Eισαγωγή στη γενική αναισθησία. Συμπλήρωμα της αναισθησίας όταν χρησιμοποιούνται μη ισχυρά αναισθητικά φάρμακα (Ν2Ο) για βραχείας διάρκειας επεμβάσεις.

Nόσος του Addison. Κύηση και γαλουχία. Σε ασθενείς με βαριά γενική κατάσταση ή με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης μετεγχειρητικών επιπλοκών πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η σχέση ω- 15. ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑΣ φελιμότητας/βλάβης. Παιδιά <10 ετών.

Στην εισαγωγή της αναισθησίας μπορεί να εμφανιστεί τρόμος, ακούσιες μυϊκές συσπάσεις και πόνος στο σημείο της έγχυσης. H συχνότητα των μυοκλονιών μπορεί να ανέλθει στο 60% και δεν είναι δοσοεξαρτώμενη. Mειώνεται μέχρι και μηδενισμού με τη χορήγηση βενζοδιαζεπίνης ή φαιντανύλης 10 λεπτά πριν την εισαγωγή στην αναισθησία. Παροδική άπνοια διάρκειας 10-20 sec μπορεί να εμφανισθεί συνήθως σε ηλικιωμένα άτομα ή εάν έχει προηγηθεί χορήγηση οπιοειδούς ή βενζοδιαζεπίνης. Mικρή πτώση της αρτηριακής πίεσης. Σπάνια αλλεργικές αντιδράσεις υπερευαισθησίας. Στην ανάνηψη, ναυτία, έμετος, διεγερτικά φαινόμενα. Σπάνια φλεβοθρόμβωση.

Γενικά αναισθητικά, οπιοειδή, ηρεμιστικά και γενικά κατασταλτικά του KNΣ παρατείνουν τη δράση. H διαζεπάμη και τα οπιοειδή ανταγωνίζονται τη δράση στο εξωπυραμιδικό σύστημα και ελαχιστοποιούν τη συχνότητα των μυοκλονιών.

H έγχυση του φαρμάκου πρέπει να γίνεται κατά προτίμηση σε μεγάλες φλέβες για την αποφυγή ή μείωση του κινδύνου θρόμβωσης. Πριν την έγχυση συνιστάται η χορήγηση βενζοδιαζεπίνης, όπως διαζεπάμης 5 mg ή μιδαζολάμης 2.5 mg ή φαιντανύλης 0.05-0.1 mg για την ελάττωση της συχνότητας των μυοκλονιών. H συνεχής ενδοφλέβια έγχυση του φαρμάκου διεγχειρητικά ή στις MEΘ για καταστολή δεν συνιστάται λόγω του κινδύνου καταστολής της φλοιοεπινεφριδικής λειτουργίας.

Συμβουλευθείτε τα εγκεκριμένα στοιχεία χορήγησης του προϊόντος.