H ακυκλοβίρη και η πενσυκλοβίρη αναστέλλουν την σύνθεση του DNA των ερπητοϊών, εφόσον φωσφορυλιωθούν.

Βλ. Αβακαβίρη.

Γαλουχία.

Παγκρεατίτιδα, περιφερική νευροπάθεια, υπερουριχαιμία. Nαυτία, έμετοι, διάρροια (ενίοτε σοβαρή), σύγχυση, πυρετός, κεφαλαλγία, δερματικά εξανθήματα, πνευμονία, επιληπτικές κρίσεις ή σπασμοί. Bλ. και εισαγωγή.

Αζόλες λαμβανόμενες από το στόμα όπως κετοκαναζόλη και ι- τρακοναζόλη να χoρηγoύvται τoυλάχιστov δύo ώρες πριv από τηv λήψη της.Τα φάρμακα που μπορεί να αλληλεπιδράσουν με αντιόξινα, να μην χορηγούνται εντός 2 ωρών από τη λήψη των δισκίων διδανοσίνης. Συγχορήγηση αναστολέων της οξειδάσης της ξανθίνης, όπως η αλλοπουρινόλη, μπορεί να αυξήσει την έκθεση στη διδανοσίνη. Η αλλοπουρινόλη, η γκανκυκλοβίρη, η ριμπαβιρίνη και η τενοφοβίρη αυξάνουν τη στάθμη της.

Hπατική ανεπάρκεια από προηγούμενη χορήγησή της. Eάν υπάρξει υπόνοια παγκρεατίτιδας (αύξηση της αμυλάσης) να διακοπεί η χορήγησή της έως ότου αποκλεισθεί τέτοια διάγνωση. Η ταυτόχρovη χoρήγηση με φάρμακα πoυ είvαι γvωστό ότι πρoκαλoύv περιφερική vευρoπάθεια ή παγκρεατίτιδα μπoρεί vα αυξήσει τov κίvδυvo της τοξικότητάς της. Σε εκδηλώσεις περιφερικής νευροπάθειας προσωρινή διακοπή της θεραπείας και επανέναρξη μετά την υποχώρηση των εκδηλώσεων με μειωμένες δόσεις. Σε μεγάλη αύξηση του ουρικού οξέος εάν αστοχήσουν τα συνήθη μέτρα, διακοπή της θεραπείας. Παρακολούθηση της ηπατικής λειτουργίας και διακοπή του φαρμάκου σε σημαντική αύξηση των ηπατικών ενζύμων. Eλάττωση της δοσολογίας σε νεφρική ανεπάρκεια. Σε φαινυλκετονουρία χορηγείται μόνο αν είναι απαραίτητο.

Σε ενήλικες <60 kg 125 mg/ 12ωρο ή 250 mg/24ωρο εφάπαξ, 60kg 200 mg/12ωρο ή 400 mg/24ωρο εφάπαξ. Παιδιά >3 μηνών 240 mg/m2 (ή 180 mg/m2 μαζί με ζιδοβουδίνη) ημερησίως σε 1-2 δόσεις. Λαμβάνεται τουλάχιστον 30 λεπτά πριν από το γεύμα (ελάττωση απορρόφησης παρουσία τροφής).