O κυριότερος και ισχυρότερος εκπρόσωπος της ομάδος αυτής είναι η αζτρεονάμη. Eίναι δραστική έναντι των αεροβίων Gram αρνητικών βακτηρίων (εντεροβακτηριακά, Haemophilus influenzae, Neisseria gonorrhoeae και έναντι της Pseudomonas aeruginosa), ενώ δεν είναι δραστική έναντι των Gram+ κόκκων και των αναεροβίων εν γένει.

Ενδοκοιλιακές και οξείες γυναικολογικές λοιμώξεις, πνευμονία της κοινότητας.

Υπερευαισθησία στις β-λακτάμες.

Διάρροια, ναυτία, έμετοι, κεφαλαλγία, ζάλη, θρομβοφλεβίτιδα στα σημεία των ενέσεων, εξανθήματα, κνησμός, δύσπνοια, βήχας, ρινική συμφόρηση, αϋπνία ή υπνηλία, μυϊκές συσπάσεις, μονιλίαση στόματος, ψευδομεμβρανώδης εντεροκολίτιδα, κολπίτιδα, διαταραχές γεύσης, υπόταση ή υπέρταση, αρρυθμίες. Εργαστηριακώς: αύξηση της στάθμης των ηπατικών ενζύμων, της κρεατινίνης, της χολερυθρίνης, λευκοπενία, θρομβοκυττάρωση ή θρομβοπενία, διαταραχές πηκτικότητας, ευρήματα από τα ούρα (βακτήρια, πυοσφαίρια, ερυθρά αιμοσφαίρια). Έχουν αναφερθεί σοβαρές και περιστασιακά θανατηφόρες αντιδράσεις υπερευαισθησίας.

Μπορεί να ελαττώσει τη στάθμη του βαλπροϊκού οξέος.

Πριν από τη χορήγηση να αναζητείται τυχόν υπερευαισθησία σε πενικιλλίνες, κεφαλοσπορίνες, άλλες λακτάμες ή άλλα αλλεργιογόνα. Διακοπή της θεραπείας σε εμφάνιση ψευδομεμβρανώδους κολίτιδας. Να μην χορηγείται σε κάθαρση κρεατινίνης <30 ml/λεπτό και στη γαλουχία. Σε κύηση μόνο εάν θεωρηθεί απαραίτητο.

Ενήλικες > 18 ετών 1g ημερησίως ενδοφλεβίως ή ενδομυϊκώς.