Νόσος του Parkinson. Χορηγείται μαζί με τον συνδυασμό λεβοντόπα/βενσεραζίδη ή λεβοντόπα/καρβιντόπα σε ασθενείς με διακυμάνσεις της κινητικότητας κατά το «τέλος της δόσης». 238

Ασθενείς σε καταστολή αναπνοής ή ΚΝΣ, ηπατική ανεπάρκεια, ψυχωσικές διαταραχές, άνοια. Επίσης ασθενείς με θετική ανταπόκριση στη λεβοντόπα, η οποία συνοδεύεται από δυσκινησία και δυστονία. Κύηση και γαλουχία. Παιδιά και έφηβοι <18 ετών.

Ναυτία, έμετοι, παροδική καταστολή ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των «δραστικών» («on») περιόδων, που ενδέχεται να επιβάλουν διακοπή της θεραπείας. Στις ίδιες περιόδους σύγχυση και οπτικές ψευδαισθήσεις. Ορθοστατική υπόταση συνήθως παροδική. Αιμολυτική αναιμία με θετική Coombs σε συγχορήγηση με λεβοντόπα. Τοπικές αντιδράσεις στα σημεία των ενέσεων (ερύθημα, σκλήρυνση δέρματος, σχηματισμός οζιδίων, εξελκώσεις).

Τα αντιψυχωσικά και η μεθυλντόπα ανταγωνίζονται τη δράση της, ενώ τα λοιπά ντοπαμινεργικά (λ.χ. εντακαπόνη) την ενισχύουν.

Σε ασθενείς με γαλακτόρροια, αμηνόρροια προλακτινική, διαταραχές εμμήνου ρύσης ή ακρομεγαλία η αγωγή μπορεί να εξαλείψει προϋπάρχουσα στειρότητα. Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία με αυτές τις παθήσεις πρέπει να χρησιμοποιήσουν μηχανική μέθοδο αντισύλληψης. Ασθενείς με ακρομεγαλία και ιστορικό πεπτικού έλκους ή ενεργό πεπτικό έλκος να αποφεύγουν τη λήψη του. Προσοχή όταν χορηγείται σε υψηλές δόσεις σε ασθενείς με ιστορικό ψυχωσικών διαταραχών, σοβαρών καρδιαγγειακών παθήσεων, περιφερικών αγγειοπαθειών, πεπτικού έλκους ή γαστρεντερικής αιμορραγίας. Προσοχή σε ηλικιωμένα άτομα.

Aρχική δόση 5 mg 2 φορές την ημέρα. Δόση συντήρησης 60 mg/ημέρα, η οποία επιτυγχάνεται σταδιακά με ανά 15ήμερο αυξήσεις των 5 mg/ημέρα. Μειώσεις της δόσης της λεβοντόπα πρέπει να γίνονται σταδιακά μέχρις ότου επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα.