Kαρκίνος μαστού (ως φάρμακα 2ης ή 3ης γραμμής), ενδομητρίου. Λοιπές βλ. κεφ. 6.5.2.4, 7.2.1 & 7.2.2.

Ενδομυϊκώς 250 mg κάθε 2-3 εβδομάδες.

Bλ. κεφ. 6.5.2.4. 8.7.4 Aνταγωνιστικά ορμονών και ανάλογα των εκλυτικών ορμονών του υποθαλάμου Πολλές ουσίες ανταγωνίζονται τη δράση διαφόρων ορμονών καταλαμβάνοντας τους υποδοχείς των τελευταίων, ανταγωνιζόμενες έτσι τη δράση τους. H ταμοξιφαίνη καταλαμβάνει τους υποδοχείς των οιστρογόνων και λειτουργεί επομένως ως αντιοιστρογόνο. Eίναι το φάρμακο εκλογής στον μεταστατικό καρκίνο του μαστού των γυναικών μετά την εμμηνόπαυση, ιδιαίτερα αν οι όγκοι είναι θετικοί στους οιστρογονικούς υποδοχείς. Eπίσης χορηγείται πριν την εμμηνόπαυση με δράση όμοια με την ωοθηκεκτομή καθώς και σε γυναίκες που έχουν υποστεί μαστεκτομή και έχουν υψηλό κίνδυνο υποτροπής. Ως αντιοιστρογόνα δρουν και οι νεώτερες τορεμιφαίνη και φουλβεστράντη. Oι ουσίες αναστροζόλη, λετροζόλη, εξεμεστάνη είναι αναστολείς του ενζύμου αρωματάση, η δύο πρώτες μη στεροειδείς ενώ η εξεμεστάνη στεροειδής αναστολέας. Το ένζυμο αρωματάση συμβάλλει στη μετατροπή των ανδρογόνων σε οιστρογόνα. Πρόκειται επομένως για αναστολείς του σχηματισμού οιστρογόνων. Ανταγωνιστικές των ανδρογονικών υποδοχέων του προστάτη ουσίες, όπως η φλουταμίδη, η βικαλουταμίδη, η νιλουταμίδη και η οξεική κυπροτερόνη χρησιμοποιούνται στον καρκίνο του προστάτη, δρώντας επομένως ως αντιανδρογόνα. Tα ανάλογα LHRH (βουσερελίνη, γο σερελίνη, λευπρορελίνη, τριπτορελίνη) είναι πεπτίδια τα οποία έχουν ανάλογη δράση με τη φυσική υποθαλαμική διεγερτική ορμόνη των γοναδοτροπινών (LHRH). H μακροχρόνια χορήγησή τους μετά την αρχική διέγερση, αναστέλλει την παραγωγή των γοναδοτροπινών, καταργώντας έτσι τη λειτουργία των όρχεων και των ωοθηκών. Kατά την αρχική διεγερτική φάση πολλοί ασθενείς εμφανίζουν μεγέθυνση του όγκου, που μπορεί να προκαλέσει συμπίεση του νωτιαίου μυελού ή επιδείνωση των οστικών αλγών, οπότε πρέπει να χρησιμοποιηθούν τα αντιανδρογόνα. Τα ανάλογα LHRH χορηγούνται κυρίως σε καρκίνο του προστάτη, του μαστού, σε ενδομητρίωση και ινομυώματα της μήτρας. Τα ανάλογα της σωματοστατίνης οκτρεοτίδη και λανρεοτίδη χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με τους νευροενδοκρινείς όγκους (ιδίως τα καρκινοειδή). Περιγράφονται κυρίως στο κεφάλαιο 6.7.1.1.