BUROSUMAB
Μπουροσουμάμπη
Θεραπευτικός παράγοντας σε κλινική χρήση. Δείτε το κλινικό και φαρμακολογικό προφίλ για περισσότερες λεπτομέρειες.
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
medication
SPC-CRYSVITA
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Υποδόρια
- Χορήγηση: Κάθε 2 εβδομάδες (παιδιά/έφηβοι XLH, TIO) ή κάθε 4 εβδομάδες (ενήλικες XLH, TIO)
- Δόση έναρξης: 1,0 mg/kg σωματικού βάρους
- Τιτλοποίηση: ### Φυλοσύνδετη υποφωσφαταιμία (XLH) – Παιδιά και έφηβοι (1-17 ετών) * **Αύξηση της δόσης**: Εάν τα φωσφορικά ορού νηστείας είναι κάτω από το εύρος αναφοράς για την ηλικία, η δόση μπορεί να αυξηθεί σταδιακά κατά 0,4 mg/kg έως τη μέγιστη δόση των 2,0 mg/kg (μέγιστη δόση των 90 mg). Η προσαρμογή δεν πρέπει να γίνεται συχνότερα από κάθε 4 εβδομάδες. * **Μείωση της δόσης**: Εάν τα φωσφορικά ορού νηστείας είναι πάνω από το εύρος αναφοράς για την ηλικία, η επόμενη δόση δεν χορηγείται και αξιολογείται εκ νέου εντός 2 εβδομάδων. Η θεραπεία ξεκινά εκ νέου στο μισό της προηγούμενης δόσης μόλις τα φωσφορικά ορού νηστείας βρεθούν κάτω από το εύρος αναφοράς. ### Φυλοσύνδετη υποφωσφαταιμία (XLH) – Ενήλικες * **Μείωση της δόσης**: Εάν τα φωσφορικά ορού είναι άνω του ανώτατου φυσιολογικού ορίου, η επόμενη δόση δεν χορηγείται και αξιολογείται εκ νέου εντός 2 εβδομάδων. Η θεραπεία ξεκινά εκ νέου στο μισό της αρχικής δόσης έναρξης έως τη μέγιστη δόση των 40 mg κάθε 4 εβδομάδες μόλις τα φωσφορικά ορού βρεθούν κάτω από το φυσιολογικό εύρος. ### Προκαλούμενη από όγκο οστεομαλάκυνση (TIO) – Παιδιά (1-12 ετών) * **Αύξηση της δόσης**: Εάν τα φωσφορικά ορού είναι κάτω από το εύρος αναφοράς για την ηλικία, η δόση μπορεί να αυξηθεί σταδιακά. Οι δόσεις αυξάνονται κατά μια αρχική προσαύξηση 0,6 mg/kg με επακόλουθες προσαυξήσεις 0,5 mg/kg (έως μέγιστη δόση 2,0 mg/kg), έως τη μέγιστη δόση των 90 mg, κάθε 2 εβδομάδες. Η προσαρμογή δεν πρέπει να γίνεται συχνότερα από κάθε 4 εβδομάδες. ### Προκαλούμενη από όγκο οστεομαλάκυνση (TIO) – Έφηβοι (13-17 ετών) * **Αύξηση της δόσης**: Εάν τα φωσφορικά ορού είναι κάτω από το εύρος αναφοράς για την ηλικία, η δόση μπορεί να αυξηθεί σταδιακά. Οι δόσεις αυξάνονται κατά μια αρχική προσαύξηση 0,3 mg/kg με επακόλουθες προσαυξήσεις μεταξύ 0,2 mg/kg - 0,5 mg/kg (ανάλογα με την ανταπόκριση), έως τη μέγιστη δόση των 2,0 mg/kg (μέγιστη δόση 180 mg), κάθε 2 εβδομάδες. Η προσαρμογή δεν πρέπει να γίνεται συχνότερα από κάθε 4 εβδομάδες. ### Προκαλούμενη από όγκο οστεομαλάκυνση (TIO) – Παιδιά και έφηβοι (1-17 ετών) * **Μείωση της δόσης**: Εάν τα φωσφορικά ορού είναι πάνω από το εύρος αναφοράς για την ηλικία, η επόμενη δόση δεν χορηγείται και αξιολογείται εκ νέου σε 2 εβδομάδες. Η θεραπεία ξεκινά εκ νέου στο μισό της προηγούμενης δόσης μόλις τα φωσφορικά ορού βρεθούν κάτω από το εύρος αναφοράς. ### Προκαλούμενη από όγκο οστεομαλάκυνση (TIO) – Ενήλικες * **Αύξηση της δόσης**: Εάν τα φωσφορικά ορού είναι κάτω από το εύρος αναφοράς, η δόση μπορεί να αυξηθεί σταδιακά. Οι δόσεις αυξάνονται κατά μια αρχική προσαύξηση 0,3 mg/kg, με επακόλουθες προσαυξήσεις μεταξύ 0,2 mg/kg - 0,5 mg/kg (ανάλογα με την ανταπόκριση), έως τη μέγιστη δόση των 2,0 mg/kg (μέγιστη δόση 180 mg), κάθε 4 εβδομάδες. * Εάν τα φωσφορικά ορού παραμένουν κάτω από το εύρος αναφοράς με τη μέγιστη δόση κάθε 4 εβδομάδες, η δόση μπορεί να επιμεριστεί και να χορηγείται κάθε 2 εβδομάδες, έως τη μέγιστη δόση των 2,0 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες (μέγιστη δόση 180 mg). * **Μείωση της δόσης**: Εάν τα φωσφορικά ορού είναι πάνω από το εύρος αναφοράς, η επόμενη δόση δεν χορηγείται και αξιολογείται εκ νέου σε 2 εβδομάδες. Η θεραπεία ξεκινά εκ νέου περίπου στο μισό της προηγούμενης δόσης, κάθε 4 εβδομάδες, μόλις τα φωσφορικά ορού βρεθούν κάτω από το εύρος αναφοράς.
-
Παιδιά και έφηβοι με XLH (1 έως 17 ετών)Δόση0,8 mg/kg σωματικού βάρουςΜέγ. δόση90 mgΟι δόσεις στρογγυλοποιούνται στα πλησιέστερα 10 mg. Τα φωσφορικά ορού νηστείας πρέπει να μετρώνται κάθε 2 εβδομάδες για τον πρώτο μήνα, κάθε 4 εβδομάδες για τους επόμενους 2 μήνες και στη συνέχεια ανάλογα με την περίπτωση. Μετά από προσαρμογή δόσης, μέτρηση φωσφορικών σε 2 εβδομάδες.
-
Ενήλικες με XLHΔόση1,0 mg/kg σωματικού βάρουςΜέγ. δόση90 mgΔόση στρογγυλοποιείται στα πλησιέστερα 10 mg. Τα φωσφορικά ορού νηστείας πρέπει να μετρώνται κάθε 2 εβδομάδες για τον πρώτο μήνα, κάθε 4 εβδομάδες για τους επόμενους 2 μήνες, και από εκεί και πέρα όπως κρίνεται κατάλληλο. Μετά την προηγούμενη δόση burosumab, μέτρηση φωσφορικών σε 2 εβδομάδες.
-
Παιδιά με TIO (1 έως 12 ετών)Δόση0,4 mg/kg σωματικού βάρουςΜέγ. δόση90 mgΟι δόσεις στρογγυλοποιούνται στα πλησιέστερα 10 mg. Μετά την έναρξη θεραπείας, τα φωσφορικά ορού νηστείας πρέπει να μετρώνται κάθε 2 εβδομάδες για τον πρώτο μήνα, κάθε 4 εβδομάδες για τους επόμενους 2 μήνες και στη συνέχεια ανάλογα με την περίπτωση. Μετά από προσαρμογή δόσης, μέτρηση φωσφορικών σε 2 εβδομάδες.
-
Έφηβοι με TIO (13 έως 17 ετών)Δόση0,3 mg/kg σωματικού βάρουςΜέγ. δόση180 mgΟι δόσεις στρογγυλοποιούνται στα πλησιέστερα 10 mg. Μετά την έναρξη θεραπείας, τα φωσφορικά ορού νηστείας πρέπει να μετρώνται κάθε 2 εβδομάδες για τον πρώτο μήνα, κάθε 4 εβδομάδες για τους επόμενους 2 μήνες και στη συνέχεια ανάλογα με την περίπτωση. Μετά από προσαρμογή δόσης, μέτρηση φωσφορικών σε 2 εβδομάδες.
-
Ενήλικες με TIOΔόση0,3 mg/kg σωματικού βάρουςΜέγ. δόση180 mgΔόση στρογγυλοποιείται στα πλησιέστερα 10 mg. Τα φωσφορικά ορού νηστείας θα πρέπει να μετρώνται 2 εβδομάδες μετά από κάθε δόση για τους πρώτους 3 μήνες θεραπείας και στη συνέχεια ανάλογα με την περίπτωση.
-
Ασθενείς με TIO υποβαλλόμενοι σε θεραπεία όγκουΗ θεραπεία με burosumab θα πρέπει προσωρινά να διακόπτεται. Μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας, τα φωσφορικά ορού πρέπει να αξιολογούνται εκ νέου πριν την επανέναρξη.
-
Όλοι οι ασθενείςΣτοχευόμενη τιμή φωσφορικών ορού νηστείας στο κατώτατο όριο του φυσιολογικού εύρους αναφοράς για την ηλικία.
-
Νεφρική δυσλειτουργίαΔεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με νεφροπάθεια σοβαρής μορφής ή τελικού σταδίου.
-
Παιδιατρικοί ασθενείς XLH (< 1 έτους)Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί.
-
Παιδιατρικοί ασθενείς TIO (κάθε ηλικίας)Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί σε κλινικές μελέτες.
-
Ηλικιωμένοι (> 65 ετών)Περιορισμένα διαθέσιμα δεδομένα.
block
SPC-CRYSVITA
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
-
Συγχορήγηση με από του στόματος φωσφορικά, ανάλογα ενεργής βιταμίνης D
-
Φωσφορικά ορού νηστείας πάνω από το φυσιολογικό εύρος για την ηλικία λόγω του κινδύνου υπερφωσφαταιμίας
-
Σοβαρής μορφής νεφρική δυσλειτουργία ή νεφροπάθεια τελικού σταδίουΠληθυσμόςΑσθενείς
warning
SPC-CRYSVITA
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
ΙχνηλασιμότηταΤο όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια στον φάκελο του ασθενούς.
-
Έκτοπη ανοργανοποίησηΠληθυσμόςασθενείς με φυλοσύνδετη υποφωσφαταιμία (XLH) που έλαβαν θεραπεία με από του στόματος φωσφορικά και ανάλογα ενεργής βιταμίνης DΑυτά τα φαρμακευτικά προϊόντα θα πρέπει να διακόπτονται τουλάχιστον 1 εβδομάδα πριν από την έναρξη της θεραπείας με burosumab (βλ. Δοσολογία).
-
ΥπερφωσφαταιμίαΤα επίπεδα φωσφορικών ορού νηστείας θα πρέπει να παρακολουθείται. Για να μειωθεί ο κίνδυνος έκτοπης ανοργανοποίησης, συνιστάται η στοχευόμενη τιμή των φωσφορικών ορού νηστείας να βρίσκεται στο κατώτατο όριο του φυσιολογικού εύρους αναφοράς για την ηλικία. Μπορεί να απαιτηθεί προσωρινή διακοπή της δόσης ή/και μείωση της δόσης (βλ. Δοσολογία).
-
ΥπερφωσφαταιμίαΠληθυσμόςασθενείς με προκαλούμενη από όγκο οστεομαλάκυνση που υποβάλλονται σε θεραπεία για τον υποκείμενο όγκοΗ θεραπεία με burosumab θα πρέπει προσωρινά να διακόπτεται. Η θεραπεία με burosumab θα πρέπει να ξεκινά εκ νέου μόνο εάν το επίπεδο φωσφορικών ορού του ασθενή παραμένει κάτω από το κατώτατο όριο του φυσιολογικού εύρους αναφοράς (βλ. Δοσολογία).
-
Παραθυρεοειδής ορμόνη στον ορόΠληθυσμόςασθενείς με XLHΈχουν παρατηρηθεί αυξήσεις στην παραθυρεοειδή ορμόνη στον ορό.
-
Αντιδράσεις της θέσης ένεσηςΠληθυσμόςασθενείς που παρουσιάζουν σοβαρής μορφής αντιδράσεις της θέσης ένεσηςΗ χορήγηση πρέπει να διακόπτεται προσωρινά και πρέπει να τους χορηγείται η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
-
ΥπερευαισθησίαΤο burosumab πρέπει να διακόπτεται εάν εμφανιστούν σοβαρές αντιδράσεις υπερευαισθησίας και θα πρέπει να ξεκινά κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.
-
Έκδοχο με γνωστή δράσηΑυτό το φάρμακο περιέχει 45,91 mg σορβιτόλης σε κάθε φιαλίδιο το οποίο ισοδυναμεί με 45,91 mg/ml.
swap_horiz
SPC-CRYSVITA
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Από του στόματος φωσφορικά και ανάλογα ενεργής βιταμίνης DαντένδειξηΑυξημένος κίνδυνος υπερφωσφαταιμίας και υπερασβεστιαιμίας
-
Ασβεστιομιμητικά φαρμακευτικά προϊόνταπροσοχήΔυνητική επιδείνωση υπασβεστιαιμίαςΣύστασηΗ συγχορήγηση δεν έχει μελετηθεί σε κλινικές δοκιμές.
sick
SPC-CRYSVITA
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Οδοντικό απόστημα
- Οδοντική λοίμωξη
- Οδονταλγία
- Έμετος
- Ναυτία
- Διάρροια
- Δυσκοιλιότητα
- Τερηδόνα
- Βήχας
- Παραγωγικός βήχας
- Κεφαλαλγία
- Ζάλη
- Σύνδρομο ανήσυχων ποδιών
- Ζάλη προσπαθείας
- Δυσανεξία κεφαλής
- Εξάνθημα
- Ερυθηματώδες εξάνθημα
- Γενικευμένο εξάνθημα
- Κνησμώδες εξάνθημα
- Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα
- Φλυκταινώδες εξάνθημα
- Βλατιδώδες εξάνθημα
- Κνίδωση στη θέση ένεσης
- Μυαλγία
- Πόνος στα άκρα
- Οσφυαλγία
- Μυϊκοί σπασμοί
- Αντίδραση στη θέση ένεσης
- Ερύθημα θέσης ένεσης
- Κνησμός στη θέση ένεσης
- Οίδημα θέσης ένεσης
- Άλγος θέσης ένεσης
- Εξάνθημα στη θέση ένεσης
- Αιμάτωμα της θέσης ένεσης
- Αιμορραγία στη θέση ένεσης
- Σκλήρυνση της θέσης ένεσης
- Πυρεξία
- Υπερευαισθησία της θέσης ένεσης
- Φλεγμονή της θέσης ένεσης
- Μωλωπισμός της θέσης ένεσης
- Αποχρωματισμός της θέσης ένεσης
- Δυσφορία της θέσης ένεσης
- Κηλίδωση της θέσης ένεσης
- Μειωμένη βιταμίνη D
- Υπερφωσφαταιμία
- Έλλειψη βιταμίνης D
- 25-υδροξυχοληκαλσιφερόλη αίματος μειωμένη
- Αυξημένος φωσφόρος αίματος
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνές25-υδροξυχοληκαλσιφερόλη αίματος μειωμένηΠαρακλινικές εξετάσεις
-
Πολύ συχνέςΆλγος θέσης ένεσηςΓενικές
-
Πολύ συχνέςΈλλειψη βιταμίνης DΠαρακλινικές εξετάσεις
-
Πολύ συχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΑιμάτωμα της θέσης ένεσηςΓενικές
-
Πολύ συχνέςΑιμορραγία στη θέση ένεσηςΓενικές
-
Πολύ συχνέςΑντίδραση στη θέση ένεσηςΓενικές
-
Πολύ συχνέςΑποχρωματισμός της θέσης ένεσηςΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Πολύ συχνέςΒήχαςΑναπνευστικό
-
Πολύ συχνέςΓενικευμένο εξάνθημαΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΔυσανεξία κεφαλήςΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Πολύ συχνέςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΔυσφορία της θέσης ένεσηςΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Πολύ συχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΕξάνθημα στη θέση ένεσηςΓενικές
-
Πολύ συχνέςΕρυθηματώδες εξάνθημαΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΕρύθημα θέσης ένεσηςΓενικές
-
Πολύ συχνέςΖάληΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΖάλη προσπαθείαςΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Πολύ συχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΚηλίδωση της θέσης ένεσηςΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Πολύ συχνέςΚηλιδοβλατιδώδες εξάνθημαΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΚνίδωση στη θέση ένεσηςΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΚνησμός στη θέση ένεσηςΓενικές
-
Πολύ συχνέςΚνησμώδες εξάνθημαΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΜειωμένη βιταμίνη DΜεταβολισμός
-
Πολύ συχνέςΜυαλγίαΜυοσκελετικό
-
Πολύ συχνέςΜυϊκοί σπασμοίΜυοσκελετικό
-
Πολύ συχνέςΜωλωπισμός της θέσης ένεσηςΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΟίδημα θέσης ένεσηςΓενικές
-
Πολύ συχνέςΟδονταλγίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΟδοντική λοίμωξηΛοιμώξεις
-
Πολύ συχνέςΟδοντικό απόστημαΛοιμώξεις
-
Πολύ συχνέςΟσφυαλγίαΜυοσκελετικό
-
Πολύ συχνέςΠαραγωγικός βήχαςΑναπνευστικό
-
Πολύ συχνέςΠυρεξίαΓενικές
-
Πολύ συχνέςΠόνος στα άκραΜυοσκελετικό
-
Πολύ συχνέςΣκλήρυνση της θέσης ένεσηςΓενικές
-
Πολύ συχνέςΣύνδρομο ανήσυχων ποδώνΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΤερηδόναΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΥπερευαισθησία της θέσης ένεσηςΓενικές
-
Πολύ συχνέςΦλεγμονή της θέσης ένεσηςΓενικές
-
Πολύ συχνέςΦλυκταινώδες εξάνθημαΔέρμα
-
ΣυχνέςΒλατιδώδες εξάνθημαΔέρμα
-
Μη γνωστέςΑυξημένος φωσφόρος αίματοςΕργαστηριακές
-
Μη γνωστέςΥπερφωσφαταιμίαΜεταβολισμός
pregnant_woman
SPC-CRYSVITA
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΔεν συνιστάταιΔεν διατίθενται ή είναι περιορισμένα τα κλινικά δεδομένα σχετικά με τη χρήση του burosumab σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Το burosumab δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς και σε γυναίες αναπαραγωγικής ηλικίας χωρίς τη χρήση αντισύλληψης.
-
ΓαλουχίαΠρέπει να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα διακοπεί/θα αποφευχθεί η θεραπείαΔεν είναι γνωστό εάν το burosumab/οι μεταβολίτες απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Ο κίνδυνος στα νεογέννητα / βρέφη δεν μπορεί να αποκλειστεί. Πρέπει να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα διακοπεί/θα αποφευχθεί η θεραπεία με burosumab, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.
-
ΓονιμότηταΜελέτες σε ζώα έχουν δείξει επιδράσεις στα αναπαραγωγικά όργανα των αρρένων (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Δεν διατίθενται κλινικά δεδομένα σχετικά με την επίδραση του burosumab στην ανθρώπινη γονιμότητα. Δεν έχουν πραγματοποιηθεί ειδικές μελέτες γονιμότητας σε ζώα με το burosumab.
neurology
SPC-CRYSVITA
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-CRYSVITA
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
SPC-CRYSVITA
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση Η απορρόφηση του burosumab από τις θέσεις υποδόριας ένεσης στην κυκλοφορία του αίματος είναι σχεδόν πλήρης. Μετά την υποδόρια χορήγηση, ο διάμεσος χρόνος για την επίτευξη των μέγιστων συγκεντρώσεων (Tmax) του burosumab στον ορό είναι περίπου…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Κρεατινίνη | water_dropΝεφρική λειτουργία | κάθε 6 μήνες (κάθε 3 μήνες για παιδιά ηλικίας 1-2 ετών) ή όπως ενδείκνυται | — |
| Αλκαλική φωσφατάση (ALP) | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | κάθε 6 μήνες (κάθε 3 μήνες για παιδιά ηλικίας 1-2 ετών) ή όπως ενδείκνυται | — |
| Ασβέστιο | scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά | κάθε 6 μήνες (κάθε 3 μήνες για παιδιά ηλικίας 1-2 ετών) ή όπως ενδείκνυται | — |
| Μεταγευματικά φωσφορικά ορού | scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά | περιοδική | — |
| Φωσφορικά ορού | scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά | — | — |
| Παραθυρεοειδής ορμόνη (PTH) | endocrinologyΘυρεοειδής & ορμόνες | κάθε 6 μήνες (κάθε 3 μήνες για παιδιά ηλικίας 1-2 ετών) ή όπως ενδείκνυται | — |
| περιοδική | — | ||
| Ασβέστιο ούρων | humidity_midΟυρολογικός / ανάλυση ούρων | κάθε 3 μήνες | — |
| Φωσφορικά ούρων | humidity_midΟυρολογικός / ανάλυση ούρων | κάθε 3 μήνες | — |
Απεικόνιση (CT / MRI / ακτινογραφία)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Υπερηχογράφημα νεφρών | radiologyΑπεικονιστικός έλεγχος | κατά την έναρξη της θεραπείας, κάθε 6 μήνες για τους πρώτους 12 μήνες θεραπείας, ετησίως στη συνέχεια | Σημεία και συμπτώματα νεφρασβέστωσης |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-CRYSVITA
expand_more
Δοσολογία
Η θεραπεία πρέπει να ξεκινά από ιατρό με εμπειρία στη διαχείριση ασθενών με μεταβολικές νόσους των οστών. Πριν την έναρξη της θεραπείας, τα από του στόματος φωσφορικά και ανάλογα ενεργής βιταμίνης D (π.χ. καλσιτριόλης) θα πρέπει να διακόπτονται μία εβδομάδα νωρίτερα. Η υποκατάσταση ή η συμπλήρωση βιταμίνης D με ανενεργές μορφές μπορεί να ξεκινήσει ή να συνεχιστεί σύμφωνα με τις τοπικές κατευθυντήριες οδηγίες με παρακολούθηση του ασβεστίου και των φωσφορικών στον ορό. Κατά την έναρξη, η συγκέντρωση των φωσφορικών ορού νηστείας θα πρέπει να είναι κάτω από το εύρος αναφοράς για την ηλικία (βλ. Αντενδείξεις).
Φυλοσύνδετη υποφωσφαταιμία (XLH)
Δοσολογία σε παιδιά και εφήβους με XLH ηλικίας 1 έως 17 ετών
Η συνιστώμενη δόση έναρξης σε παιδιά και εφήβους ηλικίας 1 έως 17 ετών είναι 0,8 mg/kg σωματικού βάρους χορηγούμενα κάθε δύο εβδομάδες. Οι δόσεις πρέπει να στρογγυλοποιούνται στα πλησιέστερα 10 mg. Η μέγιστη δόση είναι 90 mg.
Μετά την έναρξη της θεραπείας με burosumab, τα φωσφορικά ορού νηστείας πρέπει να μετρώνται κάθε 2 εβδομάδες για τον πρώτο μήνα θεραπείας, κάθε 4 εβδομάδες για τους επόμενους 2 μήνες και στη συνέχεια ανάλογα με την περίπτωση. Τα φωσφορικά ορού νηστείας πρέπει επίσης να μετρώνται 2 εβδομάδες μετά από οποιαδήποτε προσαρμογή της δόσης. Εάν τα φωσφορικά ορού νηστείας είναι εντός του εύρους αναφοράς για την ηλικία, θα πρέπει να διατηρείται η ίδια δόση.
Αύξηση της δόσης Εάν τα φωσφορικά ορού νηστείας είναι κάτω από το εύρος αναφοράς για την ηλικία, η δόση μπορεί να αυξηθεί σταδιακά κατά 0,4 mg/kg έως τη μέγιστη δόση των 2,0 mg/kg (μέγιστη δόση των 90 mg). Τα φωσφορικά ορού νηστείας πρέπει να μετρώνται 2 εβδομάδες μετά την προσαρμογή της δόσης. Το burosumab δεν θα πρέπει να προσαρμόζεται πιο συχνά από κάθε 4 εβδομάδες.
Μείωση της δόσης Εάν τα φωσφορικά ορού νηστείας είναι πάνω από το εύρος αναφοράς για την ηλικία, η επόμενη δόση δεν θα πρέπει να χορηγείται και τα φωσφορικά ορού νηστείας να αξιολογούνται εκ νέου εντός 2 εβδομάδων. Ο ασθενής πρέπει να έχει φωσφορικά ορού νηστείας κάτω από το εύρος αναφοράς για την ηλικία για να ξεκινήσει εκ νέου το burosumab στο μισό της προηγούμενης δόσης, με στρογγυλοποίηση της ποσότητας όπως περιγράφεται παραπάνω.
Μετάβαση σε άλλη δόση στην ηλικία των 18 ετών Τα παιδιά και οι έφηβοι ηλικίας 1 έως 17 ετών θα πρέπει να λαμβάνουν θεραπεία με βάση την οδηγία δοσολογίας που περιγράφεται παραπάνω. Στην ηλικία των 18 ετών, ο ασθενής θα πρέπει να μεταβαίνει στη δόση και το δοσολογικό σχήμα ενηλίκων, όπως περιγράφεται παρακάτω.
Δοσολογία σε ενήλικες με XLH
Η συνιστώμενη δόση έναρξης σε ενήλικες είναι 1,0 mg/kg σωματικού βάρους, στρογγυλοποιημένη στα πλησιέστερα 10 mg έως τη μέγιστη δόση των 90 mg, χορηγούμενη κάθε 4 εβδομάδες.
Μετά την έναρξη της θεραπείας με burosumab, τα φωσφορικά ορού νηστείας θα πρέπει να μετρώνται κάθε 2 εβδομάδες για τον πρώτο μήνα θεραπείας, κάθε 4 εβδομάδες για τους επόμενους 2 μήνες, και από εκεί και πέρα όπως κρίνεται κατάλληλο. Τα φωσφορικά ορού νηστείας θα πρέπει να μετρώνται 2 εβδομάδες μετά την προηγούμενη δόση του burosumab. Εάν τα φωσφορικά ορού είναι εντός του φυσιολογικού εύρους, θα πρέπει να συνεχίζεται η ίδια δόση.
Μείωση δόσης Εάν τα φωσφορικά ορού είναι άνω του ανώτατου φυσιολογικού ορίου, η επόμενη δόση δεν θα πρέπει να χορηγείται και το επίπεδο των φωσφορικών ορού θα πρέπει να αξιολογείται εκ νέου εντός 2 εβδομάδων. Ο ασθενής πρέπει να έχει φωσφορικά ορού κάτω από το φυσιολογικό εύρος για να ξεκινήσει εκ νέου το burosumab. Μόλις τα φωσφορικά ορού βρεθούν κάτω από το φυσιολογικό εύρος, η θεραπεία μπορεί να ξεκινήσει εκ νέου στο μισό της αρχικής δόσης έναρξης έως τη μέγιστη δόση των 40 mg κάθε 4 εβδομάδες. Τα φωσφορικά ορού θα πρέπει να αξιολογούνται εκ νέου 2 εβδομάδες μετά από οποιαδήποτε μεταβολή της δόσης.
Προκαλούμενη από όγκο οστεομαλάκυνση (TIO)
Η δοσολογία σε παιδιά και εφήβους με TIO ηλικίας 1 έως 17 ετών έχει καθοριστεί από μοντελοποίηση και προσομοίωση φαρμακοκινητικής (βλ. Φαρμακοκινητικές).
Δοσολογία σε παιδιά με TIO ηλικίας 1 έως 12 ετών
Η συνιστώμενη δόση έναρξης για παιδιά ηλικίας 1 έως 12 ετών είναι 0,4 mg/kg σωματικού βάρους, χορηγούμενη κάθε 2 εβδομάδες. Οι δόσεις θα πρέπει να στρογγυλοποιούνται στα πλησιέστερα 10 mg. Η μέγιστη δόση είναι 90 mg.
Αύξηση της δόσης Εάν τα φωσφορικά ορού είναι κάτω από το εύρος αναφοράς για την ηλικία, η δόση μπορεί να αυξηθεί σταδιακά. Οι δόσεις θα πρέπει να αυξάνονται κατά μια αρχική προσαύξηση των 0,6 mg/kg με επακόλουθες προσαυξήσεις, ανάλογα με την ανταπόκριση του ασθενούς στη θεραπεία, των 0,5 mg/kg (έως τη μέγιστη δόση των 2,0 mg/kg), με στρογγυλοποίηση της ποσότητας όπως περιγράφεται παραπάνω, έως τη μέγιστη δόση των 90 mg, χορηγούμενη κάθε 2 εβδομάδες. Τα φωσφορικά ορού νηστείας πρέπει να μετρώνται 2 εβδομάδες μετά την προσαρμογή της δόσης. Το burosumab δεν θα πρέπει να προσαρμόζεται πιο συχνά από κάθε 4 εβδομάδες.
Δοσολογία σε εφήβους με TIO ηλικίας 13 έως 17 ετών
Η συνιστώμενη δόση έναρξης για εφήβους ηλικίας 13 έως 17 ετών είναι 0,3 mg/kg σωματικού βάρους, χορηγούμενη κάθε 2 εβδομάδες. Οι δόσεις θα πρέπει να στρογγυλοποιούνται στα πλησιέστερα 10 mg. Η μέγιστη δόση είναι 180 mg.
Αύξηση της δόσης Εάν τα φωσφορικά ορού είναι κάτω από το εύρος αναφοράς για την ηλικία, η δόση μπορεί να αυξηθεί σταδιακά. Οι δόσεις θα πρέπει να αυξάνονται κατά μια αρχική προσαύξηση των 0,3 mg/kg με επακόλουθες προσαυξήσεις μεταξύ 0,2 mg/kg - 0,5 mg/kg (με την προσαύξηση της δόσης να εξαρτάται από την ανταπόκριση των φωσφορικών ορού του ασθενούς στη θεραπεία), με στρογγυλοποίηση της ποσότητας όπως περιγράφεται παραπάνω, έως τη μέγιστη δόση των 2,0 mg/kg (μέγιστη δόση 180 mg), χορηγούμενη κάθε 2 εβδομάδες. Τα φωσφορικά ορού νηστείας πρέπει να μετρώνται 2 εβδομάδες μετά την προσαρμογή της δόσης. Το burosumab δεν θα πρέπει να προσαρμόζεται πιο συχνά από κάθε 4 εβδομάδες.
Δοσολογία σε παιδιά και εφήβους με TIO ηλικίας 1 έως 17 ετών
Για όλους τους παιδιατρικούς ασθενείς, μετά την έναρξη της θεραπείας με burosumab, τα φωσφορικά ορού νηστείας πρέπει να μετρώνται κάθε 2 εβδομάδες για τον πρώτο μήνα θεραπείας, κάθε 4 εβδομάδες για τους επόμενους 2 μήνες και στη συνέχεια ανάλογα με την περίπτωση. Τα φωσφορικά ορού νηστείας πρέπει επίσης να μετρώνται 2 εβδομάδες μετά από οποιαδήποτε προσαρμογή της δόσης. Εάν τα φωσφορικά ορού νηστείας είναι εντός του εύρους αναφοράς για την ηλικία, θα πρέπει να διατηρείται η ίδια δόση.
Μείωση της δόσης Εάν τα φωσφορικά ορού είναι πάνω από το εύρος αναφοράς για την ηλικία, η επόμενη δόση δεν θα πρέπει να χορηγείται και το επίπεδο των φωσφορικών ορού νηστείας να αξιολογείται εκ νέου σε 2 εβδομάδες. Αφού τα φωσφορικά ορού βρεθούν κάτω από το εύρος αναφοράς για την ηλικία, η θεραπεία μπορεί να ξεκινήσει εκ νέου στο μισό της προηγούμενης δόσης, με στρογγυλοποίηση της ποσότητας όπως περιγράφεται παραπάνω. Το επίπεδο των φωσφορικών ορού νηστείας πρέπει να αξιολογείται 2 εβδομάδες μετά την προσαρμογή της δόσης. Εάν το επίπεδο παραμένει κάτω από το εύρος αναφοράς για την ηλικία μετά την εκ νέου έναρξη της δόσης, η δόση μπορεί να προσαρμοστεί περαιτέρω.
Μετάβαση σε άλλη δόση στην ηλικία των 18 ετών Στην ηλικία των 18 ετών, ο ασθενής θα πρέπει να μεταβαίνει στη δόση και το δοσολογικό σχήμα ενηλίκων, όπως περιγράφεται παρακάτω.
Δοσολογία σε ενήλικες με TIO
Η συνιστώμενη δόση έναρξης για ενήλικες είναι 0,3 mg/kg σωματικού βάρους, στρογγυλοποιημένη στα πλησιέστερα 10 mg, χορηγούμενη κάθε 4 εβδομάδες.
Μετά την έναρξη της θεραπείας με burosumab, τα φωσφορικά ορού νηστείας θα πρέπει να μετρώνται 2 εβδομάδες μετά από κάθε δόση για τους πρώτους 3 μήνες θεραπείας και στη συνέχεια ανάλογα με την περίπτωση. Εάν τα φωσφορικά ορού είναι εντός του εύρους αναφοράς, θα πρέπει να διατηρείται η ίδια δόση.
Αύξηση της δόσης Εάν τα φωσφορικά ορού είναι κάτω από το εύρος αναφοράς, η δόση μπορεί να αυξηθεί σταδιακά. Οι δόσεις θα πρέπει να αυξάνονται κατά μια αρχική προσαύξηση των 0,3 mg/kg, με επακόλουθες προσαυξήσεις μεταξύ 0,2 mg/kg - 0,5 mg/kg (με τη δόση να εξαρτάται από την ανταπόκριση του ασθενούς στη θεραπεία), έως τη μέγιστη δόση των 2,0 mg/kg (μέγιστη δόση 180 mg), χορηγούμενη κάθε 4 εβδομάδες. Τα φωσφορικά ορού νηστείας πρέπει να μετρώνται 2 εβδομάδες μετά την προσαρμογή της δόσης.
Για ασθενείς στους οποίους τα φωσφορικά ορού εξακολουθούν να παραμένουν κάτω από το εύρος αναφοράς, παρά τη χορήγηση της μέγιστης δόσης κάθε 4 εβδομάδες, η προηγούμενη δόση μπορεί να επιμεριστεί και να χορηγείται κάθε 2 εβδομάδες, με αυξήσεις βάσει προσαύξησης ανάλογα με τις ανάγκες, όπως περιγράφεται παραπάνω, έως τη μέγιστη δόση των 2,0 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες (μέγιστη δόση 180 mg).
Μείωση της δόσης Εάν τα φωσφορικά ορού είναι πάνω από το εύρος αναφοράς, η επόμενη δόση δεν θα πρέπει να χορηγείται και τα φωσφορικά ορού νηστείας να αξιολογούνται εκ νέου σε 2 εβδομάδες. Ο ασθενής πρέπει να έχει φωσφορικά ορού κάτω από το εύρος αναφοράς πριν ξεκινήσει εκ νέου το burosumab. Αφού τα φωσφορικά ορού βρεθούν κάτω από το εύρος αναφοράς, η θεραπεία μπορεί να ξεκινήσει εκ νέου περίπου στο μισό της προηγούμενης δόσης, χορηγούμενη κάθε 4 εβδομάδες. Τα φωσφορικά ορού θα πρέπει να αξιολογούνται εκ νέου 2 εβδομάδες μετά από οποιαδήποτε μεταβολή της δόσης. Εάν το επίπεδο παραμένει κάτω από το εύρος αναφοράς μετά την εκ νέου έναρξη της δόσης, η δόση μπορεί να προσαρμοστεί περαιτέρω.
Προσωρινή διακοπή της δόσης σε παιδιατρικούς και ενήλικες ασθενείς με TIO Εάν ένας ασθενής υποβληθεί σε θεραπεία για τον υποκείμενο όγκο (δηλαδή, χειρουργική εξαίρεση ή ακτινοθεραπεία) η θεραπεία με burosumab θα πρέπει προσωρινά να διακόπτεται.
Μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας για τον υποκείμενο όγκο, τα φωσφορικά ορού θα πρέπει να αξιολογούνται εκ νέου πριν την επανέναρξη της θεραπείας με burosumab. Η θεραπεία με burosumab θα πρέπει να ξεκινά εκ νέου από την αρχική δόση έναρξης του ασθενή, εάν το επίπεδο των φωσφορικών ορού παραμένει κάτω από το κατώτατο όριο του φυσιολογικού εύρους αναφοράς. Ακολουθήστε τη συνιστώμενη προσαρμογή δόσης που περιγράφεται παραπάνω για να διατηρήσετε το επίπεδο φωσφορικών ορού εντός του φυσιολογικού εύρους αναφοράς για την ηλικία.
Για όλους τους ασθενείς με TIO, η θεραπεία θα πρέπει να διακόπτεται εάν ο θεράπων ιατρός θεωρεί ότι δεν παρατηρείται σημαντική βελτίωση στους βιοχημικούς ή κλινικούς δείκτες της ανταπόκρισης, παρά το ότι χορηγείται η μέγιστη δόση.
Όλοι οι ασθενείς
Για να μειωθεί ο κίνδυνος έκτοπης ανοργανοποίησης, συνιστάται η στοχευόμενη τιμή των φωσφορικών ορού νηστείας να βρίσκεται στο κατώτατο όριο του φυσιολογικού εύρους αναφοράς για την ηλικία (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Παράλειψη δόσης Οι θεραπείες επιτρέπεται να χορηγούνται 3 ημέρες πριν ή μετά την προγραμματισμένη ημερομηνία θεραπείας, εάν αυτό είναι απαραίτητο για πρακτικούς λόγους. Εάν ένας ασθενής παραλείψει μια δόση, το burosumab πρέπει να συνεχίζεται το συντομότερο δυνατόν στη συνταγογραφημένη δόση.
Ειδικοί πληθυσμοί
Νεφρική δυσλειτουργία
Το burosumab δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Το burosumab δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με νεφροπάθεια σοβαρής μορφής ή τελικού σταδίου (βλ. Αντενδείξεις).
Παιδιατρικός πληθυσμός
- Φυλοσύνδετη υποφωσφαταιμία (XLH) Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του burosumab σε παιδιατρικούς ασθενείς με XLH ηλικίας κάτω του ενός έτους δεν έχουν τεκμηριωθεί σε κλινικές μελέτες.
- Προκαλούμενη από όγκο οστεομαλάκυνση (TIO) Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του burosumab σε παιδιατρικούς ασθενείς με TIO δεν έχουν τεκμηριωθεί σε κλινικές μελέτες.
Ηλικιωμένοι
Είναι περιορισμένα τα διαθέσιμα δεδομένα σε ασθενείς ηλικίας άνω των 65 ετών.
Τρόπος χορήγησης
Για υποδόρια χρήση. Το burosumab πρέπει να ενίεται στο άνω μέρος του βραχίονα, την κοιλιά, τον γλουτό ή τον μηρό. Ο μέγιστος όγκος φαρμακευτικού προϊόντος ανά θέση ένεσης είναι 1,5 ml. Εάν απαιτούνται περισσότερα από 1,5 ml σε μια δεδομένη ημέρα χορήγησης δόσης, ο συνολικός όγκος του φαρμακευτικού προϊόντος πρέπει να διαιρείται και να χορηγείται σε δύο ή περισσότερες διαφορετικές θέσεις ένεσης. Οι θέσεις ένεσης πρέπει να εναλλάσσονται και να παρακολουθούνται προσεκτικά για σημεία δυνητικών αντιδράσεων (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Για οδηγίες σχετικά με τον χειρισμό του burosumab πριν από τη χορήγηση, βλ. παράγραφο 6.6. Για ορισμένους ασθενείς, ενδέχεται η κατάλληλη επιλογή να είναι η αυτοχορήγηση ή η χορήγηση από φροντιστή. Εφόσον δεν αναμένονται άμεσες τροποποιήσεις της δόσης, η χορήγηση μπορεί να πραγματοποιείται από ένα άτομο που έχει εκπαιδευτεί στις τεχνικές ένεσης. Η πρώτη αυτοχορηγούμενη δόση μετά την έναρξη χρήσης του φαρμάκου ή μετά από αλλαγή της δόσης θα πρέπει να πραγματοποιείται υπό την επίβλεψη ενός επαγγελματία υγείας. Η κλινική παρακολούθηση του ασθενούς, συμπεριλαμβανομένης της παρακολούθησης των επιπέδων των φωσφορικών, πρέπει να συνεχίζεται όπως απαιτείται και όπως περιγράφεται παρακάτω. Στο τέλος του Φύλλου Οδηγιών Χρήσης περιλαμβάνεται μια αναλυτική παράγραφος «Οδηγίες χρήσης» η οποία απευθύνεται στον ασθενή.
block
Αντενδείξεις
SPC-CRYSVITA
expand_more
Αντενδείξεις
- Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1
- Συγχορήγηση με από του στόματος φωσφορικά, ανάλογα ενεργής βιταμίνης D (βλ. Αλληλεπιδράσεις)
- Φωσφορικά ορού νηστείας πάνω από το φυσιολογικό εύρος για την ηλικία λόγω του κινδύνου υπερφωσφαταιμίας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις)
- Ασθενείς με σοβαρής μορφής νεφρική δυσλειτουργία ή νεφροπάθεια τελικού σταδίου.
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-CRYSVITA
expand_more
Προειδοποιήσεις
Ιχνηλασιμότητα
Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια στον φάκελο του ασθενούς.
Έκτοπη ανοργανοποίηση
Η έκτοπη ανοργανοποίηση, όπως εκδηλώνεται με νεφρασβέστωση, έχει παρατηρηθεί σε ασθενείς με φυλοσύνδετη υποφωσφαταιμία (XLH) που έλαβαν θεραπεία με από του στόματος φωσφορικά και ανάλογα ενεργής βιταμίνης D. Αυτά τα φαρμακευτικά προϊόντα θα πρέπει να διακόπτονται τουλάχιστον 1 εβδομάδα πριν από την έναρξη της θεραπείας με burosumab (βλ. Δοσολογία).
Συνιστάται παρακολούθηση για σημεία και συμπτώματα νεφρασβέστωσης, π.χ. με υπερηχογράφημα νεφρών, κατά την έναρξη της θεραπείας και κάθε 6 μήνες για τους πρώτους 12 μήνες θεραπείας και ετησίως στη συνέχεια. Συνιστάται παρακολούθηση της αλκαλικής φωσφατάσης στο πλάσμα, του ασβεστίου, της παραθυρεοειδούς ορμόνης (ΡΤΗ) και της κρεατινίνης κάθε 6 μήνες (κάθε 3 μήνες για παιδιά ηλικίας 1-2 ετών) ή όπως ενδείκνυται.
Προτείνεται παρακολούθηση του ασβεστίου και των φωσφορικών στα ούρα κάθε 3 μήνες.
Υπερφωσφαταιμία
Τα επίπεδα φωσφορικών ορού νηστείας θα πρέπει να παρακολουθείται λόγω του κινδύνου υπερφωσφαταιμίας. Για να μειωθεί ο κίνδυνος έκτοπης ανοργανοποίησης, συνιστάται η στοχευόμενη τιμή των φωσφορικών ορού νηστείας να βρίσκεται στο κατώτατο όριο του φυσιολογικού εύρους αναφοράς για την ηλικία. Μπορεί να απαιτηθεί προσωρινή διακοπή της δόσης ή/και μείωση της δόσης (βλ. Δοσολογία). Συνιστάται περιοδική μέτρηση των μεταγευματικών φωσφορικών ορού.
Για την πρόληψη της υπερφωσφαταιμίας, η θεραπεία με burosumab θα πρέπει προσωρινά να διακόπτεται σε ασθενείς με προκαλούμενη από όγκο οστεομαλάκυνση που υποβάλλονται σε θεραπεία για τον υποκείμενο όγκο. Η θεραπεία με burosumab θα πρέπει να ξεκινά εκ νέου μόνο εάν το επίπεδο φωσφορικών ορού του ασθενούς παραμένει κάτω από το κατώτατο όριο του φυσιολογικού εύρους αναφοράς (βλ. Δοσολογία).
Παραθυρεοειδής ορμόνη στον ορό
Έχουν παρατηρηθεί αυξήσεις στην παραθυρεοειδή ορμόνη στον ορό σε ορισμένους ασθενείς με XLH κατά τη διάρκεια της θεραπείας με burosumab. Συνιστάται περιοδική μέτρηση της παραθυρεοειδούς ορμόνης στον ορό.
Αντιδράσεις της θέσης ένεσης
Η χορήγηση του burosumab μπορεί να οδηγήσει σε τοπικές αντιδράσεις της θέσης ένεσης. Η χορήγηση πρέπει να διακόπτεται προσωρινά στους ασθενείς που παρουσιάζουν σοβαρής μορφής αντιδράσεις της θέσης ένεσης (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες) και πρέπει να τους χορηγείται η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.
Υπερευαισθησία
Το burosumab πρέπει να διακόπτεται εάν εμφανιστούν σοβαρές αντιδράσεις υπερευαισθησίας και θα πρέπει να ξεκινά κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.
Έκδοχο με γνωστή δράση
Αυτό το φάρμακο περιέχει 45,91 mg σορβιτόλης σε κάθε φιαλίδιο το οποίο ισοδυναμεί με 45,91 mg/ml.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-CRYSVITA
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
Η συγχορήγηση του burosumab με από του στόματος φωσφορικά και ανάλογα ενεργής βιταμίνης D αντενδείκνυται, καθώς μπορεί να προκαλέσει αυξημένο κίνδυνο υπερφωσφαταιμίας και υπερασβεστιαιμίας (βλ. Αντενδείξεις).
Πρέπει να δίνεται προσοχή όταν το burosumab συνδυάζεται με ασβεστιομιμητικά φαρμακευτικά προϊόντα (δηλ., παράγοντες που μιμούνται τη δράση του ασβεστίου στους ιστούς μέσω της ενεργοποίησης του υποδοχέα ασβεστίου). Η συγχορήγηση αυτών των φαρμακευτικών προϊόντων δεν έχει μελετηθεί σε κλινικές δοκιμές και θα μπορούσε δυνητικά να επιδεινώσει την υπασβεστιαιμία.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-CRYSVITA
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Περίληψη του προφίλ ασφάλειας
Οι πιο συχνές (>10%) ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκου που αναφέρθηκαν σε παιδιατρικούς ασθενείς με XLH ήταν: βήχας (55%), αντιδράσεις της θέσης ένεσης (54%), πυρεξία (50%), κεφαλαλγία (48%), έμετος (46%), πόνος στα άκρα (42%), οδοντικό απόστημα (40%), βιταμίνη D μειωμένη (28%), διάρροια (27%), ναυτία (21%), εξάνθημα (20%), δυσκοιλιότητα (12%) και τερηδόνα οδόντων (11%).
Οι πιο συχνές (>10%) ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκου που αναφέρθηκαν σε ενήλικες ασθενείς με XLH ή ενήλικες ασθενείς με TIO ήταν: οσφυαλγία (30%), αντίδραση της θέσης ένεσης (29%), κεφαλαλγία (28%), οδοντική λοίμωξη (28%), μείωση βιταμίνης D (28%), μυϊκοί σπασμοί (18%), σύνδρομο ανήσυχων ποδιών (16%), ζάλη (16%) και δυσκοιλιότητα (13%) (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και «Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών» παρακάτω).
Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Οι συχνότητες των ανεπιθύμητων ενεργειών παρατίθενται στους Πίνακες 1 και 2.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρουσιάζονται ανά κατηγορία οργανικού συστήματος και κατηγορίες συχνότητας εμφάνισης, οι οποίες ορίζονται με βάση την ακόλουθη συνθήκη: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
Πίνακας 1: Ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 1 έως 17 ετών με XLH
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Αντιδράσεις της θέσης ένεσης
- Παιδιατρικοί ασθενείς με XLH: Τοπικές αντιδράσεις (π.χ. κνίδωση, ερύθημα, εξάνθημα, οίδημα, μώλωπες, άλγος, κνησμός και αιμάτωμα της θέσης ένεσης) εμφανίστηκαν σε περίπου το 54% των ασθενών. Ήταν γενικά ήπιες, εμφανίστηκαν εντός 1 ημέρας, διήρκησαν 1 έως 3 ημέρες, δεν απαιτούσαν θεραπεία και υποχώρησαν.
- Ενήλικοι ασθενείς με XLH ή TIO: Οι αντιδράσεις της θέσης ένεσης ήταν γενικά ήπιες, δεν απαιτούσαν θεραπεία και υποχώρησαν. Σε ασθενείς με XLH, η συχνότητα ήταν 12% τόσο στην ομάδα burosumab όσο και στο εικονικό φάρμακο. Σε ασθενείς με TIO, η συχνότητα ήταν 22% (αντίδραση της θέσης ένεσης, άλγος της θέσης ένεσης και διόγκωση της θέσης ένεσης).
Υπερευαισθησία
- Παιδιατρικοί ασθενείς με XLH: Αντιδράσεις υπερευαισθησίας (π.χ.: αντιδράσεις στη θέση ένεσης, εξάνθημα, κνίδωση, οίδημα του προσώπου, δερματίτιδα κ.λπ.) αναφέρθηκαν στο 39% των παιδιατρικών ασθενών. Όλες ήταν ήπιες ή μέτριες.
- Ενήλικοι ασθενείς με XLH ή TIO: Οι αντιδράσεις υπερευαισθησίας ήταν ήπιες ή μέτριες. Σε ασθενείς με XLH, η επίπτωση ήταν παρόμοια (6%) στις ομάδες burosumab και εικονικού φαρμάκου. Σε ασθενείς με TIO, η συχνότητα ήταν 30% (εξάνθημα, φαρμακευτικό εξάνθημα και υπερευαισθησία).
Βιταμίνη D μειωμένη
- Παιδιατρικοί ασθενείς με XLH: Μειωμένη 25 υδροξυ-βιταμίνη D ορού παρατηρήθηκε σε περίπου το 8% των παιδιατρικών ασθενών, πιθανώς λόγω αυξημένης μετατροπής σε 1,25 διϋδροξυ-βιταμίνη D. Η συμπλήρωση με ανενεργή βιταμίνη D αποκατέστησε τα επίπεδα.
Υπερφωσφαταιμία
- Ενήλικοι ασθενείς με XLH ή TIO: Σε ασθενείς με XLH, 13,2% είχαν υψηλά φωσφορικά ορού. Σε ασθενείς με TIO, 11% παρουσίασαν συμβάντα υπερφωσφαταιμίας, αντιμετωπιζόμενα με μείωση της δόσης.
Σύνδρομο ανήσυχων ποδών
- Ενήλικοι ασθενείς με XLH ή TIO: Σε ασθενείς με XLH, περίπου το 12% της ομάδας burosumab και 8% της ομάδας εικονικού φαρμάκου είχαν επιδείνωση ή νέα εκδήλωση συνδρόμου ανήσυχων ποδιών ήπιας έως μέτριας βαρύτητας. Σε ασθενείς με TIO, 11% παρουσίασαν συμβάντα συνδρόμου ανήσυχων ποδιών ήπιας έως μέτριας βαρύτητας.
Ανοσογονικότητα
- Παιδιατρικοί ασθενείς με XLH: Η επίπτωση των αντισωμάτων κατά του φαρμάκου (ADA) ήταν 10%. Η επίπτωση εξουδετερωτικών ADA ήταν 3%. Δεν συσχετίστηκε με ανεπιθύμητες ενέργειες, απώλεια αποτελεσματικότητας ή μεταβολή PK.
- Ενήλικοι ασθενείς με XLH και TIO: Η επίπτωση ασθενών θετικών για ADA ήταν 15%. Κανένας δεν ανέπτυξε εξουδετερωτικά ADA. Δεν συσχετίστηκε με ανεπιθύμητες ενέργειες, απώλεια αποτελεσματικότητας ή μεταβολή PK.
Ανεπιθύμητες ενέργειες σε παιδιατρικούς ασθενείς με TIO Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σε παιδιατρικούς ασθενείς με TIO (βλ. Φαρμακοδυναμικές).
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική.
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-CRYSVITA
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Κύηση
Δεν διατίθενται ή είναι περιορισμένα τα κλινικά δεδομένα σχετικά με τη χρήση του burosumab σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Το burosumab δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς και σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας χωρίς τη χρήση αντισύλληψης.
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό εάν το burosumab/οι μεταβολίτες απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Ο κίνδυνος στα νεογέννητα / βρέφη δεν μπορεί να αποκλειστεί. Πρέπει να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα διακοπεί/θα αποφευχθεί η θεραπεία με burosumab, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.
Γονιμότητα
Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει επιδράσεις στα αναπαραγωγικά όργανα των αρρένων (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Δεν διατίθενται κλινικά δεδομένα σχετικά με την επίδραση του burosumab στην ανθρώπινη γονιμότητα. Δεν έχουν πραγματοποιηθεί ειδικές μελέτες γονιμότητας σε ζώα με το burosumab.
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-CRYSVITA
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Φάρμακα για τη θεραπεία παθήσεων των οστών, άλλα φάρμακα που επηρεάζουν την οστική δομή και την πρόσληψη μεταλλικών στοιχείων, κωδικός ATC: M05BX05.
Μηχανισμός δράσης
Το burosumab είναι ένα ανασυνδυασμένο ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα (IgG1), το οποίο δεσμεύεται στον αυξητικό παράγοντα των ινοβλαστών 23 (FGF23) και αναστέλλει τη δράση του. Αναστέλλοντας τον FGF23, το burosumab αυξάνει τη σωληναριακή επαναρρόφηση φωσφορικών από τον νεφρό και αυξάνει τη συγκέντρωση της 1,25 διϋδροξυ-βιταμίνης D στον ορό.
Κλινική αποτελεσματικότητα σε παιδιατρικούς ασθενείς με XLH
Μελέτη UX023-CL301 Στην παιδιατρική μελέτη UX023-CL301, 61 ασθενείς ηλικίας 1 έως 12 ετών τυχαιοποιήθηκαν για τη λήψη burosumab (n=29) ή δραστικού φαρμάκου ελέγχου (n=32, από του στόματος φωσφορικά και ενεργή βιταμίνη D). Όλοι οι ασθενείς είχαν ακτινολογικά στοιχεία οστικής νόσου λόγω XLH (βαθμολογία βαρύτητας ραχίτιδας ≥2). Η θεραπεία με burosumab ξεκινούσε σε δόση 0,8 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες και αυξανόταν σε 1,2 mg/kg αν υπήρχε ανεπαρκής ανταπόκριση, όπως μετρούταν από τα φωσφορικά ορού νηστείας.
Το πρωτεύον τελικό σημείο αποτελεσματικότητας ήταν η μεταβολή στη βαρύτητα της ραχίτιδας την Εβδομάδα 40, όπως αξιολογούνταν από τη βαθμολογία RGI-C (Ακτινογραφική σφαιρική εντύπωση της μεταβολής). Η RGI-C είναι μια σχετική κλίμακα βαθμολόγησης από -3 (σοβαρή επιδείνωση) έως +3 (πλήρης ίαση). Η βαρύτητα της παιδιατρικής ραχίτιδας μετρήθηκε με χρήση του συστήματος RSS (Radiographic Rickets Severity Score). Όλοι οι ασθενείς (n=61) ολοκλήρωσαν την περίοδο τυχαιοποιημένης θεραπείας 64 εβδομάδων. Σε 8 (28%) από τους ασθενείς που υποβάλλονταν σε θεραπεία με burosumab έγιναν κλιμακώσεις της δόσης έως τα 1,2 mg/kg.
Πρωτεύοντα αποτελέσματα αποτελεσματικότητας Μεγαλύτερη ίαση της ραχίτιδας την Εβδομάδα 40 παρατηρήθηκε με τη θεραπεία με burosumab σε σύγκριση με το δραστικό φάρμακο ελέγχου και αυτό το αποτέλεσμα διατηρούνταν την Εβδομάδα 64 και έως την Εβδομάδα 88.
Δευτερεύοντα αποτελέσματα αποτελεσματικότητας Τα αποτελέσματα για τις Εβδομάδες 40 και 64 (και έως Εβδομάδα 88) έδειξαν βελτιώσεις σε: Παραμόρφωση κάτω άκρων (RGI-C), Ύψος (βαθμολογία Z), Βαρύτητα ραχίτιδας (συνολική βαθμολογία RSS), ALP ορού, και Δοκιμασία βάδισης έξι λεπτών.
Φωσφορικά ορού Οι μεταβολές στα φωσφορικά ορού από την έναρξη ήταν μεγαλύτερες στην ομάδα του burosumab σε σύγκριση με την ομάδα δραστικού φαρμάκου ελέγχου (p < 0,0001). Τα αποτελέσματα διατηρήθηκαν στην περίοδο επέκτασης θεραπείας (Εβδομάδα 66 έως Εβδομάδα 140).
Μελέτη UX023-CL201 52 παιδιατρικοί ασθενείς (5-12 ετών) με XLH έλαβαν θεραπεία για 64 εβδομάδες με χορήγηση δόσης είτε κάθε δύο εβδομάδες (Q2W) είτε κάθε τέσσερεις εβδομάδες (Q4W), ακολουθούμενες από περιόδους επέκτασης με Q2W. Η συμβατική θεραπεία είχε διακοπεί πριν την έναρξη του burosumab. Το burosumab προσαρμόστηκε στοχεύοντας συγκέντρωση φωσφορικών ορού νηστείας 3,50 έως 5,02 mg/dl.
Το burosumab αύξησε τη συγκέντρωση φωσφορικών στον ορό και αύξησε τον λόγο TmP/GFR. Στην ομάδα Q2W, η μέση συγκέντρωση φωσφορικών αυξήθηκε από 2,38 mg/dl κατά την έναρξη σε 3,3 mg/dl την Εβδομάδα 40 και διατηρήθηκε έως την Εβδομάδα 160.
Δραστικότητα αλκαλικής φωσφατάσης Η μέση δραστικότητα της ολικής αλκαλικής φωσφατάσης (ALP) στον ορό μειώθηκε από 459 U/l κατά την έναρξη σε 369 U/l την Εβδομάδα 64 (-19,6%, p < 0,0001). Τα μειωμένα επίπεδα ALP διατηρήθηκαν έως την Εβδομάδα 160. Η περιεκτικότητα σε BALP μειώθηκε επίσης.
Βαθμολογία βαρύτητας της ραχίτιδας (RSS) και RGI-C Η συνολική RSS βελτιώθηκε σημαντικά (p < 0,0001) και η RGI-C έδειξε θετική ίαση (p < 0,0001).
Μελέτη UX023-CL205 13 ασθενείς με XLH ηλικίας 1 έως 4 ετών έλαβαν burosumab 0,8 mg/kg κάθε δύο εβδομάδες για 64 εβδομάδες, με επέκταση έως 160 εβδομάδες. Η συμβατική θεραπεία είχε διακοπεί πριν.
Η μέση συγκέντρωση φωσφορικών νηστείας στον ορό αυξήθηκε από 2,51 mg/dl κατά την έναρξη σε 3,47 mg/dl την Εβδομάδα 40 και διατηρήθηκε έως την Εβδομάδα 160. Η μέση δραστικότητα της ολικής αλκαλικής φωσφατάσης στον ορό μειώθηκε από 549 U/l κατά την έναρξη σε 335 U/l την Εβδομάδα 40 (-36,3%) και διατηρήθηκε. Η μέση συνολική RSS βελτιώθηκε σημαντικά (p < 0,0001), και η μέση συνολική βαθμολογία RGI-C LS ήταν +2,21 (p < 0,0001), υποδεικνύοντας ίαση της ραχίτιδας.
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει αναβολή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το burosumab σε μία ή περισσότερες υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στη θεραπεία της φυλοσύνδετης υποφωσφαταιμίας (βλ. Δοσολογία).
Κλινική αποτελεσματικότητα σε ενήλικες με XLH
Μελέτη UX023-CL303 Τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη σε 134 ενήλικες με XLH. 24 εβδομάδες φάση θεραπείας ακολουθούμενη από 24 εβδομάδες ανοικτής επισήμανσης. Από του στόματος φωσφορικά και ενεργή βιταμίνη D δεν επιτρέπονταν. Burosumab 1 mg/kg κάθε 4 εβδομάδες. Πρωτεύον τελικό σημείο: κανονικοποίηση φωσφορικών ορού. Βασικά δευτερεύοντα: πόνος (BPI), λειτουργική ικανότητα και δυσκαμψία (WOMAC).
Το 94,1% των ασθενών που έλαβαν burosumab πέτυχαν μέσο επίπεδο φωσφορικών ορού πάνω από το κατώτατο φυσιολογικό όριο (LLN) έως την Εβδομάδα 24 (p < 0,0001).
Πόνος, λειτουργική κατάσταση και δυσκαμψία που αναφέρονται από τον ασθενή Η μεταβολή από την έναρξη την Εβδομάδα 24 κατέδειξε μεγαλύτερη διαφορά για το burosumab σε σχέση με το εικονικό φάρμακο στον πόνο (BPI), τη λειτουργική ικανότητα (WOMAC) και τη δυσκαμψία (WOMAC).
Δοκιμασία βάδισης 6 λεπτών Οι βελτιώσεις συνεχίστηκαν έως την Εβδομάδα 48, με την απόσταση να αυξάνεται από 357 μέτρα σε 393 μέτρα.
Ακτινογραφική αξιολόγηση καταγμάτων και ψευδοκαταγμάτων Το 52% των ασθενών είχε ενεργά κατάγματα ή ψευδοκατάγματα κατά την έναρξη. Μετά τη θεραπεία με burosumab παρουσίασαν επούλωση των καταγμάτων και των ψευδοκαταγμάτων περισσότεροι ασθενείς. Συνολικά 6 νέα κατάγματα/ψευδοκατάγματα παρουσιάστηκαν σε 68 ασθενείς με burosumab, έναντι 8 σε 66 ασθενείς με εικονικό φάρμακο.
Για την επιβάρυνση από ενθεσοπάθεια πτέρνας, δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στην μεταβολή μεταξύ των ομάδων. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές για την επίδραση του πόνου (BPI), εντονότερη κόπωση (BFI) και γενική βαθμολογία κόπωσης (BFI).
Οστική ιστομορφομετρία σε ενήλικες
Μελέτη UX023-CL304 Ανοικτής επισήμανσης, ενός σκέλους μελέτη 48 εβδομάδων σε 14 ενήλικες ασθενείς με XLH. Burosumab 1,0 mg/kg κάθε 4 εβδομάδες. Επούλωση της οστεομαλάκυνσης παρατηρήθηκε σε όλους τους αξιολογήσιμους ασθενείς (10/10), με μείωση στον όγκο οστεοειδούς/όγκο οστού (OV/BV) και στο πάχος οστεοειδούς (O.Th).
Κλινική αποτελεσματικότητα σε ενήλικες ασθενείς με προκαλούμενη από όγκο οστεομαλάκυνση
Το burosumab αξιολογήθηκε σε δύο μελέτες ενός σκέλους, ανοικτής επισήμανσης (n=27). Burosumab κάθε 4 εβδομάδες, δόση έναρξης 0,3 mg/kg, στοχεύοντας 2,5 έως 4,0 mg/dl φωσφορικών ορού νηστείας.
Μελέτη UX023T-CL201 (14 ενήλικες με TIO) και Μελέτη KRN23-002 (13 ενήλικες από Ιαπωνία/Ν. Κορέα).
Φωσφορικά ορού Και στις δύο μελέτες, το burosumab αύξησε τα μέσα επίπεδα φωσφορικών ορού και αυτά παρέμειναν σταθερά. Ο λόγος TmP/GFR αυξήθηκε σημαντικά.
Οστική ιστομορφομετρία Στη μελέτη UX023T-CL201, μετά από 48 εβδομάδες θεραπείας, παρατηρήθηκαν μειώσεις σε OV/BV (-31,3%) και O.Th (-31,5%).
Ακτινογραφική αξιολόγηση Μείωση στα κατάγματα και τα ψευδοκατάγματα παρατηρήθηκε τόσο στις απεικονιστικές σαρώσεις όσο και στις ακτινογραφίες.
Παιδιατρικοί ασθενείς με TIO Δεν υπάρχουν κλινικές δοκιμές με το burosumab σε παιδιατρικούς ασθενείς οποιασδήποτε ηλικίας με TIO. Η δοσολογία έχει καθοριστεί από μοντελοποίηση και προσομοίωση φαρμακοκινητικής (βλ. Φαρμακοκινητικές). Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το burosumab σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στη θεραπεία της προκαλούμενης από όγκο οστεομαλάκυνσης (βλ. Δοσολογία).
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-CRYSVITA
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση
Η απορρόφηση του burosumab από τις θέσεις υποδόριας ένεσης στην κυκλοφορία του αίματος είναι σχεδόν πλήρης. Μετά την υποδόρια χορήγηση, ο διάμεσος χρόνος για την επίτευξη των μέγιστων συγκεντρώσεων (Tmax) του burosumab στον ορό είναι περίπου 7-13 ημέρες. Η μέγιστη συγκέντρωση στον ορό (Cmax) και η περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου (AUC) του burosumab στον ορό είναι ανάλογη της δόσης σε εύρος δόσεων 0,1-2,0 mg/kg.
Κατανομή
Σε ασθενείς με XLH, ο παρατηρηθείς όγκος κατανομής του burosumab προσεγγίζει τον όγκο του πλάσματος, γεγονός που υποδηλώνει περιορισμένη εξωαγγειακή κατανομή.
Βιομετασχηματισμός
Το burosumab αποτελείται αποκλειστικά από αμινοξέα και υδατάνθρακες ως φυσική ανοσοσφαιρίνη και είναι απίθανο να αποβάλλεται μέσω ηπατικών μεταβολικών μηχανισμών. Ο μεταβολισμός και η αποβολή του αναμένεται να ακολουθούν τις οδούς κάθαρσης της ανοσοσφαιρίνης, με αποτέλεσμα την αποδόμηση σε μικρά πεπτίδια και επιμέρους αμινοξέα.
Αποβολή
Λόγω του μοριακού του μεγέθους, το burosumab δεν αναμένεται να απεκκρίνεται απευθείας. Η κάθαρση του burosumab εξαρτάται από το σωματικό βάρος και εκτιμάται ότι είναι 0,290 l/ημέρα και 0,136 l/ημέρα σε έναν τυπικό ενήλικα (70 kg) ασθενή και σε έναν παιδιατρικό (30 kg) ασθενή με XLH, αντίστοιχα, με αντίστοιχο χρόνο ημιζωής (t1/2) διάθεσης στον ορό που κυμαίνεται από περίπου 16 έως 19 ημέρες. Δεδομένων των εκτιμήσεων για τον t1/2, ο εκτιμώμενος χρόνος έως την επίτευξη του σταθερού επιπέδου (plateau) των εκθέσεων σε σταθερή κατάσταση είναι περίπου 67 ημέρες. Έπειτα από χορήγηση πολλαπλών δόσεων σε παιδιατρικούς συμμετέχοντες, οι παρατηρούμενες κατώτατες συγκεντρώσεις στον ορό φτάνουν σε ένα σταθερό επίπεδο (plateau) στις 8 εβδομάδες μετά την έναρξη της θεραπείας.
Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα
Το burosumab εμφανίζει φαρμακοκινητική σταθερή με τον χρόνο η οποία είναι γραμμική ως προς τη δόση στο εύρος υποδόριων δόσεων 0,1 έως 2,0 mg/kg.
Φαρμακοκινητικές/φαρμακοδυναμικές σχέσεις
Με την υποδόρια οδό χορήγησης, σε άτομα με XLH και TIO, παρατηρείται μια άμεση φαρμακοκινητική/φαρμακοδυναμική (PK/PD) σχέση μεταξύ των συγκεντρώσεων του burosumab στον ορό και των αυξήσεων στη συγκέντρωση φωσφορικών στον ορό και περιγράφεται καλά με ένα μοντέλο Emax/EC50. Οι συγκεντρώσεις του burosumab και των φωσφορικών στον ορό, καθώς και ο λόγος TmP/GFR, αυξήθηκαν και μειώθηκαν παράλληλα και έφτασαν τα μέγιστα επίπεδα περίπου στο ίδιο χρονικό σημείο μετά από κάθε δόση, υποστηρίζοντας μια άμεση PK/PD σχέση. Η AUC για τη μεταβολή από την αρχική τιμή των φωσφορικών ορού, ο λόγος TmP/GFR και η 1,25(OH)2D αυξήθηκαν γραμμικά με την αύξηση της AUC του burosumab.
Παιδιατρική PK/PD
Δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά στη φαρμακοκινητική ή τη φαρμακοδυναμική παιδιατρικών ασθενών σε σύγκριση με τη PK/PD στον ενήλικο πληθυσμό. Η κάθαρση και ο όγκος κατανομής του burosumab εξαρτώνται από το σωματικό βάρος.
Παιδιατρικοί ασθενείς με TIO Η δόση έναρξης του burosumab για παιδιατρικούς ασθενείς με TIO βασίζεται σε μοντελοποίηση και προσομοιώσεις της PK/PD πληθυσμού, που υποδεικνύουν ότι μια δόση έναρξης των 0,4 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες για παιδιά ηλικίας 1-12 ετών και 0,3 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες για εφήβους ηλικίας 13-17 ετών προβλέπεται να οδηγήσει ένα ποσοστό των παιδιατρικών ασθενών με TIO στην επίτευξη φυσιολογικών επιπέδων φωσφορικών ορού. Αυτές οι δόσεις μπορούν να τιτλοδοτηθούν προς τα πάνω, έως μια μέγιστη δόση 2,0 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες (την ανώτατη προσομοιωμένη δόση).
Ειδικοί πληθυσμοί
Αναλύσεις PK πληθυσμού που χρησιμοποίησαν δεδομένα από παιδιατρικούς και ενήλικες συμμετέχοντες με XLH και ενήλικες συμμετέχοντες με TIO κατέδειξαν ότι η ηλικία, το φύλο, η φυλή, η εθνοτική καταγωγή, η τιμή αναφοράς της λευκωματίνης ορού, η τιμή αναφοράς της αλκαλικής φωσφατάσης ορού, η τιμή αναφοράς της αμινοτρανσφεράσης της αλανίνης ορού, και η τιμή αναφοράς της κάθαρσης κρεατινίνης ≥ 49,9 ml/min δεν ήταν σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες για την PK του burosumab. Με βάση την ανάλυση PK πληθυσμού, τα χαρακτηριστικά της PK του burosumab ήταν παρόμοια μεταξύ των ασθενών με XLH και των ασθενών με TIO.
Μεταγευματική επίδραση στα φωσφορικά ορού και το ασβέστιο ορού
Η θεραπεία με burosumab δεν προκάλεσε μεταγευματικές υπερβάσεις άνω των προσαρμοσμένων για την ηλικία ανώτατων φυσιολογικών ορίων στα φωσφορικά ορού και στο ασβέστιο ορού σε κανέναν παιδιατρικό ή ενήλικο συμμετέχοντα στις υπομελέτες.