IRINOTECAN
Ιρινοτεκάνη
Περιλαμβάνει ουσίες με άλλοτε άλλο τρόπο δράσης, ο οποίος αναφέρεται σε βραχύ εισαγωγικό σημείωμα.
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
ΕΟΦ
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
medication
SPC-CAMPTO
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Ενδοφλέβια
- Χορήγηση: Κάθε 2 ή 3 εβδομάδες
- Δόση έναρξης: 350 mg/m2
- Τιτλοποίηση: Μείωση κατά 15-20% για αιματολογική (ουδετεροπενία βαθμού 4, εμπύρετη ουδετεροπενία, θρομβοπενία, λευκοπενία βαθμού 4) ή μη αιματολογική τοξικότητα (βαθμού 3-4).
-
Ενήλικες (μονοθεραπεία)Δόση350 mg/m2Κάθε 3 εβδομάδες, ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 30-90 λεπτών.
-
Ενήλικες (θεραπεία συνδυασμού με 5FU/FA)Δόση180 mg/m2Άπαξ κάθε 2 εβδομάδες, ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 30-90 λεπτών.
-
Ασθενείς με Ηπατική Ανεπάρκεια (χολερυθρίνη ≤ 1.5 x ΑΦΤ)Δόση350 mg/m²Κατά τη μονοθεραπεία. Εβδομαδιαίες εξετάσεις αίματος.
-
Ασθενείς με Ηπατική Ανεπάρκεια (χολερυθρίνη 1.5 – 3 x ΑΦΤ)Δόση200 mg/m²Κατά τη μονοθεραπεία. Εβδομαδιαίες εξετάσεις αίματος.
-
Ασθενείς με Νεφρική ΑνεπάρκειαΔεν συνιστάται.
-
ΗλικιωμένοιΗ επιλογή της δοσολογίας πρέπει να γίνεται προσεκτικά, λόγω αυξημένης συχνότητας εμφάνισης μειωμένων βιολογικών λειτουργιών. Χρειάζεται πιο στενή παρακολούθηση.
block
SPC-CAMPTO
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Χρόνια φλεγμονή του εντέρου και/ή απόφραξη του εντέρου.
-
Ιστορικό σοβαρών αντιδράσεων υπερευαισθησίας στην irinotecan hydrochloride trihydrate ή σε ένα από τα έκδοχα του CAMPTO.
-
Εγκυμοσύνη και γαλουχία.
-
Τιμές χολερυθρίνης > 3 φορές από την ανώτερη φυσιολογική τιμή.
-
Βαριά ανεπάρκεια του μυελού των οστών.
-
Κατάσταση ικανότητας κατά WHO > 2.
-
Συγχορήγηση με St John’s Wort (Υπερικό/Βαλσαμόχορτο).
warning
SPC-CAMPTO
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
Χορήγηση CAMPTOΠροσοχήΘα πρέπει να περιορίζεται σε μονάδες ειδικευμένες στη χορήγηση κυτταροτοξικής χημειοθεραπείας και να χορηγείται μόνο υπό την επίβλεψη ιατρού εξειδικευμένου στη χρήση αντικαρκινικής θεραπείας.
-
Συνταγογράφηση CAMPTO (παράγοντες κινδύνου)ΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που παρουσιάζουν κάποιο παράγοντα κινδύνου, ιδιαίτερα εκείνοι με κατάσταση ικανότητας κατά WHO = 2.Το CAMPTO θα πρέπει να συνταγογραφείται μόνο όταν το αναμενόμενο όφελος έχει εκτιμηθεί σε σχέση με τους ενδεχόμενους κινδύνους.
-
Συνταγογράφηση CAMPTO (μη συμμορφούμενοι ασθενείς)ΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που θεωρείται απίθανο να συμμορφωθούν με τις οδηγίες όσον αφορά την αντιμετώπιση των ανεπιθυμήτων ενεργειών (ανάγκη για άμεση και παρατεταμένη αντιδιαρροϊκή θεραπεία σε συνδυασμό με λήψη μεγάλων ποσοτήτων υγρών κατά την εμφάνιση της όψιμης διάρροιας).Συνιστάται αυστηρή νοσοκομειακή επίβλεψη.
-
Δοσολογικό σχήμα (εβδομαδιαίο)ΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που χρειάζονται στενότερη παρακολούθηση ή που διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο βαριάς ουδετεροπενίας.Το εβδομαδιαίο δοσολογικό σχήμα (βλ. Φαρμακοδυναμικές) μπορεί να θεωρηθεί ως εναλλακτική λύση.
-
Όψιμη διάρροια (ενημέρωση ασθενών)ΠροσοχήΟι ασθενείς θα πρέπει να είναι ενημερωμένοι για τον κίνδυνο εμφάνισης όψιμης διάρροιας σε διάστημα μεγαλύτερο των 24 ωρών μετά από τη χορήγηση του CAMPTO και οποιαδήποτε χρονική στιγμή πριν από τον επόμενο κύκλο χορήγησης. Θα πρέπει να ενημερώσουν ταχέως τον ιατρό τους και να αρχίσουν αμέσως την κατάλληλη θεραπεία.
-
Αυξημένος κίνδυνος διάρροιαςΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που έχουν υποβληθεί σε προηγούμενη ακτινοθεραπεία κοιλίας/πυέλου, εκείνοι με υπερλευκοκυττάρωση εξ αρχής, εκείνοι με κατάσταση ικανότητας ≥ 2 και οι γυναίκες.Η διάρροια, εάν δεν αντιμετωπισθεί κατάλληλα, μπορεί να αποβεί απειλητική για τη ζωή, ειδικά σε ασθενείς που είναι ταυτόχρονα ουδετεροπενικοί.
-
Αντιμετώπιση όψιμης διάρροιαςΠροσοχήΑμέσως μόλις εμφανιστεί η πρώτη υδαρής κένωση, ο ασθενής θα πρέπει να αρχίσει να πίνει μεγάλες ποσότητες ροφημάτων που περιέχουν ηλεκτρολύτες και να αρχίσει αμέσως κατάλληλη αντιδιαρροϊκή θεραπεία (loperamide: 4 mg για την πρώτη λήψη και μετά 2 mg κάθε 2 ώρες, για 12 ώρες μετά την τελευταία υδαρή κένωση, όχι > 48 συνεχείς ώρες). Οι ασθενείς θα πρέπει να προμηθευτούν τα συνταγογραφημένα φάρμακα και να ενημερώνουν τον ιατρό τους.
-
Διάρροια και βαριά ουδετεροπενίαΠροσοχήΌταν η διάρροια συνδέεται με βαριά ουδετεροπενία (αριθμός ουδετεροφίλων < 500 κύτταρα/mm3), επιπλέον της αντιδιαρροϊκής θεραπείας, θα πρέπει να χορηγείται προφυλακτικώς αντιβιοτική θεραπεία ευρέος φάσματος.
-
Νοσοκομειακή εισαγωγή για διάρροιαΠροσοχήΣυνιστάται εισαγωγή στο νοσοκομείο για την αντιμετώπιση της διάρροιας στις ακόλουθες περιπτώσεις: διάρροια η οποία συνδέεται με πυρετό, βαριά διάρροια (η οποία απαιτεί την ενδοφλέβια χορήγηση υγρών), διάρροια η οποία παραμένει πέραν των 48 ωρών μετά από την έναρξη της χορήγησης υψηλών δόσεων loperamide.
-
Προφυλακτική χορήγηση loperamideΠροσοχήΗ loperamide δεν πρέπει να χορηγείται προφυλακτικά, ούτε και στους ασθενείς οι οποίοι εμφάνισαν όψιμη διάρροια σε προηγούμενους κύκλους χορήγησης.
-
Ελάττωση δόσης λόγω διάρροιαςΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που εμφάνισαν βαριά διάρροια.Συνιστάται η ελάττωση της δόσης στους επόμενους κύκλους χορήγησης (βλ. Δοσολογία).
-
Κίνδυνος ουδετεροπενίας και πυρετούΠροσοχήΟι ασθενείς θα πρέπει να είναι ενήμεροι του κινδύνου της εμφάνισης ουδετεροπενίας και της σημασίας του πυρετού.
-
Εμπύρετη ουδετεροπενίαΠροσοχήΗ εμπύρετη ουδετεροπενία (θερμοκρασία > 38 οC και αριθμός ουδετεροφίλων ≤ 1000 κύτταρα/mm3) θα πρέπει να αντιμετωπίζεται επειγόντως σε νοσοκομείο με ενδοφλέβια χορήγηση αντιβιοτικών ευρέος φάσματος.
-
Ελάττωση δόσης λόγω αιματολογικής τοξικότηταςΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που παρουσίασαν βαριά αιματολογική τοξικότητα.Συνιστάται η ελάττωση της δόσης για την επόμενη χορήγηση (βλ. Δοσολογία).
-
Αυξημένος κίνδυνος λοιμώξεων και αιματολογικής τοξικότηταςΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με βαριά διάρροια.Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος λοιμώξεων και αιματολογικής τοξικότητας. Στους ασθενείς με σοβαρή διάρροια θα πρέπει να πραγματοποιούνται γενικές εξετάσεις αίματος.
-
Ναυτία και έμετος (προφυλακτική αγωγή)ΠροσοχήΠριν από κάθε χορήγηση CAMPTO συνιστάται προφυλακτική αγωγή με αντιεμετικά.
-
Έμετος που συνδέεται με όψιμη διάρροιαΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με έμετο που συνδέεται με όψιμη διάρροια.Θα πρέπει να νοσηλεύονται, για να υποβληθούν σε θεραπεία όσο το δυνατόν συντομότερα.
swap_horiz
SPC-CAMPTO
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Νευρομυϊκοί αποκλειστέςΠροσοχήΤο CAMPTO έχει αντιχολινεστερασική δράση, μπορεί να παρατείνει το νευρομυϊκό αποκλεισμό του suxamethonium και να ανταγωνιστεί τη νευρομυοαποκλειστική δράση των μη αποπολωτικών φαρμάκων.
-
ΠροσοχήΜειωμένη έκθεση στην irinotecan, στο SN-38 και στο γλυκουρονίδιο του SN-38 (μείωση AUC ≥50%). Μειωμένες φαρμακοδυναμικές δράσεις.ΣύστασηΠρέπει να αποφεύγεται η ταυτόχρονη χορήγηση.
-
Κετοκοναζόλη (αναστολέας CYP3A)ΠροσοχήΑύξηση της AUC του SN-38 κατά 109% και μείωση της AUC του APC κατά 87%.ΣύστασηΠρέπει να αποφεύγεται η ταυτόχρονη χορήγηση.
-
Ριφαμπικίνη (επαγωγέας CYP3A)ΠροσοχήΜπορεί να αλλοιώσει το μεταβολισμό της irinotecan.ΣύστασηΠρέπει να αποφεύγεται η ταυτόχρονη χορήγηση.
-
St. John’s Wort (Υπερικό /Βαλσαμόχορτο)Αντένδειξη42% μείωση στις συγκεντρώσεις στο πλάσμα του ενεργού μεταβολίτη SN-38.ΣύστασηΔεν θα πρέπει να χορηγείται με irinotecan.
-
5-fluorouracil/folinic acidΑμελητέαΗ φαρμακοκινητική της irinotecan δεν μεταβάλλεται.
-
ΑμελητέαΤο προφίλ ασφαλείας της irinotecan δεν επηρεάζεται.
-
ΠαρακολούθησηΟι συγκεντρώσεις του SN-38 ήταν κατά μέσο όρο 33% υψηλότερες. Μικρή αύξηση των ανεπιθύμητων ενεργειών (διάρροια, λευκοπενία).ΣύστασηΣε ασθενείς που ανέπτυξαν σοβαρή διάρροια, λευκοπενία ή ουδετεροπενία, θα πρέπει να γίνονται τροποποιήσεις της δοσολογίας (βλ. Δοσολογία).
sick
SPC-CAMPTO
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Θρόμβωση
- Εμβολή
- Υπόταση
- Εμπύρετη ουδετεροπενία
- Ουδετεροπενία
- Αναιμία
- Θρομβοπενία
- Περιφερική θρομβοπενία με αντιαιμοπεταλιακά αντισώματα
- Αντίδραση υπερευαισθησίας
- Αλλεργική αντίδραση
- Αναφυλακτικές/αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις
- Καρδιακή ισχαιμία
- Καρδιακό έμφρακτο
- Καρδιοκυκλοφορική ανεπάρκεια
- Υπέρταση (κατά/μετά την έγχυση)
- Καρδιο-κυκλοφορική ανεπάρκεια (με σηψαιμία)
- Όψιμη διάρροια
- Κολίτιδα (τυφλίτιδα, ισχαιμική, ελκώδης)
- Αύξηση αμυλάσης ή/και λιπάσης
- Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα
- Ναυτία
- Έμετος
- Δυσκοιλιότητα
- Εντερική απόφραξη
- Ειλεός
- Γαστρεντερική αιμορραγία
- Διάτρηση εντέρου
- Κοιλιακό άλγος
- Βλεννογονίτιδα
- Παγκρεατίτιδα
- Νεφρική ανεπάρκεια
- Νεφρική ανεπάρκεια (με σηψαιμία)
- Αύξηση κρεατινίνης
- Αύξηση τρανσαμινασών
- Αύξηση χολερυθρίνης
- Υπόταση (με σηψαιμία)
- Ανορεξία
- Υποκαλιαιμία
- Υπονατριαιμία
- Αφυδάτωση
- Λοιμώξεις (με βαριά ουδετεροπενία)
- Σηψαιμία
- Οξύ χολινεργικό σύνδρομο (διάρροια, κοιλιακό άλγος, επιπεφυκίτιδα, ρινίτιδα, υπόταση, αγγειοδιαστολή, εφίδρωση, ρίγη, κακουχία, ζάλη, οπτικές διαταραχές, μύση, δακρύρροια, αυξημένη σιελόρροια)
- Πυρετός (απουσία λοίμωξης/ουδετεροπενίας)
- Καταβολή
- Αντίδραση στο σημείο έγχυσης
- Διάμεση πνευμονοπάθεια
- Δύσπνοια
- Αλωπεκία
- Δερματικές αντιδράσεις
- Μυϊκή σύσπαση ή κράμπες
- Παραισθησία
- Παροδικές διαταραχές της ομιλίας
- Αύξηση αλκαλικής φωσφατάσης
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΌψιμη διάρροιαΓαστρεντερικές διαταραχές
-
Πολύ συχνέςΑλωπεκίαΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΑναιμίαΑίμα
-
Πολύ συχνέςΑύξηση αλκαλικής φωσφατάσηςΉπαρ
-
Πολύ συχνέςΑύξηση τρανσαμινασώνΕργαστηριακές
-
Πολύ συχνέςΑύξηση χολερυθρίνηςΕργαστηριακές
-
Πολύ συχνέςΕμβολήΑγγειακές
-
Πολύ συχνέςΘρομβοπενίαΑίμα
-
Πολύ συχνέςΘρόμβωσηΑγγειακές
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΟυδετεροπενίαΑίμα
-
ΣυχνέςΑντίδραση υπερευαισθησίαςΑνοσοποιητικό
-
ΣυχνέςΑύξηση κρεατινίνηςΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΕμπύρετη ουδετεροπενίαΑίμα
-
ΣυχνέςΚαρδιακή ισχαιμίαΚαρδιά
-
ΣυχνέςΚαρδιακό έμφρακτοΚαρδιά
-
ΣυχνέςΚαταβολήΓενικές
-
ΣυχνέςΛοιμώξεις (με βαριά ουδετεροπενία)Λοιμώξεις και παρασιτώσεις
-
ΣυχνέςΟξύ χολινεργικό σύνδρομο (διάρροια, κοιλιακό άλγος, επιπεφυκίτιδα, ρινίτιδα, υπόταση, αγγειοδιαστολή, εφίδρωση, ρίγη, κακουχία, ζάλη, οπτικές διαταραχές, μύση, δακρύρροια, αυξημένη σιελόρροια)Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
ΣυχνέςΟυδετεροπενία (βαθμού 3-4)Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
-
ΣυχνέςΠυρετός (απουσία λοίμωξης/ουδετεροπενίας)Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
ΣυχνέςΠυρετός με βαριά ουδετεροπενίαΑίμα
-
ΣυχνέςΥπέρτασηΑγγειακές
-
Όχι συχνέςΑλλεργική αντίδρασηΑνοσοποιητικό
-
Όχι συχνέςΑντίδραση στο σημείο έγχυσηςΓενικές
-
Όχι συχνέςΓαστρεντερική αιμορραγίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΔερματικές αντιδράσειςΔέρμα
-
Όχι συχνέςΔιάμεση πνευμονοπάθειαΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΕιλεόςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΕντερική απόφραξηΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΚαρδιοκυκλοφορική ανεπάρκειαΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΝεφρική ανεπάρκειαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΥπότασηΑγγειακές
-
Όχι συχνέςΨευδομεμβρανώδης κολίτιδαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΑναφυλακτικές/αναφυλακτοειδείς αντιδράσειςΑνοσοποιητικό
-
ΣπάνιεςΔιάτρηση εντέρουΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΚαρδιο-κυκλοφορική ανεπάρκεια (με σηψαιμία)Καρδιακές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΚολίτιδα (τυφλίτιδα, ισχαιμική, ελκώδης)Γαστρεντερικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΝεφρική ανεπάρκεια (με σηψαιμία)Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
-
ΣπάνιεςΠαγκρεατίτιδαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΥπέρταση (κατά/μετά την έγχυση)Αγγειακές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΥποκαλιαιμίαΜεταβολισμός
-
ΣπάνιεςΥπονατριαιμίαΜεταβολισμός
-
ΣπάνιεςΥπόταση (με σηψαιμία)Αγγειακές διαταραχές
-
Πολύ σπάνιεςΑύξηση αμυλάσης ή/και λιπάσηςΓαστρεντερικές διαταραχές
-
Πολύ σπάνιεςΠαροδικές διαταραχές της ομιλίαςΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Πολύ σπάνιεςΠεριφερική θρομβοπενία με αντιαιμοπεταλιακά αντισώματαΔιαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
-
ΑνορεξίαΜεταβολισμός
-
ΑφυδάτωσηΜεταβολισμός
-
ΒλεννογονίτιδαΓαστρεντερικό
-
ΔύσπνοιαΑναπνευστικό
-
Κοιλιακό άλγοςΓαστρεντερικό
-
Μυϊκή σύσπαση ή κράμπεςΔιαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
-
ΠαραισθησίαΝευρικό
pregnant_woman
SPC-CAMPTO
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Αντενδείκνυται
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΔεν θα πρέπει να χρησιμοποιείταιΈχει εμβρυοτοξική και τερατογόνο δράση στα κουνέλια και τους αρουραίους.
-
ΓαλουχίαΘα πρέπει να διακόπτεταιΕξαιτίας του ενδεχόμενου εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών στο νεογνό που θηλάζει. Δεν είναι γνωστό αν η irinotecan απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα, αλλά η 14C-irinotecan ανιχνεύθηκε στο γάλα αρουραίων που θήλαζαν.
-
ΓονιμότηταΝα αποφύγουν την κύησηΓια γυναίκες σε ηλικία τεκνοποίησης που λαμβάνουν CAMPTO.
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-CAMPTO
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Μηχανισμός δράσης Η irinotecan είναι ένα ημι-συνθετικό παράγωγο της camptothecin. Είναι ένας αντινεοπλασματικός παράγοντας, ο οποίος δρα ως ειδικός αναστολέας της DNA τοποϊσομεράσης Ι. Μεταβολίζεται από την καρβοξυλεστεράση στους περισσότερους ιστούς…
biotech
SPC-CAMPTO
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
DrugBank
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Ηπατική λειτουργία (LFTs) | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | Κατά την έναρξη της θεραπείας και πριν από κάθε κύκλο | — |
| Χολερυθρίνη | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | Εβδομαδιαίως | Τιμές χολερυθρίνης 1,5-3x ΑΦΤ |
| Γενική αίματος (CBC) | bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος | Κάθε εβδομάδα | Κατά τη διάρκεια της θεραπείας |
| — | Σοβαρή διάρροια |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-CAMPTO
expand_more
Δοσολογία
Μόνο για ενήλικες. Το διάλυμα προς έγχυση CAMPTO θα πρέπει να εγχύεται σε περιφερική ή κεντρική φλέβα.
Συνιστώμενη δοσολογία:
Κατά τη μονοθεραπεία (για τους ασθενείς που έχουν λάβει προηγούμενη χημειοθεραπεία): Η συνιστώμενη δοσολογία του CAMPTO είναι 350 mg/m2, χορηγούμενη ως ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 30 έως 90 λεπτών, κάθε 3 εβδομάδες (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Κατά τη θεραπεία συνδυασμού (για τους ασθενείς που δεν έχουν λάβει προηγούμενη χημειοθεραπεία): Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του CAMPTO σε συνδυασμό με 5-fluorouracil (5FU) και folinic acid (FA) αξιολογήθηκαν κατά το σχήμα που ακολουθεί (βλ. Φαρμακοδυναμικές):
- CAMPTO και 5FU/FA σε σχήμα χορήγησης κάθε-2-εβδομάδες Η συνιστώμενη δόση του CAMPTO είναι 180 mg/m2 χορηγούμενη άπαξ κάθε 2 εβδομάδες ως ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 30 έως 90 λεπτών, ακολουθούμενη από την έγχυση folinic acid και 5-fluorouracil.
Για τη δοσολογία και τον τρόπο συγχορήγησης του cetuximab, αναφερθείτε στις πληροφορίες που αφορούν αυτό το φαρμακευτικό προϊόν. Συνήθως, χορηγείται η ίδια δόση irinotecan, με αυτή που είχε χρησιμοποιηθεί στους τελευταίους κύκλους του προηγούμενου δοσολογικού σχήματος που περιείχε irinotecan. Η irinotecan δεν πρέπει να χορηγείται σε διάστημα μικρότερο από 1 ώρα, μετά το τέλος της έγχυσης του cetuximab.
Για το δοσολογικό σχήμα και τον τρόπο χορήγησης του bevacizumab, αναφερθείτε στην περίληψη των χαρακτηριστικών του προϊόντος bevacizumab.
Για τη δοσολογία και τον τρόπο χορήγησης του συνδυασμού με capecitabine, παρακαλώ ανατρέξτε στην (βλ. Φαρμακοδυναμικές) και αναφερθείτε στις ανάλογες παραγράφους, στην περίληψη των χαρακτηριστικών του προϊόντος capecitabine.
Τροποποιήσεις της δοσολογίας:
Το CAMPTO θα πρέπει να χορηγείται έπειτα από την κατάλληλη αποκατάσταση όλων των ανεπιθύμητων ενεργειών σε βαθμό 0 ή 1 της κλίμακας NCI-CTC (National Cancer Institute Common Toxicity Criteria) και αφού η διάρροια που σχετίζεται με τη θεραπεία έχει ξεπεραστεί πλήρως.
Στην αρχή της επόμενης έγχυσης θεραπείας, οι δόσεις του CAMPTO και της 5FU, όπου ισχύει, θα πρέπει να μειώνονται ανάλογα με τη χειρότερη ένταση των ανεπιθύμητων ενεργειών που παρατηρήθηκαν κατά την προηγούμενη έγχυση. Η χορήγηση της θεραπείας θα πρέπει να καθυστερήσει για 1 έως 2 εβδομάδες, προκειμένου να επιτραπεί η αποκατάσταση των ανεπιθύμητων ενεργειών που συνδέονται με τη θεραπεία.
Για τις ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες, οι δόσεις του CAMPTO και/ή της 5FU θα πρέπει να ελαττώνονται κατά 15-20%, όπου εφαρμόζεται:
- αιματολογική τοξικότητα (ουδετεροπενία βαθμού 4, εμπύρετη ουδετεροπενία [ουδετεροπενία βαθμού 3-4 και πυρετός βαθμού 2-4], θρομβοπενία και λευκοπενία [βαθμού 4]),
- μη αιματολογική τοξικότητα [βαθμού 3-4].
Οι συστάσεις για τροποποιήσεις της δοσολογίας του cetuximab, κατά τη συγχορήγηση με irinotecan, θα πρέπει να ακολουθούνται σύμφωνα με τις πληροφορίες που αφορούν αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.
Αναφερθείτε στην περίληψη των χαρακτηριστικών του προϊόντος bevacizumab για τροποποιήσεις του δοσολογικού σχήματος του bevacizumab όταν χορηγείται σε συνδυασμό με CAMPTO/5FU/FA.
Στο συνδυασμό με capecitabine, συνιστάται μία μείωση της δόσης έναρξης του capecitabine, σε 800mg/m2, δύο φορές ημερησίως, για ασθενείς 65 ετών ή άνω, σύμφωνα με την περίληψη χαρακτηριστικών του προϊόντος του capecitabine. Αναφερθείτε, επίσης, στις συστάσεις για τροποποιήσεις της δοσολογίας για το δοσολογικό σχήμα συνδυασμού που παρατίθεται στην περίληψη των χαρακτηριστικών του προϊόντος capecitabine.
Διάρκεια της θεραπείας:
Η θεραπεία με το CAMPTO θα πρέπει να συνεχισθεί μέχρι να σημειωθεί αντικειμενική πρόοδος της νόσου ή μη αποδεκτή τοξικότητα.
Ειδικές κατηγορίες ασθενών:
Ασθενείς με Ηπατική Ανεπάρκεια: Κατά τη μονοθεραπεία: Η αρχική δόση του CAMPTO θα πρέπει να καθορίζεται από τα επίπεδα της χολερυθρίνης στο αίμα (ως και τρεις φορές μεγαλύτερα της ανώτερης φυσιολογικής τιμής [ΑΦΤ]) σε ασθενείς με κατάσταση ικανότητας ≤ 2. Σε αυτούς τους ασθενείς με υπερχολερυθριναιμία και χρόνο προθρομβίνης μεγαλύτερο από 50%, μειώνεται η κάθαρση της irinotecan (βλ. Φαρμακοκινητικές) και γι’ αυτό είναι αυξημένος ο κίνδυνος τοξικότητας από το αιμοποιητικό. Επομένως σε αυτή την κατηγορία των ασθενών θα πρέπει να πραγματοποιούνται εβδομαδιαίως εξετάσεις αίματος.
- Σε ασθενείς με τιμές χολερυθρίνης μέχρι 1,5 φορά της ανώτερης φυσιολογικής τιμής (ΑΦΤ), η συνιστώμενη δόση CAMPTO είναι 350 mg/m².
- Σε ασθενείς με τιμές χολερυθρίνης που κυμαίνονται από 1,5 έως 3 φορές της ΑΦΤ, η συνιστώμενη δόση CAMPTO είναι 200 mg/m².
- Σε ασθενείς με τιμές χολερυθρίνης πάνω από το 3πλάσιο της ΑΦΤ, δεν πρέπει να χορηγείται το CAMPTO (βλ. Αντενδείξεις και Ειδικές προειδοποιήσεις).
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία όσον αφορά τους ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια στους οποίους χορηγείται θεραπεία συνδυασμού με CAMPTO.
Ασθενείς με Νεφρική Ανεπάρκεια: Δεν συνιστάται η χορήγηση του CAMPTO σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, επειδή δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες σε αυτή την κατηγορία ασθενών (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές).
Ηλικιωμένοι: Δεν έχουν πραγματοποιηθεί ειδικές φαρμακοκινητικές μελέτες σε ηλικιωμένους. Ωστόσο η επιλογή της δοσολογίας γι’ αυτή την κατηγορία πληθυσμού θα πρέπει να γίνεται προσεκτικά, εξαιτίας της αυξημένης συχνότητας εμφάνισης μειωμένων βιολογικών λειτουργιών. Αυτή η κατηγορία πληθυσμού χρειάζεται πιο στενή παρακολούθηση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
block
Αντενδείξεις
SPC-CAMPTO
expand_more
Αντενδείξεις
- Χρόνια φλεγμονή του εντέρου και/ή απόφραξη του εντέρου (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
- Ιστορικό σοβαρών αντιδράσεων υπερευαισθησίας στην irinotecan hydrochloride trihydrate ή σε ένα από τα έκδοχα του CAMPTO.
- Εγκυμοσύνη και γαλουχία (βλ. Κύηση και γαλουχία και Ειδικές προειδοποιήσεις).
- Τιμές χολερυθρίνης > 3 φορές από την ανώτερη φυσιολογική τιμή (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
- Βαριά ανεπάρκεια του μυελού των οστών.
- Κατάσταση ικανότητας κατά WHO > 2.
- Συγχορήγηση με St John’s Wort (Υπερικό/Βαλσαμόχορτο) (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-CAMPTO
expand_more
Προειδοποιήσεις
Η χρήση του CAMPTO θα πρέπει να περιορίζεται σε μονάδες ειδικευμένες στη χορήγηση κυτταροτοξικής χημειοθεραπείας και θα πρέπει να χορηγείται μόνο υπό την επίβλεψη ιατρού εξειδικευμένου στη χρήση αντικαρκινικής θεραπείας. Δεδομένης της φύσης και της συχνότητας εμφάνισης των ανεπιθυμήτων ενεργειών, το CAMPTO θα πρέπει να συνταγογραφείται στις ακόλουθες περιπτώσεις μόνο όταν το αναμενόμενο όφελος έχει εκτιμηθεί σε σχέση με τους ενδεχόμενους κινδύνους:
- σε ασθενείς που παρουσιάζουν κάποιο παράγοντα κινδύνου, ιδιαίτερα σε εκείνους με κατάσταση ικανότητας κατά WHO = 2.
- στις ελάχιστες εκείνες περιπτώσεις όπου οι ασθενείς θεωρείται απίθανο να συμμορφωθούν με τις οδηγίες όσον αφορά την αντιμετώπιση των ανεπιθυμήτων ενεργειών (ανάγκη για άμεση και παρατεταμένη αντιδιαρροϊκή θεραπεία σε συνδυασμό με λήψη μεγάλων ποσοτήτων υγρών κατά την εμφάνιση της όψιμης διάρροιας). Γι’ αυτούς τους ασθενείς συνιστάται αυστηρή νοσοκομειακή επίβλεψη. Όταν το CAMPTO χορηγείται ως μονοθεραπεία, συνήθως συνταγογραφείται με το δοσολογικό σχήμα κάθε-3-εβδομάδες. Ωστόσο το εβδομαδιαίο δοσολογικό σχήμα (βλ. Φαρμακοδυναμικές) μπορεί να θεωρηθεί ως εναλλακτική λύση για τους ασθενείς που χρειάζονται στενότερη παρακολούθηση ή που διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο βαριάς ουδετεροπενίας.
Όψιμη διάρροια
Οι ασθενείς θα πρέπει να είναι ενημερωμένοι για τον κίνδυνο εμφάνισης όψιμης διάρροιας σε διάστημα μεγαλύτερο των 24 ωρών μετά από τη χορήγηση του CAMPTO και οποιαδήποτε χρονική στιγμή πριν από τον επόμενο κύκλο χορήγησης. Κατά τη μονοθεραπεία, ο μέσος χρόνος εμφάνισης της πρώτης υδαρούς κένωσης ήταν η 5η ημέρα μετά την έγχυση του CAMPTO. Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώσουν ταχέως τον ιατρό τους για την εμφάνισή της και να αρχίσουν αμέσως την κατάλληλη θεραπεία. Ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο διάρροιας είναι εκείνοι που έχουν υποβληθεί σε προηγούμενη ακτινοθεραπεία κοιλίας/πυέλου, εκείνοι με υπερλευκοκυττάρωση εξ αρχής, εκείνοι με κατάσταση ικανότητας ≥ 2 και οι γυναίκες. Εάν δεν αντιμετωπισθεί κατάλληλα η διάρροια μπορεί να αποβεί απειλητική για τη ζωή, ειδικά σε ασθενείς που είναι ταυτόχρονα ουδετεροπενικοί. Αμέσως μόλις εμφανιστεί η πρώτη υδαρής κένωση, ο ασθενής θα πρέπει να αρχίσει να πίνει μεγάλες ποσότητες ροφημάτων που περιέχουν ηλεκτρολύτες και να αρχίσει αμέσως κατάλληλη αντιδιαρροϊκή θεραπεία. Η αντιδιαρροϊκή θεραπεία θα συνταγογραφηθεί από το τμήμα που χορήγησε το CAMPTO. Μετά την έξοδο από το νοσοκομείο οι ασθενείς θα πρέπει να προμηθευτούν τα συνταγογραφημένα φάρμακα, ώστε να μπορούν να αντιμετωπίσουν τη διάρροια, μόλις εμφανισθεί. Επιπροσθέτως, θα πρέπει να ενημερώσουν τον ιατρό τους ή το τμήμα που χορήγησε το CAMPTO για το πότε/εάν εμφανισθεί η διάρροια. Η τρέχουσα συνιστώμενη αντιδιαρροϊκή θεραπεία συνίσταται από χορήγηση υψηλών δόσεων loperamide (4 mg για την πρώτη λήψη και μετά 2 mg κάθε 2 ώρες). Η θεραπεία θα πρέπει να συνεχιστεί για 12 ώρες μετά την εμφάνιση της τελευταίας υδαρούς κένωσης και δεν θα πρέπει να τροποποιηθεί. Σε καμιά περίπτωση η loperamide δεν θα πρέπει να χορηγηθεί για περισσότερο από 48 συνεχείς ώρες, σε αυτές τις δόσεις, λόγω του κινδύνου εμφάνισης παραλυτικού ειλεού και ούτε για λιγότερο από 12 ώρες. Όταν η διάρροια συνδέεται με βαριά ουδετεροπενία (αριθμός ουδετεροφίλων < 500 κύτταρα/mm3), επιπλέον της αντιδιαρροϊκής θεραπείας, θα πρέπει να χορηγείται προφυλακτικώς αντιβιοτική θεραπεία ευρέος φάσματος. Επιπρόσθετα της αντιβιοτικής θεραπείας, συνιστάται εισαγωγή στο νοσοκομείο για την αντιμετώπιση της διάρροιας στις ακόλουθες περιπτώσεις:
- Διάρροια η οποία συνδέεται με πυρετό,
- Βαριά διάρροια (η οποία απαιτεί την ενδοφλέβια χορήγηση υγρών),
- Διάρροια η οποία παραμένει πέραν των 48 ωρών μετά από την έναρξη της χορήγησης υψηλών δόσεων loperamide. Η loperamide δεν πρέπει να χορηγείται προφυλακτικά, ούτε και στους ασθενείς οι οποίοι εμφάνισαν όψιμη διάρροια σε προηγούμενους κύκλους χορήγησης. Στους ασθενείς που εμφάνισαν βαριά διάρροια, συνιστάται η ελάττωση της δόσης στους επόμενους κύκλους χορήγησης (βλ. Δοσολογία).
Αιματολογία
Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με CAMPTO θα πρέπει να πραγματοποιούνται γενικές εξετάσεις αίματος κάθε εβδομάδα. Οι ασθενείς θα πρέπει να είναι ενήμεροι του κινδύνου της εμφάνισης ουδετεροπενίας και της σημασίας του πυρετού. Η εμπύρετη ουδετεροπενία (θερμοκρασία > 38 οC και αριθμός ουδετεροφίλων ≤ 1000 κύτταρα/mm3) θα πρέπει να αντιμετωπίζεται επειγόντως σε νοσοκομείο με ενδοφλέβια χορήγηση αντιβιοτικών ευρέος φάσματος. Για τους ασθενείς που παρουσίασαν βαριά αιματολογική τοξικότητα, συνιστάται η ελάττωση της δόσης για την επόμενη χορήγηση (βλ. Δοσολογία). Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος λοιμώξεων και αιματολογικής τοξικότητας σε ασθενείς με βαριά διάρροια. Στους ασθενείς με σοβαρή διάρροια θα πρέπει να πραγματοποιούνται γενικές εξετάσεις αίματος.
Ηπατική ανεπάρκεια
Εξετάσεις για τον έλεγχο της ηπατικής λειτουργίας θα πρέπει να πραγματοποιούνται κατά την έναρξη της θεραπείας και πριν από κάθε κύκλο. Εξετάσεις αίματος θα πρέπει να πραγματοποιούνται εβδομαδιαίως σε ασθενείς με τιμές χολερυθρίνης από 1,5 έως 3 φορές μεγαλύτερες της ανώτερης φυσιολογικής τιμής (ΑΦΤ) λόγω της μειωμένης κάθαρσης της irinotecan (βλ. Φαρμακοκινητικές) και του κατά συνέπεια αυξημένου κινδύνου τοξικότητας του αίματος σε αυτή την κατηγορία των ασθενών. Για ασθενείς με τιμές χολερυθρίνης μεγαλύτερες από το 3πλάσιο της ΑΦΤ (βλ. Αντενδείξεις).
ΝΑΥΤΙΑ ΚΑΙ ΕΜΕΤΟΣ
Πριν από κάθε χορήγηση CAMPTO συνιστάται προφυλακτική αγωγή με αντιεμετικά. Ναυτία και έμετος έχουν αναφερθεί συχνά. Οι ασθενείς με έμετο που συνδέεται με όψιμη διάρροια, θα πρέπει να νοσηλεύονται, για να υποβληθούν σε θεραπεία όσο το δυνατόν συντομότερα.
Οξύ χολινεργικό σύνδρομο
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-CAMPTO
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
Η αλληλεπίδραση μεταξύ της irinotecan και νευρομυϊκών αποκλειστών δεν μπορεί να αποκλειστεί. Το CAMPTO έχει αντιχολινεστερασική δράση, και επομένως τα φάρμακα με αντιχολινεστερασική δράση μπορεί να παρατείνουν το νευρομυϊκό αποκλεισμό του suxamethonium και μπορεί να ανταγωνιστούν τη νευρομυοαποκλειστική δράση των μη αποπολωτικών φαρμάκων.
Διάφορες μελέτες έχουν δείξει ότι η ταυτόχρονη χορήγηση των αντιεπιληπτικών φαρμάκων τα οποία επάγουν το CYP3A (π.χ. καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη ή φαινυτοΐνη) οδηγεί σε μειωμένη έκθεση στην irinotecan, στο SN-38 και στο γλυκουρονίδιο του SN-38 και σε μειωμένες φαρμακοδυναμικές δράσεις. Η επίδραση αυτών των αντιεπιληπτικών φαρμάκων απεικονίζεται με μείωση της AUC του SN-38 και του SN-38G κατά 50% ή και περισσότερο. Επιπλέον της επαγωγής των ενζύμων του κυτοχρώματος P450 3A, η αυξημένη γλυκουρονιδίωση και η αυξημένη χολική απέκκριση μπορεί να συντελέσει στη μείωση της έκθεσης στην irinotecan και στους μεταβολίτες της.
Μια μελέτη έδειξε ότι η συγχορήγηση της κετοκοναζόλης είχε σαν αποτέλεσμα μείωση της AUC του APC κατά 87% και αύξηση της AUC του SN-38 κατά 109% σε σύγκριση με τις τιμές οι οποίες παρατηρούνται όταν η irinotecan χορηγείται μόνη της.
Απαιτείται προσοχή σε ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν συγχρόνως φάρμακα τα οποία είναι γνωστό ότι αναστέλλουν (π.χ. κετοκοναζόλη) ή επάγουν (π.χ. ριφαμπικίνη, καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη ή φαινυτοϊνη) το μεταβολισμό των φαρμάκων από το κυτόχρωμα P450 3A4. Ταυτόχρονη χορήγηση της irinotecan με έναν αναστολέα/επαγωγέα αυτής της μεταβολικής οδού μπορεί να αλλοιώσει το μεταβολισμό της irinotecan και πρέπει να αποφεύγεται (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Σε μια μικρή φαρμακοκινητική μελέτη (n = 5), στην οποία συγχορηγήθηκαν 350 mg/m2 irinotecan με 900 mg St. John’s Wort (Hypericum perforatum), παρατηρήθηκε 42% μείωση στις συγκεντρώσεις στο πλάσμα του ενεργού μεταβολίτη της irinotecan SN-38. Το St. John´s Wort (Υπερικό /Βαλσαμόχορτο) μειώνει τα επίπεδα του SN-38 στο πλάσμα. Συνεπώς, το St. John’s Wort (Υπερικό /Βαλσαμόχορτο) δεν θα πρέπει να χορηγείται με irinotecan (βλ. Αντενδείξεις).
Η φαρμακοκινητική της irinotecan δεν μεταβάλλεται κατά τη συγχορήγηση του 5-fluorouracil/folinic acid στη θεραπεία συνδυασμού. Δεν έχει αποδειχθεί ότι το προφίλ ασφαλείας της irinotecan επηρεάζεται από το cetuximab ή αντιστρόφως.
Σε μία μελέτη, οι συγκεντρώσεις της irinotecan ήταν παρόμοιες σε ασθενείς που έλαβαν μόνο CAMPTO/5FU/FA καθώς και συνδυασμό CAMPTO/5FU/FA με bevacizumab. Οι συγκεντρώσεις του SN-38, του ενεργού μεταβολίτη της irinotecan, αναλύθηκαν σε μία υποομάδα ασθενών (κατά προσέγγιση 30 ανά ομάδα θεραπείας). Οι συγκεντρώσεις του SN-38 ήταν κατά μέσο όρο 33% υψηλότερες σε ασθενείς που έλαβαν CAMPTO/5FU/FA σε συνδυασμό με bevacizumab σε σύγκριση με CAMPTO/5FU/FA μόνο. Λόγω των μεγάλων διαφορών μεταξύ των ασθενών και της περιορισμένης δειγματοληψίας, δεν είναι βέβαιο εάν η παρατηρούμενη αύξηση στα επίπεδα του SN-38 οφείλεται στο bevacizumab. Υπήρξε μία μικρή αύξηση των ανεπιθύμητων ενεργειών που αφορούσαν στη διάρροια και τη λευκοπενία.
Σε ασθενείς που ανέπτυξαν σοβαρή διάρροια, λευκοπενία ή ουδετεροπενία με το συνδυασμό bevacizumab και irinotecan θα πρέπει να γίνονται τροποποιήσεις της δοσολογίας όπως περιγράφονται στην (βλ. Δοσολογία).
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-CAMPTO
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρονται παρακάτω, αφορούν το irinotecan. Δεν έχει αποδειχθεί ότι το προφίλ ασφαλείας του irinotecan επηρεάζεται από το cetuximab ή αντιστρόφως. Σε συνδυασμό με το cetuximab, αναφέρθηκαν επιπλέον ανεπιθύμητες ενέργειες, οι οποίες σχετίζονται με το cetuximab (όπως αιμοειδές εξάνθημα 88%). Για πληροφορίες σχετικά με τις ανεπιθύμητες ενέργειες από το συνδυασμό με cetuximab, αναφερθείτε στην περίληψη των χαρακτηριστικών του προϊόντος. Επομένως, αναφερθείτε στις πληροφορίες του προϊόντος cetuximab.
Για πληροφορίες σχετικά με ανεπιθύμητες ενέργειες από το συνδυασμό με bevacizumab, αναφερθείτε στην περίληψη των χαρακτηριστικών του προϊόντος bevacizumab.
Ανεπιθύμητες ενέργειες, σχετιζόμενες με το φάρμακο, αναφέρθηκαν σε ασθενείς κατά τη θεραπεία με capecitabine σε συνδυασμό με irinotecan, συμπληρωματικά αυτών που εμφανίσθηκαν κατά τη μονοθεραπεία με capecitabine ή που εμφανίσθηκαν σε μεγαλύτερη ομαδοποιημένη συχνότητα, σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία με capecitabine, συμπεριλαμβάνουν:
- Πολύ συχνές, ανεπιθύμητες ενέργειες, σχετιζόμενες με το φάρμακο, όλων των βαθμών: θρόμβωση/εμβολή.
- Συχνές, ανεπιθύμητες ενέργειες, σχετιζόμενες με το φάρμακο, όλων των βαθμών: αντίδραση υπερευαισθησίας, καρδιακή ισχαιμία/έμφρακτο.
- Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες, σχετιζόμενες με το φάρμακο, βαθμού 3 και βαθμού 4: εμπύρετη ουδετεροπενία. Για πλήρεις πληροφορίες για τις ανεπιθύμητες ενέργειες του capecitabine, αναφερθείτε στην περίληψη χαρακτηριστικών του προϊόντος capecitabine.
Βαθμού 3 και Βαθμού 4 ανεπιθύμητες ενέργειες, σχετιζόμενες με το φάρμακο, αναφέρθηκαν σε ασθενείς σε θεραπεία με capecitabine σε συνδυασμό με irinotecan και bevacizumab, συμπληρωματικά αυτών που εμφανίσθηκαν κατά τη μονοθεραπεία με capecitabine ή που εμφανίσθηκαν σε μεγαλύτερη ομαδοποιημένη συχνότητα, σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία με capecitabine, συμπεριλαμβάνουν:
- Συχνές, βαθμού 3 και βαθμού 4, ανεπιθύμητες ενέργειες, σχετιζόμενες με το φάρμακο: ουδετεροπενία, θρόμβωση/εμβολή, υπέρταση και καρδιακή ισχαιμία/έμφρακτο. Για πλήρεις πληροφορίες για τις ανεπιθύμητες ενέργειες του capecitabine και του bevacizumab, αναφερθείτε στην περίληψη των χαρακτηριστικών του προϊόντος capecitabine και του bevacizumab.
Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες, που θεωρείται, ότι είναι δυνατόν ή πιθανόν να συνδέονται με τη χορήγηση του CAMPTO αναφέρθηκαν από 765 ασθενείς με τη συνιστώμενη δόση των 350 mg/m2, κατά τη μονοθεραπεία και από 145 ασθενείς που έλαβαν CAMPTO σε συνδυασμό με 5FU/FA κατά το σχήμα χορήγησης κάθε-2-εβδομάδες, στη συνιστώμενη δόση 180 mg/m2.
Γαστρεντερικές διαταραχές
Όψιμη διάρροια: Η διάρροια (που εμφανίζεται πέραν των 24 ωρών μετά από τη χορήγηση) αποτελεί μια μορφή δοσοπεριοριστικής τοξικότητας του CAMPTO.
- Κατά τη μονοθεραπεία: Σοβαρή διάρροια παρατηρήθηκε στο 20% των ασθενών.
- Κατά τη θεραπεία συνδυασμού: Σοβαρή διάρροια παρατηρήθηκε στο 13,1% των ασθενών. Έχουν αναφερθεί ασυνήθιστες περιπτώσεις ψευδομεμβρανώδους κολίτιδας, μια από τις οποίες έχει τεκμηριωθεί βακτηριολογικά (Clostridium difficile).
Ναυτία και έμετος:
- Κατά τη μονοθεραπεία: Η ναυτία και ο έμετος ήταν βαριάς μορφής στο 10% περίπου των ασθενών.
- Κατά τη θεραπεία συνδυασμού: Παρατηρήθηκε χαμηλότερη συχνότητα εμφάνισης σοβαρής ναυτίας και εμέτου (2,1% και 2,8% των ασθενών, αντιστοίχως).
Αφυδάτωση: Έχουν αναφερθεί επεισόδια αφυδάτωσης συνήθως συνδεόμενα με διάρροια ή/και έμετο. Ασυνήθεις περιπτώσεις νεφρικής ανεπάρκειας, υπότασης ή καρδιο-κυκλοφορικής ανεπάρκειας έχουν παρατηρηθεί σε ασθενείς με επεισόδια αφυδάτωσης συνδεόμενα με διάρροια ή/και έμετο.
Άλλες γαστρεντερικές διαταραχές:
- Παρατηρήθηκε δυσκοιλιότητα σχετιζόμενη με το CAMPTO και/ή την loperamide σε λιγότερο από το 10% των ασθενών (μονοθεραπεία) και σε 3,4% των ασθενών (συνδυασμός).
- Ασυνήθεις περιπτώσεις εντερικής απόφραξης, ειλεού, αιμορραγίας εκ του γαστρεντερικού.
- Σπάνιες περιπτώσεις κολίτιδας, συμπεριλαμβανομένης της τυφλίτιδας, της ισχαιμικής και της ελκώδους κολίτιδας έχουν αναφερθεί.
- Επίσης έχουν αναφερθεί σπάνιες περιπτώσεις διάτρησης του εντέρου.
- Άλλες ήπιες αντιδράσεις περιλαμβάνουν ανορεξία, κοιλιακό άλγος και βλεννογονίτιδα.
- Σπάνιες περιπτώσεις συμπτωματικής και ασυμπτωματικής παγκρεατίτιδας συσχετίστηκαν με τη θεραπεία με irinotecan.
ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΥ ΑΙΜΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ
Ουδετεροπενία: Αποτελεί μορφή δοσο-περιοριστικής τοξικότητας. Ήταν αναστρέψιμη και μη αθροιστική.
- Κατά τη μονοθεραπεία: Παρατηρήθηκε στο 78,7% των ασθενών και ήταν βαριά στο 22,6% των ασθενών.
- Κατά τη θεραπεία συνδυασμού: Παρατηρήθηκε στο 82,5% των ασθενών και ήταν βαριά στο 9,8% των ασθενών.
Πυρετός με βαριά ουδετεροπενία:
- Κατά τη μονοθεραπεία: Αναφέρθηκε στο 6,2% των ασθενών.
- Κατά τη θεραπεία συνδυασμού: Αναφέρθηκε στο 3,4% των ασθενών.
Λοιμώξεις (με βαριά ουδετεροπενία):
- Κατά τη μονοθεραπεία: Εμφανίστηκαν στο 10,3% περίπου των ασθενών και συνδέονταν με βαριά ουδετεροπενία στο 5,3% περίπου των ασθενών.
- Κατά τη θεραπεία συνδυασμού: Εμφανίστηκαν στο 2% περίπου των ασθενών και συνδέονταν με βαριά ουδετεροπενία στο 2,1% περίπου των ασθενών.
Αναιμία:
- Κατά τη μονοθεραπεία: Αναφέρθηκε στο 58,7% περίπου των ασθενών.
- Κατά τη θεραπεία συνδυασμού: Αναφέρθηκε στο 97,2% των ασθενών.
Θρομβοπενία:
- Κατά τη μονοθεραπεία: Παρατηρήθηκε στο 7,4% των ασθενών.
- Κατά τη θεραπεία συνδυασμού: Παρατηρήθηκε στο 32,6% των ασθενών.
- Μια περίπτωση περιφερικής θρομβοπενίας με αντιαιμοπεταλιακά αντισώματα αναφέρθηκε κατά τη μετεγκριτική εμπειρία.
ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΙΤΩΣΕΙΣ
Σπάνιες περιπτώσεις νεφρικής ανεπάρκειας, υπότασης ή καρδιο-κυκλοφορικής ανεπάρκειας έχουν παρατηρηθεί σε ασθενείς με σηψαιμία.
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΕΓΧΥΣΗΣ
Οξύ χολινεργικό σύνδρομο: Βαρύ παροδικό οξύ χολινεργικό σύνδρομο παρατηρήθηκε στο 9% των ασθενών (μονοθεραπεία) και στο 1,4% των ασθενών (θεραπεία συνδυασμού). Τα συμπτώματα περιλάμβαναν πρώιμη διάρροια, κοιλιακό άλγος, επιπεφυκίτιδα, ρινίτιδα, υπόταση, αγγειοδιαστολή, εφίδρωση, ρίγη, κακουχία, ζάλη, οπτικές διαταραχές, μύση, δακρύρροια και αυξημένη σιελόρροια.
Καταβολή: Ήταν βαριά σε λιγότερο από το 10% των ασθενών (μονοθεραπεία) και στο 6,2% των ασθενών (θεραπεία συνδυασμού).
Πυρετός (απουσία λοίμωξης χωρίς ταυτόχρονη βαριά ουδετεροπενία): Παρατηρήθηκε στο 12% των ασθενών (μονοθεραπεία) και στο 6,2% των ασθενών (θεραπεία συνδυασμού).
Ήπιες αντιδράσεις στο σημείο της έγχυσης: Αναφέρθηκαν, αν και δεν ήταν συχνές.
ΚΑΡΔΙΑΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ
Έχουν αναφερθεί σπάνιες περιπτώσεις υπέρτασης κατά τη διάρκεια της έγχυσης ή μετά από αυτή.
ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ
Η εμφάνιση διάμεσης πνευμονοπάθειας με τη μορφή πνευμονικών διηθήσεων είναι ασυνήθης κατά τη διάρκεια της θεραπείας με irinotecan. Έχουν αναφερθεί πρώιμες ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως δύσπνοια (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΥ ΔΕΡΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΠΟΔΟΡΙΟΥ ΙΣΤΟΥ
Η αλωπεκία ήταν πολύ συχνή και αναστρέψιμη. Ήπιες δερματικές αντιδράσεις έχουν αναφερθεί, αν και δεν ήταν συχνές.
ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΥ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
Έχουν αναφερθεί αντιδράσεις ήπιας αλλεργίας, οι οποίες δεν είναι συχνές, καθώς και σπάνιες περιπτώσεις αναφυλακτικών/αναφυλακτοειδών αντιδράσεων.
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος
Έχουν αναφερθεί πρώιμες ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως μυϊκή σύσπαση ή κράμπες και παραισθησία.
Εργαστηριακές εξετάσεις
- Κατά τη μονοθεραπεία παροδικές και ελαφρές έως μέτριες αυξήσεις των επιπέδων των τρανσαμινασών (9,2%), της αλκαλικής φωσφατάσης (8,1%) ή της χολερυθρίνης του ορού (1,8%) παρατηρήθηκαν.
- Παροδική ελαφρή έως μέτρια αύξηση των επιπέδων της κρεατινίνης στον ορό παρατηρήθηκε στο 7,3% των ασθενών.
- Κατά τη θεραπεία συνδυασμού παρατηρήθηκε παροδική αύξηση των τιμών στον ορό (βαθμοί 1 και 2) είτε της SGPT (15%), της SGOT (11%), της αλκαλικής φωσφατάσης (11%) ή της χολερυθρίνης (10%).
- Πολύ σπάνια έχουν παρουσιασθεί αυξήσεις της αμυλάσης ή/και της λιπάσης.
- Έχουν αναφερθεί σπάνιες περιπτώσεις υποκαλιαιμίας και υπονατριαιμίας σχετιζόμενες κυρίως με διάρροια και έμετο.
ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΥ ΝΕΥΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
Μετά την κυκλοφορία του CAMPTO πολύ σπάνια αναφέρθηκαν περιπτώσεις παροδικών διαταραχών της ομιλίας που έχουν σχέση με την έγχυση του CAMPTO.
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-CAMPTO
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Κύηση
Δεν υπάρχουν πληροφορίες όσον αφορά στη χορήγηση του CAMPTO σε εγκύους γυναίκες. Έχει δειχθεί ότι το CAMPTO έχει εμβρυοτοξική και τερατογόνο δράση στα κουνέλια και τους αρουραίους. Γι’ αυτό το CAMPTO δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (βλ. Αντενδείξεις και Ειδικές προειδοποιήσεις).
Γυναίκες με δυνατότητα τεκνοποίησης
Θα πρέπει να συστήνεται στις γυναίκες που βρίσκονται σε ηλικία τεκνοποίησης και λαμβάνουν CAMPTO να αποφύγουν την κύηση και να ενημερώσουν αμέσως το θεράποντα ιατρό τους, εφόσον διαπιστωθεί (βλ. Αντενδείξεις και Ειδικές προειδοποιήσεις).
Γαλουχία
Η 14C-irinotecan ανιχνεύθηκε στο γάλα αρουραίων που θήλαζαν. Δεν είναι γνωστό, αν η irinotecan απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Κατά συνέπεια, εξαιτίας του ενδεχόμενου εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών στο νεογνό που θηλάζει, η γαλουχία θα πρέπει να διακόπτεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με CAMPTO (βλ. Αντενδείξεις).
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-CAMPTO
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Μηχανισμός δράσης
Η irinotecan είναι ένα ημι-συνθετικό παράγωγο της camptothecin. Είναι ένας αντινεοπλασματικός παράγοντας, ο οποίος δρα ως ειδικός αναστολέας της DNA τοποϊσομεράσης Ι. Μεταβολίζεται από την καρβοξυλεστεράση στους περισσότερους ιστούς προς SN-38, το οποίο είναι πιο δραστικό από την irinotecan επί της κεκαθαρμένης τοποϊσομεράσης Ι και πιο κυτταροτοξικό έναντι κυτταρικών σειρών όγκων. Η αναστολή της DNA τοποϊσομεράσης Ι από την irinotecan ή το SN-38 προκαλεί βλάβες των απλών ελίκων του DNA, οι οποίες αναστέλλουν την αποσύζευξη αναπαραγωγής του DNA και είναι υπεύθυνες για την κυτταροτοξικότητα. Αυτή η κυτταροτοξική δράση αποδείχθηκε ότι είναι χρονο-εξαρτώμενη και ήταν ειδική στη φάση S. In vitro, η irinotecan και το SN-38 δεν ήταν σημαντικώς αναγνωρίσιμα από την P-glycoprotein MDR και παρουσιάζει κυτταροτοξική δραστικότητα έναντι κυτταρικών σειρών ανθεκτικών στην doxorubicin και την vinblastine.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Η irinotecan έχει ευρεία αντικαρκινική δραστικότητα in vivo έναντι μοντέλων όγκων ποντικών και σε ανθρώπινα ετερολόγων μοσχευμάτων. Η irinotecan είναι επίσης δραστική επί όγκων που εκφράζουν την P-glycoprotein MDR. Εκτός της αντικαρκινικής δραστικότητας, η πιο σημαντική φαρμακολογική δράση της irinotecan είναι η αναστολή της ακετυλοχολινεστεράσης.
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-CAMPTO
expand_more
Φαρμακοκινητική
Σε μια μελέτη φάσης Ι, η irinotecan κατέδειξε πρότυπο αποβολής σε δύο ή τρεις φάσεις. Η μέση κάθαρση στο πλάσμα ήταν 15 l/ώρα/m² και ο όγκος κατανομής στη σταθεροποιημένη κατάσταση (Vss) ήταν 157 l/m². O μέσος χρόνος ημιζωής στο πλάσμα της πρώτης φάσης του τριφασικού μοντέλου ήταν 12 λεπτά, της δεύτερης φάσης ήταν 2,5 ώρες και ο χρόνος ημιζωής της τελικής φάσης ήταν 14,2 ώρες. Ο SN-38 κατέδειξε πρότυπο αποβολής σε δύο φάσεις με μέσο τελικό χρόνο ημιζωής αποβολής 13,8 ώρες.
Κατά το τέλος της έγχυσης με τη συνιστώμενη δόση των 350 mg/m², οι μέσες μέγιστες συγκεντρώσεις της irinotecan και του SN-38 στο πλάσμα ήταν 7,7 μg/ml και 56 ng/ml, αντίστοιχα ενώ οι μέσες τιμές επιφάνειας κάτω από την καμπύλη (AUC) ήταν αντίστοιχα 34 μg.h/ml και 451 ng.h/ml. Μεγάλη διακύμανση στις τιμές των φαρμακοκινητικών παραμέτρων παρατηρήθηκε γενικά μεταξύ των ασθενών για το SN-38.
Μια φαρμακοκινητική ανάλυση σε πληθυσμό στον οποίο χορηγήθηκε irinotecan πραγματοποιήθηκε σε 148 ασθενείς με μεταστατικό κολοορθικό καρκίνο. Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι που υπολογίσθηκαν με το μοντέλο τριπλής διαμερισματοποίησης ήταν παρόμοιες με εκείνες που παρατηρήθηκαν από τις μελέτες φάσης Ι. Από όλες τις μελέτες φάνηκε ότι η συγκέντρωση της irinotecan (CPT-11) και του SN-38 αυξάνεται αναλογικά με την χορηγούμενη δόση της CPT-11. Η φαρμακοκινητική τους είναι ανεξάρτητη του αριθμού των προηγούμενων κύκλων και του σχήματος χορήγησης.
In vitro, η σύνδεση της irinotecan και του SN-38 με τις πρωτεΐνες του πλάσματος ήταν περίπου 65% και 95%, αντιστοίχως.
Μελέτες ως προς το μεταβολισμό και το ισοζύγιο της μάζας με φάρμακο επισημασμένο με 14C έδειξαν ότι ποσοστό μεγαλύτερο από 50% της δόσεως irinotecan που χορηγήθηκε ενδοφλεβίως απεκκρίθηκε ως αναλλοίωτη ουσία, ενώ 33% απεκκρίθηκε στα κόπρανα, κυρίως μέσω της χολής και 22% στα ούρα.
Καθεμιά από τις δύο μεταβολικές οδούς σχετίζεται τουλάχιστον με το 12% της δόσης:
- Υδρόλυση μέσω καρβοξυλεστερασών στον ενεργό μεταβολίτη SN-38.
- Ο SN-38 απομακρύνεται κυρίως μέσω γλυκουρονιδίωσης, και περαιτέρω μέσω χολικής και νεφρικής απέκκρισης (λιγότερο από 0,5% της δόσεως της irinotecan).
- To γλυκουρονίδιο του SN-38 στη συνέχεια πιθανώς υδρολύεται στο έντερο.
- Οξειδώσεις εξαρτώμενες από τα ένζυμα του κυτοχρώματος P450 3A οδηγούν σε άνοιγμα του εξωτερικού πιπεριδινικού δακτυλίου σχηματίζοντας το APC (παράγωγο του αμινοπεντανοϊκού οξέος) και το ΝPC (πρωτοταγές αμινικό παράγωγο) (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Η αναλλοίωτη irinotecan αποτελεί την κύρια μορφή στο πλάσμα, ακολουθούμενη από το παράγωγο του αμινοπεντανοϊκού οξέος, το γλυκουρονίδιο του SN-38 και τον SN-38. Μόνο ο SN-38 εμφανίζει σημαντική κυτταροτοξική δράση.
Σε ασθενείς με τιμές χολερυθρίνης που κυμαίνονται μεταξύ 1,5 έως 3 φορές της ανώτερης φυσιολογικής τιμής, η κάθαρση της irinotecan μειώνεται κατά 40% περίπου. Σε αυτούς τους ασθενείς μια δόση των 200 mg/m² irinotecan οδηγεί σε έκθεση του φαρμάκου στο πλάσμα συγκρίσιμη εκείνης που παρατηρήθηκε κατά τη δόση των 350 mg/m² σε καρκινοπαθείς με φυσιολογικές παραμέτρους του ήπατος.
ΕΟΦ · 8.6
Αλλα αντινεοπλασματικά φάρμακα
expand_more
Αλλα αντινεοπλασματικά φάρμακα
ΕΟΦ · 8.6.1
Αναστολείς της τοποϊσομεράσης Ι
expand_more
Αναστολείς της τοποϊσομεράσης Ι
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η ιρινotecάνη είναι ένας αντικαρκινικός παράγοντας. Η χορήγηση ιρινotecάνης έχει οδηγήσει σε αντικαρκινική δράση σε ποντίκια με καρκίνους ζωικής προέλευσης και σε ξενoμοσχεύματα ανθρώπινων καρκινωμάτων διαφόρων ιστολογικών τύπων.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η DNA τοποϊσομεράση Ι είναι ένα πυρηνικό ένζυμο που διασφαλίζει τη σωστή τοπολογία του DNA κατά την αντιγραφή και τη μεταγραφή. Απελευθερώνει στροφική τάση στη διπλή έλικα του DNA κατά την αντιγραφή και τη μεταγραφή, δημιουργώντας αναστρέψιμες μονοκλωνικές θραύσεις. Μετά τη χορήγηση, η ιρινotecάνη μετατρέπεται στον ενεργό μεταβολίτη της, SN-38, από την καρβοξυλεστεράση στο ήπαρ και τον γαστρεντερικό σωλήνα. Τόσο η ιρινotecάνη όσο και η SN-38 αναστέλλουν την DNA τοποϊσομεράση Ι, δρώντας στις φάσεις S και G2 του κυτταρικού κύκλου. Η ιρινotecάνη και η SN-38 συνδέονται με το σύμπλοκο τοποϊσομεράσης Ι-DNA και εμποδίζουν την επανασύνδεση των μονοκλωνικών θραύσεων. Το τριμερές σύμπλοκο που σχηματίζεται από την τοποϊσομεράση Ι, το DNA και είτε την ιρινotecάνη είτε την SN-38 παρεμβαίνει στον κινούμενο διχαλωτό βραχίονα αντιγραφής, προκαλώντας διακοπή της αντιγραφής και θανατηφόρες διπλές θραύσεις στο DNA. Δεδομένου ότι οι διπλές θραύσεις δεν μπορούν να επιδιορθωθούν αποτελεσματικά από τα θηλαστικά κύτταρα, συμβαίνει απόπτωση των καρκινικών κυττάρων.
Η ιρινotecάνη είναι ένα παράγωγο της καμπτοθεκίνης. Οι καμπτοθεκίνες αλληλεπιδρούν ειδικά με το ένζυμο τοποϊσομεράση Ι, το οποίο απελευθερώνει στροφική τάση στο DNA προκαλώντας αναστρέψιμες μονοκλωνικές θραύσεις. Η ιρινotecάνη και ο ενεργός μεταβολίτης της SN-38 συνδέονται με το σύμπλοκο τοποϊσομεράσης Ι-DNA και εμποδίζουν την επανασύνδεση αυτών των μονοκλωνικών θραύσεων. Η τρέχουσα έρευνα υποδηλώνει ότι η κυτταροτοξικότητα της ιρινotecάνης οφείλεται σε βλάβη του διπλού DNA που προκαλείται κατά τη σύνθεση του DNA, όταν τα ένζυμα αντιγραφής αλληλεπιδρούν με το τριμερές σύμπλοκο που σχηματίζεται από την τοποϊσομεράση Ι, το DNA και είτε την ιρινotecάνη είτε την SN-38. Τα θηλαστικά κύτταρα δεν μπορούν να επιδιορθώσουν αποτελεσματικά αυτές τις διπλές θραύσεις.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Εντός του συνιστώμενου εύρους δόσης 50 έως 350 mg/m2, η AUC της ιρινotecάνης αυξάνεται γραμμικά με τη δόση· η AUC της SN-38 αυξάνεται λιγότερο αναλογικά με τη δόση. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις του ενεργού μεταβολίτη SN-38 παρατηρούνται συνήθως εντός 1 ώρας μετά το τέλος μιας έγχυσης 90 λεπτών ιρινotecάνης. Τα επίπεδα SN-38 στο πλάσμα είναι πολύ χαμηλότερα από αυτά της ιρινotecάνης. Μετά από ενδοφλέβια έγχυση σε ασθενείς με συμπαγείς όγκους, η μέση (± τυπική απόκλιση) Cmax ήταν 1.660 ± 797 ng/mL σε δόση 125 mg/m2 και 3.392 ± 874 ng/mL σε δόση 340 mg/m2. Η AUC0–24 ήταν 10.200 ± 3.270 ng x h/mL σε δόση 125 mg/m2 και 20.604 ± 6.027 ng x h/mL σε δόση 340 mg/m2.
Η διαθεσιμότητα της ιρινotecάνης δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί σε ανθρώπους. Η νεφρική απέκκριση της ιρινotecάνης, της SN-38 και της SN-38 γλυκουρονιδίου είναι 11% έως 20%, <1% και 3%, αντίστοιχα. Η σωρευτική χολική και νεφρική απέκκριση της ιρινotecάνης και των μεταβολιτών της (SN-38 και SN-38 γλυκουρονιδίου) σε διάστημα 48 ωρών σε δύο ασθενείς κυμάνθηκε από περίπου 25% (100 mg/m2) έως 50% (300 mg/m2).
Μετά από ενδοφλέβια έγχυση σε ασθενείς με συμπαγείς όγκους, ο μέσος (± τυπική απόκλιση) όγκος κατανομής της τελικής φάσης εξάλειψης ήταν 110 ± 48,5 L/m2 σε δόση 125 mg/m2 και 234 ± 69,6 L/m2 σε δόση 340 mg/m2.
Η μέση (± τυπική απόκλιση) συνολική συστηματική κάθαρση της ιρινotecάνης σε ασθενείς με συμπαγείς όγκους ήταν 13,3 ± 6,01 L/h/m2 σε δόση 125 mg/m2 και 13,9 ± 4,0 L/h/m2 σε δόση 340 mg/m2.
Φαρμακοκινητικές παράμετροι για την ιρινotecάνη και την SN-38 προσδιορίστηκαν σε 2 παιδιατρικές μελέτες συμπαγών όγκων σε επίπεδα δόσης 50 mg/m2 (έγχυση 60 λεπτών, n=48) και 125 mg/m2 (έγχυση 90 λεπτών, n=6). Η κάθαρση της ιρινotecάνης (μέση + ή - Τ.Α.) ήταν 17,3 + ή - 6,7 L/h/m2 για τη δόση 50 mg/m2 και 16,2 + ή - 4,6 L/h/m2 για τη δόση 125 mg/m2, η οποία είναι συγκρίσιμη με αυτή των ενηλίκων. Οι τιμές AUC της SN-38 προσαρμοσμένες στη δόση ήταν συγκρίσιμες μεταξύ ενηλίκων και παιδιών. Παρατηρήθηκε ελάχιστη συσσώρευση ιρινotecάνης και SN-38 σε παιδιά με σχήματα ημερήσιας χορήγησης (ημερησίως x 5 κάθε 3 εβδομάδες ή (ημερησίως x 5) x 2 εβδομάδες κάθε 3 εβδομάδες).
Η κλινική φαρμακοκινητική της ιρινotecάνης (CPT11) μπορεί να περιγραφεί από ένα μοντέλο 2 ή 3 διαμερισμάτων, με μέση ημιζωή τελικής εξάλειψης 12 ώρες, όγκο κατανομής σε σταθερή κατάσταση 168 L/m2 και συνολική κάθαρση σώματος 15 L/m2/ώρα. Η ιρινotecάνη συνδέεται κατά 65% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος. Οι περιοχές κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου (AUC) τόσο της ιρινotecάνης όσο και του ενεργού μεταβολίτη SN38 αυξάνονται αναλογικά με τη χορηγούμενη δόση, αν και η διαασθενής μεταβλητότητα είναι σημαντική. … Η μέση απέκκριση ιρινotecάνης στα ούρα σε 24 ώρες αντιπροσωπεύει 17-25% της χορηγούμενης δόσης, ενώ η ανάκτηση SN38 και του γλυκουρονιδίου του στα ούρα είναι ελάχιστη (0,5% και 6%, αντίστοιχα). Οι φαρμακοκινητικές της ιρινotecάνης και της SN38 δεν επηρεάζονται από προηγούμενη έκθεση στο μητρικό φάρμακο. Οι AUC της ιρινotecάνης και της SN38 συσχετίζονται σημαντικά με τη λευκο-ουδετεροπενία και μερικές φορές με την ένταση της διάρροιας. Τα αυξημένα επίπεδα χολερυθρίνης φαίνεται να επηρεάζουν τη συνολική κάθαρση του σώματος της ιρινotecάνης.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
Η ιρινotecάνη συνδέεται περίπου 30% έως 68% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος. Η SN-38 συνδέεται περίπου 95% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος. Η ιρινotecάνη και η SN-38 συνδέονται κυρίως με την αλβουμίνη.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Μετά τη χορήγηση, η ιρινotecάνη μετατρέπεται κυρίως στο ήπαρ στον ενεργό μεταβολίτη της, SN-38, από καρβοξυλεστεράση. Η SN-38 σχηματίζεται με διάσπαση του δεσμού καρβαμιδίου μεταξύ της μονάδας καμπτοθεκίνης και της διπιπεριδινο-αλυσίδας. Ενώ οι in vitro δοκιμές κυτταροτοξικότητας δείχνουν ότι η δραστικότητα της SN-38 σε σχέση με την ιρινotecάνη ποικίλλει, η SN-38 είναι περίπου 1000 φορές πιο δραστική από την ιρινotecάνη ως αναστολέας της τοποϊσομεράσης Ι. Η SN-38 μπορεί να υποστεί περαιτέρω γλυκουρονιδίωση από την UGT1A1 για να σχηματίσει SN-38G. Η ιρινotecάνη μπορεί επίσης να υποστεί οξειδωτικό μεταβολισμό μέσω CYP3A4 για να σχηματίσει NPC και APC. Αν και ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι η NPC και η APC είναι ασθενείς αναστολείς της τοποϊσομεράσης Ι, είναι απίθανο να συμβάλλουν στη φαρμακολογική δράση της ιρινotecάνης.
…Τα επίπεδα SN38 που επιτυγχάνονται σε ανθρώπους είναι περίπου 100 φορές χαμηλότερα από τα αντίστοιχα επίπεδα ιρινotecάνης, αλλά αυτές οι συγκεντρώσεις είναι σημαντικές, καθώς η SN38 είναι 100 έως 1.000 φορές πιο κυτταροτοξική από την μητρική ένωση. Η SN38 συνδέεται κατά 95% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος. Η πτώση της SN38 στο πλάσμα ακολουθεί στενά αυτήν της μητρικής ένωσης. Η ιρινotecάνη μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ. Η διπιπεριδινοκαρβονυλοξυ ομάδα της ιρινotecάνης αφαιρείται αρχικά από μια καρβοξυλεστεράση σχηματίζοντας το αντίστοιχο καρβοξυλικό οξύ και SN38. Αυτός ο μεταβολίτης μπορεί να μετατραπεί σε SN38 γλυκουρονίδιο από την UDP-γλυκουρονυλτρανσφεράση (ισομορφή 1.1). Ένας πρόσφατα αναγνωρισμένος μεταβολίτης είναι η 7-αιθυλ-10-[4-Ν-(5-αμινοπεντανοϊκό οξύ)-1-πιπεριδίνο]-καρβονυλοξυ-καμπτοθεκίνη (APC), η οποία σχηματίζεται από τη δράση της κυτοχρωμικής P450 3A4. Εντοπίζονται πολλοί άλλοι μη ταυτοποιημένοι μεταβολίτες στη χολή και τα ούρα. …
Η ιρινotecάνη, ένα ανάλογο της καμπτοθεκίνης, είναι ένα προφάρμακο που απαιτεί βιοενεργοποίηση για να σχηματίσει τον ενεργό μεταβολίτη SN-38. Η SN-38 δρα ως δηλητηριαστής της DNA τοποϊσομεράσης Ι. … Η ιρινotecάνη υφίσταται οξειδωτικό μεταβολισμό μέσω CYP3A4 σχηματίζοντας δύο ανενεργούς μεταβολίτες, την APC ή την NPC, και υδρόλυση μέσω καρβοξυλεστεράσης ιστού σχηματίζοντας SN-38, η οποία τελικά αποτοξινώνεται μέσω γλυκουρονιδίωσης από την UGT1A1 σχηματίζοντας SN-38G. Η φαρμακολογία αυτής της ένωσης περιπλέκεται περαιτέρω από την ύπαρξη γενετικών διαασθενικών διαφορών στα ένζυμα ενεργοποίησης και απενεργοποίησης της ιρινotecάνης (π.χ., CYP3A4, CYP3A5, UGT1A1) και την κοινή ανταγωνιστική οδό απέκκρισης με πολλά συγχορηγούμενα φάρμακα, όπως αντιεπιληπτικά, βαλσαμόχορτο και κετοκοναζόλη. Η εκροή της μητρικής ένωσης και των μεταβολιτών από τα κύτταρα από διάφορους μεταφορείς φαρμάκων (π.χ., Pgp, BCRP, MRP1, MRP2) συμβαίνει επίσης. Αυτή η ανασκόπηση τονίζει τα τελευταία ευρήματα στην ενεργοποίηση του φαρμάκου, τους μηχανισμούς μεταφοράς, τη γλυκουρονιδίωση και τις αλληλεπιδράσεις φαρμάκων-φαρμάκων μέσω CYP3A της ιρινotecάνης, προκειμένου να αποκαλυφθούν ορισμένες από τις περίπλοκες φαρμακολογίες της και να δοθούν ιδέες για σχετικές μελλοντικές μελέτες για τη βελτιστοποίηση αυτού του πολλά υποσχόμενου παράγοντα.
Η ιρινotecάνη λειτουργεί ως υδατοδιαλυτό πρόδρομο του λιπόφιλου μεταβολίτη SN-38. Η SN-38 σχηματίζεται από την ιρινotecάνη μέσω υδρόλυσης μέσω καρβοξυλεστεράσης του δεσμού καρβαμιδίου μεταξύ της μονάδας καμπτοθεκίνης και της διπιπεριδινο-αλυσίδας. Η SN-38 είναι περίπου 1000 φορές πιο δραστική από την ιρινotecάνη ως αναστολέας της τοποϊσομεράσης Ι, όπως προκύπτει από μελέτες σε καθαρισμένες γραμμές κυττάρων όγκων ανθρώπου και αρουραίου. Οι in vitro δοκιμές κυτταροτοξικότητας δείχνουν ότι η δραστικότητα της SN-38 σε σχέση με την ιρινotecάνη κυμαίνεται από 2 έως 2000 φορές. Ωστόσο, οι τιμές της περιοχής κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης έναντι χρόνου (AUC) στο πλάσμα για την SN-38 είναι 2% έως 8% της ιρινotecάνης και η SN-38 συνδέεται κατά 95% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος σε σύγκριση με περίπου 50% σύνδεσης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος για την ιρινotecάνη. Η ακριβής συμβολή της SN-38 στη δράση του Camptosar είναι επομένως άγνωστη. Τόσο η ιρινotecάνη όσο και η SN-38 υπάρχουν σε ενεργή μορφή λακτόνης και σε ανενεργό μορφή υδροξυ-ανιονικού οξέος. Υπάρχει μια εξαρτώμενη από το pH ισορροπία μεταξύ των δύο μορφών, έτσι ώστε ένα όξινο pH να προάγει το σχηματισμό της λακτόνης, ενώ ένα πιο βασικό pH ευνοεί τη μορφή υδροξυ-ανιονικού οξέος.
Η μεταβολική μετατροπή της ιρινotecάνης στον ενεργό μεταβολίτη SN-38 μεσολαβείται από ένζυμα καρβοξυλεστεράσης και συμβαίνει κυρίως στο ήπαρ. Η SN-38 στη συνέχεια συζεύγνυται κυρίως από το ένζυμο UDP-γλυκουρονoζυλτρανσφεράση 1A1 (UGT1A1) για να σχηματίσει έναν γλυκουρονιδικό μεταβολίτη. Η δραστηριότητα της UGT1A1 μειώνεται σε άτομα με γενετικούς πολυμορφισμούς που οδηγούν σε μειωμένη δραστηριότητα του ενζύμου, όπως ο πολυμορφισμός UGT1A128. Περίπου το 10% του πληθυσμού της Βόρειας Αμερικής είναι ομόζυγος για το αλληλόμορφο UGT1A128. Σε μια προοπτική μελέτη, στην οποία χορηγήθηκε ιρινotecάνη ως μονοθεραπεία σε σχήμα μία φορά κάθε 3 εβδομάδες, οι ασθενείς που ήταν ομόζυγοι για UGT1A1*28 είχαν μεγαλύτερη έκθεση στην SN-38 από τους ασθενείς με τον τύπο άγριου τύπου του αλληλόμορφου UGT1A1. Η SN-38 γλυκουρονίδιο είχε 1/50 έως 1/100 της δραστικότητας της SN-38 σε δοκιμές κυτταροτοξικότητας χρησιμοποιώντας δύο κυτταρικές σειρές in vitro. Η διαθεσιμότητα της ιρινotecάνης δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί σε ανθρώπους. Η νεφρική απέκκριση της ιρινotecάνης είναι 11% έως 20%· SN-38, <1%· και SN-38 γλυκουρονίδιο, 3%. Η σωρευτική χολική και νεφρική απέκκριση της ιρινotecάνης και των μεταβολιτών της (SN-38 και SN-38 γλυκουρονίδιο) σε διάστημα 48 ωρών μετά τη χορήγηση ιρινotecάνης σε δύο ασθενείς κυμάνθηκε από περίπου 25% (100 mg/m2) έως 50% (300 mg/m2).
Η ιρινotecάνη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν (2S,3S,4S,5R)-6-[[(19S)-10,19-διαιθυλ-14,18-διοξο-7-(4-πιπεριδινο-1-υλπιπεριδινο-1-καρβονυλ)οξυ-17-οξα-3,13-διαζαπεντακυκλο[11.8.0.02,11.04,9.015,20]ηενικοσα-1(21),2,4(9),5,7,10,15(20)-εφταεν-19-υλ]οξυ]-3,4,5-τριυδροξυοξάνιο-2-καρβοξυλικό οξύ και 7-αιθυλ-10-[4-Ν-(5-αμινοπεντανοϊκό οξύ)-1-πιπεριδίνο] καρβονυλοξυκαμπτοθεκίνη.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Ημίσεια Ζωή
Μετά από ενδοφλέβια έγχυση ιρινotecάνης σε ανθρώπους, η μέση ημιζωή τελικής εξάλειψης της ιρινotecάνης είναι περίπου 6 έως 12 ώρες. Η μέση ημιζωή τελικής εξάλειψης του ενεργού μεταβολίτη SN-38 είναι περίπου 10 έως 20 ώρες.
Μετά από ενδοφλέβια έγχυση ιρινotecάνης σε ανθρώπους, οι συγκεντρώσεις ιρινotecάνης στο πλάσμα μειώνονται με πολυεκθετικό τρόπο, με μέση ημιζωή τελικής εξάλειψης περίπου 6 έως 12 ώρες. Η μέση ημιζωή τελικής εξάλειψης του ενεργού μεταβολίτη SN-38 είναι περίπου 10 έως 20 ώρες. Οι ημιζωές των ενεργών (λακτονικών) μορφών της ιρινotecάνης και της SN-38 είναι παρόμοιες με αυτές της συνολικής ιρινotecάνης και SN-38, καθώς οι μορφές λακτόνης και υδροξυ-ανιονικού οξέος βρίσκονται σε ισορροπία.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Κατηγοριοποίηση MeSH
Ενώσεις που αναστέλλουν τη δραστηριότητα της DNA TOPOISOMERASE I.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Φαρμακολογική Κατηγοριοποίηση FDA
7673326042
ΙΡΙΝΟΤΕΚΑΝΗ
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Τοποϊσομεράσης
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Τοποϊσομεράσης
Η ιρινotecάνη είναι Αναστολέας Τοποϊσομεράσης. Ο μηχανισμός δράσης της ιρινotecάνης είναι ως Αναστολέας Τοποϊσομεράσης.
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Βιοδιαθεσιμότητα
Απέκκριση
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Κατηγοριοποίηση MeSH
Ενώσεις που αναστέλλουν τη δραστηριότητα της DNA TOPOISOMERASE I.