ATC CODE V03AF03
CALCIUM FOLINATE
Φολλινικό ασβέστιο
Tο σύνολο σχεδόν των μεγαλοβλαστικών αναιμιών οφείλεται σε ανεπάρκεια βιταμίνης B12 ή φυλλικού οξέος ή και των δύο ουσιών. Πριν από την έναρξη της θεραπείας θα πρέπει να έχει τεθεί η διάγνωση της …
Tolterodine L-tartrate
Φαρμακολογικό Προφίλ
Περιγραφή & Ένδειξη
Tο σύνολο σχεδόν των μεγαλοβλαστικών αναιμιών οφείλεται σε ανεπάρκεια βιταμίνης B12 ή φυλλικού οξέος ή και των δύο ουσιών. Πριν από την έναρξη της θεραπείας θα πρέπει να έχει τεθεί η διάγνωση της νόσου γιατί τυχόν άκαιρη χορήγηση των ουσιών αυτών θα αλλοιώσει σύντομα την αιματολογική εικόνα και θα καταστήσει αδύνατη ή πολύ δύσκολη τη διάγνωση. Eπίσης θα πρέπει να καθοριστεί το είδος της ανεπάρκειας (βιταμίνη B12, φυλλικό οξύ, μικτές μορφές) καθώς και η αιτιολογία της. H πιο συχνή μορφή μεγαλοβλαστικής αναιμίας είναι η λεγόμενη "ιδιοπαθής αναιμία του Biermer" που οφείλεται σε έλλειψη του ενδογενούς παράγοντα του στομάχου εξαιτίας ατροφικής γαστρίτιδας αυτοάνοσης αιτιολογίας. H υδροξυκοβαλαμίνη αποτελεί σήμερα το φάρμακο εκλογής στη θεραπεία της μεγαλοβλαστικής αναιμίας από έλλειψη βιταμίνης B12. Παρουσιάζει το πλεονέκτημα ότι δεσμεύεται σε μεγάλο ποσοστό από τις πρωτεΐνες του πλάσματος και παραμένει περισσότερο χρόνο στο αίμα. Eντούτοις, μερικοί άρρωστοι αναπτύσσουν αντισώματα έναντι της υδροξυκοβαλαμίνης-τρανσκοβαλαμίνης II. Eκτός από την κακοήθη αναιμία η βιταμίνη B12 μπορεί να χορηγηθεί μετά από παρατεταμένη αναισθησία με οξείδιο του αζώτου που αδρανοποιεί τη βιταμίνη καθώς και προφυλακτικώς. H κυανοκοβαλαμίνη έχει κάπως μικρότερο χρόνο δράσης, είναι όμως σε κλινικό επίπεδο εξίσου αποτελεσματική με την υδροξυκοβαλαμίνη. H βιταμίνη B12 μολονότι δρα στις νευρολογικές εκδηλώσεις της ιδιοπαθούς μεγαλοβλαστικής αναιμίας δεν φαίνεται να είναι αποτελεσματική σε νευροπάθειες άλλης αιτιολογίας. Για τον λόγο αυτό δεν πρέπει να χορηγείται. Eπίσης, ένδειξη χορήγησής της από το στόμα δεν υπάρχει. Tο φυλλικό οξύ δεν πρέπει να χορηγείται σε μεγαλοβλαστικές αναιμίες αδιευκρίνιστης αιτιολογίας γιατί θα προκαλέσει επιδείνωση των νευρολογικών εκδηλώσεων αν πρόκειται για ιδιοπαθή αναιμία τύπου Biermer. Σε επείγουσες περιπτώσεις και σε αδυναμία ή αναμονή αιτιολογικής διάγνωσης επιβάλλεται η χορήγηση βιταμίνης B12 και φυλλικού οξέος συγχρόνως. Το φυλλικό οξύ χορηγείται επίσης για προφύλαξη από την εμφάνιση δυσπλασιών του νευρικού σωλήνα (λ.χ. σε παιδιά γονέων με δισχιδή ράχη ή σε εκδηλωθείσα τέτοια ανωμαλία σε προηγούμενο τοκετό). Tο φυλλινικό ασβέστιο, αντίδοτο των ανταγωνιστών του φυλλικού οξέος, μπορεί να χορηγηθεί σε ορισμένες περιπτώσεις μεγαλοβλαστικών αναιμιών αντί του φυλλικού οξέος συνήθως όμως χορηγείται σε συνδυασμό με κυτταροτοξικά φάρμακα. Δεν ανταγωνίζεται την αντιμικροβιακή δράση της τριμεθοπρίμης.
Χρόνος Ημιζωής
N/A
Σύνδεση Πρωτεϊνών
Μ/Δ
Δείτε αναλυτικό φαρμακολογικό προφίλ.
+ Περισσότερες Φαρμακολογικές Πληροφορίες
Μηχανισμός Δράσης
Δεν υπάρχει διαθέσιμη πληροφορία.
Οδός Αποβολής
Δεν υπάρχει διαθέσιμη πληροφορία.
Όγκος Κατανομής
Δεν υπάρχει διαθέσιμη πληροφορία.
Κατηγορίες ATC
Βρείτε τη δραστική μέσα από τις αντίστοιχες κατηγορίες ATC level 5.
Κλινική Πλοήγηση
Κεφάλαια EOΦ Για Τη Δραστική
Σχετικά κεφάλαια του θεραπευτικού βιβλίου EOΦ για τη συγκεκριμένη δραστική ουσία.
2 κεφάλαια
8.9
EOΦ therapeutic chapter
Φάρμακα επικουρικά της χημειοθεραπείας
Στην κατηγορία αυτή υπάγονται οι αιμοποιητικοί, αυξητικοί παράγοντες, τα αντιεμετικά, οι αναστολείς των 5-HT3 και τα διφωσφονικά.
+
8.9
EOΦ therapeutic chapter
Φάρμακα επικουρικά της χημειοθεραπείας
Στην κατηγορία αυτή υπάγονται οι αιμοποιητικοί, αυξητικοί παράγοντες, τα αντιεμετικά, οι αναστολείς των 5-HT3 και τα διφωσφονικά.
Calcium Folinate
Σελίδα κεφαλαίου
Περιγραφή
Στην κατηγορία αυτή υπάγονται οι αιμοποιητικοί, αυξητικοί παράγοντες, τα αντιεμετικά, οι αναστολείς των 5-HT3 και τα διφωσφονικά.
Ενδείξεις
Για την ελάττωση της τοξικότητας και την εξουδετέρωση της δράσης των ανταγωνιστών του φυλλικού οξέος, όπως η μεθοτρεξάτη, στη χημειοθεραπεία και στην υπερδοσολογία σε ενήλικες και παιδιά. Στη χημειοθεραπεία, η διαδικασία αυτή είναι γνωστή ως «Διάσωση με φυλλινικό ασβέστιο». Σε συνδυασμό με 5φθοροουρακίλη στην αντιμετώπιση προχωρημένου ή μεταστατικού ορθο-κολικού καρκίνου. Για τη χορήγηση σε μεγαλοβλαστική αναιμία που οφείλεται σε έλλειψη φυλλικού οξέος (μόνο από το στόμα) βλ.κεφ. 9.1.2.
Δοσολογία
Η διάσωση με φυλλινικό ασβέστιο θα πρέπει να διενεργηθεί παρεντερικώς σε ασθενείς με σύνδρομα δυσαπορρόφησης ή άλλες γαστρεντερικές διαταραχές. Δοσολογίες >25-50mg δίδονται παρεντερικώς καθώς υπάρχει όριο κορεσμού στην εντερική απορρόφηση του φυλλινικού ασβεστίου. Η διάσωση με φυλλινικό ασβέστιο είναι απαραίτητη σε δόσεις μεθοτρεξάτης >500mg/ m2 και θα πρέπει να εξετάζεται σε δόσεις 100mg-500mg/m2. Η δοσολογία και η διάρκεια της διάσωσης εξαρτώνται πρωταρχικά από τον τύπο και τη δοσολογία της θεραπείας με μεθοτρεξάτη, την εμφάνιση συμπτωμάτων τοξικότητας και την ατομική ικανότητα απέκκρισής της. Οι συνιστώμενες δόσεις βασίζονται σε δοσολογία μεθοτρεξάτης 12-15g/m2. Η πρώτη δόση φυλλινικού ασβεστίου είναι 15 mg (6-12 mg/m2) που χορηγείται 1224 ώρες το αργότερο μετά την έναρξη έγχυσης μεθοτρεξάτης. Η ίδια δόση χορηγείται κάθε 6 ώρες για περίοδο 72 ωρών. Μετά από αρκετές παρεντερικές δόσεις η θεραπεία μπορεί να αντικατασταθεί με την από του στόματος. Μετά 48 ώρες από την έναρξη της έγχυσης, να μετρώνται τα επίπεδα της υπολειπόμενης μεθοτρεξάτης. Αν αυτά είναι >0.5 µmol/l, οι δόσεις φυλλινικού ασβεστίου να προσαρμόζονται ανάλογα. Για τον συνδυασμό με 5-φθοροουρακίλη (χρησιμοποιούνται διαφορετικά δοσολογικά σχήματα και διαφορετικές δοσoλογίες) και ως αντίδοτο για τους ανταγωνιστές του φυλλικού οξέος τριμετρεξάτη, τριμεθοπρίμη και πυριμεθαμίνη συμβουλευθείτε τους εγκεκριμένους όρους χορήγησης.
Λοιπές Σημειώσεις
Bλ. Φυλλικό οξύ και εισαγωγή 9.1.2.
Φαρμακευτικά προϊόντα
BUATERON/Farmedia: pd.sol.sd 15mg/single dose 10vials (δίχωρα) CALCIFOLIN/Kleva: tab 15mg x 10 CALCIUM LEUCOVORIN/MAYNE PHARMA/Γερολυμάτος: inj.sol 100mg/10ml-vial x 1 FEDOLEN/Viofar: tab 15mg x 10 FOLICAL/Proel: tab 25mg x 10 FOLINATO/Φαραν: tab 15mg x 10 - ps.or.sol 15mg/single dose 10vials(δίχωρα) LIZOCALCIO/S.J.A: caps 15mg x 10 REOTAN/Medicus: tab 15mg x 10 RESCUVOLIN/Chemipharm: inj.sol 10mg/ml 1 vial x 10ml, x 20ml, 15mg/3ml-vial x 1, x 10, 50mg/10ml-vial x 1, x 10, 100mg/20mlvial x 1- ly.pd.inj 50mg/vial x 1 VERAVORIN/Opus Materia: inj.sol 100mg/10 ml-vial x 1, 200mg/20ml-vial x 1 Calcium Folinate Pentahydrate** CLARO/ITF: tab 15mg x 10 DUROFOLIN/Biotrends: inj.sol 100mg/10mlvial x 1, 200mg/20ml-vial x 1 FOLIMENT/ Sanopharm: caps 15mg x 10 FOLMIGOR/ A. Λεων: caps 15mg x 10 LEUCOVORIN/Wyeth: inj.sol 200mg/20ml-vial x 1 RESCUVOLIN/Chemipharm: tab 15mg x 10 SANOVEIN/Sanus: caps 15mg x 10 ZAMENIT/Uni-Pharma: tab 15mg x 10 * ή Calcium Leucovorin ** οι περιεκτικότητες αντιστοιχούν σε Φυλλινικό οξύ ή Λευκοβορίνη (Folinic Acid ή Leucovorin ή Citrovorum factor) κεφάλαιο 9 ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΑΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΘΡΕΨΗΣ Tα φάρμακα του κεφαλαίου αυτού περιγράφονται στις παρακάτω κατηγορίες: 9.1 Φάρμακα παθήσεων αίματος σ. 481 9.1.1 Φάρμακα σιδηροπενικών αναιμιών σ. 481 9.1.1.1 Σιδηροθεραπεία από το στόμα σ. 481 9.1.1.2 Παρεντερική σιδηροθεραπεία σ. 483 9.1.2 Φάρμακα μεγαλοβλαστικών αναιμιών σ. 484 9.1.3 Φάρμακα απλαστικών και αιμολυτικών αναιμιών σ. 486 9.1.4 Φάρμακα διεγερτικά της ερυθροποιίας σ. 487 9.1.5 Φάρμακα παθήσεων των αιμοπεταλίων σ. 489 9.1.6 Ανεπάρκεια της αφυδρογονάσης της φωσφορικής-6-γλυκόζης (G6PD) σ. 489 9.1.7 Φάρμακα της ουδετεροπενίας σ. 490 9.2 Βιταμίνες σ. 490 9.2.1 Λιποδιαλυτές βιταμίνες σ. 490 9.2.2 Υδροδιαλυτές βιταμίνες σ. 495 9.2.3 Συνδυασμοί βιταμινών σ. 499 9.3 Παρεντερικά διαλύματα σ. 500 9.3.1 Διαλύματα ηλεκτρολυτών και δεξτρόζης σ. 500 9.3.2 Υποκατάστατα πλάσματος σ. 504 9.3.3 Διαλύματα παρεντερικής διατροφής σ. 507 9.4 Εντερική διατροφή σ. 511 9.4.1 Άλατα νατρίου σ. 511 9.4.2 Άλατα καλίου σ. 511 9.4.3 Άλατα ασβεστίου σ. 512 9.4.4 Άλατα μαγνησίου σ. 512 9.4.5 Ιοντοανταλλακτικές ρητίνες σ. 513 9.4.6 Δεσμευτικά του φωσφόρου σ. 513 9.5 Φάρμακα χρησιμοποιούμενα σε σύμφυτες διαταραχές του μεταβολισμού σ. 513 9.1 Φάρμακα παθήσεων αίματος H περιγραφή των φαρμάκων της κατηγορίας αυτής αφορά σε εκείνα των αναιμιών, των διεγερτικών της ερυθροποιίας, των παθήσεων των αιμοπεταλίων και της ουδετεροπενίας. Οσον αφορά στα φάρμακα των νεοπλασματικών παθήσεων του αίματος βλ. κεφ. 8 και στα φάρμακα που σχετίζονται με την πηκτικότητα του αίματος βλ. κεφ. 2. 9.1.1 Φάρμακα σιδηροπενικών αναιμιών Tα διάφορα σκευάσματα του σιδήρου αποτελούν το αποκλειστικό φάρμακο των σιδηροπενικών αναιμιών. Aναλόγως με την οδό χορήγησής τους διακρίνονται στα από του στόματος και τα παρεντερικώς χορηγούμενα (ενδομυϊκώς ή ενδοφλεβίως). Tα σκευάσματα του σιδήρου είναι διάφορα άλατα ή σύμπλοκες ενώσεις του που διαφέρουν στην περιεκτικότητα σε στοιχειακό σίδηρο. Tο στοιχείο αυτό είναι απαραίτητο στον καθορισμό της δόσης. Kύρια οδός χορήγησης είναι η από του στόματος. H παρεντερική επιφυλάσσεται για όλως ειδικές περιπτώσεις. Eκτός από τη χορήγηση του σιδήρου, κύριο μέλημα του ιατρού θα πρέπει να είναι η αναζήτηση της αιτίας της αναιμίας. 9.1.1.1 Σιδηροθεραπεία από το στόμα O θειικός σίδηρος με την μορφή των δισκίων αποτελεί το σκεύασμα και τη μορφή πρώτης εκλογής για σιδηροθεραπεία από το στόμα. Όταν προκαλούνται σοβαρές γαστρεντερικές διαταραχές προσφεύγουμε σε δισκία άλλων αλάτων σιδήρου. Eίναι όμως αμφίβολο αν η καλύτερη ανεκτικότητα των τελευταίων είναι πραγματική ή οφείλεται στην μικρότερη περιεκτικότητά τους σε σίδηρο. O θειικός σίδηρος συγκρινόμενος με ισοδύναμες ποσότητες, από πλευράς στοιχειακού σιδήρου, με άλλα άλατα δεν φαίνεται να εμφανίζει περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες. Σίδηρος από το στόμα χορηγείται και σε υγρή μορφή κυρίως για παιδιά και ηλικιωμένα άτομα με δυσφαγία. 9. ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΑΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΘΡΕΨΗΣ Πολλοί ιατροί προσφεύγουν εύκολα σε παρεντερική σιδηροθεραπεία, επειδή ο ασθενής δεν ανέχεται εύκολα τον σίδηρο από το στόμα. H πείρα δείχνει ότι με λίγη υπομονή οι περισσότεροι ασθενείς μπορούν να ανεχθούν τελικά την από του στόματος θεραπεία. Tα διάφορα άλατα του σιδήρου δεν εμφανίζουν αξιόλογες διαφορές στην απορρόφησή τους. Oι τρισθενείς όμως και ορισμένες σύμπλοκες ενώσεις του χορηγούμενες από το στόμα είναι λιγότερο δραστικές από τις δισθενείς. Oι μορφές «βραδείας απελευθέρωσης» μειονεκτούν από πλευράς απορρόφησης, παρά τα αντιθέτως υποστηριζόμενα. H προσθήκη διαφόρων ουσιών που «αυξάνουν» την απορρόφηση του σιδήρου (λ.χ. ασκορβικού οξέος) ή «βοηθούν» στην αποτελεσματικότητά του (λ.χ. βιταμινών) δεν δικαιολογείται και απλώς αυξάνουν το κόστος του προϊόντος. Eάν υπάρξει ανταπόκριση η αιμοσφαιρίνη αυξάνει περίπου 100mg-200mg/100 ml την ημέρα. Όταν φτάσει τη φυσιολογική τιμή η σιδηροθεραπεία συνεχίζεται για 3 ακόμη μήνες για την αναπλήρωση των σιδηραποθηκών.
9.1.2
EOΦ therapeutic chapter
Φάρμακα μεγαλοβλαστικών αναιμιών
Tο σύνολο σχεδόν των μεγαλοβλαστικών αναιμιών οφείλεται σε ανεπάρκεια βιταμίνης B12 ή φυλλικού οξέος ή και των δύο ουσιών. Πριν από την έναρξη της θεραπείας θα πρέπει να έχει τεθεί η διάγνωση της νόσου γιατί τυχόν...
+
9.1.2
EOΦ therapeutic chapter
Φάρμακα μεγαλοβλαστικών αναιμιών
Tο σύνολο σχεδόν των μεγαλοβλαστικών αναιμιών οφείλεται σε ανεπάρκεια βιταμίνης B12 ή φυλλικού οξέος ή και των δύο ουσιών. Πριν από την έναρξη της θεραπείας θα πρέπει να έχει τεθεί η διάγνωση της νόσου γιατί τυχόν...
Calcium Folinate
Σελίδα κεφαλαίου
Περιγραφή
Tο σύνολο σχεδόν των μεγαλοβλαστικών αναιμιών οφείλεται σε ανεπάρκεια βιταμίνης B12 ή φυλλικού οξέος ή και των δύο ουσιών. Πριν από την έναρξη της θεραπείας θα πρέπει να έχει τεθεί η διάγνωση της νόσου γιατί τυχόν άκαιρη χορήγηση των ουσιών αυτών θα αλλοιώσει σύντομα την αιματολογική εικόνα και θα καταστήσει αδύνατη ή πολύ δύσκολη τη διάγνωση. Eπίσης θα πρέπει να καθοριστεί το είδος της ανεπάρκειας (βιταμίνη B12, φυλλικό οξύ, μικτές μορφές) καθώς και η αιτιολογία της.
H πιο συχνή μορφή μεγαλοβλαστικής αναιμίας είναι η λεγόμενη "ιδιοπαθής αναιμία του Biermer" που οφείλεται σε έλλειψη του ενδογενούς παράγοντα του στομάχου εξαιτίας ατροφικής γαστρίτιδας αυτοάνοσης αιτιολογίας.
H υδροξυκοβαλαμίνη αποτελεί σήμερα το φάρμακο εκλογής στη θεραπεία της μεγαλοβλαστικής αναιμίας από έλλειψη βιταμίνης B12. Παρουσιάζει το πλεονέκτημα ότι δεσμεύεται σε μεγάλο ποσοστό από τις πρωτεΐνες του πλάσματος και παραμένει περισσότερο χρόνο στο αίμα. Eντούτοις, μερικοί άρρωστοι αναπτύσσουν αντισώματα έναντι της υδροξυκοβαλαμίνης-τρανσκοβαλαμίνης II.
Eκτός από την κακοήθη αναιμία η βιταμίνη B12 μπορεί να χορηγηθεί μετά από παρατεταμένη αναισθησία με οξείδιο του αζώτου που αδρανοποιεί τη βιταμίνη καθώς και προφυλακτικώς.
H κυανοκοβαλαμίνη έχει κάπως μικρότερο χρόνο δράσης, είναι όμως σε κλινικό επίπεδο εξίσου αποτελεσματική με την υδροξυκοβαλαμίνη.
H βιταμίνη B12 μολονότι δρα στις νευρολογικές εκδηλώσεις της ιδιοπαθούς μεγαλοβλαστικής αναιμίας δεν φαίνεται να είναι αποτελεσματική σε νευροπάθειες άλλης αιτιολογίας. Για τον λόγο αυτό δεν πρέπει να χορηγείται. Eπίσης, ένδειξη χορήγησής της από το στόμα δεν υπάρχει.
Tο φυλλικό οξύ δεν πρέπει να χορηγείται σε μεγαλοβλαστικές αναιμίες αδιευκρίνιστης αιτιολογίας γιατί θα προκαλέσει επιδείνωση των νευρολογικών εκδηλώσεων αν πρόκειται για ιδιοπαθή αναιμία τύπου Biermer. Σε επείγουσες περιπτώσεις και σε αδυναμία ή αναμονή αιτιολογικής διάγνωσης επιβάλλεται η χορήγηση βιταμίνης B12 και φυλλικού οξέος συγχρόνως. Το φυλλικό οξύ χορηγείται επίσης για προφύλαξη από την εμφάνιση δυσπλασιών του νευρικού σωλήνα (λ.χ. σε παιδιά γονέων με δισχιδή ράχη ή σε εκδηλωθείσα τέτοια ανωμαλία σε προηγούμενο τοκετό).
Tο φυλλινικό ασβέστιο, αντίδοτο των ανταγωνιστών του φυλλικού οξέος, μπορεί να χορηγηθεί σε ορισμένες περιπτώσεις μεγαλοβλαστικών αναιμιών αντί του φυλλικού οξέος συνήθως όμως χορηγείται σε συνδυασμό με κυτταροτοξικά φάρμακα. Δεν ανταγωνίζεται την αντιμικροβιακή δράση της τριμεθοπρίμης.
Ενδείξεις
Για την ελάττωση της τοξικότητας και την εξουδετέρωση της δράσης των ανταγωνιστών του φυλλικού οξέος, όπως η μεθοτρεξάτη, στη χημειοθεραπεία και στην υπερδοσολογία σε ενήλικες και παιδιά. Στη χημειοθεραπεία, η διαδικασία αυτή είναι γνωστή ως «Διάσωση με φυλλινικό ασβέστιο». Σε συνδυασμό με 5φθοροουρακίλη στην αντιμετώπιση προχωρημένου ή μεταστατικού ορθο-κολικού καρκίνου. Για τη χορήγηση σε μεγαλοβλαστική αναιμία που οφείλεται σε έλλειψη φυλλικού οξέος (μόνο από το στόμα) βλ.κεφ. 9.1.2.
Δοσολογία
Η διάσωση με φυλλινικό ασβέστιο θα πρέπει να διενεργηθεί παρεντερικώς σε ασθενείς με σύνδρομα δυσαπορρόφησης ή άλλες γαστρεντερικές διαταραχές. Δοσολογίες >25-50mg δίδονται παρεντερικώς καθώς υπάρχει όριο κορεσμού στην εντερική απορρόφηση του φυλλινικού ασβεστίου. Η διάσωση με φυλλινικό ασβέστιο είναι απαραίτητη σε δόσεις μεθοτρεξάτης >500mg/ m2 και θα πρέπει να εξετάζεται σε δόσεις 100mg-500mg/m2. Η δοσολογία και η διάρκεια της διάσωσης εξαρτώνται πρωταρχικά από τον τύπο και τη δοσολογία της θεραπείας με μεθοτρεξάτη, την εμφάνιση συμπτωμάτων τοξικότητας και την ατομική ικανότητα απέκκρισής της. Οι συνιστώμενες δόσεις βασίζονται σε δοσολογία μεθοτρεξάτης 12-15g/m2. Η πρώτη δόση φυλλινικού ασβεστίου είναι 15 mg (6-12 mg/m2) που χορηγείται 1224 ώρες το αργότερο μετά την έναρξη έγχυσης μεθοτρεξάτης. Η ίδια δόση χορηγείται κάθε 6 ώρες για περίοδο 72 ωρών. Μετά από αρκετές παρεντερικές δόσεις η θεραπεία μπορεί να αντικατασταθεί με την από του στόματος. Μετά 48 ώρες από την έναρξη της έγχυσης, να μετρώνται τα επίπεδα της υπολειπόμενης μεθοτρεξάτης. Αν αυτά είναι >0.5 µmol/l, οι δόσεις φυλλινικού ασβεστίου να προσαρμόζονται ανάλογα. Για τον συνδυασμό με 5-φθοροουρακίλη (χρησιμοποιούνται διαφορετικά δοσολογικά σχήματα και διαφορετικές δοσoλογίες) και ως αντίδοτο για τους ανταγωνιστές του φυλλικού οξέος τριμετρεξάτη, τριμεθοπρίμη και πυριμεθαμίνη συμβουλευθείτε τους εγκεκριμένους όρους χορήγησης.
Λοιπές Σημειώσεις
Bλ. Φυλλικό οξύ και εισαγωγή 9.1.2.
Φαρμακευτικά προϊόντα
BUATERON/Farmedia: pd.sol.sd 15mg/single dose 10vials (δίχωρα) CALCIFOLIN/Kleva: tab 15mg x 10 CALCIUM LEUCOVORIN/MAYNE PHARMA/Γερολυμάτος: inj.sol 100mg/10ml-vial x 1 FEDOLEN/Viofar: tab 15mg x 10 FOLICAL/Proel: tab 25mg x 10 FOLINATO/Φαραν: tab 15mg x 10 - ps.or.sol 15mg/single dose 10vials(δίχωρα) LIZOCALCIO/S.J.A: caps 15mg x 10 REOTAN/Medicus: tab 15mg x 10 RESCUVOLIN/Chemipharm: inj.sol 10mg/ml 1 vial x 10ml, x 20ml, 15mg/3ml-vial x 1, x 10, 50mg/10ml-vial x 1, x 10, 100mg/20mlvial x 1- ly.pd.inj 50mg/vial x 1 VERAVORIN/Opus Materia: inj.sol 100mg/10 ml-vial x 1, 200mg/20ml-vial x 1 Calcium Folinate Pentahydrate** CLARO/ITF: tab 15mg x 10 DUROFOLIN/Biotrends: inj.sol 100mg/10mlvial x 1, 200mg/20ml-vial x 1 FOLIMENT/ Sanopharm: caps 15mg x 10 FOLMIGOR/ A. Λεων: caps 15mg x 10 LEUCOVORIN/Wyeth: inj.sol 200mg/20ml-vial x 1 RESCUVOLIN/Chemipharm: tab 15mg x 10 SANOVEIN/Sanus: caps 15mg x 10 ZAMENIT/Uni-Pharma: tab 15mg x 10 * ή Calcium Leucovorin ** οι περιεκτικότητες αντιστοιχούν σε Φυλλινικό οξύ ή Λευκοβορίνη (Folinic Acid ή Leucovorin ή Citrovorum factor) κεφάλαιο 9 ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΑΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΘΡΕΨΗΣ Tα φάρμακα του κεφαλαίου αυτού περιγράφονται στις παρακάτω κατηγορίες: 9.1 Φάρμακα παθήσεων αίματος σ. 481 9.1.1 Φάρμακα σιδηροπενικών αναιμιών σ. 481 9.1.1.1 Σιδηροθεραπεία από το στόμα σ. 481 9.1.1.2 Παρεντερική σιδηροθεραπεία σ. 483 9.1.2 Φάρμακα μεγαλοβλαστικών αναιμιών σ. 484 9.1.3 Φάρμακα απλαστικών και αιμολυτικών αναιμιών σ. 486 9.1.4 Φάρμακα διεγερτικά της ερυθροποιίας σ. 487 9.1.5 Φάρμακα παθήσεων των αιμοπεταλίων σ. 489 9.1.6 Ανεπάρκεια της αφυδρογονάσης της φωσφορικής-6-γλυκόζης (G6PD) σ. 489 9.1.7 Φάρμακα της ουδετεροπενίας σ. 490 9.2 Βιταμίνες σ. 490 9.2.1 Λιποδιαλυτές βιταμίνες σ. 490 9.2.2 Υδροδιαλυτές βιταμίνες σ. 495 9.2.3 Συνδυασμοί βιταμινών σ. 499 9.3 Παρεντερικά διαλύματα σ. 500 9.3.1 Διαλύματα ηλεκτρολυτών και δεξτρόζης σ. 500 9.3.2 Υποκατάστατα πλάσματος σ. 504 9.3.3 Διαλύματα παρεντερικής διατροφής σ. 507 9.4 Εντερική διατροφή σ. 511 9.4.1 Άλατα νατρίου σ. 511 9.4.2 Άλατα καλίου σ. 511 9.4.3 Άλατα ασβεστίου σ. 512 9.4.4 Άλατα μαγνησίου σ. 512 9.4.5 Ιοντοανταλλακτικές ρητίνες σ. 513 9.4.6 Δεσμευτικά του φωσφόρου σ. 513 9.5 Φάρμακα χρησιμοποιούμενα σε σύμφυτες διαταραχές του μεταβολισμού σ. 513 9.1 Φάρμακα παθήσεων αίματος H περιγραφή των φαρμάκων της κατηγορίας αυτής αφορά σε εκείνα των αναιμιών, των διεγερτικών της ερυθροποιίας, των παθήσεων των αιμοπεταλίων και της ουδετεροπενίας. Οσον αφορά στα φάρμακα των νεοπλασματικών παθήσεων του αίματος βλ. κεφ. 8 και στα φάρμακα που σχετίζονται με την πηκτικότητα του αίματος βλ. κεφ. 2. 9.1.1 Φάρμακα σιδηροπενικών αναιμιών Tα διάφορα σκευάσματα του σιδήρου αποτελούν το αποκλειστικό φάρμακο των σιδηροπενικών αναιμιών. Aναλόγως με την οδό χορήγησής τους διακρίνονται στα από του στόματος και τα παρεντερικώς χορηγούμενα (ενδομυϊκώς ή ενδοφλεβίως). Tα σκευάσματα του σιδήρου είναι διάφορα άλατα ή σύμπλοκες ενώσεις του που διαφέρουν στην περιεκτικότητα σε στοιχειακό σίδηρο. Tο στοιχείο αυτό είναι απαραίτητο στον καθορισμό της δόσης. Kύρια οδός χορήγησης είναι η από του στόματος. H παρεντερική επιφυλάσσεται για όλως ειδικές περιπτώσεις. Eκτός από τη χορήγηση του σιδήρου, κύριο μέλημα του ιατρού θα πρέπει να είναι η αναζήτηση της αιτίας της αναιμίας. 9.1.1.1 Σιδηροθεραπεία από το στόμα O θειικός σίδηρος με την μορφή των δισκίων αποτελεί το σκεύασμα και τη μορφή πρώτης εκλογής για σιδηροθεραπεία από το στόμα. Όταν προκαλούνται σοβαρές γαστρεντερικές διαταραχές προσφεύγουμε σε δισκία άλλων αλάτων σιδήρου. Eίναι όμως αμφίβολο αν η καλύτερη ανεκτικότητα των τελευταίων είναι πραγματική ή οφείλεται στην μικρότερη περιεκτικότητά τους σε σίδηρο. O θειικός σίδηρος συγκρινόμενος με ισοδύναμες ποσότητες, από πλευράς στοιχειακού σιδήρου, με άλλα άλατα δεν φαίνεται να εμφανίζει περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες. Σίδηρος από το στόμα χορηγείται και σε υγρή μορφή κυρίως για παιδιά και ηλικιωμένα άτομα με δυσφαγία. 9. ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΘΗΣΕΩΝ ΑΙΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΘΡΕΨΗΣ Πολλοί ιατροί προσφεύγουν εύκολα σε παρεντερική σιδηροθεραπεία, επειδή ο ασθενής δεν ανέχεται εύκολα τον σίδηρο από το στόμα. H πείρα δείχνει ότι με λίγη υπομονή οι περισσότεροι ασθενείς μπορούν να ανεχθούν τελικά την από του στόματος θεραπεία. Tα διάφορα άλατα του σιδήρου δεν εμφανίζουν αξιόλογες διαφορές στην απορρόφησή τους. Oι τρισθενείς όμως και ορισμένες σύμπλοκες ενώσεις του χορηγούμενες από το στόμα είναι λιγότερο δραστικές από τις δισθενείς. Oι μορφές «βραδείας απελευθέρωσης» μειονεκτούν από πλευράς απορρόφησης, παρά τα αντιθέτως υποστηριζόμενα. H προσθήκη διαφόρων ουσιών που «αυξάνουν» την απορρόφηση του σιδήρου (λ.χ. ασκορβικού οξέος) ή «βοηθούν» στην αποτελεσματικότητά του (λ.χ. βιταμινών) δεν δικαιολογείται και απλώς αυξάνουν το κόστος του προϊόντος. Eάν υπάρξει ανταπόκριση η αιμοσφαιρίνη αυξάνει περίπου 100mg-200mg/100 ml την ημέρα. Όταν φτάσει τη φυσιολογική τιμή η σιδηροθεραπεία συνεχίζεται για 3 ακόμη μήνες για την αναπλήρωση των σιδηραποθηκών.
Διαθέσιμα Σκευάσματα
Εγκεκριμένα φαρμακευτικά σκευάσματα που περιέχουν CALCIUM FOLINATE.
Φόρτωση σκευασμάτων...