανάγκη προσαρμογής της δόσης της mifamurtide.
sick
SPC-MEPACT
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Σηψαιμία
- Κυτταρίτιδα
- Ρινοφαρυγγίτιδα
- Λοίμωξη στο σημείο εισόδου του καθετήρα
- Λοιμώξεις άνω αναπνευστικής οδού
- Ουρολοίμωξη
- Φαρυγγίτιδα
- Λοιμώξεις απλού έρπητα
- Άλγος από καρκίνο
- Αναιμία
- Λευκοπενία
- Θρομβοπενία
- Κοκκιοκυτταροπενία
- Εμπύρετη ουδετεροπενία
- Μυελοειδής κακοήθεια (οξεία μυελοειδής λευχαιμία/μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο)
- Ανορεξία
- Αφυδάτωση
- Υποκαλιαιμία
- Μείωση όρεξης
- Μείωση σωματικού βάρους
- Συγχυτική κατάσταση
- Κατάθλιψη
- Αϋπνία
- Ανησυχία
- Κεφαλαλγία
- Ζάλη
- Παραισθησία
- Υπαισθησία
- Τρόμος
- Υπνημία
- Λήθαργος
- Ίλιγγος
- Σπασμός 4ου βαθμού
- Θαμπή όραση
- Εμβοές
- Απώλεια ακοής
- Ταχυκαρδία
- Κυάνωση
- Αίσθημα παλμών
- Υπέρταση
- Υπόταση
- Φλεβίτιδα
- Έξαψη
- Ωχρότητα
- Θρόμβωση (υποξεία)
- Δύσπνοια
- Ταχύπνοια
- Βήχας
- Αναπνευστική δυσχέρεια
- Υπεζωκοτική συλλογή
- Επιδείνωση δύσπνοιας
- Παραγωγικός βήχας
- Αιμόπτυση
- Συριγμός
- Επίσταξη
- Δύσπνοια μετά από κόπωση
- Συμφόρηση κόλπων προσώπου
- Ρινική συμφόρηση
- Φαρυγγολαρυγγικό άλγος
- Έμετος
- Διάρροια
- Δυσκοιλιότητα
- Κοιλιακό άλγος
- Ναυτία
- Άλγος στην άνω κοιλιακή χώρα
- Δυσπεψία
- Διάταση κοιλίας
- Άλγος στην κάτω κοιλιακή χώρα
- Ηπατικό άλγος
- Υπεριδρωσία
- Εξάνθημα
- Κνησμός
- Ερύθημα
- Αλωπεκία
- Ξηροδερμία
- Ερύθημα της θέσης έγχυσης
- Μυαλγία
- Αρθραλγία
- Οσφυαλγία
- Άλγος στα άκρα
- Μυϊκοί σπασμοί
- Αυχεναλγία
- Άλγος βουβωνικής χώρας
- Οστικός πόνος
- Άλγος στους ώμους
- Πόνος θωρακικού τοιχώματος
- Μυοσκελετική δυσκαμψία
- Αιματουρία
- Δυσουρία
- Πολλακιουρία
- Δυσμηνόρροια
- Πυρετός
- Ρίγη
- Κόπωση
- Υποθερμία
- Άλγος
- Αίσθημα κακουχίας
- Εξασθένιση
- Θωρακικό άλγος
- Περιφερικό οίδημα
- Οίδημα
- Φλεγμονή των βλεννογόνων
- Αντίδραση της θέσης έγχυσης
- Πόνος στο σημείο εισόδου καθετήρα
- Θωρακική δυσφορία
- Αίσθηση ψυχρού
- Αύξηση της ουρίας και της κρεατινίνης στο αίμα
- Άλγος μετά από ιατρική πράξη
- Σοβαρή αλλεργική αντίδραση
- Αλλεργική αντίδραση 4ου βαθμού (υπόταση)
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΆλγοςΓενικές
-
Πολύ συχνέςΆλγος στα άκραΜυοσκελετικό
-
Πολύ συχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΑίσθημα κακουχίαςΓενικές
-
Πολύ συχνέςΑναιμίαΑίμα
-
Πολύ συχνέςΑνορεξίαΜεταβολισμός
-
Πολύ συχνέςΑρθραλγίαΜυοσκελετικό
-
Πολύ συχνέςΒήχαςΑναπνευστικό
-
Πολύ συχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΔύσπνοιαΑναπνευστικό
-
Πολύ συχνέςΕξασθένισηΓενικές
-
Πολύ συχνέςΖάληΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΘωρακικό άλγοςΓενικές
-
Πολύ συχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΚοιλιακό άλγοςΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΚόπωσηΓενικές
-
Πολύ συχνέςΜυαλγίαΜυοσκελετικό
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΟσφυαλγίαΜυοσκελετικό
-
Πολύ συχνέςΠυρετόςΓενικές
-
Πολύ συχνέςΡίγηΓενικές
-
Πολύ συχνέςΤαχυκαρδίαΚαρδιά
-
Πολύ συχνέςΤαχύπνοιαΑναπνευστικό
-
Πολύ συχνέςΥπέρτασηΑγγειακές
-
Πολύ συχνέςΥπεριδρωσίαΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΥποθερμίαΓενικές
-
Πολύ συχνέςΥπότασηΑγγειακές
-
ΣυχνέςΆλγος από καρκίνοΝεοπλάσματα
-
ΣυχνέςΆλγος βουβωνικής χώραςΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΆλγος μετά από ιατρική πράξηΤραυματισμοί
-
ΣυχνέςΆλγος στην άνω κοιλιακή χώραΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΆλγος στην κάτω κοιλιακή χώραΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΆλγος στους ώμουςΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΈξαψηΑγγειακές
-
ΣυχνέςΊλιγγοςΝευρικό
-
ΣυχνέςΑίσθημα παλμώνΚαρδιά
-
ΣυχνέςΑίσθηση ψυχρούΓενικές
-
ΣυχνέςΑιματουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
ΣυχνέςΑιμόπτυσηΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΑλωπεκίαΔέρμα
-
ΣυχνέςΑνησυχίαΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΑντίδραση της θέσης έγχυσηςΓενικές
-
ΣυχνέςΑπώλεια ακοήςΑυτί
-
ΣυχνέςΑυχεναλγίαΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΑφυδάτωσηΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΑϋπνίαΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΔιάταση κοιλίαςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔυσμηνόρροιαΑναπαραγωγικό
-
ΣυχνέςΔυσουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
ΣυχνέςΔυσπεψίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔύσπνοια μετά από κόπωσηΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΕμβοέςΑυτί
-
ΣυχνέςΕμπύρετη ουδετεροπενίαΑίμα
-
ΣυχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
ΣυχνέςΕπίσταξηΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΕπιδείνωση δύσπνοιαςΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΕρύθημαΔέρμα
-
ΣυχνέςΕρύθημα της θέσης έγχυσηςΔέρμα
-
ΣυχνέςΗπατικό άλγοςΉπαρ
-
ΣυχνέςΘαμπή όρασηΟφθαλμικές
-
ΣυχνέςΘρομβοπενίαΑίμα
-
ΣυχνέςΘωρακική δυσφορίαΓενικές
-
ΣυχνέςΚατάθλιψηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΚνησμόςΔέρμα
-
ΣυχνέςΚοκκιοκυτταροπενίαΑίμα
-
ΣυχνέςΚυάνωσηΚαρδιά
-
ΣυχνέςΚυτταρίτιδαΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΛήθαργοςΝευρικό
-
ΣυχνέςΛευκοπενίαΑίμα
-
ΣυχνέςΛοίμωξη στο σημείο εισόδου του καθετήραΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΛοιμώξεις άνω αναπνευστικής οδούΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΛοιμώξεις απλού έρπηταΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΜείωση σωματικού βάρουςΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΜείωση όρεξηςΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΜυελοειδής κακοήθεια (οξεία μυελοειδής λευχαιμία/μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο)Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
-
ΣυχνέςΜυοσκελετική δυσκαμψίαΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΜυϊκοί σπασμοίΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΞηροδερμίαΔέρμα
-
ΣυχνέςΟίδημαΓενικές
-
ΣυχνέςΟστικός πόνοςΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΟυρολοίμωξηΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΠαραγωγικός βήχαςΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΠαραισθησίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΠεριφερικό οίδημαΓενικές
-
ΣυχνέςΠολλακιουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
ΣυχνέςΠόνος θωρακικού τοιχώματοςΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΠόνος στο σημείο εισόδου καθετήραΓενικές
-
ΣυχνέςΡινική συμφόρησηΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΡινοφαρυγγίτιδαΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΣηψαιμίαΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΣυγχυτική κατάστασηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΣυμφόρηση κόλπων προσώπουΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΣυριγμόςΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΤρόμοςΝευρικό
-
ΣυχνέςΥπαισθησίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΥπεζωκοτική συλλογήΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΥπνημίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΥποκαλιαιμίαΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΦαρυγγίτιδαΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΦαρυγγολαρυγγικό άλγοςΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΦλεβίτιδαΑγγειακές
-
ΣυχνέςΦλεγμονή των βλεννογόνωνΓενικές
-
ΣυχνέςΩχρότηταΑγγειακές
-
Μη γνωστέςΑλλεργική αντίδραση 4ου βαθμού (υπόταση)Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
-
Μη γνωστέςΑναπνευστική δυσχέρειαΑναπνευστικό
-
Μη γνωστέςΑύξηση της ουρίας και της κρεατινίνης στο αίμαΠαρακλινικές εξετάσεις
-
Μη γνωστέςΘρόμβωση (υποξεία)Αγγειακές διαταραχές
-
Μη γνωστέςΣοβαρή αλλεργική αντίδρασηΔιαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
-
Μη γνωστέςΣπασμός 4ου βαθμούΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
pregnant_woman
SPC-MEPACT
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΔεν συνιστάταιΔεν υπάρχουν στοιχεία από τη χρήση της mifamurtide σε έγκυες γυναίκες. Οι μελέτες σε ζώα είναι ανεπαρκείς όσον αφορά την αναπαραγωγική τοξικότητα. Δεν συνιστάται για χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης καθώς και σε γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας χωρίς την χρήση αποτελεσματικής αντισύλληψης.
-
ΘηλασμόςΛήψη απόφασης βάσει οφέλους/κινδύνουΔεν είναι γνωστό εάν η mifamurtide απεκκρίνεται στο ανθρώπινο μητρικό γάλα. Η απέκκριση της mifamurtide στο γάλα δεν έχει μελετηθεί σε ζώα. Η απόφαση για τη συνέχιση/διακοπή του θηλασμού ή τη συνέχιση/διακοπή της θεραπείας πρέπει να ληφθεί αφού αξιολογηθεί το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας με mifamurtide για τη γυναίκα.
-
ΓονιμότηταΔεν έχουν διεξαχθεί ειδικές μελέτεςΔεν έχουν διεξαχθεί ειδικές μελέτες για τη γονιμότητα με τη mifamurtide.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-MEPACT
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Ανοσοδιεγερτικά, Άλλα ανοσοδιεγερτικά, κωδικός ATC: L03AX15 ### Μηχανισμός δράσης Η mifamurtide (μουραµυλικό τριπεπτίδιο φωσφατιδυλο-αιθανολαµίνης, MTP-PE) είναι πλήρως συνθετικό παράγωγο του μουραμυλικού διπεπτιδίου…
biotech
SPC-MEPACT
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
PubChem
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Παράμετροι πήξης | water_dropΠηκτικότητα αίματος | μετά από την πρώτη δόση και μία ακόμα φορά μετά από τη χορήγηση αρκετών δόσεων | — |
| Σηψαιμία | coronavirusΛοιμώξεις & ιολογικός έλεγχος | — | Πυρετός ή ρίγη >8 ώρες μετά χορήγηση mifamurtide |
| Κλινική παρακολούθηση (αλλεργικές αντιδράσεις) | vaccinesΑνοσολογικός έλεγχος | — | — |
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Κλινική παρακολούθηση | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | κατά τη διάρκεια της χορήγησης | Συμπτώματα που υποδηλώνουν ανεξέλεγκτες φλεγμονώδεις αντιδράσεις |
| Πυρετός | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | στενά | Περίοδοι ουδετεροπενίας |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-MEPACT
expand_more
Δοσολογία
Η έναρξη και η επίβλεψη της θεραπείας με mifamurtide πρέπει να πραγματοποιείται από ειδικούς γιατρούς με εμπειρία στη διάγνωση και θεραπεία του οστεοσαρκώματος.
Δοσολογία
Η συνιστώμενη δόση mifamurtide για όλους τους ασθενείς είναι 2 mg/m2 της επιφάνειας σώματος. Πρέπει να χορηγείται ως συμπληρωματική θεραπεία μετά από την εκτομή: επί 12 εβδομάδες, δύο φορές την εβδομάδα, μεταξύ των οποίων μεσολαβεί περίοδος διάρκειας τουλάχιστον 3 ημερών και, στη συνέχεια, μια φορά την εβδομάδα για άλλες 24 εβδομάδες, ήτοι συνολικά 48 εγχύσεις σε διάστημα 36 εβδομάδων.
Ενήλικες άνω των 30 ετών
Στις μελέτες για το οστεοσάρκωμα, κανένας από τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία δεν ήταν 65 ετών ή άνω, ενώ στην τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης ΙΙΙ μετείχαν μόνο ασθενείς ηλικίας έως 30 ετών. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για τη σύσταση της χρήσης του MEPACT σε ασθενείς ηλικίας άνω των 30 ετών.
Ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία
Δεν υπάρχουν κλινικά σημαντικές επιδράσεις σε ήπια έως μέτρια νεφρική (κάθαρση κρεατινίνης (CrCL) ≥ 30 ml/min) ή ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh κατηγορία Α ή Β) στη φαρμακοκινητική της mifamurtide. Ως εκ τούτου, προσαρμογή της δόσης δεν είναι απαραίτητη σε αυτούς τους ασθενείς. Ωστόσο, δεδομένου ότι η μεταβλητότητα στη φαρμακοκινητική της mifamurtide είναι μεγαλύτερη σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Φαρμακοκινητικές), και υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα ασφάλειας σε ασθενείς με μέτρια ηπατική ανεπάρκεια, συνιστάται προσοχή κατά τη χορήγηση mifamurtide σε ασθενείς με μέτρια ηπατική ανεπάρκεια. Καθώς δεν υπάρχουν διαθέσιμα φαρμακοκινητικά δεδομένα της mifamurtide σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια, συνιστάται προσοχή κατά τη χορήγηση mifamurtide σε αυτούς τους ασθενείς. Σε περιπτώσεις που η mifamurtide χορηγείται και μετά από την ολοκλήρωση της χημειοθεραπείας, συνιστάται η συνεχής παρακολούθηση της νεφρικής και ηπατικής λειτουργίας μέχρι την πλήρη ολοκλήρωση της θεραπείας.
Παιδιατρικός πληθυσμός κάτω των 2 ετών
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της mifamurtide σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
Τρόπος χορήγησης
Πριν από τη χορήγηση, το MEPACT πρέπει να ανασυστάται, να υποβάλλεται σε διήθηση με το παρεχόμενο φίλτρο και στη συνέχεια, να αραιώνεται. Το ανασυσταμένο, διηθημένο και αραιωμένο εναιώρημα προς έγχυση είναι ένα ομοιογενές, λευκό έως υπόλευκο, αδιαφανές λιποσωματικό εναιώρημα, χωρίς ορατά σωματίδια, αφρό και μάζες λιπιδίων. Μετά την ανασύσταση, τη διήθηση με το παρεχόμενο φίλτρο και την περαιτέρω αραίωση, το MEPACT χορηγείται με ενδοφλέβια έγχυση για χρονικό διάστημα 1 ώρας. Το MEPACT δεν πρέπει να χορηγείται με ένεση εφόδου (bolus). Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ανασύσταση, τη διήθηση με το παρεχόμενο φίλτρο και την αραίωση πριν από τη χορήγηση, βλέπε παράγραφο 6.6.
block
Αντενδείξεις
SPC-MEPACT
expand_more
Αντενδείξεις
- Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
- Ταυτόχρονη χρήση με κυκλοσπορίνη ή άλλους αναστολείς καλσινευρίνης (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
- Ταυτόχρονη χρήση με υψηλές δόσεις μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ, αναστολείς κυκλοοξυγενάσης) (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-MEPACT
expand_more
Προειδοποιήσεις
Αναπνευστική δυσχέρεια
Σε ασθενείς με ιστορικό άσθματος ή άλλων χρόνιων αποφρακτικών πνευμονοπαθειών, πρέπει να δίδεται ιδιαίτερη προσοχή στη χορήγηση βρογχοδιασταλτικών παραγόντων σε προφυλακτική βάση. Δύο ασθενείς με προϋπάρχον άσθμα ανέπτυξαν ήπια έως μέτρια αναπνευστική δυσχέρεια που σχετίζεται με τη θεραπεία (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Σε περίπτωση εμφάνισης σοβαρής αναπνευστικής αντίδρασης, η χορήγηση της mifamurtide πρέπει να διακόπτεται και να χορηγείται η κατάλληλη θεραπεία.
Ουδετεροπενία
Η χορήγηση της mifamurtide σχετίζεται ευρέως με παροδική ουδετεροπενία, συνήθως όταν χορηγείται σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία. Τα επεισόδια ουδετεροπενικού πυρετού πρέπει να παρακολουθούνται και να αντιμετωπίζονται κατάλληλα. Η mifamurtide μπορεί να χορηγείται κατά τη διάρκεια περιόδων ουδετεροπενίας, αλλά ο επακόλουθος πυρετός που οφείλεται στη θεραπεία πρέπει να παρακολουθείται στενά. Ο πυρετός ή τα ρίγη που παρατείνονται πέραν των 8 ωρών από τη χορήγηση της mifamurtide πρέπει να αξιολογούνται για την πιθανότητα σηψαιμίας.
Φλεγμονώδης απόκριση
Ο συσχετισμός της mifamurtide με σημεία έντονης φλεγμονώδους απόκρισης, περιλαμβανομένης της περικαρδίτιδας και της πλευρίτιδας, ήταν σπάνιος. Το φάρμακο πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό αυτοάνοσων, φλεγμονωδών ή άλλων νοσημάτων του κολλαγόνου. Κατά τη διάρκεια της χορήγησης της mifamurtide, οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για ασυνήθιστα σημεία ή συμπτώματα, όπως αρθρίτιδα ή υμενίτιδα, τα οποία υποδηλώνουν ανεξέλεγκτες φλεγμονώδεις αντιδράσεις.
Καρδιαγγειακές διαταραχές
Οι ασθενείς με ιστορικό φλεβικής θρόμβωσης, αγγειίτιδας ή ασταθών καρδιαγγειακών διαταραχών πρέπει να παρακολουθούνται στενά κατά τη διάρκεια της χορήγησης της mifamurtide. Εάν τα συμπτώματα παρατείνονται και επιδεινώνονται, η χορήγηση πρέπει να αναβάλλεται ή να διακόπτεται. Κατά τη χορήγηση πολύ υψηλών δόσεων σε ζώα παρατηρήθηκε αιμορραγία. Τέτοιο ενδεχόμενο δεν αναμένεται κατά τη χορήγηση της συνιστώμενης δόσης, ωστόσο συνιστάται η παρακολούθηση των παραμέτρων πήξης μετά από την πρώτη δόση, καθώς και μία ακόμα φορά μετά από τη χορήγηση αρκετών δόσεων.
Αλλεργικές αντιδράσεις
Σποραδικές αλλεργικές αντιδράσεις, περιλαμβανομένου του εξανθήματος, της δύσπνοιας και της υπέρτασης βαθμού 4, συσχετίστηκαν με τη θεραπεία με mifamurtide (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Η διάκριση των αλλεργικών αντιδράσεων από τις εκτεταμένες φλεγμονώδεις αποκρίσεις ενδέχεται να είναι δύσκολη, ωστόσο οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για τυχόν σημεία αλλεργικών αντιδράσεων.
Γαστρεντερική τοξικότητα
Η ναυτία, ο έμετος και η απώλεια όρεξης είναι πολύ συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρούνται με τη mifamurtide (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Η γαστρεντερική τοξικότητα μπορεί να επιδεινωθεί όταν η mifamurtide χορηγείται σε συνδυασμό με υψηλές δόσεις χημειοθεραπευτικών σχημάτων πολλαπλών παραγόντων και σχετίζεται με αυξημένη χρήση παρεντερικής θρέψης.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-MEPACT
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-MEPACT
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Σύνοψη του προφίλ ασφάλειας
Η mifamurtide μελετήθηκε ως μονοθεραπεία σε 248 ασθενείς με εξαιρετικά προχωρημένο στάδιο κακοήθειας κατά τη διάρκεια αρχικής, ενός σκέλους φάσης I και ΙΙ κλινικών μελετών. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες αντιδράσεις, που συμβαίνουν στο >50% των ασθενών, ήταν ρίγη, πυρεξία, κόπωση, ναυτία, ταχυκαρδία και κεφαλαλγία. Πολλές από τις πολύ συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες αντιδράσεις, σύμφωνα με τον ακόλουθο συνοπτικό πίνακα, θεωρείται ότι σχετίζονται με τον μηχανισμό δράσης της mifamurtide (βλ. Πίνακα 1). Η πλειοψηφία των εν λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών αναφέρθηκαν ως ήπιες ή μέτριες. Το συγκεκριμένο προφίλ είναι συνεπές όταν συνοψίζονται είτε όλες οι αρχικές μελέτες (n=248) ή μόνο οι μελέτες που αφορούσαν το οστεοσάρκωμα (n=51). Αυτές οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις ενδέχεται να παρατηρήθηκαν και στη μεγάλη τυχαιοποιημένη μελέτη αλλά ενδεχομένως δεν καταγράφηκαν, καθώς στην εν λόγω μελέτη συγκεντρώθηκαν μόνο οι αναφορές σοβαρών και απειλητικών για τη ζωή ανεπιθύμητων ενεργειών.
Πίνακας ανεπιθύμητων αντιδράσεων
Οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις ταξινομούνται κατά κατηγορία οργανικού συστήματος και συχνότητα εμφάνισης. Οι κατηγορίες συχνότητας εμφάνισης προσδιορίζονται βάσει της ακόλουθης συνθήκης: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100, <1/10). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
Πίνακας 1. Ανεπιθύμητες αντιδράσεις που σχετίζονται με το MEPACT σε ≥ 1/100 ασθενείς
| Κατηγορία Οργανικού Συστήματος | Ανεπιθύμητη Ενέργεια (Προτιμώμενος Όρος) | Συχνότητα |
|---|---|---|
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | Σηψαιμία, Κυτταρίτιδα, Ρινοφαρυγγίτιδα, Λοίμωξη στο σημείο εισόδου του καθετήρα, Λοιμώξεις της άνω αναπνευστικής οδού, Ουρολοιμώξεις, Φαρυγγίτιδα, Λοιμώξεις απλού έρπητα | Συχνές |
| Νεοπλάσματα καλοήθη, κακοήθη και μη καθορισμένα (περιλαμβάνονται κύστεις και πολύποδες) | Άλγος από καρκίνο | Συχνές |
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος | Αναιμία | Πολύ συχνές |
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος | Λευκοπενία, Θρομβοπενία, Κοκκιοκυτταροπενία, Εμπύρετη ουδετεροπενία | Συχνές |
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης | Ανορεξία | Πολύ συχνές |
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης | Αφυδάτωση, Υποκαλιαιμία, Μείωση της όρεξης | Συχνές |
| Ψυχιατρικές διαταραχές | Συγχυτική κατάσταση, Κατάθλιψη, Αϋπνία, Ανησυχία | Συχνές |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Κεφαλαλγία, Ζάλη | Πολύ συχνές |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Παραισθησία, Υπαισθησία, Τρόμος, Υπνημία, Λήθαργος | Συχνές |
| Οφθαλμικές διαταραχές | Θαμπή όραση | Συχνές |
| Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου | Ίλιγγος, Εμβοές, Απώλεια ακοής | Συχνές |
| Καρδιακές διαταραχές | Ταχυκαρδία | Πολύ συχνές |
| Καρδιακές διαταραχές | Κυάνωση, Αίσθημα παλμών | Συχνές |
| Αγγειακές διαταραχές | Υπέρταση, Υπόταση | Πολύ συχνές |
| Αγγειακές διαταραχές | Φλεβίτιδα, Έξαψη, Ωχρότητα | Συχνές |
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου | Δύσπνοια, Ταχύπνοια, Βήχας | Πολύ συχνές |
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου | Υπεζωκοτική συλλογή, Επιδεινωμένη δύσπνοια, Παραγωγικός βήχας, Αιμόπτυση, Συριγμός, Επίσταξη, Δύσπνοια μετά από κόπωση, Συμφόρηση των κόλπων του προσώπου, Ρινική συμφόρηση, Φαρυγγολαρυγγικό άλγος | Συχνές |
| Διαταραχές του γαστρεντερικού | Έμετος, Διάρροια, Δυσκοιλιότητα, Κοιλιακό άλγος, Ναυτία | Πολύ συχνές |
| Διαταραχές του γαστρεντερικού | Άλγος στην άνω κοιλιακή χώρα, Δυσπεψία, Διάταση της κοιλιάς, Άλγος στην κάτω κοιλιακή χώρα | Συχνές |
| Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων | Ηπατικό άλγος | Συχνές |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Υπεριδρωσία | Πολύ συχνές |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Εξάνθημα, Κνησμός, Ερύθημα, Αλωπεκία, Ξηροδερμία | Συχνές |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | Μυαλγία, Αρθραλγία, Οσφυαλγία, Άλγος στα άκρα | Πολύ συχνές |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | Μυϊκοί σπασμοί, Αυχεναλγία, Άλγος στη βουβωνική χώρα, Οστικός πόνος, Άλγος στους ώρους, Πόνος θωρακικού τοιχώματος, Μυοσκελετική δυσκαμψία | Συχνές |
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών | Αιματουρία, Δυσουρία, Πολλακιουρία | Συχνές |
| Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και των μαστών | Δυσμηνόρροια | Συχνές |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Πυρετός, Ρίγη, Κόπωση, Υποθερμία, Άλγος, Αίσθημα κακουχίας, Εξασθένιση, Θωρακικό άλγος | Πολύ συχνές |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Περιφερικό οίδημα, Οίδημα, Φλεγμονή των βλεννογόνων, Ερύθημα της θέσης έγχυσης, Αντίδραση της θέσης έγχυσης, Πόνος στο σημείο εισόδου του καθετήρα, Θωρακική δυσφορία, Αίσθηση ψυχρού | Συχνές |
| Παρακλινικές εξετάσεις | Μείωση σωματικού βάρους | Συχνές |
| Χειρουργικοί και άλλοι ιατρικοί χειρισμοί | Άλγος μετά από ιατρική πράξη | Συχνές |
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων αντιδράσεων
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
Η αναιμία αναφέρεται με πολύ μεγαλύτερη συχνότητα όταν η mifamurtide χορηγείται σε συνδυασμό με χημειοθεραπευτικούς παράγοντες. Σε μια τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη, η συχνότητα εμφάνισης μυελοειδούς κακοήθειας (οξεία μυελοειδής λευχαιμία/μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο) ήταν όμοια σε ασθενείς που έλαβαν MEPACT σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία όπως σε ασθενείς που έλαβαν μόνο χημειοθεραπεία (περίπου 2,1%).
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
Η ανορεξία (21%) αναφέρθηκε πολύ συχνά σε μελέτες mifamurtide φάσης Ι και ΙΙ.
Διαταραχές του νευρικού συστήματος
Όπως και με τα υπόλοιπα γενικευμένα συμπτώματα, οι πολύ συχνές διαταραχές του νευρικού συστήματος ήταν κεφαλαλγία (50%) και ζάλη (17%). Ένας ασθενής στη φάση ΙΙΙ της μελέτης παρουσίασε 2 επεισόδια σπασμού 4ου βαθμού ενώ βρισκόταν υπό μελέτη αγωγής με χημειοθεραπεία και mifamurtide. Το δεύτερο επεισόδιο εμπεριείχε πολλαπλούς επιληπτικούς σπασμούς με την πάροδο των ημερών. Η θεραπεία με mifamurtide συνεχίστηκε για το υπόλοιπο της μελέτης χωρίς επανεμφάνιση σπασμού.
Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου
Παρά το γεγονός ότι η απώλεια ακοής μπορεί να οφείλεται στην ωτοτοξική χημειοθεραπεία, όπως η σισπλατίνη, δεν είναι σαφές εάν το MEPACT σε συνδυασμό με χημειοθεραπευτικά σχήματα πολλαπλών παραγόντων μπορεί να αυξήσει την απώλεια ακοής. Στη μελέτη φάσης ΙΙΙ (βλ. Φαρμακοδυναμικές), το ποσοστό αντικειμενικής και υποκειμενικής απώλειας ακοής που παρατηρήθηκε συνολικά σε ασθενείς που έλαβαν MEPACT σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία (12% και 4% αντίστοιχα) ήταν μεγαλύτερο σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν μόνο χημειοθεραπεία (7% και 1%). Όλοι οι ασθενείς έλαβαν συνολική δόση σισπλατίνης 480 mg/m2 στο πλαίσιο της θεραπείας επαγωγής τους (πρωτοχημειοθεραπεία) και/ή χημειοθεραπευτικού σχήματος συντήρησης (συμπληρωματική) χημειοθεραπείας.
Καρδιακές και αγγειακές διαταραχές
Η ήπια-μέτρια ταχυκαρδία (50%), η υπέρταση (26%) και η υπόταση (29%) είναι ορισμένες από τις πολύ συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν στις μη ελεγχόμενες μελέτες με mifamurtide. Ένα σοβαρό περιστατικό υποξείας θρόμβωσης αναφέρθηκε στις αρχικές μελέτες, αλλά στη μεγάλη τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη κανένα σοβαρό καρδιακό επεισόδιο δεν σχετίστηκε με τη mifamurtide (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος
Οι διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, περιλαμβανομένης της δύσπνοιας (21%), του βήχα (18%) και της ταχύπνοιας (13%) ήταν πολύ συχνές, σε μια δε μελέτη φάσης ΙΙ δύο ασθενείς με προϋπάρχον άσθμα εμφάνισαν ήπια έως μέτρια αναπνευστική δυσχέρεια που σχετίστηκε με τη χορήγηση MEPACT.
Διαταραχές του γαστρεντερικού
Στις διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος που σχετίζονται συχνά με τη χορήγηση mifamurtide περιλαμβάνονται η ναυτία (57%) και ο έμετος (44%) στους μισούς περίπου ασθενείς, η δυσκοιλιότητα (17%), η διάρροια (13%) και το κοιλιακό άλγος (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
Στις μη ελεγχόμενες μελέτες, η υπεριδρωσία (11%) ήταν μια πολύ συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια στους ασθενείς που έλαβαν mifamurtide.
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
Το χαμηλής έντασης άλγος ήταν πολύ συχνό σε ασθενείς που έλαβαν mifamurtide, περιλαμβανομένης της μυαλγίας (31%), της οσφυαλγίας (15%), του άλγους στα άκρα (12%) και της αρθραλγίας (10%).
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
Η πλειοψηφία των ασθενών ανέφεραν ρίγη (89%), πυρετό (85%) και κόπωση (53%). Κατά κανόνα, οι εν λόγω ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ήπιες έως μέτριες, παροδικές και, γενικά, αντιμετωπίζονται στο πλαίσιο της παρηγορητικής θεραπείας (π.χ. παρακεταμόλη για τον πυρετό). Άλλα γενικευμένα συμπτώματα που είναι κατά κανόνα ήπιας έως μέτριας έντασης και εμφανίζονται πολύ συχνά είναι η υποθερμία (23%), το αίσθημα κακουχία (13%), το άλγος (15%), η εξασθένιση (13%) και το θωρακικό άλγος (11%). Στους εν λόγω ασθενείς το οίδημα, η θωρακική δυσφορία, η αντίδραση της θέσης έγχυσης ή στο σημείο εισόδου του καθετήρα και η «αίσθηση ψυχρού» ήταν λιγότερο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που εμφανίζονται κυρίως στο τελευταίο στάδιο κακοήθειας της νόσου.
Παρακλινικές εξετάσεις
Ένας ασθενής με οστεοσάρκωμα σε μελέτη φάσης ΙΙ, ο οποίος είχε υψηλό επίπεδο κρεατινίνης κατά την ένταξη στη μελέτη εμφάνισε αύξηση της ουρίας και της κρεατινίνης στο αίμα, η οποία σχετίστηκε με τη χρήση mifamurtide.
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Σε μία μελέτη φάσης Ι, υπήρξε μία αναφορά σοβαρής αλλεργικής αντίδρασης που συνέβη μετά την πρώτη έγχυση mifamurtide σε επίπεδο δόσης 6 mg/m2. Ο ασθενής ένιωσε τρέμουλο, ρίγη, πυρετό, ναυτία, έμετο, ανεξέλεγκτο βήχα, δύσπνοια, κυανωτικά χείλη, ζάλη, αδυναμία, υπόταση, ταχυκαρδία, υπέρταση και υποθερμία που οδήγησαν στη διακοπή της μελέτης. Υπήρξε επίσης μία αναφορά αλλεργικής αντίδρασης 4ου βαθμού (υπόταση) για την οποία απαιτήθηκε νοσηλεία στη μελέτη φάσης ΙΙΙ (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-MEPACT
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Κύηση
Δεν υπάρχουν στοιχεία από τη χρήση της mifamurtide σε έγκυες γυναίκες. Οι μελέτες σε ζώα είναι ανεπαρκείς όσον αφορά την αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Η mifamurtide δεν συνιστάται για χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης καθώς και σε γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας χωρίς την χρήση αποτελεσματικής αντισύλληψης.
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό εάν η mifamurtide απεκκρίνεται στο ανθρώπινο μητρικό γάλα. Η απέκκριση της mifamurtide στο γάλα δεν έχει μελετηθεί σε ζώα. Η απόφαση για τη συνέχιση/διακοπή του θηλασμού ή τη συνέχιση/διακοπή της θεραπείας πρέπει να ληφθεί αφού αξιολογηθεί το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφεθος της θεραπείας με mifamurtide για τη γυναίκα.
Γονιμότητα
Δεν έχουν διεξαχθεί ειδικές μελέτες για τη γονιμότητα με τη mifamurtide (βλ. Προκλινικά δεδομένα).
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-MEPACT
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία
Ανοσοδιεγερτικά, Άλλα ανοσοδιεγερτικά, κωδικός ATC: L03AX15
Μηχανισμός δράσης
Η mifamurtide (μουραµυλικό τριπεπτίδιο φωσφατιδυλο-αιθανολαµίνης, MTP-PE) είναι πλήρως συνθετικό παράγωγο του μουραμυλικού διπεπτιδίου (MDP), του μικρότερου φυσικού συστατικού διέγερσης του ανοσοποιητικού συστήματος από τα κυτταρικά τοιχώματα του Mycobacterium sp. Έχει παρόμοιες ανοσοδιεγερτικές επιδράσεις με το φυσικά παραγόμενο MDP, με το πρόσθετο πλεονέκτημα της μεγαλύτερης διάρκειας ημιζωής στο πλάσμα. Το MEPACT αποτελεί ένα λιποσωματικό σκεύασμα ειδικά σχεδιασμένο για in vivo στόχευση στα μακροφάγα κύτταρα, μέσω ενδοφλέβιας έγχυσης. Η MTP-PE είναι ένας ειδικός συνδέτης του NOD2, ενός υποδοχέα που υπάρχει κατά κύριο λόγο σε μονοπύρηνα, δενδριτικά κύτταρα και μακροφάγα κύτταρα. Η MTP-PE είναι ισχυρός ενεργοποιητής μονοπύρηνων και μακροφάγων κυττάρων. Η ενεργοποίηση των ανθρωπίνων μακροφάγων κυττάρων από τη mifamurtide σχετίζεται με την παραγωγή κυτοκινών, περιλαμβανομένου του παράγοντα νέκρωσης όγκων (TNF-α), της ιντερλευκίνης-1 (IL-1β), IL-6, IL-8, και IL-12 και μορίων προσκόλλησης, περιλαμβανομένων των αντιγόνων που σχετίζονται με τη λειτουργία των λεμφοκυττάρων τύπου 1 (LFA-1) και των μορίων διακυτταρικής προσκόλλησης τύπου 1 (ICAM-1). Τα ανθρώπινα μονοπύρηνα κύτταρα, που υποβλήθηκαν σε επεξεργασία in vitro, εξόντωσαν τα αλλογενή και αυτόλογα καρκινικά κύτταρα (περιλαμβανομένου του μελανώματος, του καρκινώματος των ωοθηκών, του παχέος εντέρου και των νεφρών) ενώ δεν προκάλεσαν τοξικότητα στα φυσιολογικά κύτταρα. Η in vivo χορήγηση της mifamurtide προκάλεσε την αναστολή της ανάπτυξης του όγκου σε μοντέλα ποντικών και αρουραίων με μετάσταση στους πνεύμονες, καρκίνο του δέρματος και του ήπατος και ινοσάρκωμα. Επίσης, στις περιπτώσεις χορήγησης mifamurtide ως συμπληρωματικής θεραπείας, στη θεραπεία του οστεοσαρκώματος και του αιμαγγειοσαρκώματος σε σκύλους καταδείχθηκε σημαντική ενίσχυση της επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσους. Ο ακριβής μηχανισμός με τον οποίο η ενεργοποίηση των μονοπύρηνων και μακροφάγων κυττάρων μετά από τη χορήγηση της mifamurtide προκαλεί την καταπολέμηση των όγκων σε ζώα και ανθρώπους δεν είναι ακόμη πλήρως γνωστός.
Κλινική ασφάλεια και αποτελεσματικότητα
Η ασφάλεια της λιποσωματικής mifamurtide έχει αξιολογηθεί σε περισσότερους από 700 ασθενείς με διάφορες μορφές και στάδια καρκίνου, καθώς και σε 21 υγιείς ενήλικες (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Η mifamurtide, συγχορηγούμενη με συνδυαστική χημειοθεραπεία, αύξησε σημαντικά τη συνολική επιβίωση σε ασθενείς με νεοδιαγνωσμένο χειρουργήσιμο οστεοσάρκωμα υψηλού βαθμού κακοήθειας, σε σύγκριση με τη χημειοθεραπεία ως μονοθεραπεία. Σε μια τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης ΙΙΙ στην οποία μετείχαν 678 ασθενείς (ηλικίας από 1,4 έως 30,6 ετών) με νεοδιαγνωσμένο χειρουργήσιμο οστεοσάρκωμα υψηλού βαθμού κακοήθειας, η προσθήκη της συμπληρωματικής mifamurtide στη χημειοθεραπεία με δοξορουμπικίνη, σισπλατίνη και μεθοτρεξάτη με ή χωρίς ιφωσφαμίδη είχε ως αποτέλεσμα τη σχετική μείωση του κινδύνου θανάτου κατά 28% (p = 0,0313, αναλογία κινδύνου (HR) = 0,72 [διάστημα εμπιστοσύνης (ΔΕ) 95%: 0,53, 0,97]).
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-MEPACT
expand_more
Φαρμακοκινητική
Η φαρμακοκινητική της mifamurtide έχει προσδιοριστεί σε υγιή ενήλικα άτομα μετά από 4 mg ενδοφλέβιας έγχυσης και σε παιδιατρικούς και σε ενήλικες ασθενείς με οστεοσάρκωμα μετά από 2 mg/m2 ενδοφλέβιας έγχυσης. Σε 21 υγιείς ενήλικες, η mifamurtide απεκκρίθηκε ταχέως από τον ορό (λεπτά) με διάρκεια ημιζωής 2,05 ± 0,40 ώρες, με αποτέλεσμα την πολύ μικρή συγκέντρωση της συνολικής mifamurtide (λιποσωματικής και μη) στον ορό. Η μέση AUC ήταν 17,0 ± 4,86 h x nM και η Cmax ήταν 15,7 ± 3,72 nM. Σε 28 ασθενείς με οστεοσάρκωμα ηλικίας 6 έως 39 ετών οι συνολικές συγκεντρώσεις mifamurtide (λιποσωματικής και ελεύθερης) στον ορό μειώθηκαν γρήγορα με μέση διάρκεια ημιζωής 2,04 ± 0,456 ώρες. H προσαρμοσμένη στην επιφάνεια σώματος κάθαρση και η διάρκεια ημιζωής ήταν παρόμοιες σε όλο το φάσμα ηλικιών και σύμφωνες με εκείνες που προσδιορίζονται σε υγιή ενήλικα άτομα, υποστηρίζοντας τη συνιστώμενη δόση των 2 mg/m2. Σε μια ξεχωριστή μελέτη σε 14 ασθενείς, οι μέσες καμπύλες συγκέντρωσης-χρόνου της συνολικής και μη λιποσωματικής mifamurtide στον ορό, οι οποίες αξιολογήθηκαν μετά από την πρώτη έγχυση της mifamurtide και μετά από την τελευταία έγχυση 11 ή 12 εβδομάδες αργότερα, σχεδόν συνέπιπταν απόλυτα και οι μέσες τιμές AUC της μη λιποσωματικής mifamurtide μετά από την πρώτη και την τελευταία έγχυση ήταν παρόμοιες. Τα εν λόγω δεδομένα καταδεικνύουν ότι ούτε η συνολική ούτε η μη λιποσωματική mifamurtide συσσωρεύεται κατά την περίοδο διάρκειας της θεραπείας. Στις 6 ώρες μετά από την ένεση λιποσωμάτων ραδιοσημασμένων με 1 mg mifamurtide, ανιχνεύτηκε ραδιενέργεια στο ήπαρ, στον σπλήνα, στον ρινοφάρυγγα, στον θυρεοειδή και, σε μικρότερο βαθμό, στους πνεύμονες. Τα λιποσώματα υφίστανται φαγοκύτωση από τα κύτταρα του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος. Σε 2 από τους 4 ασθενείς με μετάσταση στους πνεύμονες, η ραδιενέργεια συσχετίστηκε με τις μεταστάσεις στους πνεύμονες. Ο μεταβολισμός του λιποσωματικού MTP-PE δεν έχει μελετηθεί σε ανθρώπους. Mετά από την ένεση ραδιοσημασμένων λιποσωμάτων που περιέχουν mifamurtide, η μέση διάρκεια ημιζωής του ραδιοσημασμένου υλικού ήταν διφασική με α φάση περίπου 15 λεπτών και τελική διάρκεια ημιζωής περίπου 18 ωρών.
Ειδικοί πληθυσμοί
Νεφρική δυσλειτουργία
Η φαρμακοκινητική μιας απλής δόσης 4 mg mifamurtide μετά από 1 ώρα ενδοφλέβιας έγχυσης αξιολογήθηκε σε ενήλικες εθελοντές με ήπια (n = 9) ή μέτρια (n = 8) νεφρική δυσλειτουργία και σε υγιείς ενήλικες με αντίστοιχη ηλικία, φύλο και βάρος με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (n = 16). Δεν υπήρξε καμία επίδραση στην ήπια (50 ml/min ≤ CLcr ≤ 80 ml/min) ή στην μέτρια (30 ml/min ≤ CLcr <50 ml/min) νεφρική ανεπάρκεια στην κάθαρση του συνολικού ΜΤΡ-ΡΕ, σε σύγκριση με αυτή που παρατηρήθηκε σε υγιή ενήλικα άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (CLcr > 80 ml/min). Επιπλέον, οι συστηματικές εκθέσεις (AUCinf) των ελεύθερων (μη συνδεδεμένων λιποσωμάτων) MTP-PE σε ήπια ή μέτρια νεφρική ανεπάρκεια ήταν παρόμοια με εκείνη που παρατηρήθηκε σε υγιή ενήλικα άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία.
Ηπατική δυσλειτουργία
Η φαρμακοκινητική μιας εφάπαξ δόσης 4 mg mifamurtide μετά από 1 ώρα ενδοφλέβιας έγχυσης αξιολογήθηκε σε ενήλικες εθελοντές με ήπια (Child Pugh κατηγορία Α, n = 9) ή μέτρια (Child-Pugh κατηγορία Β, n = 8) ηπατική δυσλειτουργία και σε υγιείς ενήλικες με αντίστοιχη ηλικία, φύλο και βάρος με φυσιολογική ηπατική λειτουργία (n = 19). Δεν υπήρξε καμία επίδραση της ήπιας ηπατικής δυσλειτουργίας στη συστηματική έκθεση (AUCinf) του συνολικού MTP-PE. Μέτρια ηπατική δυσλειτουργία οδήγησε σε μικρή αύξηση του συνολικού AUCinf MTP-ΡΕ, με τη γεωμετρική μέση αναλογία των ελαχίστων τετραγώνων (που εκφράζεται ως%) για μέτρια ηπατική δυσλειτουργία σε σχέση με την αντίστοιχη ομάδα της οποίας η ηπατική λειτουργία είναι φυσιολογική 119% (90% CI: 94,1% - 151%). Η φαρμακοκινητική μεταβλητότητα ήταν υψηλότερη στην ομάδα με τη μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (ο συντελεστής διακύμανσης της συστηματικής έκθεσης [AUCinf] ήταν 50% έναντι <30% στις άλλες ομάδες της ηπατικής λειτουργίας). Η μέση ημίσεια ζωή του συνολικού και ελεύθερου ΜΤΡ-ΡΕ σε ήπια ηπατική δυσλειτουργία ήταν 2,02 ώρες και 1,99 ώρες, αντίστοιχα, και ήταν συγκρίσιμες με εκείνες σε άτομα με φυσιολογική ηπατική λειτουργία (2,15 ώρες και 2,26 ώρες, αντίστοιχα). Η μέση ημίσεια ζωή του συνολικού και ελεύθερου MTP-PE σε μέτρια ηπατική δυσλειτουργία ήταν 3,21 ώρες και 3,15 ώρες, αντίστοιχα. Επιπλέον, η γεωμετρική μέση AUCinf στο πλάσμα του ελεύθερου (μη συνδεδεμένου λιποσώματος) MTP-PE σε ήπια και μέτρια ηπατική δυσλειτουργία ήταν 47% υψηλότερη από τις αντίστοιχες τιμές στις ομάδες φυσιολογικής ηπατικής λειτουργίας. Αυτές οι μεταβολές δεν θεωρήθηκε ότι είναι κλινικά σημαντικές, καθώς η μέγιστη ανεκτή δόση (4-6 mg/m2) της mifamurtide είναι 2-3 φορές της συνιστώμενης δόσης (2 mg/m2).
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η μιφαμυρτίδη διεγείρει την έμφυτη ανοσία ενεργοποιώντας μονοκύτταρα και μακροφάγα. Εντός ωρών μετά τη χορήγηση μιφαμυρτίδης σε υγιείς ενήλικες ή ασθενείς με οστεοσάρκωμα NOS, παρατηρήθηκαν αυξημένα επίπεδα προφλεγμονωδών μορίων στο πλάσμα, όπως TNF-α, IL-6 και IL-1β, καθώς και άλλοι δείκτες ανοσοδιέγερσης όπως η C-αντιδραστική πρωτεΐνη και η νεοπτερίνη. Η in vivo χορήγηση μιφαμυρτίδης σε πειραματόζωα (αρουραίοι και ποντικοί) οδήγησε σε αναστολή της ανάπτυξης όγκων σε μεταστάσεις πνευμόνων, καρκίνους δέρματος και ήπατος, καθώς και σε ινοσάρκωμα. Επιπλέον, αυξημένο ποσοστό επιβίωσης χωρίς νόσο παρατηρήθηκε όταν η μιφαμυρτίδη χορηγήθηκε ως ανοσοενισχυτικό σε σκύλους με οστεοσάρκωμα και αιμαγγειοσάρκωμα. Η χορήγηση μιφαμυρτίδης συσχετίστηκε με παροδική ουδετεροπενία, συνήθως όταν χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία. Έντονες φλεγμονώδεις αντιδράσεις είναι ασυνήθεις.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Ανακαλύφθηκε ότι ο καρκινικός θάνατος (tumor necrosis) μπορεί να προωθηθεί από παράγοντες που απελευθερώνονται από το ανοσοποιητικό σύστημα του ξενιστή (π.χ. μακροφάγα) ως απόκριση σε ενδοτοξίνες ή βακτηριακά προϊόντα. Η μιφαμυρτίδη αναφέρεται ως MTP-PE ή L-MTP-PE (στην περίπτωση της λιποσωμικής διατύπωσης), η οποία είναι πλήρως συνθετικό παράγωγο του μυραμυλικού διπεπτιδίου (MDP), ένα μοτίβο εντός του πολυμερούς πεπτιδογλυκάνης του κυτταρικού τοιχώματος των βακτηρίων. Το MDP διεγείρει το ανοσοποιητικό σύστημα αναγνωριζόμενο από διάφορα μόρια και υποδοχείς αναγνώρισης προτύπων, όπως ο υποδοχέας ολιγομερισμού με περιοχή σύνδεσης νουκλεοτιδίων (NOD) 2 και ο Toll-like receptor (TLR). Ομοίως, η μιφαμυρτίδη δρα ως σύνδεσμος (ligand) για τους TRL4 και NOD2. Ο NOD2, που εμπλέκεται στην έμφυτη ανοσία, είναι ένας ενδοκυττάριος αισθητήρας MDP που εκφράζεται κυρίως σε μονοκύτταρα, δενδριτικά κύτταρα και μακροφάγα. Διαθέτει ένα νιτρικό άκρο (amino-terminal caspase recruitment domain), το οποίο απαιτείται για την ενεργοποίηση της σηματοδοτικής οδού του πυρηνικού παράγοντα-κάππαΒ (NF-κB). Η ενεργοποίηση της ενδοκυτταρικής οδού σηματοδότησης NF-κB μπορεί να προάγει τη φλεγμονή και την απελευθέρωση αντιμικροβιακών πεπτιδίων, οδηγώντας στην παραγωγή προφλεγμονωδών κυτοκινών όπως η ιντερλευκίνη-1β (IL-1β), η ιντερλευκίνη-6 (IL-6) και ο TNF-α, καθώς και άλλων μορίων όπως χημειοκίνες και μόρια προσκόλλησης. Μετά τη σύνδεση με τον TLR4, η μιφαμυρτίδη μπορεί να ενεργοποιήσει τους υποδοχείς ρυθμισμένους από εξωκυτταρικά σήματα 1/2 (ERK 1/2), τον πυρηνικό παράγοντα-κάππα Β (NF-κB) και την προσαρμοστική πρωτεΐνη (AP)-1. Η μιφαμυρτίδη μπορεί επίσης να ενεργοποιήσει τον NLRP3, ο οποίος αποτελεί ουσιαστικό συστατικό του φλεγμονοσώματος (inflammasome), ενός συμπλέγματος πρωτεϊνών που προάγει τη διάσπαση της προκασπάσης 1 στην ενεργή της μορφή. Η ενεργή κασπασική 1 ενεργοποιεί περαιτέρω προφλεγμονώδεις κυτοκίνες όπως η IL-1β. Επιπλέον, η μιφαμυρτίδη προκαλεί την έκφραση μορίων προσκόλλησης, συμπεριλαμβανομένου του μορίου προσκόλλησης λεμφοκυττάρων (LFA)-1, του ενδοκυττάριου μορίου προσκόλλησης (ICAM)-1 και του ανθρώπινου λευκοκυτταρικού αντιγόνου (HLA)-DR. Η μιφαμυρτίδη μπορεί να αλληλεπιδράσει με την ιντερφερόνη (IFN)-γ για να αυξήσει τη θανατηφόρα για τον όγκο δράση. Μετά τη ενδοφλέβια χορήγηση, η λιπόφιλη μιφαμυρτίδη φαγοκυτταρώνεται επιλεκτικά από μονοκύτταρα και μακροφάγα, ακολουθούμενη από επακόλουθη διάσπαση των λιποσωμικών κυστιδίων από τα φαγοκυτταρικά κύτταρα. Στη συνέχεια, η MTP-PE απελευθερώνεται στο κυτταρόπλασμα, όπου αλληλεπιδρά με τον Nod2 και ενεργοποιεί τα μακροφάγα και τα μονοκύτταρα. Η μιφαμυρτίδη ασκεί θανατηφόρα για τον όγκο δράση μέσω της ίδιας οδού σηματοδότησης με το MDP, αλλά με μεγαλύτερη υπεροχή, επειδή οι λιπόφιλες ιδιότητες της MTP-PE προκαλούν υψηλότερη κυτταρική πρόσληψη μέσω παθητικής μεταφοράς μέσω της κυτταροπλασματικής μεμβράνης. Η ενσωμάτωση της MTP-PE σε λιποσωμικές δομές επιτρέπει καλύτερο προφίλ ασφάλειας και πιο αποτελεσματική κατανομή στο ήπαρ, τη σπλήνα και τους πνεύμονες μετά από ενδοφλέβια χορήγηση.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Λόγω της ταχείας κάθαρσης από το πλάσμα, η χορήγηση μιφαμυρτίδης συσχετίζεται με πολύ χαμηλή συγκέντρωση στο αίμα του συνολικού φαρμάκου (λιποσωμικού και ελεύθερου). Η μέση AUC ήταν 17.0 ± 4.86 h x nM και η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (Cmax) ήταν 15.7 ± 3.72 nM μετά από ενδοφλέβια χορήγηση 4 mg μιφαμυρτίδης σε υγιείς ενήλικες. Η μεταβλητότητα στην AUC και Cmax αναφέρεται ως χαμηλή.
Δεδομένου ότι δεν υπήρχε ποσοτικοποιήσιμη νεφρική απέκκριση μιφαμυρτίδης και η νεφρική ανεπάρκεια δεν έχει κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική του φαρμάκου, η νεφρική κάθαρση δεν αναμένεται να συμβάλλει στη συνολική συστημική κάθαρση της μιφαμυρτίδης.
Ο μέσος όγκος κατανομής σε κατάσταση ισορροπίας (Vss) της συνολικής μιφαμυρτίδης κυμάνθηκε από 225 έως 28.7 σε υγιείς ενήλικες μετά από ενδοφλέβια έγχυση 4 mg. Δεν υπάρχουν ενδείξεις συσσώρευσης L-MTP-PE ή ελεύθερης MTP-PE (μη συνδεδεμένης με λιποσώματα).
Η κάθαρση από το πλάσμα είναι ταχεία. Μετά από ενδοφλέβια έγχυση 4 mg, ο μέσος ρυθμός κάθαρσης της συνολικής μιφαμυρτίδης σε υγιείς ενήλικες κυμάνθηκε από 565 έως 569 mL/min.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Ο μεταβολισμός της λιποσωμικής MTP-PE δεν έχει μελετηθεί σε ανθρώπους. Τα λιποσώματα φαγοκυτταρώνονται κυρίως από τα κύτταρα του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος (RES).
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση 4 mg μιφαμυρτίδης σε υγιείς ενήλικες, ο χρόνος ημίσειας ζωής ήταν 2.05 ± 0.40 ώρες. Σε παιδιατρικούς και ενήλικες ασθενείς με οστεοσάρκωμα, ο χρόνος ημίσειας ζωής ήταν 2.04 ± 0.456 ώρες μετά από ενδοφλέβια έγχυση 2 mg/m^2.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Κατάταξη MeSH
Ουσίες που ενισχύουν, διεγείρουν, ενεργοποιούν, δυναμώνουν ή τροποποιούν την ανοσολογική απόκριση είτε σε κυτταρικό είτε σε χυμικό επίπεδο. Οι κλασικοί παράγοντες (ανοσοενισχυτικό Freund, BCG, Corynebacterium parvum, κ.ά.) περιέχουν βακτηριακά αντιγόνα. Ορισμένοι είναι ενδογενείς (π.χ. ισταμίνη, ιντερφερόνη, μεταφερικός παράγοντας, τυφτσίνα, ιντερλευκίνη-1). Ο τρόπος δράσης τους είναι είτε μη-ειδικός, με αποτέλεσμα αυξημένη ανοσολογική απόκριση σε ευρύ φάσμα αντιγόνων, είτε ειδικός ως προς το αντιγόνο, δηλ., επηρεάζοντας έναν περιορισμένο τύπο ανοσολογικής απόκρισης σε στενή ομάδα αντιγόνων. Η θεραπευτική αποτελεσματικότητα πολλών τροποποιητών βιολογικής απόκρισης σχετίζεται με την ειδική ως προς το αντιγόνο ανοσοενισχυτική τους δράση.
Βιολογικά ενεργές ουσίες των οποίων η δράση επηρεάζει ή παίζει ρόλο στη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.
Ημίσεια ζωή
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Κατάταξη MeSH
Ουσίες που ενισχύουν, διεγείρουν, ενεργοποιούν, δυναμώνουν ή τροποποιούν την ανοσολογική απόκριση είτε σε κυτταρικό είτε σε χυμικό επίπεδο. Οι κλασικοί παράγοντες (ανοσοενισχυτικό Freund, BCG, Corynebacterium parvum, κ.ά.) περιέχουν βακτηριακά αντιγόνα. Ορισμένοι είναι ενδογενείς (π.χ. ισταμίνη, ιντερφερόνη, μεταφερικός παράγοντας, τυφτσίνα, ιντερλευκίνη-1). Ο τρόπος δράσης τους είναι είτε μη-ειδικός, με αποτέλεσμα αυξημένη ανοσολογική απόκριση σε ευρύ φάσμα αντιγόνων, είτε ειδικός ως προς το αντιγόνο, δηλ., επηρεάζοντας έναν περιορισμένο τύπο ανοσολογικής απόκρισης σε στενή ομάδα αντιγόνων. Η θεραπευτική αποτελεσματικότητα πολλών τροποποιητών βιολογικής απόκρισης σχετίζεται με την ειδική ως προς το αντιγόνο ανοσοενισχυτική τους δράση.
Βιολογικά ενεργές ουσίες των οποίων η δράση επηρεάζει ή παίζει ρόλο στη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.